အခန်း ၄၂

အခန်း (၄၂) မင်းရဲ့ လောကအမြင်ကို အဆက်မပြတ် အသစ်ပြန်လုပ်ခြင်း

"ကျန်းဇီဟောင်ရဲ့ အသံနဲ့ တူတယ်" တစ်စုံတစ်ယောက်က အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အပြင်မှာ ကြီးမားတဲ့ ယာဉ်တိုက်မှုတစ်ခု ဖြစ်သွားတာ သေချာတယ်... အားလုံးပဲ မထိတ်လန့်ကြနဲ့... ငါ အခုချက်ချင်း အပြင်ထွက်ပြီး စစ်ဆေးလိုက်မယ်..."

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ပြဿနာတစ်ခု ပြီးသွားချိန်တွင် နောက်တစ်ခုက စတင်လာခဲ့ပြန်၏။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သေဆုံးဒဏ်ရာရသူများ မရှိစေရန်သာ သူ မျှော်လင့်မိပေသည်။

ထို့နောက် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်သည် သူ၏ အရက်ခွက်ကို အလျင်အမြန် ချထားလိုက်ပြီး အပြင်ဘက်သို့ ကမန်းကတန်း ထွက်သွားလေ၏။

"ငါတို့လည်း သွားကြည့်ကြရအောင်..."

မကြာမီမှာပင် ဟိုတယ်အပြင်ဘက် ဧရိယာသည် လူအုပ်ကြီးဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

ကုန်တင်ကားကြီးတစ်စီး ထိုနေရာတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တန့်နေပြီး လုံးဝပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေသော BMW X5 တစ်စီးကို ၎င်းတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရပေ၏။

"အဲဒါ ကျန်းဇီဟောင်ရဲ့ ကား မဟုတ်ဘူးလား..."

တစ်စုံတစ်ယောက်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

သူ ယခုလေးတင် ဝယ်ထားခဲ့သော ယွမ် ၈ သိန်းကျော်တန် ကားတစ်စီးသည် ယခုအခါ လုံးလုံးလျားလျား ပျက်စီးသွားခဲ့လေပြီ။ ပြုပြင်ရန် ဖြစ်နိုင်ခြေ လုံးဝ မရှိတော့ချေ။

ဤသည်ကို မြင်ချိန်တွင် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်သည် ဖုန်းတစ်ကောကြိုဆက်လိုက်ပြီးနောက် အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် ကားဆီသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

ယာဉ်မောင်းဖြစ်သူက ခြေတစ်ရွတ်ဆွဲကာ ပြာယာခတ်လျက် လျှောက်လာသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

"မင်း ငါ့ကားအတွက် လျော်ပေး..."

"အဲဒါက ယွမ် ၈ သိန်းကျော်တောင် တန်တာကွ..."

"ငါ အခုလေးတင် ငှားလာခဲ့တာပါ..."

"ငါ့ကို ပြန်လျော်ပေး..."

"အား... အား... အား..."

ကျန်းဇီဟောင်သည် ကုန်တင်ကားသမား၏ ခြေထောက်ကို ဖက်တွယ်ကာ ရူးသွပ်လုမတတ် အော်ဟစ်ငိုကြွေးနေခဲ့ပေသည်။

"ဘာ... ဒီကားက ကျန်းဇီဟောင် ငှားလာတာလား..."

ကျန်းဇီဟောင်၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် လူတိုင်းသည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားကြလေ၏။

ပထမအချက်အနေဖြင့် သူသည် လီခိုင်ကို တိုင်ကြားခဲ့သည်ဟု မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုခဲ့ပြီးနောက် အုပ်စုထဲတွင် သူကသာ အဆင့်မြင့်သူတစ်ယောက်အဖြစ် အမြဲတမ်း ဟန်ဆောင်ကာ သူ၏ ပြိုင်ဘက်ဟောင်း စုယွမ်အား နှုတ်ဖြင့် လှောင်ပြောင်အရှက်ခွဲခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ယခုအခါ ဟန်ရေးပြရန်အတွက် သူက ကားငှားခဲ့သေးသည်တဲ့လား။ ဒါက... ဒါက... ဒါက... ဒီလောကကြီးမှာ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် အရှက်မရှိတဲ့ လူမျိုး ရှိနေနိုင်ရတာလဲ။

"ချီးး... ဒီကျန်းဇီဟောင်က တကယ်ကို ဒေါသထွက်စရာကောင်းတာပဲ..."

"မင်းက ဘာလို့ ဟန်ရေးပြနေရတာလဲ... မင်းက အမြဲတမ်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆင့်မြင့်တဲ့သူလို ဟန်ဆောင်ပြီး တခြားသူတွေကို အဆင့်နိမ့်တယ်လို့ အမြဲ ခေါ်နေတာ... ငါ မင်းကို သည်းခံနေတာ တော်တော်ကြာပြီကွ..."

"ဒီလိုလူမျိုးက ခံထိုက်ပါတယ်... စောစောက စုယွမ် ပြောခဲ့သလိုပဲ လူယုတ်မာတွေက သူတို့နဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကို ခံရမှာပဲလေ... အခု သူ့ကား တိုက်မိသွားတာ တကယ်ကို ကျေနပ်စရာပဲ..."

"ကျန်းဇီဟောင်... စုယွမ်ကို အခုချက်ချင်း တောင်းပန်စမ်း..."

ရုတ်တရက် ကျန်းဇီဟောင်သည် လူထု၏ ဝေဖန်ရှုတ်ချမှု ပစ်မှတ် ဖြစ်လာခဲ့၏။ ဤသို့ ဖြစ်လာမည်ကို သူ လုံးဝ မလိုလားခဲ့ချေ။

သူက သူ၏ အဆင့်မြင့်သော အဆင့်အတန်းကို ပြသချင်ရုံသာ ဖြစ်ပေသည်။

"မင်းတို့... အဆင့်အတန်းနိမ့်တဲ့ ကောင်တွေက ဘာတွေ အော်နေကြတာလဲ..."

"မင်းတို့မှာ ကျန်းချန် အိမ်ထောင်စုစာရင်း ရှိလို့လား... ကျန်းချန်မှာရော အိမ်ရှိလို့လား..."

"ဒီနေရာမှာ ငါ့ကို လက်ညှိုးထိုးဖို့ မင်းတို့မှာ ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့လဲ..."

"ဒီကားက ငါငှားထားတဲ့ ကားဖြစ်နေရင်တောင် အဲဒါက ငါ့ကို ခြောက်လှန့် ငွေညှစ်ဖို့ အကြောင်းပြချက် မဟုတ်ဘူးကွ..."

"ဘာမှမသိတဲ့ အရူးတစ်အုပ်..."

ကျန်းဇီဟောင်သည် အတုအယောင်ဂုဏ်မာန သို့မဟုတ် အခြား မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်တော့ချေ။ သူသည် ဤကားကို တရားဝင် ကားအရောင်းအဝယ်စင်တာမှ ငှားရမ်းခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ တရားမဝင်သော နေရာတစ်ခုမှ ငှားရမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ယခုအခါ ကားမှာ လုံးဝပျက်စီးသွားပြီဖြစ်ရာ သူ မည်မျှလောက် လျော်ကြေးပေးရမည်နည်း။

"မင်း ငါ့ကားအတွက် လျော်ပေး..."

ကျန်းဇီဟောင်က ယာဉ်မောင်းအား ဆက်လက်အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်မှာလည်း ခေါင်းကိုက်သွားပြီး ယာဉ်မောင်းအား အခြေအနေကို မေးမြန်းလိုက်၏။

"ဒီလိုပါဗျာ... ကျွန်တော် ပုံမှန်အတိုင်း မောင်းလာတာ... ဒါပေမဲ့ ဒီကားက လမ်းဘေးမှာ ရပ်ထားတာလေ... ကျွန်တော်က ရှောင်မောင်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားပေမဲ့ ကားက ရုတ်တရက် ရွေ့လာတာဗျ... ကျွန်တော် အချိန်မီ တုံ့ပြန်လို့ မရလိုက်တော့ဘူး... အဲဒါကြောင့် တိုက်ရိုက် ဝင်တိုက်မိသွားတာပါ..."

"အရာရှိ... ကျွန်တော် တကယ် တမင်သက်သက် လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး... အခြေအနေက အရမ်း ရုတ်တရက်ဆန်လွန်းလို့ ကျွန်တော် မရှောင်နိုင်ခဲ့တာပါ..."

ယာဉ်မောင်းဖြစ်သူမှာလည်း အလွန် အပြစ်ကင်းလှပေ၏။ သူသည် ကောင်းမွန်စွာ မောင်းနှင်လာစဉ် လမ်းဘေးတွင် ရပ်ထားသော ကားတစ်စီးနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ထိုကားက ရုတ်တရက် ရွေ့လျားလာခြင်းပင်။

"မင်းဆီမှာ သက်သေရှိလား..."

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကျန်းဇီဟောင်အား မျက်စောင်းထိုး ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီကောင်က အခြေခံ ယာဉ်စည်းကမ်း လမ်းစည်းကမ်းတွေကိုတောင် နားမလည်ဘူးလား..."

"ရှိပါတယ်... ရှိပါတယ်ဗျာ..."

"ကျွန်တော့်မှာ dashcam ရှိပါတယ်..."

ယာဉ်မောင်းက အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်၏။

ထိုအချိန်၌ ယာဉ်ထိန်းရဲများလည်း ရောက်ရှိလာပြီး လူအများအပြားက dashcam ကို အတူတကွ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်ကြပေသည်။

အမှန်တကယ်ပင် ယာဉ်မောင်း ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ဖြစ်နေလေ၏။

BMW သည် တရားမဝင် ရပ်နားထားခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ကားခေါင်းပိုင်းမှာ အောက်ဘက်သို့ ဦးတည်နေစဉ် ရုတ်တရက် ရွေ့လျားသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"လူကြီးမင်းတို့... ကျေးဇူးပြုပြီး ယာဉ်မောင်းလိုင်စင် ပြပေးပါ..."

ယာဉ်ထိန်းရဲက ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

ကုန်တင်ကားသမားက သူ၏ လိုင်စင်ကို အလျင်အမြန် ထုတ်ပြလိုက်သည်။

ဤအချိန်၌ ကျန်းဇီဟောင်၏ မျက်လုံးများသည် အဆက်မပြတ် ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေလေတော့၏။

"မင်းဟာကရော..."

အခြားသူများက ကျန်းဇီဟောင်အား ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"အာ... အိမ်မှာ ကျန်ခဲ့လို့ပါ.."

ကျန်းဇီဟောင်သည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ရီနေပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ ပြာယာခတ်နေကာ ၎င်းတို့၏ အကြည့်များကို အဆက်မပြတ် ရှောင်လွှဲနေခဲ့ပေ၏။

သူ၏ အမူအရာကို မြင်ချိန်တွင် ယာဉ်ထိန်းရဲက ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပြီး ခဏတာ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို သူ သဘောပေါက်သွားလေသည်။

"မင်းမှာ ယာဉ်မောင်းလိုင်စင် မရှိဘူး မဟုတ်လား..."

ထိုမေးခွန်းတစ်ခွန်းတည်းကပင် ကျန်းဇီဟောင်အား ချက်ချင်း လုံးလုံးလျားလျား ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့တော့၏။

အမှန်တကယ်ပင်... သူ့တွင် ယာဉ်မောင်းလိုင်စင် မရှိချေ။

"ငါ... ငါ..."

"မရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး... လောလောဆယ် ငါ့ဆီမှာ မပါလာတာပါ..."

"ငါ့ရဲ့ ယာဉ်မောင်းလိုင်စင်က မကြာခင် ထွက်လာတော့မှာပါ... ငါ တကယ် လိုင်စင်မပါဘဲ မောင်းနေတာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ကျန်းဇီဟောင်က အထိတ်တလန့်ဖြင့် အလျင်အမြန် ရှင်းပြရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဤစကားများသည် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သည့်အလား လူတိုင်းကို ခေါင်းကိုက်သွားသည်အထိ တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ပေ၏။

ကျန်းဇီဟောင် ဟန်ရေးပြရန် ကားငှားခဲ့ခြင်းက လုံးဝ အကန့်အသတ်ဖြစ်သည်ဟု ၎င်းတို့ ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း သူ့တွင် ယာဉ်မောင်းလိုင်စင်ပင် မရှိလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ ဘယ်သောအခါမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။

ဤလုပ်ရပ်မှာ ရဲတင်းခြင်းတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် မဖော်ပြနိုင်တော့ချေ။

ဆိုးရွားလွန်းရုံသာမက သူ၏ အဘွားအရင်း၏ သင်္ချိုင်းဂူကိုတောင် တူးပစ်မိတော့မည့်အထိ မိုက်မဲလွန်းလှပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ယခင် သက်သေအထောက်အထားများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ကုန်တင်ကားသမားတွင် အပြစ် လုံးဝမရှိတော့ဘဲ ကျန်းဇီဟောင်ကသာ အပြည့်အဝ တာဝန်ယူရမည် ဖြစ်ပေ၏။

"လိုင်စင်မရှိဘဲ ကား မောင်းတာပဲ... မင်းက တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့ကောင်ပဲ..."

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်က ကူကယ်ရာမဲ့သော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပြီး စီးကရက်တစ်လိပ်ကို မီးညှိလိုက်သည်။

ရိုးရိုးသားသား ဆိုရလျှင် ဤလုပ်ငန်းခွင်တွင် အချိန်အကြာကြီး အလုပ်လုပ်ခဲ့ရသဖြင့် သူသည် ထူးဆန်းသော လူအမျိုးမျိုးကို တကယ်ပင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်လေ၏။

"လက်ရှိ အခြေအနေအရ မင်းက အပြည့်အဝ တာဝန်ယူရမယ်..."

"ငါတို့နဲ့ လိုက်ခဲ့..."

ယာဉ်ထိန်းရဲက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟင့်အင်း..."

"မလိုက်ဘူး..."

"ငါက ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း ကုမ္ပဏီ ၅၀၀ စာရင်းဝင် ကုမ္ပဏီတစ်ခုက ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ကွ... ဘယ်သူက ငါ့ကို ဖမ်းရဲတာလဲ..."

ကျန်းဇီဟောင်သည် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် အလျင်အမြန် ဆုတ်လိုက်ပြီး ယခုအခါတွင် လုံးလုံးလျားလျား ပြာယာခတ်နေကာ စိတ်ဓာတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်နေလေပြီ။

"ဟင်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လူတိုင်းက သံသယဖြစ်ဖွယ် အသံများ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

မင်းက ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း ကုမ္ပဏီ ၅၀၀ စာရင်းဝင် ကုမ္ပဏီက ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ဖြစ်လို့ ငါတို့က မဖမ်းရဘူးပေါ့လေ... မင်းကိုယ်မင်း အဲဒီလောက် အရေးပါလှတယ်လို့ ထင်နေတာလား။

စုယွမ်နှင့် အခြားသူများသည် ကျန်းဇီဟောင်၏ သရုပ်ဆောင်မှုကို ကြည့်ရင်း တကယ်ကို စကားပြောစရာမဲ့ဖြစ်သွားကြပေသည်။ ဤလူက တကယ်ပဲ မိုက်မဲနေတာလား ဒါမှမဟုတ် မိုက်မဲချင်ယောင် ဆောင်နေတာလား။

သူက ယာဉ်ထိန်းရဲ၏ ခေါ်ယူမှုကို တကယ်ကြီး ငြင်းဆန်နေခဲ့ခြင်းပင်။

ကျန်းဇီဟောင်သည် ပတ်ပတ်လည်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ ရုတ်တရက် လူတစ်ယောက်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရလေ၏။

"ကြီးကြပ်ရေးမှူး... ခင်ဗျားလား... ကြီးကြပ်ရေးမှူး... ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါဦး... သူတို့က ကျွန်တော့်ကို အကွက်ဆင်နေကြတာ..."

ကျန်းဇီဟောင်သည် တံခါးပေါက်မှ လျှောက်ထွက်လာသော အမျိုးသားတစ်ဦးအား အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသား၏ ဘေးတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရပ်နေပေ၏။ ထိုအမျိုးသမီးက သူ့ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ အကြည့်များသည် စုယွမ်အပေါ်သို့ အမှတ်တမဲ့ ကျရောက်သွားလေသည်။

"စုယွမ်... နင်က ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ..."

ဤအမျိုးသမီးမှာ ပိုင်ချန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

"အော်... တက္ကသိုလ်က အတန်းဖော်တွေ ပြန်ဆုံတဲ့ပွဲလေ..."

စုယွမ်သည် ပိုင်ချန်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အခြေအနေကို စကားအနည်းငယ်ဖြင့် အတိုချုပ် ရှင်းပြလိုက်၏။

"ကြီးကြပ်ရေးမှူးလီ... သူက ခင်ဗျားရဲ့ ဝန်ထမ်းလား..."

ပိုင်ချန်က သူမနှင့်အတူ ထွက်လာသော အမျိုးသားအား မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကြီးကြပ်ရေးမှူးလီသည် ဇဝေဇဝါဖြစ်နေပုံရပေ၏။ သူသည် စောစောက စီးပွားရေးအကြောင်း ဆွေးနွေးနေခဲ့ပြီး အပြင်ဘက်မှ ဆူညံပွက်လောရိုက်မှုမှာ ဘာဖြစ်နေသနည်းဟု ထွက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စများ ဤနေရာတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ကျွန်တော် မသိဘူးလေ..."

ကြီးကြပ်ရေးမှူးလီသည် ကျန်းဇီဟောင်အား စုစိုက်ကြည့်ရှုလိုက်၏။

"ကြီးကြပ်ရေးမှူးလီ... ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ပစ်ထားလို့ မရဘူးနော်... ကျွန်တော်က ခင်ဗျားရဲ့ လက်အောက်က ရှောင်ကျန်းလေ... ကျန်းဇီဟောင်ပါ..."

ကျန်းဇီဟောင်က ပြာယာခတ်လျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကျန်းဇီဟောင် ဟုတ်လား..."

ကြီးကြပ်ရေးမှူးလီက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခဏတာ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ကျန်းဇီဟောင်၏ အမှတ်အသားကို သတိရသွားလေ၏။

"သြော်...ငါ မှတ်မိပြီ..."

ဤစကားများက ကျန်းဇီဟောင်အား များစွာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေခဲ့သည်။ ကြီးကြပ်ရေးမှူးလီတွင် အဆက်အသွယ်များရှိပြီး သူသာ သဘောတူပါက သူ၏ ပြဿနာကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မည် ဖြစ်ပေ၏။

"မင်းက ငါတို့ ကုမ္ပဏီရဲ့ အပြင်ကနေ ငှားထားတဲ့ သန့်ရှင်းရေးသမား မဟုတ်ဘူးလား... အဲဒီတုန်းက မင်းကို အလုပ်ရဖို့အတွက် မင်းရဲ့ ဆွေမျိုးတွေက အရှက်မရှိ တောင်းဆိုခဲ့ရတာလေ..."

"မင်းက လိုင်စင်မရှိဘဲ ကားမောင်းရဲလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

"အရာရှိ... ဒီလူကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အရေးယူပေးဖို့ ကျွန်တော် တောင်းဆိုပါတယ်..."

ကြီးကြပ်ရေးမှူးလီက ဒေါသတကြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

ကြီးကြပ်ရေးမှူးလီ၏ စကားများကို ကြားရချိန်တွင် လူတိုင်း၏ မကြာမီကမှ တည်ငြိမ်သွားသော မျက်နှာများသည် နောက်တစ်ကြိမ် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပြောင်းလဲသွားပြန်လေသည်။

ဘုရားရေ...

ဒါဆို သူက သန့်ရှင်းရေးသမား တစ်ယောက်သက်သက်ပဲပေါ့... အဲဒါတောင် အပြင်ကနေ ငှားထားတာတဲ့လား...

မင်းက ဘာလို့ ဒီနေရာမှာ အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်နေရတာလဲ။

"မင်းက ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း ကုမ္ပဏီ ၅၀၀ စာရင်းဝင် ကုမ္ပဏီက ဝန်ထမ်းဆိုပြီး အမြဲ ကြွားနေခဲ့တာလေ..."

"အနည်းဆုံးတော့ ပုံမှန် သန့်ရှင်းရေးသမားတစ်ယောက် ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် ငါတို့နားလည်ပေးနိုင်သေးတယ်.."

"ဒါပေမဲ့ အခုထိ မင်းက အပြင်ကနေ ငှားထားတဲ့ ယာယီဝန်ထမ်းပဲ ဖြစ်နေတုန်းတဲ့လား..."

လူသားတွေရဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းမှာ အကန့်အသတ် ရှိနိုင်ပေမဲ့...

အရှက်မရှိမှုနဲ့ မိုက်မဲမှုကို အသစ်ပြန် ဖန်တီးနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ကတော့ အကန့်အသတ် မရှိဘူးပဲ။

ယနေ့တွင် ကျန်းဇီဟောင်သည် ၎င်းတို့၏ လောကအမြင်ကို အဆက်မပြတ် အသစ်ပြန်လုပ်ပေးနေခဲ့လေ၏။

ဤအချိန်၌ ကျန်းဇီဟောင်၏ နှလုံးသားမှာ လုံးဝ သေဆုံးသွားတော့သည်။

ဒီကြီးကြပ်ရေးမှူးလီက အရူးလား။ သူက အပြင်ကနေ ငှားထားတဲ့ သန့်ရှင်းရေးသမား ဖြစ်ကြောင်းကို သူက ဘာလို့ ဖော်ထုတ်ရတာလဲ။

ဒါက သူ့ကိုယ်သူ အရှက်ခွဲနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။

အနာဂတ်မှာ သူ လူတွေကို ဘယ်လို မျက်နှာပြရဲတော့မှာလဲ။

ဒီအတန်းဖော်တွေရော ဒီခေါင်းဆောင်ကပါ သူ့အတွက် စကားတစ်ခွန်းတောင် ဝင်မပြောပေးကြဘူး။ သူတို့က အဲဒီလောက်တောင် သွေးအေးကြတာလား။

"တကယ်လို့ မင်း လမ်းလျှောက်မလိုက်နိုင်ဘူးဆိုရင် ငါတို့ မင်းကို အတင်းအကျပ် ခေါ်သွားရလိမ့်မယ်..."

လူရွှင်တော်ပြဇာတ်တစ်ခုကို ကြည့်ပြီးနောက် ယာဉ်ထိန်းရဲမှာ အလွန် ပင်ပန်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"စုယွမ်... ဒါတွေ အကုန်လုံး မင်းလုပ်တာ မဟုတ်လား... မင်း ငါ့ကို အကွက်ဆင်တာ..."

"ခွေးကောင် မင်း ငါ့ကို ချောက်ချတာ..."

ကျန်းဇီဟောင်သည် ရူးသွပ်လာတော့၏။ ရဲအရာရှိနှစ်ဦးက သူ့ကို တိုက်ရိုက် လက်ထိပ်ခတ်ကာ ကားပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်လေသည်။

ကားပြတင်းပေါက် ပိတ်သွားချိန်တွင် ကျန်းဇီဟောင်၏ မျက်လုံးများမှ မျက်ရည်နှစ်ပေါက် စီးကျလာခဲ့တော့သည်။