အခန်း ၂၆၉

အခန်း (၂၆၉) ဝတ်ရုံလုပွဲ - ၁၁

ဖုန်းပုကြွယ်သည် သူ့လက် လုံးဝထုံကျဉ်သွားသည်အထိ သုံးမိနစ်ကျော်ကြာအောင် စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် မျက်လှည့်ဆရာတစ်ဦးကဲ့သို့ ဆဲလ်သေဆုံးသွားသော ထိုလက်ဖျံကို မစ္စတာဖရိဇ်ဘက်သို့ ဆန့်ထုတ်ပြလိုက်သည်။

“ကြည့်ပါ၊ ဒါက အေးခဲမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ဆဲလ်သေဆုံးခြင်းကြောင့် ပျက်စီးသွားတဲ့ လက်ပဲ”

ထို့နောက် သူက အခြားလက်တစ်ဖက်ထဲက ဆေးလုံးကို ပြသလိုက်သည်။

“ဒါကတော့ အရာအားလုံးကို ကုသပေးနိုင်တဲ့ ဆေးလုံး ဖြစ်ပါတယ်”

မစ္စတာဖရိဇ်သည် တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ချပ်ဝတ်ဝတ်ဆင်ထားသည့်အပြင် ဖန်သားဦးထုပ်အတွင်း၌လည်း နေကာမျက်မှန်ကို ထပ်မံတပ်ဆင်ထားသဖြင့် ဖုန်းပုကြွယ်အနေဖြင့် မစ္စတာဖရိဇ်၏ မျက်လုံးများကို မမြင်ရချေ။ အကယ်၍ သူမြင်တွေ့နိုင်ခဲ့မည်ဆိုပါက ပရော်ဖက်ဆာ ဖရစ်၏ မျက်လုံးများမှာ အလွန်အမင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရပေလိမ့်မည်...။

“ကဲ... အခုကတော့ အံ့ဖွယ်အမှုကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ရမယ့် အချိန်ပဲ...”

ဖုန်းပုကြွယ်သည် ဆေးလုံးကို ပါးစပ်ထဲပစ်ထည့်လိုက်ပြီး တံထွေးဖြင့် မျိုချလိုက်တော့သည်။

မစ္စတာဖရိဇ်သည် ပညာအရည်အချင်းမြင့် ပညာတတ်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး “စိတ်ရူးပေါက်နေသော” ဗီလိန်မျိုး မဟုတ်သဖြင့် ဖုန်းပုကြွယ်၏ အပြုအမူကို မြင်သောအခါ ကြားဖြတ်ဆိုလိုက်သည်။

“ငါမင်းကို သတိပေးလိုက်မယ် မစ္စတာအရူး၊ မင်းရဲ့ တင်ဆက်မှုက ဖျော်ဖြေမှုပေးနိုင်လား၊ မပေးနိုင်ဘူးလားဆိုတာက ဒုတိယအချက်ပဲ၊ တကယ်လို့ မင်း ငါအလိုရှိတဲ့အရာကို မင်းဆီမှာ ရှိကြောင်း သက်သေမပြနိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ မင်းလည်း တံခါးဝက အဲဒီနှစ်ကောင်လိုပဲ လမ်းဆုံးသွားရလိမ့်မယ်”

“ကြည့်စမ်း၊ ပြန်ကောင်းသွားပြီ”

တစ်ဖက်လူ စကားပြောမဆုံးသေးမီ ဖုန်းပုကြွယ်က ကြားဖြတ်ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နှင်းခဲလွှာနှင့် သေဆုံးနေသော အရေပြားဟောင်းများမှာ အလိုအလျောက် ကွာကျသွားလေသည်။

“အသစ်အတိုင်းပဲ အကောင်းပကတိပဲ”

သူသည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသော လက်ဖြင့် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ပြလိုက်ပြီး လက်ချောင်းများကို အကြိမ်အနည်းငယ် လှုပ်ရှားပြလိုက်သည်။

“လှုပ်ရှားမှုစွမ်းရည် အပြည့်အဝရှိတယ်”

မစ္စတာဖရိဇ်က သူ့သေနတ်ကို အောက်ချလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် တိုးကာ ဖုန်းပုကြွယ်၏ လက်ဖျံကို ဆွဲယူ၍ တိကျစွာစစ်ဆေးရန် မျက်လုံးနားသို့ ကပ်ကြည့်လိုက်သည်။

“အင်း... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... ဒီလို ဆဲလ်အဆင့်အထိ ဖြစ်သွားတဲ့ အမြဲတမ်းပျက်စီးမှုကို ချက်ချင်း ကုသပေးနိုင်တဲ့ ဆေးမျိုးက တကယ်ရှိနေတာကိုး”

သူသည် ဖုန်းပုကြွယ်၏ လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒါက... ဒီဆေးက ငါ့ရဲ့ သွေးအေးခန္ဓာကိုယ်ပုံစံကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်တယ်ဆိုတာကို... သက်သေမပြနိုင်သေးဘူး”

သူက စကားကို ခဏရပ်လိုက်ပြီး “ပြီးတော့... ငါ့ဇနီးရဲ့ ရောဂါကို ကုသပေးနိုင်မလားဆိုတာလည်း မသေချာဘူး”

“ကျွန်တော် ပြောပြီးပြီပဲ ပရော်ဖက်ဆာ ဖရစ်၊ ဒီဆေးက အရာအားလုံးကို ကုသပေးနိုင်တာပါ”

ဖုန်းပုကြွယ်က ဆိုသည်။

“အေအိုင်ဒီအက်စ်၊ ကင်ဆာ၊ သွေးကင်ဆာ၊ ဟန်တင်တန်ရောဂါ... မွေးရာပါဖြစ်ဖြစ်၊ နောက်မှဖြစ်ဖြစ်၊ မျိုးရိုးဗီဇချို့ယွင်းချက်ဖြစ်ဖြစ်၊ ဗိုင်းရပ်စ်ကူးစက်မှုဖြစ်ဖြစ်၊ ပြန်ကုသလို့ရတဲ့ ပျက်စီးမှုဖြစ်ဖြစ်၊ အမြဲတမ်း ပျက်စီးမှုဖြစ်ဖြစ်... ဆေးတစ်လုံးတည်းနဲ့တင် အားလုံးကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်တယ်၊ ဒီဆေးက ဇွန်ဘီးတွေကိုတောင် လူသားအဖြစ် ပြန်ပြောင်းပေးနိုင်တာမို့ သံသယဝင်နေစရာ မလိုပါဘူး”

“မဟုတ်ဘူး၊ မင်းရဲ့ ပြောကြားချက်တစ်ခုလုံးက သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းနေတုန်းပဲ”

မစ္စတာဖရိဇ်က ဆိုသည်။

“မင်း ငါ့ကို ဆေးနမူနာတချို့ပေးပြီး ဓာတုပါဝင်မှုတွေကို စမ်းသပ်ခွင့်ပေးရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့”

“ကျွန်တော့်ရဲ့ ပွင့်လင်းမှုကို ခွင့်လွှတ်ပါ ပရော်ဖက်ဆာ ဖရစ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး”

ဖုန်းပုကြွယ်က ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် သိသလောက်တော့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု (SCP Foundation) က ဒီဆေးကို ဓာတ်ခွဲခန်းထဲမှာ အတုလုပ်ပြီး ထုတ်လုပ်ဖို့ စမ်းသပ်မှုတွေ အမြောက်အမြား လုပ်ခဲ့ဖူးပေမယ့် အားလုံး ကျရှုံးခဲ့ရပါတယ်”

သူက သူ့လိမ်ညာမှုကို ပိုမိုယုံကြည်စိတ်ချရစေရန် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော့်ကို ယုံပါ ပရော်ဖက်ဆာ၊ အဲဒီအဖွဲ့အစည်းရဲ့ သိပ္ပံပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက... ခင်ဗျားထက်ဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီကမ္ဘာဂြိုဟ်ပေါ်က အခြားဘယ်သူ့ထက်မဆိုဖြစ်ဖြစ် လုံးဝမနည်းပါဘူး”

“တကယ်လို့ ဒါကို ဓာတ်ခွဲခန်းထဲမှာ အတုလုပ်ပြီး ထုတ်လုပ်လို့ မရဘူးဆိုရင် မင်းဆီမှာ ရှိနေတဲ့ ဆေးက ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ၊ ဘုရားသခင်ဆီက လက်ဆောင်လား”

ဖရစ်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ သိပ္ပံပညာနဲ့ ရှင်းပြလို့မရတဲ့အရာတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို မယုံကြည်တာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ် ပရော်ဖက်ဆာ၊ ဒါပေမဲ့... ခင်ဗျားအနေနဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေအပေါ် မူတည်ပြီး အဆုံးစွန်ရွေးချယ်မှုတစ်ခုကိုတော့ ပြုလုပ်ရလိမ့်မယ်”

ဖုန်းပုကြွယ်က ဆိုလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ဒီဆေးရဲ့ အာနိသင်ကို ပြပြီးပြီပဲ၊ ခင်ဗျားရဲ့ ရွေးချယ်မှုက ရှင်းရှင်းလေးပါ၊ ပထမတစ်ခုက ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်ပြီး ကျွန်တော့်အကူအညီကို လက်ခံဖို့၊ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ ငြင်းပြီး ခင်ဗျားရဲ့ ဇနီးကို ကယ်တင်နိုင်မယ့် ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်လိုက်ဖို့ပဲ”

သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာပေါ်က သိမ်မွေ့သော အမူအရာပြောင်းလဲမှုတိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိလာသည့်အခါ သူ့လေသံက ပြတ်သားသွားခဲ့သည်။

“ဒီ ‘ဘုရားသခင်ဆီက လက်ဆောင်’ က အရေအတွက် အကန့်အသတ် ရှိပါတယ်၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ဆေးနှစ်လုံးပဲ ထပ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်၊ ခင်ဗျားအတွက်တစ်လုံးနဲ့ ခင်ဗျားမိန်းမအတွက် တစ်လုံးပေါ့၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို သတ်ပစ်လိုက်ရင်တောင် ကျွန်တော့်ဆီကနေ ဘာဆေးမှ ထပ်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”

ဖုန်းပုကြွယ်သည် သူ၏ နောက်ဆုံးစည်းကို ထင်ထင်ရှားရှား ပြသလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့အမြင်အရ အကျိုးအမြတ် ရရှိရန်အတွက် SCP-500 ဆေးလုံး သုံးလုံးအထိ အသုံးပြုခြင်းက အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းက သူ့ရည်မှန်းချက်ကို မအောင်မြင်စေဘူးဆိုရင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မည့် အခွင့်အရေးကို သူစွန့်လွှတ်လိုက်ရန်သာ အသင့်ရှိနေခဲ့သည်။

မစ္စတာဖရိဇ်သည် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ စဉ်းစားလိုက်ရာ သူ၏ နေကာမျက်မှန်နောက်ကွယ်က မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ အကြီးမားဆုံး အားနည်းချက်မှာ သူ့ဇနီးဖြစ်ပြီး သူသည် ဆေးအာနိသင်ကိုလည်း ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ဤအခွင့်အရေးမျိုးကို လက်မလွှတ်နိုင်ချေ။

“ငါ့မှာ တတိယ ရွေးချယ်စရာတစ်ခု ရှိသေးတယ်”

မစ္စတာဖရိဇ်က ဆိုလာသည်။

“အဲဒါက မင်းကို ချက်ချင်း အေးခဲပစ်ပြီး မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဆေးအားလုံးကို လုယူလိုက်ဖို့ပဲ”

သူ့စကားလုံးများမှာ သေချာပေါက် စမ်းသပ်လိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

“ဟဲ... ခင်ဗျား ဒီလိုမိုက်မဲတဲ့အရာမျိုးကို လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး ပရော်ဖက်ဆာ”

ဖုန်းပုကြွယ်သည် တစ်ဖက်လူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သဘာဝကျစွာပင် နားလည်ထားသည်။ သူက ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော် ခုနက ဟင်းလင်းပြင်အိတ်ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ပြောခဲ့တယ်လေ၊ အဲဒါကို ခင်ဗျား တစ်ခါမှ ကြားဖူးမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော့်ကို အေးခဲလိုက်ပြီးနောက်မှာ ကျွန်တော့်ဆီကနေ ဆေးကို ရနိုင်မလား၊ မရနိုင်ဘူးလားဆိုတာက မသေချာတဲ့ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”

သူ့မျက်ဝန်းများက ထက်ရှလာလေသည်။

“ဒါ့အပြင်... လိုအပ်လာရင် ကျွန်တော်က သေရမှာကို မကြောက်ဘူးဆိုတာကိုလည်း ခင်ဗျား ရိပ်မိထားသင့်ပါတယ်”

“ဟမ့်... မင်းက တကယ့်ကို တော်တဲ့လူပဲ”

မစ္စတာဖရိဇ်က ပြုံးလိုက်သည်။

“ငါက အဲဒီလိုလူမျိုးတွေနဲ့ ဆက်ဆံရတာ သဘောကျတယ်”

သူက ဘေးဘက်သို့ ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ငါ နားမလည်နိုင်သေးတဲ့ အချက်တစ်ချက် ရှိနေသေးတယ်၊ မင်းက ငါ့ကို ဘာဖြစ်လို့ ကူညီပေးနေရတာလဲ”

သူက ဦးခေါင်းကို နောက်လှည့်လိုက်ရင်း “မင်း သတင်းစာတွေထဲမှာ ငါ့အကြောင်းကို ဖတ်မိပြီး ဒီစူပါဗီလိန်ကြီးကို အမှားပြင်ပြီး လူကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်လာအောင် ကူညီပေးချင်လို့လား”

ဖုန်းပုကြွယ်က ဆိုသည်။

“ခင်ဗျားရော ကျွန်တော်ပါ ကောင်းကောင်း သိထားကြတာပဲ၊ ခင်ဗျားမှာ နောက်ဆုတ်ဖို့ လမ်းမရှိတော့ဘူးဆိုတာ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြံပြုချက်ကတော့ ခင်ဗျားမိန်းမ နိုးလာတဲ့အခါကျရင် သူအေးခဲခံထားရပြီးနောက်ပိုင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ဘယ်လိုရှင်းပြရမလဲဆိုတာကိုပဲ ခင်ဗျားကြိုစဉ်းစားထားသင့်တယ်”

သူက နှစ်စက္ကန့်မျှ စကားရပ်လိုက်သည်။

“ဒါ့အပြင်... ခင်ဗျား တကယ်ကြီး လူကောင်းပြန်ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင်တောင်မှ အဲဒါက ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ကူညီပေးရမယ့် အကြောင်းရင်း လုံးဝမဟုတ်ဘူး”

“ဒါဆို မင်းက အရောင်းအဝယ်တစ်ခု လုပ်ချင်တာပေါ့”

မစ္စတာဖရိဇ်က တိကျသော ခန့်မှန်းမှုတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

“မှန်တာပေါ့”

ဖုန်းပုကြွယ်က ဆိုလိုက်သည်။

“ငါ့ဆီမှာ မင်းစိတ်ဝင်စားလောက်မယ့် အရာမျိုး ရှိလို့လား၊ မင်း ငွေလိုနေတာတော့ မဟုတ်လောက်ဘူးမလား”

“နိုး နိုး နိုး... အဲဒီလိုရည်ရွယ်ချက်မျိုးက ရိုးလွန်းပါတယ်”

ဖုန်းပုကြွယ်က ဆို၏။

“ကျွန်တော် လိုချင်တဲ့အရာက ခင်ဗျားအတွက်တော့... အိုး မဟုတ်ဘူး၊ မကြာခင် အသုံးမဝင်တဲ့ သံတိုသံစတွေ ဖြစ်သွားတော့မယ့် အရာတွေပါ”

သူက မစ္စတာဖရိဇ်ဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်က ခင်ဗျားရဲ့ ချပ်ဝတ်ဝတ်စုံတစ်စုံနဲ့ မိုးကြိုးအေးခဲသေနတ် နည်းနည်းလောက်ပဲ လိုချင်တာပါ”

“ဒါပဲလား”

မစ္စတာဖရိဇ်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင်...”

ဖုန်းပုကြွယ်သည် ကိုယ်ကို နောက်လှည့်လိုက်ပြီး ဧရာမရေခဲတုံးကြီးအတွင်း ပိတ်မိနေသော ကျောက်ရင်းဝမ်နှင့် သွေးကျောက်တုံးမိစ္ဆာတို့ထံ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကို လမ်းမကြီးတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားစေပြီး သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို သေသွားစေနိုင်လောက်တဲ့အထိ ပေါက်ကွဲမှုပြင်းပြင်းလေးတစ်ခု ဖန်တီးပေးဖို့ အကူအညီတောင်းချင်တာပါ”

မစ္စတာဖရိဇ်သည် ရေခဲတုံးကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

“သူတို့ အသက်ရှင်နေသေးတာလား”

“ဟုတ်ပါတယ်”

ဖုန်းပုကြွယ်က အခိုင်အမာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ဂိမ်းမီနူးအတွင်း၌ ကျောက်ရင်းဝမ်၏ အမည်က “ရှင်သန်နေဆဲ” ဟု ဆက်လက်ပြသနေသည်ကို မြင်နေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“သူနဲ့ ဒီသတ္တဝါကြီးကြားထဲမှာ တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး အပြန်အလှန်အမှီပြုနေတဲ့ စနစ်တစ်ခု ရှိနေတာလေ၊ သူကိုယ်တိုင်က ရေခဲတုံးထဲမှာ သေသွားနိုင်ပေမယ့် သတ္တဝါကြီးက ရေခဲတုံးထဲမှာ အခုလိုမျိုး ဆက်လက်ရှင်သန်နေနိုင်သရွေ့တော့...”

သူက သွေးကျောက်တုံးမိစ္ဆာကို လက်ဟန်တစ်ခု လုပ်ပြလိုက်သည်။

“ဆိုတော့... သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဆဲလ်တွေနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ကိုယ်ပိုင်ကုသနိုင်စွမ်းအခြေအနေကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်”

“မင်းပြောချင်တာက... ရေခဲတွေ အရည်ပျော်သွားတာနဲ့ သူတို့က ဘာဒဏ်ရာမှမရဘဲ အပြင်ကို ပြန်ထွက်လာနိုင်တယ်ပေါ့”

မစ္စတာဖရိဇ်က ဆက်လက်မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်”

ဖုန်းပုကြွယ်က ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါကြောင့်မို့လို့ ကျွန်တော်တို့က သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို တစ်ပြိုင်တည်း လုံးဝပျက်စီးသွားစေနိုင်တဲ့ ဒဏ်ရာမျိုး ပေးနိုင်မှသာ သူတို့ကို သတ်နိုင်မှာဖြစ်တယ်”

“ဟီးဟီးဟီး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေရာက အခုဆို အသုံးမဝင်တော့တာမို့ ဒါကို ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်တာက ဘာမှ မထိခိုက်ပါဘူး”

မစ္စတာဖရိဇ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ဖုန်းပုကြွယ်၏ တောင်းဆိုချက်ကို လက်ခံလိုက်တော့သည်။

ထိုခဏ၌ ရေခဲတုံးအတွင်း ပိတ်မိနေသော ကျောက်ရင်းဝမ်မှာမူ သူတို့နှစ်ဦးကို မမြင်ရသလို သူတို့၏ စကားပြောသံများကိုလည်း မကြားရချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့အမြင်အာရုံကို သွေးကျောက်တုံးမိစ္ဆာက ကာထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ လုပ်နိုင်သည်မှာ စိုးရိမ်ပူပန်စွာဖြင့် ဆုတောင်းနေခြင်းသာ ဖြစ်တော့သည်...။ တစ်ဖက်လူ တစ်ခုခုမလုပ်ဆောင်မီ သွေးကျောက်တုံးမိစ္ဆာက ရေခဲတုံးကို အရင်ဖျက်ဆီးနိုင်ပါစေဟုသာ ဆုတောင်းနေရသည်။

ဤနေရာတွင် ထည့်သွင်းပြောဆိုရမည်ဆိုလျှင် သူသည် ဖုန်းပုကြွယ်ကို ခြေရာခံရန် အသုံးပြုခဲ့သော နည်းလမ်းမှာ သေချာပေါက် ဆင့်ခေါ်သတ္တဝါတစ်ကောင်အပေါ် အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသတ္တဝါကို အရိပ်အသံဟု ခေါ်ဆိုပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် မရှိသော်လည်း အလွန်မြင့်မားသော ဉာဏ်ရည်ရှိသည့် ဆင့်ခေါ်သက်ရှိတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ပန်းခြံအတွင်း၌ သူ့ကို လာရောက်စကားပြောခဲ့သော အသံဖြစ်ပြီး သူစုံစမ်းစစ်ဆေးနေခဲ့သော လျှို့ဝှက်ချက်လည်း ဖြစ်သည်။

အမည် - ဆင့်ခေါ်ခြင်းမန္တန် အရိပ်အသံ

စကေးကတ်ဂုဏ်သတ္တိ - တက်ကြွစွမ်းရည်၊ အမြဲတမ်းကျွမ်းကျင်မှု

စကေးအမျိုးအစား - ဆင့်ခေါ်ခြင်း

အာနိသင် - အရိပ်အသံတစ်ကောင်ကို ဆင့်ခေါ်နိုင်သည် (အသုံးပြုရန်ကြာချိန် မရှိပါ၊ သို့သော်လည်း ဇာတ်လမ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် တစ်ကြိမ်သာ အသုံးပြုနိုင်သည်၊ တည်တံ့မှု အချိန်ကန့်သတ်ချက် မရှိပါ၊ တစ်ပြိုင်တည်းတွင် အရိပ်အသံအများဆုံး တစ်ကောင်သာ တည်ရှိနိုင်သည်)

ကုန်ဆုံးမှု - စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း၊ ဆင့်ခေါ်ခြင်း တစ်ကြိမ် (အရိပ်အသံမှ လွှဲ၍)

သင်ယူရန် လိုအပ်ချက် - ဆင့်ခေါ်ခြင်းကျွမ်းကျင်မှု အဆင့် C

မှတ်ချက် - အရိပ်အသံတွင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် မရှိပါ၊ ကစားသမား၏ အရိပ်အတွင်း၌ အမြဲတမ်း ပုန်းအောင်းနေတတ်ပြီး သီးသန့်ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးနှင့် မြင့်မားသောဉာဏ်ရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ ကစားသမားနှင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုနိုင်သည်။ ဇာတ်လမ်းအတွင်းရှိ အခြားမည်သည့် ကစားသမားမဆို ဆင့်ခေါ်ခြင်းစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်သည့်အခါတွင် အရိပ်အသံသည် အခြားကစားသမား၏ ဆင့်ခေါ်မှုကို ချက်ချင်းသိရှိနိုင်ပြီး ထိုကစားသမား၏ အရိပ်နှင့် ချက်ချင်းဆက်သွယ်မှု တည်ဆောက်နိုင်သည် (အကွာအဝေး ကန့်သတ်ချက်မရှိပါ)။ ထိုဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်မသွားသရွေ့ အရိပ်အသံသည် အခြားကစားသမား၏ တည်နေရာကို အချိန်နှင့်တပြေးညီ ခြေရာခံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကျောက်ရင်းဝမ်သည် ဤဆင့်ခေါ်သက်ရှိကို အသုံးပြု၍ ဖုန်းပုကြွယ်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဖုန်းပုကြွယ်ကို သီးသန့်ပစ်မှတ်ထားခြင်း မဟုတ်သော်လည်း အခြားလူအားလုံးက ဆင့်ခေါ်ခြင်းစွမ်းရည်များကို အသုံးပြုခဲ့ကြသဖြင့် ၎င်းတို့၏ တည်နေရာများကို ခြေရာခံရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ...။

သို့သော်လည်း ဖုန်းပုကြွယ်အပေါ် ခြေရာခံထားသည့် အာနိသင်မှာမူ မမျှော်လင့်ဘဲ ပြယ်လွင့်သွားပြီဖြစ်သည်။ အရိပ်အသံနှင့် ဖုန်းပုကြွယ်၏ အရိပ်ကြား တည်ဆောက်ထားသော ဆက်သွယ်မှုမှာ ကစားသမား၏ အခြေအနေပြဘားတွင် ပြသခြင်း မရှိသော်လည်း ၎င်းသည် အနှစ်သာရအားဖြင့် အားနည်းချက်တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပုံမှန်မဟုတ်သော အာနိသင်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်စွမ်းရှိသည့် SCP-500 က ထိုအရာကိုလည်း သဘာဝကျစွာဖြင့် ရှင်းလင်းပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် အရိပ်အသံနှင့် ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်နိုင်သည့် နည်းလမ်းအနည်းငယ် ရှိပါသည်။ ဥပမာအားဖြင့် အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ ပြင်းထန်သည့်အလင်းရောင်များ ရှိနေသော အခန်းတစ်ခုအတွင်း၌ စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ နေထိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် အချို့ဆေးပညာဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုများကို အသုံးပြုခြင်း စသည်တို့ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင်... အရိပ်အသံတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော ဆိုးကျိုးတစ်ခုလည်း ရှိနေသေးသည်။ ဇာတ်လမ်းအတွင်းရှိ တစ်စုံတစ်ယောက်က အဆင့် A သို့မဟုတ် ၎င်းထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်သော ဆင့်ခေါ်သက်ရှိကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ချိန်တွင် အရိပ်အသံသည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် အလိုအလျောက် ပျောက်ကွယ်သွားတတ်ခြင်း ဖြစ်သည်...။ သို့သော်လည်း ကျောက်ရင်းဝမ်အနေဖြင့် ဤအခြေအနေမျိုးနှင့် မကြုံတွေ့ရသေးသဖြင့် ဤသတ်မှတ်ချက်ကို မသိရှိသေးချေ။

“ဟိုင်း၊ ငါမင်းကို ဖောက်ခွဲပစ်တော့မလို့”

ဖုန်းပုကြွယ်သည် ထိုစာသားကို ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခုပေါ်တွင် ရေးလိုက်ပြီး ရေခဲတုံးကြီးအနားသို့ လျှောက်သွားကာ ကျောက်ရင်းဝမ်မြင်တွေ့နိုင်မည့် ထောင့်တစ်ခုကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရှာဖွေလျက် သူ့ကို ပြသလိုက်လေသည်။

“ဒီကလေးက... ငါ့ကို လာကြွားလုံးထုတ်နေတာလား...”

ကျောက်ရင်းဝမ်က သူ့ဘာသာ တွေးတောလိုက်သည်။

“free-for-all mode မှာ ပွဲကနေ ထွက်သွားရင် ဘာပြစ်ဒဏ်မှ မရှိတာမို့လို့ မင်းအဲဒါကို စဉ်းစားလို့ ရပါတယ်”

ဖုန်းပုကြွယ်သည် ဆိုင်းဘုတ်ကို အခြားတစ်ဖက်သို့ လှန်ပြလိုက်ရာ ထိုဘက်တွင် ဤစာသားလိုင်း ပါဝင်နေခဲ့သည်။

ယင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောက်ရင်းဝမ်က စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

“ဟွန်း... ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ၊ မင်းက ငါ့ကို သေချာပေါက် ဖောက်ခွဲနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ချက် ရှိနေတဲ့ အတိုင်းပဲ”

ဖုန်းပုကြွယ်သည် သူ့ကို စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူက နောက်ဆုတ်ပေးမည့် အရိပ်အယောင် မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ သူ့နောက်ကျောမှ အခြားဆိုင်းဘုတ်တစ်ခုကို ထပ်မံ ထုတ်ယူပြသလိုက်ပြန်သည်။

“လူတွေက အမြဲတမ်း စိတ်ကူးယဉ်တတ်ကြတာ သဘာဝပါပဲ၊ ငါနားလည်ပါတယ်၊ ဒါဆိုလည်း ဒီအတိုင်းပဲ စောင့်နေလိုက်ပါဦး၊ ဟိုဟိုဟိုဟို :d”

ထိုစာသားကို ပြသပြီးနောက်တွင်မူ ဖုန်းပုကြွယ်သည် နောက်လှည့်သွားပြီး မစ္စတာဖရိဇ်နှင့်အတူ ဗုံးများကို စတင်တပ်ဆင်ရန် သွားရောက်လိုက်တော့သည်။

“ဟေး၊ သူက ရယ်သံနဲ့ အီမိုဂျီကိုပါ တကယ်ကြီး ရေးထားတာပဲ၊ အရမ်းမောက်မာလွန်းတယ်၊ ပညာရှင်တစ်ယောက်ကို သတ်ရင်သတ်လို့ ရပေမယ့် အရှက်ခွဲလို့တော့ မရဘူးကွ”

စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် ကျောက်ရင်းဝမ်၏ အော်ဟစ်သံများမှာ သူ့နှလုံးသားထဲ၌သာ မြှုပ်နှံထားလိုက်ရပြီး စကားလုံးတစ်လုံးမှ အပြင်သို့ ထွက်မလာနိုင်ခဲ့ချေ။