အခန်း ၈၈၆

အခန်း (၈၈၆) စစ်မှန်သော ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်နှင့် ရွှေဆေးလုံး၏ အစွမ်း။ (၃)

စူးချန်ခုန်းက အေးစက်စွာ ဆိုလေ၏။ "ဘာလို့လဲဆိုတော့... မင်းက အရမ်း အားနည်းလွန်းလို့ပဲ။"

လူထွားကြီး၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း အသက်မဲ့သွားတော့သည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းမှ ဝမ်းဗိုက်အထိ ကြီးမားသော အက်ကြောင်းကြီး ပေါ်လာခဲ့ပြီး စူးချန်ခုန်း၏ ဓားသွားဝိညာဉ်က သူ၏ သိစိတ်ပင်လယ်ကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ လူထွားကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြည်လင်လာပြီး အရိပ်တစ်ခုအလား လွင့်ပြယ်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ နတ်ဆိုးအမြုတေများသာ ကြွေကျကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထိုလူကြီးမှာ အမှန်တကယ်ပင် သက်ရှိမဟုတ်ဘဲ မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာ၏ မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့က ဖန်တီးထားသော ပုံရိပ်ယောင် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

"နတ်ဆိုးအမြုတေတွေလား။ ဒီလောက်တောင် များတာလား"

စူးချန်ခုန်းသည် လက်ကို လှမ်း၍ အမြုတေများကို ဖမ်းယူလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩရိပ်များ ထင်ဟပ်သွားသည်။ ထိုအမြုတေများမှာ အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးအမြုတေများ ဖြစ်ကြပြီး စုစုပေါင်း ဆယ်ခုကျော်ပင် ရှိသည်။ ချင်းမေ့ရှန်က ဤမျှများပြားသော အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးအမြုတေများကို မည်သည့်နေရာမှ ရလာသည်ကို သူ စဉ်းစားမရပေ။ ဤအမြုတေများစွာကို အသုံးပြု၍သာ ပုံရိပ်ယောင်များကို သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ အတင်းအဓမ္မ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဝူရှန်းယုံ... သေသွားပြီလား"

အရိုးမျက်နှာဖုံးနှင့် လူအပါအဝင် ကျန်ရှိနေသော မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်များမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ မှင်သက်နေကြသည်။ ဝူရှန်းယုံမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်စွာ သေဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။ သူတို့ ကူညီရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ တိုက်ကွက် တစ်ကွက်တည်းနှင့် အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"တစ်ချက်တည်းနဲ့... သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့် မိစ္ဆာကို သတ်လိုက်တာလား"

ရှယန်လုံနှင့် အခြားသူများလည်း မျက်လုံးပြူးကာ မှင်သက်နေကြသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့် မိစ္ဆာတစ်ဦးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ဖူးပေ။

"ညီလေးစူးက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေရတာလဲ။ သူလည်း ငါ့လိုပဲ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဖြစ်တာ မကြာသေးဘူး မဟုတ်လား"

ထွမ်မုထောင်မှာ တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်ပြီး စူးချန်ခုန်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အစွမ်းကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။ သူတို့ အားလုံးမှာ အခုမှ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဖြစ်ကြသူများဖြစ်ရာ အဆင့်ချင်း ကွာခြားလျှင်ပင် ဤမျှအထိ ကွာခြားမည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သို့သော် ဝူရှန်းယုံမှာ ထွမ်မုထောင်ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သဖြင့် သာမန် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦးထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်ကြောင်း သေချာသည်။ သို့သော် စူးချန်ခုန်း၏ ရှေ့တွင်မူ သူသည် တစ်ချက်တည်းနှင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

"အားနည်းလိုက်တာ... နတ်ဘုရားမျိုးစေ့နဲ့ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ဝေ့ရှန့်ရှင်းနီးပါးပဲရှိတယ်။ ငါ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် မဖြစ်ခင်ကတည်းကဆိုရင်တောင် သူ့ကို သတ်နိုင်မှာပဲ"

စူးချန်ခုန်းက စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် မဖြစ်မီကတည်းက သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသူဖြစ်ရာ ယခု သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဖြစ်လာချိန်တွင် ဤအဆင့်ရှိသော သိုင်းပညာရှင်များမှာ သူ့ကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရန် အရည်အချင်း မပြည့်မီကြောင်း သူ အသေအချာ သိနေသည်။

"အားလုံး အတူတူတိုက်ကြစို့။ သူ့ကို သတ်ပစ်။"

အရိုးမျက်နှာဖုံးနှင့် လူသည် သတိဝင်လာပြီး ကျန်ရှိနေသော မိစ္ဆာခုနစ်ယောက်ကို ဟိန်းဟောက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူတို့ရှေ့မှ စူးချန်ခုန်းမှာ အလွန်ပင် နက်နဲလှသဖြင့် အနည်းငယ် ပေါ့ဆလိုက်သည်နှင့် ဝူရှန်းယုံကဲ့သို့ အဆုံးသတ်သွားမည်ကို သူတို့ သိနေသည်။

"နေမင်းပစ် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြား"

"မိုးကြိုးတူ"

မဆိုင်းမတွပင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့် မိစ္ဆာအားလုံး၏ မျက်လုံးများတွင် မည်းမှောင်သွားပြီး သူတို့၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ကွက်များကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ ရည်မှန်းချက်မှာ စူးချန်ခုန်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်ကာ ပြာဖြစ်သွားအောင် ချေမှုန်းရန် ဖြစ်သည်။

သားရေဝတ်စုံနှင့်လူက လေးကို တင်လိုက်ရာ မြားမှာ ဟိန်းဟောက်နေသော ဝံပုလွေကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး စူးချန်ခုန်းထံသို့ ကြမ်းတမ်းစွာ ခုန်အုပ်လာသည်။ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်အဆင့်ရှိသော လေးအတတ် ဖြစ်သည်။

"ဝုန်း"

အခြားသော ဗလတောင့်တောင့်နှင့် လူထွားကြီးတစ်ဦးကလည်း ဧရာမ တူကြီးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ထိုတူကြီးမှာ မိုင်ပေါင်းများစွာ အထိ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး လေဟာပြင်ကို ပြိုကျစေမည့်အရှိန်ဖြင့် ကျလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိသော မိစ္ဆာများလည်း သူတို့၏ ပညာရပ်များကို အသီးသီး ထုတ်ဖော်လိုက်ကြရာ စူးချန်ခုန်း ရှိနေသော နယ်ပယ်တစ်ခုလုံးမှာ ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရတော့သည်။

"သတိထား"

ရှယန်လုံ မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ရှစ်ဦး၏ တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်မှုမှာ သာမန်မဟုတ်ပေ။ သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ထိုတိုက်စစ်ကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရန် မဝံ့ရဲပေ။ သူသည် ချက်ချင်းပင် ရွှေနဂါးပုံသဏ္ဍာန် ဓားသွားဝိညာဉ်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ စူးချန်ခုန်းကို ကူညီခုခံပေးလိုက်သည်။

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း"

သို့သော် ရွှေနဂါးမှာ တိုက်စစ်အချို့ကိုသာ ကာကွယ်နိုင်ခဲ့ပြီး ကျန်ရှိသော ပြင်းထန်လှသည့် စွမ်းအားများမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို တုန်ခါစေလျက် စူးချန်ခုန်းထံသို့ ရူးသွပ်စွာ တိုးဝင်သွားသည်။

"ဆန်းကြယ်လိပ်ရွှေဝတ်စုံ"

စူးချန်ခုန်းမှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။ သူ၏ လိပ်အသက်ရှူကျင့်စဉ်၏ အဓိက ထူးခြားချက်မှာ ဖုံးကွယ်ခြင်းနှင့် ခုခံခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဝီ….

စူးချန်ခုန်း၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းရှိ ဆန်းကြယ်လိပ်ရွှေဆေးလုံးမှ အားကောင်းလှသော ရွှေဆေးလုံး စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဟာကွက်မရှိ ဖုံးအုပ်ထားသော ပင်လယ်ပြာရောင် ဝတ်စုံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒိုင်း... ဝုန်း"

နောက်ထပ် ခဏချင်းမှာပင် မြောက်မြားလှသော တိုက်ကွက်များသည် စူးချန်ခုန်း၏ ဆန်းကြယ်လိပ်ရွှေဝတ်စုံ အပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားပြီး အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ စူးချန်ခုန်း ရှိနေသော ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပြိုကွဲသွားပြီး မိုင်ပေါင်းများစွာ ပတ်လည်မှာ မှောင်မိုက်သော ပရမ်းပတာ နယ်မြေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အဝေးမှ ကြည့်လျှင် ကောင်းကင်ယံ၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အနက်ရောင် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည့်နှယ်။

ပျံ့နှံ့သွားသော ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအင်လှိုင်းများကြောင့် ကုဖေးယန်နှင့် ထွမ်မုထောင်ကဲ့သို့ အဆင့်တက်ခါစ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များပင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ထိုတိုက်စစ်ကို ခံယူရပါက သေဖို့သာ ရှိပေတော့သည်။

"သတိထားကြ"

သို့သော် အဝေးမှ အရိုးမျက်နှာဖုံးနှင့် လူမှာ မျက်နှာ ပျက်သွားလေ၏။ စူးချန်ခုန်း၏ အရှိန်အဝါမှာ အနည်းငယ်မျှ လျော့ပါးမသွားဘဲ ပို၍ပင် မြင့်တက်လာနေသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့၏ ပေါင်းစပ်တိုက်ကွက်မှာ စူးချန်ခုန်းကို မသတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ပြိုကွဲနေသော ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ စူးချန်ခုန်းမှာ မားမားမတ်မတ် ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဆန်းကြယ်လိပ်ရွှေဝတ်စုံမှာ ကြီးမားသော လိပ်ခွံကြီးတစ်ခုအလား တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို အရည်ပျော်စေပြီး လမ်းကြောင်းလွဲသွားစေသည်။ ရွှေဆေးလုံး စွမ်းအင်ဖြင့် အသက်သွင်းထားသော ခုခံခြင်းပညာမှာ ထိုစွမ်းအင်၏ အကန့်အသတ်ကို မကျော်လွန်သရွေ့ မည်သည့် တိုက်ခိုက်မှုကိုမဆို ခံနိုင်ရည် ရှိသည်။ မိစ္ဆာများ၏ တိုက်ကွက်များမှာ များပြားသော်လည်း တစ်သားတည်း ဖြစ်မနေပေ။ ထို့ကြောင့် တိုက်ကွက်တစ်ခုချင်းစီမှာ ရွှေဝတ်စုံ၏ အကန့်အသတ်ကို ချိုးဖောက်ရန် မနီးစပ်လှပေ။

"လေမိုးကြိုးမြားအတတ်၊ နေနှင့်လအတူတောက်ပခြင်း"

စူးချန်ခုန်း၏ လက်ထဲတွင် ဧရာမ လေးကြီးတစ်လက် ပေါ်လာသည်။ သူသည် လေးကို တင်၍ မြားတစ်စင်း တပ်လိုက်သည်။ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းရှိ ရွှေဆေးလုံးမှာ အပြင်းအထန် လည်ပတ်သွားပြီး နတ်ဘုရားမျိုးစေ့မှ နတ်ဘုရား အမှတ်အသား ဆယ်ခုမှာ လင်းလက်သွားတော့သည်။ ရွှေဆေးလုံး စွမ်းအင်များသည် စူးချန်ခုန်း၏ စွမ်းအင်ကြောများကို ဖြတ်၍ မြားအတွင်းသို့ ရူးသွပ်စွာ စီးဝင်သွားပြီးနောက် သူသည် မြားကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ရွှီး"

မိုင်ပေါင်း ၂၀ ပတ်လည်အတွင်းရှိ သဘာဝစွမ်းအင်များမှာ ထိုမြားအတွင်းသို့ အပြင်းအထန် စီးဝင်သွားပြီး မြားမှာ လေထဲတွင် နှစ်စင်းအဖြစ် ကွဲထွက်သွားကာ နေနှင့် လကို ကိုယ်စားပြုသော မြားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ပူပြင်းလှသော နေမြားနှင့် အေးစိမ့်လှသော လမြားတို့မှာ ညကောင်းကင်ယံတွင် နေနှင့်လ တစ်ပြိုင်နက် ထွက်လာသကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး မိစ္ဆာများ ရှိရာသို့ ထိုးစိုက်သွားတော့သည်။

"နေမင်းပစ် ကောင်းကင်ဝံပုလွေ၊ ဝံပုလွေကိုးကောင် ကောင်းကင်ဝါးမျိုခြင်း"

မိစ္ဆာအုပ်စု၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ အချို့မှာ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာကြသော်လည်း လေးပညာတွင် ကျွမ်းကျင်သော သားရေဝတ်စုံနှင့် လူမှာမူ အလယ်ဗဟိုတွင် ရောက်နေသဖြင့် မလွတ်နိုင်တော့ပေ။ သူသည် သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်အဆင့် လေးအတတ်ကို ယုံကြည်သဖြင့် ဟိန်းဟောက်ကာ မြားကိုးစင်းကို တစ်ပြိုင်နက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်တွင် ထိုမြားကိုးစင်းမှာ ကောင်းကင်ဝါးမျို ဝံပုလွေကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နေလမြားများကို တားဆီးရန် ကြိုးစားကြသည်။

"ဖျောင်း... ဖျောင်း"

သို့သော် ၎င်းမှာ ပုစဥ်းရင်ကွဲက ရထားဘီးကို တားဆီးသကဲ့သို့သာ ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ မြားနှစ်စင်းမှာ ဝံပုလွေကြီးများကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် အလွယ်တကူ ဖောက်ထွက်သွားပြီး မည်သည့် အတားအဆီးမျှ မရှိခဲ့ပေ။ စူးချန်ခုန်းသည် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် မဖြစ်မီကတည်းက သူ၏ လေးအတတ်ကို ရွှေဆေးလုံး စွမ်းအင်နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်နှင့် တူညီသော ဖျက်ဆီးအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ယခု သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဖြစ်လာချိန်တွင်မူ သူ၏ စွမ်းအားမှာ ယခင်ကထက် ဆယ်ဆမက ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး"

သားရေဝတ်စုံနှင့် လူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးထွက်သွားပြီး မကျေနပ်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသော အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် သူအကျွမ်းကျင်ဆုံးသော နယ်ပယ်တွင် ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော လူငယ်တစ်ဦး၏ အပြတ်အသတ် ခြေမှုန်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်ကို လက်မခံနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

"ဝုန်း"

နေလမြားများမှာ နေ အစစ်အမှန်နှင့် လ အစစ်အမှန်တို့ တိုက်မိသကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ နေ၏ ပြင်းထန်သော အလင်းနှင့် လ၏ အေးစိမ့်သော အလင်းတို့မှာ မိုင်ပေါင်းများစွာကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး သားရေဝတ်စုံနှင့် လူကို တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်။

"အား... မဖြစ်ဘူး။"

မိုင်ပေါင်းများစွာ ပျံ့နှံ့သွားသော ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားများမှာ မလွတ်နိုင်သော အခြား မိစ္ဆာတစ်ဦးကိုပါ ဝါးမျိုသွားခဲ့သည်။ ထိုမိစ္ဆာမှာ ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်၍ ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နေလမြား၏ စွမ်းအားအောက်တွင် လက်မချင်းစီ ပြိုကွဲကာ လေဟာနယ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"မိစ္ဆာ... တကယ့် မိစ္ဆာကောင်ပဲ။ ဒီတာ့ဝူဖုန်းက မိစ္ဆာကောင်ပဲ။ သူက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေရတာလဲ"

ကျန်ရှိနေသော မိစ္ဆာများမှာ ချွေးစေးများ ပြန်လာကြသည်။ သူတို့သည် အခုမှ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဖြစ်လာသော စူးချန်ခုန်းက ဤမျှ အစွမ်းထက်နေသည်ကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်ကြတော့ပေ။ တိုက်ကွက် တစ်ချက်အတွင်းမှာတင် သူတို့ထဲမှ သုံးဦး သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

"အားနည်းလိုက်တာ... ဒီမိစ္ဆာတွေ အများစုက နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို သုံးပြီး အခုမှ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ဖြစ်လာတဲ့ လူတွေနဲ့ အတူတူပဲ။"

စူးချန်ခုန်းက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ ဤမိစ္ဆာများမှာ ပုံရိပ်ယောင်များသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိနေသည်။ အများစုမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့် မဟုတ်ကြသော်လည်း ချင်းမေ့ရှန်က အတင်းအဓမ္မ မြှင့်တင်ပေးထားခြင်း ဖြစ်ရာ သူတို့၏ အစွမ်းမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များထဲတွင် အနိမ့်ဆုံးသာ ဖြစ်သည်။