အခန်း ၁၄၂

အခန်း ၁၄၂ - ငါတို့မှာ အချိန်တွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်

အဘွားအို၏ ဇာတ်လမ်းကို နားထောင်ပြီးနောက် ကျောက်ဖေးမှာ စိတ်ထဲမှနေ၍ အေးစက်စက် လှောင်ရယ်လိုက်မိသည်။

ဒီမိန်းမအိုကြီးက သေခါနီးတောင်မှ သူ့ကို လိမ်ညာ၍ လှည့်ဖြားနေဆဲဖြစ်သည်။

ပထမဆုံးအနေဖြင့် ဟယ်မင်ကျိုးက နတ်ဘုရားပဋိညာဉ်စာချုပ်ကို အရင်ရရှိပြီးမှ အဘွားအို၏ ဝိညာဉ်ကို ထိန်းချုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါက၊

ဤအဘွားအိုက ထိုပဋိညာဉ်စာချုပ်၏ မူလဇစ်မြစ်ကို မည်သို့ သိနိုင်မည်နည်း။

ဟယ်မင်ကျိုးက အလွန်အလုပ်ရှုပ်နေချိန်မှာပင် ထိုသရဲအိုကို နတ်ဘုရားစာချုပ်၏ မူလဇစ်မြစ်အကြောင်း လိုက်ပြောပြနေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ဒုတိယအချက်မှာ ကျောက်ဖေးသည် ဟယ်မင်ကျိုးနှင့် တစ်ခါမျှ မဆုံဖူးခဲ့ပေ။

မနေ့က ရွာအဝင်ဝတွင် သူ့ကို အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်မှာ ဤသရဲအိုပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသရဲအိုက ကျောက်ဖေး၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် နိမ့်ပါးသည်ကို မြင်သောအခါ အခွင့်ကောင်းယူ၍ အန္တရာယ်ပြုရန် ကြံစည်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ချေ ပိုများသည်။

ကျောက်ဖေးသည် သူ၏ ခန့်မှန်းချက် ရာနှုန်းပြည့် မှန်ကန်သည်ဟု မပြောနိုင်သော်လည်း၊ မှန်သည်ဖြစ်စေ၊ မှားသည်

ဖြစ်စေ အရေးမကြီးပေ။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ထိုအဘွားအိုကြီးက လူကောင်း မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

တကယ်သာ နောင်တရနေမည်ဆိုပါက ဟယ်မင်ကျိုးကို ဖမ်းဆီးပြီးချိန်တွင် သူ့အတွက် အသက်စွန့်၍ တောင်းပန်နေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

"သခင်လေး နားလည်ပေးလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

အဘွားအို လျို သည် ခေါင်းကို မြေပြင်တွင် တဒုန်းဒုန်း ထုရင်း အော်ဟစ်တောင်းပန်သည် - "ကျမရဲ့ ဝိညာဉ်က ဒီသစ်သားပြားထဲမှာ ပိတ်လှောင်ခံထားရပြီး ကျမရဲ့ အသက်က သူတစ်ပါးလက်ထဲမှာ ရောက်နေရတာပါ။ သူ့အမိန့်ကို မနာခံလို့ မရလို့ပါ”

သူမ ပြောနေရင်း ဟယ်မင်ကျိုး၏ ရင်ဘတ်

အတွင်းသို့ တုန်တုန်ရီရီ လက်ညှိုးထိုးပြသည်။

ကျောက်ဖေးသည် ဟယ်မင်ကျိုး၏ အင်္ကျီအတွင်း လက်နှိုက်လိုက်ရာ အနက်ရောင် သစ်သားပြားတစ်ခု ထွက်လာသည်။

ထိုပြားပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အဆောင်စာများ ရေးထိုးထားပြီး အတွင်း၌ မီးခိုးရောင် အငွေ့အသက်များ လှုပ်ရှားနေသည်ကို မြင်

နိုင်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါပဲ၊ သခင်လေး ကျမကို အဲဒီပြားကို ပြန်ပေးပါ၊ ကျမ သခင်လေးကို တစ်သက်လုံး ကျေးဇူးတင်ပြီး ဘာခိုင်းခိုင်း လုပ်ပါ့မယ်..." အဘွားအို လျိုက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်သည်။

သို့သော် သူမ စကားဆုံးအောင် မပြောလိုက်ရပေ

"ခွပ်”

ကျောက်ဖေးသည် မဆိုင်းမတွပင် ထိုသစ်သားပြားကို လက်ဖြင့် ချေမွဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

အဘွားအို လျိုမှာ ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဝိညာဉ်မှာ လျင်မြန်စွာ ပျံ့လွင့်သွားတော့သည်။

"ဘာလို့... ဘာလို့လဲ..." သူမ သေခါနီးအချိန်အထိ ကျောက်ဖေးကို ယုံနိုင်ခြင်းမရှိသည့် မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေဆဲဖြစ်သည်။

"မင်းဆီက ထွက်လာတဲ့ အငြိုးအတေးတွေက အလွန်ကို ထူပြောလွန်းတယ်။"

ကျောက်ဖေးက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည် - "ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ သူများတွေကို ဒုက္ခပေးတဲ့နေရာမှာ မင်းလည်း အားဖြည့်ပေးခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား?"

အဘွားအို၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် အသွင်ပြောင်းသွားကာ ကြင်နာတတ်သည့် အဘွားအိုပုံစံမှ ပြာလဲ့လဲ့မျက်နှာနှင့် အစွယ်များပါသော နတ်ဆိုးရုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျောက်ဖေးကို နောက်ဆုံးအနေဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ကျောက်ဖေးထံ မရောက်မီမှာပင် ယင်ချီများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ထိုလေတိုက်ခတ်မှုကြောင့် ကျောက်ဖေး၏ အဝတ်အစားနှင့် ဆံပင်များ အနည်းငယ် လှုပ်ယမ်းသွားရုံသာ ရှိသည်။

အဘွားအို လျိုကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ကျောက်ဖေးသည် သတိလစ်နေသော ဟယ်မင်ကျိုးကို အနီးအနားရှိ လျှို့ဝှက်သော ဂူတစ်ခုထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။

ဆံပင်စားသည့်သရဲကလည်း နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်။

ကျောက်ဖေး၏ နည်းလမ်းများကို ကြောက်ရွံ့၍လား၊ သို့မဟုတ် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထား၍လား မသိ၊ ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားခြင်း မရှိတော့ပေ။

ဂူထဲသို့ ရောက်သောအခါ ဆံပင်စားသည့်သရဲသည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကွေးကွေးလေး နေနေသည်။

သို့သော် သူမ၏ အာရုံများမှာ ကျောက်ဖေးထံတွင် အမြဲရှိနေသည်ကို ကျောက်ဖေး ခံစားနေရသည်။

သူ ထွက်သွားသည်နှင့် ဤသရဲက နောက်မှ လိုက်လာလိမ့်မည်မှာ သေချာသည်။

ပို၍ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် သူမ၏ ပစ်မှတ်မှာ ကျောက်ဖေးမဟုတ်ဘဲ ဟယ်မင်ကျိုးပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါက ယုကွေ့နည်းစနစ်နဲ့ ပတ်သက်နေတာလား?"

ကျောက်ဖေး စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

ယုဂွေနည်းစနစ်တွင် ဆံပင်စားသည့်သရဲ၏ အားနည်းချက်ကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်သည့် အစွမ်းရှိပုံရသည်။

သို့သော် ကျောက်ဖေးတွင် ယခုလောလောဆယ် ဆံပင်စားသည့်သရဲကို ကိုင်တွယ်ရန် နည်းလမ်းကောင်း မရှိသေးပေ။

ထိုသရဲအိုကိုတောင် သူမ၏ အသက်ဝိညာဉ်ပါသည့် သစ်သားပြားကို မရခဲ့ပါက ဖျက်ဆီးရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျောက်ဖေးအနေဖြင့် စကားလုံးများက ဥပဒေဖြစ်လာသည့်အထိ မရောက်မချင်း မှော်အတတ်များကိုသာ အားကိုးနေရဦးမည်။

မှော်အတတ်မပါဘဲ စွမ်းအားကြီးမားရုံနှင့် ရန်သူကို အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲပေသည်။

လက်ရှိ ရေထိန်းချုပ်ခြင်း အတတ်ပညာမျှသာ ရှိသေးသော ကျောက်ဖေးအတွက် သရဲတစ္ဆေများကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာ ဝေးကွာနေသေးသည်။

ဂူထဲတွင် အေးစက်စက်နှင့် စိုစွတ်နေသည်။

ကျောက်ဖေးသည် ဟယ်မင်ကျိုးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ပြီးနောက် ရေအိုင်ထဲမှ ရေနောက်များဖြင့် မျက်နှာကို ပက်ဖျန်းလိုက်သည်။

"အွန်း..."

ဟယ်မင်ကျိုး ဖြည်းညှင်းစွာ နိုးထလာသည်။

သူသည် ကျောက်ဖေးကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် အရင်က ဖြစ်ရပ်များကို ပြန်သတိရကာ ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

"မင်းရဲ့ ယုကွေ့နည်းစနစ်ကို ရိုးရိုးသားသား ဝန်ခံရင် မင်းအသက်ကို ချမ်းသာပေးကောင်းပေးနိုင်တယ်။"

"အလျင်မလိုပါဘူး၊ ငါတို့မှာ အချိန်တွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်လေ။"

ကျောက်ဖေးက ပြုံးလိုက်သည်။

ထိုအပြုံးမှာ ဟယ်မင်ကျိုးအတွက်မူ အကြောက်ရွံ့ဆုံးအရာ ဖြစ်နေပြီး ကြောက်လန့်တကြား ကွေးကွေးလေး ဖြစ်သွားတော့သည်။

...

တစ်ဖက်တွင်

ကျောက်ဖေးသည် ပိုင်ရှန်းရမြို့ရှိ တည်းခိုခန်းတစ်ခုတွင် တစ်ညတာ အေးချမ်းစွာ အိပ်စက်ခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် နံနက်စာ စားပြီးနောက် တာအိုကွမ်းအတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူခဲ့၏

ထို့နောက် မြင်းစီး၍ ရွှမ်ယွင်တောင် ဆီသို့ ပြန်လည် ထွက်ခွာခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်မှ ဟယ်မင်ကျိုးသည် ကျောက်ဖေး၏ ကိုယ်ပွါးလက်ထဲသို့ ရောက်သွားပြီဖြစ်ရာ သူ အမှန်တရားကို ဝန်ခံရန် အချိန်မည်မျှ ကြာမည်ကို မသိနိုင်သေးပေ။

ထို့အပြင် ကျောက်ဖေးကိုယ်တိုင် ထိုနည်းစနစ်ကို သင်ယူရန်မှာလည်း အနည်းဆုံး သုံးရက်မှ ငါးရက်အထိ ကြာမြင့်မည်

ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်အတွင်း၌ လိမ်ညာတတ်သူသည် အသက်ရှိနေသည့် သင်ခန်းစာအဖြစ်သာ ရှိနေရပေမည်။

ကျောက်ဖေးသည် လမ်းတွင် ချင်းကျားရွာ ကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ် ရွာပြင်သို့ ထွက်လာသော ရွာသားနှစ်ဦးနှင့် ဆုံမိကြသည်။

"သခင်လေး ကျောက်ဖေး၊ မင်္ဂလာပါ။"

ရွာသားနှစ်ဦးသည် ကျောက်ဖေးကို မြင်သည်နှင့် လေးစားသမှုဖြင့် အရိုအသေပေးကြသည်

သူတို့သည် ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်းမှ လူငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သိထားကြသည်။

ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်များသည် ထူးခြားစွာ စွမ်းအားကြီးမားကြပြီး ယခင်နှစ်များက ရွာတွင် ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသော ထူးဆန်းသည့် အဖြစ်အပျက်များကို သူတို့ကသာ ဖြေရှင်းပေးလေ့ရှိသည်။

သို့သော် တိမ်ဖြူတောင်သို့ တက်ရသည်မှာ လွယ်ကူသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ ပေါများသည့်အပြင် မြူများ အမြဲဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် လမ်းပျောက်လွယ်သည်။

ထိုအရာက ရွာသားများအတွက် ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်းမှ တာအိုဆရာများအပေါ် ပို၍ပင် လေးစားအားကျစေသည်။

"မေးပါရစေ၊ သခင်လေး ကျောက်ဖေး။ အသက် ၄၀ အရွယ်၊ မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ထားပြီး ဘယ်ဘက်ပါးမှာ မှဲ့နက်ပါတဲ့ အရပ်ရှည်ရှည် လူတစ်ယောက်ကို မြင်ဖူးပါသလား?"

ရွာသားက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဟယ်မင်ကျိုး၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို ဖော်ပြသည်။

နောက်ရွာသားတစ်ဦးက သက်ပြင်းချကာ - "ရွာရဲ့ အသုဘ အခမ်းအနားကို ဦးဆောင်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားတဲ့ တာအိုဆရာက မနက်စောစောကတည်းက ပျောက်သွားလို့ပါ။ အသုဘတောင် မပြီးသေးဘူး၊ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲမသိတော့ပါဘူး။"

ကျောက်ဖေးက ရွာကို အေးစက်စက် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါကာ "မင်းတို့ ရွာပတ်လည်မှာ မကောင်းဆိုးဝါးတွေ ပတ်ပြေးနေပုံပဲ။ မင်းတို့ ပြောနေတဲ့ တာအိုဆရာဆိုတဲ့သူက လူကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်လောက်ဘူး။ အသုဘကို ဆက်လုပ်ချင်ရင် မြို့ထဲသွားပြီး အခြားဆရာတစ်ယောက်ကို ငှားလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။"

"ဘာ..."

ရွာသားနှစ်ဦးလုံးမှာ ကျောက်ဖေး၏ စကားကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။