အခန်း ၁၄၇

အခန်း ၁၄၇ - မြောက်ဘက်သို့ ချဲ့ထွင်ခြင်း

အချိန်ကာလတို့မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

တိမ်နီတပ်မတော်သည် ကျူရှန်းခရိုင်ကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် ခြောက်ရက်မြောက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။

စက်တင်ဘာလသို့လည်း ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီ

စစ်ပွဲ၏ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များမှာ လွယ်လွယ်ဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ခြင်း မရှိသေးသော်လည်း ကျူရှန်းခရိုင်မှာမူ ပျက်စီးခြင်းကာလကို ကျော်လွန်ကာ တိုးတက်ထွန်းကားသော လမ်းကြောင်းသို့ စတင်လျှောက်လှမ်းနေပြီဖြစ်သည်။

တိမ်နီတပ်မတော်သည်လည်း အဆက်မပြတ် တိုးချဲ့နေပြီး ယခုအခါ စစ်သည်အရေအတွက်မှာ ၁၂,၀၀၀ အထိ ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ပြည်သူလူထု သောင်းချီ၊ သိန်းချီရှိသည်ဟု ကြွေးကြော်လေ့ရှိသော အခြားသော ပြည်သူ့စစ်တပ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက တစ်သောင်းကျော်ဆိုသည်မှာ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသေးသည်ဟု ထင်ရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် တိမ်နီတပ်မတော်သည် အရေအတွက်ထက် အရည်အသွေးကိုသာ ဦးစားပေးသည်။

တိမ်နီတပ်မတော်၏ အရည်အသွေးမှာ အနက်ရောင်ဝံပုလွေတပ်မတော်ကဲ့သို့သော လူဆိုးဂိုဏ်း တပ်များနှင့် ယှဉ်ပါက အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ပေသည်။

အကယ်၍ ကျောက်ဖေးသာ အနက်

ရောင်ဝံပုလွေတပ်မတော်၏ စံနှုန်းအတိုင်း လူအင်အားကို အဓမ္မစုဆောင်းမည်ဆိုပါက လက်ရှိ သူထိန်းချုပ်ထားသော မြို့နှစ်မြို့မှတစ်ဆင့် အမိန့်တစ်ခုတည်းဖြင့် သိန်းနှင့်ချီသော စစ်တပ်ကို အလွယ်တကူ စုစည်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျောက်ဖေး၏ အမြင်တွင်မူ ထိုသို့သော စစ်တပ်မျိုးမှာ အရေအတွက်သာ များပြားပြီး စစ်မြေပြင်တွင် အမှန်တကယ် အသုံးဝင်ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။

အနက်ရောင်ဝံပုလွေတပ်မတော်ကို ကြည့်လျှင် သိနိုင်သည်။

တစ်နေရာရာတွင် အနည်းငယ် ရှုံးနိမ့်သွားသည်နှင့် ထိုရှုံးနိမ့်မှုမှာ တစ်တပ်လုံးသို့ ကူးစက်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် တပ်တစ်ခုလုံး ပြိုလဲသွားလေ့ရှိသည်။

ထို့အပြင် စစ်တပ်ကြီးလေလေ၊ ငွေကြေးနှင့် စားနပ်ရိက္ခာ စရိတ်စကမှာလည်း ပိုမိုကြီးမားလာလေလေဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ထိုနေ့နံနက်စောစောတွင်...

တိမ်နီတပ်မတော် စစ်သည် ရှစ်ထောင်ကျော်

တို့သည် ကျူရှန်းခရိုင်မှ ထွက်ခွာလာပြီး မြောက်ဘက်သို့ ခမ်းနားထည်ဝါစွာ ချီတက်လာကြသည်။

ကျူရီန်းခရိုင်၏ မြောက်ဘက်တွင် အနီးဆုံးရှိသောခရိုင်မှာ ချင်းဟယ်ခရိုင်ဖြစ်၏

တိမ်နီတပ်မတော်၏ ယခုအကြိမ် ရည်မှန်းချက်မှာ ချင်းဟယ်ခရိုင်ကို သိမ်းပိုက်ရန်ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် မနေ့က ပြုလုပ်ခဲ့သော စစ်ရေးဆွေးနွေးပွဲတွင်

ဟွမ်သာလီ ချောင်ရှန်းတို့ အပါအဝင် ဝါရင့်အရာရှိကြီး အများစုမှာ တောင်ဘက်သို့ တိုးချဲ့ရန်သာ ဆန္ဒရှိကြသည်။

တောင်ဘက် မိုင်ရာပေါင်းများစွာအကွာတွင် မဟာကျိုးနိုင်ငံ၏ အရှေ့တောင်ဘက် နယ်စပ်နှင့် ပင်လယ်ပြင်ရှိသည်။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ထိုဒေသတွင် ဧကရာဇ်နန်းတော်၏ အာဏာမှာ အားအနည်းဆုံး ဖြစ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင်မှ အရှေ့ဘက်နှင့် မြောက်ဘက်သို့ တိုးချဲ့ရန် စဉ်းစားကြသည်။

လက်ရှိတွင် ဧကရာဇ်၏ တပ်မတော်ကြီးများသည် လင်းကျန်းစီရင်စု၏ အနောက်မြောက်ဘက်တွင် စုစည်းနေပြီး ခေါင်းနီတပ်မှာလည်း ထိုဒေသတွင် အရှုံးနှင့်သာ ရင်ဆိုင်နေရသည်။

ထို့ကြောင့် မြောက်ဘက်သို့ တိုးချဲ့ပါက ဧကရာဇ်တပ်မတော် သို့မဟုတ် ခေါင်းဝါတပ်မတော်နှင့် မလွဲမသွေ တိုးမိကြပေလိမ့်မည်။

အနောက်ဘက်သို့ ဦးတည်ရလျှင်မူ

ကျောက်မည်းတောင်တန်းကို ဖြတ်ကျော်မှသာ ကျန်းယွဲ့စီရင်စုသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ကျောက်မည်းတောင်တန်းမှာ ကြမ်းတမ်းသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ရှိပြီး ကျား၊ ကျားသစ်၊ ဝံပုလွေများ ကျင်လည်ကျက်စားရာဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဝိညာဉ်သတ္တဝါများအကြောင်း ဒဏ္ဍာရီများလည်း ပေါများသည်။

တစ်ချို့က ပေဆယ်ဂဏန်းရှည်သော မြွေကြီးကို မြင်ဖူးသည်ဟု ဆိုကြပြီး၊ တစ်ချို့ကမူ တစ္ဆေစစ်သည်များ၏ ချီတက်မှုကို မြင်ရကြောင်း၊ လူစားမည့် ဘီလူးများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရကြောင်း စသည့် ပြောစမှတ်များမှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိသည်။

၎င်းတို့မှာ အမှန်တကယ်ဟုတ်မဟုတ် ခွဲခြားရန် ခက်ခဲလှသည်။

တိမ်နီတပ်မတော်သာ လမ်းပိတ်မခံရပါက ကျောက်မည်းတောင်တန်းကို အတင်းဖြတ်ကျော်ပြီး အနောက်ဘက်သို့ တိုးချဲ့ရန် မလိုပေ။

သီအိုရီအရဆိုလျှင် တိမ်နီတပ်မတော်အတွက် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ တောင်ဘက်သို့ ဆက်လက်တိုးချဲ့ပြီး ဧကရာဇ်အာဏာစက် အားနည်းသော မြို့များကို သိမ်းပိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ချင်းဟယ်ခရိုင်မှာ ပိုင်ယွင်တောင် နှင့် အနီးဆုံးမြို့ဖြစ်သည်။

ချင်းဟယ်ခရိုင်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ပါက ကျောက်ဖေးနှင့် သူ၏ကိုယ်ပွါးများအကြား သတင်းအချက်အလက် လဲလှယ်ရန် အလွန်ပင် လွယ်ကူသွားပေလိမ့်မည်။

ယခုအခါ ကျောက်ဖင်၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ တိမ်နီတပ်မတော်တစ်ခုလုံး၌ မငြင်းသာသော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ အဆင့်မြင့်အရာရှိ အများစုမှာ ကိုယ်ပွါးများ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

လူနည်းစုမှာ လူများစုကို နာခံရမည်ဖြစ်ရာ ကျောက်ဖင်၏ ဆန္ဒအတိုင်းပင် အမိန့်များကို ပြတ်ပြတ်သားသား အကောင်အထည်ဖော် ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြလေသည်။

တိမ်နီတပ်မတော်၏ စစ်သည် ရှစ်ထောင်ကျော်တို့သည် တရကြမ်းစီးဆင်းနေသော သွေးနီရောင် ရေစီးကြောင်းတစ်ခုအလား မြောက်ဘက်သို့ ချီတက်လာကြသည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း တိမ်နီတပ်မတော်မှ စစ်သည်အနည်းငယ်မှာ စုန်ဖျင်ခရိုင်နှင့် ကျူရှန်းခရိုင်တို့တွင် ကျန်ရှိနေကာ နယ်မြေလုံခြုံရေးကို တာဝန်ယူထားကြသည်။

လက်ရှိတွင် တိမ်နီတပ်မတော်သည် ခရိုင်နှစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ထားသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ တောင်နှင့်မြောက် ကွဲပြားတည်ရှိနေသဖြင့် တပ်နောက်ပိုင်းဟု ဆိုနိုင်သော ခိုင်မာသည့် အခြေစိုက်စခန်း မရှိသေးပေ။

သို့သော် လင်ကျန်းစီရင်စု၏ တပ်မတော်မှာ လက်ရှိတွင် ခေါင်းဝါတပ်၏ ထိုးစစ်ကို ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။

အစိုးရ၏ အမြင်တွင် ခေါင်းဝါတပ်မတော်မှာ လင်ကျန်းစီရင်စုအတွက် နံပါတ်တစ် ခြိမ်းခြောက်မှုဖြစ်နေသည်။

အခြားသော ဒေသများတွင်လည်း လူဆိုးသူခိုးများ ထူပြောနေပြီး ပြည်သူများမှာ မိမိကိုယ်ကိုတောင် မကယ်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသဖြင့် တိမ်နီတပ်မတော်ကို အာရုံစိုက်ရန် အချိန်မရှိကြသေးပေ။

ထို့အပြင် တိမ်နီတပ်မတော်မှာ အနက်ရောင်ဝံပုလွေတပ်မတော်ကို အနိုင်ယူခဲ့သည့် မှတ်တမ်းရှိသဖြင့် အလွယ်တကူ ကျူးကျော်နိုင်မည့်အဖွဲ့ မဟုတ်ကြောင်းလည်း သိထားကြသည်။

အစိုးရအနေဖြင့် တိမ်နီတပ်မတော်ကို တိုက်ခိုက်ရန် စစ်သည်အင်အား မလုံလောက်သော်လည်း စောင့်ကြည့်ထောက်လှမ်းရန် လူများလွှတ်ထားသည်မှာ အမှန်ပင်။

လယ်ကွင်းတစ်ခုအတွင်းတွင် လယ်သမားနှစ်ယောက်မှာ မြက်နုတ်နေကြသည်။

သူတို့မှာ ပိန်လှီနေပုံရသော်လည်း အနီးကပ်ကြည့်လျှင် ကြမ်းတမ်းသော အဝတ်အစားအောက်တွင် တောင့်တင်းသော ကြွက်သားများကို မြင်နိုင်ပြီး ၎င်းတို့၏ လက်ဖဝါးများမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဓားကိုင်ခဲ့သည့် အမာရွတ်များဖြင့် ပြည့်နေသည်။

အသက်ကြီးသူက ချွေးသုတ်ဟန်ပြုရင်း ဝေးလံသောနေရာမှ ချီတက်လာသည့် တိမ်နီတပ်မတော်ကို စောင့်ကြည့်နေ၏

အသံကို လျှော့ပြီး "အထူးတပ်ဖွဲ့ ရှစ်ထောင်ကျော်ဟာ ရိက္ခာလှည်း အနည်းငယ်နဲ့ မြောက်ဘက်ကို လျင်မြန်စွာ ချီတက်နေတယ်။ သူတို့ ချင်းဟယ်ခရိုင်ကို ဦးတည်နေတာ သေချာတယ်။ “

“ဒီသတင်းကို ခရိုင်အစိုးရဆီ ချက်ချင်း ပေးပို့ရမယ်" ဟု ပြောသည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ အကြီးအကဲ"

ငယ်ရွယ်သော အဖော်ဖြစ်သူက တိုးတိုးပြန်ဖြေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး ခဏတာ တိုင်ပင်ပြီးနောက်

ငယ်ရွယ်သူမှာ ထမ်းပိုးကို ထမ်းကာ သီချင်းဆိုရင်း ရွာဘက်သို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

တိမ်နီတပ်မတော်သည် နေ့ရက်များစွာ ချီတက်ခဲ့ပြီးနောက်

တတိယမြောက်နေ့ ညနေခင်းတွင် ချင်းဟယ်ခရိုင်မှ မိုင်အနည်းငယ်အကွာရှိ တောင်ကုန်းများအနီးသို့ တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိလာသည်။

နေဝင်ချိန်၏ အဝါရောင်အလင်းတန်းများမှာ ဝေးလံသော မြို့ရိုးပေါ်သို့ ကျရောက်နေပြီး လာမည့် တိုက်ပွဲ၏ ပြင်းထန်မှုကို ကြိုတင်အချက်ပေးနေသကဲ့သို့ပင်။

မြို့ရိုးပေါ်တွင် အလံများ ထူထပ်နေပြီး မီးတိုင်များ ထွန်းညှိထားသည်။

ကင်းလှည့်နေသော စစ်သည်များ၏ အရိပ်အယောင်များကိုလည်း မှုန်ဝါးဝါး မြင်နေရသည်။

"အစီရင်ခံစာ—"

ကင်းထောက်တစ်ဦး လေပြင်းကဲ့သို့ ပြေးဝင်လာပြီး ဒူးထောက်ကာ အစီရင်ခံသည်။ "မြို့ဝန်ကြီး၊ ချင်းဟယ်ခရိုင်ရဲ့ မြို့တံခါးလေးပေါက်စလုံးကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားပါတယ်။ မြို့ပတ်ရေကျုံးကိုလည်း ချထားပြီးဖြစ်ပါတယ်။ မြို့ရိုးပေါ်မှာ စစ်သုံး လေးချက်ပစ် စက်ကြီး အနည်းဆုံး အခု ၂၀ ရှိတာကို တွေ့ရှိရပါတယ်—"

ကျောက်ဖင်သည် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ ကင်းထောက်ကို ထွက်ခွာခိုင်းလိုက်သည်။

အနီးတွင်ရှိသော တပ်မှူးများမှာ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားကြသည်။

ဟွမ်သာလီက ဖုန်မှုန့်များကို သုတ်ရင်း "ပြတ်သားလှတဲ့ အဂတိလိုက်စားသူတွေပဲ၊ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတာကိုး” ဟု ကျိန်ဆဲသည်။

ချောင်ရှန်းကမူ မထီတရီ ပြုံးကာ "ဘာကို ကြောက်စရာလိုလဲ? ချင်းဟယ်ခရိုင်က အစိုးရအရာရှိတွေနဲ့ သူတို့ရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ စစ်သည်တွေကို ကြက်၊ ခွေး သတ်သလိုပဲ သတ်ပစ်နိုင်ပါတယ်" ဟု ပြောသည်။

ဟွမ်သာလီက သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ "ငါ ကြောက်တယ်လို့ ဘယ်တုန်းက ပြောလို့လဲ? တပ်မှူးကြီး၊ မြို့ကို တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင် ဒီလက်အောက်ငယ်သားက ရှေ့တန်းကနေ တိုက်ပေးဖို့ အသင့်ပဲ" ဟု ပြန်ပြောသည်။

ဟွမ်သာလီနှင့် ချောင်ရှန်းတို့မှာ ယခုအခါ တပ်ခွဲမှူး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။

စစ်သည်များမှာ တင်းကျပ်သော အခြေအနေတွင် ရှိနေသော်လည်း တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြင်းပြနေသည်။ တိမ်နီတပ်မတော်မှာ နိုင်ပွဲပေါင်းများစွာ ရရှိထားပြီး ဆုပေးဒဏ်ပေးမှာလည်း မျှတသဖြင့် စစ်သည်များမှာ အောင်မြင်မှုများ ရယူရန် အလွန်တက်ကြွနေကြသည်

တပ်မှူးများမှာ အသံဗလံ ဆူညံစွာဖြင့် အကြံပြုချက်များ ပေးနေကြသည်။

ထိုအခါ တပ်မှူးအကူ ဟယ်ရူဝမ်က ကျောက်ဖင်ထံသို့ လက်ယှက်ကာ "တပ်မှူးကြီး၊ ဆောက်လုပ်ရေးတပ်ကို မြို့တက်လှေကားတွေ အရင်ဆောက်ခိုင်းကြမလား? ကျွန်တော်တို့တပ်က ရိက္ခာပေါ့ပါးစွာနဲ့ မြန်မြန်ချီတက်လာတာဆိုတော့ မြို့တိုက်ကိရိယာတွေ မပါလာဘူး။ ဒီမြို့သိမ်းတိုက်ပွဲက တကယ်ပဲ ခက်ခဲလိမ့်မယ် ဟု အကြံပြုလိုက်သည်။

သူသည် မေးစေ့က ဆိတ်မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပွတ်သပ်ရင်း မြို့ရိုးပေါ်မှ တလက်လက်တောက်ပနေသော အေးစက်စက် အလင်းရောင်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ လေးလေးနက်နက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "စစ်သည်တော်တွေက ပွင့်လင်းမြင်သာတဲ့ တိုက်ပွဲတွေမှာ မကျွမ်းကျင်ကြပေမဲ့ မြို့ကို ကာကွယ်ရတဲ့နေရာမှာတော့ သူတို့မှာ အသာစီးရနေတယ်။ ကျွန်တော့်အမြင်အရဆိုရင် သစ်ပင်တွေကို ခုတ်လှဲပြီး အမြောက်တွေ တည်ဆောက်မှသာ မြို့ကို တိုက်ခိုက်သင့်

တယ်။ ဒီနည်းနဲ့ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ဘက်က အကျအဆုံးတွေကို လျှော့ချနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်”

ဤအကြံပြုချက်သည် အလွန်ပင် သတိကြီးလွန်းပြီး သင့်လျော်လှသည်။

ထိုအကြံပြုချက်ကို လူအများက ချက်ချင်းပင် ထောက်ခံကြသည်။

ဟွမ်သာလီနှင့် အခြားသူများပင်လျှင် တဖြည်းဖြည်းနှင့် စကားစပြတ်သွားကြသည်။

"မလိုဘူး။"

ကျောက်ဖင်သည် ခေါင်းကိုခါလိုက်ပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းပါးတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ထိုအပြုံးသည် အဆုံးမရှိသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖုံးကွယ်ထားသယောင် ရှိနေသည်။

"ငါ မှားမတွက်မိဘူးဆိုရင် ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေက မြို့ထဲမှာ ချောင်းမြောင်းပြီး အသင့်စောင့်နေလောက်

ပြီ။"

တပ်မှူးကြီးများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် သံသယများနှင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။