ဝင်ရောက်ခြင်း
Vol. 22 Ch. 300
အခန်း (၃၀၀) : ဝင်ရောက်ခြင်း
ဝမ်ဝေ့က မူလဆေးလုံးတာအိုဂိုဏ်း၏ အမြင့်ဆုံးဂူသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ အဝင်ဝတွင် သူက အနီရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသည့် လူတစ်ဦးနှင့် မတော်တဆ တွေ့ဆုံခဲ့၏။ ထိုလူငယ်လေးက ဝမ်ဝေ့ကို တွေ့ပြီးသည့်နောက်တွင် ပြုံးပြကာ ပြောလိုက်သည်။
“ ညီလေး (၅) ဘယ်လိုလုပ်ဒီရောက်နေတာလဲ”
“ အစ်ကို (၂)ကိုး … ကျွန်တော်က ဆရာနဲ့ လာတွေ့တာပါ” ဝမ်ဝေ့က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ ပြဿနာ တစ်ခုခုများ ရှိလို့လား”
“ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် ဆေးဝါးဖော်စပ်ရင်းနဲ့ ပြဿနာတချို့ကို တွေ့လို့ ဆရာရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို လာမေးတာပါ”
“ အဲလိုလား။ အဲဒါဆိုရင် မင်းကို ဆွဲမထားတော့ပါဘူး” ထို့နောက် သူက ပျံသန်းသွားလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ညီလေး (၅)က ယခင်နှင့် ကွဲပြားနေသလို ခံစားမိနေသည်။ သူ့အနေနှင့် အာရုံပြင်းထန်လွန်းတာသာ ဖြစ်မည်ဟု တွေးကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
ထိုစဉ် ဝမ်ဝေ့က ကျန့်လီအမည်ရှိ သူ့အစ်ကို(၂) ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေရင်း ထိုလူက သူနှင့် ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခုထူးဆန်းကြောင်း သို့မဟုတ် သံသယဝင်သွားကြောင်း သတိပြုလိုက်မိသည်။
သူက ပြဿနာ၏ အကြောင်းအရင်းကို စဉ်းစားကာ ဖြေရှင်းလိုက်သည်။ သူက လော့ချန်နှင့် ဝိညာဉ်၊ ကံကြမ္မာအထိ တူညီနေသော်လည်း သူ့သဘောထားက အနည်းငယ် ကွဲပြားနေလေသည်။
ဝမ်ဝေ့က အမြဲတမ်းလိုလို ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိပြီး စိတ်ကြီးဝင်မှုတချို့ ရှိလေသည်။ သူ့အားကြီးလွန်းသည့် စွမ်းအားကို ထည့်ပေါင်းလိုက်လျှင် သူ့သဘောထားက ထူးကဲလွန်းလှသည်။ ထို့ကြောင့် သူက လော့ချန်အဖြစ် ပြောင်းသွားလျှင်ပင် ယခင်သဘောထားက သူ့လက်ရှိခန္ဓာကိုယ်အထိ လာ၍ ထင်ဟပ်နေသည်။
ဝမ်ဝေ့က ထိုပြဿနာကို သတိထားမိပြီးသည့်နောက်တွင် အမြန်အဆန် ပြင်လိုက်သည်။
သူက သူ့အစ်ကို(၂)ကို အရူးလုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခု သူတွေ့ရမည့်သူက သူတော်စင်အဆင့်တွင် ရှိနေသည့် သူ့ဆရာသာ ဖြစ်လေသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုးဖောက်မြင်ခံရဖို့ ပို၍ လွယ်ကူလေ၏။
ဝမ်ဝေ့၏ သဘောထားက နေရာမှာတင် အနည်းငယ် ဂုဏ်မောက်သည့် ဆေးဝါးပညာရှင် တစ်ယောက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ ထို့နောက် သူက ဂူထဲ ဝင်ရောက်သွားလိုက်၏။ သူက သူ့ဆရာအား အဆောင်မှ ဆက်သွယ်ကာ မတ်တပ်ရပ်လျက် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
နာရီဝက် ကြာမြင့်ပြီးသည့်နောက်တွင် အနည်းငယ် အသားညိုသည့် လူလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက အခန်းအတွင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ သို့သော်လည်း ဝမ်ဝေ့က သတိမပြုမိသလိုသာ ဟန်ဆောင်လိုက်၏။ ပြောရလျှင် သူ့လက်ရှိဇစ်မြစ်က အံ့ဖွယ်ပလ္လင် ကျင့်ကြံသူအဆင့်လေးသာ မဟုတ်ပါလော။
“ ရှောင်ချန် ဒီနေ့ ဘာကိစ္စနဲ့များ လာတွေ့တာလဲ”
“ ဆ….ဆရာ…” ဝမ်ဝေ့က အနည်းငယ် ထခုန်လုမတတ် ဖြစ်သွားရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည် “ တပည့်က ဆရာကို ဂါရဝပြုပါတယ်”
“ ငါတို့ကြားမှာ လောကဝတ်တွေ မလိုဘူး” မူလဆေးလုံးတာအို ဂိုဏ်းချုပ်က အပြုံးလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည် “ မင်းက မေးစရာ မရှိဘူးဆိုရင် ဆေးဖော်စပ်ရေးအခန်းကနေ ထွက်ခဲတယ်ဆိုတော့ ဒီတစ်ခါ ဘာကိစ္စများလဲ”
ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့ငါးယောက်မြောက် တပည့်နှင့် ပတ်သက်ပြီး အလွန်ကျေနပ်နေမိသည်။ သူ့ပါရမီက တခြားလူများနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် အကောင်းဆုံး မဟုတ်သော်လည်း သူက လုံ့လအရှိဆုံး ဖြစ်သည်။ ထို အားထုတ်မှုတစ်ခုတည်းဖြင့် သူက တခြားပါရမီရှင် ဆေးဝါးဖော်စပ်သူများနှင့် ကွာဟချက်အား အမှီလိုက်နိုင်လေသည်။
“ ဆရာ ကျွန်တော် အခုလတ်တလော ထူးထူးဆန်းဆန်းတစ်ခု ဖြစ်သွားတယ်။ ကျွန်တော် မေပယ်ရွက်မြို့မှာ ရှိတုန်း ထူးဆန်းတဲ့ ကြေးမုံတစ်ခုကို ဝယ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီကနေ ထူးဆန်းတဲ့ အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်လာပြီးတော့ ကျွန်တော်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်သွားတယ်။ ကျွန်တော် တစ်ခုခုများ မှားယွင်းနေမလားလို့ စိုးရိမ်မိလို့ပါ”
ဂိုဏ်းချုပ်က ထိုအကြောင်းကို ကြားပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ “ ငါ စစ်ကြည့်မယ်”
သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ အားကောင်းသည့် အံ့ဖွယ်အသိစိတ် ထွက်လာကာ ဝမ်ဝေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ပထမတွင် သူက ဘာမှရှာမတွေ့သော်လည်း သရက်ရွက် ရောက်သည့်အခါ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည့် အငွေ့အသက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။
ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်ဝန်းအတွင်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည့် အရိပ်အယောင် ဖြတ်ပြေးသွားကာ “ ကြေးမုံကို ကြည့်ရအောင်”
ဝမ်ဝေ့က အလျင်အမြန် ထုတ်ပေးလိုက်သည်။
ဂိုဏ်းချုပ်က ထိုအရာကို စစ်ဆေးပြီးသည့်နောက်တွင် ဝမ်ဝေ့၏ သရက်ရွက်ထဲနှင့် တူညီသော အငွေ့အသက်ရှိနေကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဂိုဏ်းချုပ်က သက်ပြင်းချကာ
“ ရှောင်ချန်းက မင်းက တကယ် ကံကောင်းတာပဲ။ တကယ်လို့ ငါသာ မမှားဘူးဆိုရင် ဒီကြေးမုံက ပင်ကိုပစ္စည်း အဝါရောင်ချီသဲမြေရဲ့ ဆေးကြောခြင်းကို ခံထားရတာပဲ။ အဲဒါကြောင့် အဲဒီအငွေ့အသက်တွေ ပါဝင်နေတယ်။ အဲဒါကြောင့် မင်းဆီကို ရောက်သွားတာ”
လော့ချန်က ထိုအရာကို ကြားပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ “ ဆရာ ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါ့မလား”
“ ဒါက မင်းရဲ့ ကံကောင်းမှု အပြောင်းအလဲဆိုတော့ ဘာမှစိုးရိမ်နေစရာ မလိုဘူး။ ဒီအဝါရောင်ချီသဲမြေရဲ့ အငွေ့အသက်က မင်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်ရောက်သွားတာက မင်းရဲ့ ဆေးဝါးပါရမီကို တော်တော်လေး မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်”
“ တကယ်လား”
ဂိုဏ်းချုပ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်စဉ် လော့ချန်က ပြုံးဖြီးနေသည်အထိ ပြုံးလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ချက်ချင်းဆိုသလို သူ့အပြုအမူက မသင့်လျော်ကြောင်း သတိပြုမိကာ သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်ပြီး ကျင့်ဝတ်ရှိသူ တစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့တပည့်အား ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူက လော့ချန်၏ ကံတရားကို အနည်းငယ်အားကျမိလေ၏။
“ မင်း ပင်ကိုပစ္စည်း စုပ်ယူလိုက်တာကို တစ်ယောက်ယောက် သတိထားမိသေးလား”
“ ကျွန်တော် အခန်းထဲမှာ တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိနေတာပါ”
“ အဲဒါဆို ကြေးမုံကိုရော မင်း ဝယ်လိုက်တာကို တခြား ဘယ်သူမြင်လိုက်သေးလဲ”
“ ကျွန်တော်ရဲ့ တာအိုကာကွယ်သူပဲ ရှိနေတာပါ”
“ မင်းက လူအိုကြီးတောင်ကို ပြောတာလား။ ဒီနှစ်တွေမှာ သူက သူ့တာဝန်ကို မကျေပွန်ဘူး။ အခု မင်းက ပိုအားကောင်းတဲ့ တာအိုကာကွယ်သူ ရှိရမဲ့အချိန်ပဲ”
“ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ”
အကယ်၍ တကယ့်လော့ချန်သာ ဖြစ်နေပါက သူ့ဆရာသည် သူ့ကို ဂရုစိုက်ကာ ပို၍အားကောင်းသည့် တာအိုကာကွယ်သူ ထုတ်ပေးချင်သည်ဟု တွေးမိလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ဝမ်ဝေ့က ထိုလူအိုကြီး၏ အကြောင်း ပိုသိကာ မှန်းဆမိလေသည်။
“ ကောင်းပြီ။ မင်း ဒီကျန်ရှိနေတဲ့ ပင်ကို အငွေ့အသက်ကို ကောင်းကောင်းစုပ်ယူလိုက်။ မှတ်ထားဦး။ ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူ့ကိုမှ ပြန်မပြောမိစေနဲ့။ မင်းရဲ့ ဆရာတူ ညီအစ်ကိုတွေ အပါအဝင်ပဲ”
“ ဟင်”
“ ငါ ပြောတာ နားလည်ရဲ့လား”
“ ဆရာ့ သဘောအတိုင်းပါပဲ”
ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဦးညွှတ်ပြီးနောက် လော့ချန်က သူ့ပျံသန်းရေးအဆောင်ကို အသက်သွင်းကာ သူ့ဘာသာသူ ပြန်သွားလိုက်သည်။ လမ်းတွင် ဝမ်ဝေ့က သူ့ဘာသာသူ စတင် စဉ်းစားမိလာ၏။
ပြောရရင် ငါ့ သရုပ်ဆောင်က တကယ်ကို အံ့ဖွယ်ပဲ။ ကမ္ဘာမြေမှာဆိုရင် ငါ အော်စကာတောင် ရနိုင်လောက်တယ်…
သူ့ဂူသို့ ပြန်ရောက်ပြီးသည့်နောက်တွင် ပြင်ပလောကနှင့် အဆက်အသွယ်ဖြတ်ဖို့ အစီအရင်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် နောက်ခြေလှမ်းအား စတင်ကြံစည်လိုက်သည်။
“ ဒီအကြောင်းပြချက်နဲ့ဆိုရင် ဂိုဏ်းချုပ်က ငါ့ပါရမီ တိုးမြင့်လာတာကို သံသယဝင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ အဲဒါဆိုတော့ မူလဆေးလုံးမီးတောက်ကျမ်းကို ရနိုင်မဲ့ အခွင့်အလမ်းကို ရယူရမယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက မလုံလောက်သေးဘူး။ ငါ ပါရမီကို တိုးမြင့်နိုင်မဲ့ တခြားကံကောင်းမှု အပြောင်းအလဲတွေကို ရဖို့နည်းလမ်း ရှာရဦးမယ်”
ဝမ်ဝေ့၏ မူလအကြံအစည်က သူ ပင်ကိုပစ္စည်းရဲ့ အဝါရောင်ချီသဲမြေကို ရကာ သူ့ပါရမီ တိုးတက်လာကြောင်း ပြသလိုသည်။ ထိုအခါ သူက ထိုအရာကို သူ့အတွင်းအင်္ဂါထဲ စုပ်ယူပြီးသား ဖြစ်၏။
သို့သော်လည်း ဂိုဏ်းချုပ်က ထိုပင်ကိုပစ္စည်းကို တပ်မက်ကာ သူ့ဆီမှ အားသုံး ယူမည် သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းဖြင့် သူ့ကို သတ်၍ ရယူမည် သို့မဟုတ် ဂိုဏ်း၏ အမည်ကို သုံးကာ သူ့ဆီမှ တရားဝင် ရယူလိမ့်မည်ကို စိုးရိမ်မိသည်။ ထို့ကြောင့် သူက ထိုအငွေ့အသက်အား အကြောင်းပြချက် တစ်ခုအဖြစ် သုံးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက သူ့ပါရမီတိုး မြင့်လာခြင်းအား ရှင်းပြနိုင်သလို ဂိုဏ်းချုပ်ကလည်း သူ့အတွက် အနည်းငယ်သာ အဖိုးတန်သည့် အငွေ့အသက်များလောက်ဖြင့် တပ်မက်နေမည် မဟုတ်တော့ပေ။
“ ငါ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီးတော့ သဘာဝလွန်အဆင့်ကို တက်ရောက်ရမယ်” ဝမ်ဝေ့က သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်သည်။
“ ဒီလူက အရမ်းကို အားနည်းလွန်းတယ်။ ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်ရဲ့ တိုက်ရိုက် တပည့်ဖြစ်တာတောင်မှပဲ သူက အထွတ်အထိပ် အုတ်မြစ်လောက်ပဲ တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့တယ်”
ဝမ်ဝေ့က စိတ်ပျက်လက်ပျက် ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် ကျင့်ကြံရေးထဲ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။
………….
ထိုစဉ် ဂိုဏ်းရှိ အမြင့်မားဆုံး ဂူများအနက်မှ တစ်ခုတွင် ဆံဖြူနှင့် လူအိုကြီးက မီးပြင်းဖိုရှေ့တွင် ထိုင်ကာ ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်နေလေသည်။ မီးပြင်းဖိုအတွင်း စည်းမျဉ်းကို ခံစားမိသောကြောင့် ထိုဆေးလုံးက အနည်းဆုံး ကောင်းကင်အဆင့် ဖြစ်ပေသည်။
ထိုလူအိုကြီးက ဤမျိုးဆက်၏ အကြီးမြတ်ဆုံး ဆေးဝါးပညာရှင်ဘွဲ့ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ဖူချိုက်ယွင်သာ ဖြစ်သည်။
ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်နေရင်း သူက သတင်းအချက်အလက်တစ်ခုကို ရရှိလိုက်ဟန်ပေါ်သည်။ ထို့နောက် သူက သူ့ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းမှ အဆောင်ကို ထုတ်ကာ “ ငါ လွှတ်လိုက်တဲ့ သူတော်စင်အဆင့် ငါးယောက်လုံး သေသွားပြီလား။ သူတို့က ချက်ချင်းကို သေဆုံးသွားတာလား”
လူအိုကြီးက ခေတ္တရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် ရေရွတ်လိုက်သည် “ သူတို့မြန်မြန်ဆန်ဆန် သေဆုံးသွားနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းအရင်းက အစစ်အမှန်အုပ်ချုပ်သူတွေ ဝင်ရှုပ်လို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ကြည့်ရတာ အထွတ်အထိပ် အကြီးအကဲတွေက ငါ့ကို နည်းနည်းလောက် ချုပ်ထိန်းထားဖို့ သတင်းပါးချင်တာပဲ ဖြစ်ရမယ်”
“ ဒါပေမဲ့လည်း ကိစ္စမရှိဘူး။ ငါ သူတို့ကို လွှတ်လိုက်တဲ့ အကြံအစည်က တစ်ခုခုကို စစ်ဆေးချင်လို့ပဲ။ သူ့ပါရမီနဲ့ဆိုရင် ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး”
ထို့နောက်တွင် လူအိုကြီးက ဆေးလုံးကို ဆက်လက်၍ ဖော်စပ်လိုက်သည်။ ထူးဆန်းသည့်အရာမှာ သူက အာရုံများသွားသော်လည်း ဆေးလုံးဖော်စပ်ခြင်း ဖြစ်စဉ်က ရပ်တန့်မသွားသလို နှောင့်ယှက်ခံရခြင်းလည်း မရှိပေ။ ဤအမျိုးသားသည် မည်မျှ ပါရမီထူးကဲကြောင်း ပြသနေလေ၏။
……………
အဆုံးမဲ့လေဟာနယ်အတွင်း တာအိုအခွင့်အလမ်းဂိုဏ်းမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသော ထူးဆန်းသည့်ကမ္ဘာ၏ ရှေ့တွင်
လီကျွင်း၊ ထျဲ့ကန်၊ ယန်းလီလင်းနှင့် ဝမ်ကျူတို့က သူတို့နောက်မှ စစ်တပ်နှင့်အတူ လေဟာနယ်ထဲ မျှောလွင့်နေလေသည်။ ထို့နောက် သူတို့က လက်ဝှေ့လိုက်ပြီး စစ်တပ်အား သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်း ထည့်လိုက်ပြီးနောက် ထူးဆန်းသည့် ကမ္ဘာအတွင်း ဝင်ရောက်လိုက်သည်။
သူတို့၏ မျက်နှာအထက်တွင် ခိုင်မာသည့် ဆုံးဖြတ်ချက်များကို မြင်တွေ့နေရသည်။ သူတို့က သူတို့၏ အပြုအမူများသည် ဤကမ္ဘာထက် မည်မျှသက်ရောက်မှု ရှိစေကြောင်း သိထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့က မည်သည့် နည်းလမ်းနှင့်ပင် ဖြစ်စေ အောင်မြင်ရမည်ဟု သန္ဓိဌာန်ချမှတ်ထားကြသည်။