အခန်း ၁၄၅

အခန်း ၁၄၅ - မိုးသက်လေပြင်းတိုက်သောည

ညစာစားချိန်အထိပင်။

ကြိုးစားမှုနှစ်ကြိမ် ပျက်ကွက်ခဲ့ပြီးနောက် လျူယွင် လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ကျောက်ဖေးသည် ဝိညာဉ်စုစည်းမှု အလံကို အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်စုစည်းမှု အလံမှာ လက်ရှိအချိန်တွင် အခွံသာရှိသေးပြီး ၎င်းသည် အမှန်တကယ် ပုံစံကျလာစေရန်အတွက် ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးခု အဆင့်ထိ ပြန်လည်

သန့်စင်ပေးရန် လိုအပ်သေးသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ၎င်းကို တစ်နေ့လုံး တစ်ညလုံး ပြန်လည်သန့်စင်နေရန် မလိုဘဲ တစ်နေ့လျှင် မိနစ်သုံးဆယ်ခန့် ပြုလုပ်ပေးရုံဖြင့် လုံလောက်သဖြင့် အချိန်များစွာ မကုန်ဆုံးပေ။

"တကယ်ပါပဲ၊ မင်းရဲ့ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းက စာလုံးပေါင်းသတ်ပုံတွေတင်မကဘဲ အဆင့်မြင့် လက်နက်ပြုပြင်

ခြင်းကျင့်စဉ်မှာပါ ထူးချွန်လွန်းလှပါတယ်။"

လျူယွင်သည် ကျောက်ဖေးအား ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်ရိုသေသော အကြည့်များကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။

သို့သော်လည်း ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်းသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ကျောက်

တုံးဆူပွက်ကျင့်စဉ်တို့တွင်သာ ထူးချွန်ပြီး လက်နက်ပြုပြင်ခြင်း၌မူ လျူယွင်ကိုယ်တိုင်ကပင် သိပ်ပြီးကျွမ်းကျင်လှသည် မဟုတ်ပေ။

ညစာစားပြီးနောက် ကျောက်ဖေးသည် လူများနှင့်အတူ အိမ်ရှေ့ဝင်းထဲတွင် ထိုင်ကာ စကားစမြည်ပြောနေကြသည်။

ကျောက်ဖေးသည် စကားနည်းသူဖြစ်သဖြင့် အများအားဖြင့် သူ၏ ဆရာ၊ အစ်ကိုတော်၊ အစ်မတော်တို့ ပြောပြသည်များကို နားထောင်ရင်း ကျင့်ကြံခြင်းလောကအကြောင်း ဗဟုသုတများစွာကို ရရှိလိုက်သည်။

အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ လေထုမှာ အေးစက်လာသည်။

ညနေ ၅:၄၅ နာရီခန့်တွင်

မိုးခြိမ်းသံနှင့်အတူ လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုသည် ညကောင်းကင်ယံကို ခွဲထွက်သွားသည်။

"ဗုန်း”

မိုးချုန်းသံကြီးတစ်ခု ဟိန်းထွက်လာသည်။

ထို့နောက် မိုးစက်များသည် မြူမှုန်များအဖြစ် စတင်ရွာကျလာသည်။

မုန်တိုင်းထန်သောညသည် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။

ကျောက်ဖေးသည် တောင်နောက်ဘက်ရှိ တဲအိမ်လေးထဲတွင် ထိုင်နေနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။

ထိုတဲအိမ်ကို တောင်ပေါ်မှ သစ်သားများဖြင့် ဆောက်လုပ်ထားပြီး မိုးကာမိုးထားကာ ခုနစ်၊ ရှစ်စတုရန်းမီတာခန့်သာ ကျယ်ဝန်းသည်။

ပြင်ပမှ မိုးစက်များသည် တဲထဲသို့ တစ်ခါတစ်ရံ လွင့်စင်လာကာ ကျောက်ဖေး၏ မျက်နှာနှင့် ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည်။

သို့သော် ကျောက်ဖေးက ၎င်းကို လုံးဝဂရုမစိုက်ပေ။

သူသည် လက်ထဲတွင် "မိုးကြိုးသဲ" အနည်းငယ်ကို ကိုင်ထားပြီး ယင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အပူဓာတ်အနည်းငယ်ကို ခံစားနေရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်စီးဓာတ်နှင့် ပဲ့တင်ထပ်မှုတစ်ခု ဖန်တီးနိုင်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

ဤသည်မှာ လွယ်ကူသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

အလွန်မြင့်မားသော အာရုံစူးစိုက်မှုနှင့် မိုးကြိုးအကြောင်း နက်နဲသော နားလည်သဘောပေါက်မှု လိုအပ်သည်။

စိတ်စွမ်းအင်ကို စူးစိုက်ခြင်းမှာ ကျောက်ဖေးအတွက် ခက်ခဲသော အဆင့်မဟုတ်ပေ။

သူသည် မိမိ၏ အာရုံလွင့်ပါးစေမည့် အတွေးများကို မိမိ၏ ကိုယ်ပွားများ၏ ဦးနှောက်များဆီသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ခြင်းဖြင့် အတွေးများကို ဖယ်ရှားပြီး အာရုံကို လွယ်ကူစွာ စုစည်းနိုင်သည်။

မိုးကြိုးနှင့်ပတ်သက်သည့် နက်နဲသော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုအတွက်မူ— လျူယွင်က သူ့ကို သင်ပေးခဲ့ဖူးသော နည်းလမ်းတစ်ခုရှိသည်။

၎င်းမှာ လျှပ်စီးကြောင်းကို စောင့်ကြည့်ပြီး မိမိစိတ်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် ပုံဖော်နေရန်ဖြစ်သည်။

မျက်စိမှိတ်ထားလျှင်ပင် စိတ်ထဲတွင် မိုးချုန်းသံကို ခံစားမိလာလိမ့်မည်၊ ထိုအခါ မိုးကြိုးအကြောင်းကို သဘာဝအတိုင်း နားလည်လာလိမ့်မည်။

ရိုးရိုးပြောရလျှင် ၎င်းမှာ ပညာရှိများ အမြဲပြောလေ့ရှိသည့် "စာအုပ်ကို အကြိမ်တစ်ရာ ဖတ်လျှင် အဓိပ္ပာယ်ကို အလိုလို နားလည်လာလိမ့်မည်" ဆိုသည့် စကားနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

နည်းလမ်းက ရိုးစင်းကောင်း ရိုးစင်းမည်၊ သို့သော် အလုပ်ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် ဤနည်းလမ်းမှာ ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်း၏ သမိုင်းတစ်လျှောက် လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့သော လျှပ်စီးကျရောက်ခြင်းအတွက် အကြီးအကဲများ စုစည်းထားသည့် တန်ဖိုးရှိသော သင်ခန်းစာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

လိမ္မာပါးနပ်သော ဖြတ်လမ်းနည်းလမ်းများမှာမူ— တကယ်တော့ မရှိပေ။

အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်ကို ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီဖြင့် လက်တွေ့ကျကျ လျှောက်လှမ်းရမည်ဖြစ်သည်။ ဖြတ်လမ်း သို့မဟုတ် လှည့်ကွက်ဟူသည် မရှိပေ။

ရုတ်တရက် အသိဉာဏ်ပွင့်ခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်ကူးသစ်များဆိုသည်မှာ ရှားပါးပြီး မမျှော်လင့်ဘဲ ရရှိလာတတ်သော အခွင့်အရေးများသာ ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် ကျောက်ဖေးသည် လျူယွင်သင်ပေးခဲ့သော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ထိုနည်းလမ်းညံ့သည် ကျောက်ဖေးလက်ထဲ ရောက်သောအခါ မဖြစ်နိုင်သည်များကို ဖြစ်နိုင်အောင် ပြောင်းလဲပေးလိုက်သည်။

ကိုယ်ပွား ၁၂၇ ခုသည် မူလကိုယ်ခန္ဓာ၏ ရှုထောင့်မှနေ၍ အပြင်ဘက်ရှိ မိုးကြိုးများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

မူလကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင် ဦးနှောက်ပေါင်း ၁၂၈ ခုရှိသည်။

ဦးနှောက် ၁၂၈ ခုလုံးတွင် မိုးကြိုး၏ ပုံရိပ်ကို အဆက်မပြတ် စိတ်ကူးပုံဖော်နေသည်။

ခဏအကြာတွင်ပင် နားလည်သဘောပေါက်မှုများစွာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

၁၅ မိနစ်ပင် မပြည့်မီ၊ ကျောက်ဖေးသည် လျှပ်စီးဓာတ်၏ လှုပ်ရှားမှုကို နောက်ဆုံးတွင် ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ကောင်းကင်မှ ကျလာသော မိုးကြိုးများ၏ အံ့မခန်းစွမ်းအားကို ကိုယ်တိုင်ခံစားလိုက်ရလေသည်။

...

တဲအိမ်နှင့် မဝေးလှသောနေရာတွင်။

လျူယွင်သည် ထီးရွက်များ ပြန့်ကားနေသော ထင်းရှူးပင်ကြီးတစ်ပင်အောက်တွင် ရပ်နေသည်။

တဲအိမ်ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လျှပ်စီးကြောင်းများသည် အခြားနေရာများထက် သိသိသာသာ ပိုမိုများပြားနေသည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ကောင်းကင်မှ မိုးကြိုးဆယ်ချက် ကျလာမည်ဆိုပါက၊ ပုံမှန်အားဖြင့် ထိုမိုးကြိုးဆယ်ချက်သည် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ဝိုက်တွင် ကျပန်းဖြန့်ကျက် ကျရောက်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုတွင် မိုးကြိုးဆယ်ချက်အနက် နှစ်ချက် သို့မဟုတ် သုံးချက်ခန့်သည် တဲအိမ်အနီးတွင်သာ ကျရောက်နေသည်။

ဤအကြိမ်ရေသည်လည်း မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ပင် တိုးပွားလာနေသည်။

"ဒီကောင်လေးရဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းက တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ။ ကမ္ဘာလောကကြီးနဲ့ တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် ဒီလောက်မြန်မြန် စူးစိုက်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ မိုးကြိုးရဲ့ အနှစ်သာရကိုလည်း ဒီလောက်မြန်မြန် သဘောပေါက်သွားတာပဲ”

လျူယွင်သည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

သူသည် စိတ်တည်ငြိမ်မှု အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသူ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

ကျောက်ဖေး၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ အလွန်အမင်း ထူးချွန်လွန်းနေသည်။

ကျောက်ဖေး၏ ထူးချွန်မှုရှိသော်လည်း လျှပ်စီးကျရောက်ခြင်းကျင့်စဉ်၏ အနှစ်သာရကို နားလည်နိုင်ရန်အတွက် မုန်တိုင်းထန်သောည ခုနစ်၊ ရှစ်ညခန့် လိုအပ်လိမ့်မည်ဟု သူက ထင်ထားခဲ့သည်။

ထိုအရာကပင် သူက ကျောက်ဖေးကို အလွန်အမင်း အထင်ကြီးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဤကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်ရာတွင် မိုးကြိုးမုန်တိုင်း သုံးဆယ်ခန့်အထိ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်ကို သတိပြုသင့်သည်။

သို့သော် ယခုမူ လျူယွင်သည် ကျောက်ဖေးကို လွန်စွာ အထင်သေးမိမှန်း သိသာသွားခဲ့ပြီ။

လျှပ်စီးကျရောက်ခြင်းကျင့်စဉ်တွင် အကြီးမားဆုံးသော စိန်ခေါ်မှုမှာ မိုးကြိုး၏ အနှစ်သာရကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ဖြစ်သည်။

ဤနေရာရှိ လျှို့ဝှက်ချက်မှာ မှော်ပညာတွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည် - မိုးကြိုးဟူသည် မိုးကြိုးမဟုတ်၊ ယန်နှင့် ယင်၏ ဝင်ရိုးဖြစ်သည်၊ တရားဟူသည် တရားမဟုတ်၊ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ သော့ချက်ဖြစ်သည်

ဤသည်မှာ လျှပ်စီးကျရောက်ခြင်းကျင့်စဉ် တစ်ခုတည်းအတွက် မဟုတ်ပေ

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မိုးကြိုးမှော်အတတ်အားလုံးသည် လမ်းကြောင်းချင်း ကွဲပြားသော်လည်း ပန်းတိုင်တစ်ခုတည်းသို့သာ ဦးတည်ကြသည်။

အခြားသော လျှပ်စီးမှော်အတတ်များ၊ လက်ဖဝါးမိုးကြိုးစသည့် စွမ်းရည်များအတွက်လည်း အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

မိုးကြိုး၏ အနှစ်သာရကို နားလည်ခြင်းမှာ ကျော်ဖြတ်ရမည့် အဓိကအတားအဆီးဖြစ်သည်။

မှော်စွမ်းအားနှင့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်အားလုံးသည် တူညီသော နိယာမအပေါ် အခြေခံထားကြသည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပြောရလျှင်၊ အကယ်၍ သင်သည် လျှပ်စီးကျရောက်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို သင်ယူနိုင်ပြီး အခြေခံရရှိထားမည်ဆိုပါက၊ နောင်တွင် အခြားသော လျှပ်စီးဓာတ်ဆိုင်ရာ ကျင့်စဉ်များကို လေ့ကျင့်သည့်အခါ ပိုမိုလွယ်ကူစွာ စတင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ရှည်လျားသော သမိုင်းကြောင်းရှိသည့် ဂိုဏ်းအချို့မှာမူ တပည့်များကို နတ်ဘုရားစွမ်းရည် မလေ့ကျင့်မီ တူညီသော အမျိုးအစားဖြစ်သည့် အခြေခံမှော်အတတ်များဖြင့် အုတ်မြစ်ချပေးလေ့ရှိသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မှော်အတတ်ကို သင်ယူရန် လွယ်ကူသော်လည်း နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မှာ ခက်ခဲသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပေသည်၊ ဤအခက်အခဲမှာ နှိုင်းယှဉ်ချက်ဖြစ်ပြီး ယေဘုယျပြော၍ မရေပ

ထို့အပြင် တကယ့်ကို နက်နဲသော ကျင့်စဉ်ကျောင်းများသာလျှင် ဤသို့ပြုလုပ်ရန် အရည်အချင်းနှင့် အင်အားရှိသည်။

ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်းသည် သေးငယ်သော တာအိုကျောင်းလေးမှ စတင်ဆင့်ကဲဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်၊

တရားဝင်ဖြစ်လာသည်မှာ နှစ်ပေါင်း ၇၀၀ ကျော်ပြီဖြစ်သော်လည်း ထိုမျှ နက်နဲသော အခြေခံအုတ်မြစ်မျိုး မရှိသေးပေ။

သို့သော်လည်း ဤအကြောင်းအရာများမှာ အကြောင်းအရာမှ လွဲချော်သွားပြီဖြစ်သည်။

ပြောရလျှင်... ကျောက်ဖေးသည် မိုးကြိုး၏ အနှစ်သာရကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူသည် လျှပ်စီးကျရောက်ခြင်းကျင့်စဉ်၏ အကြီးမားဆုံးသော အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးပြီဖြစ်၍ အောင်မြင်ရန်မှာလည်း ဝေးတော့မည်မဟုတ်ပေ။

လျူယွင်သည် လှုပ်ရှားရန်ပင် မောပန်းနွမ်းနယ်နေသည်။

အစပိုင်းတွင် သူသည် စိတ်ကူးပေါက်၍ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရန်သာ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

လျှပ်စီးကျရောက်ခြင်းကျင့်စဉ် လေ့ကျင့်ရာတွင် မှော်အတတ်ကို နားလည်မှုအားနည်းခြင်းကြောင့် ကျင့်စဉ်တွင် ပိတ်မိနေခြင်း စသည့် ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်တတ်သဖြင့် တပည့်ဖြစ်သူကို လမ်းညွှန်ပေးရန် လိုအပ်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ကျောက်ဖေး၏ နားလည်နိုင်စွမ်းအရ ထိုသို့သော ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်ရန် အကြောင်းမရှိဟု သူ ယုံကြည်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ လုံးဝမပူပန်ခဲ့ပေ

လာရောက်စစ်ဆေးခြင်းမှာလည်း မဖြစ်မနေကိစ္စရပ်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

အချိန်ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ

လျှပ်စီးကြောင်းများ တိုးပွားလာသည်ကို လျှူယွင်သတိပြုမိသည်။ ကျောက်ဖေး၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုသည် အံ့အားသင့်

ဖွယ်နှုန်းဖြင့် တိုးတက်နေသည်။

"ဒါမှမဟုတ်... ကျောက်ဖေး ဒီညမှာပဲ လျှပ်စီးကျရောက်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို တတ်မြောက် သွားတော့မှာလား?"

ရုတ်တရက် လျူယွင်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သို့သော် သူသည် ထိုအတွေးမှာ မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် အလွန်အမင်း ထူးဆန်းနေသည်ဟု မိမိကိုယ်ကို ထင်လိုက်သည်။

သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက်ပင် ကိုယ်ခံပညာ အခြေခံကို တတ်မြောက်ရန် ဆယ်ရက်မှ တစ်လအထိ ကြာမြင့်တတ်သည်ကို သိထားရမည်။

မှော်အတတ်များမှာ သာမန်ကိုယ်ခံပညာထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုခက်ခဲသည်။

၎င်းတို့အားလုံးတွင် ဝိညာဉ်အမြစ်များရှိကြသော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ အရည်အချင်းမှာ သာမန်လူများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်။

သို့သော် မှော်အတတ်ကို လေ့ကျင့်ခြင်းမှာ ကိုယ်ခံပညာထက် ပို၍ ခက်ခဲသည်။

လျူယွင်သည် ထိုအတွေးကို ခေါင်းခါ၍ ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။