← Chapters

အခန်း ၄၅၃

Vol. 46 Ch. 453

အခန်း ၄၅၃

Vol. 46 Ch. 453

အခန်း။ ၄၅၃

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...

မည်မျှ ထောင်သောင်းချီသော မိစ္ဆာသားရဲအုပ်ကြီး တစ်စုတစ်ဝေးတည်း စုပြုံတိုးဝှေ့လာကြကာ ကောင်းကင်ထက်သို့ ဖုန်မှုန့်လုံးကြီးများ တလိပ်လိပ် တက်လာစေလျက် ရေလွှမ်းမိုးဘေးတစ်ခုပမာ ဟိန်းဟောက်မြည်ဟည်းကာ ဟွိုင်မြို့တော်ဆီသို့ ဦးတည်လှိမ့်ဆင်းလာကြရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အလွန်ကောင်းလှသော မြင်ကွင်းကြီး ဖြစ်သည်။

ထိုတစ်ခိုက်တွင် လုံယီမှာမူ ၎င်းတို့မဖြစ်မနေ ဖြတ်သန်းရမည့် လမ်းကြောင်း၏ မြေအောက်သုံးပေခန့်အနက်၌ တိတ်တဆိတ် ပုန်းကွယ်နေခဲ့၏။

သူသည် သူ၏ စိတ်အာရုံကို အပြည့်အဝ ဖွင့်ဟထားပြီး မြေပြင်ထက်ရှိ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို သေသေချာချာ အာရုံခံနေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် စွမ်းရည်ပြမျက်နှာပြင်၏ နယ်ပယ်အလိုက် ထောက်လှမ်းခြင်း စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်တော့သည်။

မမြင်နိုင်သော လှိုင်းတွန့်များမှာ သူ့အား ဗဟိုပြုလျက် ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့၏။

သူ့ဝန်းကျင် ပေရာဂဏန်းအတွင်းရှိ မိစ္ဆာသားရဲအားလုံး၏ တည်နေရာ၊ အရွယ်အစားနှင့် မိစ္ဆာချီစွမ်းအင် သိပ်သည်းမှု အနိမ့်အမြင့်အားလုံးမှာ သူ၏ စိတ်အာရုံထဲ၌ အထင်အရှား အရိပ်ထင်လာခဲ့တော့သည်။

ရုတ်ချည်းပင် လုံယီ၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရသည်။

အခြားသော မိစ္ဆာသားရဲများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ငြိမ်သက်လှသော အရှိန်အဝါ သုံးခုမှာ သူ၏ ထောက်လှမ်းမှုနယ်ပယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့မှာ အကောင်ကြီး နှစ်ကောင်နှင့် အကောင်သေး တစ်ကောင်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

အကောင်ကြီးနှစ်ကောင်မှာ သဘာဝကျစွာပင် ကျားမိစ္ဆာနှစ်ကောင် ဖြစ်ကြပြီး တစ်ကောင်မှာ အဆင့်နိမ့် မိစ္ဆာစစ်သူကြီးဖြစ်ကာ အခြားတစ်ကောင်မှာမူ အလယ်အလတ်အဆင့် ဖြစ်သည်။

အကောင်သေးမှာမူ သာမန်ငှက်တစ်ကောင်နှင့်မခြား ကျားမိစ္ဆာနှစ်ကောင်ကြားတွင် ပျံသန်းနေသော မျက်လုံးသုံးလုံးကျီးကန်းပင်။

"မင်းကပဲ ကောင်းကင်မျက်လုံး ဘိုးဘေးမျိုးရိုးသွေးကို ဆက်ခံထားတာဆိုပြီး... အသုံးမကျတဲ့ လူသားတစ်ယောက်ကိုတောင် ရှာမတွေ့နိုင်ဘူးလား"

"ငါသာ မရှိရင် အဲဒီ အနီရောင်သူရဲကောင်းက ဒီလောက်အထိ ငြိမ်သက်နေလိမ့်မယ်လို့ မင်းတို့ ထင်နေတာလား..."

"ဒါက သခင်ကြီးရဲ့ ဖိအားကြောင့် ဖြစ်ရတာပါ မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"

ထိုမိစ္ဆာသုံးကောင်မှာ လုံယီအား ထောက်လှမ်း၍ မရခြင်းအပေါ် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မကျေမနပ် အပြစ်တင် ငြင်းခုံရင်း ဟွိုင်မြို့ဆီသို့ အပြင်းအနှင် ဦးတည်နေကြခြင်းပင်။

လုံယီသည် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ အကွာအဝေးကို တိတ်တဆိတ် တွက်ချက်လိုက်သည်။

ကျီးကန်းမိစ္ဆာမှာ သူ၏ အထက်တည့်တည့် ပေအစိတ်ခန့်အကွာအဝေးမှ ဖြတ်သန်းသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင်...

ဝုန်း...

မြေပြင်ကြီး ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့ပြီး အနက်ရောင် လူရိပ်တစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ထက်သို့ ဒုံးပျံတစ်စင်းပမာ တစ်ဟုန်ထိုး ပျံတက်သွားခဲ့တော့သည်။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် စူးရှတောက်ပလှသော အနီရောင်အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အောက်ခြေတွင်လည်း အဖြူရောင်မီးခိုးတန်းကြီးကို ချန်ရစ်ခဲ့ကာ လျှပ်စီးပမာ မြန်ဆန်လှသောအရှိန်ဖြင့် ကျီးကန်းမိစ္ဆာထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပြေးဝင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"သေစမ်း..."

လုံယီသည် သူ၏ ပါရမီများနှင့် စွမ်းရည်အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသက်သွင်းလိုက်

သည့်အပြင် ပေနှစ်ဆယ်ကျော်ရှိသော သွေးရိပ်ကိုပါ ပူးတွဲလောင်ကျွမ်းစေလိုက်သည်။

သူ၏ ခွန်အားများကို အဆင့်ဆင့် တွန်းတင်လိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် ခွန်အားမှာ ပေါင်တစ်သန်းလေးသိန်းကျော်အထိ အံ့မခန်း အကန့်အသတ်ကို ချိုးဖျက် ရောက်ရှိသွားခဲ့တော့သည်။

ဤလက်သီးချက်မှာ သူ၏ ခွန်အားအားလုံးကို အစွမ်းကုန် ပုံအောလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး မည်သည့် လျှော့ပေါ့မှုကိုမျှ မပြုလုပ်ခဲ့ချေ။

လက်သီးတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည့်အခါ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲ၌ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းတစ်ခု ရုတ်ချည်း ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အလား ရှေ့မှောက်ရှိ ပတ်ဝန်းကျင်ကြီးတစ်ခုလုံး ပြိုလဲကာ ပျက်စီးသွားတော့မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။

ကျီးကန်းမိစ္ဆာမှာ လန့်ဖျန့်သွားခဲ့ရပြီး အသည်းအသန် ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးပမ်းတော့သည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှု၌ ကျွမ်းကျင်သူမဟုတ်သဖြင့် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော လက်သီးချက်၏ ဖိအားအောက်တွင် ဝန်းကျင်ရှိ လေထုကြီးတစ်ခုလုံး ခဲပျစ်သွားခဲ့ရသည်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ တွေ့ရှိလိုက်ရတော့သည်။

၎င်းမှာ ရွှံ့နွံထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အလား ဖြစ်သွားရပြီး အရှိန်အဟုန်မှာလည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လျော့နည်းသွားခဲ့ရ၏။

အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့သဖြင့် ၎င်းသည် သူ၏ မိစ္ဆာချီစွမ်းအင်များကို အတင်းအဓမ္မ လည်ပတ်စေလျက် ၎င်း၏ရှေ့တွင် ထူထဲလှသော မိစ္ဆာချီစွမ်းအင် ကာကွယ်ရေးဒိုင်းတစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်တော့သည်။

"အားးအားး..."

မမျှော်လင့်ဘဲ ကျီးကန်းမိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့ရပြီး အမွေးအတောင်များနှင့် အသားစများမှာ အရပ်ရပ်သို့ လွင့်စင်ကျိုးပဲ့ကုန်တော့သည်။

၎င်းမှာ အဆင့်နိမ့် မိစ္ဆာစစ်သူကြီးတစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်သဖြင့် လုံယီ၏ ဤမျှပြင်းထန်လှသော လက်သီးချက်အောက်တွင် သူ၏ ဝိညာဉ်ပင် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခွင့်မရဘဲ တစ်ခဏအတွင်း အသက်ပျောက်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

"ယုတ်မာတဲ့ လူသားကောင်..."

ဘေးနားရှိ ကျားမိစ္ဆာနှစ်ကောင်မှာ ဒေါသအိုး ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ကြရပြီး ၎င်းတို့၏ နီရဲနေသော မျက်လုံးများမှာ ဒေါသမီးလျှံများကြောင့် ပိုမိုနီမြန်းလာခဲ့သည်။

၎င်းတို့သည် ကျောက်ကြိတ်ဆုံ အရွယ်အစားခန့်ရှိသော လက်သည်းကုတ်ကြီးများကို မြှောက်လျက် လုံယီထံသို့ ပြိုင်တူ ခုန်အုပ်လိုက်ကြတော့သည်။

လုံယီမှာမူ ကျီးကန်းမိစ္ဆာကို အပြတ်အသတ် သုတ်သင်နိုင်ရန်အတွက် သူ၏စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးချပြီးစ ဖြစ်နေသဖြင့် ၎င်းတို့၏ ရုတ်ချည်း တိုက်ခိုက်မှုကို အချိန်မီ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

သူသည် အခြားနည်းလမ်းမရှိတော့သဖြင့် ကျောက်ဖြစ်ခြင်းပါရမီကို ချက်ချင်းအသက်သွင်းလျက် ကျားမိစ္ဆာနှစ်ကောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ခုခံလိုက်တော့သည်။

ဝုန်း...

ကြီးမားလှသော ခွန်အားများအောက်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သေနတ်ကျည်ဆန်တစ်ခုပမာ ဝေးကွာရာသို့ လွင့်စင်ထွက်ခွာသွားခဲ့ရ၏။

မိစ္ဆာစစ်သူကြီးနှစ်ကောင်၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှု ဒဏ်ရာမှာ အသေးအဖွဲမဟုတ်ချေ။

၎င်းကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အရေပြားပေါ်တွင် အနည်းငယ် ချိုင့်ဝင်သွားခဲ့ရပြီး ကောင်းကင်ထက်၌ပင် သွေးတစ်လုတ်ကို ပြင်းထန်စွာ အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးခြင်းပါရမီနှင့် စွမ်းရည်ပြမျက်နှာပြင်၏ ကုသမှုလုပ်ဆောင်ချက်တို့၏ အကူအညီကြောင့် အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် လုံယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မူလအတိုင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန် သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်တော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ထိုထိမှန်မှု၏ တွန်းကန်အားကို အမိအရအသုံးချလျက် ဝေးကွာရာသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

"ဟားဟားဟား... မိစ္ဆာစစ်သူကြီးဆိုတာလည်း နောက်ဆုံးတော့ ဘာမှမဟုတ်ပါလား..."

လုံယီသည် အကျယ်ကြီး အော်ဟစ်ရယ်မောရင်း လှည့်ပြန်ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။

ကျားမိစ္ဆာနှစ်ကောင်မှာမူ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းနှင့် ဒေါသတရားတို့ ဒွန်တွဲနေလျက် ရန်သူသည် ၎င်းတို့၏ အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်မှုကို တိုက်ရိုက်ခံယူခဲ့ရသော်လည်း ဒဏ်ရာအနာတရ လုံးဝမရရှိခဲ့ရုံမျှမက အရှိန်အဟုန်မှာလည်း စိုးစဉ်းမျှ လျော့နည်းမသွားဘဲ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သဖြင့် လိုက်လံဖမ်းဆီးရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ချေ။

၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ရန်သူ့ကို ဒဏ်ရာရစေမည့်အစား ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်အောင် ကူညီပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

"တောက်... အခု ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ"

အဆင့်နိမ့် မိစ္ဆာစစ်သူကြီး ကျားမိစ္ဆာက မေးလိုက်၏။

"ကျီးကန်းလည်း မရှိတော့တာ... ဘာလုပ်လို့ရဦးမှာလဲ ဆုတ်ကြမယ်..."

အလယ်အလတ်အဆင့် မိစ္ဆာစစ်သူကြီး ကျားမိစ္ဆာက မကျေမနပ်သံဖြင့် ပြောလိုက်တော့သည်။

ကျီးကန်းမိစ္ဆာ သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရခြင်းကြောင့် ၎င်းတို့၏ မျက်စိမှာ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲမှာလည်း သဘာဝကျစွာပင် မစတင်မီမှာတင် ပျက်ပြယ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

"ဝူး..."

ကျားမိစ္ဆာကြီး၏ ကောင်းကင်ယံသို့ လှမ်း၍ အော်ဟစ်လိုက်သော ကာလရှည် ဟိန်းဟောက်သံကြီးကြောင့် တရဟော ပြေးလွှားနေကြသော မိစ္ဆာသားရဲအုပ်ကြီးမှာ အမိန့်ကို ကြားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခြေလှမ်းများကို ရုတ်ချည်း တုံ့ဆိုင်းလိုက်ကြရပြီး အချို့ဆိုလျှင် အရှိန်မထိန်းနိုင်ဘဲ ဒုန်းခနဲ လဲပြိုကာ ခြေထောက်များပင် ကျိုးပဲ့ကုန်ကြတော့သည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ပရမ်းပတာဖြစ်နေသော မိစ္ဆာသားရဲအုပ်ကြီးသည် မူလလမ်းကြောင်းအတိုင်း အထိအခိုက်အကျအဆုံးများစွာဖြင့် ကစဉ့်ကလျား ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြရာ ဤစစ်ချီမှုမှာ လုံးဝအလဟာသဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ဟွိုင်မြို့၏ မြို့မျှော်စင်ထက်တွင်မူ ကျင့်ကြံသူအုပ်စုကြီးသည် ရန်သူကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည့်အလား သတိကြီးစွာဖြင့် ရန်သူ့လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

ရုတ်ချည်းပင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု စစ်တပ်ကြီး၏ အထက်ကောင်းကင်ယံ၌ အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းလှသော အနီရောင်အလင်းတန်းကြီးတစ်ခု ဝုန်းခနဲ ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

ထို့နောက်တွင်မူ မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ ဟိန်းထွက်သွားသော ရယ်မောသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"...မိစ္ဆာစစ်သူကြီးဆိုတာလည်း နောက်ဆုံးတော့ ဘာမှမဟုတ်ပါလား..."

ထိုစကားလုံးများထဲတွင် မိစ္ဆာစစ်သူကြီးများအပေါ် အထင်သေးအမြင်သေးမှုများ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေခဲ့သဖြင့် ကြားရသူတို့၏ သွေးကို ပွက်ပွက်ဆူသွားစေခဲ့သည်။

"အနီရောင်သူရဲကောင်းဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီပဲ..."

ကင်းလှည့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

ထိုအရာက ပုံပြောဆရာများ၏ ပြောစကားအရ သာမန်ပြည်သူများပင် ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိထားကြသော သူ၏မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် အနီရောင်အလင်းတန်းများ ရစ်သိုင်းနေသည့် အနီရောင်သူရဲကောင်း၏ ထင်ရှားလှသော အမှတ်အသားပင်။

"သူ သေချာပေါက် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ကောင်ကို သုတ်သင်လိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်..."

အခြားတစ်ဦးကလည်း ချီးမွမ်းလိုက်၏။

"မိစ္ဆာတွေ ပြန်ဆုတ်သွားပြီဆိုတော့ ငါတို့ ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန်ပိုရသွားတာပေါ့..."

မြို့မျှော်စင်ထက်ရှိ လူတိုင်း သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ကြတော့သည်။

ဤအခြေအနေအားလုံးကို ဖန်တီးပေးခဲ့သူမှာ အနီရောင်သူရဲကောင်းဖြစ်ကြောင်း သူတို့ ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိလိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်။

"တောက်... ငါ အဲဒီအသုံးမကျတဲ့ အနီရောင်သူရဲကောင်းကို သေချာပေါက် သတ်ပစ်ရမယ်..."

ကျားမိစ္ဆာနှစ်ကောင်သည် စခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် ဒေါသအလိပ်လိပ် ထွက်နေခဲ့ကြသည်။

"ငါသာ အဲဒီကောင်ကို ထပ်တွေ့ရင် သူ့ရဲ့အသားတွေကို တဖြည်းဖြည်းချင်း လှီးဖြတ်ပစ်မယ်။ ပြီးတော့ သူ့ကိုယ်သူ တစ်စစီ စားသောက်ခံနေရတာကို မျက်စိနဲ့တပ်အပ် ကြည့်ခိုင်းစေရမယ်..."

အဆင့်နိမ့် မိစ္ဆာစစ်သူကြီး ကျားမိစ္ဆာက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြုံးဝါးလိုက်တော့သည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းအနေဖြင့် မသိရှိခဲ့သည်မှာ နာရီအနည်းငယ်မျှ ကြာမြင့်ပြီးနောက် ထိုည၌ပင် ၎င်း၏ ဆန္ဒမှာ တကယ်တမ်း ပြည့်ဝသွားခဲ့ရသည်။

စူးရှတောက်ပလှသော အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ၎င်း၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တည့်တည့်တွင် ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ ဤလောကကြီးတွင် ၎င်းနောက်ဆုံး မြင်တွေ့လိုက်ရသော မြင်ကွင်း ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

"အား..."

ကျားမိစ္ဆာကြီးသည် အလွန်အမင်း စူးရှလှသော သနားစဖွယ် အော်ဟစ်သံကြီးကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရရှာသည်။

၎င်း၏ လည်ပင်းမှာ အပြည့်အဝ ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရပြီး ဦးခေါင်းမှာလည်း အရေပြားအနည်းငယ်မျှဖြင့်သာ တွဲလျက်ရှိတော့သည်အထိ ပြတ်တောက်လုမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။

မျက်လုံးသုံးလုံးကျီးကန်း မရှိတော့သည့်နောက်တွင် လုံယီသည် မိစ္ဆာစခန်းအတွင်းသို့ မည်သူမျှမရှိသည့်အလား အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး သေစေလောက်သော အပြတ်အသတ် တိုက်ခိုက်မှုကို ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းပင်။

"သေစမ်း..."

အလယ်အလတ်အဆင့် မိစ္ဆာစစ်သူကြီး ကျားမိစ္ဆာသည် သူ၏ ရဲဘော်သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဒေါသတကြီးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းသည် အရှိန်အဟုန်၌ ကျွမ်းကျင်သူမဟုတ်သဖြင့် လုံယီ အစွမ်းကုန် အရှိန်မြှင့်တင်ကာ ထွက်ပြေးသွားသည်ကို မျက်စိပိတ်၍သာ ကြည့်နေခဲ့ရတော့သည်။

ဝုန်း...

ထိုတစ်ခိုက်တွင် ရေကန်ကြီးဘေးမှနေ၍ ဧရာမ အနက်ရောင် သဏ္ဍာန်ကြီးတစ်ခု ရုတ်ချည်း ထိုးထွက်လာခဲ့ပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ရေတံခွန်ကြီးတစ်ခုပမာ ရေလှိုင်းများကို ဖြာကျသွားစေခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ရေဘဝဲလက်တံများစွာ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ဧရာမ ရေမိစ္ဆာကြီးပင်။

၎င်း၏ ပုံသဏ္ဍာန်မမှန်သော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် စေးကပ်လှသော အရည်ကြည်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ၎င်း၏ အရှိန်အဝါမှာမူ အလယ်အလတ်အဆင့် မိစ္ဆာစစ်သူကြီး၏ ထိပ်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိနေရုံမျှမက ဤအဆင့်ကိုပင် အနည်းငယ် ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှူး... ရှူး... ရှူး...

ချက်ချင်းပင် ၎င်း၏ ရေဘဝဲလက်တံများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီး လုံယီ ထွက်ပြေးရာ အရပ်မျက်နှာဆီသို့ လျင်မြန်လှသောအရှိန်ဖြင့် ဒုံးပျံများပမာ ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ထက်၌ပင် ပုံသဏ္ဍာန်တူညီလှသော အနက်ရောင် ရေမိစ္ဆာငယ်လေးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြ၏။

ထိုရေမိစ္ဆာငယ်လေး တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ နွားလားဥဿဘ အရွယ်အစားခန့် ရှိကြပြီး လုံယီရှိရာဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ကန်ကျောက် ပျံသန်းလာခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် လုံယီကို ဝိုင်းရံအုပ်မိုးရန်အတွက် တစ်ခဏအတွင်း ချက်ချင်းပင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လာခဲ့ကြသလို ၎င်းတို့၏ အရေပြားပေါ်ရှိ အသားမျှင်လက်တံများမှာလည်း အေးစက်လှသော အလင်းတန်းများ လက်လက်ထနေသည့် စူးရှလှသော ဆူးချွန်ကြီးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြတော့သည်။

All Chapters