အခန်း ၄၅

အခန်း (၄၅) လမ်ဘော်ဂီနီကား ထုတ်ယူခြင်း

ဤအကြံအစည်ကို စိတ်ထဲထား၍ ဆုယွမ်တွင်လည်း ရည်မှန်းချက်တစ်ခုရှိသည်။

အကယ်၍ သူသာ AR နည်းပညာကုမ္ပဏီ၏ ရှယ်ယာအများစုကို ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် တစ်လအတွင်းမှာပင် သူသည် အလွန်ကြီးမားသော အမြတ်အစွန်းတစ်ခုကို ရရှိလာနိုင်ပေသည်။

ဈေးကွက်တန်ဖိုးမှာ ဘီလီယံချီ ရှိနေသဖြင့် သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများလည်း ကောင်းကင်ထိ ထိုးတက်သွားမည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။

သို့သော် သူ လက်ရှိ ပိုင်ဆိုင်ထားသော ယွမ်သန်း ၁၀၀ ကျော်ဖြင့် ရှယ်ယာမည်မျှ ဝယ်ယူနိုင်မည်ကိုတော့ သူကိုယ်တိုင်ပင် မသေချာခဲ့ချေ။

နောက်ထပ် သတင်းအချက်အလက် သုံးခုမှာ သူဌေးနှင့် သူ၏ ယောက်ဖဖြစ်သူတို့ ထွက်ပြေးသွားခြင်းကဲ့သို့သော အသုံးမဝင်သည့် အရာများသာ ဖြစ်သဖြင့် စုယွမ်က သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

မွန်းတည့်ချိန်အထိ အချိန်ဆွဲနေပြီးနောက် စုယွမ်သည် သူ မဲပေါက်ထားသော လမ်ဘော်ဂီနီ အဗန်တေးဒိုး ကားကို ထုတ်ယူရန် ဤအချိန်ကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

စုယွမ်သည် ဤကဲ့သို့သော အားကစားကားမျိုးကို ယခင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မမောင်းနှင်ဖူးချေ။

အငှားယာဉ်တစ်စီး စီးပြီးနောက် စုယွမ်သည် လမ်ဘော်ဂီနီ အရောင်းပြခန်းသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။

အထူးသဖြင့် မွန်းတည့်ချိန်ဖြစ်သောကြောင့် ကြီးမားလှသော အရောင်းပြခန်းကြီးအတွင်း၌ လူသိပ်မရှိလှပေ။

"လူကြီးမင်း... လေ့လာကြည့်ရှုဖို့ လာတာလားရှင့်..."

ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော လှပသည့် အရောင်းကိုယ်စားလှယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အင်း... လေ့လာကြည့်ရှုဖို့ဆိုတာတော့ မဟုတ်ဘူး..."

"ငါ ကားတစ်စီး မဲပေါက်ထားလို့... အဲဒါ လာထုတ်တာပါ..."

စုယွမ်က တည်ငြိမ်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပြီး မည်သည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်မျှ ပြသခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

"အာ... လူကြီးမင်းက..."

"အော်... မစ္စတာစု ဖြစ်ရမယ်..."

လာရောက်သူမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားပြီးနောက် သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အားကျမှုများ ပြည့်နှက်သွားလေ၏။

ဤသည်မှာ လမ်ဘော်ဂီနီက မဲဖောက်ပေးသည့် အစီအစဉ်တစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သော ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်ပြီး ဤလူက ပေါက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယွမ် ခုနစ်သန်းတန် အဗန်တေးဒိုး ကားတစ်စီးတဲ့... ဒါက တကယ်ကို ကံကောင်းလွန်းလှ၏။

"ဟုတ်တယ်... ငါ အဗန်တေးဒိုး တစ်စီး ပေါက်ထားတာ..."

အကယ်၍ ယခင်ကသာ ဤကဲ့သို့သော ကားတစ်စီး မဲပေါက်ခဲ့မည်ဆိုပါက စုယွမ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ခုန်ပေါက်နေမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူ လုံးလုံးလျားလျား ထိုသို့ ဖြစ်မည်မဟုတ်ချေ။

"လူကြီးမင်း... ဂုဏ်ယူပါတယ်ရှင်... ကျွန်မတို့ မန်နေဂျာကို သွားခေါ်လိုက်ပါ့မယ်... အခုချက်ချင်း ဆောင်ရွက်ပေးပါ့မယ်..."

အရောင်းကိုယ်စားလှယ် အမျိုးသမီးသည် မန်နေဂျာကို ရှာဖွေရန် အလျင်အမြန် သွားရောက်ခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စုယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ တည်ငြိမ်နေရသနည်းဟု သူမ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့၏။ ဤမျှ ကြီးမားသော ဆုကြီးကို ပေါက်ပြီးနောက် သူ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသင့်သည် မဟုတ်လော။

သို့သော် ဤမစ္စတာစုက မည်သည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုမျှ မပြသခြင်းက တကယ်ကို ယုတ္တိမတန်လှပေ။

မကြာမီမှာပင် အရောင်းကိုယ်စားလှယ် အမျိုးသမီးသည် မန်နေဂျာကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ မန်နေဂျာမှာ မုတ်ဆိတ်မွေးအပြည့်နှင့် အရည်အချင်းရှိသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ပေ၏။

ပုံသေကားကျ တွေးခေါ်မှုကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း ထိုမုတ်ဆိတ်မွေးများက စုယွမ်အား လန့်ဖြတ်သွားစေခဲ့သည်။

"မင်္ဂလာပါ မစ္စတာစု... ကျွန်တော်တို့ လမ်ဘော်ဂီနီ ရဲ့ ပထမဆုကြီးကို ပေါက်တဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်..."

"လူကြီးမင်းရဲ့ လမ်ဘော်ဂီနီ အဗန်တေးဒိုး ကားက အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ... လူကြီးမင်းနဲ့အတူ ပျံသန်းဖို့ အသင့်စောင့်နေပါတယ်..."

"တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ လူကြီးမင်းဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အထူးခြားဆုံး VIP ဖောက်သည်တစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာဖြစ်ပြီး လမ်ဘော်ဂီနီ ရဲ့ အဆင့်မြင့်ဆုံး ဝန်ဆောင်မှုတွေကို ခံစားရရှိနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်..."

"ဒါကတော့ လူကြီးမင်းရဲ့ VIP ကတ်ပါ..."

မန်နေဂျာက ရွှေအနားကွပ်ထားသော ကတ်တစ်ကတ်ကို စုယွမ်အား ရိုသေလေးစားစွာ ကမ်းပေးလိုက်၏။

လမ်ဘော်ဂီနီ VIP ရွှေကတ် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု စုယွမ် မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဤရွှေကတ်၏ သီးခြား အသုံးဝင်မှုက ဘာလဲဆိုတာကိုသာ သူ မသိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကားဝယ်ရန်အတွက် ယွမ်သုံးကျပ်တန် ဘောက်ချာတစ်ခုသာ ဖြစ်နေပါက အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ချေ...

"ကောင်းပြီ... ငါ အခု ကားထုတ်လို့ ရပြီလား..."

စုယွမ်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ရပါတယ် လူကြီးမင်း... အခု ကားထုတ်လို့ ရပါပြီ..."

မန်နေဂျာသည် ကြိုဆိုသည့် ဟန်ပန်ပြသလိုက်ပြီးနောက် ဘေးဘက်သို့ လျှောက်သွားလေ၏။

ရှုပ်ထွေးသော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ သို့မဟုတ် အင်တာဗျူးများ မရှိဘဲ စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် စုယွမ်သည် အသစ်စက်စက် လမ်ဘော်ဂီနီ အဗန်တေးဒိုး ကားရှေ့၌ ခိုင်မာစွာ ရပ်နေခဲ့ပေပြီ။

ရိုးရိုးသားသား ဆိုရလျှင် ဤအစီအစဉ်က အလွန် လက်တွေ့မကျသော်လည်း အခြားသော အသွင်အပြင်များမှာမူ ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး ဆောင်ရွက်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

စုယွမ်သည် ကားပေါ်တက်ကာ စမ်းသပ်မောင်းနှင်ကြည့်ရာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန် သက်တောင့်သက်သာ ရှိလှ၏။

နေရာမှာတင် စာရွက်စာတမ်း အချို့ကို လက်မှတ်ရေးထိုးပြီးနောက် စုယွမ်သည် ကားကို အောင်မြင်စွာ မောင်းနှင်ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။

လမ်းမပေါ်သို့ မောင်းနှင်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဤအသစ်စက်စက်ကားသည် မရေမတွက်နိုင်သော အကြည့်များကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့၏။

"ချီးး... လမ်ဘော်ဂီနီ အဗန်တေးဒိုး ပဲ... ဒီကားက ယွမ်သန်းဆယ်ဂဏန်းကျော်လောက် တန်မှာပဲ..."

"မဟုတ်ဘူး... ဒီကားက ယွမ် ခုနစ်သန်းတည်း တန်တာပါကွာ.."

"ယွမ် ခုနစ်သန်းတည်း ဟုတ်လား... မင်း ဗီဒီယိုတိုတွေ အရမ်း ကြည့်နေလို့... ယွမ် ခုနစ်သန်းဆိုတာ ပိုက်ဆံတောင် မဟုတ်တော့သလိုပဲလား..."

"ငါ တကယ် အားကျတာပဲ... တကယ်လို့ ငါသာ ဒီကားကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အရမ်းပျော်နေမှာပဲ..."

"ဘုရားရေ... ငါ့သူငယ်ချင်းက လမ်ဘော်ဂီနီ မှာ အလုပ်လုပ်တယ်... ဒီကားကို ပိုင်ရှင်က မဲပေါက်သွားတာလို့ သူပြောတယ်ကွ..."

"ဘာ... မင်း ငါ့ကို လိမ်နေတာ မဟုတ်ဘူးနော်..."

"ငါက မင်းကို ဘာလို့ လိမ်ရမှာလဲ... ကြည့်လိုက်စမ်းပါ..."

အမျိုးသားတစ်ဦးက လူအုပ်ကြီးအား သက်သေအထောက်အထား ပြသလိုက်ရာ အားကျမှုများ ပြည့်နှက်နေသူများသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ပျက်သွားကြတော့၏။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ငွေဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့မည်ဆိုပါက ၎င်းတို့က သိပ်များများစားစား တွေးတောနေမည် မဟုတ်သော်လည်း ဤအရာမှာ မဲပေါက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ပိုက်ဆံတစ်ပြားမှ မကုန်ဘဲ ယွမ်ခုနစ်သန်းတန် ကားတစ်စီး ရသွားတာတဲ့လား...

"အို ဘုရားရေ... ငါက ဘာလို့ ဒီလို အစီအစဉ်မျိုးနဲ့ မကြုံရတာလဲ..."

"ဘာလို့ ငါက အချိန်တိုင်း ဒီလို အစီအစဉ်မျိုးတွေကို လွတ်သွားရတာလဲ..."

"တကယ်လို့ ငါသာ ပါဝင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒီကားက ငါ့ကား ဖြစ်နိုင်တာပဲ..."

"ငါကတော့ အရင်းရှင်တွေရဲ့ ကစားတာကို ခံလိုက်ရပြီ..."

လမ်ဘော်ဂီနီ ၏ အနောက်မီးလုံးများကို ကြည့်ရင်း အချို့လူများမှာ စိတ်ဓာတ်ကျသွားကြပေ၏။

လူအုပ်ထဲတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးလည်း ပါဝင်နေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများသည် ထွက်ခွာသွားသော လမ်ဘော်ဂီနီ အပေါ်၌ အသေအချာ စုစိုက်ကြည့်နေကာ သူမ အမှတ်တမဲ့ မြင်လိုက်ရသော ကားပိုင်ရှင်ကို သေချာစွာ ပြန်လည်စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

သူမ ဤလူကို သိနေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး အတော်လေး ရင်းနှီးနေပုံရပေ၏။

သူက သူမရဲ့ ဝမ်းကွဲမောင်လေးနဲ့ အရမ်းတူနေတာပဲ...

ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ ဝမ်းကွဲမောင်လေးက တက္ကသိုလ်ကနေ အခုမှ ဘွဲ့ရခါစလေ... သူက ဘယ်လိုလုပ် လမ်ဘော်ဂီနီ လို တန်ဖိုးကြီးကားမျိုးကို မောင်းနိုင်မှာလဲ...

မဲပေါက်တယ်ဆိုရင်တောင် သူမရဲ့ ဝမ်းကွဲမောင်လေး ပေါက်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ဒီလို သတင်းအချက်အလက်မျိုးတွေကို ဘယ်လိုမှ သိနိုင်မှာ မဟုတ်လို့ပဲ...

ဤအကြောင်းကို တွေးမိချိန်တွင် ကျောက်ရှောင်ရှားက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

မကြာသေးမီက အလုပ်ဖိအားများကြောင့် အာရုံကြောပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဤကဲ့သို့သော လက်တွေ့မကျသည့် အတွေးများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေ၏။

ကားပေါက်သွားသူမှာ သူမ၏ ဆွေမျိုး သို့မဟုတ် သူငယ်ချင်း မဟုတ်သရွေ့ အဆင်ပြေပြီး သူမအနေဖြင့် စိုးရိမ်ပူပန်နေရန် မလိုအပ်ချေ...။

Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီ။

အထွေထွေမန်နေဂျာ၏ ရုံးခန်းအတွင်း၌ ဖုန်းရှင်းသည် သူ၏ ဆံပင်များကို လက်တစ်ဆုပ်စာခန့် ဆွဲဆုပ်နေခဲ့ပေ၏။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားပမ်းစား သုတေသနပြုခဲ့မှုများက ကြီးမားလှသော ရလဒ်များကို ထုတ်ပေးတော့မည့် အချိန်တွင် ဤအရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်၌ အကြီးမားဆုံး ရှယ်ယာရှင်က သူ၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားခဲ့လေသည်။

အဓိက ရှယ်ယာရှင် ရုပ်သိမ်းသွားပြီးနောက် အခြား ရှယ်ယာရှင်များကလည်း လိုက်ပါလုပ်ဆောင်ခဲ့ကြ၏။

ရုတ်တရက် အောင်မြင်နေသော ကုမ္ပဏီသည် ရန်ပုံငွေ အလွန်အမင်း ရှားပါးနေသော အခွံချည်းသက်သက် ကုမ္ပဏီတစ်ခုအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဖုန်းရှင်းက နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့ပေ၏။ သူက ၎င်းတို့ကို အချိန်တိုအတွင်း ရာနှင့်ချီ သို့မဟုတ် ထောင်နှင့်ချီသော အမြတ်ငွေများ ရရှိမည်ဟု အာမခံထားသော်လည်း ၎င်းတို့က ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို အတင်းအကျပ် ရုပ်သိမ်းရန်အတွက် အရှုံးခံရန်ပင် ရွေးချယ်ခဲ့ကြလေသည်။

ယခုလအတွက် လစာများမှာလည်း မသေချာမရေရာ ဖြစ်နေသေးပြီး အထွေထွေမန်နေဂျာတစ်ဦးအနေဖြင့် ဖုန်းရှင်းသည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့၏။

"ဟူး... ငါ့ဝန်ထမ်းတွေ အကုန်လုံးက ဝန်ထမ်းကောင်းတွေချည်းပါပဲ..."

"တစ်လ နှစ်လလောက်ဆိုရင် အဆင်ပြေနိုင်ပေမဲ့ အချိန်ကြာလာရင် ဝင်ငွေမရှိတဲ့ ဒုက္ခကို ဘယ်သူမှ သည်းခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"အဲဒီလိုသာဆိုရင် နှစ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ခဲ့တဲ့ သုတေသန ရလဒ်တွေ အကုန်လုံး ပျက်စီးသွားတော့မှာပဲ..."

"ချီးပဲ..."

ဖုန်းရှင်းသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် စားပွဲကို ထိုးကြိတ်လိုက်သည်။

ကွန်ပျူတာ အကောင့်ထဲရှိ ကျန်ရှိနေသော ယွမ် ငါးသောင်းကို ကြည့်ရင်း ဖုန်းရှင်းသည် မည်မျှပင် ကုန်ကျစေကာမူ ရန်ပုံငွေများကို ပြန်လည်ရရှိရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်၏။

"မန်နေဂျာဖုန်း..."

ထိုအချိန်၌ ဆက်တိုက် တံခါးခေါက်သံများက ဖုန်းရှင်း၏ အတွေးများကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

"ဝင်ခဲ့..."

ဖုန်းရှင်းက ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပေ၏။

"မန်နေဂျာ... အပြင်မှာ မန်နေဂျာနဲ့ တွေ့ချင်တဲ့ လူငယ်တစ်ယောက် ရောက်နေတယ်..."

ဝင်လာသူက သတင်းပို့လိုက်သည်။

"အခုချိန်မှာ တခြားဘယ်သူနဲ့မှ တွေ့ဖို့ အချိန်မရှိဘူး... သူ နားလည်မှုမလွဲအောင် ငါ့ကိုယ်စား သေချာ ရှင်းပြပေးလိုက်ပါ..."

ဖုန်းရှင်းက သက်ပြင်းချလျက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒီလူက ကုမ္ပဏီရဲ့ လက်ရှိ အခက်အခဲကို သူ ဖြေရှင်းပေးနိုင်တယ်လို့ ပြောတယ်..."

"ကျွန်တော်လဲ နားမလည်တော့ဘူး... ကုမ္ပဏီက အခု ကောင်းကောင်း လည်ပတ်နေတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား... ဘာအခက်အခဲ ရှိနေလို့လဲ..."

"ကျွန်တော် သွားပြီး သူ့ကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပါ့မယ်..."