အခန်း ၁၃၉

အခန်း ၁၃၉ - တူရာ စုဝေးကြခြင်း

ကျောက်ဖေးသည် ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်းတွင် ရှိနေစဉ်အတွင်း

ကျင့်ကြံခြင်းအပြင် တာအိုကွမ်း၏ စာကြည့်တိုက်ရှိ စာအုပ်အမြောက်အမြားကိုလည်း ဖတ်ရှုခဲ့သည်။

ဆံပင်စားသရဲဆိုသည်မှာ ညဉ့်တစ်ရာ သရဲပုံရိပ်မှတ်တမ်းထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော သရဲအမျိုးအစားတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဤမိစ္ဆာသည် ဆံပင်မှတစ်ဆင့် မွေးဖွားလာခြင်းဖြစ်ပြီး လူရော တိရစ္ဆာန်ပါမကျန် မရွေးဘဲ စားသောက်တတ်သော်လည်း လူသားတို့၏ ဦးခေါင်းမှ ဆံပင်နက်များ သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အမွှေးအမျှင်များကို အထူးနှစ်သက်ပြီး ၎င်းတို့မှာ ထိုမိစ္ဆာအတွက် အကောင်းဆုံး အရသာရှိသော စားစရာများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ပြင် ၎င်းတွင် ဆံပင်နှင့်ပတ်သက်သော ထူးခြားသည့် အစွမ်းအချို့လည်း ရှိသည်။

"သရဲတစ်ရာပုံပြင်များ" အရ ဆံပင်စားသရဲများသည် မတရားသဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသော အမျိုးသမီးများ၏ နာကျည်းနေသော ဝိညာဉ်များမှ အများဆုံး အသွင်ပြောင်းလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအမျိုးသမီးများသည် လူ့ဘဝတွင်ရှိစဉ်က

“ ငါတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဆံပင်ကို မိဘများက ပေးသနားထားခြင်းဖြစ်သည်” ဟူသော အယူဝါဒများကြောင့် အတင်းအကျပ် ကတုံးတုံးခြင်း ခံခဲ့ရသူများ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏ ချစ်သူများက သံယောဇဉ်အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် ဆံပင်တစ်စုကို ယူဆောင်သွားပြီးနောက် သစ္စာဖောက်ခြင်း ခံခဲ့ရသဖြင့် သေဆုံးပြီးနောက်တွင် ၎င်းတို့၏ ရန်ငြိုးရန်စများမှာ ခဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"သူ့ကို သတ်စမ်း”

အလယ်အလတ်အရွယ် တာအိုဆရာက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကျောက်ဖေး၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ သူ၏ မူလမျှော်မှန်းချက်ထက် ကျော်လွန်နေသော်လည်း

ယခုအခါ လက်ရဲဇက်ရဲ ပြုလုပ်ပြီးဖြစ်သဖြင့် နောက်ဆုတ်၍ မရတော့ဘဲ အစီအစဉ်ကို အဆုံးထိ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးများကို ခံစားရလိမ့်မည်။

ဆံပင်စားသရဲသည် စူးရှသော အော်သံတစ်ချက်ကို မြည်ဟီးလိုက်ပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ဆံပင်အမြောက်အမြားမှာ အဆိပ်ရှိသော မြွေများကဲ့သို့ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာကာ ကျောက်ဖေးကို ချက်ချင်းပင် "ဆံပင်လုံးကြီး" အဖြစ် ရစ်ပတ်ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ဤထူးဆန်းလှသော ဆံပင်မျှင်များသည် ကျောက်ဖေး၏ အာရုံခံပေါက်ခုနစ်ပေါက်ထဲသို့ပင် တိုးဝင်ရန် ကြိုးပမ်းပြီး သူ၏ ဆံပင်များကို အငမ်းမရ ဝါးမြိုရန် လုပ်ဆောင်လာကြသည်။

ကျောက်ဖေးသည် ပျံသန်းခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော မန္တန်များကို တစ်ခါမျှ မသင်ယူဖူးသဖြင့် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ တက်လာနိုင်လျှင်ပင် ပျံတက်၍ မရနိုင်သေးပေ။

သူသည် ရေထိန်းချုပ်ခြင်းအတတ်ကိုသာ အသုံးပြု၍ ရေစီးကြောင်းကို ထိန်းကျောင်းကာ ကမ်းစပ်သို့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်ခဲ့သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဤမြစ်သည် မကျယ်လှဘဲ ကျောက်ဖေးသည် ကမ်းစပ်နှင့် နှစ်မီတာပင်မပြည့်သော အကွာအဝေးတွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဆံပင်စားသရဲက သူ့ကို နောက်သို့ ဆွဲမထားပါက ထိုအကွာအဝေးမှနေ၍ ကမ်းပေါ်သို့ လွယ်ကူစွာ ခုန်တက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း မှော်စွမ်းအားများကို အပြင်းအထန် အသုံးပြုခဲ့ရခြင်းကြောင့် ကျောက်ဖေး၏ မှော်စွမ်းအားများမှာ ထပ်မံ၍ ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ အချိန်တိုအတွင်း ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ဖြစ်ပွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေးသည် မှော်ပညာရပ်များကို ကျင့်ကြံနိုင်စွမ်း မရှိသေးဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ မှော်စွမ်းအားများမှာလည်း ပြည့်စုံသော လည်ပတ်မှုစက်ဝန်းတစ်ခု မဖြစ်ပေါ်သေးပေ။

အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ရသော တိုက်ပွဲများတွင် မှော်စွမ်းအားများ၏ မတည်ငြိမ်မှုမှာ ထိုအဆင့်အထိ မြင့်တက်လာတတ်သည်။

အကယ်၍ အခြားသူသာဆိုလျှင် မှော်စွမ်းအားများ ပြိုကွဲသွားပြီး မသေဆုံးလျှင်ပင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျောက်ဖေးအတွက်မူ ဤအရာမှာ ပြဿနာမဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

၎င်း၏ ကိုယ်ပွားကို အသစ်ပြန်လည် လဲလှယ် လိုက်ရုံဖြင့် အဆင့်အတန်း အားလုံးမှာ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမည် ဖြစ်သည်။

အလယ်အလတ်အရွယ် တာအိုဆရာသည်လည်း ငြိမ်နေခြင်းမရှိပေ။

ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ သူသည် အင်္ကျီလက်ထဲမှ ခရမ်းရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး နှုတ်မှ တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

အဆောင်စက္ကူမှာ မီးမပါဘဲ အလိုအလျောက် လောင်ကျွမ်းသွားသည်။

"ဝုန်း”

ကောင်းကင်ယံမှ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး ကိုယ်ပွားဆီသို့ တိကျစွာ ထိမှန်သွားသည်။

လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည့်ကြားတွင် ကိုယ်ပွား၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်ထားသော ဆံပင်များမှာ ကျွမ်းကာ ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။

"ဟိန်း”

ဆံပင်စားသရဲသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အလယ်အလတ်အရွယ် တာအိုဆရာဘက်သို့ လှည့်ကာ သွားများကို ဖြဲပြလိုက်ရာ အချိန်မရွေး ခုန်အုပ်တော့မည့်ပုံစံ ဖြစ်

နေသည်။

"မင်းလို သားရဲကောင်... မရိုင်းစိုင်းနဲ့”

အလယ်အလတ်အရွယ် တာအိုဆရာက လက်ဟန်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ရာ ဆံပင်စားသရဲသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ပျက်ဖွယ်ရာ အော်ဟစ်ရင်း အားလျော့သွားခဲ့သည်။

အလယ်အလတ်အရွယ် တာအိုဆရာက အောင်ပွဲခံရပြီဟု ထင်မှတ်နေချိန်တွင် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသော ကိုယ်ပွားသည် ရုတ်တရက် အသက်ပြန်ဝင်လာပြီး လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလာသည်။

၎င်းမှာ ကိုယ်ပွား၏ အသစ်ပြန်လည်လဲလှယ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကိုယ်ပွားအတွက်မူ ၎င်းမှာ အရာအားလုံးကို ကုသပေးနိုင်သောအရာ ဖြစ်သည်။ သေဆုံးသွားလျှင်ပင် ထိုနေရာ၌ပင် သွေးအပြည့်ဖြင့် ချက်ချင်း ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်သည်။

"ဘုန်း”

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကျောက်ဖေးသည် အလယ်အလတ်အရွယ် တာအိုဆရာ၏ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်လိုက်သဖြင့် ထိုသူမှာ သွေးများ အန်ထွက်ကာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

အလယ်အလတ်အရွယ် တာအိုဆရာမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိဘဲ အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ထပ်မံဆွဲထုတ်ရန် ပျာပျာသလဲ ကြိုးပမ်းတော့သည်။

သို့သော် ကျောက်ဖေးက သူ့ကို ထိုသို့သော အခွင့်အရေးကို မည်သို့ပေးမည်နည်း။

"ရှုး—"

အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

ထက်မြက်လှသော ဓားဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့်အတူ ကျောက်ဖေး၏ ဓားမြှောင်သည် အလယ်အလတ်အရွယ် တာအိုဆရာ၏

ညာဘက်လက်မောင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်လေသည်။

"အား—"

စူးရှသော အော်ဟစ်သံသည် ညဉ့်ကောင်းကင်ယံကို ခွဲခြမ်းသွားသည်။

တာအိုဆရာသည် မျက်နှာပျက်လျက် ခြိမ်းခြောက်သောအသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည် “ ငါက ချန်ချင်းဂိုဏ်းက... တပည့်ပဲ၊ မင်း ငါ့ကို သတ်ရဲလို့လား?"

ချန်ချင်းဂိုဏ်း?

ကျောက်ဖေးသည် ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ပုံမှန်စကားပြောဆိုစဉ်အတွင်း သူ၏ ဆရာက ကျင့်ကြံခြင်းလောကရှိ အထွေထွေ ဗဟုသုတအချို့ကို ပြောပြဖူးသည်။

မဟာကျိုးနယ်မြေအတွင်း ချန်ချင်းဂိုဏ်းကို ပထမဆုံးသော ထိပ်သီးဂိုဏ်းကြီးအဖြစ် သိကြသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ လူအချို့၏ အယူအဆသာ ဖြစ်ပြီး အခြားသူများကမူ သဘောမတူကြပေ။

ဥပမာအားဖြင့် သူ၏ ဆရာ လျူယွင်သည် ၎င်းကို သဘောမတူချင်ပေ။

လျူယွင်၏ စကားအရဆိုလျှင် "ဘယ်သူ့ဘိုးဘွားတွေကကော ချမ်းသာမနေခဲ့ဖူးလို့လဲ?" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ချန်ချင်းဂိုဏ်းသည် အလွန်တက်ကြွလှုပ်ရှားခဲ့ပြီး တော်ဝင်မိသားစုနှင့် ဆက်သွယ်မှုများ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

မဟာကျိုးနယ်မြေသည် အလွန်ကျယ်ပြောလှ၏

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းများ မည်မျှရှိနေသည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

ထို့ပြင် ထိုဂိုဏ်းများထဲတွင် ဆေးဝါးနှင့်ပတ်သက်သော ပါရမီရှင်များ ရှိမရှိကိုလည်း မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

ထို့အပြင် မဟာကျိုးသည် ကြီးမားသော်လည်း ကမ္ဘာကြီးက ပို၍ ကြီးမားကာ မဟာကျိုးသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် တစ်ခုတည်းသော တိုင်းပြည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် အထက်ပါအချက်များကို ဖယ်ထားလျှင်ပင် ချန်ချင်းဂိုဏ်းမှာ လျှော့တွက်၍မရသော ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေးသည် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း အလယ်အလတ်အရွယ် တာအိုဆရာ ပြောသည်မှာ အမှန်လား အမှားလား ဆိုသည်ကို ချက်ချင်း မခွဲခြားနိုင်သေးပေ။

သို့သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပွားမှာမူ အေးစက်တည်ငြိမ်သော မျက်နှာအမူအရာကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသည်။

ကျောက်ဖေးက လှောင်ပြောင်လိုက်သည် - "ငါ့ကို လာမလိမ်နဲ့။ လျှို့ဝှက်စွာ လူတွေကို ဒုက္ခပေးနေတဲ့ မင်းလို လူပြက်တစ်ယောက်က ချန်ချင်းဂိုဏ်းက ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား?"

"ငါ့မှာ သက်သေခံလက်မှတ်ရှိတယ်၊ ငါ့မှာ သက်သေခံလက်မှတ်ရှိတယ်..."

အလယ်အလတ်အရွယ် တာအိုဆရာက ကပျာကယာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူပြောရင်းဖြင့် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို တုန်တုန်ရီရီဖြင့် သူ၏ ဝတ်ရုံထဲသို့ နှိုက်လိုက်သည်။

ရှုး

အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ထပ်မံလက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သွေးများ ချက်ချင်း ပန်းထွက်လာသည်။

"အား……"

အလယ်အလတ်အရွယ် တာအိုဆရာသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ယခုအကြိမ်တွင် သူသည် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ပြီး လက်ကို အချိန်မီ ပြန်ရုပ်သိမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ ပြန်ရုပ်သိမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း ကျောက်ဖေးသည် သူ၏ လက်ချောင်းအချို့ကို ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့ဆဲ ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေးက ခေါင်းခါလျက် ပြောလိုက်သည် - "မင်းမှာ သက်သေခံလက်မှတ် တကယ်ရှိရင်တောင် အဲဒါက အတုပဲ ဖြစ်ရမယ်။ “

“ချန်ချင်းဂိုဏ်းမှာ မီးတောက်အသက်ရှူခြင်းလို့ ခေါ်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ရှိတယ်လို့ ငါကြားဖူးတယ်။ အကယ်၍ မင်း အဲဒါကို ပြသနိုင်ရင် ငါ မင်းကို နည်းနည်း ယုံကြည်ပေးမယ်။"

တာအိုဆရာသည် နာကျင်မှုကြောင့် ချွေးစေးများ တဖြန်းဖြန်း ထွက်နေပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည် - "အဲဒါက နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ပညာရပ်ပဲ၊ လူတိုင်းက ဘယ်လိုလုပ် သင်ယူနိုင်မှာလဲ? မင်း ငါ့ကို တမင်တကာ အခက်အခဲဖြစ်အောင် လုပ်နေတာပဲ”

ကျောက်ဖေးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည် - "ငါ မင်းကို အခွင့်အရေးပေးခဲ့ပေမဲ့ မင်း မဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါ့ကို လာမပြစ်တင်နဲ့။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျောက်ဖေးသည် ဓားကို မြှောက်လိုက်ရာ အချိန်မရွေး ခုတ်ပိုင်းတော့မည့် ပုံစံဖြစ်နေသည်။

"နေပါဦး သခင်လေး၊ သူ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ..."

တောအုပ်ထဲမှ အက်ကွဲပြီး အရေးတကြီး ဖြစ်နေသော အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အေးစက်သော လေပြင်းတစ်ခုနှင့်အတူ မိမိကိုယ်ကို မြေစောင့်နတ်သမီးဟု ခေါ်ဆိုသော အဘွားအိုသည် တုန်တုန်ရီရီဖြင့် ၎င်း၏ တုတ်ကောက်ကို အားပြုကာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

သူမက ၎င်း၏ ညှိုးခြောက်နေသော လက်များကို ရူးသွပ်စွာ ဝှေ့ယမ်းရင်း ပြောလိုက်သည် - "သခင်လေး၊ သူ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ! သူက ချန်ချင်းဂိုဏ်းရဲ့ ချင်းဟယ်တာအိုဆရာ အစစ်အမှန်ပါပဲ”

ကျောက်ဖေး၏ ဓားမြှောင်သည် လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး ဓားသွားပေါ်ရှိ အသက်သွေးအင်အားများမှာ ကွဲထွက်သွားကာ ဓားဝိညာဉ်

စွမ်းအားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အလယ်အလတ်အရွယ် တာအိုဆရာသည် သူ၏ လည်ပင်းတွင် စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လန့်ဖျပ်သွားကာ အသက်ရှူပင် ရပ်တန့်မတတ် ဖြစ်သွားသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဤဓားဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် သူ၏ လည်ပင်းအရေပြားကိုသာ အနည်းငယ် ဓားရှရာပေးခဲ့ပြီး လည်ချောင်းကို မဖြတ်မိခဲ့သဖြင့် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေးက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မြေစောင့်အဘွားကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည် - "အော်... အခုလေးတင်ပဲ ဒီတာအိုဆရာက နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂိုဏ်းက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူလို့ မင်းပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား? အခုကျမှ ဘာလို့ စိတ်ပြောင်းသွားရတာလဲ?"

မြေစောင့်အဘွားသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခြေဆောင့်လိုက်ရာ ၎င်း၏ ဆီးသီးသား တုတ်ကောက်သည် မြေကြီးပေါ်တွင် အပေါက်ငယ်လေးများ ဖြစ်သွားစေသည် - "သခင်လေး၊ မင်း နားလည်မှုလွဲနေပြီ! ငါ ပြောတာက တခြားလူကိုပါ..."

"ဒီလူက နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂိုဏ်းက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါ သူ့ကို မှတ်မိတယ်။ သူက ချန်ချင်းဂိုဏ်းက ချင်ဟယ် တာအိုဆရာ အစစ်ပါ။ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်ကလည်း ငါ သူ့ကို တစ်ခါ ဆုံဖူးသေးတယ်။"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ မင်း ငါ့ကို နားလည်မှုလွဲနေတာ”

အလယ်အလတ်အရွယ် တာအိုဆရာသည် သွေးများနှင့် ချွေးစေးများ မေးစေ့မှ စီးကျနေရင်း အလျင်အမြန် ရှင်းပြရန် ကြိုးစားလိုက်သည် - "ဒီကျင့်ကြံသူက မနေ့က ဒီနေရာကို ဖြတ်သွားရင်း မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေ ပြဿနာရှာနေတာကို အာရုံခံမိလို့ တမင်သက်သက် ထောင်ချောက်ဆင်ထားတာပါ။ ခုနက မင်း ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်နဲ့ ရတနာလာယူတာကို မြင်တော့ မင်းကို အဲဒီမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူရဲ့ အပေါင်းအပါလို့ ထင်ပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်တာပါ”

ကျောက်ဖေးသည် ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ရာ တောအုပ်ထဲရှိ ညဉ့်ငှက်များပင် လန့်ပျံကုန်ကြသည် - "မင်းတို့နှစ်ယောက်က တကယ်ကို ဇာတ်တိုက်ပြီး ကပြနေကြတာပဲ၊ မင်းတို့က ငါ့ကို တကယ်ပဲ အရူးလို့ ထင်နေတာလား?"

၎င်းတို့ ဆက်လက်၍ မရှင်းပြနိုင်မီမှာပင်...

ကျောက်ဖေး၏ အကြည့်သည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး မြေစောင့်အဘွားကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ စစ်မေးလိုက်သည် - "မင်းတို့နှစ်ယောက်က အရင်ကတည်းက ဆုံဖူးတယ်ဆိုရင် မနေ့ညက မင်း ဘာလို့ ငါ့အိမ်မက်ထဲထိလာပြီး အကူအညီတောင်းတာလဲ? သူ့ကိုကျတော့ ဘာလို့ အကူအညီမတောင်းတာလဲ?"

မြေစောင့်အဘွားက တုန်တုန်ရီရီဖြင့် ရှင်းပြသည် - "ဒါက... ဒါက ငါ ချင်းဟယ် တာအိုဆရာကို မတွေ့မိလို့ပါ..."

တာအိုဆရာကလည်း ချက်ချင်းပင် ထောက်ခံပြောဆိုလိုက်သည် - "ရွာထဲက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေကို သတိမမူမိစေဖို့အတွက် ငါက ငါ့ရဲ့တည်ရှိမှုကို ဖျောက်ကွယ်ထားတဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးထားတာကြောင့် မြေစောင့်အဘွားက ငါ့ကို ရှာမတွေ့တာ သဘာဝကျပါတယ်"

ကျောက်ဖေးက လှောင်ပြောင်လိုက်သည် - "ဒါဆို ဝိညာဉ်ပစ္စည်းကရော ဘယ်လိုလဲ?"