အခန်း ၈၉၃

အခန်း (၈၉၃) ရှီမိသားစု၏ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ရှီကျင့်ထျန်းနှင့် ဟွမ်ထျန်းရွှေးယွင်။ (၁)

စူးချန်ခုန်း လိုအပ်နေသော ထိုသတ္တုများသည် ရွှေထက်ပင် ပိုမိုတန်ဖိုးရှိလှသည်။ အနည်းငယ်မျှကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ပမာဏအမြောက်အမြား ရရှိရန်မှာ မလွယ်ကူလှချေ။ စူးချန်ခုန်း၏ ဓားသွားဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းရန်အတွက် လုံလောက်သော ရွှေဓာတ်စွမ်းအင်ကို ရရှိရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှရာ ၎င်းမှာ ဆန်းကြယ် လိပ်နဂါး စွမ်းအင်များကို စုဆောင်း၍ ရွှေဆေးလုံးအဖြစ် သန့်စင်ခြင်းထက်ပင် ပိုမိုခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

'ရှယန် မိသားစုကို မေးကြည့်ရမယ်။ ငါ စုဆောင်းထားတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေနဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေကို သုံးပြီး လဲလို့များ ရနိုင်မလားလို့'

အခြားနည်းလမ်းမရှိသဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် ရှယန် မိသားစုနှင့် လဲလှယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သော်လည်း ၎င်းမှာ လုံလောက်လိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိနေသည်။

"ဟမ်"

စူးချန်ခုန်းသည် မဟာမီးလျှံမြို့တော်သို့ သွားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် သူ၏ အိတ်အတွင်းရှိ တုံကင်ပြားထံမှ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရှယန် မိသားစုမှ တစ်စုံတစ်ဦးက သတင်းပို့နေခြင်း ဖြစ်သဖြင့် စူးချန်ခုန်းမှာ အံ့ဩသွားသည်။ သူကလည်း မြို့တော်သို့ သွားရန် လုပ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

"အကြီးအကဲတာ့... မဟာမီးလျှံမြို့တော်မှာ အကြီးအကဲတာ့ကို သိတယ်လို့ ပြောတဲ့ လူတစ်ယောက် ရောက်နေပါတယ်။ အရေးကြီးကိစ္စ ပြောစရာ ရှိလို့ပါတဲ့။ သူက အကြီးအကဲတာ့နဲ့ တွေ့ချင်နေပြီး သူ့နာမည်က လီကျန့်ကောင်းလို့ ပြောပါတယ်"

တံဆိပ်ပြားအတွင်းရှိ သတင်းစကားမှာ ရှယန်ကျယ်ထံမှ ဖြစ်သည်။

"လီကျန့်ကောင်းလား... လီမိသားစုက လူပဲ"

စူးချန်ခုန်းသည် ထိုနာမည်မှာ ရင်းနှီးနေသဖြင့် စဉ်းစားကြည့်ရာ မကြာမီမှာပင် ထိုသူမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း သတိရသွားသည်။ ယခင်က စူးချန်ခုန်းသည် သားရဲငါးမျိုး ပန်းချီကားကို ရှာဖွေရန်အတွက် ဝူကျိအင်ပါယာရှိ စာပေရနံ့တောင်သို့ သွားရောက်ကာ ပန်းချီသူတော်စင် ပိုင်ရှင်းကျစ်၏ မျိုးဆက်များဖြစ်သော လီမိသားစုကို ရှာဖွေခဲ့ဖူးသည်။

ထိုစဉ်က လီမိသားစုမှာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော ရှီမိသားစု၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံနေရသော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ အကူအညီဖြင့် ထိုအခက်အခဲကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့သည်။ နောက်ထပ် လက်စားချေမှုများကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် လီမိသားစု တစ်စုလုံးသည် စာပေရနံ့တောင်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။ လီမိသားစု၏ အကြီးအကဲမှာ လီစုန့်ဖြစ်ပြီး လီကျန့်ကောင်းမှာ သူ၏ သားဖြစ်သည်။

ယခုအခါ အကြောင်းရင်း တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် လီကျန့်ကောင်းသည် မဟာမီးလျှံအင်ပါယာအထိ အဝေးကြီးမှ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းမှာ ရှယန် မိသားစု၏ ဧည့်သည်တော် အကြီးအကဲ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိထားသဖြင့် သူတို့မှတစ်ဆင့် စူးချန်ခုန်းကို လာရောက်ရှာဖွေခြင်း ဖြစ်သည်။

"သွားကြည့်ကြတာပေါ့"

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် လီကျန့်ကောင်းနှင့် တွေ့ဆုံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး သူ လာခဲ့မည်ဖြစ်ကြောင်း ရှယန်ကျယ်ကို အကြောင်းပြန်လိုက်သည်။

ပထမအချက်က စူးချန်ခုန်း၏ ဝူချင်းရှီကျင့်စဉ် တိုးတက်လာခြင်းမှာ ပိုင်ရှင်းကျစ်နှင့် လီမိသားစု၏ အကူအညီများစွာ ပါဝင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အခက်အခဲများကို ကူညီပေးခြင်းဖြင့် ကျေးဇူးဆပ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ကျေးဇူးတရားနှင့် သံယောဇဉ်မှာ အရောင်းအဝယ် ကိစ္စများကဲ့သို့ တစ်ကြိမ်ကူညီပြီးရုံဖြင့် ပြတ်စဲသွားမည့်အရာ မဟုတ်ပေ။

ဒုတိယအချက်မှာ စူးချန်ခုန်းသည် ရှယန် မိသားစုနှင့် ရှားပါးသတ္တုများ လဲလှယ်ရန် စီစဉ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မြို့တော်သို့ သွားရင်းနှင့် လီကျန့်ကောင်း ဘာပြောချင်သလဲဆိုသည်ကို တစ်ခါတည်း သွားရောက်မေးမြန်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အချိန်မဆွဲဘဲ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာကာ မဟာမီးလျှံမြို့တော်ဆီသို့ ပျံသန်းလာခဲ့သည်။

မြို့တော်၏ အဝင်ဝသို့ စူးချန်ခုန်း ရောက်ရှိလာသည်။

"အကြီးအကဲတာ့"

မကြာမီမှာပင် ကြိုတင်စောင့်ဆိုင်းနေသော ရှယန်ကျယ်က ခရီးဦးကြိုပြုလိုက်သည်။ ရှယန်ကျယ်သည် စူးချန်ခုန်းမှာ မကြာသေးမီကပင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်သို့ ရောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိထားသဖြင့် ယခင်ကထက် ပိုမို၍ ရိုသေလေးစားစွာ ဆက်ဆံနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော့်ကို လီကျန့်ကောင်းဆီ ခေါ်သွားပေးပါ" စူးချန်ခုန်းက အချိန်မဖြုန်းဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်တော့်နောက်က လိုက်ခဲ့ပါခင်ဗျ"

ရှယန်ကျယ်သည် စူးချန်ခုန်းကို နန်းတော်အတွင်းရှိ ဧည့်ခန်းမဆောင်တစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ လီကျန့်ကောင်းသည် စူးချန်ခုန်းကို လာရောက်ရှာဖွေခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ရှယန် မိသားစုကလည်း သူ့ကို အထူးဧည့်သည်တော်အဖြစ် ကောင်းမွန်စွာ ဧည့်ခံထားသည်။

ဧည့်ခန်းအတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သောအခါ စူးချန်ခုန်းသည် လီကျန့်ကောင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ယခင်ကထက် ပို၍ ရင့်ကျက်လာပုံရပြီး လူငယ်လေးတစ်ယောက်နှင့် မတူတော့ပေ။

"ဆရာစူး"

စူးချန်ခုန်း ဝင်လာသည်ကို မြင်လျှင် မြင်ချင်း စိုးရိမ်တကြီး ထိုင်နေသော လီကျန့်ကောင်းမှာ ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ရိုသေလေးစားစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ လီကျန့်ကောင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတော်လေး စိုးရိမ်နေမိသည်။

ထိုစဉ်က စူးချန်ခုန်းသည် သူတို့ကို ရှီမိသားစု လက်မှ ကယ်တင်ခဲ့ပြီး စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံ အတွင်း၌ ရှီမိသားစု၏ အကြီးအကဲနှင့် အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းမှ အကြီးအကဲတို့ကို နှိမ်နင်းကာ မဟာသိုင်းပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး၏ အစွမ်းကို ထုတ်ဖော်ပြခဲ့ဖူးသည်။ ထို့အပြင် နောက်ပိုင်းတွင် စူးချန်ခုန်း၏ နာမည်မှာ ကျော်ကြားလာခဲ့ရာ အဝေးသို့ ရောက်နေသော လီမိသားစုပင်လျှင် စူးချန်ခုန်းမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အဆင့်အောက်၌ အစွမ်းအထက်ဆုံးသူ ဖြစ်ကြောင်း ကြားသိခဲ့ရသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာသွားပြီဖြစ်ရာ စူးချန်ခုန်းကဲ့သို့ အဆင့်အတန်း မြင့်တက်သွားသူတစ်ဦးက သူတို့ကဲ့သို့ သာမန်လူများကို မှတ်မိနေဦးမလားဟု သူ စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ စိုးရိမ်မှုမှာ အပိုသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်းသည်လည်း အောက်ခြေမှ တက်လာသူဖြစ်သဖြင့် အောင်မြင်မှုရရှိချိန်တွင် မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်းများကို အထင်သေးမည့်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။

"သခင်လေးလီ... ထိုင်ပါဦး။ ဒီလောက် အဝေးကြီးကနေ ကျွန်တော့်ကို ဘာကိစ္စနဲ့များ လာရှာရတာလဲ" စူးချန်ခုန်းက လီကျန့်ကောင်းကို အားနာမနေဘဲ ထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

နှစ်ဦးသား ထိုင်မိကြသောအခါ စူးချန်ခုန်းက လိုရင်းကို မေးလိုက်သည်။ လီကျန့်ကောင်းသည် ဤမျှ အဝေးကြီးမှ လာရောက်ကာ ရှယန် မိသားစုထံမှတစ်ဆင့် အရေးကြီးသတင်း ပို့ခိုင်းသည်ဆိုလျှင် ကိစ္စမှာ သာမန်မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။

လီကျန့်ကောင်းက စပြောပြသည်။ "ဆရာစူးနဲ့ လမ်းခွဲခဲ့ပြီးနောက်မှာ ကျွန်တော်တို့ လီမိသားစုက ရှီမိသားစုရဲ့ လက်စားချေမှုကို ကြောက်လို့ ဝူကျိအင်ပါယာကနေ ထွက်လာခဲ့ကြတယ်... အဝေးကြီးမှာရှိတဲ့ ဟွမ်ထျန်းနိုင်ငံကို ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ကြတာပါ"

ဟွမ်ထျန်းနိုင်ငံမှာ အထက်အဆင့်နိုင်ငံ သုံးနိုင်ငံထဲမှ တစ်နိုင်ငံဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အင်ပါယာကဲ့သို့ အစွမ်းထက်ကာ မဟာမီးလျှံအင်ပါယာထက်ပင် ပိုမို အင်အားကြီးမားကြောင်း စူးချန်ခုန်း မှတ်မိနေသည်။

"ဟွမ်ထျန်းနိုင်ငံမှာ ကျွန်တော်တို့ မိသားစု ကံကောင်းခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော့်အဖေက တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိပြီး တောရိုင်းဒေသက ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးတစ်ခုထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘိုးဘေး ပိုင်ရှင်းကျစ် ချန်ထားခဲ့တဲ့ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ပြန်ရှာတွေ့ခဲ့ပါတယ်။" လီကျန့်ကောင်းက လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ကို ဖွင့်ဟလိုက်သည်။

"ပိုင်ရှင်းကျစ်ရဲ့ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ဟုတ်လား"

စူးချန်ခုန်းမှာ အတော်လေး အံ့ဩသွားသည်။ ပန်းချီသူတော်စင် ပိုင်ရှင်းကျစ်သည် 'ပန်းချီမှ အစစ်အမှန် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း' ဆိုသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူ ကွယ်လွန်ချိန်တွင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ပိုင်မိသားစုထံ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။ သို့သော် အချိန်ကာလ ကြာမြင့်လာသည်နှင့်အမျှ ပိုင်မိသားစုမှာ ဆုတ်ယုတ်လာပြီး နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကိုပင် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ကာ ဘေးအန္တရာယ် ရှောင်ရှားရန်အတွက် မိသားစုနာမည်ကိုပင် လီဟု ပြောင်းလဲခဲ့ရသည်။

သို့သော် ယခုအခါ လီစုန့်သည် ဟွမ်ထျန်းနိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ဘိုးဘေး ပိုင်ရှင်းကျစ်၏ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို မမျှော်လင့်ဘဲ ပြန်လည်ရှာတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အဖေက ဒါဟာ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ ကောင်းချီးပေးမှုလို့ ယူဆပြီး အရမ်း ဝမ်းသာခဲ့ပါတယ်။ သူဟာ လီမိသားစုကို ဟွမ်ထျန်းနိုင်ငံရဲ့ ဟွမ်ထျန်းနယ်မြေမှာ အခြေချစေပြီး နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို လေ့လာပြီးတော့ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ဆန္ဒက မိသားစုကို အရင်ကလို ပြန်ပြီး ကြီးမြတ်လာစေဖို့ မဟုတ်ဘဲ အေးအေးချမ်းချမ်းနဲ့ ပိုကောင်းတဲ့ ဘဝမှာ နေထိုင်နိုင်ဖို့ပါ။"