အခန်း ၁၃၅၈

အခန်း (၁၃၅၈) မည်သည့်တန်ဖိုးကိုမဆို ပေးဆပ်မည့် ချီယွင်ကျစ်

"မဟာကပ်ဘေးကြီးက နီးကပ်လာပါပြီ၊ နိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ ရှုံးသည်ဖြစ်စေ မင်းရဲ့ ရင်းမြစ်ဝေစုကို လက်လွတ်ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။" ဟိုထူဧကရီက သူမ၏အပြုံးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းနှစ်ခုကြားပဋိပက္ခကိုဆက်ပြီး မပြင်းထန်စေပါနဲ့တော့။ မင်းရဲ့နာကြည်းချက်တွေကို ကပ်ဘေး ပြီးသွားတဲ့အခါ ဖြည်းဖြည်းချင်းဖြေရှင်းလို့ ရပါတယ်။"

နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏ ကျဆုံးမှုက သတ်မှတ်ပြီးသားဖြစ်သဖြင့်၊ ဖြောင့်မတ်ပြီးမြန်မြန်ဆန်ဆန် လုပ်ဆောင်ခြင်းက ပိုကောင်းပါသည်။

မည်သူ မသေမျိုးဧကရာဇ်ဖြစ်လာသည်ကို သူမ ဂရုမစိုက်သော်လည်း၊ အပြစ်ကင်းသော သာမန် ပြည်သူများက ဤရာထူးကြောင့် အခြား ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုထဲသို့ ကျရောက်သွားမည်ကို သူမ မလိုလားပေ။

"အရှေ့ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ် နဲ့ မင်း ဘယ်လို သဘောတူညီချက်ရထားလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး၊ ဒါပေမယ့် မင်းအကူအညီ လိုအပ်ရင်၊ ငါ့ဆီကို အရင် လာနိုင်ပါတယ်။"

ဟိုထူဧကရီက အရှေ့ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်၏ အတွေးများကို သတိပြုမိပါသည်။ သူက သူ၏လက်ရှိ အနေအထားကို မကျေနပ်တော့ဘဲ အပြောင်းအလဲကို တောင့်တနေပေ၏။

သဘာဝကျစွာပင် အခြေအနေကို ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားစေရန်မျှော်လင့်ပြီး၊ မသေမျိုးသုံးပါး နှင့် ဗုဒ္ဓတို့ကို ပြဿနာများထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုပါသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူက ရှန်းယီထံ အရှက်ကင်းမဲ့စွာ ချဉ်းကပ်ခဲ့ပြီး၊ ကိုယ့်မျက်နှာကိုပင်မထောက် အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓနှစ်ပါး၏ အရှေ့တွင် စကားလုံး လှည့်စားမှုများကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူမဆိုလိုသည်မှာ အရှေ့ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်မှ ပေးစွမ်းနိုင်သမျှကို သူမလည်းပေးစွမ်းနိုင်ပြီး၊ ဤလူငယ်လေးအနေဖြင့် အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ လုပ်ဆောင်ရန် မလိုအပ်ပေ။

ဤသည်ကို သူ၏ယခင် မရည်ရွယ်ဘဲ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော လုပ်ရပ်အတွက် ကျေးဇူးတင်ခြင်း အထိမ်းအမှတ် အဖြစ် မှတ်ယူနိုင်ပါသည်။

"ပြန်သွားပါတော့။"

ဟိုထူဧကရီက သူမ၏အင်္ကျီလက်စကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး၊ သူမလိုချင်သည့်အဖြေကို ရရှိသွားပြီဖြစ်၍ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလမ်းလျှောက်ခြင်းကို ဆက်လက် စိတ်မဝင်စားတော့ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

"..."

ရှန်းယီက မျက်ခုံးကိုအနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး၊ ခေတ္တမျှတွေးတောကာ အရိုအသေပေး၍ နှုတ်ဆက် ထွက်ခွာခဲ့သည်။

လူတစ်ယောက်က မည်မျှပင်လူကောင်းတစ်ယောက်နှင့် တူနေပါစေ၊ ၎င်းမှာ အသွင်အပြင်မျှသာဖြစ်သည်။ လူနှလုံးသားကို ထိုးထွင်းသိမြင်ရန် ခက်ခဲပြီး၊ ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်များကို သိမြင်ရန်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ခက်ခဲပါသည်။

ရှန်းယီက သူ့တွင် ထိုကဲ့သို့သောစွမ်းရည်မရှိကြောင်း ဝန်ခံခဲ့သဖြင့်၊အချို့သော ကိစ္စများကို ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်ခြင်းက ပိုကောင်းပါသည်။

သူလှည့်ကာ ခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်းသို့ ပြန်သွားခဲ့၏။

ရှန်းယီ ထွက်ခွာသွားပြီးမှသာ၊ ရှီမုက လမ်း၏အခြားတစ်ဖက်မှ ချဉ်းကပ်လာပြီး ဟိုထူဧကရီ၏ ပြေပြစ်သောမျက်နှာကို စောင့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ မမြင်တွေ့ခဲ့ရသော ဝမ်းမြောက်မှုက တိတ်တဆိတ်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ မှိုင်းညို့ပြီး အေးစက်သောအမူအရာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသဖြင့်၊ ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"သခင်မ..." သူမက နှစ်သိမ့်မှု ပေးလိုခဲ့သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။"

ဟိုထူဧကရီက သူမကိုယ်သူမတည်ငြိမ်အောင် ချိန်ညှိလိုက်ပြီး၊ သူမ၏နှုတ်ခမ်းများ မသိမသာမြင့်တက်သွားသည်။

ဧကရီစံအိမ်တော်ရှိ အသက်ရှူကျပ်ဖွယ် နှစ်ကာလများက ကြီးမားသောဆူပူမှုတစ်ခုအတွက် အကြောင်းပြချက်ကို ရှာဖွေစေခဲ့ပြီး၊ ထိုကဲ့သို့သော အဓိပ္ပာယ်မဲ့သည့်ခန့်မှန်းချက်ကို မွေးဖွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

ဆူပူမှုတစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာလျှင်ပင်။ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ရမည့်သူများမှာ မသေမျိုးများ၏ပဋိပက္ခများကြားရှိ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ဘေးမှ ကြည့်နေသောငါးများသာ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

...

အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး ယခင်က မကြုံစဖူးသော တိတ်ဆိတ်ခြင်းသို့ ကျရောက်သွား၏။

ရာနှင့်ချီသောသားရဲတို့က ဆောင်းခိုနေကြပြီး၊ မဟာနတ်ဆိုးများက ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

ဍုမေဏုတောင်၏ အတားအဆီး ရှိနေသေးသော်လည်း၊ ဤနယ်ပယ်အတွင်းရှိ သတ္တဝါများသည် တိမ်တိုက်များအတွင်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့်လှုပ်ရှားနေသော လွှမ်းမိုးသည့် အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံမိနေဆဲဖြစ်သည်။

ခမ်းနားသော တောင်ထွတ်ကြီးလေးခုက မတ်မတ်ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓ များနှင့် ဧကရာဇ် များ အတူတကွထိုင်နေကြသည်။

အောက်ဘက်တွင် ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးမှ တပည့်များက တစ်ဦးပြီးတစ်ဦးတန်းစီနေကြသော်လည်း၊ ယခင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လူတိုင်း၏မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်မှုလျော့နည်းနေခဲ့၏။

သူတို့၏ထိပ်တန်း တပည့် စီနီယာအစ်ကို၏ အခြေအနေကြောင့်၊ သူတို့က မဟာကပ်ဘေးကြီးတွင် ပါဝင်ခွင့်ကိုရှင်းပြ၍မရနိုင်အောင် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီး၊ကြည့်ရှုသူများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအရာနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သူမျှ မညည်းညူခဲ့ကြပေ။ ယခင်က ပြင်းထန်သော ယှဉ်ပြိုင်မှုများတွင်၊ တစ်ချိန်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားခဲ့သော ဤတာ့လော်မသေမျိုးများ နှင့် ဗောဓိသတ္တ များက အမှန်တရားကို ရှင်းလင်းစွာမြင်တွေ့ခဲ့ကြရ၏။ ကျင့်ကြံသူ ၉၉%က မသေမျိုးဧကရာဇ်၏ နေရာကို မျှော်မှန်းရန် အရည်အချင်းမရှိကြပေ။

သူတို့က ဤကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရာ လမ်းကြောင်းကို ခင်းကျင်းပေးသော အရိုးဖြူများမျှသာဖြစ်ပြီး၊ ကျောက်စိမ်းဟင်းလင်းပြင်စကြာဝဠာ အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်၏ လက်အောက်တွင် ကျဆုံးသွားခဲ့ရသည့်၊ ကိုးနှင့်ကိုး အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေသော ထိုဗောဓိသတ္တ ခုနစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။

ယခုအခါ၊ သူတို့က ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျသတ်ဖြတ်ပွဲအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန်မလိုအပ်တော့ဘဲ၊ အမှန်တကယ် လှုပ်ရှားသူများမှာ ပျက်စီးခြင်းမဲ့စီနီယာကြီးများ ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတာအိုနယ်မြေများ ခွဲဝေမှုမှာ သူတို့ကိုယ်တိုင်အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ၊ လူတိုင်း၏ အကြည့်က ကောင်းကင်ယံဆီသို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ လှည့်သွားကြ၏။

မူလက အဆုံးအစမရှိလေးလံနေသော အဝါရောင် တိမ်တိုက်က မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းပေါ်ရှိ ပုံရိပ်ရာချီ၏ အရှေ့တွင် လှိုင်းထန်နေသော သမုဒ္ဒရာတစ်ခုအလား လှုပ်ခတ်နေပါသည်။

သူတို့ တစ်ဦးစီတိုင်းက လောက၏အထွတ်အထိပ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်တည်ရှိမှု တစ်ခုစီဖြစ်ကြ၏။

ယခင်က သူ၏ရွယ်တူများကို လွှမ်းမိုးထားပြီး၊ ဗောဓိဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ခေါင်းငုံ့သွားစေခဲ့သော ကျောက်စိမ်းဟင်းလင်းပြင်စကြာဝဠာ အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ပင်လျှင် သူတို့အကြားတွင် နောက်ဆုံး အဆင့်၌သာ ရှိနိုင်ပါသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံး ကန့်ကွက်တာ မရှိရင်၊ ဆက်လုပ်ကြတာပေါ့။"

ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓက ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး၊ အရှေ့ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်၏ စောစောက စကားလုံး လှည့်စားမှုများကို မကျေနပ်သေးကြောင်း ရှင်းလင်းနေပါသည်။

"မင်း သဘောပါ။"

အရှေ့ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်က ပြုံးလျက် အောက်ဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။ အမှန်ပင် ရှန်းယီက ဤအဆင့်ယှဉ်ပြိုင်မှုတွင် အသာစီးရမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဗောဓိဂိုဏ်းအကြား သူ လှုံ့ဆော်ခဲ့သော ကြီးမားလှသည့် ဒေါသက သူ့အားကမောက်ကမအခြေအနေများ၏ဗဟိုချက်အဖြစ် ဆက်လက် တည်ရှိနေစေမည်ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။

ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓ၏ စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ မဟာလွတ်လပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တ တစ်ပါးက လျင်မြန်စွာထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူ၏ခြေဗလာများက အဝါရောင်တိမ်တိုက်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်နင်းလိုက်သည်။

ခမ်းနားသော တောင်ထွတ်ကြီး လေးခုမှလွဲ၍ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိတောင်တန်းများက ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့၏။

"ရှေ့ထွက်ခဲ့လေ။"

သူက စုဝေးနေသော ရွှေမသေမျိုးများကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏အကြည့်က သူတို့အကြားရှိ အနက်ရောင်တာအိုဝတ်ရုံပုံရိပ်ကို တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

အသံက ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုအလား ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး၊ မိုးမြေကို ဖြတ်သန်း ပဲ့တင်ထပ်သွားကာ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း မှ တပည့်များ၏ မျက်နှာကို ပြောင်းလဲသွားစေပါသည်။

ပြန်လည် စတင်ရန် အငြင်းပွားမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း၊အတိတ်က ရန်ငြိုးများကိုမူ ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်ပေ။

အနည်းဆုံး မဟာလွတ်လပ်ခြင်းဗောဓိသတ္တ ခုနစ်ပါးက သူတို့၏ထိပ်တန်းတပည့် စီနီယာအစ်ကိုထိုက်ရွှီကို အိပ်စက်ခြင်းဆီသို့ပို့ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြ၏။

ထို့အပြင် အခြားအကြီးအကဲများနှင့် မတူဘဲ၊ ဤ စီနီယာအစ်ကိုက မကြာသေးမီကမှ ဒုတိယအဆင့် သို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူက တာအိုလမ်းညွှန်ချက်များစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်သော်လည်း၊ ဧကရာဇ်ချီကို ရိတ်သိမ်းရန် နတ်ဆိုးများကိုအသုံးပြုသည့် ရှေးဟောင်းနည်းလမ်းကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရာ၊ အချိန်တိုအတွင်း သူ၏တာအို ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ပုံဖော်ရန် လုံလောက်သော အခြေခံကို စုဆောင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ ကောင်းကင်တာအိုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ မနိုးထမီနှစ်ပေါင်းမည်မျှ ငြိမ်သက်နေရမည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

ထိုအချိန်ရောက်လျှင်၊ ရွှေမသေမျိုးဆယ့်နှစ်ပါး ထဲက တစ်ပါးဖြစ်ရန် မဆိုထားနှင့်၊ သူကုန်းမြေ လောကသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိချိန်တွင်၊ အရာအားလုံးပြောင်းလဲသွားသည်ကိုသာ သူတွေ့ရှိရနိုင်လိမ့်မည်။

"......"

ရှန်းယီ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး၊ သူမတ်တပ်ရပ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ချီယွင်ကျစ် က သူ့ကိုချက်ချင်းနောက်သို့ ဆွဲချလိုက်၏။

"ဂျူနီယာတစ်ယောက်က ဘာလို့လှုပ်ရှားရမှာလဲ၊ ငါအရင်ကြွက်သားတွေ ဆန့်လိုက်ပါဦးမယ်။" နောက်ထပ် ရွှေမသေမျိုးတစ်ပါးက ကျယ်လောင်စွာရယ်မောလိုက်ပြီး၊ဓားရိုးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးရိုက်လိုက်ရာ၊ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အရှေ့ပိုင်း ဍုမေဏုတစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေသော မိုးကြိုးတစ်ချက် ပစ်ချလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် မဟာလွတ်လပ်ခြင်းဗောဓိသတ္တ၏ ဓမ္မကိုယ်ထည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ပုံရိပ်တစ်ခုက ပေထောင်ချီမြင့်မားသော ခမ်းနားသည့်ရွှေရောင် ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖယ်ခွာလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ခုနစ်ပေမြင့်သော ပုံရိပ်က ရှေ့သို့လှမ်းထွက်လာကာ၊မြစ်ရှည်ကြီးတစ်ခုကို ဝါးမျိုနေသော ဝေလငါး တစ်ကောင်အလားပါးစပ်ကို ကျယ်ကျယ်ဟပြီး၊ မိုးကြိုးကို သူ၏ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် စုပ်ယူလိုက်၏။

သူတို့ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊မြင်ကွင်းမှာ ကမ္ဘာမြေကိုတုန်လှုပ်သွားစေပြီး၊ ဂျူနီယာများအကြား ယခင်ကဆွေးနွေးပွဲများကို ကလေးကစားစရာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေသည်။

တာအိုသင်္ကေတနှစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာထွက်ပေါ်လာပြီး၊ တစ်ခုစီက ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော တာအို လမ်းစဉ်ကို ကိုယ်စားပြုနေပါသည်။

ဤနေရာတွင် ပထမအဆင့်ပုဂ္ဂိုလ်လေးပါး၏ ဖိနှိပ်မှုသာ မရှိပါက၊ သူတို့၏လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေရန် လုံလောက်ပါသည်။

မသေနိုင်၊မပျက်စီးနိုင်ခြင်းက ကန့်သတ်ချက် မရှိခြင်းကို ဆိုလိုပ့သည်။

မသေမျိုးက ဗောဓိသတ္တထံမှ လက်ဝါးတစ်ချက်ကို ခုခံလိုက်၏။ ၎င်း၏တာအိုခန္ဓာကိုယ်၏ထက်ဝက်က ချက်ချင်းအမှုန့်ဖြစ်သွားသော်လည်း၊ သူ၏ရှည်လျားသော ရယ်မောသံက လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ဗောဓိသတ္တကို တင်းကျပ်စွာချုပ်နှောင်ထားရန် မသေမျိုးကြိုးကို ထုတ်လွှတ်ကာ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

သူက မသေမျိုးကြိုးကို ကြာပွတ် တစ်ခုအလား ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး၊ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ၊ မရေမတွက်နိုင်သော ဒေါသတကြီး မိုးကြိုးများက ရုတ်တရက်ကျဆင်းလာသော မိုးစက်များအလား ဗောဓိသတ္တပေါ်သို့ သွန်းလောင်းချလိုက်သည်။

မိုးကြိုးများဖြင့် ရေချိုးနေသော ဘုန်းကြီးက အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး၊တစ်ကိုယ်လုံးက သစ်သားတိုင် တစ်တိုင်နှင့် တူနေ၏။

သူ၏အသားအရေက မီးလောင်ကျွမ်းကာ မည်းနက်သွားသော်လည်း၊ မကြာမီအသားသစ်များပေါက်လာပြီး၊ အဆုံးမဲ့ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်အလား ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို အထပ်ထပ်အခါခါပြုပြင်ပေးနေသည်။

"ဟွန့်......"

ရွှေမသေမျိုးက ဆက်လက် မရယ်မောတော့ဘဲ၊ လေလယ်တွင်ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူရင်း၊ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ကျိန်ဆဲလိုက်၏။

"ရူးနေတာပဲ"

ပြိုင်ဘက်က ကပ်ဘေးစွမ်းအားကို ကန့်သတ်ချက် မရှိဘဲ အသုံးပြုနေပြီး၊ သူ့ကိုလုံးဝအားအင်ကုန်ခန်းသွားစေရန် ရည်ရွယ်နေသည်။

ရွှေမသေမျိုးက အနည်းငယ်နှလုံးနာကျင်သွားကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။ ကောင်းကင်တာအို တွင် သူစုဆောင်းထားသော အခြေခံမှာ တဖြည်းဖြည်းတည်ဆောက်ထားရခြင်းဖြစ်ရာ၊ မည်သို့ဖြစ်၍ အလွယ်တကူ အလဟဿဖြုန်းတီးပစ်နိုင်မည်နည်း။

မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ဘုန်းကြီးက နည်းစနစ်များဖြင့် မယှဉ်ပြိုင်သော်လည်း ဤကဲ့သို့တန်ဖိုးကြီးမားစွာပေးဆပ်ကာ အသုံးပြုနေခြင်းမှာ၊ အစောပိုင်းက ဗောဓိဂိုဏ်း၏ပြင်းထန်သောသေဆုံးဒဏ်ရာရမှုများကြောင့် ဒေါသထွက်နေပြီး၊ မျက်နှာပြန်ဆယ်ရန် ရည်ရွယ်နေကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။

ဂူ ၇၂ ခုမှ ရွှေမသေမျိုးက သူ၏မျက်မှောင်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ကြုတ်လိုက်၏။

လူတိုင်းက ရှန်းယီကို သဘောကျကြသော်လည်း၊ ယခင်က သူဖန်တီးခဲ့သော ရန်ငြိုးများအတွက် မိမိတို့၏ကိုယ်ပိုင်အရန်အင်အားများကို ဖြုန်းတီးမည့်သူ အလွန် နည်းပါးပါသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ချီယွင်ကျစ်က ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာမတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ ကောင်းကင်ယံရှိ ညီအစ်ကိုကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ "ငါ့အလှည့်ပဲ။"

ရွှေမသေမျိုးက ဆုတ်ခွာရန် အခွင့်အရေးကို အလျှင်အမြန်ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ လူအုပ်ဆီသို့ ပြန်သွားကာ ပျက်စီးသွားသော တာအိုခန္ဓာကိုယ် ကို ပြုပြင်ရန်မျက်လုံးမှိတ်၍ ထိုင်နေလိုက်၏။

"......"

မဟာလွတ်လပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တက မိုးကြိုးများထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာပြီး၊ သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် လှောင်ပြောင်သောအပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။

သူက အနက်ရောင်တာအိုဝတ်ရုံပုံရိပ်အပေါ် ဆက်လက် အာရုံစိုက်နေပေ၏။

အငြင်းပွားမှုများကို ပြန်လည်စတင်ပြီးနောက်၊ ဗောဓိဂိုဏ်းအတွက် အရေးအကြီးဆုံး တာဝန်မှာ ကျောက်စိမ်းဟင်းလင်းပြင်စကြာဝဠာကို သေမျိုး လောကမှ အရင်ဆုံးနှင်ထုတ်ရန်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းအတွက် ကပ်ဘေးစွမ်းအားအချို့ကို သုံးစွဲရခြင်းမှာ အရေးမပါလှပေ။

မိမိတို့၏ကိုယ်ပိုင် စစ်မှန်သောရည်ရွယ်ချက်များကို ဖုံးကွယ်ထားကြသော ဤရွှေမသေမျိုးများ အနေဖြင့်၊ ၎င်းတို့နှင့် မသက်ဆိုင်သောအောင်ပွဲ၏အဆုံးအဖြတ်ကို အားမစိုက်ထုတ်ဘဲ မျှော်လင့်နေခြင်းမှာ ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းရသကဲ့သို့ ခက်ခဲပုံရသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ မဟာလွတ်လပ်ခြင်းဗောဓိသတ္တ၏မျက်ခွံများ ရုတ်တရက်တုန်လှုပ်သွားခဲ့၏။

သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရုတ်တရက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ အဝါရောင်တိမ်တိုက်များ အလယ်တွင် အနီရောင်အရိပ်များမြင့်တက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး၊ တောင်ထွတ်လေးခု၏အောက်ဘက်ကို လျင်မြန်စွာနီရဲသောအရောင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲမစတင်မီ၊ ကပ်ဘေးခုနစ်သောင်းကို တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်လော။

မဟာလွတ်လပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး၊ဆန့်ကျင်ဘက်မှ တာအိုကျင့်ကြံသူကို ကြည့်ကာ၊စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် တံတွေးမျိုချလိုက်၏။

"တန်ဖိုးမရှိဘူးမဟုတ်လား။"

ချီယွင်ကျစ်က တည်ငြိမ်နေပုံရပြီး၊ မည်သည့် ရူးသွပ်မှုအရိပ်အယောင်ကိုမျှ မမြင်ရဘဲ၊ သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင်သာ လှောင်ပြောင်မှုအချို့ တဖြည်းဖြည်းထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

သူ၏ကိုယ်ပိုင်မျိုးဆက်မှာ အမြစ်ပြတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ၊ မည်သည့်ပိုင်ဆိုင်မှုများကို မည်သူ့အတွက်နည်းချန်ထားနေသေးမည်နည်း။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း၊ ခမ်းနားသောချီယွင်က အတိုင်းအဆမရှိကြီးမားလှသောနဂါးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ စုစည်းသွားပြီး၊ ကြမ်းကြုတ်သော နဂါးခေါင်း တစ်ခုဖြည်းညှင်းစွာကျဆင်းလာကာ၊ကြမ်းတမ်းသောမျက်လုံးများက ထိုမဟာလွတ်လပ်ခြင်းဗောဓိသတ္တ နှင့် တဖြည်းဖြည်း ဆုံတွေ့သွားခဲ့သည်။