အခန်း (၆၂၅-၆၂၆)

အခန်း (၆၂၅) လေမုန်တိုင်း

ထိုရနံ့သည်ကား အမှန်စင်စစ် ကာမစိတ်ကို နှိုးဆွပေးနိုင်သော အာနိသင် အနည်းငယ် ရှိနေချေသည်။

အခန်းတွင်းရှိ ခုတင်လိုက်ကာများကို ချထားသဖြင့် ခုတင်ထက်တွင် မည်သည့်အရာ ရှိနေသည်ကိုမူ သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခုတင်အနီးသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားပြီးနောက် လိုက်ကာများကို ရုတ်တရက် ဆွဲဖွင့်လိုက်ရာ အဝတ်အစားများ ဖရိုဖရဲဖြစ်လျက် ခုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ချီယန်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူမသည် စောင့်ဆိုင်းရသည်မှာ ကြာမြင့်သွားသဖြင့် အိပ်မောကျသွားဟန် တူပေသည်။

“ဟဲ ဟဲ၊ ဒီမိန်းကလေးကတော့” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မတတ်သာသည့်အဆုံး ခေါင်းကိုသာ ရမ်းခါလိုက်မိပြီး “စိတ်ဝင်စားစရာ တစ်ခုခု လုပ်ချင်တယ်ဆိုရင်တောင် ဒီထက်မက ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ဆန်ဖို့ လိုတာပေါ့” ဟု ညည်းတွားလိုက်မိသည်။

အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ချီယန်အား စောင်ခြုံပေးလိုက်ပြီးနောက် ဘေးဘက်သို့ လျှောက်သွားကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်၌ တိုက်ရိုက် ဝင်ထိုင်လိုက်ချေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်စွမ်း မရှိတော့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်လျှော့အရှုံးပေးရန် ဆန္ဒမရှိသေးပေ။

ညစဉ်ညတိုင်း သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို ပြုလုပ်လေ့ရှိပြီး ထိုသို့ ပြုလုပ်မှသာလျှင် သူ၏ စိတ်နှလုံးကို ငြိမ်းချမ်းမှု ပေးစွမ်းနိုင်သကဲ့သို့ ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းတို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိချိန်တွင် ညဥ့်နက်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် တရားမှတ်သည့် အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့် အချိန်၌ သန်းခေါင်ကျော်နေပြီ ဖြစ်ချေသည်။

သူသည် ကြာမြင့်စွာ မကျင့်ကြံရသေးမီမှာပင် အရုဏ်ဦး အချိန်သို့ နီးကပ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဓမ္မတာ သဘောအရမူ ဤအချိန်သည် လူသားတို့၏ နိုးကြားမှု အားအနည်းဆုံး အချိန်ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ထိုအချိန်တွင် ဝတ်တာ တည်းခိုခန်း၏ နောက်ကွယ်၌ လူရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အခန်းပြတင်းပေါက်တွင် တိတ်တဆိတ် ကပ်တွယ်လိုက်လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အခန်းသည် တည်းခိုခန်း၏ တတိယအထပ်တွင် ရှိသော်လည်း ဤမျှ ကွာဝေးသော အကွာအဝေးသည် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်အတွက်မူ ပြဿနာ မဟုတ်ချေ။

ထိုတိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်လာသော သိုင်းပညာရှင်သည် မုတ်ဆိတ်အိမ်မြှောင် ကဲ့သို့ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်တွင် ကပ်တွယ်လျက် ၎င်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်ဟလိုက်သည်။

ထိုအခါ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ချက်ချင်းပင် မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပြတင်းပေါက်ကို ကျောခိုင်းထားပြီး မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ် ကြုတ်ထားချေသည်။

သူ၌ အလေ့အထ တစ်ခု ရှိသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်း ပြုလုပ်သည့်အခါ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စုံစမ်းထောက်လှမ်းရန်အတွက် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဖြန့်ကျက်ထားလေ့ ရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“ဟွန်း၊ ဒါ ဒီနေ့ နေ့လယ်က နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်းမှာ တွေ့ခဲ့တဲ့ ဒုယန် မဟုတ်လား။ သူ ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

အပြင်ဘက်တွင် မုတ်ဆိတ်အိမ်မြှောင် ကဲ့သို့ ကပ်တွယ်နေသူသည် အမှန်စင်စစ် နေ့လယ်ပိုင်းက နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်းတွင် သူနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သော ဒုယန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်း၏ ကာကွယ်ရေးအစောင့် တပ်မှူးတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အလျောက် ဒုယန်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် ပဉ္စမအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဓမ္မတာအတိုင်း အလွန် အစွမ်းထက်လှပေသည်။

ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်ပြီးနောက် သူသည် ဓားမြှောင်တစ်စင်းကို တိတ်တဆိတ် ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။

သူ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လာရောက်ခြင်း ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အစုံတွင် ရက်စက်လိုသော စိတ်ရိုင်းများ အလိုအလျောက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရသည်။

အကြောင်းရင်း တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အမြင်တွင် ဒုယန်၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှု အတတ်ပညာသည် အလွန်တရာ အဆင့်အတန်း နိမ့်ကျသည်ဟုသာ ဖော်ပြ၍ ရနိုင်သော်လည်း သူကိုယ်တိုင်၌ ထိုသို့သော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှု စွမ်းရည်မျိုး ရှိခဲ့ဖူးသည်ကိုမူ သူ မမှတ်မိတော့ပေ။

အစောပိုင်းက ဝူယင်းနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားချင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့သည်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက် နားလည်သွားဟန် တူပေသည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် တိတ်တဆိတ် စုစည်းသွားပြီး ထက်မြက်သော မြားတစ်စင်း ကဲ့သို့ ဒုယန်၏ မျက်ခုံးအလယ် ဗဟိုတည့်တည့်သို့ ဦးတည်ချိန်ရွယ်လိုက်ချေသည်။

သို့သော် ဒုယန်မှာမူ ဤအရာကို လုံးဝ သတိမပြုမိဘဲ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငြိုးအတေးများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

“ကောင်းကင်ဘုံ သန့်စင်ခြင်း... နတ်ဘုရားလက်ဝါး...”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤစကားလုံးများကို တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

စုစည်းထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား မြားတစ်စင်းသည် ရုတ်တရက် ပစ်လွှတ်ထွက်သွားပြီး ဒုယန်၏ မျက်ခုံးအလယ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့ချေသည်။

ဒုယန်သည် ညည်းတွားသံ တစ်ချက် ပြုလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တတိယအထပ်မှ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ တုန်းခနဲ မြည်အောင် တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျသွားလေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဒုယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်၌ မည်သည့် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်မျှ ရှိမနေသော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်မှာမူ ပြန်လည် ပြုပြင်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကြေမွ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် အရောင်အဝါ ကင်းမဲ့နေပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ လှုပ်ရှားမှုမရှိ စိုက်ကြည့်နေမိရာ ရူးသွပ်သွားသည့်နှယ် ဖြစ်နေချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤတိုက်ကွက်က မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်သည်ကို ယခင်က မသိရှိခဲ့သလို ၎င်း၏ အမြင့်မားဆုံး စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ရန်အတွက် ရန်သူ၏ ဦးခေါင်းကို လက်ညှိုးဖြင့် ထိတွေ့ရန် လိုအပ်သည်ကိုလည်း မေ့လျော့နေခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုသို့ ဖြစ်လင့်ကစား ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုက်ခိုက်မှုသည် ဒုယန် တောင့်ခံနိုင်သည့် အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်နေသဖြင့် သူ့ကို ချက်ချင်းပင် လူအတစ်ယောက် ဖြစ်သွားစေကာ သူ၏ ဝိညာဉ်သည်လည်း ကယ်တင်၍ မရနိုင်တော့ဘဲ ကြေမွသွားခဲ့ရချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဒုယန်အား ဆက်လက်၍ အာရုံမစိုက်တော့ပေ။ သူ၏ အတိတ်မှတ်ဉာဏ်များသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည်ရရှိနေပြီး သူ၏ အစွမ်းသတ္တိများလည်း တိုးတက်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။

မိမိအပေါ် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များ ထားရှိသည့် ထိုသို့သော အရေးမပါသည့် လူစားမျိုးအတွက် ချင်ယွမ်ဖုန်းတွင် သနားညှာတာစိတ် အလျင်းမရှိပေ။

မကြာမီမှာပင် မိုးလင်းခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချီယန်သည် ခုတင်ပေါ်မှ ပျာပျာသလဲ ထထိုင်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို အပြင်သို့ ပြူထွက်လျက် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ကြောင်တောင်တောင် အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

အကြောင်းရင်း တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှက်ရွံ့သော ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာရချေသည်။

မူလက သူမသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား မြှူဆွယ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် သူက သူမအပေါ် ထူးထူးခြားခြား ဆက်ဆံပြီး အတတ်ပညာအချို့ သင်ကြားပေးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး သူမအပေါ် စော်ကားခြင်း မပြုခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

အကြောင်းရင်း တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ချီယန်သည် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်မိသွားသည်။ သူမသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရုပ်ရည်ရူပကာ ရှိပြီး တတိယအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူ ဖြစ်သဖြင့် လူအများ၏ မျက်စိထဲတွင် နတ်မိမယ်တစ်ပါး ကဲ့သို့ သတ်မှတ်ခြင်း ခံရသူ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်စိထဲတွင်မူ သူမက ကိုယ်တိုင် လာရောက် ဆက်သလျှင်ပင် သူက တစ်ချက်မျှ ငဲ့စောင်းကြည့်လိမ့်မည် မဟုတ်သဖြင့် ဤအရာက ချီယန်ကို အလွန် ဝမ်းနည်းစေခဲ့သည်။

အမှန်စင်စစ် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အဝတ်အစားများ ဖရိုဖရဲဖြစ်ကာ ရင်သားအစုံ အနည်းငယ် ပေါ်လွင်နေသော ချီယန်ကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ စိတ်လှုပ်ရှားခြင်း မရှိဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်း၌ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဇွဲလုံ့လနှင့် ကျင့်ဝတ်သိက္ခာများ ရှိနေသဖြင့် ဤမျှလောက်သော မြှူဆွယ်မှုမျိုးကိုမူ သူ အလွယ်တကူပင် တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချီယန်သည် သူမ၏ အဝတ်အစားများကို လျင်မြန်စွာ ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး လိုက်ကာနောက်ကွယ်မှ တိတ်တဆိတ် ထွက်လာခဲ့လေသည်။

“နိုးပြီလား” ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အသံသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများကို ပိတ်ထားသော်လည်း အခန်းတွင်း ဖြစ်ပျက်သမျှ အရာအားလုံးကိုမူ ချင်ယွမ်ဖုန်း ကောင်းစွာ သိရှိနေချေသည်။

ချီယန်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် နီမြန်းသွားခဲ့ရပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့တွင် တိုက်ရိုက် ဒူးထောက်လိုက်မိသည်။

“ချီယန် ဆရာကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်။ မနေ့ညက ကျွန်မ... အခန်းမှားဝင်မိသွားတာပါ။ ဆရာကြီး ကျွန်မကို အပြစ်ပေးပါ”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး “ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ နောက်နောင် မင်းအခန်းကို သေချာ မှတ်မိအောင် လုပ်ပါ” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“ဆရာကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ချီယန်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိပြီး မျက်ဝန်းများကို ပိတ်ထားဆဲ ဖြစ်သော ချင်ယွမ်ဖုန်းအား တိတ်တဆိတ် ခိုးကြည့်လိုက်သည်။

“ဆရာကြီး... ဒါဆို ကျွန်မ သွားခွင့်ပြုပါဦး” ချီယန်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

“သွားတော့” ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

ချီယန် အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာတော့မည့် အချိန်မှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် ထပ်မံ၍ စကားဆိုလိုက်ပြန်သည်မှာ “အစွမ်းသတ္တိဆိုတာ မိမိရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကနေပဲ လာတာ။ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကို လိုက်ဖို့ မသင့်တော်ဘူး” ဟူ၍ ဖြစ်ပေသည်။

ချီယန်သည် ဤအရာက ဆရာကြီးက သူမအား သတိပေးနှိုးဆော်ခြင်း ဖြစ်သည်ကို သိရှိသဖြင့် လျင်မြန်စွာပင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာကြီး။ ကျွန်မ နားလည်ပါပြီ” ဟု ဖြေကြားခဲ့သည်။

ထိုသို့ ဆိုပြီးနောက် ချီယန်သည် အခန်းထဲမှ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားခဲ့လေသည်။

သူမ အခန်းပြင်သို့ ထွက်လာသည့် အချိန်တွင် ယန်ရုနှင့် အမှတ်မထင် ဆုံတွေ့ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ကြချေသည်။

ယန်ရုသည် ထွက်ခွာသွားသော ချီယန်ကို ငေးမောကြည့်ရှုရင်း သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ခံစားချက်မျိုးစုံဖြင့် ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့ရသည်။ချီယန်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အခန်းထဲမှ ပြေးထွက်လာသည်ကို သူမ အထင်အရှား မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် ချီယန်၏ အဝတ်အစားများသည် သိသိသာသာပင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသဖြင့် မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို အလွယ်တကူပင် စိတ်ကူးပုံဖော်ကြည့်နိုင်ချေသည်။

ယန်ရုသည် ရင်ထဲတွင် ကြီးစွာသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ ယွမ်ဖုန်းတွင် ထိုသို့သော လိုအပ်ချက်များ ရှိနေပါက သူမထံသို့ လာရောက်နိုင်သည် မဟုတ်လော။

သို့သော် အဘယ်ကြောင့် အခြားလူများစွာ ရှိသည့်အနက် ချီယန် ဖြစ်နေရသနည်း။

သူမသည် စဉ်းစားမိလေလေ ပို၍ ဝမ်းနည်းပူဆွေးလေလေ ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။

ယန်ရုသည် တည်းခိုခန်း အပြင်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ပြေးထွက်သွားခဲ့မိချေသည်။

သို့သော် သူမ၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများ ကြားထဲတွင်ပင် ကြီးစွာသော ဒေါသတရားများကိုလည်း ခံစားလိုက်ရပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူမ၏ သံယောဇဉ်များကို လှည့်စားဖျက်ဆီးခဲ့သည်ဟု ခံစားလိုက်ရပေသည်။

“အဲဒီနေ့က ကြိုက်လားလို့ မေးခဲ့တာတွေက အားလုံး လိမ်ညာမှုတွေပဲလား” ယန်ရုသည် တိုးတိုးလေး ညည်းတွားလိုက်မိပြီး မျက်ရည်များမှာလည်း အဆက်မပြတ် စီးကျလာခဲ့ရသည်။

ထို့နောက် သူမသည် နောက်သို့ လှည့်ပြန်လာပြီး တည်းခိုခန်းထဲသို့ ပြန်လည်ပြေးဝင်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အခန်းထဲသို့ ဇွတ်အတင်း ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်လည်း ဤအချိန်တွင် အိပ်ရာမှ ထလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ကွမ်းဟိုင်နှင့် သူ၏ တပည့် သုံးယောက်တို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား လာရောက် ဂါရဝပြုနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ယန်ရု၊ နိုးပြီလား” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို လုံးဝ မသိရှိသေးသော်လည်း ယန်ရုသည် ငိုကြွေးထားဟန် တူပြီး သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်များလည်း ပုံမှန်မဟုတ်သည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားကာ “ဘာဖြစ်လို့လဲ” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အမူအရာကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ ယန်ရုသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ဟန် ဆောင်နေသည်ဟုသာ ခံစားရသဖြင့် သူမသည် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပါးကို လက်ဝါးဖြင့် ဖြတ်ရိုက်လိုက်လေသည်။

ဤပါးရိုက်ချက်ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ဆွံ့အမှင်တက်သွားရသလို ကွမ်းဟိုင်နှင့် အခြားသူများလည်း အံ့အားသင့်ကာ ကြောင်အမ်းသွားကြရချေသည်။

ချီယန် တစ်ယောက်သာလျှင် မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သိရှိနားလည်ထားဟန် တူပေသည်။

အခန်း (၆၂၆)၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဆေးဖော်စပ်သူ

ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ရိုက်နှက်ပြီးနောက် ယန်ရုမှာ နောက်လှည့်ကာ ပြေးထွက်သွားလေသည်။ ထိုသို့ပြုမှသာ သူမ၏ ဒေါသများ လျော့ပါးသွားမည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ ထိုနေရာ၌ပင် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်၍ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ယန်ရုတစ်ယောက် အဘယ်ကြောင့် စိတ်ဆိုးနေသည်ကို သူအမှန်တကယ်ပင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချီယန်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိလာပြီး နောင်တရသော အမူအရာဖြင့် "ဆရာကြီး... ကျွန်မ အပြင်ထွက်တဲ့အချိန်မှာ ယန်ရုနဲ့ ဆုံလိုက်မိတယ်..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

"သေပါပြီ"

ယန်ရုတစ်ယောက် သူ့ကို အထင်မှားသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သဖြင့် အလျင်အမြန်ပင် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

တည်းခိုခန်းပြင်ပသို့ ရောက်သော် ယန်ရု၏ ပုံရိပ်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း လိုက်လံဖမ်းဆီးလိုက်သည်။

"ယန်ရု၊ ငါ့စကားကို အရင်နားထောင်ပါဦး"

"ဘာတွေကို ရှင်းပြမှာလဲ။ငါနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး။ နင် ဘာလုပ်လုပ် ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး" ဟု ယန်ရုက စိတ်ကောက်သောအသံဖြင့် ပြောသည်။

"တကယ်ပါ၊မင်းတို့ထင်သလို မဟုတ်ရပါဘူး။ ငါနဲ့ ချီယန်ကြားမှာ ဘာမှမရှိပါဘူး" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ စကားလုံးများ ဆွံ့အလျက် ရှင်းပြရသည်။

ယန်ရုမှာ မျက်ရည်ဝဲလျက် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ "နင်က အခုထိ လိမ်နေတုန်းပဲ။ သူမ နင့်အခန်းထဲကနေ ပြေးထွက်လာတာငါ မျက်မြင်တွေ့ခဲ့တာ။ တစ်ညလုံး ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲ ဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ" ဟု ဆိုသည်။

ရှင်းပြ၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ယန်ရုကို တင်းကြပ်စွာ ဖက်လိုက်ပြီး "ယန်ရု၊ ငါ့ကို ယုံပါ။ ငါတို့ ပြန်ရောက်ရင် ချီယန်ကိုပဲ မေးကြည့်လိုက်၊ အကုန်လုံး သိရလိမ့်မယ်" ဟု ပြောသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူမကို ဖက်လိမ့်မည်ဟု ယန်ရု မထင်မှတ်ထားပေ။ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကိုယ်သင်းနံ့ကို ရလိုက်သောအခါ သူမ၏ စိတ်ဒေါသများမှာ ချက်ချင်းပင် တစ်ဝက်ကျော် လျော့ပါးသွားတော့သည်။

"ငါ့ကို ယုံပါ၊ ချီယန်နဲ့ ငါ့ကြားမှာ တကယ်ကို ဘာမှမရှိပါဘူး" ချင်ယွမ်ဖုန်းက မနေ့ညက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အကုန်လုံး ရှင်းပြလိုက်သည်။

ယန်ရုမှာ သံသယများ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း သူမကို တည်းခိုခန်းသို့ ပြန်ခေါ်သွားပြီး မနေ့ညက ဖြစ်စဉ်ကို ချီယန်အား ပြန်ပြောခိုင်းမှသာ ယန်ရုတစ်ယောက် ယုံကြည်သွားတော့သည်။

"ယောက်ျားတွေကတော့ အကုန်လုံး လိမ်တတ်ကြတာပဲ" ယန်ရုက မျက်လုံးများ နီရဲလျက် တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ယန်ရု၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း "စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ တခြားဘယ်သူ့ကိုပဲ လိမ်ပါစေ၊ အရှင်သခင်ကိုတော့ ဘယ်တော့မှ မလိမ်ပါဘူး" ဟု ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ချိုမြိန်သော စကားများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ယန်ရု၏ စိတ်အခြေအနေမှာ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာတော့သည်။

ထိုသို့ဖြင့် အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးမှာ ပြီးဆုံးသွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ယန်ရုတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာလည်း တဖြည်းဖြည်းချင်း နွေးထွေးလာပုံရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ဆေးဖော်စပ်လိုကြောင်း ကွမ်းဟိုင်က နံနက်စောစောကတည်းက ဝါဒဖြန့်လိုက်သဖြင့် မကြာမီပင် လူအများအပြား တည်းခိုခန်းရှေ့တွင် စုရုံးရောက်ရှိလာကြသည်။

ဖူပင်းကျွန်းတွင် နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်း တစ်ခုတည်းသာ ဆေးဖော်စပ်သည့် အဖွဲ့အစည်း ရှိသဖြင့် အချို့သော ဆေးလုံးများမှာ နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်းတွင် မပါဝင်သည့် အခြားဆေးဖော်စပ်သူများအတွက် အလွန်ခက်ခဲပေသည်။

နတ်ဘုရားဆေးခန်းမအသင်းကလည်း ဈေးနှုန်း အလွန်ကြီးမြင့်ကာ ဆေးလုံးတန်ဖိုး၏ တစ်ဝက်နီးပါးကို ကောက်ခံပြီး ဆေးပစ္စည်းများကိုမူ ကိုယ်တိုင်ယူလာရမည် ဖြစ်သည့်အပြင် ဆေးဖော်စပ်မှု မအောင်မြင်ပါကလည်း ငွေပြန်မအမ်းပေ။

ကွမ်းဟိုင်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အမိန့်အတိုင်း အောင်မြင်မှု သေချာစေရမည်ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ မအောင်မြင်ပါက ဆေးပစ္စည်းအတွက် ကုန်ကျစရိတ်ကို ပြန်အမ်းမည်ဟု ကြော်ငြာထားသည်။

ထိုအချက်ကြောင့် ဆေးဖော်စပ်မှု မအောင်မြင်လျှင်ပင် ဆုံးရှုံးစရာ မရှိဟု တွေးမိကာ လူအများအပြား ရောက်ရှိလာကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အခန်းတွင်း၌သာ နေပြီး ချီယန်နှင့် ချွေကျားတို့က ဆေးပစ္စည်းများနှင့် ဖော်စပ်ရမည့် ဆေးလုံးများကို ယူလာပေးကာ သူက ဆေးဖော်စပ်ပေးသည်။

ဆေးဖော်စပ်ပြီးသည်နှင့် ချီယန် သို့မဟုတ် ချွေကျားက ဆေးလုံးများကို ယူသွားပြီး ဈေးနှုန်းကောက်ခံသည်။ အစပိုင်းတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း ဖော်စပ်သည့် ဆေးလုံးများမှာ စတုတ္ထအဆင့် ဆေးလုံးများသာ ဖြစ်သဖြင့် သူ့အတွက် လွယ်ကူလှသည်။

ထို့အပြင် သူသည် ကွမ်းဟိုင်၏ အကြံပေးချက်အတိုင်း ဆေးပေါင်းစပ်သည့် အဆင့်တွင် အတင်းအကျပ် ပေါင်းစပ်သည့်နည်းကို ရှောင်ကြဉ်ထားသဖြင့် ထွက်လာသော ဆေးလုံးများမှာ နတ်ဘုရားအမှတ်တံဆိပ်ပါသည့် ပြီးပြည့်စုံသော ဆေးလုံးများ မဟုတ်ပေ။

ထိုအချက်ကြောင့်လည်း အုတ်အော်သောင်းတင်း မဖြစ်ခဲ့ပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ဆေးဖော်စပ်မှု အလွန်မြန်ဆန်သဖြင့် အပြင်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသူများက သူသည် ဆေးလုံးများကို ကြိုတင်ဖော်စပ်ထားပြီး လိုအပ်သည်ကိုသာ ထုတ်ပေးသည်ဟု ထင်မှတ်နေကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဆေးပစ္စည်းများ ယူသွားပြီး မကြာမီပင် ပြန်ထွက်လာသဖြင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းက အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ မြန်ဆန်ရသနည်းဟု လူအများက တွေးတောနေကြသည်။

သို့သော်လည်း စတုတ္ထအဆင့် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထိုမျှဈေးသက်သာစွာ ဝယ်ယူနိုင်သဖြင့် အထဲတွင်ရှိနေသည့် ဆေးဖော်စပ်သူမှာ အဘယ်ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လုပ်ဆောင်နေသနည်းဟု လူတိုင်းက စိတ်ဝင်တစား ရှိနေကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ အခန်းထဲတွင် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေသည်။ ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ဦးကို ငှားရမ်းပါက အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ မအောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ ဆေးပစ္စည်း အစုံလိုက်သုံးစုံ လိုအပ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရာနှုန်းပြည့် အောင်မြင်မှုကြောင့် သူသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရရှိရုံသာမက ကျန်ရှိသော ဆေးပစ္စည်းနှစ်စုံကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အပြင်ရှိ လူများမှာ ကနဦး တောင်းဆိုမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ပဉ္စမအဆင့် ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ပေးရန် တောင်းဆိုလာကြသည်။

သို့သော်လည်း ပဉ္စမအဆင့် ဆေးလုံးများမှာလည်း အလားတူပင်၊ ဆေးပစ္စည်းများ ဝင်သွားပြီး လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်လောက်မှာပင် ဆေးလုံးများ ထွက်လာသည်။

ထို့အပြင် ဆေးလုံးများမှာ နွေးနေသေးသဖြင့် ယခုမှ ဖော်စပ်ပြီးစ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသောကြောင့် အပြင်ရှိ လူများမှာ တည်းခိုခန်းတွင်းရှိ ဆေးဖော်စပ်သူအပေါ် ပို၍ စိတ်ဝင်စားလာကြသည်။

"ဒီထဲမှာရှိတဲ့ ဆေးဖော်စပ်သူက ဘယ်သူလဲ။ ဆေးဖော်စပ်တာလည်း မြန်ဆန်ပြီး ဆေးလုံးအရည်အသွေးကလည်း အဆင့်မြင့်ပဲ"

"ဟုတ်တယ်၊ ဖူပင်းကျွန်းမှာ ဒီလိုဆေးဖော်စပ်သူမျိုး ဘယ်တုန်းက ပေါ်လာတာလဲ။ ကောက်ခံတဲ့ဈေးကလည်း သက်သာလိုက်တာ၊ သူက တကယ့်ကို လူကောင်းပါပဲ"

"မဟုတ်သေးဘူး၊ ငါ ဒီဆေးဖော်စပ်သူဆီမှာ ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးလုံးတစ်လုံးလောက် ဖော်စပ်ခိုင်းပြီး စမ်းကြည့်ရမယ်"

သတင်းမှာ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

မကြာမီပင် ဖူပင်းကျွန်းတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ဦး ရောက်ရှိနေပြီး အလွန်သက်သာသော ဈေးနှုန်းဖြင့် ဆေးဖော်စပ်ပေးကာ အလွန်မြန်ဆန်ကြောင်း လူတိုင်း သိရှိသွားကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းထံမှ ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးလုံးကို ပထမဆုံး ရရှိသူမှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ ခုန်ပေါက်မတတ် ဖြစ်သွားသည်။ ထိုကဲ့သို့ ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးလုံးအတွက် သူက ဆေးပစ္စည်းတန်ဖိုးနှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အဆင့်မြင့် တစ်ရာသာ ပေးလိုက်ရသည်။

သူသည် ထိုဆေးလုံးကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သောင်းပေါင်းများစွာဖြင့် အလွယ်တကူ ရောင်းချနိုင်ပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးပွားလာသဖြင့် ကံကောင်းသွားပြီဟု ဆိုရပေမည်။

အစပြုသူ ရှိလာလျှင် နောက်ဆက်တွဲ လူများလည်း ရှိလာပေသည်။

လူအများအပြားမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံတွင် ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ပေးရန် တောင်းဆိုလာကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆေးလုံးအဆင့် မြင့်လေလေ ငွေပိုရလေလေ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အချို့ဆိုလျှင် ငွေချေး၍ ဆေးပစ္စည်းများ ဝယ်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းထံ ဆေးဖော်စပ်ရန် လာရောက်ကြသည်။ တည်းခိုခန်းရှေ့တွင် လူတန်းရှည်ကြီး ဖြစ်ပေါ်နေပြီး နံနက်မှ ညနေအထိ သုံးစွဲသူများမှာ အဆက်မပြတ် ရှိနေကာ လူတန်းမှာလည်း တိုသွားခြင်း မရှိပေ။

လူများက ချင်ယွမ်ဖုန်းထံတွင် ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးလုံးများ ပိုမိုတောင်းဆိုလာသည်နှင့်အမျှ သူလည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ပိုမိုရရှိလာသည်။ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်လောက်အတွင်းမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ဖော်စပ်နိုင်သည်။ တစ်နာရီလျှင် ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးလုံး ရှစ်လုံးခန့် ဖော်စပ်နိုင်သည်။

စတုတ္ထအဆင့်၊ ပဉ္စမအဆင့် သို့မဟုတ် ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးလုံးဖြစ်ပါစေ၊ ဆေးပစ္စည်းများ ယူလာပြီး ဆေးလုံးအပြီးသတ် ထွက်လာချိန်အထိ အမြဲတမ်း လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်သာ ကြာမြင့်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အဆင့်မြင့် ရှစ်ရာ ဖြစ်သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ နံနက်မှ ယခုအချိန်အထိ ခြောက်နာရီတိုင်တိုင် ဆေးဖော်စပ်နေခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အဆင့်မြင့် ငါးထောင်ကျော်အထိ ရရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ရရှိလိုက်သည့် ဆေးဖော်စပ်ရာ ဆေးပစ္စည်းများကို ထည့်မတွက်သေးပေ။ အကုန်လုံးကို ပေါင်းလိုက်လျှင်ပင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အဆင့်မြင့် သောင်းပေါင်းများစွာ တန်ဖိုးရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ရေတွက်နေရသည့် ယန်ရုမှာ အလွန်ပျော်ရွှင်နေရုံသာမက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အမြဲတမ်း အထင်သေးတတ်သည့် ချွေကျားပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်လိုက်သည့်အခါတွင် သူ့သခင်က ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ တပည့်ခံရန် အဘယ်ကြောင့် အလိုရှိခဲ့သည်ကို ချွေကျား နားလည်သွားတော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖူပင်းကျွန်းရှိ ကျွန်းပေါင်းရာချီတွင် ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူမှာ တစ်ဦးသာ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။