အခန်း ၂၂၅
Vol. 22 Ch. 225
အခန်း ၂၂၅ အဓိကသော့ချက်
ဧည့်သည်များအားလုံး ပြန်လည်လူစုခွဲသွားကြပြီးနောက် ချင်းချင်းသည် မီးဖိုချောင်အကူမိန်းကလေးများကို ကူညီ၍ တည်ခင်းဧည့်ခံပွဲမှ ကျန်ရှိသည်များကို လိုက်လံသိမ်းဆည်းနေစဉ် ယောက္ခမဖြစ်သူက ဝူကျိရှန်းကိုလက်ဟန်ပြ၍ ခေါ်လိုက်သည်။
"သမက်တော်၊ စာကြည့်ဆောင်ကို ခဏလောက် လာခဲ့ပါဦး"
“အဖေ၊ ဘာများ ညွှန်ကြားမလို့လဲဟင်”
ယောက္ခမဖြစ်သူက အားလုံးအခုတင် ယူဆောင်လာခဲ့ကြသော လက်ဆောင်ပစ္စည်းများကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ဒီပစ္စည်းတွေကို သေချာအောင် တစ်ချက်လောက် ကြည့်လိုက်ဦး"
တော်ဝင်ဆေးရုံမှ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ ပေးအပ်ခဲ့သော လက်ဆောင်များထဲတွင် စာရေးကိရိယာအချို့နှင့် ပရိဘောဂအချို့မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသောအရာများမှာအလှဆင် ပန်းချီကားများနှင့် စာလုံးအလှရေးသားမှု အနည်းငယ်သာ ဖြစ်ကြ၏။
သာမန်အသင့်အတင့် ချမ်းသာသော မိသားစုတစ်ခုပင်လျှင် အိမ်သစ်တက်ပြီးနောက်တွင်မူ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့မှုကို ပြသရန်အတွက် ကျော်ကြားသည့် ပန်းချီကား သို့မဟုတ် စာလုံးအလှအချို့ကို ဝယ်ယူ၍ ဧည့်ခန်းတွင် ချိတ်ဆွဲလေ့ရှိကြသည်။ ဤအရာသည် အလွန်အမင်း ခေတ်စားလှသော လက်ဆောင်အမျိုးအစားတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်အချင်းချင်း ပန်းချီကားများနှင့် စာလုံးအလှများကို လက်ဆောင်လဲလှယ်ခြင်းသည် ပုံမှန်ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် ဝူကျိရှန်းအနေဖြင့်လည်း ထိုအရာ၌ ထူးဆန်းမှုတစ်ခုခု ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မတွေးမိခဲ့ချေ။
သို့သော် သူသည် ထိုပန်းချီကားများနှင့် စာလုံးအလှအနည်းငယ်ကို ဖြန့်ခင်း၍ ကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ ရုတ်ချည်းပင် မှင်တက်သွားရတော့သည်၊ ဤပန်းချီကားများနှင့် စာလုံးအလှများသည် မကြာသေးမီကတင် သူကိုယ်တိုင် ဇီကူစာပေတိုက်သို့ သွားရောက်ရောင်းချခဲ့သော ပစ္စည်းများ ဖြစ်နေခြင်းပင်။
ဤပန်းချီကားများနှင့် စာလုံးအလှများသည် မူလက သူ၏ယောက္ခမ သခင်ကြီးရှန်လင် စုဆောင်းထားခဲ့သော အရာများ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့အပေါ်တွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်တံဆိပ်တုံးပင် တည်ရှိနေသေး၏။
“ဒီ တောင်ပေါ်၌ ဟိန်းဟောက်နေသော ကျားရဲပန်းချီကား ရော၊ ဒီ မြစ်ကမ်းပါးမှ ဒီရေကို ကြည့်ရှုခြင်း ပန်းချီကား ရော၊ ပြီးတော့ ဒီစာလုံးအလှတွေအားလုံးက ငါမင်းကို သွားရောင်းခိုင်းလိုက်တဲ့ ပစ္စည်းတွေချည်းပဲ...”
သူ၏ယောက္ခမ ဖြစ်သူ သခင်ကြီးရှန်လင်သည် အရာရှိလောကတွင် ကျင်လည်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သဖြင့် တစ်စုံတစ်ခု မမှန်ကန်တော့ကြောင်းကို ကြိုတင်ခံစားမိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ဒီထဲမှာ တစ်ခုခုတော့ ရှိနေပြီ"
အခုတင် ရောင်းချခဲ့သော ပန်းချီကားများနှင့် စာလုံးအလှများသည် တော်ဝင်ဆေးရုံမှ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ လက်ဆောင်အဖြစ် အိမ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းကပင် မိမိကိုယ်တိုင်အတွက် အလွန်အမင်း ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ်ရာ ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်နေချေပြီ။
လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်အချင်းချင်း ပန်းချီကားများနှင့် စာလုံးအလှများကို လက်ဆောင်ပေးခြင်းသည် ကြီးမားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု မဟုတ်သော်လည်း ယခုအခြေအနေကမူ လုံးဝမရိုးရှင်းချေ။
တော်ဝင်ဆေးရုံမှ အရာရှိများသည် မြို့တော်၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင် လူစုခွဲ၍ နေထိုင်ကြရာ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ပန်းချီကားများနှင့် စာလုံးအလှများကို ဝယ်ယူရန်အတွက် ဇီကူစာပေတိုက်သို့ တညီတညွတ်တည်း မည်သို့ကြောင့် သွားရောက်နိုင်ကြမည်နည်း။
၎င်းတို့က ကြိုတင်၍ တိုင်ပင်ထားကြသည်ဆိုလျှင်ပင် အခြားနေရာသို့မသွားဘဲ ဘာလို့ဇီကူစာပေတိုက်ကိုမှ ရွေးချယ်ခဲ့ကြသနည်း။
ဤအရာသည် တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်ဆိုလျှင်ပင်ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည့် ပန်းချီကားသည်လည်း တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုပဲလား။
အကယ်၍ထိုအရာအားလုံးသည် တိုက်ဆိုင်မှုများသာ ဖြစ်နေပါက ၎င်းတို့သည် ပုံမှန်မဟုတ်နိုင်သည်မှာ သေချာလှပေသည်။
“သမက်တော်၊ ငါအထင်မမှားဘူးဆိုရင် ဒီဇီကူစာပေတိုက်က မင်းတို့ရဲ့ တော်ဝင်ဆေးရုံနဲ့ ရှုပ်ထွေးလှတဲ့ ဆက်နွယ်မှုတွေ သေချာပေါက် ရှိနေရမယ်”
ဝူကျိရှန်းသည်လည်း အခြားသူက လာရောက်မပြောပြခင်ကတည်းက ဤအချက်ကို တွေးတောမိနေခဲ့ပြီး ဖြစ်၏၊ တော်ဝင်ဆေးရုံမှ အရာရှိအားလုံးသည် ပန်းချီကားများနှင့် စာလုံးအလှများကို ဝယ်ယူရန်အတွက် ဇီကူစာပေတိုက်သို့ သွားရောက်ကြသည်ဟူသောအချက်ကပင်ထိုဆိုင်သည် တော်ဝင်ဆေးရုံနှင့် နက်နဲသောဆက်ဆံရေးမျိုး ရှိနေကြောင်း သက်သေပြရန်အတွက် လုံလောက်လှပေသည်။
သို့သော် တော်ဝင်ဆေးရုံနှင့် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ၊ ပန်းချီကားများနှင့် စာလုံးအလှများကို အရောင်းအဝယ်ပြုလုပ်သော ဆိုင်တစ်ဆိုင်သည် လုံးဝသက်ဆိုင်ခြင်း မရှိချေ။ ၎င်းတို့အကြားတွင် မည်ကဲ့သို့သော ဆက်နွယ်မှုမျိုး ရှိနိုင်မည်နည်း။
ဝူကျိရှန်းတစ်ယောက် ဘယ်လိုမှ စဉ်းစား၍ မရနိုင်တော့ချေ။
“ဖြစ်နိုင်တာကတော့”
သူ၏ယောက္ခမ သခင်ကြီးရှန်လင်သည် အတော်ကြာအောင် စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
"ဒါမှမဟုတ် ငါသေချာပေါက် ကောက်ချက်ချရဲတာကတော့ ဒီဇီကူစာပေတိုက်ဟာ မင်းတို့ရဲ့ တော်ဝင်ဆေးရုံနဲ့ အလွန်အမင်း နက်ရှိုင်းတဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိနေတယ်ဆိုတာပဲ"
“အဲဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ ခင်ဗျာ။ အဖေ ကျွန်တော့်ကို ရှင်းပြပေးပါဦး”
သခင်ကြီးရှန်လင်သည် ယခင်က ခရိုင်ဝန်တစ်ဦးဖြစ်ရုံသာမကစစ်ဆေးရေးအရာရှိ ရာထူးမှ နှိမ့်ချခြင်း ခံခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဝူကျိရှန်းထက်စာလျှင် အရာရှိလောကအတွင်းရှိ အဂတိလိုက်စားမှုများနှင့် ပတ်သက်၍ ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ သိရှိနားလည်ထားသူ ဖြစ်၏၊ အကြောင်းမူကား စစ်ဆေးရေးအရာရှိများ၏ တာဝန်မှာ ထိုကဲ့သို့သော အမှုကိစ္စများကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
"ဟုန်းဝူ ဆယ်နှစ်မြောက်တုန်းက စာရွက်လွတ်အမှုကြီးကြောင့် ငါကျားရှင်းဒေသက ပြည်တွင်းအရာရှိတွေကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ အမိန့်ပေးခြင်း ခံခဲ့ရဖူးတယ်၊ အဲဒီတုန်းကလည်း ငါဒီလိုမျိုး ဆင်တူတဲ့ အမှုတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တယ်"
"ကျားရှင်းမြို့စားမင်းက အဂတိလိုက်စားပြီး ငွေကြေးအမြောက်အမြားကို သိမ်းပိုက်ထားခဲ့ပေမဲ့ စာရွက်လွတ်အမှုကြီးထဲမှာ သူပါဝင်ပတ်သက်မှု ရှိနေတာကိုဘာသက်သေအထောက်အထားမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ရဘူး၊ အဲဒီနောက်မှပဲ ဒီအမှုက ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တာ"
"ကျားရှင်းမြို့စားမင်းဟာ လာဘ်ငွေကို ဘယ်တော့မှ ပေါ်တင်လက်မခံဘူး။ အဲဒီအစား သူရဲ့လူယုံတစ်ယောက်ကို ရှေးဟောင်းပစ္စည်းဆိုင်တစ်ဆိုင် ဖွင့်ခိုင်းထားခဲ့တယ်။ အကူအညီတောင်းချင်တဲ့ လူတွေက အဲဒီဆိုင်ကိုသွားပြီး ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေကို ဝယ်ယူကြရတယ်၊ ပြီးတော့မှ အဲဒီရှေးဟောင်းပစ္စည်းဆိုင်က ရရှိလာတဲ့ ငွေတွေကို သူ့ဆီကို ပြန်လည်လွှဲပြောင်းပေးတယ်။ ဘယ်သူမှမသိအောင် ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြတာမို့ သူငွေအမြောက်အမြား အဂတိလိုက်စားခဲ့ပေမဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ နည်းလမ်းမရှိခဲ့ဘူး။တကယ်လို့စာရွက်လွတ်အမှုကြီး နဲ့သာ ဆက်စပ်မသွားခဲ့ရင် ဒီလိုမျိုး နည်းလမ်းကို ဘယ်သူမှ တွေးမိကြမှာ မဟုတ်ဘူး"
"ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေဆိုတာက အတိအကျ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဈေးနှုန်းရယ်လို့ မရှိဘူး။ ဥပမာအားဖြင့် ဆုန့်မင်းဆက်ခေတ်က ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ကြွေထည်တစ်လုံးကို ငွေပြားအနည်းငယ်ပဲ တန်တယ်လို့ ပြောလို့ရသလို၊ ငွေပြားအမြောက်အမြား တန်ကြေးရှိတယ်လို့လည်း ပြောလို့ရတယ်၊ ပြီးတော့ ၎င်းရဲ့ စစ်မှန်မှုကို ခွဲခြားဖို့လည်း အလွန်ခက်ခဲလှတယ်။ ဝယ်တဲ့သူရော ရောင်းတဲ့သူပါ ဒီရှေးဟောင်းပစ္စည်းက အစစ်အမှန် ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာကို သိချင်မှ သိကြလိမ့်မယ်"
"ဒါကြောင့်မို့ အဲဒီအရာတွေကိုမြင့်မားတဲ့ ဈေးနှုန်းနဲ့ ဖြစ်ဖြစ်၊ နိမ့်ပါးတဲ့ ဈေးနှုန်းနဲ့ ဖြစ်ဖြစ် ရောင်းချတာဟာ လုံးဝကို သဘာဝကျလှတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေတယ်"
"ရှေးဟောင်းကြွေထည်တွေက တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သလို၊ ကျော်ကြားတဲ့ ပန်းချီကားတွေနဲ့ စာလုံးအလှတွေကလည်း အကဲဖြတ်ဖို့ အလွန်ခက်ခဲလှတယ်။ဒီအရာ နှစ်ခုစလုံးက ဆင်တူတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုမျိုး ရှိနေကြတာပဲ"
"ပိုပြီးတော့ ပါးနပ်တဲ့အချက်ကတော့တကယ်လို့ နန်းတော်က အဂတိလိုက်စားတဲ့ အရာရှိရဲ့ အိမ်ကနေ ရွှေနဲ့ ငွေအမြောက်အမြားကို သိမ်းဆည်းရမိခဲ့ရင်တောင် သူက ဒီပိုက်ဆံတွေဟာ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေကို ရောင်းချရာကနေ ရရှိလာတာပါလို့ ဆင်ခြေပေးလို့ ရနေတာပဲ"
သခင်ကြီးရှန်လင်က ဆက်လက်၍ ပြောပြသည်။
"သူက လက်ဖက်ရည်ခွက်တစ်လုံးကို ဒီအတိုင်း ထုတ်ပြပြီး ဒါက တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ဖြစ်ပြီး ငွေပြားအမြောက်အမြားနဲ့ ရောင်းချခဲ့တာပါလို့ ပြောနိုင်တယ်။ စုံစမ်းစစ်ဆေးသူက ဒီလမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်သွားရင် ဘာကိုမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"
"ဆိုင်ပိုင်ရှင်ကလည်း ကျားရှင်းမြို့စားမင်းရဲ့ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ဘယ်သူမှမသိတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ စုဆောင်းသူတစ်ယောက်ဆီကို ရောင်းချလိုက်တာပါလို့ ပြောဆိုနိုင်ပြီး မတရားရရှိထားတဲ့ ငွေစင်အမြောက်အမြားကို ခဝါချပစ်လိုက်ကြတာပဲ"
"ပြားအနည်းငယ်သာ တန်တဲ့ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကလေး တစ်လုံးတည်းနဲ့တင် သူတို့တွေ ငွေတွေကို ဘယ်လောက်အထိခဝါချခဲ့ကြလဲဆိုတာ မသိနိုင်တော့ဘူး။ အကယ်၍ စာရွက်လွတ်အမှုကြီးသာ မရှိခဲ့ရင် ဒါကို ဘယ်တော့မှ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."
နန်းတော်အနေဖြင့် အရာရှိများကို အဂတိလိုက်စားခြင်းနှင့် လာဘ်ပေးလာဘ်ယူပြုလုပ်ခြင်းများကို ပိတ်ပင်တားဆီးနိုင်သော်လည်း အရာရှိများက မိမိတို့အိမ်ရှိ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများကို ရောင်းချခြင်းကိုမူ ပိတ်ပင်တားဆီး၍ မရနိုင်ချေ။ အရာရှိတစ်ဦးသည် မတော်တဆဆိုသလို အိမ်၌ ကြောင်စာကျွေးရန် အသုံးပြုသော ခွက်ကလေးသည် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ဖြစ်နေသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီးနောက် ၎င်းကို ငွေအမြောက်အမြားဖြင့် ရောင်းချလိုက်ခြင်းသည် ဥပဒေနှင့် လုံးဝငြိစွန်းခြင်း မရှိချေ။
ထို့နောက်တွင်မူ ကြောင်စာကျွေးရန် အသုံးပြုသော ထိုလက်ဖက်ရည်ခွက်ကလေးကို မည်သူမည်ဝါမှန်းမသိသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် စုဆောင်းသူတစ်ဦးက ရှေးဟောင်းပစ္စည်းဆိုင်မှတစ်ဆင့် ဝယ်ယူသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ လမ်းကြောင်းသည် လုံးဝပြတ်တောက်သွားတော့သည်။ မည်ကဲ့သို့ ဆက်လက်၍ စုံစမ်းစစ်ဆေးနိုင်တော့မည်နည်း။
"မင်းက ငါလိမ်ပြောနေတာကို သိတယ်၊ ငါကလည်း မင်းငါလိမ်ပြောနေတာကို သိနေတယ်ဆိုတာကို သိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းမှာဘာသက်သေအထောက်အထားမှ မရှိဘူး၊ သက်သေပြကွင်းဆက်က ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီ။ ဘာကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရဦးမှာလဲ"
ယောက္ခမဖြစ်သူ၏ စကားများသည် အမှုကိစ္စ၏ သော့ချက်ကို ချက်ချင်းပင် ကွင်းကွင်းကွက်ကွက် ပေါ်လွင်သွားစေခဲ့သည်။
အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ဝူကျိရှန်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်၊ ထိုဇီကူစာပေတိုက်ဆိုသည်မှာ သာမန် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများနှင့် စာလုံးအလှ ရောင်းသောဆိုင်တစ်ဆိုင်မျှသာ မဟုတ်နိုင်တော့ချေ။ ၎င်းသည် ရွှေနှင့်ငွေများကို ခဝါချရန်အတွက် လွှဲပြောင်းရေးစခန်းတစ်ခု သေချာပေါက် ဖြစ်နေရမည် ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် တော်ဝင်ဆေးရုံနှင့်လည်း နက်ရှိုင်း ဆက်နွယ်မှု ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော်၎င်းသည် ဝူကျိရှန်း၏ သုံးသပ်ချက်မျှသာ ဖြစ်၏။ ဤသုံးသပ်ချက်သည် မည်မျှပင် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပြီး အသေးစိတ်ကျလှပါစေ၊ သုံးသပ်ချက်သည် သုံးသပ်ချက်မျှသာ ဖြစ်သဖြင့် သက်သေအထောက်အထားအဖြစ် အသုံးပြုရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။
တော်ဝင်ဆေးရုံအတွင်းရှိ မှောင်မိုက်လှသော အလွှာများကို ဖော်ထုတ်ရန်နှင့် မီးလောင်မှုထဲတွင် မတရားသေဆုံးခဲ့ရသော လျိုဟန်လျန်၏ မိသားစုအတွက် တရားမျှတမှု ရှာဖွေပေးရန်အတွက်မူ ခိုင်မာလှသော သက်သေအထောက်အထားများကို ရရှိမှ ဖြစ်မည်။
အရိပ်အယောင်အားလုံးက ပြသနေသည်မှာ တော်ဝင်ဆေးရုံတစ်ခုလုံးရှိ အရာရှိအကြီးအငယ်အားလုံးသည် ပူးပေါင်းကြံစည်ထားကြခြင်း ဖြစ်၏။ သူတစ်ဦးတည်းအနေဖြင့် ဤရာဇဝတ်ဂိုဏ်းကြီးကို တိုက်ခိုက်ရန်မှာ အလွန်အမင်း ခက်ခဲလိမ့်မည်။
၎င်းတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဖုံးကွယ်ပေးထားကြပြီး အတူတကွ လှုပ်ရှားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခင်က အကြိမ်ပေါင်းများစွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့သော်လည်း မည်သည့်အရာမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့သည့်အပြင် ၎င်းတို့ကပါ သူ့ကို သတိထားမိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။
တော်ဝင်ဆေးရုံတွင် အားအင်များကို အချည်းနှီး ကုန်ဆုံးစေမည့်အစား နည်းလမ်းကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး အပြင်ဘက် လမ်းကြောင်းဖြစ်သော ဇီကူစာပေတိုက်မှတစ်ဆင့် စတင်လိုက်ခြင်းက ပိုမိုကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။
ဇီကူစာပေတိုက်သည် တော်ဝင်ဆေးရုံရှိ မည်သည့်အရာရှိနှင့် ဆက်နွယ်နေသည်ကို သေသေချာချာ မသိရသေးသော်လည်း တိကျသော ပစ်မှတ်တစ်ခု ရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ကိစ္စရပ်များမှာ ပိုမိုလွယ်ကူသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။
"သမက်တော်၊ တော်ဝင်ဆေးရုံနာမည်အရတော့ ယဉ်ကျေးမှုဝန်ကြီးဌာနနဲ့ ဆက်စပ်နေပေမဲ့ ဒါက နန်းတော်ရဲ့ တိုက်ရိုက်ကွပ်ကဲမှုအောက်မှာ ရှိတဲ့ ဌာနတစ်ခု ဖြစ်တယ်။ အန္တရာယ်က အလွန်ကြီးမားလှတာမို့ ပေါ့ဆလို့ လုံးဝမရဘူး။ တကယ်လို့ တော်ဝင်ဆေးရုံမှာ တစ်ခုခုဖြစ်ပွားခဲ့ရင် မင်းက ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ်တစ်ဦးအနေနဲ့ ပထမဆုံး တာဝန်ခံရမယ့်သူ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"
"မင်းအနေနဲ့ ဒီကိစ္စကို အရင်ဆုံး စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး ခိုင်လုံတဲ့ သက်သေတွေကို ရယူကာ နန်းတော်ထံ အမြစ်ပြတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ အပ်နှံနိုင်မှသာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အကာအကွယ် ပေးနိုင်လိမ့်မယ်။မဟုတ်ရင်တော့ မင်းပါ ပတ်သက်ပြီး ဘေးဒုက္ခကြုံရလိမ့်မယ်"
“အဖေ ညွှန်ကြားတာ မှန်ကန်ပါတယ် ခင်ဗျာ။ သမက်တော် ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာကို သဘောပေါက်ပါပြီ”
*********