အခန်း ၁၃၉၀

အခန်း (၁၃၉၀) သရုပ်ဆောင် ဆရာကြီး၊ ဒူးထောက်ပြီးမှ စကားပြောစမ်း

ဤသည်က ကနဦးတွင် ယုံကြည်မှုများ အပြည့်ရှိနေပြီး လော့မိသားစု၏ ဤသမီးအကြီးဆုံးကို အီစီကလီလုပ်ရန် စီစဉ်ထားသော ပိုင်ရှီး၏ မျက်နှာအမူအရာကို ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားစေခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ကြွက်သားများက ထိန်းချုပ်မရနိုင်အောင် တုန်ရီနေကာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ကျောချမ်းဖွယ် လူသတ်ချင်စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ၊ ဘာဖြစ်လို့ ဝမ်မိသားစုက ဒီအရူးက လော့မိသားစုရဲ့ သမီးအကြီးဆုံးကိုတောင် သိနေရတာလဲ

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှယ်အန်းက အံ့ဩမှင်တက်မှု အခြေအနေတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သော လော့ကျင်းထင်ကို အပြုံးတစ်ခုပြသလာသည်။

"မနေ့ညက..."

"မပြောနဲ့"

လော့ကျင်းထင်က ရွှယ်အန်းကို ချက်ချင်း ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီးနောက် နီးကပ်စွာ တိုးလာကာ တိုးညင်းသော လေသံဖြင့် တီးတိုးပြောသည်။

"ရှင် အဲဒီအကြောင်း တစ်ခွန်းမှ မဟရဘူးနော်၊ မဟုတ်ရင် ရှင့်ကို ခွင့်မလွှတ်ဘူး"

သို့သော် သူမ၏ လုပ်ရပ်များက ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မည်မျှလောက် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနှင့် ပြာယာခတ်နေပုံရကြောင်းကို သူမ လုံးဝ မသိရှိခဲ့ချေ။

အထူးသဖြင့် လူတိုင်းက မနေ့ညက ဆိုသည့် စကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူတို့အားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်တရာ ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

မနေ့ညက ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ၊ ဘာဖြစ်လို့ လော့မိသားစုရဲ့ သမီးအကြီးဆုံးက ဒီလောက်တောင် ထိတ်လန့်နေပုံရတာလဲ၊ ဖြစ်နိုင်တာက...

ထိုအချိန်မှာပင် ကျယ်လောင်သော ဘုန်းခနဲ အသံတစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။ ပိုင်ရှီး၏ ရှေ့ရှိ စားပွဲမှာ အမှုန့်အဖြစ်သို့ ကွဲကြေသွားခဲ့ပြီး သူက ရွှယ်အန်းကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေ၏။ သေချာသည်မှာ ပိုင်ရှီး၏ အကြည့်ထဲမှ လူသတ်ချင်စိတ်ကို ရွှယ်အန်းက သိမြင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပိုင်ရှီးသည် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်မျှပင် အရေးမပါသဖြင့် သူ့ကို အာရုံစိုက်နေရန် စိတ်မဝင်စားချေ။

သို့သော် သူ့ကို နည်းနည်းပါးပါး ကစားလိုက်လို့လည်း ဘာမှတော့ မထိခိုက်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ရွှယ်အန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက အနည်းငယ် ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး လော့ကျင်းထင်၏ နားထဲသို့ ညင်သာစွာ တီးတိုးပြောသည်။

"မင်း ဘာကို စိုးရိမ်နေလဲဆိုတာ ငါ သိပါတယ် ဒါပေမယ့် စိတ်မပူပါနဲ့... အရာအားလုံးက မကြာခင် ပြီးဆုံးသွားတော့မှာပါ"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် ရွှယ်အန်းကရယ်မောလိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ ပြောသည်။

"သွားကြစို့"

ရွှယ်အန်းက ဝမ်မူလင်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးကို ဦးဆောင်ကာ လော့ကျင်းထင်ကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်ကျော်သွားလေသည်။ လော့ကျင်းထင်က ထွက်ခွာသွားသော ရွှယ်အန်း၏ ပုံရိပ်ကို အံ့ဩတကြီး စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် သူ့စကားများက ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။

ဒါက ဘာကို အဓိပ္ပါယ်ရတာလဲ၊ အရာအားလုံးက မကြာခင် ပြီးဆုံးသွားတော့မှာပါဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။

ဤစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ်ကောင်းသော အမျိုးသားကို ရပ်တန့်ခိုင်းပြီး ရှင်းလင်းသော ရှင်းပြချက်တစ်ခု ရယူချင်ခဲ့သော်လည်း သူမ၏ အဆင့်အတန်းကို သတိထားမိကာ အဆုံးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းငုံ့နေမိသည်။

သို့သော် ပိုင်ရှီး၏ မျက်လုံးထဲတွင်တော့ အရာအားလုံးက လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။ သူ၏ အမြင်တွင် ရွှယ်အန်းက လော့ကျင်းထင်နှင့် နွေးထွေးစွာ စကားစမြည် ပြောဆိုခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။ ထို့နောက် လော့ကျင်းထင်က သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုများဖြင့် ရွှယ်အန်း ထွက်ခွာသွားသည်ကို တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့်ကြည့်နေခဲ့သည်ဟုထင်ရ၏။

ဤမြင်ကွင်းက ပိုင်ရှီးကို သွေးအန်မတတ် ခံစားသွားရစေသည်။ တစ်ခါတရံမှာ သရုပ်ဆောင်ဆရာကြီး တစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့က သဘာဝပါရမီ အနည်းငယ် လိုအပ်ကြောင်းကိုတော့ ဝန်ခံရမည်ပင်။

ပိုင်ရှီးက ထိုအရာအတွက် သာမန်ထက် ထူးကဲသော ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း ရှင်းလင်းနေပြီး အားလုံး၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကိုပင် ရရှိနေလေသည်။ သဘာဝကျကျပင် ကျုံးချန်က ဤအရာအားလုံးကို လေ့လာစောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူက ငတုံးတစ်ယောက် မဟုတ်သလို စောစောက ပိုင်ရှီး ဘာတွေတွေးနေခဲ့သည်ကို သူ အလွယ်တကူ ခန့်မှန်းမိသည်။

ထို့ကြောင့် ပိုင်ရှီး၏ လုံးဝ အရေးနိမ့်သွားသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ အလွန်အမင်း ကျေနပ်မှုကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သို့သော် အပြင်ပန်းတွင်မူ ထိုအရာအတွက် မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မပြဘဲ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ပိုင်ရှီး၏ ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်သည်။

"ကဲ... အစ်ကိုပိုင်၊ အခုတော့ ဝမ်ကောင်းရှင်းက တကယ်တမ်း ဘယ်လောက်တောင် ရွံရှာဖို့ကောင်းလဲဆိုတာ မင်း နားလည်သွားပြီမလား"

ပိုင်ရှီးက သူ၏ မေးရိုးများကို တင်းမာစွာ ခဲထားလိုက်ပြီး သွားများကြားမှ စကားလုံးများကို ကြိတ်ဝါးကာ ပြောသည်။

"သူ သေရမယ်ဆိုတာ ငါ သေချာအောင် လုပ်မယ်"

ကျုံးချန်က ကောက်ကျစ်စွာ တခစ်ခစ် ရယ်မောလာသည်။

"ငါရောပဲ၊ သူ သေသွားမှသာ အဲဒီ နူးညံ့ပြီး လှပလွန်းတဲ့ မိန်းမသုံးယောက်က ငါ့အပိုင် ဖြစ်လာမှာလေ၊ ဒါကြောင့်... ပျော်ရွှင်စရာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုပါပဲ"

အသေးအဖွဲ အနှောင့်အယှက် အချို့ ရှိခဲ့သော်လည်း စားသောက်ပွဲက သတ်မှတ်ထားသည့် အစီအစဉ်အတိုင်း ဆက်လက် လည်ပတ်နေသည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ တက်ရောက်လာသူများ၏ အာရုံစိုက်မှုက လူနှစ်ဦးအပေါ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

တစ်ဦးမှာ သဘာဝကျကျပင် အလယ်ဗဟိုရှိ အမြင့်စင်မြင့်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော လော့ကျင်းထင် ဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဦးသည်တော့ တည်ငြိမ်သော အရှိန်အဝါဖြင့် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် အေးအေးလူလူ ထိုင်နေပြီး သူ၏ အနောက်တွင် အမျိုးသမီး သုံးဦးက ကျက်သရေရှိစွာ ရပ်နေကြသော ရွှယ်အန်းကို အများအပြားက ထူးဆန်းသော မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြပြီး သူတို့၏ အတွေးများမှာ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ဝမ်မိသားစု၏ သခင်လေးက ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလောက်တောင် ကွဲပြားခြားနားနေပုံ ပေါ်လာရတာလဲ။ အခြားအရာများကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်လျှင်ပင် သူ ယခု ထုတ်လွှင့်နေသော တည်ကြည်လေးနက်မှုနှင့် တည်ငြိမ်မှု အရှိန်အဝါများမှာ အောက်ခြေမသိနိုင်သော အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခု သို့မဟုတ် ရွှေ့ပြောင်း၍ မရနိုင်သော တောင်တန်းကြီးတစ်ခုအလား သူ့ကို လျှော့တွက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ဒါက စည်းကမ်းမဲ့ပြီး ဖြစ်ချင်တိုင်းဖြစ်တတ်တဲ့ ဘဝနေထိုင်မှုစတိုင်လ်ကြောင့် နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ ဝမ်မိသားစုရဲ့ အမွေဆက်ခံသူ အတူတူပဲလား။

စားသောက်ပွဲ ခန်းမဆောင်၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် မိန်းကလေးငယ် တစ်စုသည် သူတို့၏ ငယ်ရွယ်မှုနှင့်အတူ မျက်စိကျိန်းမတတ် လှပမှုများကို ပြသလျက် စုရုံးနေကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။ သူတို့က အဝေးတွင် ထိုင်နေသော ရွှယ်အန်းကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူတို့ထဲမှ အများအပြား၏ မျက်လုံးများက လင်းလက်သွားကြသည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက ဝမ်ဟန်ရှင်း၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကာ ပြောသည်။

"ဝိုး... အဲဒါ နင့်အစ်ကို မဟုတ်ဘူးလား၊ သူက အရမ်းခန့်တာပဲ"

ဝမ်ဟန်ရှင်း ကိုယ်တိုင်ပင် အံ့ဩမှင်တက်နေခဲ့သည်။ သူမ အစ်ကိုဖြစ်သူကို ဤကဲ့သို့ ဘယ်သောအခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။ သို့သော် လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်ခန့်အတွင်း သူမ ခံစားခဲ့ရသော ပါးရိုက်ချက် နှစ်ချက်ကို တွေးမိသောအခါ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တုန်ယင်သွားစေခဲ့ပြီး သူမမှာ စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မပြောရဲလောက်အောင် ထိတ်လန့်နေခဲ့သည်။

"ဟားဟား... အစ်ကိုဝမ်၊ ခင်ဗျားရဲ့သားက တော်တော်လေး အရည်အချင်းရှိတဲ့ပုံပဲ မဟုတ်လား"

ပိုင်မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင် ပိုင်ချီက အလွန်အမင်း သရော်လှောင်ပြောင်သော လေသံဖြင့် ပြောသည်။ သူ၏ သားဖြစ်သူနှင့် လော့မိသားစု၏ သမီးအကြီးဆုံးတို့ကို စုံဖက်ပေးရန် အရာအားလုံးကို အသေအချာ စီစဉ်ထားကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြသည်။ သို့သော် လက်ရှိ အခြေအနေကို ကြည့်ရလျှင် ဝမ်မိသားစု၏ သခင်လေးက ကြားဝင်နှောင့်ယှက်ရန် ကြိုးစားနေပုံရသည်။

ဝမ်ထိုက်ဟွေ၏ မျက်နှာမှာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုများဖြင့် တောက်ပနေပြီး ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အာ... အင်း၊ ဒါတွေ အားလုံးက ဝမ်မိသားစုရဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ သွေးသားဆက်ခံမှုတွေကြောင့်ပေါ့"

သူ၏ စကားများတွင် နှိမ့်ချမှု အရိပ်အယောင်လေးမျှပင် မပါဝင်ချေ။

ဤသည်မှာ တစ္ဆေမျိုးနွယ်စု၏ ထုံးစံပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့အတွက် နှိမ့်ချမှုဆိုတာက ဘာတန်ဖိုးရှိမှာမို့လို့လဲ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျုံးချန်နှင့် ပိုင်ရှီးတို့မှာ နောက်ဆုံးတွင် ဆက်၍ သည်းမခံနိုင်တော့ချေ။ အပေါင်းအပါ အမြောက်အမြားကို ဦးဆောင်ကာ သူတို့က ရန်လိုသော မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် ရွှယ်အန်းဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် လူအုပ်ကြီးက အလိုအလျောက် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

ထိုကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မြင်ကွင်းက သဘာဝကျကျပင် လော့ကျင်းထင်၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဖမ်းစားသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မျှော်လင့်နေကြသော အခြား တစ္ဆေမျိုးနွယ်စုဝင်များနှင့် မတူဘဲ သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ဂနာမငြိမ်သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ စောစောက သူမ၏ စကားများ ကြမ်းတမ်းခဲ့သော်လည်း လော့ကျင်းထင်က မည်သူ့ကိုမျှ မသေစေချင်ချေ။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပျက်သွားသည်များက သူမ၏ မျှော်လင့်ချက်များကို လုံးဝ ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။ ရွှယ်အန်းက သူတို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မျက်လုံးတစ်ချက်ပင် ပင့်မကြည့်ခဲ့ချေ။ သူသည် သူ၏ လက်ချောင်းများကိုသာ အေးအေးလူလူ ဆက်လက် ကစားနေခဲ့ပြီး မည်သူ့ထက်မဆို သူ၏ လက်ချောင်းများက ပို၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် ဤလုပ်ရပ်မှာ သရုပ်ဆောင်ဆရာကြီး ပိုင်ရှီး၏ မျက်လုံးထဲသို့ ကျရောက်သွားသောအခါ အထိတ်တလန့်ဖြစ်မှုကို ဖုံးကွယ်ရန် လုပ်ရပ်တစ်ခုအဖြစ် အဓိပ္ပါယ်လွဲမှားစွာ ကောက်ယူခံလိုက်ရသည်။ ငါ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ...

ပိုင်ရှီး၏ နှုတ်ခမ်းများက အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ကွေးတက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပင် သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကျုံးချန်က ဆက်၍ သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"အို... ဒါက ဝမ်မိသားစုရဲ့ ကြီးမြတ်လှတဲ့ သခင်လေး မဟုတ်ဘူးလား၊ ဘာလဲ၊ အပြင်ကို ထွက်သွားပြီးနောက်မှာ မင်း အသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်မလာတော့ဘူးလို့ ငါ ထက်ဝက်လောက် မျှော်လင့်ထားခဲ့တာ"

အမှန်တကယ်တော့ ရွှယ်အန်းမှာ အားလပ်နေခြင်း မရှိချေ။ သူ လော့မိသားစု၏ စံအိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည့် အခိုက်အတန့်ကတည်းက သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံမှာ ရေတစ်ပြင်အလား ဖြန့်ကြက်သွားခဲ့ပြီး မည်သူ့ကိုမျှ အထိတ်တလန့် မဖြစ်စေဘဲ အရာအားလုံးကို တိတ်တဆိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးနေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ကျုံးချန်၏ သရော်လှောင်ပြောင်သော စကားများ သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ရွှယ်အန်းက ခေါင်းမော့ကြည့်ရန်ပင် စိတ်မဝင်စားခဲ့ချေ။ အကြောင်းမှာ ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံက သဲလွန်စတစ်ခုကို ဖမ်းမိသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ငါ သံသယရှိခဲ့တဲ့အတိုင်းပဲပေါ့လေ...

ရွှယ်အန်း၏ နှုတ်ခမ်းများက ခပ်ဟဟ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ကွေးတက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ တိတ်ဆိတ်မှုက ဝမ်မိသားစု၏ သခင်လေး အရေးနိမ့်မှုကို ဝန်ခံနေသည်ဟု အများအပြားကို ထင်မှတ်သွားစေခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ကျုံးချန်မှာ သူ၏ အဓိပ္ပါယ်လွဲမှား ကောက်ယူမှုကြောင့် ပို၍ ရဲတင်းလာခဲ့ပြီး ဝမ်မူလင်းနှင့် အခြား အမျိုးသမီး နှစ်ဦးကို လောဘတကြီး ကြည့်လိုက်ကာ ကောက်ကျစ်စွာ ရယ်မောသည်။

"ဘာဖြစ်သွားတာလဲ၊ ကြီးမြတ်လှတဲ့ ဝမ်မိသားစုရဲ့ သခင်လေးက စကားတောင် မပြောနိုင်တော့တဲ့အထိ ကြောက်လန့်သွားတာလား၊ မင်းရဲ့ သတ္တိတွေ အကုန်လုံး ထွက်ပြေးသွားကြပြီလား"

လေထုမှာ ပို၍ပို၍ တင်းမာလာခဲ့သည်။

ကျုံးချန်၏ စကားများမှာ လက်ဆုပ်လက်ကိုင် ပြနိုင်လောက်အောင်ပင် ရန်စမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်ယိုဖိတ်နေ၏။

ရွှယ်အန်း ဘယ်လို တုံ့ပြန်မည်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်ရှုရန် လူတိုင်းက သူ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူက ဆက်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေမလား။ ဒါမှမဟုတ် နောက်ဆုတ်ဖို့ ရွေးချယ်မလား။

ဤဖြစ်နိုင်ခြေ နှစ်ခုက လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် လည်ပတ်နေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် သူရှာဖွေနေသော သတင်းအချက်အလက်များကို ရရှိသွားပြီးနောက် ရွှယ်အန်းက ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကြည့်သည်။ သူ၏ အကြည့်များမှာ ကျယ်ပြောလှသော ကောင်းကင်ကြီးအလား နက်ရှိုင်းပြီး တိုင်းတာ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေကာ လုံးဝ ပကတိ အာဏာကို စိုးမိုးထား၏။

ကျုံးချန်၏ အကြည့်များက ဤအကြည့်နှင့် ဆုံတွေ့သွားသောအခါ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးမှာ တောင့်တင်းသွားခဲ့ပြီး သူ၏ တစ္ဆေမျိုးနွယ်စု ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရွှယ်အန်းက သူ၏ အကြည့်များကို နှိမ့်ချကာ အေးစက်စွာ ပြောသည်။

"ဒူးထောက်စမ်း"

ဘုန်း...

ကြီးမားလှသော အင်အားတစ်ခုက သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာကြောင်း ကျုံးချန် ခံစားလိုက်ရသည်။ ခုခံရန် အခွင့်အရေးပင် မရလိုက်ဘဲ သူသည် ချက်ချင်း ဒူးထောက်ချလိုက်ရပြီး လုံးဝ လှုပ်ရှား၍ မရနိုင်တော့ချေ။ ခန်းမဆောင် တစ်ခုလုံးမှာ ခဏတာမျှ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

--