အခန်း ၁၄၃

အခန်း ၁၄၃ - ကောင်းကင်လျှပ်စီး ကျဆင်းခြင်း အတတ်ပညာ

"သခင်လေး ကျောက်ဖေး... ဘာလုပ်ကြရမလဲ? ရွာမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်လာမလား?"

ရွာသားတစ်ဦးက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်။

တကယ်တော့ သူတို့သည် ငွေကုန်ကြေးကျ သက်သာမည့်နည်းကို ရှာနေခြင်းသာဖြစ်သည်။

မြို့ထဲတွင် မှော်ဆရာတစ်ယောက်ကို ငှားရမ်းပါက ငွေအများအပြား ကုန်ကျမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဟယ်မင်ကျိုးဆိုသူမှာမူ အစားအသောက် အနည်းငယ်သာ ကျွေးမွေးရန် လိုအပ်

သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

နောက်ရွာသားတစ်ဦးကလည်း မကျေမနပ်ဖြင့် "ငါ့ဦးလေးကို မြို့ထဲသွားပြီး တာအိုဆရာကိုပဲ ပင့်ဖို့ တိုက်တွန်းခဲ့တာပါ။ ဘယ်သူမှန်းမသိတဲ့ လူစိမ်းကို ယုံပြီးတော့ အခုတော့ ရွာကိုပါ ဒုက္ခပေးပြီ..." ဟု ညည်းတွားလိုက်သည်။

မည်သူမှန်းမသိသည့် တာအိုဆရာထက်

ရွာသားများသည် ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်းမှ တာအိုဆရာများကို ပို၍ ယုံကြည်ကြသည်။

ကျောက်ဖေးက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီမကောင်းဆိုးဝါးတွေက သိပ်ကြာကြာ​မနေရပါဘူး။ မင်းတို့ ရွာကို ဘေးအန္တရာယ် တစ်စုံတစ်ရာ မဖြစ်စေရပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်၏

ထိုအခါမှ ရွာသားနှစ်ဦးမှာ အသက်ရှူချောင်သွားတော့သည်။

...

ကျောက်ဖေး တာအိုကျောင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ မွန်းလွဲပိုင်း ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ကျောင်းရှိ တာအိုဆရာများမှာ နေ့လယ်စာ စားပြီးနောက် မိမိတို့အလုပ်ကို ကိုယ်စီ လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

တောင်ပေါ်ရှိ ဘဝသည် အလွန်ပင် အေးချမ်းလှသည်။

လျူယွင်က တပည့်များ၏ တိုးတက်မှုကို စစ်ဆေးသည့်အခါမျိုးမှလွဲ၍ များသောအားဖြင့် မိမိတို့ဘာသာ အလုပ်ရှာလုပ်လေ့ရှိကြသည်။

ကျောက်ဖေးသည် ကျန်ရှိသော အစားအစာများကို စားသောက်ပြီးနောက် ရေပုံးနှစ်ပုံးကို ယူကာ ရေခပ်သွားသည်။

တောင်ပေါ်ရှိ အလုပ်များကို တပည့်များက မိမိသဘောဖြင့်သာ လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြစ်ပြီး လျူယွင်က အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေလေ့ မရှိပေ။

အမှန်စင်စစ် ချက်ပြုတ်ရေးအစီအစဉ်များပင် တပည့်များက စီစဉ်ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုအထဲတွင် စတုတ္ထအကြီးအကဲသည် အလုပ်အကြိုးစားဆုံးဖြစ်ပြီး တောင်ပေါ်ရှိ လယ်မြေများကို ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်သူဖြစ်သည်။

နွေဦးစိုက်ပျိုးချိန်နှင့် ဆောင်းဦးရိတ်သိမ်းချိန်များတွင်မှ အစ်ကိုတော်များအားလုံး စုပေါင်း၍ ကူညီလေ့ရှိကြသည်။

တကယ်တမ်း စစ်ဆေးကြည့်လျှင် အလုပ်များမှာ ထိုမျှမများလှဘဲ ထင်းခုတ်ခြင်းနှင့် ရေခပ်ခြင်းသာ အဓိက ဖြစ်သည်။

တာအိုဆရာများမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်ကြပြီး ကိုယ်ခံပညာရှင်များလောက်ပင် သန်မာကြသဖြင့် ထိုအလုပ်များမှာ သူတို့အတွက် လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်သလိုပင်ဖြစ်သည်။

မီးဖိုချောင်ရှိ ရေကန်ကို ရေဖြည့်ပြီးနောက် ကျောက်ဖေးသည် နောက်ဖေးသို့ သွား၍ ဆရာ လျူယွင်ကို သွားတွေ့သည်။

ကျောက်ဖေး၏ မှော်စွမ်းအားများမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် တိုးတက်လာသော်လည်း မှော်အတတ်ပြိုင်ဆိုင်မှု မရှိပါက မည်သူမျှ မိမိ၏ အဆင့်ကို ထုတ်ဖော်ပြလေ့ မရှိကြပေ။

သားရဲမျက်လုံး အတတ်ပညာဖြင့် ကြည့်လျှင်ပင် ပြိုင်ဘက်၏ စွမ်းအားအတိမ်အနက်ကိုသာ ခန့်မှန်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျောက်ဖေးသည် လျူယွင်က သူ့အား ထွင်းဖောက်မြင်သွားမည်ကို စိုးရိမ်ခြင်းမရှိပေ။

"မင်းရဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းက ကောင်းတယ်။ ရေထိန်းချုပ်ခြင်း အတတ်ပညာကို ဒီလောက်မြန်မြန် တတ်မြောက်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး။"

"နောက်ထပ် ဘာမှော်အတတ်ကို ဆက်လေ့လာချင်သေးလဲ? စဉ်းစားပြီးပြီလား?" လျူယွင်မ်က ကျောက်ဖေးကို ကျေနပ်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

ယခင်က လျူယွင်သည် ကျောက်ဖေး၏ အရည်အချင်းကို စမ်းသပ်ပြီးမှ နောက်တစ်ဆင့်ကို ခွင့်ပြုမည်ဟု ပြောခဲ့ဖူးသည်။

ဤသည်မှာ တပည့်များအနေဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အများကြီး လေ့လာမိပြီး ဘာမှမတတ်သည့် အခြေအနေမျိုး မရောက်စေရန်ဖြစ်သည်။

မှော်အတတ်များသည် များလေကောင်းလေ မဟုတ်ပေ။

တစ်ခုကို စနစ်တကျ တတ်မြောက်ခြင်းက မှော်အတတ်တစ်ဒါဇင်ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သင်ယူခြင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ အသုံးဝင်သည်။

သို့သော် ကျောက်ဖေး၏ ရေထိန်းချုပ်ခြင်း အတတ်ပညာကို မြင်ပြီးနောက်တွင် ထပ်မံစမ်းသပ်ရန် မလိုအပ်တော့ကြောင်း လျိုယွမ် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ကျောက်ဖေးက ခေါင်းညိတ်ကာ "တပည့်တော် ကောင်းကင်လျှပ်စီး အတတ်ပညာကို လေ့လာချင်ပါတယ်"

ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်းတွင် မှော်အတတ် (၅) ခု ရှိသည်။ ၎င်းတို့မှာ မီးခံအတတ်၊ ကောင်းကင်လျှပ်စီးအတတ်၊ ရေထိန်းချုပ်ခြင်းအတတ်၊ ချီစုစည်းခြင်းနှင့် ထွက်ပြေးခြင်းအတတ်၊ စက္ကူငှက်ဖြင့် ခြေရာခံခြင်းအတတ်တို့ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် "ကျောက်တုံးဆူပွက်ခြင်း" နှင့် "သားရဲစုစည်းခြင်း" ဟူသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည် (၂) ခုလည်း ရှိသေးသည်။

မူလက ကျောက်ဖေးသည် ကျောက်တုံးဆူပွက်ခြင်းကို လေ့လာရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း မနေ့ညက တိုက်ပွဲတွင် မိမိ၏ အားနည်းချက်ကို ပို၍ သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များမှာ ကောင်းသော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေးတွင် အသုံးမဝင်လှပေ။

နောက်တစ်ညကသာ မှော်အတတ် အနည်းငယ် ပိုတတ်ထားလျှင် လူရောသရဲပါ မကျန် အလွယ်တကူ ရှင်းထုတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် တိုက်ခိုက်ရေးအတွက် အထောက်အကူပြုမည့် မှော်အတတ်များကိုသာ ဦးစားပေး သင်ယူခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

"ကောင်းကင်လျှပ်စီး ကျဆင်းခြင်း အတတ်ပညာကိုပဲ သင်ယူမယ်" ဟု ကျောက်ဖေးက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

လျူယွင်က ခေါင်းညိတ်၏

"လျှပ်စီးဆိုတာ ယင်နဲ့ယန်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုဖြစ်ပြီး အရာခပ်သိမ်းကို တုန်လှုပ်စေတယ်။”

“ ဒီအတတ်ပညာက တိုက်ခိုက်အား အလွန်ပြင်းထန်တဲ့ လျှပ်စီးအမျိုးအစားပဲ။ ဒီအတတ်ကို အခြေခံကနေ စပြီး ကျင့်ကြံနိုင်ရင် ကောင်းကင်ကနေ လျှပ်စီးတွေကို ဆွဲချနိုင်မယ်။ ကိုယ့်ရဲ့ မှော်စွမ်းအားက ဘယ်လောက်အထိ ထောက်ပံ့နိုင်လဲဆိုတဲ့အပေါ်မှာ မူတည်ပြီး လျှပ်စီးအနည်းအများကို ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မယ်" ဟု ရှင်းပြသည်။

လျူယွင်ပြောသမျှကို နားထောင်ရင်း ကျောက်ဖေးမှာ ထိုအတတ်ပညာ၏ ပြင်းထန်မှုကို စိတ်ကူးယဉ်မိသည်။

ကောင်းကင်လျှပ်စီး၏ အစွမ်းသတ္တိမှာ မည်မျှကြီးမားကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။

လျူယွင်က ခဏရပ်ပြီးနောက် - "ဒါပေမဲ့ ဒီအတတ်ပညာမှာ ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိတယ်။ အဓိကအားဖြင့် မိုးကြိုးမုန်တိုင်း ကျရောက်နေတဲ့အချိန်မှသာ လျှပ်စီးကို ဆွဲချလို့ရတယ်။ အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံနိုင်လာရင်တော့ ကန့်သတ်ချက်တွေ လျော့နည်းသွားပြီး တိမ်တွေထူထပ်နေတဲ့ အချိန်မျိုးမှာလည်း အသုံးပြုနိုင်လိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်ဖေး၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ တစ်ဝက်လောက် လျော့ကျသွားသည်။ မိုးကြိုးမုန်တိုင်း မဟုတ်လျှင် သုံးမရသည့် အတတ်ပညာဖြစ်နေခြင်းကြောင့်

ဖြစ်သည်။

လျူယွင်က ကျောက်ဖေး၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သော် ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည်လည်း အစပိုင်းတွင် ထိုအတိုင်းပင် ခံစားခဲ့ရဖူးသည်။

"အခု ငါ ကိုယ်တိုင် သရုပ်ပြပြမယ်၊ သေချာကြည့်ထား"

လျူယွင်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။

ယနေ့သည် မိုးခြုန်းရွာမည့်နေ့ မဟုတ်သော်လည်း မိုးသားများအုံ့မှိုင်းနေပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးမှာ မှိုင်းညို့နေကာ တိမ်တိုက်များ မည်မျှထူပြောသည်ကို မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

ကျောက်ဖေးမှာ ငါးမျိုးဓာတ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်ပြီး ငါးမျိုးဓာတ်သဘာဝအပေါ် နက်နဲစွာ နားလည်သဘောပေါက်ထားသူ ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်

စွမ်းအင်အပေါ် အလွန်အာရုံခံနိုင်စွမ်းရှိ၏။

စကြာဝဠာအတွင်းရှိ ရေဓာတ်ဆိုင်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ တဖြည်းဖြည်း လှုပ်ရှားလာသည်ကို သူ အာရုံခံမိသည်။

သူ မှားယွင်းတွက်ချက်မိခြင်း မရှိပါက ယနေ့ညနေခင်းတွင်ပင် မိုးရွာနိုင်ခြေရှိသည်။

ကျောက်ဖေးက မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စူးစိုက်ကြည့်နေစဉ် လျူယွင်က လက်သင်္ကေတများ မြန်ဆန်စွာ ပြုလုပ်ပြီး မန္တန်များကို ရွတ်ဖတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ကောင်းကင်ကို ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် အရောင်တစ်ချက် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုက ကောင်းကင်ကို ခွဲထွက်သွားသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကျယ်လောင်သော မိုးခြုန်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုက လျူယွင်၏ ဆွဲငင်မှုဖြင့် အဝေးရှိ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုပေါ်သို့ တိကျစွာ ကျရောက်သွားကာ ထိုကျောက်တုံးကြီးမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားလေသည်။

ကျောက်ဖေးမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး လျှပ်စီးကျရောက်ခြင်း စွမ်းအားကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ နားလည်သွားသည်။ ထိုနည်းစနစ်အပေါ် သူ၏ မျှော်လင့်ချက်များမှာလည်း ချက်ချင်းပင် တိုးပွားလာသည်။

သူ၏ လက်ရှိ အဆင့်လေးကိုယ်ခံပညာရှင်အဆင့်ဖြင့်ဆိုလျှင်ပင် သူ၏ ချီသွေးအားကို စုစည်း၍ ခုခံပါက ထိုအစွမ်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူ ခန့်မှန်းမိသည်။

ထို့ပြင် ယနေ့မှာ မိုးခြုန်းရွာမည့်နေ့ မဟုတ်သေးသဖြင့် လျူယွင်မှာ ဤအစီရင်၏ အစွမ်းအပြည့်အဝကို ထုတ်သုံးထားခြင်း မဟုတ်ပေ။

သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်၏ အကန့်အသတ်ရှိနေသည့်တိုင် ဤမျှစွမ်းအားကြီးမားသည့် အစီရင်မှာ အလွန်ပင် စိတ်ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှသည်။

"တကယ်တော့ ငါ အရင်ဆုံး သင်ယူခဲ့တဲ့ မန္တန်က ဒီလျှပ်စီးကျနည်းစနစ်ပဲ။ အခု ငါရောက်ရှိနေတဲ့ အဆင့်မှာဆိုရင် ကောင်းကင်မှာ တိမ်တိုက်အနည်းငယ် ရှိနေရုံနဲ့တင် ဒီ နည်းစနစ်ကို သုံးနိုင်ပြီ"

လျူယွင်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးရင်း ဆက်ပြောသည်။ "သာမန်အားဖြင့် ကောင်းကင်မှာ တိမ်မရှိဘူးဆိုရင် မင်းမှာ ထူးခြားတဲ့ မှော်စွမ်းအားတွေ ရှိနေရင်တောင် ဒီအစီရင်ရဲ့ အစွမ်းအပြည့်ကို ထုတ်သုံးဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။”

“ငါပြောသမျှကို ကြားပြီးပြီဆိုတော့ မင်း ဒီ နည်းစနစ်ကိုပဲ ဆက်လက် ကျင့်ကြံချင်သေးရဲ့လား။ တကယ်လို့ မကျင့်ချင်ဘူးဆိုရင် အခုပဲ တခြားတစ်ခုကို ပြောင်းလဲ လေ့လာနိုင်ပါတယ်"

"တပည့်တော် ဒီ လျှပ်စီးကျနည်းစနစ်ကိုပဲ သင်ယူပါ့မယ်ဆရာ" ဟု ကျောက်ဖေးက တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။