အခန်း ၁၃၉၅

အခန်း (၁၃၉၅) လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်ခြင်း

လူတိုင်းရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်မှာ ဧရာမ မြေအောက်ဂူကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ လေထုထဲတွင် အနက်ရောင် မြူခိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ဂူ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှနေ၍ မှိန်ပျပျ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အလင်းတန်းတစ်ခုက စိမ့်ထွက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤအလင်းတန်း၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိသောအခါ ဝမ်မူလင်းမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွား၏။

"သူမပဲ၊ သခင်လေး... ဒါက အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်မကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့သူရဲ့ အရှိန်အဝါပဲ"

ယင်းနင်နှင့် ချွဲဝမ်ယွမ်တို့မှာ တိတ်ဆိတ်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် မျက်ရည်များ စီးကျနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ဤအရှိန်အဝါနှင့် အလွန်တရာ ရင်းနှီးနေခဲ့သည်။ ဤလောကနယ်ပယ်၏ ယခင် အုပ်စိုးသူ၏ အရှိန်အဝါပင် ဖြစ်သည်။

"လော့မိသားစု ခေါင်းဆောင်... ဒီအကြောင်းကို ငါတို့ကို ရှင်းပြပါဦး"

ရွှယ်အန်းက အေးစက်စွာ ပြောသည်။ လော့လီ၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ရှုံ့မဲ့သွားခဲ့သည်။ ဒီအကြောင်းကို သူက ဘယ်လိုလုပ် သိနေတာလဲ၊ ပြီးတော့ သူက တကယ်တမ်း ဘယ်သူလဲ...

ဤမေးခွန်းများက သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လည်ပတ်နေပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာကို မည်းမှောင်ကာ ခန့်မှန်းရခက်စေပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူအများစုမှာ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေကြဆဲဖြစ်ပြီး ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသည်ကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။

လော့ကျင်းထင်မှာလည်း ထိုနည်းတူစွာပင် အံ့ဩမှင်တက်နေခဲ့သည်။ သူမက လော့လီကို စိုက်ကြည့်လာသည်။

"မေမေ... ဒါက ဘာအဓိပ္ပါယ်လဲ၊ ဒီဂူက ဘာလဲဟင်"

လော့လီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ကြည့်ရဆိုးနေပြီး သူမက တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

ထိုအစား ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် အေးအေးလူလူ မှီထိုင်နေသော ရွှယ်အန်းက ရယ်မောလာ၏

"သခင်မလေးလော့... ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေလဲဆိုတာ မင်း သိချင်လား"

ရွှယ်အန်း၏ လက်ချက်ဖြင့် လော့မိသားစုဝင် အများအပြား သေဆုံးခဲ့ရသော်လည်း လော့ကျင်းထင်က သူ့အပေါ်တွင် အမုန်းတရား သိပ်မရှိခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် ဤစကားကို ကြားသောအခါ သူမသည် ခဏတာမျှသာ တွန့်ဆုတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြသည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆို အစကနေ ငါ စပြောပြမယ်၊ သခင်မလေးလော့... မင်းရဲ့ မိခင်က မင်းကို ချစ်တယ်လို့... မင်း ထင်လား"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လော့ကျင်းထင်မှာ အေးခဲသွားပြီး ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ဖြေဖို့ မလောပါနဲ့၊ သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး၊ သူမရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ မင်းက သူမရဲ့ ကလေးတစ်ယောက်နဲ့ ပိုတူလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကုန်ပစ္စည်းတစ်ခုနဲ့ ပိုတူနေလား"

ရွှယ်အန်း၏ စကားများက လော့ကျင်းထင်ကို မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။ သူမ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရသော နှစ်များတစ်လျှောက်လုံး သူမအပေါ် ထားရှိသော လော့လီ၏ သဘောထားတွင် ထူးဆန်းမှုတစ်ခုကို သူမ သတိထားမိခဲ့သည်။ အချစ်မရှိခြင်း မဟုတ်သော်လည်း ထိုအချစ်က မိခင်မေတ္တာနှင့် ကွဲပြားခြားနားနေကြောင်း ခံစားမိသည်။ ရွှယ်အန်း ဖော်ပြသကဲ့သို့ပင် သူမသည် ကုန်ပစ္စည်းတစ်ခုအလား ပိုင်ဆိုင်မှု ခံစားချက်မျိုး ပို၍ တူသည်။ သူမ တိတ်ဆိတ်သွားစဉ် လော့လီက ပြော၏

"ထင်အာ... သူ့ရဲ့ အဓိပ္ပါယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို နားမထောင်နဲ့၊ သေချာတာပေါ့... မေမေ သမီးကို ချစ်တာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် ဒီဂုဏ်သရေရှိ ဗုဒ္ဓဘာသာ ဘုန်းကြီးကို သမီးရဲ့ ဆရာဖြစ်ဖို့ ဘာလို့ ဖိတ်ခေါ်ရမှာလဲ"

လော့ကျင်းထင်မှာ စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့သည်။ ရွှယ်အန်းက ထပ်ရယ်သည်။

"သူမကို ဗုဒ္ဓဘာသာ လေ့လာခိုင်းတာက တကယ်ပဲ သူမ ကောင်းကျိုးအတွက်လား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့ ပြောမထွက်နိုင်တဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့လား"

ဤစကားများနှင့်အတူ လော့ကျင်းထင်သာမက ဘုန်းကြီး ကျင်ကျွယ်ပင် တုန်ယင်သွားခဲ့ပြီး တစ်ချိန်က ကြည်လင်နေခဲ့သော သူ၏ မျက်လုံးများမှာ သူ အရာအားလုံးကို ဆက်စပ်တွေးတောမိသွားသောအခါ ရှုပ်ထွေးမှုများဖြင့် ရုတ်တရက် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

လော့လီ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားသော်လည်း သူမက တည်ငြိမ်နေရန် အတင်းအဓမ္မ ကြိုးစားထားဆဲ ဖြစ်သည်။

"နင် ဘာ အဓိပ္ပါယ်မရှိတာတွေ ပြောနေတာလဲ၊ နင် ပြောနေတာတွေကို တစ်ခွန်းမှ ငါ နားမလည်ဘူး"

"ခင်ဗျား နားမလည်ဘူး ဟုတ်လား။ ကောင်းပြီလေ။ ဒါဆို နားလည်ပြီးမှ သေရအောင်လုပ်ပေးရတာပေါ့"

ဤစကားနှင့်အတူ ရွှယ်အန်းက နောက်ဆုံးတွင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ဧရာမ တွင်းကြီး၏ အစွန်းသို့ အေးအေးလူလူ လျှောက်သွားသည်။ မြေအောက်ဂူကြီးမှာ လည်ပတ်နေသော အနက်ရောင် မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံနေရပြီး ကျောချမ်းဖွယ် အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေကာ နတ်ဆိုး ခြေကုပ်စခန်းတစ်ခုကို သတိရစေသည်။

ရွှယ်အန်းက လက်ကို မြှောက်ကာ လေထဲတွင် ရိုးရှင်းသော အကာအကွယ် အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုကို ချက်ချင်း ရေးဆွဲလိုက်ပြီး အောက်ဘက်သို့ ဖိချလိုက်သည်။

ဘုန်း

အဆောင်လက်ဖွဲ့က ဂူထဲသို့ ကျဆင်းသွားသောအခါ ဆူပွက်နေသော ဆီအိုးထဲသို့ ရေအေးတစ်ခွက် လောင်းထည့်လိုက်သကဲ့သို့ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ အနက်ရောင် မြူခိုးများက လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုအလား ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး အတွင်းဘက်မှနေ၍ သဲ့သဲ့လေး ငိုကြွေးသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေပုံရသည်။

ထိုမြင်ကွင်းက လူတိုင်းကို ဆွံ့အသွားစေခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် လော့လီပင်။ ဤအဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်လေးသည် ဤမျှလောက် ကောင်းကင်ကို အံတုနိုင်သော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားလိမ့်မည်ဟု သူမ၏ အဆိုးရွားဆုံး အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် ဘယ်သောအခါမှ မျှော်လင့်ထားနိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

အလွန် ရိုးရှင်းလှသော အကာအကွယ် အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် သူက ဂူထဲရှိ အနက်ရောင် မြူခိုးများကို အလုံးစုံ နိုးထသွားစေခဲ့သည်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖော်ထုတ်မှုက သူမကို သစ်ရွက်တစ်ရွက်အလား တုန်ယင်သွားစေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ဂူအတွင်း၌ ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အနက်ရောင် မြူခိုးများ အားလုံးကို တံမြက်လှည်းသကဲ့သို့ ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။ ၎င်းက ဖော်ပြလိုက်သော အရာသည် လူတိုင်းကို ပို၍ပင် အံ့ဩမှင်တက်သွားစေသည်။

မြေအောက်ဂူ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် မှိန်ပျပျ အလင်းရောင် စက်လုံးတစ်ခုက လွင့်မျောနေသည်။ အလင်းရောင် စက်လုံးမှာ ဆပ်ပြာပူဖောင်းတစ်ခုအလား တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်နေပြီး မှိန်ပျပျ အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။ ၎င်း၏ အတွင်းဘက်တွင် ဝေဝါးသော ပုံရိပ်တစ်ခု ဖုံးကွယ်နေပုံရသည်။

ဝမ်မူလင်းနှင့် ယင်းနင်တို့မှာ ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒုန်းခနဲ ဒူးထောက်ကျသွားကြသည်။ အခြားသူ အများအပြားကလည်း တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်အံ့ဩမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ သို့သော် လော့ကျင်းထင်ကမူ အလင်းရောင် စက်လုံးအတွင်းရှိ ပုံရိပ်မှာ သူမအတွက် နက်ရှိုင်းစွာ အရေးပါသော တစ်စုံတစ်ဦး ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ရင်းနှီးမှု ခံစားချက်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

လက်များကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေသော ရွှယ်အန်းက လွင့်မျောနေသည့် အလင်းရောင် စက်လုံးကို စိုက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ မေးသည်။

"သူမက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါ မင်းကို ပြောပြဖို့ လိုသေးလို့လား"

လော့လီမှာ ဆွံ့အသွားပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မဟနိုင်တော့ချေ။

"အဲဒီအချိန်တုန်းက မင်းတို့ ပြင်ပ တစ္ဆေကျူးကျော်သူတွေက ဒီမြေတွေကို သိမ်းပိုက်ဖို့အတွက် ဒီလောကနယ်ပယ်ရဲ့ အုပ်စိုးသူကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ စစ်ပွဲတစ်ခု ဆင်နွှဲခဲ့ကြတယ်၊ ရလဒ်ကတော့ အခု သက်သေပြနေတာပဲ... မင်းတို့ နိုင်သွားခဲ့တယ်"

ရွှယ်အန်း၏ အသံမှာ ပုံပြင်ပြောပြနေသော ပုံပြင်ဆရာတစ်ဦးအလား တည်ငြိမ်နေသည်။ ကျင်ကျွယ်၏ တိုးညင်းသော ရွတ်ဖတ်သံမှလွဲ၍ ခန်းမဆောင် တစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

"ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံး အခိုက်အတန့်မှာ ဒီလောကနယ်ပယ်ရဲ့ အုပ်စိုးသူက လောကနယ်ပယ်ရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကို သက်ဝင်လှုပ်ရှားစေဖို့နဲ့ သူမကိုယ်သူမ အလွှာပေါင်းများစွာရှိတဲ့ ကာကွယ်မှုတွေနဲ့ ဖုံးအုပ်ဖို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ ပေးဆပ်မှုတစ်ခုကို လုပ်ခဲ့တယ်"

ဤနေရာတွင် ရွှယ်အန်း၏ မျက်လုံးများထဲ၌ အားကျလေးစားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"မင်းတို့ ပြင်ပ တစ္ဆေကျူးကျော်သူတွေက ဒီမြေတစ်ခုတည်းကိုပဲ လိုချင်တာ မဟုတ်ဘဲ ဒီလောကနယ်ပယ် တစ်ခုလုံးကို အလုံးစုံ ကြီးစိုးဖို့ ကြိုးစားနေတယ်ဆိုတာကို သူမက အရမ်းကို ကောင်းကောင်း နားလည်ထားခဲ့တယ်၊ မင်းတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေကို ဟန့်တားဖို့အတွက် သူမက ဒီစတေးမှုကို ပြတ်သားစွာ ပြုလုပ်ခဲ့တာပဲ"

"သေချာတာပေါ့... ဒီကာကွယ်မှုတွေက မင်းတို့အတွက် ထိုးဖောက်မရနိုင်တဲ့ အရာတွေတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် သူမရဲ့ လောကနယ်ပယ်ကို ပြည့်ပြည့်စုံစုံ သိမ်းပိုက်နိုင်ဖို့အတွက် မင်းတို့က အဲဒါတွေကို တိုက်ရိုက် မတိုက်ခိုက်ရဲခဲ့ဘူး၊ အဲဒီအစား မင်းတို့က သူမကို အလွှာပေါင်းများစွာရှိတဲ့ အနက်ရောင် မြူခိုးတွေထဲမှာ မြှုပ်နှံထားလိုက်တယ်"

ရွှယ်အန်းက ပိုပြောလေလေ လော့လီ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ ပြာနှမ်းသွားလေလေဖြစ်ပြီး မဆုံးတွင် သူမ မျက်နှာသွင်ပြင်မှ အရောင်အသွေး အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"မင်းတို့ ဘယ်နှနည်းလောက် ကြိုးစားခဲ့တယ်ဆိုတာ ငါ မသိပေမယ့် အဲဒါတွေ အားလုံးက ကျရှုံးသွားခဲ့တယ်ဆိုတာ ရှင်းနေပါတယ်၊ ဒီတစ်ခေါက်ကလွဲလို့ပေါ့..."

ရွှယ်အန်းက ရုတ်တရက် လှည့်လာပြီး သူ၏ အေးစက်သော အကြည့်များက တုန်ယင်နေသည့် လော့လီကို စူးစိုက်ကြည့်သည်။

"ငါ မှန်းတာ မမှားဘူးဆိုရင် မင်းရဲ့သမီး မမွေးခင်ကတည်းက သူမရဲ့ အရှိန်အဝါတစ်စွန်းတစ်စကို ဒီထဲကို ပေါင်းစပ်ဖို့ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုကို မင်း အသုံးပြုခဲ့တယ်၊ အဲဒီနည်းနဲ့ သူမက ဒီဆန္ဒကို အတင်းအဓမ္မ အမွေဆက်ခံနိုင်မှာလေ"

"မင်းက မင်းရဲ့သမီးကို အလောင်းအစားတစ်ခုအနေနဲ့ အသုံးပြုခဲ့ပြီး ကာကွယ်မှုတွေကို ရှောင်ကွင်းကာ ဆန္ဒကို သူမ အမွေဆက်ခံနိုင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် သူမရဲ့ အရှိန်အဝါ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပါဝင်နေရင်တောင် မင်းရဲ့သမီးက ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါရဲ့ ပယ်ချတာကို ခံရလိမ့်မယ်လို့ မင်း မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး"

"စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်မှုတွေကြားထဲကနေ ဗုဒ္ဓရဲ့ အဆုံးအမတွေက ရန်လိုမှုတွေကို အကောင်းဆုံး ချေဖျက်ပေးနိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်ပြီး သူမကို ဗုဒ္ဓဘာသာ လေ့လာခိုင်းဖို့ မင်း ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်၊ အဲဒီအခါမှသာ မင်းရဲ့ နောက်ဆုံး ရည်မှန်းချက်ကို မင်း ရရှိနိုင်မှာလေ"

"ငါ ပြောတာ မှန်တယ်မလား"

ရွှယ်အန်း၏ မဆုတ်မနစ်သော မေးခွန်းထုတ်မှုများအောက်တွင် လော့လီမှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် နောက်သို့ ယိုင်နဲ့သွားခဲ့ပြီး အဖြေတစ်ခုကို ဖော်ထုတ်ရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်တော့ချေ။

သို့သော် အခြားသူများထက် ပို၍ ထိတ်လန့်အံ့ဩနေသူမှာ လော့ကျင်းထင်ပင် ဖြစ်သည်။ ရွှယ်အန်း၏ ဖော်ထုတ်မှုများကို နားထောင်ရခြင်းမှာ သူမအတွက် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားစေသော အတွေ့အကြုံတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူမက တုန်ရီနေသော လေသံဖြင့် မေးသည်။

"မေမေ... သူ ပြောနေတာတွေက အမှန်ပဲလား၊ သမီးက မေမေ့အတွက် တကယ်ပဲ ကိရိယာ တစ်ခု သက်သက်ပဲလား"

လော့လီမှာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် တိတ်ဆိတ်ခြင်းက အရာအားလုံးကို ပြောပြနေခဲ့ပြီး လော့ကျင်းထင် နားလည်သွားခဲ့သည်။

နှစ်များတစ်လျှောက်လုံး သူမ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှ အရာအားလုံးမှာ ရက်စက်သော ဟာသတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။

အဆုံးအစမဲ့သော ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုဆိုသည်မှာ လိမ်လည်မှုတစ်ခုမှလွဲ၍ အခြားမဟုတ်ချေ။ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် မွေးဖွားမှုပင်လျှင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနှင့် တွက်ချက်ထားသော အစီအစဉ်တစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထိုထိုးနှက်ချက်က လုံးလုံးလျားလျား ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

--