အခန်း ၄၅၈

အခန်း။ ၄၅၈

“အကာအကွယ် စက်ဝန်း အသက်ဝင်စေ”

မြို့ကို စောင့်ကြပ်နေသည့် အကြီးအကဲက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူ ခြောက်ဦးသည် မြို့ရိုး၏ နေရာအသီးသီးသို့ ပျံသန်းသွားကြပြီး တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်ချလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်များ တရိပ်ရိပ် ထွက်ပေါ်လာကာ အကာအကွယ် စက်ဝန်းကို စတင်လည်ပတ်စေလိုက်သည်။

မြို့ရိုးပေါ်မှနေ၍ အဖြူရောင် အလင်းတန်း ခြောက်ခုသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး အချင်းချင်း ချိတ်ဆက်မိသွားကာ မြို့တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် ဧရာမ အဖြူရောင် စက်ဝိုင်းပုံ အကာအကွယ်အလွှာကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် လုံခြုံမှုဟူသော ခံစားချက်တစ်ခု အလိုအလျောက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

“ဒီစက်ဝန်းရဲ့ ခံနိုင်ရည်ကို ငါတစ်ချက်လောက် စမ်းကြည့်ပါရစေဦး”

အရင်က ကြွားဝါခဲ့သည့် မြေခွေးနတ်ဆိုးက ရုတ်တရက် မီးတောက်အစုအဝေးကြီးတစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ မီးတောက်များသည် အဖြူရောင် အကာအကွယ်အလွှာနှင့် ထိတွေ့ပြီးနောက် အနီရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း အနည်းငယ်မျှပင် ပေါက်ကွဲသွားခြင်း မရှိပေ။

မြို့စောင့် အကာအကွယ် စက်ဝန်းသည် တောင်တန်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ ဧရာမဖားနတ်ဆိုး၏ အဆိပ်ငွေ့၊ ခြေထောက်တစ်ထောင်ရှိသော ကင်းမြီးကောက်နတ်ဆိုး၏ ဓားချက်များ၊ ကျားနတ်ဆိုး၏ ကုတ်ခြစ်တိုက်ခိုက်မှုများ အားလုံးမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ဤအကာအကွယ်ကို မဖျက်ဆီးနိုင်ပါက မြို့ကိုသိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ ဟာသတစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း နတ်ဆိုးအုပ်စုတို့ သိလိုက်ကြသည်။ သို့သော် ဤစက်ဝန်းကို အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ခြောက်ဦးက ပူးပေါင်းထိန်းချုပ်ထားခြင်းပင်။

သူတို့ထဲတွင် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ရှိသူပင်လျှင် အစောပိုင်း အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်တွင် ရှိနေပြီး အချို့မှာ အလယ်အဆင့်များပင်။ သူတို့သည် စက်ဝန်း၏ စွမ်းအားကို အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်ထားသဖြင့် သာမန်နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်များအတွက် မကျော်လွှားနိုင်သော အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

“ငါတစ်ချက်လောက် စမ်းကြည့်ရစေ”

တောင်ကုန်းဧရာမနတ်ဆိုးက မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ပေပေါင်း တစ်ရာကျော်မြင့်သည့် ထိုနတ်ဆိုးသည် ဟွိုင်မြို့ရိုးရှေ့တွင် ရွေ့လျားနေသည့် တောင်ကုန်းကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။ ၎င်း၏ ဧရာမ ကျောက်မျက်နှာဖြင့် မြို့ရိုးပေါ်ရှိ လူသားများကို အထက်မှ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်နေသည်။

ထို့နောက် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရှည်လျားသော လက်မောင်းကို မြှောက်လိုက်ပြီး မီးခိုးရောင် လက်ကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်မှနေ၍ ပြုတ်ကျလာသည်။

“သေပြီ”

“မြန်မြန် ရှောင်ကြ”

မြို့ရိုးပေါ်ရှိ စိတ်ဓာတ်ကျနေသော ကျင့်ကြံသူများနှင့် စစ်သည်အချို့မှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တို့ ပျက်သုဉ်းမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ သူတို့သည် ဘေးသို့ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း မြို့ရိုးပေါ်တွင် ထွက်ပြေးစရာ နေရာမရှိချေ။

ဘုန်း

ဧရာမ လက်ကြီးသည် အကာအကွယ်အလွှာကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ထိတွေ့မိသည့်နေရာမှ လှိုင်းဂယက်များသည် အခြားနေရာများသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

အကာအကွယ်အလွှာမှာ အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေပြီး အကြီးအကဲ ခြောက်ဦး၏ မျက်နှာများမှာလည်း ဖျော့တော့သွားသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် မြို့စောင့် အကာအကွယ် စက်ဝန်း၏ စွမ်းအားမှာ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုခိုင်မာနေပြီး ကျင့်ကြံသူများ၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် တောင့်ခံထားနိုင်သည်။

ဘုန်း

ဘုန်း

ဘုန်း

တောင်ကုန်းဧရာမနတ်ဆိုး၏ လက်ကြီးမှာ နေနှင့်လကိုပင် ဖမ်းဆုပ်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသည်။ တစ်ချက်ချင်းစီ၏ ရိုက်ခတ်မှုမှာ ပြင်းထန်လှပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နတ်ဆိုးများကိုပင် ဟန်ချက်ပျက်စေသည်။

သို့သော်လည်း ဟွိုင်မြို့၏ အကာအကွယ်ကို မကျော်လွှားနိုင်သေးပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် အနီးနားရှိ လျစ်လျူရှုနေသည့် စုန်းပြူးနတ်ဆိုးကို ကြည့်လိုက်ပြီး “မင်းက ဒီအတိုင်း ကြည့်နေမှာလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

“စောစောစီးစီး ဝင်ပါရင် အရှင်သခင် စိတ်ကျေနပ်မှာ မဟုတ်ဘူး”

စုန်းပြူးနတ်ဆိုးက မကြောက်မရွံ့ ရယ်မောကာ အဖြူရောင် အကာအကွယ်အလွှာ၏ အထက်သို့ ပေါ့ပါးစွာ ပျံဝဲသွားသည်။

“အူး… အူး…”

၎င်းသည် နားမလည်နိုင်သော ဘာသာစကားဖြင့် ဝါကျများကို ရွတ်ဖတ်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အဖြူရောင်မြူခိုးများသည် ရေကဲ့သို့ စီးဆင်းလာပြီး လူသားတို့၏ အကာအကွယ်အလွှာကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။ မကြာမီပင် မြို့ရိုးပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသည့် စက်ဝန်းသင်္ကေတများမှ အလင်းရောင်မှာ မှေးမှိန်သွားပြီး စီးဆင်းမှုမှာ သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားကာ အကာအကွယ်အလွှာမှာလည်း ပိုမိုမှောင်မိုက်သွားသည်။

“မဆိုးဘူး”

တောင်ကုန်းဧရာမနတ်ဆိုး၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး နောက်တစ်ချက် ထပ်မံရိုက်ချလိုက်သည်။

ဘုန်း

တောင်ကြီးပြိုကျလာသကဲ့သို့ လက်ဝါးချက်တစ်ခု ဆင်းသက်လာသည်။ ဟွိုင်မြို့ကို စောင့်ရှောက်ထားသည့် အဖြူရောင် အကာအကွယ်အလွှာမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး မည်သည့်အချိန်မဆို ပျက်စီးသွားတော့မည့်အလား လင်းလိုက်၊ မှိန်လိုက် ဖြစ်နေသည်။

ဖူး…..

စက်ဝန်းကို ထိန်းချုပ်နေသည့် အကြီးအကဲ ခြောက်ဦးလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း သွေးအန်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ သေလူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့သွားသည်။

“ဒီစုန်းပြူးနတ်ဆိုးကို သတ်ရမယ်”

ကျန်ရှိနေသည့် အကြီးအကဲ သုံးဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ပေါ်လာသည်။ သူတို့ထဲတွင် အားအကောင်းဆုံးမှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိနေသည့် အကြီးအကဲဝမ်ဖြစ်သည်။

သူသည် ဆံပင်ဖြူများဖြင့် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ ပေါ်လွင်နေပြီး လက်ထဲတွင် မြင်းမြီးကျားတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ စက်ဝန်းအပြင်ဘက်သို့ ပျံသန်းထွက်သွားသည်။ မြင်းမြီးကျား၏ အဖြူရောင် အမျှင်များစွာသည် စုန်းပြူးနတ်ဆိုးကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ရစ်ပတ်သွားသော်လည်း ၎င်းက ပေါ့ပါးစွာ ရှောင်တိမ်းသွားသည်။

“လူသားအိုကြီး မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်က ငါ”

မျိုးနွယ်စုအတွင်း အင်အားကြီးမားသည့် နောက်ထပ် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ဖြစ်သော၊ ရှေးဟောင်းတော်ဝင်သွေးပါရှိသည့် ရေနတ်ဆိုးက ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ရေလက်တံများစွာကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး လေထဲတွင် အကောင်သေးသေးလေးများအဖြစ် ကွဲထွက်သွားကာ အကြီးအကဲဝမ်ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တောင်ကုန်းဧရာမနတ်ဆိုးကလည်း အကြီးအကဲဝမ်ကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ အကြီးအကဲဝမ်သည် မလွှဲသာမရှောင်သာဘဲ မြို့ထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြန်လည်ဆုတ်ခွာခဲ့ရသည်။

နတ်ဆိုးများ ဝိုင်းရံထားသည့်ကြားတွင် သူသည် စုန်းပြူးနတ်ဆိုးကို သတ်ဖြတ်ရန် အခွင့်အရေးကို လုံးဝမရရှိပေ။ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားပါက ဟွိုင်မြို့သည် အန္တရာယ်ကြီးမားလှပြီး မကြာမီ မြို့ရိုးများ ကျိုးပေါက်သွားပေလိမ့်မည်။

မြို့ရိုး၏ အကာအကွယ်မရှိတော့လျှင် လူသားနှင့် နတ်ဆိုးတို့၏ စွမ်းအားကွာဟချက်မှာ ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခံရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။

အကြီးအကဲတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြရာ တစ်ဦး၏မျက်လုံးထဲတွင် တစ်ဦး၏ အားမလိုအားမရဖြစ်မှုများကိုသာ တွေ့မြင်နေရသည်။

အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်းသည် အင်အားအလုံးအရင်းဖြင့် ရောက်ရှိလာသော်လည်း ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲအားလုံးကို စေလွှတ်၍ မရနိုင်ပေ။ အကြောင်းမှာ လုံယီ၏ သြဇာသက်ရောက်မှုမှာ ဟွိုင်မြို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင်သာ အဓိကရှိနေပြီး ဇောင်နိုင်ငံ၏ နယ်စပ်ဒေသများမှာ ကျယ်ပြောလွန်းကာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို နေရာအနှံ့ ရင်ဆိုင်နေရသောကြောင့်ပင်။

ထို့အပြင် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နောက်ဆုံးအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးတည်းဖြင့်ပင် ထိန်းချုပ်၍မရနိုင်သည့် ခေါင်းသုံးလုံးပါ ခြင်္သေ့နတ်ဆိုးကဲ့သို့သော အင်အားကြီး နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်များလည်း ရှိနေသေးသည်။

ဘုန်း

တောင်ကုန်းဧရာမနတ်ဆိုးက အကာအကွယ်အလွှာကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ပြန်သည်။ အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်သွားပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အက်ရာများစွာ ပေါ်လာသည်။

အနီးအနားရှိ အခြားနတ်ဆိုးများသည် စက်ဝန်း ပျက်စီးသွားမည့်အချိန်ကို စောင့်မျှော်ရင်း ရက်စက်သော အပြုံးများဖြင့် အသင့်ပြင်နေကြသည်။ ဤသည်မှာ သွေးချောင်းစီးမည့် သတ်ဖြတ်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

လူတိုင်း စိုးရိမ်နေချိန်တွင်…

ကွီ…

ပေငါးဆယ်၊ ခြောက်ဆယ်ခန့် ရှည်လျားသည့် ဧရာမ အနီရောင်လင်းယုန်တစ်ကောင်သည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ကောင်းကင်၏ တစ်ဝက်ကို အနီရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ထို့နောက် ၎င်းသည် နတ်ဆိုးအုပ်စု၏ နောက်တန်းသို့ ထိုးဆင်းသွားပြီး သာမန်နတ်ဆိုးငယ် အမြောက်အမြားကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ နတ်ဆိုးတို့၏ အော်ဟစ်သံများကြောင့် နတ်ဆိုးတပ်ကြီး၏ နောက်တန်းတွင် ပျက်စီးမှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

“အနီရောင်သူရဲကောင်း ပေါ်လာပြီ”

ဟွိုင်မြို့ပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်ဓာတ်တက်ကြွလာပြီး မျှော်လင့်ချက်

အပြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် အကြီးအကဲဟယ်ကဲ့သို့ အတွေ့အကြုံရှိသူများမှာမူ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ရှိနေသည်။

အနီရောင်သူရဲကောင်း၏ နာမည်ကျော်ကြားမှုမှာ သူ၏ တစ္ဆေကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်တိုက်ခိုက်မှုများတွင် ရှိသည်။ ယခုကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ကိုယ်ထင်ပြလိုက်ခြင်းမှာ သူ၏ အားသာချက်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်းပင်။

နတ်ဆိုးတပ်များကြားမှ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသူတစ်ဦးသည် အံ့ဩတကြီး ဖြစ်နေသည်။

“ဒီလောက်တောင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းနဲ့ ပေါ်လာရဲတာလား”

ထိုသူမှာ ဟွမ်ချွမ်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲတစ်ဦးဖြစ်သည်။ လုံယီ၏ ရုတ်တရက် ပေါ်လာမှုကြောင့် သူ ကြာရှည်စွာ ပြင်ဆင်လာခဲ့သော မှန်ဘီလူးမှာ အသုံးမဝင်တော့ပေ။

လူတစ်ဦးက မဖုံးကွယ်တော့ပါက အမှန်တရားကို ရှာဖွေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသူကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မြို့စောင့် ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားသည်။

“ဘာလို့ လူသားတွေက နတ်ဆိုးတွေဘက်မှာ ရပ်တည်နေတာလဲ"

“ဒါ ဟွမ်ချွမ်းဂိုဏ်းက လူတွေပဲ ဖြစ်ရမယ်… ခုလိုအချိန်မှာ နတ်ဆိုးတွေကို ကူတိုက်နေတာ လူသစ္စာဖောက်တွေ မဟုတ်ရင် ဘာခေါ်မလဲ”

မြို့ပေါ်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ ဒေါသထွက်နေကြပြီး ထိုလူကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်လိုနေကြသည်။ လူအများစု၏ စိတ်ထဲတွင် လူသစ္စာဖောက်များသည် နတ်ဆိုးများထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမုန်းတီးစရာကောင်းနေသည်။

“ဒါ အနီရောင်သူရဲကောင်းလား။ သူ့ခွန်အားကတော့ ငါထင်သလောက် မဟုတ်ဘူးပဲ”

တောင်ကုန်းဧရာမနတ်ဆိုးက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

“သူ့ကိုသတ်ပြီး ဟွိုင်မြို့ကို သိမ်းမယ် ဒါဆိုရင် တာဝန်ပြီးမြောက်ပြီ”

အမြီးခြောက်ချောင်းပါ နတ်ဆိုးမြေခွေးက ရူးသွပ်စွာ အော်သည်။ နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်များသည် လုံယီဆီသို့ ဦးတည်ချီတက်သွားသည်။

သို့သော် လုံယီသည် အနီရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မရှိဘဲ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားသည်။ သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်ပြီး နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်အများစုမှာ လိုက်မီနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

“သူ့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့ မြို့ကိုပဲ ဆက်တိုက်ကြ”

ရေနတ်ဆိုးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မှန်တယ် သူ့ကို စိတ်မဝင်စားဘဲ မြို့ကိုသာ ဆက်တိုက်ရင် အနီရောင်သူရဲကောင်းက သူကိုယ်တိုင် အသေခံဖို့ ပြန်လာလိမ့်မယ်”

ဟွမ်ချွမ်းဂိုဏ်းမှ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသူက ကောက်ကျစ်သော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ နတ်ဆိုးမြေခွေးနှင့် အခြားဗိုလ်ချုပ်များသည် ဟွိုင်မြို့ကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန် ပြန်လှည့်သွားကြသည်။

ကွီ…

နတ်ဆိုးတပ်၏ အခြားတစ်ဖက်မှ နောက်ထပ် ဧရာမ အနီရောင်လင်းယုန်တစ်ကောင် ပေါ်လာပြီး အင်အားကြီးမားစွာဖြင့် ဝင်ရောက်ကာ နတ်ဆိုးငယ်များစွာကို ထပ်မံသတ်ဖြတ်လိုက်သည်။

အရမ်းကျေနပ်ဖို့ကောင်းတာပဲ

လုံယီက တွေးလိုက်သည်။ ကောင်းကင်လင်းယုန်အသွင်ပြောင်းတစ်ချက်တည်းဖြင့် နတ်ဆိုးငယ် ရာဂဏန်းကို သတ်နိုင်ပြီး ချီစွမ်းအင်မှတ်တိုင် တစ်ထောင် တိုးတက်လာသည်။ နတ်ဆိုးများမှာ မြို့ကိုသာ အာရုံစိုက်နေ၍ စုပြုံနေခြင်း မဟုတ်ပါက ဤမျှ များပြားစွာ သတ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်များ လိုက်လာသည်ကို မြင်လျှင် လုံယီသည် လေမုန်တိုင်းကဲ့သို့ အဝေးသို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားသည်။ စစ်ပရိယာယ်အရ ရန်သူဆုတ်လျှင် ငါတက်၊ ရန်သူတက်လျှင် ငါဆုတ်ဟူသည့်အတိုင်း သူတို့ကို တည့်တည့်ရင်ဆိုင်မည့်သူမှာ အရူးသာ ဖြစ်ပေမည်။

“ဒီကောင်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရှက်စရာကောင်းအောင် လုပ်နေရတာလဲ”

နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်များမှာ ဒေါသပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေကြပြီး သူတို့၏ အမွေးအမှင်များမှာလည်း သံချောင်းများကဲ့သို့ ထောင်မတ်ကုန်ကြသည်။