အခန်း ၁၄၉

အခန်း (၁၄၉) - ချင်းဟယ်ခရိုင်ကို သိမ်းပိုက်

ခြင်း

ကိုယ်ပွါးများ၏ အသက်ကို အသက်ဖြင့် လဲလှယ်သည့် အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ခိုက်မှုပုံစံသည် ပြိုင်ဘက်မရှိသည့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ် အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

"ဟို... ကျောင်းပိုင်ရှင်တွေ သေသွားပြီလား?”

ကျန်ရှိနေသည့် ကိုယ်ခံပညာနည်းပြများမှာ

ကိုယ်ပွါး၏ ရက်စက်မှုကြောင့် အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်သွားကြသည်။

သူတို့သည် အရေအတွက်အသာစီးရမှုနှင့် မိမိတို့၏ ထူးချွန်သော ကိုယ်ခံပညာရပ်များဖြင့် ကိုယ်ပွါးတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်

လိမ့်မည်ဟု အစပိုင်းတွင် ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင် ကျောင်းပိုင်ရှင်နှစ်ဦးကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူတို့၏ ယုံကြည်မှုများ ပျက်ပြားသွားတော့သည်။

"ပြေးကြစမ်း”

မည်သူအော်လိုက်သည်ကို မသိလိုက်ရသော်လည်း နည်းပြဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ ငှက်အုပ်စု ပျံ့ကြဲသွားသကဲ့သို့ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ ကျောင်းပိုင်ရှင်အတွက် လက်စားချေရန် စိတ်ကူးမရှိတော့ပေ။

ဤသို့ ထိပ်တန်းအင်အားစုများ ပျက်ပြားသွားခြင်းနှင့်အတူ ကျန်ရှိနေသည့် အရာရှိများနှင့် စစ်သားများမှာလည်း ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်များမှာ အစကတည်းက ကျဆင်းနေပြီးဖြစ်ရာ ကိုယ်ခံပညာကျောင်းမှ ထိပ်တန်းစစ်သည်များပင် အလွယ်တကူ ရှုံးနိမ့်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်ဓာတ်မှာလည်း ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ကိုယ်ပွါးများမှာ မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်သည့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှေ့သို့တိုးလာခဲ့ပြီး ငါးမိနစ်အတွင်း မြို့တံခါးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

မြို့တံခါးစောင့်များက နောက်ဆုံးအနေဖြင့် ခုခံရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အမိန့်မပေးရသေးခင်မှာပင် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စစ်သားတစ်ဝက်နီးပါးမှာ ထွက်ပြေးသွားနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

"ငါတို့က တိမ်နီတပ်တော် ပဲ။ လက်နက်ချရင် အသက်ချမ်းသာပေးမယ်”

ကိုယ်ပွါးအဖွဲ့ဝင် ငါးဆယ်ဦးက တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုအသံများမှာ စုပေါင်းသွားပြီး မြို့တံခါးအနီးတစ်ဝိုက် တစ်ဟုန်ထိုး ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"လက်နက်ချတယ်၊ လက်နက်ချတယ်..."

မြို့တံခါးရှိ စစ်သည်ရာပေါင်းများစွာမှာ ကိုယ်ပွါးတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တည့်တည့်ရင်ဆိုင်ရသဖြင့် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်ကြသည်။

မြို့တံခါးတွင် ချက်ချင်းပင် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားသည်။ အချို့က လက်နက်များကို စွန့်ပစ်ပြီး လက်နက်ချကြသော်လည်း အချို့က တံခါးကို ပိတ်ရန် ကြိုးစားကြသည်။

သို့သော် ထွက်ပြေးသူများ၏ ရေစီးကြောင်းကြောင့် စည်းကမ်းများမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားသည်။

တံခါးအလယ်ရှိ သံတုံးကြီးများကို ဖယ်ရှားလိုက်သည့်အခါ ကြီးမားသည့် မြို့တံခါးကြီးမှာ ကျယ်လောင်စွာ ပွင့်သွားတော့သည်။

"တိမ်နီတပ်တော် မြို့ထဲဝင်ပြီ၊ လက်နက်ချသူ အသက်ချမ်းသာပေးမယ်”

တိမ်နီတပ်တော်မှာ ရေအလျဉ်အလား မြို့ထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဝင်သွားသည်။

ထိုအခါမှသာ မြို့စောင့်တပ်မှူးမှာ သတင်းကြားပြီး အရက်မူးနေသည့်ကြားမှ အလောတကြီး ရောက်လာခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တပ်မှူးမှာ မျက်နှာပျက်သွားပြီး လက်ထဲမှ လက်နက် အလိုအလျောက် ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

မြို့စောင့်တပ်မှူး လက်နက်ချသွားသည်။

ချင်းဟယ်ခရိုင်၏ တပ်ဖွဲ့များမှာ ခုခံလိုစိတ် မရှိတော့သဖြင့် တိမ်နီတပ်တော်က အလွယ်တကူ သိမ်းပိုက်လိုက်သည်။

တိုက်ပွဲမှာ အလွန်မြန်ဆန်စွာ အဆုံးသတ်သွားသည်။ တိမ်နီတပ်တော် မြို့ထဲသို့ စတင်ဝင်ရောက်ချိန်ကစ၍ အောင်ပွဲကို ရရှိပြီး ဖြစ်နေသည်။

ဤတိုက်ပွဲတွင် တိမ်နီတပ်တော်ဘက်မှ ထိခိုက်ကျဆုံးမှု အလွန်နည်းပါးပြီး လူလေးဆယ်ပင် မပြည့်ပေ။

သူတို့အထဲမှ အများစုမှာ မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်စဉ် မြို့ရိုးပေါ်မှ ပစ်ခတ်လိုက်သည့် လေးမြားများကြောင့်သာ ထိခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ကျောက်ဖေးသည် တိုက်ခိုက်မှုအများစုကို ကိုယ်ပွါးများကိုသာ ဦးဆောင်စေခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း အမြန်ဆုံး အောင်ပွဲရလိုခြင်း၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း စစ်ပွဲကို အလွန်အမင်း ရက်စက်စွာ မဖြစ်စေလိုခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချင်းဟယ်ခရိုင်ကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက်ပိုင်း ရက်အနည်းငယ်အတွင်း တိမ်နီတပ်တော်မှာ ချင်းဟယ်ခရိုင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရွာများနှင့် မြို့ငယ်များကို ဆက်လက် စစ်ဆေးရှင်းလင်းခဲ့သည်။

ထိုရှင်းလင်းမှုများမှာ ချင်းဟယ်ခရိုင်၏ အနောက်မြောက်ဘက်ကို အဓိကထား လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်ပြီး တိမ်ဖြူတောင်အနီးရှိ ချင်းကျားရွာနှင့် ပိုင်ရှန်မြို့အထိ ဆက်လက် ချဲ့ထွင်ခဲ့သည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် တိမ်နီတပ်တော်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များမှာ ဟယ်ရူဝန်၊ ဟွမ်သာလီ နှင့် အခြားသူများကို အတော်လေး နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

သူတို့အမြင်တွင် ထိုအားထုတ်မှုမျိုးဖြင့် နောက်ထပ် ခရိုင်မြို့တစ်ခုကို ထပ်မံ သိမ်းပိုက်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်လိမ့်မည်

ဖြစ်သည်။

ဟွမ်သာလီ၏ အမြင်တွင် မြို့ကို သိမ်းပိုက်လိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရွာများနှင့် မြို့ငယ်များမှာ အလိုအလျောက် လက်လှမ်းမီလာမည်ဟု ယူဆထားသည်။

ချင်းဟယ်ခရိုင်ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ပုံမှာ အလွန်မြန်ဆန်ပြတ်သားသဖြင့် သူတို့မှာ စစ်ရေးစွမ်းရည်ပိုမိုရရှိရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ပေ။

ထိုအချက်က သူတို့ကို တိမ်နီတပ်တော်အတွက် ပိုမို အမှုထမ်းလိုစိတ် ဖြစ်စေပြီး တစ်တပ်လုံးမှာ စစ်ပွဲအတွက် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ...

တပ်မှူး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူတို့ နားမလည်သော်လည်း စစ်အမိန့်ကို လိုက်နာဆောင်ရွက်ခြင်းမှာတော့ အထိအခိုက်မရှိခဲ့ပေ။

"... မနေ့က 'တိမ်နီတပ်တော်' လို့ခေါ်တဲ့ သူပုန်တပ်ဖွဲ့တစ်ခု တောင်ပေါ်က ဆင်းလာတယ်။ အခုတော့ ပိုင်ရှန်မြို့နဲ့ ချင်းကျားရွာကို သူတို့ တပ်ဖွဲ့တွေက သိမ်းပိုက်ထားပြီ။ ကြားရသလောက်တော့ ဒီတိမ်နီတပ်တော်က အပြင်ဘက်က မြို့တော်တော်များများကို သိမ်းပိုက်ထားပြီးပြီတဲ့။"

ထိုနေ့ညနေစာ စားချိန်တွင် လျူယွမ်ဖုန်း၏ အကြီးတန်း တပည့်ညီအစ်ကိုသုံးဦးက တောင်အောက်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်ပြောပြနေကြသည်။

ကျောင်းတော်ရှိ တာအိုဘုန်းကြီးများမှာ တောင်ပေါ်တွင်သာ တရားကျင့်ကြံလေ့ရှိသဖြင့် တောင်အောက်သို့ အလွန်ရှားပါးစွာ ဆင်းလေ့ရှိကြသည်။

သို့သော် ယနေ့တွင်မူ လျူယွမ်ဖုန်းအလှည့်ကျ တောင်အောက်သို့ ဆင်းကာ ရိက္ခာဝယ်ယူခဲ့ရသဖြင့် အောက်ခြေတွင် ဖြစ်ပျက်

နေသည်များကို သိရှိခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"တိမ်နီတပ်တော်ဟုတ်လား? တောင်အောက်မှာ တကယ်ပဲ ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေတာလား?"

စတုတ္ထမြောက် အကြီးတန်းတပည့် လီရှိုယီက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "အင်း... လောကကြီးက ပိုပြီးတော့ ရှုပ်ထွေးလာပြီပဲ။ ငါတို့ ငြိမ်းချမ်းနေကျ

တိမ်ဖြူတောင်တောင်မှ ဒီလိုရှုပ်ထွေးတဲ့ခေတ်ရဲ့ မုန်တိုင်းဒဏ်ကနေ မလွတ်ကင်းနိုင်ဘူး။ တကယ်ပဲ စိတ်မကောင်းစရာပါပဲ... နောက်ဆုံးတော့ ဒီဒဏ်ကို ခံရတာက အပြစ်မဲ့တဲ့ ပြည်သူတွေပါပဲ”

လျူယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါယမ်းပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် စုဆောင်းရရှိတဲ့ သတင်းတွေနဲ့ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသလောက်ဆိုရင်တော့ တိမ်နီတပ်တော်လို့ခေါ်တဲ့ ဒီသူပုန်တပ်ဖွဲ့က တခြားသူပုန်တွေနဲ့ တကယ်ကို ကွာခြားပါတယ်။"

"သူတို့ တောင်အောက်ကို ဆင်းလာပြီးတဲ့နောက်မှာ ပြည်သူတွေကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ မထိခိုက်ခဲ့ပါဘူး။ လူတွေကို အတင်းအဓမ္မ စစ်မှုထမ်းခိုင်းတာမျိုးလည်း မရှိသလို၊ ပြည်သူတွေရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်စေမယ့် အခွန်အတုပ်တွေကိုလည်း အဆမတန် ကောက်ခံတာမျိုး မရှိပါဘူး။"

"ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ သူတို့က အဂတိလိုက်စားတဲ့ အရာရှိတွေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အရေးယူပြီး ပြည်သူတွေအတွက် တရားမျှတမှုကို ဖော်ဆောင်ပေးကာ ပြည်သူတွေရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို ကာကွယ်ပေးနေတာကို တွေ့ရပါတယ်။"

"တိမ်နီတပ်တော် ရောက်ရှိလာတဲ့အတွက် တောင်အောက်က ပြည်သူတွေဟာ အရင်ကထက် ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ ဘဝကို နေထိုင်နေကြရသလိုပါပဲ။"

ပုံမှန်အားဖြင့် လျူယွမ်ဖုန်းမှာ စကားနည်းသူဖြစ်သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ ထူးထူးခြားခြား စကားပြောဆိုနေသည်။

တိမ်နီတပ်တော်၏ လုပ်ရပ်များမှာ သူ့အပေါ်တွင် အလွန်နက်ရှိုင်းသည့် အမှတ်တရ ဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျောင်းတော်၏ အကြီးအကဲ ကျိုးယွမ်ရှန်းမှာ အံ့အားသင့်သည့်အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

သူက မနေနိုင်ဘဲ "တိမ်နီတပ်တော်က ပြည်သူတွေကို တကယ်ပဲ ဒီလောက်ထိ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံနိုင်တာလား? တကယ်သာဆိုရင်တော့ သူတို့ဟာ လက်ရှိအစိုးရထက် အများကြီး သာလွန်တယ်လို့ ပြောရမယ်၊ ပြည်သူတွေအတွက်တော့ တကယ့်ကို ကောင်းချီးတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တာပေါ့” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

လီရှိုယီက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် "ဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအပြုအမူတွေကို သူတို့ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ဆက်ထိန်းထားနိုင်မလဲဆိုတာ စိုးရိမ်မိတယ်။"

"ပြီးတော့ သူတို့က ပြည်သူတွေကို တကယ်ပဲ စေတနာထားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် လူတွေရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ရဖို့အတွက် သရုပ်ဆောင်နေတာလားဆိုတာကလည်း ငါတို့အတွက် သိဖို့ ခက်ခဲလွန်းလှပါတယ်။"

ဒုတိယအကြီးတန်း တပည့်ညီမဖြစ်သူ လျူချင်းရွှမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး "ပြီးတော့ ကျွန်မ အစိုးရိမ်ဆုံးအချက်က တိမ်နီတပ်တော်လို့ခေါ်တဲ့ ဒီသူပုန်အဖွဲ့က အနာဂတ်မှာ တိမ်ဖြူတောင်ဆီ ရောက်လာရင် ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်းအတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်လာမလားဆိုတာပါပဲ။" ဟု ပြောလိုက်

သည်။

ကျိုးယွမ်ရှန်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး မျက်လုံးများတွင် စူးရှသည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားကာ "သူတို့သာ အဲဒီလောက်အထိ အထင်သေးပြီး ရဲတင်းလာမယ်ဆိုရင်တော့ ငါတို့ ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်းက အလွယ်တကူ အနိုင်ကျင့်ခံရမယ့်သူတွေ မဟုတ်ဘူး။"

"အချိန်တန်ရင် သူတို့ကို ငါတို့ရဲ့ စွမ်းအားကို ပြသပြီး ငါတို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို အတွေ့အကြုံရှိသွားအောင် လုပ်ပေးရမှာပေါ့”ဟု ပြောသည်။

သို့သော် ထိုသို့ ပြောကြားသော်လည်း လျူချင်းရွှမ်နှင့် တခြားအကြီးတန်း တပည့်များမှာ စိုးရိမ်ပူပန်နေဆဲဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် အတက်ကြွဆုံးနှင့် စွမ်းအင်အပြည့်ရှိသူ ပဉ္စမမြောက် အကြီးတန်းတပည့် ချန်းချန်ဖုန်းပင်လျှင် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောနေမိသည်။

ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်းမှာ တခြားနေရာများတွင် ကျော်ကြားမှု မရှိသော်လည်း၊ အနီးအနားရှိ ရွာများနှင့် မြို့ငယ်အချို့တွင်မူ အတော်လေး နာမည်ကြီးသည်။

သာမန်လူအချို့က သူတို့ကို နတ်ဘုရားများကဲ့သို့ပင် ရိုသေကိုင်းရှိုင်းကြသည်။

တာအိုဘုန်းကြီးများမှာ နတ်

ဘုရားများ မဟုတ်ကြပေ။ အကယ်၍ သူတို့သာ နတ်ဘုရားများ ဖြစ်ခဲ့လျှင် ဤသူပုန်များကို ဂရုစိုက်ရန် သို့မဟုတ် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုဟု သတ်မှတ်ရန် လိုအပ်မည် မဟုတ်ပေ။

လူတို့သည် တာအိုကျင့်စဉ်များကို အလေးထားလေ့ရှိသော်လည်း၊ သူတို့တွင် ထူးခြားသည့် စွမ်းရည်အချို့ရှိနေပါစေ၊ လူသားတို့၏ တပ်ဖွဲ့နှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါတွင် မိမိတို့၏ အင်အားမှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိသည်ကို သူတို့ သိရှိကြသည်။

နောက်ဆုံးတော့ လူသားတစ်ဦး၏ စွမ်းအားတွင် ကန့်သတ်ချက်ရှိသည်

လျူယွင်ကဲ့သို့ တာအိုကျင့်စဉ်များတွင် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော် အတွေ့အကြုံရှိပြီး အလွန်နက်နဲသူပင်ဖြစ်စေ၊ စွမ်းရည်အနည်းငယ်ဖြင့် စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို သူ မည်မျှသတ်ဖြတ်နိုင်မည်နည်း?

တိမ်နီတပ်တော်က တောင်အောက်ရှိ ပြည်သူများထံမှတစ်ဆင့် ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်း တည်ရှိနေကြောင်း သိရှိသွားသည့်အခါ သူတို့၏ လောဘကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ပစ်မှတ်ထားလာရန် အလွန်

ပင် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။

အတိတ်ကာလက ဘုရင်များနှင့် မှူးမတ်များနည်းတူပင်၊ တာအိုကျင့်ကြံသူများအပေါ်တွင် ထားရှိသည့် သူတို့၏ လောဘစိတ်မှာ မည်သို့မျှ ကွာခြားမည် မဟုတ်ပေ။

ကျင့်ကြံသူအများအပြားမှာ လောကီအနှောင့်အယှက်များမှ ကင်းဝေးပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ရန် ဝေးလံခေါင်သီသည့် တောင်တန်းများနှင့် တောအုပ်များတွင် နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်ကြခြင်းမှာ ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။