အခန်း ၁၅၀
Vol. 10 Ch. 150
အခန်း (၁၅၀) - အဖြူရောင်နှင်းပွဲတော်
လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပူပန်သောက ရောက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်
လျူယွမ်ဖုန်းက - "ကျွန်တော်တို့ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေစရာ မလိုဘူးလို့ ထင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"အနည်းဆုံးတော့ လက်ရှိအချိန်မှာ တိမ်နီတပ်တော်က တိမ်ဖြူတောင်ကို ကျူးကျော်ဖို့ ဘာရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိသေးပါဘူး။"
"ဒါ့အပြင် သူတို့က ပြည်သူတွေကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေဖို့အတွက် အနီးအနားက ရွာတွေနဲ့ မြို့ငယ်တွေမှာ ဒေသန္တရ အုပ်ချုပ်ရေးကို ထိန်းသိမ်းဖို့ အရာရှိအချို့ကိုသာ ခန့်အပ်ထားပြီး တပ်ကြီးအင်အားနဲ့ နေရာချထားတာမျိုး မရှိဘူးလို့ ကြားသိရပါတယ်။"
လျူယွင်က ရယ်မောရင်း - "အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ တိမ်နီတပ်တော်က တရားမျှတတဲ့တပ်တော်ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ အမှန်တကယ် ကိုက်ညီတာပဲ" ဟု ဆိုသည်။
တာအိုဘုန်းကြီးများ၏ ပူပန်နေသော မျက်နှာများနှင့် မတူဘဲ ဤသက်ကြီးဝါကြီး တာအိုဘုန်းကြီးမှာမူ တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာပင် ရှိနေသည်။
သူက တပည့်များကို နှစ်သိမ့်ရင်း - "ဒါက တာအိုကျောင်းဆောင်တစ်ခုသက်သက်ပဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စိုးရိမ်နေရတာလဲ? ဒါ့အပြင် ငါတို့ ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်းက အရင်က နှစ်ကြိမ်တောင် ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ဖူးတာပဲ၊ အရန်သင့် ပြင်ဆင်ထားတာတွေလည်း ရှိပါတယ်။ တကယ်လို့ တိမ်နီတပ်တော်က အနာဂတ်မှာ ငါတို့ကျောင်းဆောင်ကို တကယ်ပဲ ခြိမ်းခြောက်လာမယ်ဆိုရင်တောင် နောက်တစ်နေရာကို ထပ်ပြောင်းရွှေ့လိုက်ရုံပဲလေ။ ဒါက ဘာများ ခက်ခဲလို့လဲ?"
လျူယွင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက်...
"ဆရာ ပြောတာ အမှန်ပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့တွေ မလိုဘဲ စိုးရိမ်နေမိတာပါ။"
"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က သာမန်လူတွေပဲလေ။ ကျွန်တော်တို့ ထွက်သွားချင်ရင် သူတို့ တားဆီးနိုင်မယ်လို့ ထင်သလား?"
"ဒါပေါ့လေ..."
တပည့်များအားလုံး ရယ်မောလိုက်ကြသည်။
ခဏတာအတွင်းမှာပင် တာအိုကျောင်းဆောင်အတွင်းရှိ လေထုမှာ အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသွားခဲ့သည်။
သို့သော် စိတ်သက်သာရာရသွားစေကာမူ စိုးရိမ်စိတ်များမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းတော့ မရှိသေးပေ။
"တကယ်တော့ အစ်ကို၊ အစ်မတို့ခင်ဗျာ... တိမ်နီတပ်တော်အတွက် စိုးရိမ်နေစရာ လုံးဝ မလိုပါဘူး။"
ဤအချိန်တွင် အမြဲတမ်း တိတ်ဆိတ်နေတတ်သော ကျောက်ဖေးက ရုတ်တရက် စကားစလိုက်သည်။ "တကယ်ပြောရရင် တိမ်နီတပ်တော်ရဲ့ တပ်မှူးက ကျောက်ဖင်လို့ခေါ်ပြီး သူက ညီလေးနဲ့ အတော်လေး ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိပါတယ်။"
"ညီလေး ပြောသမျှကို သူတို့ နားထောင်ကြမှာပါ။ တောင်ပေါ် မတက်ဖို့ ညီလေးသာ တားမြစ်လိုက်မယ်ဆိုရင် သူတို့ လုံးဝ တက်လာကြမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"
တကယ်တော့ ကျောက်ဖေးမှာ အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်မှ ဤသတင်းကို ဆရာနှင့် အစ်ကို၊ အစ်မတို့အား တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်ပြောပြရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူသည် ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်း၏ တာအိုကျင့်စဉ်များနှင့် ထူးခြားသောစွမ်းရည်များကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ တတ်မြောက်ပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ထိုအခါမျိုးတွင် ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်းတွင် ဆက်လက် နေထိုင်ရန် လိုအပ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
တောင်အောက်သို့ ဆင်းကာ ခရီးသွားခြင်း သို့မဟုတ် ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံရန် နေရာသစ် ရှာဖွေခြင်းက ကျောင်းဆောင်တွင် နေခြင်းထက် ပိုမို အဆင်ပြေပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ယခုအခါ အစ်ကို၊ အစ်မတို့
မှာ တိမ်နီတပ်တော်ကြောင့် အလွန်အမင်း ပူပန်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျောက်ဖေးတစ်ယောက် မနေနိုင်ဘဲ စိတ်မကောင်းဖြစ်ကာ ဤအချက်ကို ဆက်လက် ဖုံးကွယ်ထား၍ မရတော့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။
"ဒီတိမ်နီတပ်တော်က ညီလေးနဲ့ ဒီလောက်တောင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဆက်စပ်နေတာလား?" ဟု ကျိုးယွမ်ရှန်းက အံ့အားသင့်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
လူတိုင်း အလွန်အမင်း အံ့ဩသွားကြပြီး အားလုံး၏ အကြည့်များမှာ ကျောက်ဖေးထံသို့ ရောက်သွားသည်။
ကျောက်ဖေးမှာ ပြောမည့်စကားများကို ကြိုတင် စီစဉ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ "တိမ်နီတပ်တော်ရဲ့ တပ်မှူး ကျောက်ဖင်က ကျွန်တော့်ကို ငယ်စဉ်ကတည်းက သိတာပါ။ သူ့အပေါ်မှာ ကျွန်တော် ကျေးဇူးကြီးမားခဲ့တယ်လို့ ပြောလို့ရပါတယ်။ သူ ကျွန်တော့်
စကားကို ဘယ်တော့မှ မလွန်ဆန်ရဲပါဘူး။"
"တကယ်ပြောရရင် တိမ်နီတပ်တော် စတင်ဖွဲ့စည်းချိန်ကတည်းက သူတို့က ကျွန်တော့်ကို ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဖိတ်ခေါ်ဖို့တောင် ကြိုးစားခဲ့ပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က တာအိုကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ အသက်ရှည်ခြင်းကိုသာ အဓိကထားချင်တာကြောင့် သူတို့ကို ငြင်းပယ်ခဲ့တာပါ။"
ဆရာနှင့် အစ်ကို၊ အစ်မတို့နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်နေရသော်လည်း ကျောက်ဖေးအနေဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပွါး လျှို့ဝှက်ချက်ကိုတော့ မည်သို့မျှ ဖွင့်ပြောပြ၍ မရနိုင်ပေ။
ထိုအကြောင်းကို သူတို့အား ပြောပြရန်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်သည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။
တိမ်နီတပ်တော်၏ တပ်မှူး ကျောက်ဖင်နှင့် တပ်တော်၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိအများစုမှာ သူ၏ ကိုယ်ပွါးများသာ ဖြစ်ကြသည်။
ကျိုးယွမ်ရှန်းမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်အေးသွားပြီး "အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါတို့ စိတ်ချလက်ချ ရှိနိုင်ပြီပေါ့" ဟု ဆိုသည်။
လျူယွင်က ခေါင်းညိတ်ကာ "ဒါပေမဲ့လည်း လူ့စိတ်ဆိုတာ ခန့်မှန်းရခက်တာမို့လို့ သတိတော့ ထားရဦးမယ်။ အနာဂတ်မှာ တောင်အောက်မှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကို ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်နေပါ။ တစ်စုံတစ်ရာ မမျှော်လင့်ဘဲ ဖြစ်လာရင်တော့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ထားနိုင်တာပေါ့" ဟု မှာကြားသည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ" ဟု တပည့်များက တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်
သည်။
တောင်အောက်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသော အပြောင်းအလဲများက တာအိုကျောင်းဆောင်ရှိ တာအိုဘုန်းကြီးများကို အနည်းငယ် သတိရှိစေသော်လည်း
ထိတ်လန့်စရာတော့ မရှိပေ။
တောင်ပေါ်ရှိ ဘဝမှာမူ မပြောင်းလဲဘဲ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
ညစာစားပြီးနောက် လူတိုင်း မိမိတို့၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို လုပ်ဆောင်ရန် ခွဲခွာသွားကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ညအချိန်မှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။
နောက်တစ်နေ့မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိလာသည်။
မနက်ခင်း အရုဏ်ဦး၏ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင်တွင် တောင်ပေါ်မြူခိုးများမှာ ပေါ့ပါးသည့် လုံချည်ပါးလေးအလား လှည့်ပတ်တက်လာပြီး တိမ်ဖြူတောင် တစ်ခုလုံးကို နတ်ဘုရားတို့၏ နယ်မြေကဲ့သို့ ထူးခြားသည့် ခမ်းနားမှုမျိုး ဆောင်ကြဉ်းပေးလိုက်သည်။
ယနေ့သည် လဆန်းကိုးရက်၊ ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့ဖြစ်ပြီး၊ နှစ်ဆယ့်လေးရာသီ၏ တစ်ခုဖြစ်သော အဖြူရောင်နှင်းချိန်ဖြစ်သည်။
အဖြူရောင်နှင်းချိန် ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ အအေးဓာတ်မှာ စတင်စိုးမိုးလာသည်။
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြားရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာလည်း ရာသီဥတု ပြောင်းလဲမှုနှင့်အတူ သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဖြူစင်လတ်ဆတ်သော နှင်းစက်လေးများတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ထူးခြားသည့် အနှစ်သာရများ ပါဝင်နေသည်။
ကျောက်ဖေးမှာ မနေ့ညသန်းခေါင်ယံကတည်းက တိတ်ဆိတ်သည့် အခန်းထဲတွင် ထိုင်ကာ ညဉ့်နက်သည်အထိ တရားမှတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။
တိတ်ဆိတ်သည့် အခန်းအတွင်း၌ အမွှေးတိုင်မှ မီးခိုးငွေ့လေးများ တက်လာသည်။
ကျောက်ဖေးမှာ ထင်းရှူးပင်ကဲ့သို့ မတ်မတ်ရပ်ကာ ပေါင်ပေါ်တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို သဘာဝအတိုင်း တင်ထားပြီး မျက်လုံးကို အနည်းငယ်မှိတ်ကာ အာရုံစိုက်လျက် ငြိမ်းချမ်းသည့် အမူအရာဖြင့် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။
သူ၏ အသက်ရှူသံသည် မှန်မှန်နှင့် ရှည်လျားလှပြီး တိတ်ဆိတ်သည့် အခန်း၏ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ သူရှိရာသို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း စုစည်းလာသည်။
ကျောက်ဖေးသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကျင့်စဉ်ကို လှည့်ပတ်ကာ ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို သွေးကြောများအတွင်း စီးဆင်းစေရန် လမ်းညွှန်ပေးလိုက်သည်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် ရောနှောနေသော အဖြူရောင်နှင်းစက်၏ စွမ်းအင်များမှာ ကျင့်စဉ်၏ ပြုပြင်ပေးမှုကြောင့် မှော်စွမ်းအားအဖြစ် အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့်အတူ လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေသည်။
စွမ်းအင်စုရပ်အတွင်းတွင်မူ အပူဓာတ်ကုန်ဆုံးခြင်း၏ချီသည် အဖြူရောင်နှင်းစက်၏ စွမ်းအင် ရောက်ရှိလာသည်ကို ခံစားမိသဖြင့် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားတက်ကြွလာသည်။
စွမ်းအင်နှစ်ခုမှာ ရေနှင့်မီးအလား စွမ်းအင်စုရပ်အတွင်း၌ ထိတွေ့တိုက်ခိုက်သော်လည်း တဖြည်းဖြည်းချင်း ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူတကွ တည်ရှိသွားကြသည်။
လည်ပတ်မှုတစ်ခုစီတိုင်းတွင် အဖြူရောင်နှင်းစက်၏ စွမ်းအင်မှာ ကျောက်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မှော်စွမ်းအားနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး သူ၏ မှော်စွမ်းအားမှာ ပိုမိုဖြူစင်ကာ ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။
အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် ရောနှောနေသော အဖြူရောင်နှင်းစက်၏ အနှစ်သာရမှာ ပိုမို စုစည်းလာသည်။
မနေ့ညသန်းခေါင်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အတွင်းရှိ အဖြူရောင်နှင်းစက်စွမ်းအင်၏ အချိုးအစားမှာ တစ်ထောင်ပုံတစ်ပုံသာ ရှိခဲ့လျှင် ယခုမူ တစ်ရာခိုင်နှုန်း သို့မဟုတ် ထိုထက်ပို၍ တိုးတက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
အဆောင်မန္တရားကို အသက်သွင်းလိုက်သောအခါ တိတ်ဆိတ်သည့် အခန်းအတွင်းရှိ အပူချိန်မှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျသွားပြီး နံရံများပေါ်တွင် ရေစက်ကလေးများ ပုံဖော်လာသည်။
အအေးဓာတ်မှာ ကျောက်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စွဲမြဲစွာ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။
ထိုအချိန်တွင် တောင်ခြေရှိ ပိုင်ရှန်မြို့၌...
အဝင်ဝကြီးမားသည့် နေအိမ်ကြီးတစ်ခုအတွင်းတွင် ဖြစ်သည်။
ဤနေရာသည် တိမ်နီတပ်တော်၏ စခန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး တိမ်နီတပ်တော် စစ်သည်ရာပေါင်းများစွာက ဝိုင်းရံကာ လုံခြုံရေးကို အထူးတင်းကျပ်စွာ ချထားသည်။
ထိုအချိန်တွင် သူတို့မှာ အိမ်ဝင်းအတွင်း၌ ရှိနေကြသည်။
ကျောက်ဖေး၏ ကိုယ်ပွါး ၁၂၅ ခုမှာ လေ့ကျင့်ရေးခန်း လေးခန်းတွင် နေရာယူထားပြီး တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် ကျင့်ကြံနေကြသည်။
ဤကိုယ်ပွါးများသည် ကျောက်ဖေးကိုယ်တိုင် ကျင့်သုံးသည့် ကျင့်စဉ်အတိုင်းပင် ကျင့်သုံးလျက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဖြူရောင်နှင်းစက် အနှစ်သာရကို စုပ်ယူနေကြသည်။
ကိုယ်ပွါးများသည် နှင်းစက်စွမ်းအင်ကို စနစ်တကျ ပြုပြင်ဖန်တီးနေကြပြီး ချက်ချင်းပင် မှော်စွမ်းအားအဖြစ် မပြောင်းလဲသေးဘဲ "တစ်ပိုင်းတစ်စ ထုတ်ကုန်" အဖြစ်သာ သတ်မှတ်ကာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ သိုလှောင်ထားလိုက်သည်။
လေ့ကျင့်ရေးခန်းတိုင်းတွင် ကိုယ်ပွါးအများအပြားမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျင့်ကြံနေကြသဖြင့် အခန်းအတွင်းရှိ အအေးဓာတ်မှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။
အခန်းတွင်း အပူချိန်မှာ အပြင်ဘက်ထက် ၁၀ ဒီဂရီကျော် ပိုမိုနိမ့်ကျနေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင်ပင် စိုစွတ်သော နှင်းစက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
မှတ်သားဖွယ်ကောင်းသည်မှာ မနေ့ကပင် ကျောက်ဖေး၏ စိတ်စွမ်းအင်သို့မဟုတ် ပို၍ တိကျစွာပြောရလျှင် သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံမှာ အနည်းငယ် တိုးတက်လာခဲ့သည်။
ဤအချက်က ကျောက်ဖေး၏ ကိုယ်ပွါး အရေအတွက်ကို တစ်ခု ထပ်မံ တိုးပွားလာစေခဲ့သည်။
ယခုအခါ သူ၏ ကိုယ်ပွါး စုစုပေါင်း အရေအတွက်မှာ ၁၂၇ ခုအထိ ရှိလာပြီဖြစ်သည်။
သို့သော် အပူဓာတ်ကုန်ဆုံးခြင်း စွမ်းအင်ကို ကျင့်ကြံရာတွင် ကိုယ်ပွါး ၁၂၅ ခုသာ ပါဝင်ခဲ့သဖြင့် ထိုစွမ်းအင်အပိုင်းအစပေါင်း ၁၂၆ ခုသာ ရရှိခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ယခု အဖြူရောင်နှင်းစက် စွမ်းအင်ကို ကျင့်ကြံရာတွင်လည်း ကိုယ်ပွါး ၁၂၅ ခုသာ ပါဝင်နိုင်ပေသည်။
အကယ်၍ ထိုသို့ မဟုတ်ဘဲ အရေအတွက် မညီမျှပါက ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာမည့် စွမ်းအင်မှာ အနည်းဆုံး ပမာဏရှိသည့် စွမ်းအင်အပေါ်တွင်သာ အခြေခံပြီး ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။
ဥပမာအားဖြင့် ကျင့်ကြံရရှိသည့် စွမ်းအင်တွင် အပူဓာတ်ကုန်ဆုံးခြင်း စွမ်းအင်၁၂၆ ခုသာ ရှိပြီး အဖြူရောင်နှင်းစက် စွမ်းအင်များစွာ ရှိနေပါစေဦး၊ နောက်ဆုံးတွင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် စွမ်းအင်မှာ ၁၂၆ ခုစာသာ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ ရေစည်တစ်လုံးနှင့် တူသည်။ စည်တွင်ရှိသော သစ်သားပြားတစ်ခုခုမှာ တိုနေပါက ထိုစည်ထဲတွင် ထည့်နိုင်သည့် အရည်ပမာဏမှာ အတိုဆုံးပြားအပေါ်တွင်သာ မူတည်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
ကျောက်ဖေးအနေဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပွါးအားလုံးကို တစ်နှစ်တာအတွင်း စကြာဝဠာ ရာသီဥတု စွမ်းအင် ကျမ်းစာကို ကျင့်ကြံရန် အကုန်လုံး မသုံးနိုင်သော်လည်း၊
ကိုယ်ပွါးများ ပိုမိုများပြားခြင်းက အကျိုးကျေးဇူးသာ ရှိပေသည်။
အနည်းဆုံးတော့ ယခုအခါ ကိုယ်ပွါးတစ်ခု ထပ်တိုးလာသည့်အတွက် နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂိုဏ်းမှ သူယုတ်မာများကို စောင့်ကြည့်နေရသည့် ကိုယ်ပွါးကို ပြန်ခေါ်စရာ မလိုတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ယုကွေ့ကျင့်စဉ် တိုးတက်မှုအပေါ်တွင်လည်း ထိခိုက်မှု မရှိတော့ပေ။