အခန်း ၃၈
Vol. 4 Ch. 38
အခန်း (၃၈) ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ
"ဟုတ်တယ်... အဓိကကတော့ ရှောင်ရှားဖို့အတွက်ပဲ…"
"နေပါဦး စုယွမ်... မင်း ဘယ်လောက်နဲ့ ရောင်းလိုက်တယ် ပြောတာလဲ..."
ပိုင်ယုံ၏ လေသံသည် ရုတ်တရက် နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။ သန်းတစ်ရာဖြင့် ရောင်းလိုက်သည် ဟုတ်လော။ ဤသည်က မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ သူ အကြားအာရုံ မှားယွင်းသွားခြင်း ဖြစ်ရမည်။ သန်းဆယ်သာ ဖြစ်ရပေမည်။
ဟူး...
သူက စုယွမ်ကို မရောင်းရန် သတိပေးထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ရက်အနည်းငယ်သာ ကြာသေးသော်လည်း ရှစ်သန်းအထိ လျော့ကျသွားခဲ့လေပြီ။
"ရင်းနှီးငွေက ယွမ် ဆယ့်ရှစ်သန်း... ပြီးတော့ ရောင်းဈေးက အတိအကျ သန်းတစ်ရာပါ... ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ကျွန်တော် သန်းရှစ်ဆယ့်နှစ်သန်း မြတ်လိုက်တယ်... အများကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး..."
စုယွမ်၏ ပေါ့ပါးသော အသံသည် ပိုင်ယုံ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပေ၏။
ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် ပိုင်ယုံသည် တကယ်ကို ငြိမ်သက်မနေနိုင်တော့ချေ။ အသားတင်အမြတ် ယွမ် သန်းရှစ်ဆယ့်နှစ်သန်းပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ရက်သာ ကြာသေးသည် မဟုတ်လော။ အံ့သြစရာပင်။ ဤလူငယ်သည် ငွေရှာရာတွင် အလွန်မြန်ဆန်လွန်းလှပေ၏။
ထို့အပြင် ထိုမြေကွက်က မည်သို့လုပ်၍ သန်းတစ်ရာ တန်ကြေးရှိနေရသနည်း။ သူ၏ ဌာနမှ ကျွမ်းကျင်သူများစွာ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် လူငယ်တစ်ဦး၏ အမြင်ကိုပင် မယှဉ်နိုင်ခဲ့ချေ။ ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်ပြီနည်း။ ထို့အပြင် စုယွမ်က သန်းရှစ်ဆယ်ကျော် အမြတ်ရသည်ကို အများကြီးမဟုတ်ဟု ဆိုနေသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် မည်မျှကို အများကြီးဟု သတ်မှတ်ရမည်နည်း။
"ဒါက... စုယွမ်... ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်လေးအတွင်းမှာ မင်း သန်းရှစ်ဆယ်ကျော် မြတ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး... မင်း အလိမ်ခံရတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်..."
ပိုင်ယုံသည် သူ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သော ခေါင်းမာမှု အနည်းငယ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်လေသည်။
"မဟုတ်ပါဘူး... ပိုက်ဆံက ဝင်လာပြီသားပါ..."
စုယွမ်က ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
"ကောင်းပါပြီလေ..."
ပိုင်ယုံသည် လုံးလုံးလျားလျား စကားပြောစရာမဲ့သွားခဲ့ရ၏။ ယုတ္တိတန်တန် တွေးကြည့်မည်ဆိုလျှင် စုယွမ် ငွေရှာနိုင်သည့်အတွက် သူ ပျော်ရွှင်သင့်သော်လည်း ယခုအချိန်၌ သူ မပျော်ရွှင်နိုင်ခဲ့ပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် စုယွမ်အား ထိုမြေကွက်ကို မထိရန် အကြံပေးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် စုယွမ်က သူ၏စကားကို နားမထောင်ခဲ့ဘဲ သန်းရှစ်ဆယ်ကျော် အမြတ်ရရှိခဲ့လေ၏။ အကယ်၍ စုယွမ်သာ သူ၏စကားကို နားထောင်ခဲ့ပါက ထိုငွေများအားလုံးကို အလဟဿ ဆုံးရှုံးသွားစေမည် မဟုတ်လော။ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း လူငယ်တစ်ဦး၏ အမြော်အမြင်ကိုပင် မယှဉ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် သူ့အတွက် အလွန်ရှက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။
"အင်း... စုယွမ်... ဦးလေး ဒီမှာ နည်းနည်း အလုပ်ရှုပ်နေလို့ မင်းနဲ့ ဆက်မပြောတော့ဘူးနော်..."
ပိုင်ယုံသည် စုယွမ်အား ဆက်လက်စကားပြောရန် မျက်နှာမပြရဲတော့သဖြင့် ဖုန်းချရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ရှာဖွေလိုက်လေသည်။
စုယွမ်က များများစားစား မတွေးတောခဲ့ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့အားလုံးက ဂုဏ်သိက္ခာကို ဂရုစိုက်ကြပေသည်။ အိမ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စုယွမ်သည် ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်သွားခဲ့၏။ သူ၏ လက်ရှိ စုဆောင်းငွေသည် သေးငယ်သော ပစ်မှတ်တစ်ခုကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ သူ ယခင်က စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်ခဲ့သော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
သူသည် ဖုန်းကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အတန်းအုပ်စုထဲတွင် ယနေ့ည ညစာစားပွဲအကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ အုပ်စုထဲရှိ ထိုလူများအားလုံးက ကျန်းဇီဟောင်အား နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ကိုးကွယ်နေကြပြီး သူသည် အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်အလား ဖြစ်နေပေ၏။ ဤသည်က လူကြွားများ၏ သဘောသဘာဝပင် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ကျန်းဇီဟောင်က သူ၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကို ပြသနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် သူ့ကို ဖားယားရန် အလျင်စလို ပြေးသွားကြလေသည်။ ဤသည်မှာ ထူးဆန်းသော ကိစ္စမဟုတ်ဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဤသည်ကား လက်တွေ့ဘဝပင် ဖြစ်ပေသည်။
စုယွမ်သည် ယနေ့၏ သတင်းအချက်အလက်ကို မစစ်ဆေးရန် ရွေးချယ်လိုက်၏။ နေ့စဉ် သတင်းအချက်အလက်က စုယွမ်အား ငွေအများအပြား ရှာဖွေနိုင်စေခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူက တစ်ပတ်တိတိ စုဆောင်းထားပြီး အပတ်စဉ် သတင်းအချက်အလက်တစ်ခုကို ရရှိမည်ဆိုပါက မည်မျှလောက် အကျိုးအမြတ် ရရှိနိုင်မည်ကို သူ သိချင်နေခဲ့ပေသည်။
"စနစ်... တစ်ပတ်စာ နေ့စဉ် သတင်းအချက်အလက်တွေကို စတင် စုဆောင်းလိုက်ပါ..."
စုယွမ်က စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်သည်။
"ဒင်... သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်ကို စတင်လိုက်ပါပြီ... တစ်ပတ်အတွင်းမှာ ပိုင်ရှင်အနေနဲ့ နေ့စဉ် သတင်းအချက်အလက်ကို ရရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး... အချိန်ပြည့်သွားတာနဲ့ အပတ်စဉ် သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုကို ထုတ်ပြန်ပေးသွားမှာပါ... အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျေးဇူးပြုပြီး သတိပြုပေးပါ..."
ဤစုဆောင်းခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်သည် အလွန် စဉ်းစားဆင်ခြင်ဉာဏ်ရှိသည်ဟု စုယွမ် ခံစားလိုက်ရသည်။ အကြောင်းမှာ ဤကဲ့သို့သော သတင်းအချက်အလက်မျိုးက သူ့အတွက် အလွန် ဆွဲဆောင်မှုရှိလွန်းလှသဖြင့် တိုက်ရိုက် မထုတ်ပြန်ခြင်းက သူ့ကို ကြည့်ချင်စိတ်ကို မနည်းအောင့်အည်းနေရသည့် ဒုက္ခမှ ကယ်တင်ပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေ၏။
ကားသော့များကို ချထားပြီးနောက် စုယွမ်သည် ထမင်းစားရန် အောက်ထပ်သို့ ဆင်းသွားခဲ့သည်။ စားသောက်ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဘီယာပုလင်း အများအပြားကို မတော်တဆ ကန်မိသွားလေတော့သည်။
"အစ်ကို... တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်တော် မမြင်လိုက်လို့ပါ..."
စုယွမ်က တောင်းပန်သည့်ဟန်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။
"အာ... မင်းက ငါ့ကို အစ်ကိုလို့ ခေါ်မှတော့ ပြောစရာ ဘာရှိတော့မလဲ... ဒါက ငါ့အမှားလည်း ပါပါတယ်... ဒီမှာ မထားသင့်တာ..."
ဆံပင်ကို အနောက်သို့ သပ်တင်ထားသော အမျိုးသားက ပြောဆိုလိုက်၏။
စုယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျပန်း ထိုင်ခုံတစ်ခုကို ရှာ၍ ထိုင်လိုက်ကာ ဟင်းနှစ်ပွဲနှင့် ထမင်းတစ်ပွဲ မှာယူပြီး စတင်စားသောက်လေသည်။
စားသောက်ပြီးနောက် စုယွမ်သည် အဆက်မပြတ် မြည်နေသော ဖုန်းမက်ဆေ့ခ်ျများကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားရ၏။ အတန်းအုပ်စုထဲမှ လူများက သူ့ကို အဆက်မပြတ် @ နေကြခြင်းပင်။
စုယွမ်သည် ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ နှိပ်ပြီး ဝင်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ဒေါသများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
"ကျန်းဇီဟောင် - ဟားဟား... ဒီနေ့ည ညစာစားပွဲကို ငါ့ကောင်မလေး ဝမ်ယန် လည်း လာလိမ့်မယ် @စုယွမ်"
"အားလုံးပဲ... ကျေးဇူးပြုပြီး အထင်မလွဲကြပါနဲ့... ဝမ်ယန် နဲ့ စုယွမ် တို့ ရက်အနည်းငယ်လောက် တွဲခဲ့ကြပေမဲ့ စုယွမ်က သူမရဲ့ လက်ကိုတောင် မကိုင်ခဲ့ရပါဘူး... ဒီလို ဖြူစင်တဲ့ ကောင်မလေးက စုယွမ်ကို မကြိုက်တာ ပုံမှန်ပါပဲ @စုယွမ် စိတ်ထဲမထားပါနဲ့... မင်းတို့နှစ်ယောက်က ပြတ်သွားကြပြီပဲ..."
"@အားလုံးပဲ... ငါ ဒီလို ဖြူစင်ရိုးသားတဲ့ ကောင်မလေးကို ရထားလို့ မနာလို မဖြစ်ကြနဲ့နော်..."
"လမ်းသွားလမ်းလာ က - ဘုရားရေ... ဇီဟောင် ကို တကယ် မနာလိုဖြစ်မိတယ်... သူက လှပတဲ့ ဝမ်ယန် ကို တကယ် ရသွားတာပဲ... ဇီဟောင်... မင်းက တကယ် မိုက်တယ်... စုယွမ် နဲ့တော့ မတူဘူး... သူက ရထားတာတောင် လက်မလွှတ်ရအောင် မဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ဘူး..."
"စုရန်ရီ - မနာလိုဘူးလို့ ပြောနေစရာတောင် မလိုပါဘူး... ဝမ်ယန် ကို ငါ မြင်ဖူးတယ်... သူက အရမ်း လှလွန်းတယ်... ဇီဟောင် က ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း ကုမ္ပဏီ ၅၀၀ စာရင်းဝင် ကုမ္ပဏီတစ်ခုရဲ့ ဝန်ထမ်းတစ်ယောက် ဖြစ်ရတာနဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်... သူ အရမ်း ကံကောင်းတာပဲ..."
"ချန်မေ့ယုံ - အားကျလိုက်တာ... အားကျလိုက်တာ..."
ဤမက်ဆေ့ခ်ျများကို ကြည့်ရင်း စုယွမ်မှာ ရယ်ချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ချေ။ ဝမ်ယန်က ဖြူစင်သည် ဟုတ်လော။ ဤလူများက ဘာတွေ တွေးနေကြသနည်း။
ဖြူစင်သော မိန်းကလေးတစ်ယောက်သည် ရောင်စုံ တောကြက်မတစ်ကောင်ကဲ့သို့ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း မိတ်ကပ်အထူကြီး လိမ်းထားမည် လုံးလုံးလျားလျား မဟုတ်ချေ။ ဤလူများ၏ မျက်လုံးများ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်လော။
ယခင်က ဝမ်ယန် သူနှင့် တွဲနေစဉ်တုန်းက သူမသည် ဖြူစင်ဟန်ဆောင်နေခဲ့သော်လည်း နောက်လှည့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရွှေဆွဲကြိုးကြီး ဝတ်ဆင်ထားသော လူအိုကြီးနှင့် ဟိုတယ်သို့ သွားခဲ့ပေ၏။
ယခုအခါတွင် သူမက ပို၍ပင် ခြားနားသွားလေပြီ။ သူမသည် ပရော်ဖက်ရှင်နယ်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီဟု သူ ကြားခဲ့ရသည်။ ထို့အပြင် သူမသည် လစဉ်လတိုင်း တစ်ပတ်ရစ် ပလက်ဖောင်းများပေါ်တွင် ဝတ်ပြီးသား ခြေအိတ်များကိုပင် ရောင်းချနေသေးသည်ဟူ၏။ ဤသည်မှာ တကယ်ကို ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိချေ။
ကျန်းဇီဟောင်ကရော။ သူသည် ဤပရော်ဖက်ရှင်နယ် ကစားသမားကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နည်းပြအဖြစ် တကယ်ပင် ပြောင်းလဲလိုက်လေသည်။ ထို့အပြင် သူက ဤအရာအတွက် ဝင့်ကြွားနေသေးရာ တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းလှပေ၏။
အကယ်၍ ကျန်းဇီဟောင်သာ ဝမ်ယန်၏ အစစ်အမှန် သရုပ်မှန်ကို သိရှိသွားပါက သူ လုံးလုံးလျားလျား အရှက်ကွဲသွားမည် မဟုတ်လော။
"ကျန်းဇီဟောင် - @စုယွမ် အားတင်းထားပါ ညီအစ်ကိုရာ... အခု ငါက အဆင်ပြေနေပြီး မင်းက အဆင်မပြေပေမဲ့ ငါတို့က သူငယ်ချင်းတွေပဲလေ... ငါ မင်းကို ကူညီပါ့မယ်..."
"ဒီနေ့ ညစာမစားခင် ငါ့ရဲ့ BMW X5 ကားလေးနဲ့ မင်းကို လေညင်းခံထွက်ဖို့ ခေါ်သွားပေးမယ်... ဒီမနှစ်မြို့စရာတွေက ပြီးသွားမှာပါ..."
စုယွမ်မှာ ရယ်မော၍ပင် မပြီးဆုံးသေးမီ ကျန်းဇီဟောင်က သူ့ကို အထပ်ထပ်အခါခါ @ နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤကောင်က သူ့ကို ဆန့်ကျင်ရန် တကယ်ကို သန္နိဋ္ဌာန်ချထားသည် မဟုတ်လော။
"စုယွမ် - ရပါတယ်... မင်းနဲ့ ဝမ်ယန် တို့က တကယ် လိုက်ဖက်တဲ့ စုံတွဲလို့ ငါ တကယ် ထင်ပါတယ်... စကားပုံတစ်ခုတောင် ရှိတယ်မလား... ခွေးနဲ့ ဝက်က ထာဝရတည်မြဲတယ် ဆိုတာလေ..."
စုယွမ်က ပြန်လည်ဖြေကြားပြီးနောက် အုပ်စုထဲမှ မက်ဆေ့ခ်ျများကို တိုက်ရိုက် လျစ်လျူရှုလိုက်လေသည်။
ကျန်းဇီဟောင် တုံ့ပြန်လိုက်ချိန်တွင် သူသည် ဒေါသများဖြင့် ပွက်ပွက်ဆူနေပြီဖြစ်ပြီး ထိုည၌ စုယွမ်ကို အရှက်ခွဲလိုသော သူ၏ဆန္ဒမှာ ပို၍ပို၍ ပြင်းထန်လာခဲ့တော့သည်။
ညနေ ခြောက်နာရီအချိန်တွင် လင်ကျန်းဟိုတယ် အပေါက်ဝ၌။ အသစ်စက်စက် အမည်းရောင် BMW X5 ကားတစ်စီး၏ ပတ်လည်တွင် လူအုပ်ကြီး စုရုံးနေကြပြီး လူတိုင်းက ကားကို အားကျစွာဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြ၏။
ယွမ် ရှစ်သိန်းကျော် တန်ကြေးရှိသော ဇိမ်ခံကားတစ်စီးပင်။ မည်သူက မပိုင်ဆိုင်ချင်ဘဲ နေမည်နည်း။
ကားပေါ်မှ ယခုလေးတင် ဆင်းလာသော ကျန်းဇီဟောင်သည် လူအုပ်ကြီး၏ အားကျနေသော အကြည့်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏ ကြွားဝါချင်သော စိတ်မှာ များစွာ ပြည့်ဝသွားခဲ့ပေသည်။
"အစ်ကိုဇီဟောင်... အရမ်း ခန့်တာပဲ..."
"အရမ်း မိုက်တယ်ကွာ... သူက ယွမ် ရှစ်သိန်းကျော်တန် ကားတစ်စီးကို ဒီလိုပဲ အလွယ်တကူ ဝယ်လိုက်တာပဲ..."
"စုယွမ် က ဘာကိုများ အဲဒီလောက် မောက်မာနေလဲဆိုတာ ငါ တကယ် နားမလည်တော့ဘူး... အခု သူက အစ်ကိုဟောင် လောက် ဘယ်လိုလုပ် စွမ်းဆောင်နိုင်မှာလဲ... တကယ်လို့ ကျောင်းက ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး သူ တောင်းပန်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အားလုံး ပြီးသွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား..."
ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျန်းဇီဟောင်က သဘောထားကြီးစွာဖြင့် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်၏။
"ဒီလို သဘောထားကျဉ်းမြောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ငါတို့ ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုပါဘူး... သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးနေတာပါ... ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ သူက ကျောင်းပြင်ပမှာ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး... သူက သူ့တစ်သက်လုံး ဒီကားကို ဘယ်တော့မှ ဝယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."
ကျန်းဇီဟောင်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများက ပတ်ပတ်လည်ကို အကဲခတ်နေစဉ် လူတိုင်းက သူ့ကို နားထောင်နေပုံမရသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားလေသည်။
"ဘုရားရေ... အဲဒါက ဘာကားကြီးလဲ..."
တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှေ့မှ ချဉ်းကပ်လာသော ယာဉ်ကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
ကျန်းဇီဟောင်က အလျင်အမြန် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများ ချက်ချင်း လင်းလက်သွားတော့သည်။
ကြီးစိုးလွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အမည်းရောင် ကျားတစ်ကောင်အလား အသစ်စက်စက် အမည်းရောင် G-Wagen ကားတစ်စီး ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။