အခန်း ၈၈၉

အခန်း (၈၈၉) ပရမ်းပတာ မိစ္ဆာအသိုက်နှင့် အဆုံးမဲ့ ဟင်းလင်းပြင်။ (၃)

ဟိုးယခင်က ဆင်ဝပ်တောင်ပေါ်တွင် ဖန်ရှန့်ဝူသည် ဟုန်ကျန်းရှန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ကာ မြေအောက်ဝိညာဉ်ကြောအတွင်းသို့ ပျော်ဝင်နေသော မိစ္ဆာသွေးများကို စုပ်ယူရန် ရောက်လာခဲ့ဖူးသည်။ ထိုစဉ်က စူးချန်ခုန်းသည် ဖန်ရှန့်ဝူကို မောင်းထုတ်ကာ ကျန်ရှိနေသော မိစ္ဆာသွေးအချို့ကို ထုတ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး ထိုသွေးများကို ရှလက်ယန် မိသားစုထံတွင် 'ဝိညာဉ်တစ်သောင်းဂူသင်္ချိုင်း' သို့ ဝင်ရောက်ခွင့်နှင့် လဲလှယ်ခဲ့ဖူးသည်။

အကယ်၍ ဟုန်ကျန်းရှန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် မိစ္ဆာသွေးများ ရှိနေမည်ဆိုပါက ဤမူလအရင်းအမြစ်တူသော မိစ္ဆာသွေးပုလင်းကို အသုံးပြု၍ သက်ရှိများ၏ အရှိန်အဝါကို ခြေရာခံရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူများထံ အပ်နှံလျှင် ဟုန်ကျန်းရှန့်၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေနိုင်ပြီး ၎င်းမှတစ်ဆင့် ချင်းမေ့ရှန်၏ နောက်ကြောင်းကို လိုက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ... ဒါပေါ့…ရတာပေါ့"

ရှယန်လုံက မဆိုင်းမတွဘဲ သဘောတူလိုက်သည်။ မူလက ရှယန် မိသားစုသည် ထိုမိစ္ဆာသွေးပုလင်းကို သုတေသနပြုရန်အတွက်သာ ဝယ်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အခြား မည်သည့် အသုံးဝင်ပုံကိုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ကြချေ။ ရှယန်လုံသည် လူတစ်ယောက်ကို စေလွှတ်၍ ထိုသွေးပုလင်းကို ယူဆောင်လာစေကာ စူးချန်ခုန်းထံသို့ အပ်နှံလိုက်သည်။

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ်... ကျွန်တော်မျိုးကို ခွင့်ပြုပါဦး"

စူးချန်ခုန်းသည် ရှယန်လုံနှင့် အခြားသူများကို နှုတ်ဆက်ကာ ရှယန် ကောင်းကင်ဂူနန်ူမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ သူသည် ဟုန်ကျန်းရှန့်၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားရမည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမည်သာ ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လူတိုင်းသည် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချနေကြသည်။ သူတို့၏ စိတ်အခြေအနေမှာ လေးလံနေပြီး ယနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များမှာ မခန့်မှန်းနိုင်သော ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်သွားနိုင်ကြောင်း သူတို့ သိနေကြသည်။

'အလောင်းမြှုပ်တောင်ကို တစ်ချက်သွားပြီး အဘိုးအို ဝမ်ထျန်းကုန်းက ဒီမိစ္ဆာသွေးကို သုံးပြီး ဟုန်ကျန်းရှန့်ရဲ့ တည်နေရာကို ခြေရာခံနိုင်မလား ကြည့်ရမယ်'

ကောင်းကင်ဂူနန်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် အလောင်းမြှုပ်တောင်သို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းလာခဲ့သည်။ ခြေရာခံအတတ်နှင့် ပတ်သက်လျှင် စူးချန်ခုန်းသည် အဘိုးအို ဝမ်ထျန်းကုန်းကို အရင်ဆုံး သတိရမိသည်။ ၎င်းမှာ ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင် ဖြစ်သဖြင့် သက်ရှိများ၏ အရှိန်အဝါကို အလွန်အမင်း အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိပြီး ဝိညာဉ်များကို အဝေးမှ ခြေရာခံနိုင်သည်။ ဤမိစ္ဆာသွေးကို ကြားခံအဖြစ် အသုံးပြုပါက ဟုန်ကျန်းရှန့် ရှိနေသော နေရာကို ရှာတွေ့ရန် အခွင့်အလမ်း အလွန်များသည်။

မဟာမီးလျှံ အင်ပါယာ၏ နယ်နိမိတ်အပြင်ဘက်ရှိ အလောင်းမြှုပ်တောင်သို့ မိုးမလင်းမီမှာပင် စူးချန်ခုန်း ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါ အနည်းငယ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

"ဟူး"

မကြာမီမှာပင် တောင်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံနှင့် ပုံရိပ်တစ်ခု ပျံထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ အဘိုးအို ဝမ်ထျန်းကုန်းပင် ဖြစ်သည်။ ဝမ်ထျန်းကုန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။ အဘိုးအိုသည် မည်သည့် အထောက်အကူမှ မပါဘဲ သဘာဝအတိုင်း ပျံသန်းနေခြင်းမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်း၏ အမှတ်အသားပင် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ထျန်းကုန်းသည်လည်း လေထဲတွင် အလိုအလျောက် ရပ်တန့်နေသော စူးချန်ခုန်းကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။ "ညီလေးတာ့... မင်းလည်း... သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီလား"

"အင်း... ခင်ဗျားကိုလည်း ဂုဏ်ပြုပါတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ ဆန္ဒ ပြည့်ဝသွားပြီပေါ့" စူးချန်ခုန်းက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အဘိုးအို ဝမ်ထျန်းကုန်းသည် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကိုပင် မသုံးဘဲ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ခြင်းမှာ အနည်းငယ် မထင်မှတ်ထားစရာ ဖြစ်သော်လည်း ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အရာတစ်ခုပင်။ အဘိုးအိုမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်လာခဲ့ပြီး လုံလောက်သော ကြိုးစားမှုများလည်း ရှိခဲ့သည်။ မကြာသေးမီက မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာ အတွင်းမှ ရရှိခဲ့သော အကျိုးကျေးဇူးများကြောင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ နောက်ဆုံးတွင် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် သာမန်ပါရမီဖြင့်ပင် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသော စံပြပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဟု ဆိုနိုင်သည်။

"ညီလေးတာ့ကို ခဏလောက် ကျော်တက်နိုင်မယ် ထင်နေတာ..." အဘိုးအို ဝမ်ထျန်းကုန်းက ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဖြစ်လာပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းကို အံ့အားသင့်အောင် လုပ်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားသော်လည်း စူးချန်ခုန်းသည်လည်း ထိုနယ်ပယ်သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် လူလူအချင်းချင်း ကွာခြားချက်ကိုသာ သက်ပြင်းချနေမိတော့သည်။ အကယ်၍ အဘိုးအိုသာ စူးချန်ခုန်းသည် မကြာသေးမီကပင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့် မိစ္ဆာအမြောက်အမြားကို သတ်ခဲ့သည်ကို သိလျှင် ပို၍ပင် အံ့ဩသွားပေလိမ့်မည်။

စိတ်ခံစားချက်များကို ဘေးချိတ်လိုက်ပြီး အဘိုးအို ဝမ်ထျန်းကုန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။ "ညီလေးစူး... မင်း ဒီလူအိုကြီးဆီကို အဝေးကြီးကနေ လာရှာတာဆိုတော့ ကိစ္စတစ်ခုခုတော့ ရှိတယ်မလား"

စူးချန်ခုန်းသည် အကြောင်းမရှိဘဲ သူ့ထံသို့ မလာတတ်ကြောင်း သူ သိနေပြီး ကူညီရန်လည်း အသင့်ရှိနေသည်။ စူးချန်ခုန်းကို ကျေးဇူးတင်ရှိအောင် လုပ်ထားခြင်းမှာ မကောင်းသော အရာမဟုတ်ပေ။ ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားလှသည့် သိုင်းပညာရှင်နှင့် မိတ်ဆွေဖြစ်ရခြင်းမှာ အကျိုးရှိလှသည်။

"ဟုတ်တယ်... ကျွန်တော့်ရဲ့ အစ်ကို ဟုန်ကျန်းရှန့်ကို မကြာသေးခင်ကမှ ချင်းမေ့ရှန် ဖမ်းသွားတယ်။ ဒီမိစ္ဆာသွေးပုလင်းက သူနဲ့ ဆက်နွှယ်မှု ရှိလိမ့်မယ်။ သူ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ကျွန်တော့်ကို ကူရှာပေးနိုင်မလား" စူးချန်ခုန်းက လိုရင်းကိုသာ ပြောလိုက်ပြီး ထိုမိစ္ဆာသွေးပုလင်းကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ဟုန်ကျန်းရှန့်ကို ချင်းမေ့ရှန်က ဖမ်းသွားတယ် ဟုတ်လား"

အဘိုးအို ဝမ်ထျန်းကုန်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူသည် မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာအတွင်း ဟုန်ကျန်းရှန့်နှင့် တွေ့ဆုံစကားပြောခဲ့ဖူးသဖြင့် ရင်းနှီးမှု အချို့ ရှိထားသူ ဖြစ်သည်။

"ဒီအဘိုးကြီးကိုပဲ အားကိုးလိုက်စမ်းပါ။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါ့ရဲ့ အရှိန်အဝါ ခြေရာခံနိုင်စွမ်းက အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာပြီ။" အဘိုးအို ဝမ်ထျန်းကုန်းက ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်သည်။

သူ့အတွက်မူ စူးချန်ခုန်းကို ကူညီ၍ ခြေရာခံပေးခြင်းမှာ ရိုးရှင်းလှသော အလုပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ပုလင်းလေးကို ယူကာ အဖုံးကို ဖွင့်ပြီး အတွင်းမှ မိစ္ဆာသွေး၏ ရနံ့ကို ရှူရှိုက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ တူညီသော အရှိန်အဝါကို ရှာဖွေရန် တိတ်ဆိတ်စွာ အာရုံခံလိုက်သည်။ သူသည် အနံ့ဖြင့် ခြေရာခံခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ဝိညာဉ်ကို အသုံးပြု၍ အာရုံခံ ခြေရာခံခြင်း ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ ယခုအခါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အဘိုးအို ထျန်းစူး၏ မြင်ကွင်းအတွင်း၌ မိစ္ဆာသွေး၏ အရှိန်အဝါနှင့် ဆက်နွှယ်နေသော သဲ့သဲ့မျှရှိသည့် အသက်အရှိန်အဝါတစ်ခုကို အပ်ချည်မျှင်လေးတစ်ခုအလား တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုမျှင်လေးနောက်သို့ လိုက်ရင်း အဘိုးအိုသည် ဝေးလံသော နေရာတစ်ခုသို့ အကြည့်ကို ပို့လိုက်သည်။

"အဖြူရောင်ညနိုင်ငံထဲမှာ..." ဟု အဘိုးအို ထျန်းစူးက ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အဖြူရောင်ညနိုင်ငံလား"

စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထိုနိုင်ငံမှာ မဟာမီးလျှံအင်ပါယာနှင့် ကပ်လျက်ရှိသော အောက်အဆင့် သုံးနိုင်ငံထဲမှ တစ်နိုင်ငံ ဖြစ်သဖြင့် ချင်းမေ့ရှန်သည် ဟုန်ကျန်းရှန့်ကို ထိုနိုင်ငံအတွင်းသို့ ခေါ်သွားပြီဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟမ်…"

အဘိုးအို ထျန်းစူးက အသက်အရှိန်အဝါကို ဆက်လက် ခြေရာခံနေစဉ် အခြားတစ်ဖက်မှာ အဖြူရောင်ညနိုင်ငံ၏ မည်သည့်နေရာတွင်မှ ရှိမနေဘဲ လေဟာပြင်ကြီးအတွင်း၌ ဝှက်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့ဩသွားသည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ" အဘိုးအို ထျန်းစူး စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ ယခင်ကဆိုလျှင် လေဟာပြင်အတွင်း ဝှက်ထားသူကို သူ ဘာမှ မတတ်နိုင်သော်လည်း ယခုအခါ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဖြစ်လာပြီး စွမ်းရည်များ တိုးတက်လာပြီ ဖြစ်သဖြင့် စိန်ခေါ်မှု တစ်ရပ်အဖြစ် ယူဆလိုက်သည်။

အဘိုးအိုသည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို စုစည်းကာ ထိုအရှိန်အဝါနောက်သို့ လိုက်လျက် လေဟာပြင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ၎င်းမှာ လမ်းကြောင်း မသိနိုင်ဘဲ လှုပ်ရှားရန် မလွယ်ကူလှသော မှောင်မိုက်သည့် ပရမ်းပတာ လေဟာပြင်ကြီး ဖြစ်သည်။ မိမိသဘောဖြင့် အထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် များအတွက်ပင် အန္တရာယ်ရှိလှပြီး အများစုမှာ လမ်းပျောက်ကာ သေဆုံးသွားတတ်ကြသည်။

"ဒါက ဘာကြီးလဲဟ"

အဘိုးအို ဝမ်ထျန်းကုန်း မှင်သက်သွားလေ၏။ သူသည် ထူထပ်လှသော အနက်ရောင် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် အနက်ရောင် စက်လုံးကြီးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ အဆုံးအစ မရှိလောက်အောင် ကြီးမားလှပြီး နှလုံးခုန်သံကဲ့သို့ တဒိန်းဒိန်းနှင့် စည်းချက်ကျကျ တုန်ခါနေသည်။

ထိုစက်လုံးကြီး၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် တစ်စုံတစ်ဦးက သူ့ကို ချောင်းကြည့်နေသည်ကို သတိပြုမိသွားသကဲ့သို့ ရက်စက်လှသော မျက်လုံးကြီး တစ်လုံးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာတော့သည်။ ထိုမျက်လုံးအတွင်း၌ ပျက်သုဉ်းသွားသော တိုင်းနိုင်ငံများ၊ သေဆုံးနေသော သက်ရှိများစွာ၊ ခေတ်ပျက်ကပ်များ၊ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များနှင့် ကပ်ဆိုးကြီးများ၏ ပုံရိပ်များကို တွေ့မြင်နေရသည်။ ဖရိုဖရဲဖြစ်မှုနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်း အားလုံးမှာ ထိုမျက်လုံးအတွင်း၌ ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ ဝါးမျိုဖျက်ဆီးမည့် ဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခုအလား ဆွဲငင်အားများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

အဘိုးအို ဝမ်ထျန်းကုန်းမှာ ထိုမျက်လုံးအတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ အကြည့်မှာလည်း ဗလာကျင်းသွားတော့သည်။