အခန်း ၄၃

အခန်း (၄၃) စီးပွားရေး ပါရမီရှင်အစစ်ပဲ

"ငါ လုပ်တယ်မလုပ်ဘူးဆိုတာ ငါလည်း မသိဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ မင်း ကတော့ ထောင်ကျတော့မယ်ဆိုတာကိုတော့ ငါ သိတယ်..."

စုယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားခဲ့သည်။

ကျန်းဇီဟောင်ကတော့ မိမိဘာသာ အပြစ်တင်ရုံသာ ရှိပေသည်။

ကျန်းဇီဟောင် အခေါ်ဆောင်သွားခံရသည်ကို ကြည့်ရင်း အတန်းဖော်တစ်ဦးက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"စုယွမ်... မင်း သူ့အတွက် သွားမတောင်းပန်ပေးလို့ လုံးဝမဖြစ်ဘူးနော်..."

စုယွမ်က သူ့ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်မေးလိုက်၏။

"ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ငါတောင်းပန်ပေးလို့ အသုံးဝင်မယ်ထင်လို့လား..."

တရားမဝင် ယာဉ်ရပ်နားခြင်း၊ လိုင်စင်မရှိဘဲ မောင်းနှင်ခြင်း၊ စစ်ဆေးမှုကို ဗြောင်ကျကျ ငြင်းဆန်ခြင်း။

ဒီကောင်က အပြစ်ရှိသမျှ အကုန် စုပြုံကျူးလွန်ထားတာပဲ။

ဒီအခြေအနေဆို သူ့ကို “မကောင်းမှုစံပြပုဂ္ဂိုလ်” ဆိုတဲ့ ဘွဲ့တောင် ချီးမြှင့်ပေးလို့ ရနေပြီ။

ထို့အပြင် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးများသည် အများအားဖြင့် အမြင့်ဆုံး ပြစ်ဒဏ်ဖြင့် အပြစ်ပေးခံရလေ့ ရှိပေ၏။

"ဒီလို သေးငယ်တဲ့ အတန်းဖော်တွေ ပြန်ဆုံတဲ့ပွဲလေးကနေ... ဒီလို လူရွှင်တော်မျိုး ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

ပိုင်ချန်က သက်ပြင်းချလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။ ကျန်းဇီဟောင်သည် ကျန်းလီလောက် မရူးသွပ်သော်လည်း သူက လုံလောက်အောင်တော့ ရူးသွပ်နေခဲ့ပေ၏။

"မင်းက ငါ့ကို လှောင်နေတာပဲ..."

စုယွမ်မှာ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက်နှင့် အတန်းဖော်ဖြစ်ခဲ့ရခြင်းက သူ၏ကိုယ်ပိုင် ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးသည် ဤသူနှင့် တစ်တန်းတည်းဖြစ်နေသလားဟု အများအားဖြင့် တွေးထင်သွားစေနိုင်ပေသည်။

"ငါတို့..."

ကျန်းဇီဟောင်၏ ကိစ္စ ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း စားပွဲပေါ်ရှိ အစားအစာများကို သိပ်မစားရသေးချေ။ စုယွမ် စကားပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်ချိန်မှာပင် သူ၏ရှေ့၌ ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"စုယွမ်... ငါတို့ ပြန်တွဲကြရအောင်..."

"အဲဒီ ကျန်းဇီဟောင်က ငါ့ကို လိမ်ခဲ့တာ... ငါ ပိုတွေးလေလေ နင်က အကောင်းဆုံးပဲဆိုတာ ငါ ပိုသိလာလေလေပဲ... ငါတို့ပြန်တွဲကြရအောင်နော်..."

ဝမ်ယန်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပေသည်။

ဤသည်က လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားခဲ့၏။

ကျန်းဇီဟောင် အဖမ်းခံရသည်ကို ဝမ်ယန်မြင်သွားပြီး ယခု စုယွမ်ကို ပြန်လည်ရယူရန် ကြိုးစားနေခြင်းလား။ ကျန်းဇီဟောင်က သူမကို ဖြူစင်တဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်ဘူးလား။

ထို့ကြောင့် ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော လူအုပ်ကြီးသည် စုယွမ်အား ဝိုင်းကြည့်လိုက်ကြပေသည်။ စုယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်အမင်း စိတ်မရှည်ဖြစ်နေ၏။

"ဟင့်အင်း... မင်းနဲ့ ဘယ်သူက တွဲချင်မှာလဲ... မင်းမှာ ရည်းစားတွေက အမြဲ ပြောင်းလဲနေတာ မဟုတ်ဘူးလား... ဒါကို ငါ မသိဘူးလို့ ထင်နေတာလား..."

"စုယွမ်... နင်က ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို ပြောထွက်ရက်တာလဲ..."

"ငါက နင့်ရဲ့ ရည်းစားဟောင်းလေ... နင့်အကြောင်းကို ငါ အသိဆုံးပါ..."

"ငါက နင့်ကို စိတ်ဝင်စားတာ...ယွီထျန်းရှား အိမ်ရာဝင်းထဲက နင့်ရဲ့ ယွမ်သန်းပေါင်းများစွာတန်တဲ့ တိုက်ခန်းကို စိတ်ဝင်စားတာ မဟုတ်ဘူး... ပြီးတော့ နင့်ရဲ့ G-Wagen ကိုလည်း ငါ နည်းနည်းလေးမှ ဂရုမစိုက်ဘူး..."

"စုယွမ်... ငါ နင်နဲ့ တွဲခဲ့တာ နင့်ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကြောင့်လို့ နင် မထင်ပါနဲ့..."

"တကယ်လို့ အဲ့ဒီလိုသာ ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် နင် အိမ်ဝယ်တဲ့အချိန်တုန်းကတည်းက ငါ နင့်ကို ဖွင့်ပြောခဲ့မှာပေါ့..."

"ဘာလို့ အခုချိန်ထိ စောင့်နေဦးမှာလဲ..."

"အခုမှ ငါ သိလိုက်တာ... ငါ တကယ် တန်ဖိုးထားတာက နင်ကိုယ်တိုင်ပဲ ဆိုတာကို..."

"ကားတွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အိမ်တွေပဲဖြစ်ဖြစ်... နင် ပေးရင်တောင် ငါ မလိုချင်ဘူး..."

ဝမ်ယန်က နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားချက်ပါသော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ရာ မသိသူများအဖို့ သူမကို ဖြူစင်သော မိန်းကလေးတစ်ဦးဟု ထင်မှတ်သွားစေနိုင်ပေသည်။

"ဟုတ်လို့လား... ဒါဆို ငါ့ရဲ့ G-Wagen ကို မင်းကို ပေးလိုက်မယ်လေ..."

စုယွမ်က နောက်ပြောင်လျက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"တကယ်လား..."

ဝမ်ယန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာပေသည်။

"အိမ်မက်မက်နေလိုက်လေ... ရွံစရာကောင်းတဲ့ မိန်းမ..."

"ငါ့ကားနဲ့ မင်းက မတန်ပါဘူးကွ..."

စုယွမ်က အားနာခြင်းမရှိဘဲ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ဝမ်ယန်သည် သူမ လှည့်စားခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသော်လည်း စုယွမ်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ရယူနိုင်ရန်အတွက် သူမ၏ ရင်ထဲရှိ ဒေါသများကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်ရပေ၏။

ခွေးကောင်... ငါ ဒီလောက် လှတာကို နင်က ဘာလို့ လက်မခံရတာလဲ...

ထိုအချိန်၌ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်သည် သွက်လက်စွာ လျှောက်လာပြီး ဝမ်ယန်၏ နံဘေးတွင် ရပ်လိုက်ကာ သူမအား အမှတ်တမဲ့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဘာလဲ... ဒဏ်ငွေဆောင်ရတာ မလုံလောက်သေးဘူးလို့ ထင်နေတုန်းပဲလား..."

"မင်းလို ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ညစ်ပတ်တဲ့ အလုပ်တွေ လုပ်နေမယ့်အစား ဘာလို့ အလုပ်ကောင်းကောင်း မလုပ်ရတာလဲ... မင်း လက်ဖက်ရည်သောက်ဖို့ အဖိတ်ခံရတာ ဘယ်နှကြိမ်ရှိပြီလဲ..."

"အားလုံးပဲ... သူလိုလူမျိုးနဲ့ ဝေးဝေးနေကြပါ... တရားမဝင် အရောင်းအဝယ်တွေ လုပ်တယ်ဆိုတဲ့ သံသယနဲ့ သူ့ကို ငါတို့ ဆင့်ခေါ်ထားတာ အကြိမ်ဆယ်ဂဏန်းထက်မနည်း ရှိနေပြီ..."

"ဒီလိုလူမျိုးနဲ့ မပတ်သက်ကြဖို့ အားလုံးကို ငါ အကြံပေးချင်ပါတယ်..."

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများသည် ဝမ်ယန်အား စွန်ရဲတစ်ကောင်အလား စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပေ၏။

ထိုအချိန်မှသာ ဝမ်ယန်သည် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်၏ မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူမကို မကြာခဏ ဖမ်းဆီးလေ့ရှိသော ရဲအရာရှိပင်။

ဝမ်ယန်သည် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်ကို တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့နေခဲ့၏။

"မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်မက..."

"ကျွန်မမှာ စစ်မှန်တဲ့အချစ်ကို ရှာဖွေခွင့် မရှိဘူးလား..."

"ကျွန်မလည်း စစ်မှန်တဲ့အချစ်ကို ရှာဖွေခွင့် ရှိပါတယ်..."

ဝမ်ယန်၏ မျက်လုံးများသည် ပြာယာခတ်နေပြီး သူမ၏ အသံမှာလည်း တိုးတိတ်နေခဲ့ပေသည်။

"မြန်မြန် ထွက်သွားစမ်း..."

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်က ဟောက်လိုက်၏။

ပြာယာခတ်နေသော ဝမ်ယန်သည် သူမ၏ ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်များဖြင့် အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားလေတော့သည်။

"ဒါက... ကျန်းဇီဟောင် အရမ်း ဂုဏ်ယူနေတဲ့ ချစ်သူက တကယ်တော့..."

"ဖွီး... ဒီကျန်းဇီဟောင်က ဘယ်လို အကြိုက်မျိုးရှိတာလဲ... သူက သူ့ကောင်မလေး ဘယ်လောက် ဖြူစင်ရိုးသားတယ်ဆိုပြီး အမြဲ ကြွားနေခဲ့တာ... တကယ်တမ်းကျတော့ သူက..."

"ကျန်းဇီဟောင် အို ကျန်းဇီဟောင်... သူ လိမ်ခံရတာကိုတောင် လုံးဝ မသိခဲ့ဘူးပဲ..."

"ငတုံးကောင် ဇီဟောင်လေးပဲ..."

ဝမ်ယန်၏ သရုပ်မှန်ကို သိရှိသွားပြီးနောက် လူတိုင်းသည် ကျန်းဇီဟောင်ကို အနည်းငယ်ပင် သနားမိသွားကြပေ၏။

သူ့ကို မိုက်မဲပြီး ဆိုးယုတ်သူတစ်ဦးဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

ဝမ်ယန် အလျင်အမြန် ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်သည် လုပ်စရာကိစ္စ အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် စုယွမ်အား စကားတစ်ခွန်းပြောပြီးနောက် ထွက်သွားလေ၏။

ထိုအချိန်၌ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဝမ်ယန် ယခုလေးတင် ပြောခဲ့သော စကားကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

စုယွမ်သည် ယွီထျန်းရှား အိမ်ရာဝင်းထဲတွင် ယွမ်သန်းပေါင်းများစွာတန်သော တိုက်ခန်းတစ်ခန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည် ဟုတ်လား...

အဲဒါက မြစ်ကမ်းဘေးက တိုက်ခန်းလေ...

အလုပ်သမား မရေမတွက်နိုင်အောင်က အဲဒီလို တိုက်ခန်းမျိုး ပိုင်ဆိုင်ဖို့ အိမ်မက်မက်နေကြရတာ... ဒါပေမဲ့ စုယွမ်က ဘွဲ့ရပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ပိုင်ဆိုင်နေပြီလား...

ထို့အပြင် ကျန်းဇီဟောင်က သူ့တွင် အလုပ်မရှိဟု ယခင်က ပြောခဲ့သေးသည်။

သူ အလုပ်လုပ်စရာ လုံးဝ မလိုဘူးလေ...

ဒီစကားတွေအရဆိုရင် စုယွမ်က ဒုတိယမျိုးဆက် သူဌေးသားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ G-Wagen က ငှားထားတာ မဟုတ်ဘူးပေါ့...

ဘုရားရေ...

ဒါက ဘယ်လို မိသားစုမျိုးလဲ...

ယွမ်သန်းပေါင်းများစွာတန်တဲ့ တိုက်ခန်းမှာနေပြီး ယွမ်သန်းပေါင်းများစွာတန်တဲ့ ကားကို မောင်းနေတာလား...

ကျန်းဇီဟောင်က သူ့ရှေ့မှာ ဟန်ရေးပြနေခဲ့သေးတာ... သူ အမြဲတမ်း ပြောနေခဲ့တဲ့ ကျန်းချန် အိမ်ထောင်စုစာရင်းနဲ့ ကားလေးတစ်စီးက စုယွမ်ရဲ့ အမြင်မှာတော့ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး...

စုယွမ်ကမှ ဘဝမှာ တကယ့်ကို အောင်မြင်သူအစစ်ပါ...

ဤအချိန်၌ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများတွင် အားကျမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေပြီ။

"စုယွမ်... နင် အရင်က ဈေးပေါပေါနဲ့ ဝယ်လိုက်တဲ့ မြေကွက်က အခု ဈေးကောင်းနဲ့ ပြန်ရောင်းလိုက်ရတယ်လို့ ကြားတယ်..."

"နင် ဒီအရောင်းအဝယ်ကနေ ချက်ချင်း ယွမ်သန်းဆယ်ဂဏန်းလောက် အမြတ်ရလိုက်တယ်ဆို..."ပိုင်ချန်က ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဟားဟားဟား... ကံကောင်းသွားလို့ပါ..."

"တကယ်လို့ ဦးလေးပိုင်သာ မကူညီခဲ့ဘူးဆိုရင် ဒီလောက် အဆင်ပြေမှာ မဟုတ်ဘူးလေ..."

စုယွမ်က အလွန် နှိမ့်ချစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

၎င်းတို့၏ သာမန်ဟုထင်ရသော စကားဝိုင်းကို အတန်းဖော်များ ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အလွန်တရာ အံ့သြဖွယ်ကောင်းနေခဲ့ပေ၏။

မြေကွက်တစ်ကွက်တဲ့လား...

ဈေးပေါပေါနဲ့ ဝယ်ပြီး ဈေးကောင်းနဲ့ ပြန်ရောင်းတယ်...

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ယွမ်သန်းဆယ်ဂဏန်းလောက် တိုက်ရိုက် အမြတ်ရလိုက်တယ်ပေါ့...

စုယွမ်သည် ဒုတိယမျိုးဆက် သူဌေးသားတစ်ယောက် မဟုတ်ချေ။

သူက စီးပွားရေး ပါရမီရှင်အစစ်ပဲ...

သူက ကိုယ့်ထူးကိုယ်ချွန် သန်းကြွယ်သူဌေး တစ်ယောက်ပဲ...

သန်းဆယ်ဂဏန်း... သန်းဆယ်ဂဏန်းတောင်...

စုယွမ်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် အံ့သြဖို့ကောင်းနေရတာလဲ... ဘွဲ့ရပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ယွမ်သန်းဆယ်ဂဏန်းလောက် ရှာနိုင်တယ်ဆိုတော့...

လူတိုင်းမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြပြီး အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြရာ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေပေ၏။

လူတွေကို နှိုင်းယှဉ်ရတာက ဒေါသထွက်စေနိုင်တယ်ဆိုတာ တကယ်ပါပဲ...

အစောပိုင်းက လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများတွင် အားကျမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ လုံးလုံးလျားလျား အံ့အားသင့်မှုများသာ ဖြစ်နေလေ၏။

တစ်ချိန်တည်းတူတူ ဘွဲ့ရခဲ့ကြသော်လည်း စုယွမ်က ၎င်းတို့ကို အဝေးကြီးမှာ ချန်ထားခဲ့လေပြီ... မြစ်ကမ်းဘေး တိုက်ခန်းတစ်ခန်းနဲ့ G-Wagen တစ်စီးတဲ့...

"အားလုံးပဲ... အထဲဝင်ပြီး သွားစားကြရအောင်... ဟင်းတွေ သိပ်မစားရသေးဘူး... မစားရင် နှမြောစရာကြီး..."

စုယွမ်က အော်ပြောလိုက်သည်။

"အင်း... ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ..."

"အိုကေ..."

"နေရာမရှိလည်း ရတယ်... အစားအစာတွေကို အလဟဿ မဖြစ်စေရဘူး... အားလုံး ဆက်စားကြမယ်..."

စုယွမ်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် လူတိုင်းသည် စားသောက်ဆိုင်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားကြ၏။

ထိုစဉ် ပိုင်ချန်နှင့် စီးပွားရေးအကြောင်း ဆွေးနွေးနေသော ကြီးကြပ်ရေးမှူးလီသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ကတ်တစ်ကတ်ကို ရုတ်တရက် တွေ့ရှိလိုက်သည်။ သူ ကောက်ယူကြည့်လိုက်ရာ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သော ကတ်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပေ၏။

ဤနေရာတွင် ပြန်တွေ့လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ဤအသင်းဝင်ကတ်ထဲရှိ အမှတ်များသည် အကြိမ်များစွာ စားသောက်ရန်အတွက် လုံလောက်ပေသည်။

ဘယ်သူကများ ဒီလောက် ယုတ်မာပြီး ဒီနေရာမှာ လာလွှင့်ပစ်ထားရတာလဲ...

"အင်း... စုယွမ်... နင်ကို ထမင်းမကျွေးလိုက်ရဘူးနော်.. ပြီးတော့ ငါမှာလည်း ဆွေးနွေးစရာ စီးပွားရေးကိစ္စတွေ ရှိသေးလို့... မနက်ဖြန်ကျရင် သေချာပေါက် ကျွေးပါ့မယ်..."

ပိုင်ချန်မှာ အလွန် အားနာနေခဲ့၏။ စုယွမ်သည် သူမ၏ ကယ်တင်ရှင် ဖြစ်သော်လည်း သူမက သူ့ကို ကျေးဇူးမတင်ရသေးချေ။

ဤသည်က သူမကို ပဋိပက္ခဖြစ်စေသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

"ရပါတယ်... မင်းရဲ့ အလုပ်တွေကို အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ပါဘူး... အားတဲ့အချိန်ကျမှ အတူတူ စားကြတာပေါ့..."

စုယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ထမင်းတစ်နပ်လောက်ပါပဲလေ။

စုယွမ်က ထိုထမင်းတစ်နပ်ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဦးလေးပိုင်၏ အကူအညီသာ မပါဝင်ခဲ့ပါက ထိုမြေကွက်သည် ဤမျှ လျင်မြန်စွာ အတည်ပြုချက် ရရှိမည်မဟုတ်သလို သူလည်း ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း သေးငယ်သော ငွေကြေးပစ်မှတ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေ၏။

"ကောင်းပြီ... ဒါဆိုလည်း ငါတို့ သွားတော့မယ်..."

ပိုင်ချန်က စကားပြောပြီးနောက် ကြီးကြပ်ရေးမှူးလီနှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့နှင့်အတူ စားသောက်ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်သွားလေသည်။

စုယွမ်သည် သူ ဤညစာကို ဆက်စားနေရန် အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

ကျန်းဇီဟောင်လည်း မရှိတော့ချေ။

သူ၏ သရုပ်မှန်ကိုလည်း ဖော်ထုတ်ပြီးသွားပြီဖြစ်ရာ လူတိုင်း၏ စိတ်ထားများ သေချာပေါက် ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့က ကျန်းဇီဟောင်ကို ဖားယားခဲ့သကဲ့သို့ သူ့ကိုလည်း ဖားယားကြလိမ့်မည်။

ပြီးတော့ သူ အာဏာကျဆင်းသွားတဲ့အခါ ဒီလူတွေက သူ့ကို အမြန်ဆုံး စွန့်ခွာသွားမယ့်သူတွေပဲ...

ဒါက လူ့သဘာဝပဲလေ။

သူ၏ အခန်းဖော် အနည်းငယ်မှာ ကျန်းဇီဟောင်ကြောင့် ဤစုဝေးပွဲသို့ မလာခဲ့ကြသဖြင့် သူ၏ အခြေအနေကို ၎င်းတို့ သိရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ထိုစစ်မှန်သော သူငယ်ချင်းများနှင့်အတူ စားသောက်ခြင်းက အဆင်ပြေနိုင်သေးပေသည်။

လူတိုင်း ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် စားသောက်ဆိုင်မှ သူဌေးချန်သည် ပြုံးလျက် လျှောက်လာခဲ့၏။ ဆက်သွယ်ရန် အချက်အလက်များ ဖလှယ်ပြီးနောက် စုယွမ်သည် တိုက်ရိုက် အိမ်သို့ပြန်ရန် ကားမောင်းထွက်လာခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် ညဘက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်က မက်ဆေ့ခ်ျတစ်စောင် ပို့လာခဲ့သည်။

ကျန်းဇီဟောင်၏ အမှုအတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သေချာပေါက် သူက အပြည့်အဝ တာဝန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။

တိုက်ရိုက် အမြင့်ဆုံး ပြစ်ဒဏ်ပဲ...

ပြီးတော့ သူ့ကားမှာ အာမခံလည်း မရှိဘူး... အဲဒါက မှောင်ခို ကားအရောင်းအဝယ်စင်တာကနေ ငှားလာတာ... ယွမ် ၈ သိန်းကျော်တောင်... ဒီ 'အထက်တန်းလွှာ' က ဘယ်လိုများ လျော်ပေးမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ...