အခန်း (၁၂၅၉-၁၂၆၀)
Vol. 109 Ch. 1259-1260
အခန်း ၁၂၅၉
ထိုသို့ကို ပြောလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် အုတ်မြစ်ကျောက်ကျွန်းများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသည့် မဟာမိတ်အဖွဲ့အားလုံးသည် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်မှတစ်ဆင့် ကျန်းယွင်ထျန်းထံသို့ ချက်ချင်းပင် သီးသန့်မက်ဆေ့ခ်ျများ ပို့လိုက်ကြတော့သည်။
“နည်းပြကျန်း... ကျွန်တော်တို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ ရှာတွေ့ထားတဲ့ အုတ်မြစ်ကျောက်ကျွန်းက ဒီနေရာမှာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး အကူအညီပေးပါဦး။”
“နည်းပြကျန်း... ကျွန်တော်တို့က တကယ်ကို အရင်ဆုံး အကူအညီ တောင်းထားတာပါဗျာ။ သက်သေပြဖို့ ချတ်မှတ်တမ်းတွေတောင် ရှိပါတယ်။”
“အကူအညီပေးခက အုတ်မြစ်ကျောက် ရှစ်ထောင်ပဲလားခင်ဗျ။ ကျွန်တော် အရင် ပေးထားလို့ရမလား။”
ထိုသို့ ရှုပ်ထွေးနေသော သီးသန့်မက်ဆေ့ခ်ျများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန်းယွင်ထျန်းသည် သူ၏ မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းရှိ ယီထျန်းဂရုချတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။
“တည်နေရာနဲ့ မဆိုင်တဲ့ အချက်အလက်တွေကို မပို့ကြနဲ့။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ရေတပ် ရှိတဲ့နေရာနဲ့ ဒေသခံကျွန်း ရှိတဲ့နေရာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြပေးရမယ်ဆိုတာ မှတ်ထားကြပါ။ အဲ့ဒါတွေကို ပြောင်းပြန် မဖြစ်စေနဲ့။ မဟုတ်ရင်တော့ ကိုယ့်ဘာသာပဲ တာဝန်ယူရလိမ့်မယ်။”
“နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြောပါမယ်။ တည်နေရာတွေကို ပြောင်းပြန် မဖြစ်စေနဲ့။ ဖြစ်လာမယ့် အကျိုးဆက်တွေက အရမ်း ကြီးမားလိမ့်မယ်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက အဆုံးတွင် ထပ်မံ သတိပေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့...ကျုပ်တို့ နည်းပြကျန်းရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို တိတိကျကျ လိုက်နာပါ့မယ်။”
“ပြောင်းပြန် မဖြစ်စေနဲ့ဆိုတာ ဘာကို ပြောတာလဲ။ ယီရန်ပင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့က အကူအညီ လာပေးရင် ပြောင်းပြန်ဖြစ်မဖြစ် ဆိုတာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ သိတာပဲ။ ဘာအကျိုးဆက်တွေ ရှိနိုင်မှာလဲ။”
“နည်းပြကျန်း ပြောတဲ့အတိုင်းဆိုရင် သူတို့ ကိုယ်တိုင် မလာပေးဘဲ အဝေးပစ် ဗုံးကြဲလေယာဉ်တွေကိုပဲ တိုက်ရိုက် သုံးလိုက်မလို့ ဖြစ်မယ်။”
“ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်။ တကယ်လို့ တည်နေရာကို မှားမှတ်မိသွားရင် ဗုံးကြဲလေယာဉ်တွေက နေရာမှားကို တိုက်ရိုက် ဗုံးကြဲလိုက်မိရင်တော့ တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းမှာပဲ။”
“အဝေးပစ် ဗုံးကြဲတာလား။ အဲ့ဒါက သိပ်မယုံကြည်ရသလိုပဲ။ ငါတို့ မဟာမိတ်ကျွန်းတွေကြားက အကွာအဝေးက အရမ်းဝေးတယ်။ ယီရန်ပင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ဗုံးကြဲလေယာဉ်တွေက စွမ်းဆောင်ရည် အရမ်းကောင်းတယ်ဆိုပေမဲ့ အဲ့ဒီလောက်အထိ အကြာကြီး ပျံသန်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား။”
“ဟုတ်သလိုပဲ။ ဒါပေမဲ့ နည်းပြကျန်းက အကူအညီတောင်းထားတဲ့ လူတိုင်းရဲ့ တည်နေရာတွေကို စုစည်းနေတာလေ။ သူတို့က တစ်နေရာရာကို ရွှေ့ပြောင်းသွားပြီး အဲ့ဒီကနေတစ်ဆင့် ဗုံးကြဲလေယာဉ်တွေနဲ့ အကူအညီပေးမလားပဲ။”
“အဲဒါဆိုရင်တော့ ဖြစ်နိုင်တယ်။”
လူတိုင်း၏ ခန့်မှန်းပြောဆိုမှုများအကြား ကျန်းယွင်ထျန်းသည် တွေ့ရှိထားသမျှ အုတ်မြစ်ကျောက်ကျွန်းများ၏ တည်နေရာအားလုံးကို ကျွန်းအထိမ်းမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ရှိ မြေပုံပေါ်တွင် အမှတ်အသားပြုပြီး ဖြစ်သည်။
ယီရန်ပင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ထိုအုတ်မြစ်ကျောက်ကျွန်းများအထိ အကွာအဝေးကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းယွင်ထျန်းတစ်ယောက် ကူကယ်ရာမဲ့နေဟန်ဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။
“အရင်ကမ္ဘာတုန်းက ကီလိုမီတာ နှစ်သောင်းဆိုတာ အရမ်းဝေးတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ ဒီကမ္ဘာမှာတော့ နည်းနည်း မလုံလောက်သေးသလိုပဲ။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သည့်အတွက် ကျန်းယွင်ထျန်းသည် အနီးအနားရှိ အုတ်မြစ်ကျောက်ကျွန်းများကို အစုလိုက် ဖြစ်အောင် စုစည်းလိုက်ပြီး အလယ်ဗဟိုချက်တစ်ခုကို ရှာကာ လေယာဉ်တင်သင်္ဘောနှင့် တိုက်ချင်းပစ်ဒုံးကျည်ကို ထိုနေရာသို့ ပို့လိုက်ရတော့သည်။
“ဟင်... ငါတို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့က အရင်ဆုံး အကူအညီ တောင်းထားတာ မဟုတ်ဘူးမလား။”
သူ၏ သင်္ဘောပေါ်တွင် ကျန်းယွင်ထျန်း ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လီရှန်းတစ်ယောက် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။
သူ၏ ရေရွတ်သံကို ကြားသောအခါ ကျန်းယွင်ထျန်းက အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“မင်းတို့ကို အကူအညီပေးတာကို အရင်ဆုံး မလိုချင်ဘူးဆိုရင်လည်း ပြောလေ။ ငါတို့ အခုချက်ချင်း ပြန်သွားလိုက်မယ်။”
“မဟုတ်ပါဘူး... မဟုတ်ပါဘူး။”
လီရှန်းက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။
“ကျွန်တော့်ရဲ့ အပြောအဆို မတတ်တဲ့ ပါးစပ်ကိုပဲ အပြစ်တင်လိုက်ပါ။ ကျွန်တော် ပြောချင်တာက နည်းပြကျန်း ကိုယ်တိုင် လာပြီး အကူအညီပေးတာကို ကျွန်တော်တို့ ချန်းရှင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့က အလွန်ကို ဝမ်းမြောက်မိပါတယ်။”
“ကောင်းပြီ... ပစ္စည်းတွေကို အရင် လွှဲပေးလိုက်မယ်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းသည် လီရှန်း၏ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ကို အသုံးပြုကာ လေယာဉ်တင်သင်္ဘောနှင့် အခြားပစ္စည်းများကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ပြီးနောက် လီရှန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ငါ့ရဲ့ တိုက်လေယာဉ်တွေနဲ့ ဗုံးကြဲလေယာဉ်တွေ ချက်ချင်း အရေးယူဆောင်ရွက်တော့မယ်။ မင်းတို့ ရှင်းလင်းရေးအတွက် ပြင်ဆင်ထားကြပါ။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
လီရှန်းက အလျင်အမြန် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး စီစဉ်မှုများ စတင်ပြုလုပ်တော့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းယွင်ထျန်းသည် လေယာဉ်တင်သင်္ဘောပေါ်သို့ သွားကာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။
“ဒီနေ့တော့ မင်းတို့ကိုယ်တိုင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် တိုက်ခိုက်ကြ။ ငါ ကွပ်ကဲမှုမှာ ပါဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
“ဗျာ... နည်းပြ...ခင်ဗျားက ဗုံးကြဲလေယာဉ်နဲ့ နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီး မပျော်ပါးတော့ဘူးလား။”
“မင်းကောင်လေး...ဒါက တကယ့် တိုက်ပွဲတစ်ခုပဲကွ။ ဘာကို ပျော်ပါးတာလဲ။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက ချက်ချင်း ဆူပူလိုက်၏။
“ကောင်းပြီ... မင်းတို့ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားကြတော့။ တခြားသူတွေလည်း ရှင်းလင်းရေးအတွက် စောင့်နေကြတယ်။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
လေသူရဲများက ပြန်ဖြေပြီး လေယာဉ်ပေါ်သို့ တက်သွားကြတော့သည်။
“အားလုံးပဲ... နည်းပြ ဒီနေ့ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ အရင်က ဒီလိုအခြေအနေဆိုရင် နည်းပြက အမြဲတမ်း လေယာဉ်ပေါ်ကို အရင်ဆုံး တက်နေကျမဟုတ်ဘူးလား။”
“မသိဘူးလေ။ လေယာဉ်မောင်းရတာ ရိုးသွားလို့ ဖြစ်မှာပေါ့။”
“ဖြစ်နိုင်တယ်။ နည်းပြက တကယ်ပဲ အသစ်ကို မြတ်နိုးပြီး အဟောင်းကို စွန့်ပစ်တတ်တဲ့သူပဲ။”
“အဟမ်း... အဟမ်း...”
ကျန်းယွင်ထျန်း၏ ချောင်းဟန့်သံက အားလုံး၏ ဝေါ်ကီတော်ကီထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
“မင်းတို့ ဒီချန်နယ်ထဲမှာ ငါ့အကြောင်း ကွယ်ရာမှာ ပြောနေတာ မရပ်ကြဘူးလား။ ပြီးတော့ မင်းတို့က ငါကြားအောင်ကို တမင် လုပ်နေတာမလား။ ဝမ်ယုံ... ဘယ်သူက အသစ်ကို မြတ်နိုးပြီး အဟောင်းကို စွန့်ပစ်တတ်တဲ့သူလဲ ပြောစမ်း။”
“ဟီးဟီး နည်းပြ... ခင်ဗျား နားကြားမှားတာပါ။ ကျွန်တော် ပြောတာက နည်းပြက လေ့လာမှုမှာ အမြဲသေချာဂရုစိုက်ပြီး အရာရာကို အမြစ်တွယ်အောင် လေ့လာတတ်တဲ့သူလို့ ချီးကျူးလိုက်တာပါ။”
လေသူရဲ ဝမ်ယုံက ချက်ချင်းပင် အမှားပြင်ကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။
“အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောမနေနဲ့။ ဒီနေ့ မင်းတို့ စွမ်းဆောင်ရည်ကိုပဲ ငါကြည့်မယ်။ တကယ်လို့ ငါ့စိတ်ကြိုက် မဖြစ်ခဲ့ရင်တော့ အပြစ်ပေးခံရဖို့ ပြင်ထားကြ။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက ဆူပူလိုက်၏။
“ဟုတ်ကဲ့။”
“ဒီကလေးဆိုးလေးတွေကတော့ကွာ။”
ကျန်းယွင်ထျန်းတစ်ယောက် ဝေါ်ကီတော်ကီကို ပိတ်လိုက်ပြီး ပြုံးကာ ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။
သို့သော် ဝမ်ယုံ ပြောသည်မှာလည်း မမှားပေ။ ကျန်းယွင်ထျန်းသည် အသစ်ကို မြတ်နိုးပြီး အဟောင်းကို စွန့်ပစ်တတ်သူ အမှန်ဟုတ်ပေသည်။ အနည်းဆုံးတော့ လက်နက်အသစ်များကို မြင်လိုက်သည်နှင့် သူကိုယ်တိုင် စမ်းသပ် ကစားချင်စိတ် ပေါက်လာတတ်သည်ပင်။
သူ ဒီနေ့ ဗုံးကြဲလေယာဉ်ကို မမောင်းရခြင်းမှာ ရိုးရှင်းပါသည်။ အကြောင်းမှာ သူ၏ လက်ထဲတွင် တိုက်ချင်းပစ်ဒုံးကျည် ရှိနေသောကြောင့်ပင်။
လေယာဉ်တင်သင်္ဘောပေါ်ရှိ တိုက်လေယာဉ်များနှင့် ဗုံးကြဲလေယာဉ်များ သူတို့ရှေ့ရှိ ဒေသခံကျွန်းကို ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်နေချိန်တွင် ကျန်းယွင်ထျန်းက ကီလိုမီတာ တစ်ထောင်အကွာအဝေးရှိ အုတ်မြစ်ကျောက်ကျွန်း၏ တည်နေရာကို တစ်ဖန် ပြန်လည် အတည်ပြုလိုက်သည်။
“မင်းတို့ မှတ်သားထားတဲ့နေရာ မှားမနေဘူးဆိုတာ တစ်ခါလောက် ထပ်ပြီးအတည်ပြုပေးပါ။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက စိတ်ရှည်ရှည်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“နည်းပြကျန်းကို အစီရင်ခံပါတယ်။ အတည်ပြုပြီးပါပြီ။ အမှားအယွင်း မရှိပါဘူး။”
တစ်ဖက်လူက ပြန်ဖြေလာ၏။ ထိုအခါ ကျန်းယွင်ထျန်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ။ မင်းတို့ ဟိုဘက်က ဒေသခံတွေကို အော်ပြီး အရှုံးပေးဖို့ ပြောလိုက်ပါ။ တကယ်လို့ သူတို့ အရှုံးမပေးဘူးဆိုရင် ၁၀ မိနစ်အတွင်း ပထမဆုံး အကြိမ်အဖြစ် လက်နက်ကြီးနဲ့ တိုက်ခိုက်မယ်။ ပစ်မှတ်က မင်းတို့နဲ့ တိုက်ရိုက်မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာရှိတဲ့ ဒေသခံမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ တောင်ဘက်ကျွန်းပဲ။”
“ဗျာ...”
ဒေသခံကျွန်းကို ရှာတွေ့ထားသည့် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှာမူ နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ကြောင်အသွားကြသည်။
ယီရန်ပင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့က ဒီနေရာကို ရောက်တောင် မရောက်လာသေးဘူးလေ။ အခုချက်ချင်း တစ်ဖက်လူကို အော်ပြီး အရှုံးပေးခိုင်းဖို့ ပြောခိုင်းနေတာလား။
သူတို့က ဒေသခံတွေလေ၊ ငမိုက်သားတွေမှ မဟုတ်တာ။
“နည်းပြကျန်း... အဲ့ဒီလို အော်ခိုင်းမှာ တကယ်သေချာရဲ့လား။”
တစ်ဖက်လူက သတိကြီးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“သေချာတယ်။ အဲ့ဒီအတိုင်း အတိအကျ အော်ပြောလိုက်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက ထပ်မံ အတည်ပြုလိုက်သည်။
“ဒါဆို ခင်ဗျားတို့ ဘယ်တော့လောက် ရောက်မှာလဲ။”
တစ်ဖက်လူက မေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။
“ငါ မလာဘူး။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ နားမလည်ဖြစ်နေမည်ကို သိသည့်အတိုင်း ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ လက်နက်ကြီး အကူအညီကတော့ အချိန်မှန် ရောက်လာလိမ့်မယ်။”
ကျန်းယွင်ထျန်း၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့် နောက်ဆုံးတွင် တစ်ဖက်လူက သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ လေယာဉ်တင်သင်္ဘောက အနီးအနားမှာ ရှိနေရမည်မှာ သေချာပေသည်။
ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ကျန်းယွင်ထျန်း ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်းသာ အော်ဟစ်လိုက်ကြတော့သည်။ သို့သော် ဟိုဘက်က ဒေသခံများကမူ အရှုံးပေးရန် လုံးဝ စိတ်ကူးမရှိပေ။
ဒီတိုက်ခိုက်လာတဲ့ သင်္ဘောတွေက သူတို့ထက်တောင် အင်အားမကြီးဘဲနဲ့ အရှုံးပေးဖို့ အော်ဟစ်နေတာလား။
ဦးနှောက် မကောင်းတဲ့သူပဲ အရှုံးပေးမှာ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် အော်ဟစ်ရန်သာ တာဝန်ရှိပြီး ကျန်သည့်အပိုင်းအတွက်မူ ၁၀ မိနစ်သာ စောင့်ဆိုင်းရတော့မည်ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ချန်းရှင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ ရှာတွေ့ထားသော အုတ်မြစ်ကျောက်ကျွန်းပေါ်ရှိ ဒေသခံများမှာမူ ဗုံးကြဲလေယာဉ်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ငိုရခက်ရယ်ရခက် ဖြစ်နေခဲ့ကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ၁၀ မိနစ်မျှသာ ခံနိုင်ရည်ရှိပြီးနောက် အလံဖြူ ထောင်လိုက်ကြရတော့လေသည်။
“ဗုံးကြဲလေယာဉ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားက တကယ်ပဲ ပြင်းထန်တာပဲ။”
လီရှန်းတစ်ယောက် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
“အခုတော့ ငါတို့အလှည့်ပဲ။ ရှင်းလင်းရေး လုပ်ကြစို့။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
ချန်းရှင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
ထို့နောက် လီရှန်းက ကျန်းယွင်ထျန်းနှင့် တွေ့ဆုံရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။ ကျန်းယွင်ထျန်းသည် တိုက်ချင်းပစ်ဒုံးကျည် ရှိနေသည့်နေရာမှ ကားမောင်း၍ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ။ လိုအပ်တာ ရှိလို့လား။”
သူက လီရှန်းကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်က ဒီတစ်ခါ ခဲယမ်းကုန်ကျစရိတ်အတွက် မေးချင်လို့ပါ။”
ထိုအခါ အနားတွင်ရှိနေသော ရိက္ခာထိန်းအရာရှိတစ်ဦး ရောက်လာပြီး စာရင်းချုပ်ထားသည့် ကုန်ကျစရိတ်ကို ကျန်းယွင်ထျန်းထံ ပေးအပ်လိုက်သည်။
ကျန်းယွင်ထျန်းက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
“မနေ့က တုန်ဖုန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ အတူတူပဲ...ရှစ်ထောင်။”
“ကောင်းပါပြီ။ ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် နည်းပြကျန်း။”
လီရှန်းက ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။
ရိက္ခာထိန်းအရာရှိ၏ စာရင်းဇယားဖောင်ပေါ်တွင်မူ “၄၀၀၀” ဟူသည့် အလွန်ထင်ရှားသည့် ကိန်းဂဏန်း လေးလုံး ရှိနေခဲ့လေသည်။
အခန်း ၁၂၆၀
ကျန်းယွင်ထျန်းသည် စီးပွားရေးသမားတစ်ယောက်အနေနှင့် ပိုမိုကျွမ်းကျင်လာနေ၏။ မူရင်းခဲယမ်းကုန်ကျစရိတ်သည် အုတ်မြစ်ကျောက် လေးထောင်သာ ရှိသော်လည်း သူက ရှစ်ထောင်တောင်းလိုက်သည်။
ထိုသို့တောင်းသော်လည်း လီရှန်းကမူ ကျေးဇူးတင်လွန်း၍ မျက်ရည်များပင် ကျလုမတတ် ဖြစ်နေဆဲပင်။
“မင်းတို့ သွားပြီး ရှင်းလင်းရေးကို အပြီးသတ်လိုက်ပါ။ ငါ့ဘက်မှာလည်း လုပ်စရာ ရှိသေးတယ်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက လက်ဝှေ့ယမ်းပြပြီး တိုက်ချင်းပစ်ဒုံးကျည်များ ရှိရာသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
လီရှန်းက ပြုံးလိုက်သည်။
“နည်းပြကျန်း... သွားနှင့်ပါ။ အလုပ်ကိစ္စ အဆင်ပြေပါစေ။”
မိမိ၏ သင်္ဘောပေါ်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် လီရှန်းက ချက်ချင်းအမိန့်ပေးလိုက်၏။
“ယီရန်ပင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ဆီကို ကီးစတုန်း ရှစ်ထောင် လွှဲလိုက်။ ခဲယမ်းကုန်ကျစရိတ်အတွက်လို့ပါ မှတ်ချက်ရေးပေးထားလိုက်။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
ဘေးရှိ လက်အောက်ငယ်သားက တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
“မြန်မြန် လွှဲပေးလိုက်။ ဒါမှ ဒီအရောင်းအဝယ် ပြီးပြတ်သွားမှာ။”
လီရှန်းက ရေရွတ်လိုက်သည်။
၁၀ မိနစ် မြန်ဆန်စွာ ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် ကျန်းယွင်ထျန်းက ဖုန်းဆက်မေးလိုက်သည်။
“သူတို့ အရှုံးပေးပြီလား။”
“မပေးသေးပါဘူး။”
တစ်ဖက်လူက ပြန်ဖြေလာ၏။
“ရန်သူ့မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ တောင်ဘက်ကျွန်းနဲ့ အနည်းငယ် ခွာပြီး နေပေးပါ။ ဒီကနေ အကူအညီ ပို့ပေးတော့မယ်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြောပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း ပစ်မှတ်ကို သတ်မှတ်ကာ တိုက်ချင်းပစ်ဒုံးကျည်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။
ပစ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် ဒုံးပျံတင်ယာဉ်ပေါ်ရှိ တိုက်ချင်းပစ်ဒုံးကျည်မှာ ထောင်မတ်သွားကာ မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ဝုန်းခနဲ ပျံတက်သွားတော့သည်။
ထိုအချိန်တွင် အနီးအနားရှိ ချန်းရှင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ လူများသည်လည်း ထိုအရာကို မြင်လိုက်ကြရသည်။
“ဟာ...အဲ့ဒါ ဘာကြီးလဲ။ ဒုံးကျည်လား။”
“အဲ့ဒါပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီနေရာကနေ ဘာလို့ ဒုံးကျည်ပစ်တာလဲ။ ယီရန်ပင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့က ဂြိုဟ်တု လွှတ်တင်ဖို့ ပြင်နေတာလား။”
“အရှိန်ကလည်း မြန်လိုက်တာ။”
လူတိုင်း၏ ဆွေးနွေးသံများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လီရှန်းလည်း အပြင်သို့ ထွက်လာပြီး မေးလိုက်သည်။
“မင်းတို့ ဘာတွေ ပြောနေကြတာလဲ။”
“ယီရန်ပင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ လေယာဉ်တင်သင်္ဘောကနေ ဒုံးကျည်တစ်ခု ပစ်တင်လိုက်တယ်လေ။”
“ဟုတ်တယ်။ အခုလေးတင် မျက်စိရှေ့က ပျောက်သွားတာ။”
“မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်...ကြည့်ကြည့်။ ကျွန်တော် ဗီဒီယိုရိုက်ပြီး ဂရုထဲ တင်ပေးလိုက်တယ်။”
လီရှန်းတစ်ယောက် ကောင်းကင်ကို ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။
ဂရုထဲတွင် ဒုံးကျည် ပစ်လွှတ်လိုက်သည့် ဗီဒီယိုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“လခွမ်းဟေ့...သူဌေးက လေယာဉ်တင်သင်္ဘောကို သုံးပြီး ဘာလို့ ဂြိုဟ်တု လွှတ်တင်နေတာလဲ။”
“ဟုတ်တယ်။ ဂြိုဟ်တု လွှတ်တင်မယ်ဆိုရင်တောင် ကျွန်းပေါ်ကနေလုပ်တာက ပိုပြီးယုံကြည်စိတ်ချရတယ် မဟုတ်ဘူးလား။”
“ငါလည်း နားမလည်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဂြိုဟ်တုလွှတ်တင်တဲ့ ဒုံးကျည်တွေက အရမ်းကြီးပြီး အဆင့်ဆင့် ရှိတယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်။ ဒါကတော့ အဲ့ဒီပုံစံမျိုး မဟုတ်ဘူး။”
“ညီအစ်ကိုတို့... မသိရင် အလကား လျှောက်မပြောကြနဲ့။ လူတွေကို လမ်းမှားမပို့ကြပါနဲ့ကွာ။ ဒါ ဂြိုဟ်တု လွှတ်တင်တဲ့ ဒုံးကျည် လုံးဝ မဟုတ်ဘူး။”
“ဒါဆို ဘာလဲ။ ကျွမ်းကျင်သူတွေ ရှင်းပြပေးကြပါဦး။”
“ဒါကို တိုက်ချင်းပစ်ဒုံးကျည်လို့ ခေါ်တယ်။ အရင်ခေတ်က ငါတို့ ရှားနိုင်ငံရဲ့ တုန်ဖုန်းအမြန်ရထားဆိုတာ တိုက်ချင်းပစ်ဒုံးကျည်ပဲ။ အခု နားလည်ပြီလား။”
“တိုက်ချင်းပစ်ဒုံးကျည်လား။ ဝိုး... အံ့ဩစရာပဲ။ နားလည်ပြီ။ သူဌေးက ဒါကို သုံးပြီး အကူအညီပေးနေတာကိုး။”
၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လီရှန်းလည်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
“သူဌေးက ငါ့ဘက်ကို အရင် အကူအညီပေးတာ မဆန်းတော့ဘူး။ ငါ့ရဲ့တည်နေရာက အနီးအနားမှာ အကူအညီ လိုအပ်နေတဲ့နေရာတွေရဲ့ ဗဟိုချက် ဖြစ်နေမှာပဲ။ ဒီလိုဆိုရင် သူက လေယာဉ်တင်သင်္ဘောနဲ့ ဟိုသွားဒီသွား လုပ်နေစရာ မလိုတော့ဘဲ တစ်နေရာတည်းမှာပဲ နေပြီး ‘ပို့ဆောင်ရေး’ တွေကို ဆက်လုပ်ပေးနေလို့ရတယ်။”
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လေယာဉ်တင်သင်္ဘောမှ ကီလိုမီတာ တစ်ထောင်ကျော် ဝေးကွာသော နေရာတွင် အကူအညီကို စောင့်ဆိုင်းနေသည့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဒေသခံတို့၏ တောင်ဘက်ကျွန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ပျံသန်းသွားသည့် ဒုံးကျည်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“သောက်ကျိုးနည်း... ဒါက နည်းပြကျန်း ပြောတဲ့ အကူအညီလား။”
“ဘုန်း”
ဒေသခံ မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ တောင်ဘက်ကျွန်းပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မှိုပုံသဏ္ဌာန် မီးခိုးလုံးကြီးတစ်ခုပင် တက်လာခဲ့သည်။
၎င်းကို မြင်လိုက်ရသည့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ မဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင်များအားလုံး နေရာတွင်ပင် ဆွံ့အသွားကြရ၏။
အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်က ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဘာတွေ ကြောင်ကြည့်နေကြတာလဲ။ သံပူတုန်းက ထုလိုက်ကြစမ်း။”
ကျန်သူများသည်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သတိဝင်လာကြတော့သည်။
သူတို့သည် စစ်သင်္ဘောများကို မောင်းနှင်၍ ဒေသခံ မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ တောင်ဘက်ကျွန်း အနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားရင် မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“အခုချက်ချင်း လက်နက်ချပြီး အရှုံးပေးကြစမ်း။ မဟုတ်ရင် မင်းတို့ကျွန်းကို ငါတို့ ဆက်ပြီး ဗုံးကြဲခြေမှုန်းပစ်မယ်။”
တိုက်ချင်းပစ်ဒုံးကျည်၏ ဖျက်ဆီးမှုစွမ်းအားမှာ ကြီးမားလှသော်လည်း တစ်စင်းတည်းနှင့်တော့ ဒေသခံများကို လက်လျှော့သွားအောင် လုပ်ရန် မလုံလောက်သေးပေ။ သူတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် ပြန်လည်တွန်းလှန်ရန်အတွက် စစ်ကြောင်းများကို ဆက်လက် စုဖွဲ့နေကြဆဲပင်။
ထိုအချိန်တွင် ကျန်းယွင်ထျန်းထံမှ ဖုန်းဝင်လာ၏။
“ဒေသခံတွေ အရှုံးပေးပြီလား။”
“နည်းပြကျန်းကို အစီရင်ခံပါတယ်။ မပေးသေးပါဘူး။”
ထိုမဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင် ရန်သူ့သင်္ဘောတွေနဲ့ အနီးနားက ကျွန်းတွေကို ဆက်ပြီး အမှတ်အသားပြုပေးထား။ ဒီတစ်ခါ သူတို့ကို လက်ဆောင်အကြီးကြီးတစ်ခု ပေးလိုက်မယ်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းပါပြီ။”
မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်က တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ဒေသခံမဟာမိတ်အဖွဲ့ အနီးနားရှိ အရေးကြီးသော စစ်ရေးအဆောက်အဦးနှင့် သင်္ဘောအားလုံးကို မြေပုံပေါ်တွင် မှတ်သားကာ ကျန်းယွင်ထျန်းထံ မျှဝေပေးလိုက်သည်။
ကျန်းယွင်ထျန်းသည် ဘာမှတွန့်ဆုတ်မနေဘဲ တိုက်ချင်းပစ်ဒုံးကျည် ငါးစင်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ရိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ လီရှန်းသည် မိမိသင်္ဘောပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း လေယာဉ်တင်သင်္ဘောပေါ်မှ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်နေ၏။ တိုက်ချင်းပစ်ဒုံးကျည် ငါးစင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပျံတက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တံတွေးကို အနိုင်နိုင် မျိုချလိုက်မိသည်။
“ဒါက ဒေသခံ မဟာမိတ်အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်းကို ပစ်မှတ်ထားတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ငါးဖွဲ့စာများလား။”
လီရှန်းတစ်ယောက် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိ၏။
“တကယ်လို့ တစ်ဖွဲ့တည်းကိုသာ ဆိုရင်တော့ အဲဒီကောင်တွေ သွားပြီပဲ။”
မကြာမီမှာပင် တိုက်ချင်းပစ်ဒုံးကျည် ငါးစင်းစလုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တူညီသောလားရာတစ်ခုသို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့ကြလေသည်။
“အဲ့ဒီတိုင်းရင်းသားမဟာမိတ်အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်းဆီ အရမ်းဖြစ်ဖို့များတယ်။ ရင်နာစရာပဲ။”
လီရှန်းတစ်ယောက် ဆက်၍ ရေရွတ်နေမိသည်။
အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများနှင့် ဒေသခံများ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် မှင်တက်ကာ ငေးကြည့်နေကြစဉ်မှာပင် ထိုတိုက်ချင်းပစ်ဒုံးကျည် ငါးစင်းသည် မှတ်သားထားသော ပစ်မှတ်များဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပျံသန်းသွားကြတော့လေသည်။
ဒေသခံခေါင်းဆောင်က ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်၏။
“တိုက်ခိုက်ကြ...။ အဲ့ဒါကို ပစ်ချကြစမ်း။”
ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း
စစ်... စစ်... စစ်
တိုက်ချင်းပစ်ဒုံးကျည်၏ အခွံကို လာမှန်သော ကျည်ဆန်များသည် ဒုံးကျည်၏ ပျံသန်းမှုအရှိန်ကို လုံးဝ မထိခိုက်စေနိုင်ခဲ့ပေ။
ထို့ပြင် တိုက်ချင်းပစ်ဒုံးကျည်များ၏ အရှိန်က အလွန်တရာ မြန်ဆန်လွန်းလှရာ သူတို့သည် ကျည်ဆန်အနည်းငယ်သာ ပစ်ခတ်ခွင့်ရလိုက်ပြီး ဒုံးကျည်များက ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်သွားခဲ့လေပြီ။
“ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း”
ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဒေသခံ မဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ အကျအဆုံး အလွန်များပြားသွားခဲ့ရသည်။
ထိုအခါ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်က ထပ်မံ အော်ဟစ်လိုက်ပြန်သည်။
“အခုချက်ချင်း အရှုံးပေးကြစမ်း။ မဟုတ်ရင် ငါတို့ ဆက်ပြီး ဗုံးကြဲရလိမ့်မယ်။”
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဒေသခံများမှာ တောင့်မခံနိုင်တော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် အရှုံးပေးရန် ရွေးချယ်လိုက်ကြတော့သည်။
သူတို့အနေဖြင့် ဘယ်လိုမှ မကာကွယ်နိုင်သော ဤကဲ့သို့ လက်နက်မျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ဆက်လက်တောင့်ခံနေခြင်းမှာ မိမိတို့လူများကို အလကား သေခိုင်းနေသလို ဖြစ်နေပြီး တိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်ကိုလည်း ဘယ်လိုမှ ပြောင်းလဲနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ဒေသခံများဘက်မှ အလံဖြူထောင်ပြသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်သည် ကျန်းယွင်ထျန်းထံသို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ချက်ချင်း အစီရင်ခံလိုက်၏။
“နည်းပြကျန်း... ဟိုဘက်က အရှုံးပေးသွားပါပြီ။”
“အင်း... တကယ်လို့ သူတို့တွေ ငြိမ်ငြိမ်မနေဘူးဆိုရင် ငါ့ကို ဆက်ပြော။ ငါ လောလောဆယ် ဒီနေရာမှာပဲ ရှိနေမှာမို့လို့ လက်နက်ကြီး အကူအညီတွေကို စဉ်ဆက်မပြတ် ပေးနိုင်တယ်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ဒါနဲ့ စကားမစပ်... တိုက်ချင်းပစ်ဒုံးကျည် တစ်စင်းကို အုတ်မြစ်ကျောက် ငါးထောင် ကျသင့်တယ်။ မင်းတို့ ငါတို့ကို အုတ်မြစ်ကျောက် ဘယ်လောက်ပေးရမလဲဆိုတာ ကိုယ့်ဘာသာပဲ တွက်ချက်လိုက်တော့။”
“ကောင်းပါပြီ... ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် နည်းပြကျန်း။”
တစ်ဖက်လူက ပြန်ပြောပြီး ဖုန်းချသွားခဲ့သည်။
ကျန်းယွင်ထျန်းကမူ အခြားသော အရပ်မျက်နှာအသီးသီးရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ မဟာမိတ်အဖွဲ့များကို ဆက်လက် ပံ့ပိုးကူညီနေခဲ့၏။ သူသည် ဤနေရာတွင်သာ နေပြီး တိုက်ချင်းပစ်ဒုံးကျည်များကို ဆက်တိုက် ပစ်လွှတ်ပေးရုံသာ လိုအပ်ကာ ကျန်သည့်အဖွဲ့များကို ငွေရှင်းခိုင်းလိုက်ရုံပင်။
“ဒါက တကယ် အားရစရာပဲ။”
လီရှန်းက သူ၏သင်္ဘောပေါ်တွင် ရပ်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ဒါက တကယ့်ကို လှဲနေရင်း ပိုက်ဆံရှာနေတာပဲ။”
သူ့ရှေ့ရှိ ဒေသခံ မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို လုံးဝ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း လီရှန်းသည် ပြန်ရန် မရွေးချယ်သေးဘဲ လေယာဉ်တင်သင်္ဘောပေါ်မှ တိုက်ချင်းပစ်ဒုံးကျည်များ အဆက်မပြတ် ပျံတက်သွားသည်ကို ကြည့်ရှုရန် ဆက်ရှိနေခဲ့သည်။
ကျန်းယွင်ထျန်းသည် တိုက်ချင်းပစ်ဒုံးကျည် ပစ်လွှတ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို ဘေးရှိ စစ်သည်တစ်ဦးထံ လွှဲအပ်လိုက်ပြီးနောက် လေညင်းခံရန် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့လိုက်၏။
လီရှန်းနှင့် သူ့လူများ မပြန်ကြသေးသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းယွင်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။
“မင်းတို့ ဒီမှာ လုပ်စရာ ရှိသေးလို့လား။”
“မဟုတ်ပါဘူး...။ ကျွန်တော်က တုန်ဖုန်းအမြန်ရထားရဲ့ ခန့်ညားထည်ဝါမှုကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ချင်လို့ပါ။”
လီရှန်းက အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“အင်း... မင်းတို့လည်း နောက်ထပ် အုတ်မြစ်ကျောက်ကျွန်းတွေကို မြန်မြန် ရှာဖွေသင့်နေပြီ။ အဲ့ဒါမှ ငါတို့ နောက်ထပ်အဆင့်တစ်ခုထဲကို အမြန်ဆုံး ဝင်ရောက်နိုင်လိမ့်မယ်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက အကြံပေးလိုက်သည်။
“စိတ်ချပါ နည်းပြကျန်း။ ကျွန်တော်တို့ အဖွဲ့တွေကို အပြင်ထွက် ရှာဖွေဖို့ စီစဉ်ထားပြီးသားပါ။”
လီရှန်းက ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။