အခန်း ၁၄၀

အခန်း ၁၄၀ - သရဲထိန်းကျောင်းခြင်းအတတ်

တာအိုဆရာက ပြောသည် - "ဝိညာဉ်ပစ္စည်းကတော့... သဘာဝကျကျပဲ ငါ့ရဲ့ဂိုဏ်းတူညီလေးက ကြိုတင်ပြီး ယူဆောင်သွားခဲ့တာပေါ့။ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းဆိုတာမျိုးက အလွန်တန်ဖိုးကြီးလှတာ၊ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ လက်ထဲကို အလွယ်တကူ ဘယ်လိုလုပ် အကျခံနိုင်ပါ့မလဲ"

ကျောက်ဖေးက ဆက်လက်၍ မေးမြန်းလိုက်သည် - "မင်းမှာ ဂိုဏ်းတူညီလေး ရှိနေတယ်ဆိုမှတော့ အဲဒီအချိန်တုန်းက မင်းရဲ့ညီလေးက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေကို တွန်းလှန်ဖို့ မင်းနဲ့အတူ ဘာလို့မကျန်ခဲ့တာလဲ"

အလယ်အလတ်အရွယ် တာအိုဆရာက ချွေးပြန်လျက် ရှင်းပြသည် - "ဒါက... ငါ... ငါ့ညီလေးက တာအိုလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံတာ အချိန်မကြာသေးဘူး၊ သူ့ရဲ့စွမ်းရည်က အဆင့်မမီသေးဘူးလေ။ အကယ်၍ သူသာ ကျန်ခဲ့ရင် ငါ့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးပဲ ဖြစ်မှာကို စိုးရိမ်လို့ပါ"

ကျောက်ဖေးက ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည် - "သူက စွမ်းရည်မရှိဘူးဆိုရင်တောင် တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေကို တစ်ယောက်တည်း ယူသွားခိုင်းဖို့ မင်းက စိတ်ချရဲတယ်ပေါ့? လမ်းခရီးမှာ တခြားလူဆိုးတွေ လုယက်တာကို မကြောက်ဘူးလား"

"အဲဒါကတော့... မူလက ငါ ဒီက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေကို အလျင်အမြန် ရှင်းလင်းပြီးမှ ငါ့ညီလေးနောက်ကို အမီလိုက်ဖို့ အစီအစဉ်ရှိတာကြောင့် ဘယ်ဘက်ကိုမှ မထိခိုက်စေဘူးလေ... ဒါ့အပြင် ငါ့ညီလေးက ကိုယ်ခံပညာရှင် တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်တာကြောင့် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ဖို့တော့ အနိုင်နိုင် စွမ်းဆောင်နိုင်ပါတယ်..."

အလယ်အလတ်အရွယ် တာအိုဆရာ၏ နဖူးမှ ချွေးစေးများ တဖြန်းဖြန်း ကျဆင်းလာသည်။

အချို့မှာ ဒဏ်ရာကြောင့်ဖြစ်ပြီး အများစုမှာမူ ကျောက်ဖေး၏ စစ်မေးမှုများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ကျောက်ဖေးက သူ့ကို ဓားနှင့်သာ တစ်ချက်တည်း ထိုးသတ်လိုက်စေချင်တော့သည်။

ဤကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် စစ်မေးနေခြင်းက သူ့အတွက် မခံမရပ်နိုင်စရာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

ကျောက်ဖေးက လှောင်ပြောင်လိုက်သည် - "ဒီလိုဆိုရင်တော့... မင်းကို ရွာထဲခေါ်သွားပြီး ရွာသားတွေနဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ပေးတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ နေ့ခင်းဘက်က ရွာထဲမှာ ယဇ်ပူဇော်ပွဲလုပ်ခဲ့တဲ့ တာအိုဆရာက မင်း ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာကို အဲဒီကျရင် အဖြေပေါ်သွားမှာပေါ့"

အလယ်အလတ်အရွယ် တာအိုဆရာ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် လူသေကဲ့သို့ ဖြူလျော်သွားခဲ့သည်။

မြေစောင့်အဘွားသည် မျက်လုံးများ ကစားလျက် အလျင်အမြန် ကြားဖြတ်ရှင်းပြသည် - "သခင်လေး... အဲဒီမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူက ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်သံကို ကြားပြီး ကတည်းက ထွက်ပြေးသွားတာ ကြာပါပြီ။ အမှန်တော့ ငါ ခုနက သခင်လေးကို သတိပေးဖို့ အပြေးအလွှား လာခဲ့တာပါ..."

"ပါးစပ်ပိတ်ထား၊ မင်းကို ငါ ဘာမှမမေးဘူး”

ကျောက်ဖေးသည် စိတ်မရှည်စွာဖြင့် မြေစောင့်အဘွား၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး အလယ်အလတ်အရွယ် တာအိုဆရာကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည် - "ငါ မင်းကို သတ်ကိုသတ်ရမယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။ မင်းအသက်ကို ချမ်းသာပေးလို့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းသိထားတဲ့ မန္တန်အတတ်တွေ အားလုံးကို အကုန်ထုတ်ပေးရမယ်"

အလယ်အလတ်အရွယ် တာအိုဆရာသည် လည်ချောင်းတစ်ချက် မျိုချလိုက်ပြီး ခက်ထန်သော မျက်နှာအမူအရာကို အတင်းလုပ်ယူကာ ပြောလိုက်သည် - "ဒီကျင့်ကြံသူက ချန်ချင်းဂိုဏ်းရဲ့... တပည့်ပဲ၊ ချန်ချင်းဂိုဏ်းကို ခြိမ်းခြောက်ရင် ဘယ်လိုနောက်ဆက်တွဲမျိုး လာမလဲဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား?"

"အော်..."

ကျောက်ဖေးသည် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပြင်းထန်သော ဓားဝိညာဉ်စွမ်းအားကြောင့် တာအိုဆရာ၏ ဆံပင်တစ်စု ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။ "မင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို ငါက ယုံမယ် ထင်နေလား?"

ထိုဆံပင်မျှင်များ မြေကြီးပေါ်သို့ မကျရောက်မီမှာပင် ဆံပင်စားသရဲက လုယူသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဝါးမြိုသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မြေစောင့်အဘွားသည် တုတ်ကောက်ကို အားပြုလျက် ရှေ့သို့ အနည်းငယ် တိုးလာပြန်သည် - "သခင်လေး... မိုက်မဲစွာ မပြုလုပ်ပါနဲ့ဦး၊ ဒီခေါင်းဆောင်က ချန်ချင်းဂိုဏ်းက ချင်းဟယ် တာအိုဆရာ အစစ်အမှန်ပါပဲ..."

"ပါးစပ်ပိတ်ထားလို့ ပြောနေတယ်”

ကျောက်ဖေးသည် လှည့်မကြည့်ဘဲ ငေါက်ငမ်းလိုက်ပြီး ဓားဖျားဖြင့် တာအိုဆရာ၏ ညှပ်ရိုးထဲသို့ လက်မဝက်ခန့် စိုက်ဝင်အောင် ထိုးနှက်လိုက်သည် - "မင်းကို ငါမမေးဘူး”

ဓားရာမှ သွေးနီရောင်များ ပန်းထွက်လာပြီး ထိုသူမှာ နာကျင်လွန်းသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားခဲ့သည်။

ကျောက်ဖေး၏ မျက်ဝန်းထဲရှိ ထင်ရှားလှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလယ်အလတ်အရွယ် တာအိုဆရာသည် နောက်ဆုံးတွင် အလျှော့ပေးလိုက်ရတော့သည် - "ငါ... ငါ သိတာ မန္တန်တစ်ခုပဲ ရှိတယ်... အဲဒါက သရဲထိန်းကျောင်းခြင်းအတတ်ပါ..."

ကျောက်ဖေးက လှောင်ပြောင်သရော်လိုက်သည် - "ကြီးကျယ်လှချည်ရဲ့ဆိုတဲ့ ချန်ချင်းဂိုဏ်းရဲ့... တပည့်တစ်ယောက်က ဇာတ်ခုံပေါ် ရောက်လာတဲ့အခါ သရဲထိန်းကျောင်းတဲ့ အတတ်တစ်ခုပဲ တတ်တယ် တဲ့လား? ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ”

အလယ်အလတ်အရွယ် တာအိုဆရာသည် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းသွားပြီး ဒဏ်ရာကို ဖိလျက် တုန်တုန်ရီရီ ပြောရှာသည် - "ငါ့ကို ဒဏ်ရာ အရင်စည်းနှောင်ခွင့်ပေးပါ... ပြီးမှ မင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သင်ပေးပါ့မယ်..."

"စကား အပိုတွေ ပြောမနေနဲ့”

ကျောက်ဖေးသည် တာအိုဆရာ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖဝါးကို ခြေထောက်ဖြင့် နင်းခြေလိုက်ရာ အရိုးများ ကြေမွသွားသော အသံမှာ အတိုင်းသား ကြားလိုက်ရသည် - "အခုချက်ချင်းပြော မင်း လက်မောင်းတစ်ဖက်ပဲ ဆုံးရှုံးရသေးတာ၊ သေမသွားပါဘူး"

"ပြောပါ့မယ်၊ ပြောပါ့မယ်”

အလယ်အလတ်အရွယ် တာအိုဆရာသည် နာကျင်လွန်းသဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေပြီး သွေးများနှင့် ရောနှောနေသော ချွေးသီးကြီးများ စီးကျလာသည် - "သရဲထိန်းကျောင်းခြင်းအတတ်ကို ကျင့်ကြံဖို့ဆိုရင် ပထမဆုံး ယင်စွမ်းအင်ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဆွဲသွင်းပြီး ထန်ကျုံးအပ်စိုက်မှတ်မှာ အဆောင်မျိုးစေ့အဖြစ် စုစည်းရတယ်..."

ထိုသူ ပြောသမျှ စကားလုံးတိုင်းကို ကျောက်ဖေးသည် စိတ်ထဲတွင် မှတ်သားထားပြီး ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော နည်းလမ်းများကို အစဉ်တစိုက် စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

အလယ်အလတ်အရွယ် တာအိုဆရာ၏ ပြောပြချက်အရ သရဲထိန်းကျောင်းခြင်းအတတ်ကို ကျင့်ကြံရာတွင် အထောက်အကူပြုရန် အကောင်းဆုံး ဝိညာဉ်ပစ္စည်းမှာ "ယင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီပုတီး" ဖြစ်သည်။

ဤဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွင် မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းနိုင်သော တာအိုတရားများ ကိန်းအောင်းနေသဖြင့် ဤဂိုဏ်း၏ မန္တန်နှင့် အလွန်ကိုက်ညီမှု ရှိသည်။

အကယ်၍ ယင်မင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီပုတီး မရှိပါက ၎င်း၏အစား "အလောင်းကောင်မိစ္ဆာနှလုံးသား"ကဲ့သို့သော အခြားဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကို အစားထိုး အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း စွမ်းရည်အာနိသင်မှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကို အသုံးပြု၍ မန္တန်ပညာရပ်များကို အထောက်အကူပြု ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အခြေခံဗဟုသုတမျှသာ ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများထဲတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ တာအိုနိယာမများ ကိန်းအောင်းနေတတ်ရာ အကယ်၍ တာအိုနိယာမနှင့် မန္တန်ပညာရပ်တို့ ကိုက်ညီပါက ကျင့်ကြံခြင်းမှာ သိသိသာသာ ထိရောက်မှု ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ဗလာလက်ဗလာခြေဖြင့် တက်ရန်ခက်ခဲသော မြင့်မားသည့် တံတိုင်းကြီးတစ်ခုကို လှေကားတစ်စင်း အသုံးပြု၍ လွယ်ကူစွာ တက်လှမ်းနိုင်ခြင်းနှင့် တူညီသည်။

ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများမှာ မန္တန်ပညာရပ်အတွက် ဖြတ်လမ်းနည်းများ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော်လည်း ဝိညာဉ်ပစ္စည်း ရှိမှသာ ဖြစ်ရမည်ဟု ပုံသေကားကျ သတ်မှတ်ထားခြင်း မရှိပေ။

အကယ်၍ မိမိသည် မီးထိန်းချုပ်ခြင်းအတတ် ကို မကျင့်ကြံမီ အခြားသော မီးဓာတ်ဆိုင်ရာ မန္တန်များကို ကျင့်ကြံဖူးပြီး သက်ဆိုင်ရာ နိယာမများကို နားလည်သဘောပေါက်ထားပါက ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ၏ အကူအညီ မပါဘဲလည်း မီးထိန်းချုပ်ခြင်းအတတ်ကို တတ်မြောက်နိုင်ခြေ ရှိသည်။

သို့မဟုတ် အလွန်မြင့်မားသော အမြင်အာရုံနှင့် နားလည်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ပါရမီရှင်များသည် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ၏ အကူအညီ မပါဘဲလည်း မန္တန်များထဲတွင် ကိန်းအောင်းနေသော ကောင်းကင်တာအို၏ နက်ရှိုင်းသော အမှန်တရားကို ကိုယ်တိုင် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ကြသည်။

နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းအပိုင်းတွင်မူ ကျောက်ဖေးသည် မည်သူ့ကိုမျှ လျှော့တွက်

စရာ မလိုပေ။

သူသည် ယခုအခါတွင် ကိုယ်ပွားပေါင်း ၁၂၇ ခုအထိ ခေါ်ယူနိုင်ပြီဖြစ်ရာ သူ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းမှာ သာမန်လူသားတစ်ယောက်ထက် အဆပေါင်း ၁၂၀ ကျော် သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သမိုင်းတစ်လျှောက် မည်သည့် ပါရမီရှင်မျိုးပင် ဖြစ်ပါစေ... ကျောက်ဖေးထက် ပို၍ တတ်မြောက်နိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ကျူးရှန်းခရိုင်အစိုးရ၏ ဘဏ္ဍာတိုက်အတွင်း၌...

ကျောက်ဖေး၏ ကိုယ်ပွားတစ်ခုသည် ရွှေချထားသော သစ်သားသေတ္တာတစ်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ရာ ပိုးထည်ပေါ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေသော ကျူးယင်ကျောက်တုံးနှစ်တုံးကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ကျူးယင်ကျောက်တုံးသည် ငန်းဥသဏ္ဌာန် ရှိပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်နေသော ခရုပတ်ပုံစံ အစင်းကြောင်းများ ရှိကာ ဖယောင်းတိုင်မီးအောက်တွင် အပြာနုရောင် အလင်းဖျော့ဖျော့ တောက်ပနေသည်။

ကျောက်ဖင်ဦးဆောင်သော တိမ်နီတပ်မတော် သည် ကျူးရှန်းခရိုင်၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ကို သိမ်းပိုက်စဉ်က ဝိညာဉ်ပစ္စည်း ငါးခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ရာ အထဲမှ တစ်ခုမှာ ဤကျူးယင်ကျောက်တုံး ဖြစ်သည်။

ဤဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကို မူလက မြို့တော်သို့ ပို့ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်သော်လည်း ယခုနှစ်ဆန်းပိုင်းကတည်းက လင်းကျန်း စီရင်စု၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင် စစ်ပွဲများ ဖြစ်ပွားနေခြင်းကြောင့် လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးများ ပြတ်တောက်ကာ ဤပစ္စည်းများမှာ ယာယီပိတ်မိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းတို့မှာ ကျောက်ဖေးအတွက် အခွင့်ကောင်း ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

မန္တန်ပညာရပ်များသည် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် မတူညီပေ။ ကိုယ်ပွားတစ်ခုက မန္တန်တစ်ခုကို သင်ယူတတ်မြောက်သွားသည်နှင့် ၎င်းသည် မန္တန်မန္တရားများကို အသုံးပြုခြင်း၏ နိယာမများကို နားလည်သွားခြင်းနှင့် တူညီသည်။

ကိုယ်ပွား၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် မူလကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ဆက်နွှယ်နေသဖြင့် ကိုယ်ပွားတစ်ခုခုက တစ်ခုခုကို သင်ယူလိုက်သည်နှင့် ကျောက်ဖေးသည်လည်း သဘာဝကျကျ တတ်မြောက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် စုန်ဖျင်ခရိုင်တွင်လည်း ဝိညာဉ်ပစ္စည်းအချို့ကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သင့်သည်။

သို့သော် စုန်ဖျင်ခရိုင်သည် ကျူရှန်းခရိုင်နှင့် မတူညီပေ။ ကျူရှန်းခရိုင်တွင် လီသယ်ဝမ်ကဲ့သို့သော ရိုးသားဖြောင့်မတ်သည့် အရာရှိကောင်းတစ်ယောက် ရှိခဲ့သည်။

စုန်ဖျင်ခရိုင်တွင်မူ အဂတိလိုက်စားသော အရာရှိဆိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ကျောက်ဖေး ယခင်က ရရှိခဲ့သော ရေဝိညာဉ်မှိုသည် စုန်ဖျင်ခရိုင်၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲတွင် ရှိနေရမည်ဖြစ်ပြီး နန်းတော်သို့ ဆက်သရမည့် ပစ္စည်းဖြစ်သည်။ သို့သော် စုန်ဖျင်ခရိုင်၏ ခရိုင်ဝန်က ထိုအရာကို ကိုယ်ကျိုးအတွက် အလွဲသုံးစားလုပ်ကာ ဝှက်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ထိုအရာမှာ ကျောက်ဖေး၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး သူ၏ ရေထိန်းချုပ်ခြင်းအတတ်ကို တတ်မြောက်ရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။

ကိုယ်ပွားသည် ကျူးယင်ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ကောက်ကိုင်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် အေးစက်သော ခံစားချက်တစ်ခု လက်ဖဝါးထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင်း ဇီဝလမ်းကြောင်းများ တစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည် — ၎င်းမှာ ယင်မန္တန်များကို ကျင့်ကြံရန်အတွက် အကောင်းဆုံး ဒြပ်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရလျှင် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများတွင် မွေးရာပါ အကောင်းအဆိုးဟူ၍ မရှိဘဲ ၎င်းတို့၏ အရည်အသွေးနှင့် ကိန်းအောင်းနေသော တာအိုစွမ်းအင်အပေါ်မူတည်၍သာ ကွဲပြားခြားနားကြသည်။

မတူညီသော ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများတွင် မတူညီသော တာအိုနိယာမများ ပါဝင်နေပြီး တစ်ခုစီမှာ မတူညီသော မန္တန်များကို ကျင့်ကြံရန်အတွက် သင့်တော်ကြသည်။

အလယ်အလတ်အရွယ် တာအိုဆရာ၏ ပြောပြချက်အရ...

သူ၏ သရဲထိန်းကျောင်းခြင်းအတတ်ကို ကျင့်ကြံရာတွင် 'ယင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီပုတီး' မှာ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုဖြစ်ပြီး ၎င်းနောက်တွင် အလောင်းကောင်မိစ္ဆာနှလုံးသားနှင့် ဝိညာဉ်စားသဲပြင်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ကျူးယင်ကျောက်တုံးမှာမူ ဒုတိယတန်းစား ရွေးချယ်မှုများထဲတွင် ပါဝင်သည်။

တာအိုနိယာမ ကိုက်ညီမှုအပိုင်းတွင် ကျူးယင်ကျောက်တုံးသည် ယင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီပုတီးလောက် မကောင်းသော်လည်း ယခုတွေ့ရှိရသော ကျူးယင်ကျောက်တုံး ခုနစ်တုံးလုံးမှာ ထိပ်တန်းအရည်အသွေးများ ဖြစ်ကြသဖြင့် တာအိုနိယာမပိုင်းရှိ လိုအပ်ချက်အချို့ကို အများကြီး အစားထိုး ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သည်။

"သန်းခေါင်ယံအချိန်မှာ မြောက်ဘက်ရင်ပြင်ကို မျက်နှာမူပြီး အမွှေးတိုင်ထွန်းညှိရမယ်၊ ယင်စွမ်းအင် သုံးခုစုစည်းပြီး ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းချုပ်ရမယ်၊ လက်ညှိုးကို ယင်နေရာမှာ ဖိထားပြီး သွားတွေကို ခုနစ်ကြိမ် တောက်ရမယ်..."

အလယ်အလတ်အရွယ် တာအိုဆရာ၏ လမ်းညွှန်ချက်များအတိုင်း ကိုယ်ပွားသည် မိမိရှေ့တွင် အမွှေးတိုင်တစ်ချောင်းကို ထွန်းညှိလိုက်ပြီး ကျူးယင်ကျောက်တုံးကို ရင်ဘတ်အလယ်ရှိ အပ်စိုက်မှတ်ပေါ်တွင် ဖိကပ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ မှော်စွမ်းအားများကို စတင်လည်ပတ်စေခဲ့သည်။

အခြားသူတစ်ဦးဦးသာဆိုလျှင် မန္တန်တစ်ခုကို ဤမျှမြန်ဆန်စွာ သင်ယူလိုခြင်းမှာ အိပ်မက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

သို့သော် ကျောက်ဖေး၏ နားလည်နိုင်စွမ်းနှင့်ဆိုလျှင် ဤမန္တန်၏ အဓိက သော့ချက်များကို နားလည်ရန်မှာ လုံးဝမခက်ခဲဘဲ အလယ်တန်းကျောင်းသားတစ်ယောက်ကို မူလတန်းပုစ္ဆာများ တွက်ခိုင်းနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် ဤအတတ်ကို မကျင့်ကြံမီကတည်းက ကျောက်ဖေးသည် အလယ်အလတ်အရွယ် တာအိုဆရာ ရှင်းပြခဲ့သော သရဲထိန်းကျောင်းခြင်းအတတ်တွင် တစ်ခုခု လွဲမှားနေသည်ကို ဝေဝါးစွာ အာရုံခံမိနေခဲ့သည်။