အခန်း ၈၉၈

အခန်း (၈၉၈) သဲပွင့်များမှ ဝိညာဉ်ဖွဲ့ခြင်း။ ကျောက်တုံးကို ရွှေဖြစ်စေခြင်း။ (၁)

ဦးရီးတော်ဟု ခေါ်ခံရသူမှာ အသက် ၄၀ ကျော်ခန့်ရှိသော်လည်း အလွန်ကျန်းမာသန်စွမ်းသည့် ပုံစံရှိသော မုတ်ဆိတ်ဗလပွနှင့် လူဖြူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ကျောက်ဝါ ဘိုးဘေး တရားထိုင်ရင်း ကွယ်လွန်သွားချိန်မှာ သူ့မိသားစု စုဆောင်းထားတဲ့ ရတနာတွေကို ပြင်ပလူတွေလက်ထဲ မရောက်စေချင်လို့ အတားအဆီးတွေ လုပ်ခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်တွေပဲ အတွင်းကို ဝင်ရောက်စူးစမ်းနိုင်မှာ။ ကံမကောင်းတာက သူ့ရဲ့ မျိုးဆက်တွေဟာ ဟိုးအရင်ကတည်းက ရန်သူဟောင်းတွေရဲ့ သတ်တာကို ခံလိုက်ရပြီ... အခုတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်က တစ်နည်းနည်းနဲ့ ဒီကောင်းကင်ဂူနန်းကို အတင်းအဓမ္မ ဖွင့်လိုက်ပုံရတယ်"

ကျောက်ဝါ ဘိုးဘေးသည် ယခင်က ဝါဂွမ်းကျောက်တုံးနိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်ခဲ့သော ဟွမ်မိသားစုမှ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ရန်သူများ၏ ဖိအားပေးမှုကြောင့် သူသည် မိမိကိုယ်ကို ကောင်းကင်ဂူနန်း အတွင်း၌ ပိတ်လှောင်ခဲ့ရသည်။ အပြင်ဘက်ရှိ သူ၏ မျိုးဆက်များမှာ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံလိုက်ရသဖြင့် ဤဂူနန်းကို မည်သူမျှ မဖွင့်နိုင်တော့ဟု ယူဆခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်ရှိသူ တစ်ဦးက အလွန်ပါးနပ်သော နည်းလမ်းဖြင့် ဖွင့်လိုက်တာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုသူ သုံးဦးထဲမှ တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီးမှာ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လှပတင့်တယ်လှသည်။ သူမက အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုတော်၊ ဦးရီးတော်... ဒီနေရာက ကျွန်မတို့ ဟွမ်ထျန်းနိုင်ငံရဲ့ နယ်နိမိတ်ထဲမှာ ရှိတာပဲ။ ကျောက်ဝါ ကောင်းကင်ဂူနန်းက တရားဝင်အရ ကျွန်မတို့ ဟွမ်ထျန်းနိုင်ငံပဲ ပိုင်ဆိုင်သင့်တာပေါ့။ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မတို့ရဲ့ ရတနာတွေကို ယူသွားလို့ မရဘူး။ မြန်မြန်ဝင်ကြည့်ရအောင်။"

ဤသုံးဦးမှာ ဟွမ်ထျန်းတော်ဝင်မိသားစုမှ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်ရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ကျောက်ဝါတောင်တန်း၌ ထူးခြားမှုတစ်ခု ဖြစ်နေသည်ကို အာရုံခံမိသဖြင့် တော်ဝင်မိသားစုက သူတို့ကို စုံစမ်းရန် စေလွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်နှင့် အမျိုးသမီးမှာ လက်ရှိ ဟွမ်ထျန်းဧကရာဇ်၏ သားသမီးများ ဖြစ်ကြပြီး မော့ယန်လန်နှင့် မော့ယန်ချင်းဟု အမည်ရသည်။ သူတို့သည် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို အသုံးပြုကာ မကြာသေးမီကမှ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသူများ ဖြစ်သည်။

ဦးရီးတော်ဟု ခေါ်သောသူမှာမူ ဧကရာဇ်၏ ညီတော်အရင်းဖြစ်ပြီး လူသားကိုးနိုင်ငံရှိ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များထဲတွင် ထင်ရှားသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ အမည်မှာ မော့ယန်ရှန့်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဒီရေမတက်မီကတည်းက သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သူဖြစ်ရာ ကျော်ကြားမှုမှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။

"အင်း... ဝင်ကြည့်ကြတာပေါ့" မော့ယန်ရှန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤကောင်းကင်ဂူနန်းမှာ ပိုင်ရှင်မဲ့ ဖြစ်နေသဖြင့် မည်သူမဆို အင်အားရှိလျှင် ရတနာများကို ရယူနိုင်သည်ဟု သူ ယူဆထားသည်။ သူတို့ သုံးဦးစလုံး ထူးဆန်းသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဂူနန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။

စူးချန်ခုန်းမှာမူ မိမိနောက်မှ ဟွမ်ထျန်းနိုင်ငံ၏ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များ လိုက်လာသည်ကို မသိသေးပေ။ သူသည် ကောင်းကင်ဂူနန်းအတွင်းရှိ လမ်းကြောင်းတစ်ခုအတိုင်း လျှောက်လှမ်းနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်သားများမှာ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောနေသည်ကို သတိပြုမိသည်။

'ထူးဆန်းလိုက်တာ... ဒီကောင်းကင်ဂူနန်းရဲ့ အတွင်းပိုင်းက ကျောက်သားတွေနဲ့ တည်ဆောက်ထားတဲ့ မြေအောက်မြို့တော်ကြီး တစ်ခုလိုပဲ။ ကျောက်သားတွေ ဖြစ်ပေမဲ့ သတ္တုထက်တောင် ပိုမာနေသေးတယ်။ အတွင်းမှာ ရွှေဓာတ်စွမ်းအင်တွေ စီးဆင်းနေတာပဲ'

စူးချန်ခုန်းသည် ကျယ်ပြောလှသော လမ်းမကြီးအတိုင်း ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ သူသည် နံရံတစ်ခုကို လက်ဖြင့် စမ်းသပ်ကြည့်ရာ ကျောက်သားအတွင်း၌ အလွန်ပါးလွှာသော ရွှေဓာတ်စွမ်းအင်များ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ဤသည်မှာ သာမန်သဘာဝ မဟုတ်ဘဲ တစ်စုံတစ်ဦး၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

စူးချန်ခုန်းသည် မြေပုံမရှိသဖြင့် မိမိ၏ အာရုံခံစားမှုအတိုင်းသာ ရှေ့သို့ ဆက်သွားနေသည်။ သူသည် ရှီကျင့်ထျန်းကို လိုက်ရှာနေရင်း မိမိအတွက် အသုံးဝင်မည့် ရတနာများကိုလည်း ရှာဖွေနေသည်။

"ဟင်... ဒီကျောက်ရုပ်ကြီး လေးရုပ်ကိုင်ထားတဲ့ လက်နက်တွေက ရွှေဓာတ်စွမ်းအင်တွေ အများကြီး ပါတာပဲ။ မဆိုးဘူး... ယူသွားရမယ်။"

ရင်ပြင်တစ်ခုသို့ ရောက်သောအခါ စူးချန်ခုန်းသည် ပေ ၁၀၀ ကျော် မြင့်မားသော ကျောက်စစ်သည်တော်ကြီး လေးဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်ဦးစီမှာ လှံ၊ သန်လျက်၊ ဓား နှင့် တင်းပုတ်တို့ကို အသီးသီး ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး ကောင်းကင်စစ်သူကြီးများကဲ့သို့ ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။ ထိုစစ်သည်တော်များ ကိုင်ဆောင်ထားသော လက်နက်များမှာ အလွန် အရည်အသွေးမြင့်မားပြီး သူ၏ ဓားသွားကျင့်ကြံခြင်းအတတ်အတွက် အလွန် အဖိုးတန်သော အရင်းအမြစ်များ ဖြစ်ပေသည်။

"ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း"

စူးချန်ခုန်း ရင်ပြင်ထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် ထိုကျောက်စစ်သည်တော်ကြီး လေးဦးမှာ သက်ရှိများကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလာကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ လင်းလက်လာပြီး တဝုန်းဝုန်းမြည်လျက် စူးချန်ခုန်းကို ငုံ့ကြည့်ကာ ထိုအရှိန်အဝါတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် လူတစ်ယောက်ကို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သည်။

"ရွှီး"

ကျောက်စစ်သည်တော်တစ်ဦးက သူ၏ ပေ ၁၀၀ ရှည်သော သံလှံကြီးဖြင့် စူးချန်ခုန်းကို ကောင်းကင်ထက်မှ ထိုးချလိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်းမှာမူ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပင် ရပ်နေသည်။ သာမန် မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်လျှင် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို အလွန်စိုးရိမ်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း စူးချန်ခုန်းအတွက်မူ စိတ်လှုပ်ရှားစရာပင် မရှိပေ။

"ဘုန်း"

စူးချန်ခုန်းသည် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ကျရောက်လာသော လှံဖျားကို ဖမ်းကိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ ဧရာမ ဝေလငါး ကျင့်စဉ်မှာ ၁၁ ဆင့်မြောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အင်အားမှာ ပထမအဆင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များထက်ပင် သာလွန်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုဧရာမလှံကြီးမှာ စူးချန်ခုန်း၏ လက်ထဲတွင် အနည်းငယ်မျှပင် ဆက်မတိုးနိုင်ဘဲ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

'ဒီကျောက်ရုပ်ရဲ့ ခေါင်းထဲမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးလိုမျိုး စွမ်းအင်တွေ စီးဆင်းနေတာပဲ'

စူးချန်ခုန်း၏ ထက်မြက်လှသော အာရုံခံစားမှုကြောင့် ကျောက်စစ်သည်တော်၏ ဦးခေါင်းအတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေသည်ကို သိလိုက်ရသည်။ သူသည် တွေဝေမနေဘဲ သူ၏ ဓားသွားဝိညာဉ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ သူ၏ နဖူးကြားမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျောက်သားစစ်သည်တော်ဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။