အခန်း ၁၃၅၂

အခန်း (၁၃၅၂) မင်း စင်မြင့်ပေါ် တက်ရမယ့် အလှည့်ရောက်ပြီ ၂

ခြားနားမြှမရှိပေ။ ကွင်းထဲတွင်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင်ရှင်သန်နေသလိုပင်။ ဗောဓိဂိုဏ်း၏ ဤ ကောင်းကင်ပါရမီရှင်ဖြစ်စေ၊ အစောဆုံး ပိန်လှီပြီးအသားမည်းသော ဘုန်းကြီးဖြစ်စေ၊ သူတို့ နှစ်ဦးကြားတွင် ခွန်အား ကွာဟချက်ကြီးမားသော်လည်း၊ အစစ်အမှန်အရှင်ထိုက်ရွှီ နှင့် သူတို့၏အဖြစ်အပျက်များမှာ အတိအကျပင်တူညီနေခဲ့၏။

တူညီသောနက်မှောင်သည့် တိမ်တိုက်က လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ပြီး၊ ရွှေရောင်မြစ်က ၎င်း၏ရှေ့ရှိ အရာအားလုံးကို လွယ်ကူစွာချေမှုန်းပစ်ခဲ့ကာ၊ ထို့နောက် အဖြူရောင်သက်တံ့တစ်ခုက ဖြတ်သန်းတိုက်ခိုက်သွားခဲ့သည်ကအစ အတိအကျတူညီနေသည်။

စီနီယာအစ်ကို ရှန်းယီက နောက်တစ်ကြိမ် ကပ်သီလေး အနိုင်ရသွားခဲ့ပြန်လေပြီ။

ထို့အတူ ဗောဓိဂိုဏ်း၏ ဤ ကောင်းကင်ပါရမီရှင်ကလည်း ခြေတစ်လှမ်းအလိုလေးတွင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရာ၊ပြိုင်ဘက်ထိပ်တန်းတပည့်ကို သတ်ဖြတ်ရန် ခြေတစ်လှမ်းအလိုလေးသာ ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ သူက ထိုခြေလှမ်းကိုမလှမ်းနိုင်ခဲ့ဘဲ သေဆုံးခြင်းဖြင့်သာ အဆုံးသတ်ခဲ့ရ၏။

ဤအချိန်တွင်၊မည်သူကမျှ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင် မျက်လုံးများကို မယုံကြည်ရဲတော့ပေ။

"အရာအားလုံးက ဟန်ဆောင်မှုတွေပဲ..."

ဘုန်းကြီး တစ်ပါး၏နှုတ်ခမ်းမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပြီး လူတိုင်းတွေးနေသော အတွေးကို ရေရွတ်လိုက်၏။

အနက်ရောင်တာအိုဝတ်ရုံ လွင့်မျှောနေပြီး၊ ရှန်းယီကအလယ်တွင် ရပ်နေကာ၊ လူတစ်ယောက် ဓားတစ်လက်ဖြင့် ဗောဓိဂိုဏ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသော ကောင်းကင်အတားအဆီးတစ်ခုအလား ဖြစ်နေသဖြင့်၊ လူတိုင်းကို မကျော်လွှားနိုင်သောစိတ်ပျက်အားငယ်မှုတစ်ခုကို ခံစားရစေသည်။

ကျန်ရှိနေသော ကောင်းကင်ပါရမီရှင်ဘုန်းကြီးမျာစက ထုံထိုင်းနေသောမျက်နှာများဖြင့် အဝါရောင် တိမ်တိုက်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းလာကြ၏။

သူတို့ မစတင်နိုင်မီမှာပင်၊ သူတို့၏ဗုဒ္ဓနှလုံးသားများ စတင်ပြိုလဲသွားခဲ့သည်။

သူတို့၏တစ်သက်တာ ကျင့်ကြံခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူတို့ လုံးဝမေးခွန်းထုတ်လာကြ၏။ ၎င်းမှာ ဤအပြန်လမ်းမရှိသော လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းရန်နှင့်၊ ထိုအစစ်အမှန်အရှင်ထိုက်ရွှီ၏ သွေးဆုတ်နေသော မျက်နှာကို နောက်ထပ် အနည်းငယ် ပို၍ဖြူရော်သွားစေရန်အတွက်မျှသာလော။

ပြိုင်ဘက်က အားအငိကုန်ခန်းလုနီးပါးဖြစ်နေပုံရသော်လည်း၊ နားလည်၍မရသော နက်မှောင်သည့် လေဟာနယ်တိမ်တိုက်ကဲ့သို့ပင်၊ ဤ ပြိုလဲတော့မည့်အချိန်က မည်သည့်အခါတွင် အမှန်တကယ် ရောက်လာမည်ကို မည်သူမျှမသိရှိကြပေ။

"ဟား.."

မြောင်ယင်က တွေဝေစွာစိုက်ကြည့်နေပြီး၊ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ရုတ်တရက်သတိပြန်ဝင်လာခဲ့၏။

ခရမ်းရွှေရောင်သပိတ်ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားရင်း၊ သူက အနည်းငယ် တုန်ယင်စွာဖြင့် ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏အလှည့် ရောက်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထိတ်လန့်တကြားတွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓ၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ သူ၏အတွေးတိုင်းက ဤအစစ်အမှန်အရှင်ထိုက်ရွှီကို မည်သို့ အရှက်ခွဲရမည်ဆိုသည့်အပေါ်တွင်သာ ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ပြိုင်ဘက်၏တာအိုခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးကာ လမ်းဘေးခွေးတစ်ကောင်အလား တွားသွားစေရန် ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ၊ သူ၏လက်ထဲရှိ ခုနစ်ကြိမ် သွေးသန့်စင်ခြင်း ခရမ်းရွှေရောင်သပိတ်က သူ့ကို မည်သည့်ယုံကြည်မှုကိုမျှ မပေးစွမ်းနိုင်တော့ဘဲ၊ ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ အေးစက်နေကာ၊ သူ့ကို ရိုးတွင်းခြင်ဆီအထိ ချမ်းစိမ့်သွားစေခဲ့သည်။

သူ၏စိတ်များ ရှုပ်ထွေးနေပြီး၊ အဝါရောင် တိမ်တိုက်၏အလယ်သို့ မည်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြောင်းကို သူ မသိတော့ပေ။

သူ၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များတွင် ထင်ဟပ်နေသည်မှာ အလွန်အမင်းအားနည်းနေသော ပုံရိပ်တစ်ခု၏အသက်ရှူသံသာဖြစ်သည်။ အနက်ရောင်တာအိုဝတ်ရုံလွင့်ပျံနေပြီး၊ တိုက်ပွဲခုနစ်ပွဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း၊ မတ်မတ်ရပ်နေသော ရှန်းယီ၏သိသိသာသာ အားနည်းနေသော အသက်ရှူသံက၊ လေပြင်းထဲမှ ငြိမ်းလုဆဲဆဲဖယောင်းတိုင် တစ်တိုင်နှင့် တူနေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်၊ဘုန်းကြီးမြောင်ယင်က သူ၏ခန္ဓာကိုယ် ရှင်းပြ၍မရနိုင်အောင် အားနည်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

သူက သူ့ဆရာ၏အဖိုးတန်ပစ္စည်းကို ကိုင်ဆောင်ထားရုံသာမက၊ ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓ ကိုယ်တိုင်ပြုပြင်ပေးထားသော ဓမ္မအသီးအပွင့် နှင့်အတူ၊ ၎င်းအတွင်းရှိ ဗုဒ္ဓစွမ်းအားအချို့ဖြင့် မသေမျိုးဧကရာဇ်နေရာအတွက် နောက်ဆုံးခြေလှမ်းကို လှမ်းနိုင်ရန် သူ့ကိုကူညီပေးရန် အရာအားလုံး အသင့်ရှိနေသည်။

အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင်၊ ဂိုဏ်းတူကောင်းကင်ပါရမီရှင်အများအပြားက ပြိုင်ဘက်၏ ကပ်ဘေးစွမ်းအားအခြေခံကို လျှော့ချရန် သူတို့၏အသက်များကို စတေးခဲ့ကြပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ဤအသီးအပွင့်ကိုခူးဆွတ်ရမည့် အခွင့်အရေးရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူက ဤအစစ်အမှန်အရှင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်သရွေ့၊ ဂိုဏ်းတူအများအပြား အောင်ပွဲခံကာ သူ့ကို ထိုရာထူးဆီသို့ပို့ဆောင်ပေးကြပါလိမ့်မည်။

"..."

ထိုသို့ တွေးတောလျက် ဘုန်းကြီးမြောင်ယင်က ပြိုင်ဘက်ကို ကြည့်ရန် ခေါင်းမော့လိုက်၏။

ရှန်းယီ၏ တည်ငြိမ်သော အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်၊ သူက ထိုအကြည့်ကို အလိုအလျောက် ရှောင်လွှဲလိုခဲ့ပြီး၊သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွန်အားများပျောက်ကွယ်သွားသည်ဟုပင် ထင်မှတ်လိုက်၏။

ဘုန်း...

ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးမှ တပည့်များ၏စောင့်ကြည့်နေသော မျက်လုံးများအောက်တွင် ဘုန်းကြီးမြောင်ယင်၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးလွှမ်းနေ၏။ သူက အံများကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ လည်ပင်းရှိ သွေးကြောများ ဖောင်းကြွနေခဲ့သော်လည်း သူ့ဒူးများမှာကွေးကျသွားပြီး၊မတ်တပ်ပင် မရပ်နိုင်တော့ဘဲ ဒူးထောက်လဲကျသွားသည်။

သူက ခေါင်းငုံ့ထားကာ၊ အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓ နှစ်ပါးကို မကြည့်ရဲဘဲ၊ သူ၏လက်များကို ခေါင်းပေါ်သို့ တုန်ယင်စွာမြှောက်ထားရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

အစစ်အမှန်အရှင် ဟောက်မင်၏ရှေ့ဆောင်မှုရှိထားပြီးဖြစ်သဖြင့်၊ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းက သူဘာလုပ်ရန်ကြိုးစားနေသည်ကို နားလည်ကြရာ၊ သူတို့၏မျက်နှာများ အားလုံးတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဂိုဏ်းတူအများအပြား၏စတေးမှုများက ဤအခွင့်အရေးတစ်ခုတည်းကို ရရှိရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီး၏ အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓက အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီးမှ တပည့်များကို သေချာပေါက် မျက်နှာသာပေးမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းက မြောင်ယင်အပေါ်သို့ ကျရောက်လာခြင်းက ကောင်းကင်က ပေးသနားသောအခွင့်အရေးတစ်ခုပင်။

လီရှန်း အပါအဝင် မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း မှ ကောင်းကင်ပါရီရှင်လူငယ်များပင်လျှင်၊ စီနီယာအစ်ကိုထိုက်ရွှီ ကို အကူအညီပေးရန် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို အသင့်ရှိနေခဲ့ကြ၏။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေများအောက်တွင်၊ ဘုန်းကြီးမြောင်ယင်က လက်နက်ချအရှုံးပေးရန် ဒူးထောက်ဖို့ အမှန်တကယ်ရွေးချယ်သွားခဲ့သည်လော။

အစစ်အမှန်အရှင် ဟောက်မင်က သိပ်ပြီး ထင်ရှားမှု မရှိလှသော မသေမျိုးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ မြောင်ယင်မှာမူ ဗောဓိဂိုဏ်း၏ထိုနေရာအတွက် အမျှော်လင့်ရဆုံးကိုယ်စားပြုသူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ရာ၊ တူညီသော အရာကို လုပ်ဆောင်ခြင်း၏အရှက်ရမှုမှာ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ကြောင်း သိထားသင့်ပေ၏။

"..."

ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓ၏ မျက်နှာက ဒေါသကြောင့် မှောင်မိုက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ပထမအဆင့် ဧရာမပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ဦးကို ဤကဲ့သို့အမူအရာ ပြင်းထန်စွာပြောင်းလဲမှုဖြစ်ပေါ်စေရန်အတွက်၊မြောင်ယင်က တတိယအဆင့်ကျင့်ကြံသူများ အကြားတွင် ထူးခြားသူ တစ်ဦးဟု သတ်မှတ်နိုင်ပါသည်။

အရှေ့ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်က ဤဟာသ မြင်ကွင်းကို ဟန်ဆောင်တည်ငြိမ်မှုဖြင့် စောင့်ကြည့်နေ၏။

အောက်ဘက်ရှိ တပည့်များ၏ရှစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်း နီးပါးက မသေမျိုးသုံးပါး၏ လက်အောက်တွင် ရှိကြပြီး၊ ဧကရာဇ်တစ်ပါးဖြစ်သော သူနှင့် မသက်ဆိုင်ကြောင်းသိထားရန် အရေးကြီးပါသည်။

ကပ်ဘေးကို မထိခိုက်စေသရွေ့၊ ပြင်းထန်သော သေဆုံးဒဏ်ရာရမှုများကို သူ လက်ခံနိုင်ပါသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့်ကြင်နာတတ်သော ဟိုထူပင်လျှင် ၎င်းကိုတားဆီးရန် ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်ခဲ့ခြင်းက သူ့ကို အနည်းငယ်အံ့အားသင့်စေခဲ့၏။

သို့သော် ပြန်လည်တွေးတောကြည့်သောအခါ၊ ၎င်းမှာ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။

သူနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်သုံးပါးအပါအဝင် ဤ မသေမျိုး တပည့်များက၊ သူမကူညီပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့သော နတ်ဘုရားမင်းဆက်ကို ဖျက်ဆီးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွှံ့ရုပ်တစ်ရုပ်ပင်လျှင် ဒေါသ အနည်းငယ် ရှိနိုင်ရာ၊ ဧကရာဇ်တစ်ပါးအတွက် ဆိုလျှင် ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။

ထိုသို့တွေးတောလျက် အရှေ့ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ် က သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်သည်။

ဤအရှက်ရဖွယ်မြင်ကွင်းကို လုံလောက်စွာမြင်တွေ့ပြီးပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ ဤဘုန်းကြီးအုပ်စုကို ဖြေရှင်းခွင့် ပေးလိုက်မည်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ထပ်ရန်စမှု တစ်စုံတစ်ရာက ဤဗုဒ္ဓနှစ်ပါးကို အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်သွားစေနိုင်ပါသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးမှ တပည့်များက ဤကပ်ဘေးတွင် အဓိပ္ပာယ်အမဲ့ဆုံးရလဒ်ကို မျှော်လင့်နေကြ၏။

ပြိုင်ဘက်၏ဦးစွာတိုက်ခိုက်လာမည့်အချိန်ကို အမြဲ စောင့်ဆိုင်းလေ့ရှိသော အစစ်အမှန်အရှင်ထိုက်ရွှီက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ်တက်ကြွစွာ လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

"ဟူး။"

ရှန်းယီက အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလိုက်၏။

သူက ခေါင်းငုံ့ကာ သူ၏အင်္ကျီလက်စထဲမှ ရတနာ အိတ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး၊ ၎င်းကိုလက်ဖဝါးပေါ်တွင်တင်ကာ လေးနက်စွာ စေ့စေ့စပ်စပ်ကြည့်ရှုရင်း၊ အနီရောင်တိမ်တိုက်ပုံစံကို သူ၏လက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် ပွတ်သပ်နေခဲ့သည်။

ဤရတနာအိတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီးနောက်...

ဂူ ၇၂ ခုမှ ရွှေမသေမျိုးများအားလုံး မျက်နှာပျက်သွားကြပြီး၊ အစစ်အမှန်အရှင်ရွှမ်ဝေ့က သူ၏လက်ချောင်းငါးချောင်းကို ရုတ်တရက် တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ၊ သူ၏ထိပ်တန်း တပည့်က မည်မျှအထိရူးသွပ်နေသနည်း ဆိုသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သူသဘောပေါက်သွားသည့်အလားပင်။

တိုက်ပွဲ၏ အစောဆုံးကတည်းက၊ လုပ်ရပ်များ အားလုံးက မသေမျိုးဧကရာဇ်ဖြစ်လာရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ပုံမပေါ်သလို။ အရှေ့ဘက်အစွန်းဧကရာဇ် ထံမှ မည်သည့် လျှို့ဝှက်အမိန့်မျှလည်းရရှိထားပုံမရှိပေ။

ယိုယောင်ဖြစ်ရပ် အတွင်းတွင်၊ ဂျူနီယာညီလေး ချီယွင်က ဂျူနီယာညီလေးလင်းရွှီကို တားဆီးရန် မတ်တပ်ရပ်ခဲ့ပြီး ရှန်းယီ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သည်ဟု ကောလဟာလများထွက်ပေါ်ခဲ့၏။ ယနေ့အရာအားလုံးက ထိုကျေးဇူးကိုပြန်လည် ပေးဆပ်ရန်အတွက်များ ဖြစ်နေမည်လော။

"..." ချီယွင်ကျစ်က အနည်းငယ် မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသော အသက်ရှူသံများဖြင့်ရပ်နေခဲ့၏။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်ခြင်းမှလွဲ၍၊ သူ၏တိုက်ပွဲများတစ်လျှောက်လုံး စကားတစ်ခွန်းမျှမပြောခဲ့သော ရှန်းယီက နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ပါးစပ်ကို ပြန်ဟလာခဲ့သည်။

"ဟိုတုန်းက ချီယွင်ဂူ က ဂျူနီယာညီလေးချူရှီးကို မင်းတို့အားလုံး အရှင်လတ်လတ်ရိုက်သတ်ခဲ့ကြတုန်းက။"

"သူ့ကိုချမ်းသာပေးဖို့ မင်းတို့တစ်ခါလောက်များ စဉ်းစားခဲ့ဖူးသလား။"

"ဟာ..." အေးစက်သောအသံတစ်ခုက ဘုန်းကြီးမြောင်ယင်၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး၊ သူထိတ်လန့်တကြား မော့ကြည့်လိုက်ကာ ရတနာ အိတ်ပေါ်ရှိ အနီရောင်တိမ်တိုက်သင်္ကေတကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏မျက်နှာ ဖြူရော်သွားပြီး မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားစေ၏။ သူ၏အတွင်းစိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ လက်နက်ချအရှုံးပေးကြောင်း စကားလုံးများက သူ၏နှုတ်မှ ထွက်လာရန်အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ယခင်က လွယ်ကူစွာ ဆုတ်ဖြဲခံခဲ့ရသော နက်မှောင်သည့်တိမ်တိုက်က ရုတ်တရက် ခမ်းနားကြီးကျယ်လာခဲ့၏။

ရှန်းယီ၏ပုံရိပ်က ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလိုက်ပြီး၊ ဘုန်းကြီးမြောင်ယင်၏အနောက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာကာ၊အားကောင်းသော ကပ်ဘေးစွမ်းအား များစီးဝင်လာပြီး၊ အသက်မဲ့ဓားက ယခင်က မကြုံစဖူးမျက်စိကျိန်းမတတ် အဖြူရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ချွမ်..

ဓားက ဗောဓိသတ္တ၏ လည်ပင်းကို ထိုးဖောက်သွားပြီး၊ သူ၏လည်ချောင်းအား ဖောက်ထွက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းနှင့်အတူ အနီရောင်သွေးများပန်းထွက်လာပြီး သူ့ကိုအဝါရောင်တိမ်တိုက်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက်အနေအထားဖြင့် တောင့်တင်းသွားစေ၏။

ရှန်းယီ၏အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေခဲ့၏။ သူ၏ဖိနပ်များက ဘုန်းကြီးမြောင်ယင်၏ပခုံးပေါ်တွင် ခိုင်မာစွာရှိနေပြီး၊ သူ၏လက်ဖဝါးများက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် လှုပ်ရှားကာ ထိုဦးခေါင်းကိုဖြုတ်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်လျက် ဓားသွားကိုဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လိုက်သည်။

သူက ထိုဟန်ဆောင်သည့် နည်းလမ်းများကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် တိုက်ရိုက် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်၏။

ဓားတစ်လက်တည်းဖြင့်၊ တာ့လော်မသေမျိုး တစ်ပါး၏ကန့်သတ်ချက် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသနည်းဆိုသည်ကို သူ လောကကြီးကိုကြေညာလိုက်သည်။

လီရှန်းက မျက်စိကျိန်းမတတ် အဖြူရောင်သက်တံ့ကို ကာကွယ်ရန်အလင်း သူ၏မျက်လုံးများကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

တတိယအဆင့်ကျင့်ကြံခြင်းမျှဖြင့် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းတန်း ပေါက်ကွဲထွက်လာနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတစ်ခါမျှ စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့ပေ။

လင်းရွှီကျစ်က အံ့အားသင့်သွားပြီး၊ ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးကိုတုန်လှုပ်သွားစေသော မသေမျိုးဓားက သူ တစ်ချိန်က ကိုယ်တိုင်ပေးသနားခဲ့သော အသက်မဲ့ဓား ဖြစ်သည်ကိုပင် သူမေ့လုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

"တော်တော့"

ချက်ချင်းပင် သားရဲတစ်ကောင်အလား ဟိန်းဟောက်သံက ဗောဓိဂိုဏ်းမှ ပဲ့တင်ထပ်သွားပါသည်။

မျက်လုံးဆယ့်နှစ်ခုရှိသော အသက်ကြီးဘုန်းကြီးက ပျံသန်းလာပြီး၊ ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာထားဖြင့် မဟာလွတ်လပ်ခြင်းကြာပန်းပုတီးစေ့ဗောဓိသတ္တက သူ၏ကျယ်ပြန့်သော သင်္ကန်းလက်စများအတွင်းရှိကြမ်းတမ်းသော လက်များဖြင့်ကြောက်မက်ဖွယ် ကပ်ဘေးစွမ်းအားကို သယ်ဆောင်လာကာ၊အလယ်နေရာအတွင်းရှိပုံရိပ်ဆီသို့ ရက်စက်စွာရိုက်ချလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့တစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်သော တာအို သင်္ကေတတစ်ခုက မိုးမြေအကြားတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကြာပန်းပုတီးစေ့ဗောဓိသတ္တ၏ ယခင်က ကျူးလွန်ခဲ့မှုကို ထောက်ရှု၍၊ ဂူ ၇၂ ခုမှ ရွှေမသေမျိုးများက ဘုန်းကြီးမြောင်ယင် ထွက်ပေါ်လာကတည်းက ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

အလျင်မြန်ဆုံးလှုပ်ရှားသူများမှာ အစစ်အမှန်အရှင် ရွှမ်ဝေ့ နှင့် ချီယွင်ကျစ်တို့ ဖြစ်ကြ၏။

နောက်တစ်ကြိမ်၊ တာအိုသင်္ကေတနှစ်ခုက ကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာ အတွင်းသို့တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

တာအိုသင်္ကေတသုံးခု၏အဆုံးသတ် နေရာတွင် ရှန်းယီက မဟာလွတ်လပ်ခြင်းကြာပန်းပုတီးစေ့ဗောဓိသတ္တကို ကျောခိုင်းထားပြီး၊ မည်သူမျှသတိမထားမိသောနေရာတွင် သူ၏မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ၊ သူ၏တည်ငြိမ်သော မျက်နှာနောက်ကွယ်တွင် ကျိတ်ကာသက်ပြင်းချလိုက်၏။

'အင်း...နောက်ဆုံးတော့...ငါးစာကို ဟပ်သွားပြီပဲ။'