အခန်း ၁၄၆
Vol. 10 Ch. 146
အခန်း ၁၄၆ - တစ်ညတာအတွင်း နိဒါန်းပျိုး ကျင့်ကြံသူ
ရုတ်တရက်ပင်။
လျူယွင်သည် ကျောက်ဖေးက လက်ကို တံဆိပ်ခတ်ကာ ရှေ့သို့ ညွှန်ပြနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
"ဗုန်း”
ကောင်းကင်ယံမှ မိုးကြိုးတစ်ချက် ကျရောက်လာပြီး ကျောက်ဖေးညွှန်ပြသည့် နေရာ ဆယ်မီတာခန့်အကွာတွင်ရှိသော ထင်းရှူးပင်ကို ထိမှန်သွားသည်။
ထင်းရှူးပင်မှာ ချက်ချင်းပင် လေးပိုင်းကွဲသွားကာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့် သစ်သားအပိုင်းအစများသည် မီးစွဲလောင်လျက် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ လွင့်စင်သွားသည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် တောမီးမလောင်ကျွမ်းခဲ့ပေ။
မိုးရေစက်များကြောင့် မီးတောက်များမှာ ချက်ချင်းပင် ငြိမ်းသတ်သွားသည်။
လျူယွင်မှာ အံ့ဩမှင်သက်သွားသည်။
သူကိုယ်တိုင်လည်း ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်စတွင် ပထမဆုံးသင်ခဲ့ရသည့် ကျင့်စဉ်မှာ လျှပ်စီးကျရောက်ခြင်း ကျင့်စဉ် ဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော်ကြာမှသာ စုံလင်စွာ တတ်မြောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ကျောက်ဖေး၏ ကျင့်စဉ်မှာ သဘာဝအတိုင်း ကျရောက်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ မိုးကြိုးကို အလိုရှိရာသို့ ဆွဲယူနိုင်သည့် မှော်စွမ်းအားကို အသုံးပြုထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူကောင်းကောင်းသိသည်။
"ဗုန်း၊ ဗုန်း..."
ဆက်တိုက်ဆိုသလို မိုးကြိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုနေရာသို့ပင် မိုးကြိုးသုံးချက် ထပ်မံကျရောက်လာသည်။
ကျန်ရှိနေသော သစ်သားတုံးများမှာလည်း အမှုန့်ဖြစ်သွားပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
...
"ဆရာ”
ကျောက်ဖေးသည် ဘေးနားတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဆရာဖြစ်သူ လျူယွင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
လျူယွင် မျက်လုံးများထဲတွင် ကျေနပ်အားရမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး "မဆိုးဘူး၊ မင်း ငါ့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ခဲ့ဘူး။”
“ မိုးကြိုးကျရောက်ခြင်း ကျင့်စဉ်ရဲ့ အခြေခံတွေကို မင်း ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် ရသွားပြီ။ နောက်တစ်ဆင့်ကတော့ ဒီကျင့်စဉ်ကို ပိုပြီး ကျွမ်းကျင်အောင် ဆက်လက်လေ့ကျင့်ဖို့ပဲ" ဟု ဆိုသည်။
"ပြီးတော့ မင်းရဲ့ မှော်စွမ်းအားတွေကလည်း တော်တော်လေး တိုးတက်လာပါလား..."
ဤအချက်တွင် လျူယွင်မှာ အံ့ဩခြင်းနှင့်အတူ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။
ကျောက်ဖေးသည် မကြာသေးမီကမှ အပူဓာတ်ကုန်ဆုံးခြင်း၏ ချီကို ပြန်လည်သန့်စင်၍ မှော်စွမ်းအားကို ရရှိခဲ့သူဖြစ်သည်။
ယုတ္တိဗေဒအရဆိုလျှင် ကျောက်ဖေး၏ လက်ရှိမှော်စွမ်းအားပမာဏမှာ လျှပ်စီးကျရောက်
ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို တစ်ကြိမ်သာ အနိုင်နိုင် သုံးနိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင် ကျောက်ဖေးသည် လျှပ်စီးကျရောက်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို လေးကြိမ်ဆက်တိုက် အသုံးပြုခဲ့သည့်အပြင်
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း မှော်စွမ်းအင်များမှာလည်း များစွာကျန်ရှိနေသေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ဆရာ..."
ကျောက်ဖေးမှာ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်သူ နောင်တရမိသည်။ သူသည် ယခုခဏတွင် အလွန်ပေါ့ဆသွားမိခဲ့သည်။
ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် သူ မှော်ပညာကို မသုံးပါက မည်သည့်ဆရာမျှ သူ၏ မှော်စွမ်းအား နက်နဲမှုကို မြင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
သာမန်မျက်စိဖြင့် ကြည့်သည့် အမြင်ကျင့်စဉ်များမှာလည်း စွမ်းအားလှုပ်ရှားမှုကိုသာ မြင်နိုင်ပြီး စွမ်းအားပမာဏကို မခန့်မှန်းနိုင်ကြပေ။
သို့သော်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့် "တာအိုကျင့်ကြံမှုအဆင့်"သည် မှော်စွမ်းအားနှင့် ဆက်စပ်နေ၏
ကျောက်ဖေး၏ ကိစ္စမှာမူ ချွင်းချက်ဖြစ်နေသည်။
ကျောက်ဖေးသည် အမြန်ဆုံး အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကို စဉ်းစားလိုက်သည်။
လောကကြီးတွင် ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးကြီးသော ရတနာများစွာ ရှိသဖြင့် သူ အခွင့်အရေးတစ်ခုခု ကြုံကြိုက်သည်ဟု ပြောလိုက်လျှင်လည်း ယုတ္တိရှိပေသည်။
သို့သော် စကားမထွက်မီမှာပင် ဆရာ့ကို လိမ်ညာရမှာကို သူ အားနာမိပြန်သည်။
"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ မင်း မပြောချင်ရင် မပြောနဲ့။ လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိကြတာပဲ။ မင်းရဲ့ အစ်ကိုတော်၊ အစ်မတော်တွေ... ဟားဟား၊ သူတို့ဆီမှာလည်း ငါ့ဆီမှာလိုပဲ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီး ရှိမှာပဲ”
ကျောက်ဖေး အခက်တွေ့နေစဉ် လျူယွင်က ရယ်မောရင်း လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ "ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်းမှာ မင်း ဘာမှ ဖုံးကွယ်စရာ မလိုတော့ဘူး။ မင်း မပြောချင်သရွေ့ ဘယ်သူကမှ မင်းကို မေးမြန်းမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု နှစ်သိမ့်ပြောကြားလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့၊ ဆရာ။"
ကျောက်ဖေး၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးသွားရသည်။
သို့သော်လည်း ဆရာက ထိုသို့ပြောသော်လည်း သူ၏ မှော်စွမ်းအားမှာ ကိုယ်ပွါး ၁၂၇ ခုနှင့် မူလခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစပ်ထားသောကြောင့် ၁၂၆ ဆ တိုးတက်နေခြင်းဖြစ်၏
အကုန်ထုတ်ပြရန်မှာ အလွန်လွန်ကဲလွန်းမည်ဟု တွေးမိသဖြင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုသာ ထုတ်ပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
မထွက်ခွာမီ လျူယွင်က "မင်းက ပါရမီပါပေမယ့် မောက်မာခြင်း၊ ပေါ့ဆခြင်း မဖြစ်စေနဲ့။ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တွေတောင် မောက်မာမှုကြောင့် ပျက်စီးသွားတာ အများကြီးတွေ့ဖူးတယ်" ဟု သတိပေးသည်။
ကျောက်ဖေးလည်း လေးစားစွာဖြင့် "တပည့်တော် ဆရာ့ဆုံးမစကားကို မှတ်သားထားပါ့မယ်" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြား
လိုက်သည်။
ဆရာပြန်သွားပြီးနောက်
ကျောက်ဖေးသည် တဲအိမ်ထဲတွင် ဆက်လက်ထိုင်ကာ မိုးကြိုး၏ အနှစ်သာရကို ဆက်လက်လေ့လာနေသည်။
သန်းခေါင်ယံအချိန်အထိ မိုးစဲသွားသော်လည်း
ကျောက်ဖေးသည် သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသော မိုးကြိုးပုံရိပ်များ၊ အသံများနှင့် စွမ်းအင်လှိုင်းများကို မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် စွဲမြဲစွာ မှတ်သားထားလိုက်သည်။
ဤသည်မှာ ဓာတ်ပုံရိုက်ထားသကဲ့သို့ မှတ်မိခြင်းထက်ပင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသည်။
မိုးစဲသွားသည့်တိုင် ကျောက်ဖေးသည် သူမှတ်သားထားသော ပုံရိပ်များကို စိတ်ထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်ပုံဖော်ကြည့်သည်။
အပြင်ဘက်တွင် တကယ့်မိုးကြိုးကို မြင်ရသည်နှင့် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း သူ အသိဉာဏ်အသစ်များ ရရှိခဲ့သည်။
ကျောက်ဖေးသည် မျက်လုံးကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်၏
အမှောင်ထုထဲမှ တောတောင်များကို ကြည့်ကာ ဝမ်းသာအားရဖြစ်မိသည်။
ယခုအခါ သူ၏ လျှပ်စီးကျရောက်ခြင်း ကျင့်စဉ်မှာ အခြေခံအဆင့်ထက် ကျော်လွန်ကာ အဆင့်နိမ့် ကျွမ်းကျင်
မှုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။
အကယ်၍သာ အဆင့်မြင့် ကျွမ်းကျင်မှုသို့ ရောက်ရှိသွားပါက မိုးမရွာသည့်တိုင် ကောင်းကင်တွင် တိမ်အနည်းငယ်ရှိရုံဖြင့် မိုးကြိုးကို ဆွဲယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
နောက်ထပ် မိုးသက်လေပြင်းတိုက်ခတ်မှု သုံးလေးကြိမ်လောက်ဆိုလျှင် ၎င်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဟု သူယုံကြည်သည်။
ထို့နောက် ကျောက်ဖေးသည် နေ့လယ်က ဖန်တီးခဲ့သော ဝိညာဉ်စုစည်းမှု အလံကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ဤအလံကို ၄၉ ရက်တိုင်တိုင် နေ့စဉ် ပြန်လည်သန့်စင်ပေးရန် လိုအပ်၏
ဤရိုသေမှုဆိုင်ရာ အစီအစဉ်၏ အချိန်အခါမှာလည်း အလွန်အရေးကြီးပေသည်။
အကောင်းဆုံးအချိန်မှာ သန်းခေါင်ယံဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်တွင် ကမ္ဘာလောက၌ ယင်စွမ်းအား အပြင်းထန်ဆုံး ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ အခြားအချိန်များတွင်လည်း ပြုလုပ်နိုင်သော်လည်း စွမ်းအားလုံလောက်မှုမရှိခြင်းကြောင့် ပိုမိုအချိန်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့်၊ သန်းခေါင်ယံတွင် ပြုလုပ်ပါက တစ်နေ့လျှင် မိနစ်သုံးဆယ်ဖြင့် လုံလောက်သည်။
သို့သော် ယန်စွမ်းအားအားကောင်းသော နေ့အချိန်တွင် ပြုလုပ်ပါက တူညီသောရလဒ်ရရှိရန် တစ်နာရီ သို့မဟုတ် နှစ်နာရီကြာအောင် ပြုလုပ်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။
ကျောက်ဖေးသည် ဝိညာဉ်စုစည်းမှု အလံကိုဖြန့်ကာ သူ၏ရှေ့တွင် ချထားလိုက်သည်။
"ယင်အဆောင်ဖွင့်၊ ဝိညာဉ်ပြန်ဝင်၊ အလံတော်ရောက်..."
ကျောက်ဖေးသည် ဂါထာကို ရွတ်ဖတ်ပြီးနောက် လက်နှစ်ချောင်းဖြင့် ရုတ်တရက် ညွှန်ပြလိုက်သည်။
ရုတ်တရက်ပင် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ဝိုက်မှ အေးစိမ့်သော လေအဝေ့တို့ စုစည်းလာသည်။
၎င်းသည် ချွန်ထက်ပြီး ဝေါဝေါမြည်သည့် အသံကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အမှောင်ဖုံးလွှမ်းနေပြီးမှ ရုတ်တရက် ပိုမိုထိတ်လန့်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာတော့သည်။
ကျောက်ဖေးသည် သူ၏ မှော်စွမ်းအားဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ယင်လေတို့ကို ထိန်းချုပ်ထားကာ ပြန့်လွင့်မသွားစေရန် တားဆီးထားလိုက်သည်။
ထို့နောက် တိုတောင်းသော ဓားငယ်လေးဖြင့် သူ၏ လက်ညှိုးကို ညင်သာစွာ လှီးဖြတ်လိုက်သည်။
သူ၏ လက်ဖျားမှ သွေးတစ်စက် ကျလာပြီး ဝိညာဉ်စုစည်းမှု အလံပေါ်သို့ စွန်းထင်းသွားသည်။
အဖြူရောင်အလံမှာ ချက်ချင်းပင် သွေးနီရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
အေးစိမ့်သော လေတို့မှာ စုစည်းကာ ဟိန်းဟောက်နေသည်။
ယင်စွမ်းအားတို့မှာ အလံထဲသို့ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ စီးဝင်နေသည်။
အလံပေါ်ရှိ တောက်ပသော သွေးနီရောင်များမှာ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သောနှုန်းဖြင့် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသည်။
ဝိညာဉ်စုစည်းမှု အလံမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး တစ်စုံတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်နှယ် ဖြစ်နေသည်။
ထိုသို့ဖြင့် အချိန်တို့မှာ မသိလိုက်မသိဘာသာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။
အချိန်အားဖြင့် မိနစ်သုံးဆယ် တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။
ကျောက်ဖေးသည် နောက်ဆုံးတွင် သန့်စင်ခြင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။
ဤအချိန်၌ ဝိညာဉ်စုစည်းမှု အလံမှာ နေ့စဉ်သန့်စင်ခြင်း၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။
သူသည် အလံကို ကောက်ကိုင်ကာ လက်ထဲတွင် ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။
အလံပေါ်ရှိ သွေးစွန်းအမှတ်အသားများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။
ယခင်ကထက် ပိုမို၍ အေးစိမ့်သော စွမ်းအားများ အလံမှ ထွက်ပေါ်နေသည်။
"ကောင်းပြီ။"
ကျောက်ဖေးသည် ဝိညာဉ်စုစည်းမှု အလံကို ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် သူ၏ အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ အားလုံး အဆင်ပြေသွားပါက နောက်ထပ် ၄၉ ရက်အကြာတွင် ယင်စွမ်းအားဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အာကာသတစ်ခုသည် ဝိညာဉ်စုစည်းမှု အလံထဲ၌ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းထဲတွင် ဝိညာဉ်များကို သိမ်းဆည်းထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ယခင်က ပြုလုပ်ခဲ့သော ယင်ကလေးရုပ်တုကို မထည့်တွက်ပါက၊
ဝိညာဉ်စုစည်းမှု အလံမှာ သူ၏ ပထမဆုံးသော မှော်လက်နက် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။
အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူ၏ စံနှုန်းများ မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ ယင်ကလေးရုပ်တုကဲ့သို့သော ရိုးရာမှော်ပစ္စည်းမျိုးကို မှော်လက်နက်ဟု သတ်မှတ်ရန်မှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပိုမို၍ ခက်ခဲလာခဲ့သည်။
"အခုဆို လျှပ်စီးကျရောက်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို တတ်မြောက်သွားပြီ၊ ရေကိုထိန်းချုပ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကိုလည်း တတ်မြောက်ခဲ့ပြီးပြီ။"
"မနက်ဖြန်ကျရင် ဆရာ့ဆီကနေ နောက်ထပ် ကျင့်စဉ်အသစ်တစ်ခုကို စတင်သင်ယူနိုင်ပြီ။"
ကျောက်ဖေးသည် သူ၏ နောက်တစ်ဆင့် ကျင့်ကြံမည့် အစီအစဉ်ကို တိတ်တဆိတ် စီစဉ်လိုက်သည်။