အခန်း ၈၉၆

အခန်း (၈၉၆) သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်၏ အရှိန်အဝါနှင့် ကျောက်ဝါ ကောင်းကင်ဂူနန်း။ (၂)

လီကျန့်ကောင်း ခဏမျှ တွေဝေသွားသော်လည်း ခေါင်းညိတ်၍ ကတိပေးလိုက်သည်။ လီမိသားစုက ရှီမိသားစုကို မုန်းတီးသည်မှာ အမှန် ဖြစ်သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ အင်အားကွာခြားချက်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။ ရန်ငြိုးများ ရှိနေလင့်ကစား ရှီမိသားစုဘက်မှသာ ရန်မူခြင်းကို ရပ်တန့်မည်ဆိုလျှင် သူတို့အနေဖြင့် အမုန်းတရားများကို လက်လွှတ်ရန် ရွေးချယ်လိုကြသည်။ အင်အားမရှိသော အခြေအနေတွင် ဤသည်မှာ ရေရှည်ရှင်သန်နိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။

သန်မာထွားကြိုင်းသော အကြီးအကဲက အခက်တွေ့နေသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းပြောတာက အဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက ငါဆုံးဖြတ်နိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး... ကျောက်တုံးဘုရင် ပြန်လာတာကိုပဲ စောင့်ရမယ်။ အစောဆုံး ရက်အနည်းငယ်ကနေ နောက်ဆုံး တစ်ပတ်၊ တစ်လလောက်အထိ ကြာနိုင်တယ်။ ကျောက်တုံးဘုရင် ပြန်ရောက်လာရင် အားလုံးကို ညှိနှိုင်းလို့ ရပါတယ်"

စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ရှည်မှုမှာ ကုန်ဆုံးလာပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း အေးစက်လာပြီး "ငါ မင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မေးမယ်... ရှီကျင့်ထျန်း ဘယ်မှာလဲဆိုတာ မင်းတကယ် မသိဘူးလား။ အဖြေမပေးခင် သေချာစဉ်းစား။ ငါ့ရှေ့မှာ မသိချင်ယောင်ဆောင်တာ၊ လိမ်တာတွေကို ငါ အမုန်းဆုံးပဲ။"

"ကျောက်တုံးဘုရင် ဘယ်ကိုသွားလဲဆိုတာ ငါ တကယ် မသိတာပါ" ထိုအကြီးအကဲမှာ ခေတ္တမျှ တွေဝေသွားသော်လည်း ခေါင်းကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ရမ်းကာ သူ တကယ်မသိကြောင်း ပြသလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။"

စူးချန်ခုန်းသည် နောက်ထပ် စကားတစ်လုံးမျှ မပြောတော့ဘဲ လက်တစ်ဖက်ကို ထိုအကြီးအကဲ၏ ပုခုံးဆီသို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် အကွာအဝေးတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း စူးချန်ခုန်း လက်လှမ်းလိုက်သောအခါ အကွာအဝေးမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အကြီးအကဲမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ရောက်လာလေ၏။ ၎င်းမှာ စူးချန်ခုန်းက အကြီးအကဲ ရှိနေသော ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို သူ၏ ရှေ့သို့ ဆွဲယူလိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ရာ ကြည့်နေသူများ၏ ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်သွားစေသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ လက်ဖဝါးမှာ အကြီးအကဲ၏ ပုခုံးပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အောက်သို့ ညင်သာစွာ ဖိချလိုက်သည်။

"အား"

အကြီးအကဲ၏ ဆံပင်များမှာ ထထောင်လာပြီး သူသည် ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံ၏ ကောင်းကင်ထက်ရှိ တိမ်တိုက်များပင် လွင့်စင်ကုန်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နက်မှောင်သော ကျောက်သားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သာမန်ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်ထက် ကျော်လွန်သော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တု ပိုင်ဆိုင်သည့် မဟာသိုင်းပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ထိုအကြီးအကဲသည် ရှီမိသားစုအတွင်းရှိ ထိပ်သီးငါးဦးစာရင်းဝင် ဒုတိယအကြီးအကဲ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ အစွမ်းမှာ အထင်သေး၍ မရပေ။

သူသည် သူ၏ သွေးမျိုးဆက် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို အသုံးပြုကာ စူးချန်ခုန်း၏ ဖိအားကို ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချည်းနှီးသာ။

"ဂျွတ်"

လူကြီးတစ်ယောက်နှင့် ကလေးတစ်ယောက်ကြားရှိ ကွာခြားချက်ကဲ့သို့ပင် စူးချန်ခုန်း၏ သာမန်ဖိနှိပ်မှုမှာ အကြီးအကဲ၏ ခုခံမှုကို အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်သွားသည်။ ပြင်းထန်လှသော ဖိအားကြောင့် အကြီးအကဲ၏ ပုခုံးအရိုးများမှာ အက်ကွဲသွားပြီး သူ၏ ဒူးနှစ်ဖက်မှာ မထိန်းနိုင်ဘဲ မြေကြီးပေါ်သို့ ခွေကျသွားရာ မြေပြင်မှာပင် ချိုင့်ဝင်သွားတော့သည်။

အကြီးအကဲမှာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းနေအောင် ရုန်းကန်သော်လည်း သူ၏ ပုခုံးပေါ်ရှိ လက်ဖဝါးကိုမူ အနည်းငယ်မျှပင် လှုပ်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့။

"ဒါက... အရမ်း အစွမ်းထက်လွန်းတယ်" လီကျန့်ကောင်းမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မှင်တက်နေမိသည်။ ဤအကြီးအကဲမှာ လီမိသားစုခေါင်းဆောင် လီစုန့်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့စဉ်ကပင် အသာစီးရခဲ့သူ ဖြစ်သော်လည်း ယခု စူးချန်ခုန်း၏ ရှေ့တွင်မူ လက်တစ်ဖက်နှင့်ပင် ဖိနှိပ်ခံထားရသည်။

"တောက်"

ရှီမိသားစုဝင်များသည် တုန်လှုပ်သလို ဒေါသလည်း ထွက်နေကြသည်။ မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် ရှီပုဖော၏ ဦးလေးမှာ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အရောင်များ လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ စူးချန်ခုန်းကို ရန်ငြိုးရှိထားပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် သူသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားကာ စူးချန်ခုန်း၏ နောက်ကျောသို့ ရောက်သွားသည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးမှာ နက်မှောင်သော ကျောက်စိမ်းရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး စူးချန်ခုန်း၏ ကျောရိုးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ဘုန်း"

စူးချန်ခုန်းမှာ ဘာမှ မသိလိုက်သကဲ့သို့ ငြိမ်နေသဖြင့် ထိုသူ၏ လက်ဖဝါးမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ကျောသို့ အားပါပါ ကျရောက်သွားသည်။ သို့သော် ထိုသူမှာ အလွန် ထိတ်လန့်သွားသည်။ စူးချန်ခုန်းမှာ အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ရှားဘဲ သူ၏ အားကုန်ရိုက်ချက်မှာ စူးချန်ခုန်းအတွက် ယားယံရုံမျှသာ ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသော စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်သည်။ သာမန် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များမှာ သူ့ကို မထိခိုက်နိုင်ရာ ဤမူလဓာတ်ငါးပါးသိုင်းပညာရှင်မှာ သူ့အတွက် ဘာမှ မဟုတ်ပေ။

"ဝုန်း"

စူးချန်ခုန်းသည် ခေါင်းပင် လှည့်မကြည့်ဘဲ စိတ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သဘာဝစွမ်းအင်များမှာ ဒီရေကဲ့သို့ တက်လာပြီး မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူပေါ်သို့ လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်ချလိုက်သည်။

"ဂျွတ်"

အရိုးများ ကြေမွသွားသည့် အသံနှင့်အတူ ထိုလူမှာ တန်ပေါင်းသောင်းချီသော လှိုင်းလုံးကြီးဖြင့် အတိုက်ခံရသကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ အရိုးများ ကျိုးပဲ့ကုန်ကာ အတွင်းကလီစာများလည်း ပျက်စီးသွားတော့သည်။ ပါးစပ်မှ သွေးများ အန်ကာ လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လေလျော့သွားသော ဘောလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

"အကြီးအကဲငါး"

ရှီမိသားစုဝင်များက အော်ဟစ်ကာ စူးချန်ခုန်းကို ဝိုင်းတိုက်ရန် ပြင်ကြသည်။ သို့သော် လေးလံလှသော ဖိအားတစ်ခု ပေါ်လာပြီး စူးချန်ခုန်းက အေးစက်စွာ ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ "လှုပ်ရဲတဲ့လူ လုပ်စမ်း။ အကုန်သေရမယ်။"

စူးချန်ခုန်း၏ အကြည့်အောက်သို့ ရောက်သွားသော သိုင်းပညာရှင်တိုင်းမှာ နှလုံးသားထဲမှ အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး အသက်ရှူပင် မဝတော့ဘဲ ကိုယ်လက်များ တောင့်တင်းသွားကြသည်။

"မင်း... မင်း သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီလား" ဒုတိယအကြီးအကဲက ခေါင်းကို မနည်းမော့ကာ စူးချန်ခုန်းကို ကြည့်ရင်း မယုံကြည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းမှာ သူ့ကို အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်ထားနိုင်သလို ရှီမိသားစုဝင် အားလုံးကိုလည်း လှုပ်မရအောင် လုပ်နိုင်သည်မှာ သာမန်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး မဟုတ်ကြောင်း သေချာသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့် ဝင်ရောက်ခြင်း…ဤတာ့ဝူဖုန်းသည်လည်း ကျောက်တုံးဘုရင်ကဲ့သို့ပင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းက အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်။ "အခုတော့ အမှန်အတိုင်း ပြောနိုင်ပြီလား"

စူးချန်ခုန်းသည် အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း ထိုအကြီးအကဲက ဆက်လက် ရှောင်လွှဲနေသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ အင်အားသုံး၍ သတိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်သော်လည်း နောက်ထပ် ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားလျှင် တစ်ဖက်လူမှာ အသက်ရှင်မည်မဟုတ်ကြောင်း ထိုအကြီးအကဲ ကောင်းကောင်း သိသွားသည်။

'ဒီတာ့ဝူဖုန်းက သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်နေတာပဲ... ဒါပေမဲ့ သူ ကျောက်တုံးဘုရင်ကိုတော့ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျောက်တုံးဘုရင် ရှိတဲ့နေရာကို ပြောလိုက်တာက ပိုကောင်းမယ်။ ကျောက်တုံးဘုရင်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ဆိုရင် သူ့ကို သတ်နိုင်မှာပဲ။' ဟု အကြီးအကဲက တွေးလိုက်သည်။