အခန်း ၅၀
Vol. 5 Ch. 50
အခန်း (၅၀) ယွမ် သန်း ၁၀၀ တန်ကြေးရှိသည်
အချက်အလက်ကိုမြင်သောအခါ စုယွမ်သည် ချက်ချင်းစိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။
ဘုရားရေ... ယွမ် သန်းတစ်ရာ ဆုကြေးတဲ့လား...
အကယ်၍ သူ မှတ်မိတာ မှန်ကန်ပါက မေ့ယင်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သဲလွန်စကို သူပေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား...
ဆိုလိုတာက... သူက ထျန်းကျန်းလုပ်ငန်းစု ကနေ ယွမ် သန်းတစ်ရာ ဆုကြေးငွေကို တောင်းခံဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီနေတယ်ပေါ့...
စုယွမ်သည် သူ၏ဖုန်းကို အလျင်အမြန်ဖွင့်ကာ ထျန်းကျန်းလုပ်ငန်းစု မှ ထုတ်ပြန်ထားသော သတင်းအချက်အလက်များကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။
စုစုပေါင်း အဆင့်သုံးဆင့် ရှိပေ၏။
ပထမအချက်အနေဖြင့် သာမန်သဲလွန်စ ပေးသူများသည် ဆုကြေးငွေ ယွမ် တစ်သန်း ရရှိနိုင်ပေသည်။
ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် အမှန်တကယ် သဲလွန်စပေးသူများသည် ဆုကြေးငွေ ယွမ် ဆယ်သန်း ရရှိနိုင်ပေသည်။ တတိယအချက်အနေဖြင့် တိကျသော သတင်းအချက်အလက် ပေးသူများနှင့် ထိုသတင်းအချက်အလက်အပေါ် အခြေခံ၍ ကလေးကို အောင်မြင်စွာ ရှာဖွေနိုင်ရန် ကူညီပေးသူများကို ယွမ် သန်းတစ်ရာ ဆုချီးမြှင့်မည် ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ ထျန်းကျန်းလုပ်ငန်းစု မှ ထုတ်ပြန်ထားသော စူပါဆုကြေးငွေ အစီအစဉ်ပင် ဖြစ်ပေ၏။
ဤသည်က ထျန်းကျန်းလုပ်ငန်းစု ၏ ဥက္ကဋ္ဌ ကျိုးကျန်းဟိုင် ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဤကလေးငယ်၏ အရေးပါမှုကို ပြသရန် လုံလောက်နေပေသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လူကုန်ကူးသူ မေ့ယင်းကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူပေးခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်ကြောင့်ဖြစ်ပြီး ထိပ်တန်းဆုကြေးငွေဖြစ်သော ယွမ် သန်းတစ်ရာကို သူ သေချာပေါက် ရရှိမည် ဖြစ်သည်။
ဤအကြောင်းကို တွေးမိချိန်တွင် စုယွမ်သည် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်ထံ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်၏။
"ဟလို... အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်... ဘယ်လိုလဲ... ကျွန်တော်ပေးတဲ့ သဲလွန်စအပေါ် အခြေခံပြီး လူကုန်ကူးသူကို ဖမ်းမိခဲ့တာ သေချာတယ် မဟုတ်လား..."
စုယွမ်က မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... ငါ့ကိုယ်ငါတောင် ကြည့်ပါဦး... ငါ အရမ်း အလုပ်ရှုပ်နေလို့ မေ့တောင်မေ့သွားတယ်... ဒီသတင်းကို ဒီနေ့ အွန်လိုင်းမှာ ထုတ်ပြန်တော့မှာ... ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ဆုကြေးငွေအတွက်လည်း ငါ တင်ပြထားပြီးပြီ... မင်းဆီ မကြာခင် လွှဲပေးလိမ့်မယ်..."
"မင်းကတော့ထော်တာပဲ.. ငါတို့ဆီကနေ မင်းရခဲ့တဲ့ ဆုကြေးငွေတွေချည်းနဲ့တင် အိမ်တစ်လုံး ဝယ်လို့ရနေပြီ မဟုတ်လား..."
အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်၏ လေသံတွင် ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပေ၏။
အကယ်၍ သူ့တွင်သာ စုယွမ်၏ သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းနိုင်စွမ်း ရှိခဲ့ပါက အလွန်ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။ သူ အလုပ်လုပ်ရန်ပင် လိုအပ်တော့မည် မဟုတ်ချေ...။
"အင်း... တကယ်တော့ ကျွန်တော် သိပြီးသားပါ... အဲဒီအချိန်တုန်းက မေ့ယင်းမှာ ကလေးတစ်ယောက် ပါလာတယ်လို့ ကြားတယ်... ကလေးလေး အဆင်ပြေရဲ့လား..."
စုယွမ်က မေးမြန်းလိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေက တော်တော်လေး ပြည့်စုံတာပဲ..."
"အမှန်ပဲ... အဲဒီကလေးလေးက ထျန်းကျန်းလုပ်ငန်းစု ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ကျိုးကျန်းဟိုင် ရဲ့ မြေးဖြစ်နေတာပဲ..."
"ဒါ တိုက်ဆိုင်လွန်းတာ မဟုတ်ဘူးလား..."
အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်က အာမေဍိတ်သံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။
"ကျိုးကျန်းဟိုင်ရဲ့ မြေးတဲ့လား... အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်... ထျန်းကျန်းလုပ်ငန်းစု က ထုတ်ပြန်ထားတဲ့ ဆုကြေးငွေ အစီအစဉ်ကိုရော သိလား..."
စုယွမ်က ဆက်လက်ပြောဆိုလိုက်သည်။
"သေချာတာပေါ့ ငါသိတာပေါ့... ထိပ်တန်းဆုကြေးငွေက ယွမ် သန်းတစ်ရာ..."
အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်သည် ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရုတ်တရက် အေးခဲသွားလေ၏။
ဒီထိပ်တန်းဆုကြေးငွေက စုယွမ်အတွက် ရည်ရွယ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား...
ဘုရားရေ...
ဒီကောင်လေးရဲ့ ကံက တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ...
"အို ဘုရားရေ... စုယွမ်... ဆုကြေးငွေ သွားထုတ်ဖို့ ထျန်းကျန်းလုပ်ငန်းစု ကို မြန်မြန်သွားလိုက်... အခု အချိန်ရှိသေးတယ်... နောက်မကျစေနဲ့... ပိုက်ဆံတွေကို မင်းလက်ထဲ အမြန်ဆုံး ရောက်အောင် လုပ်လိုက်..."
အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် တိုက်တွန်းလိုက်ပေသည်။
စုယွမ်က သဘာဝကျကျပင် သဘောတူလိုက်၏။
အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်ထံ ဖုန်းခေါ်ဆိုရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဤကိစ္စကို တရားဝင်ဖြစ်စေရန်နှင့် ယွမ် သန်းတစ်ရာ ဆုကြေးငွေ ရရှိရန် သူ၏ အရည်အချင်းအတွက် ပြီးပြည့်စုံသော သက်သေအထောက်အထားများ ပံ့ပိုးပေးရန် ဖြစ်ပေသည်။
အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်၏ စကားများကြောင့် သူ နောက်ထပ် စိုးရိမ်ပူပန်နေရန် မလိုတော့ချေ။ စုယွမ်သည် အလျင်အမြန် အောက်ထပ်သို့ဆင်းကာ သူ၏ G-Wagen ပေါ်သို့တက်ပြီး ထျန်းကျန်းလုပ်ငန်းစု ဆီသို့ ဦးတည်သွားလေ၏။
ထျန်းကျန်းလုပ်ငန်းစု ကို ဧရာမ ကော်ပိုရေးရှင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ဖော်ပြနိုင်ပေသည်။ နိုင်ငံတစ်ဝန်းတွင် အဓိက ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး လုပ်ငန်းစုကြီး လေးခုရှိပြီး ထျန်းကျန်းလုပ်ငန်းစု ၏ အင်အားသည် ထိပ်တန်းနှစ်ခုစာရင်းတွင် ပါဝင်ပေ၏။
လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က ကျိုးကျန်းဟိုင်သည် သူ၏ အိမ်တိုင်ရာရောက် အမြန်ပို့ဆောင်ရေး ဝန်ဆောင်မှုဖြင့် ဖောက်သည် အများအပြားကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပေသည်။
ဈေးနှုန်းမှာ အခြားသူများထက် ပိုမိုမြင့်မားသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး အမြန်နှုန်းမှာ တကယ်ကို မြန်ဆန်ပြီး မြို့များသာမက ကျေးလက်ဒေသများရှိ အိမ်များအထိပါ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့ပေသည်။
ထျန်းကျန်းလုပ်ငန်းစု တွင် သီးသန့် ကုန်တင်လေယာဉ်များပင် ရှိလေ၏။
ယမန်နှစ်က နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ သူဌေးများစာရင်းတွင် ထျန်းကျန်းလုပ်ငန်းစု ၏ ဥက္ကဋ္ဌ ကျိုးကျန်းဟိုင်သည် အသားတင် ပိုင်ဆိုင်မှု ယွမ် ဘီလီယံ နှစ်ရာဖြင့် အဆင့်ရှစ် နေရာတွင် ရပ်တည်ခဲ့ပေသည်။
၎င်းမှာ သူ၏ အသားတင် ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သော်လည်း သူ ထုတ်ပေးနိုင်သော ငွေသားပမာဏမှာလည်း နည်းပါးမည် မဟုတ်ချေ။
အခြားသူများက ယွမ် သန်းတစ်ရာ ဆုကြေးငွေသည် ဟာသတစ်ခုဟု ပြောကောင်းပြောနိုင်သော်လည်း ကျိုးကျန်းဟိုင်အတွက်မူ ၎င်းသည် လုံးဝ အတည်ဖြစ်ပေသည်။
ဤအချိန်၌ စုယွမ်သည် ထျန်းကျန်းလုပ်ငန်းစု အဆောက်အအုံသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။
"လူကြီးမင်း... ချိန်းဆိုထားတာ ရှိပါသလား... ချိန်းဆိုထားတာ မရှိရင် ဝင်ခွင့်မပြုပါဘူး..."
စုယွမ် အပေါက်ဝသို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့်ရှိ လုံခြုံရေးအစောင့်တစ်ဦးက သူ၏ လက်အိတ်အဖြူစွပ်ထားသော လက်ကို တိုက်ရိုက် ဆန့်ထုတ်ကာ စုယွမ်အား အပြင်ဘက်တွင် တားဆီးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ဆုကြေးငွေ လာထုတ်တာပါ... ခင်ဗျားတို့ ထျန်းကျန်းလုပ်ငန်းစု ရဲ့ ဆုကြေးငွေ အစီအစဉ်မှာ ဆုကြေးငွေ တောင်းခံသူတွေ အချိန်မရွေး ဝင်ခွင့်ရှိတယ်လို့ ဖော်ပြထားတယ်လေ..."
ထျန်းကျန်းလုပ်ငန်းစု မှ လုံခြုံရေးအစောင့်များသည် အခြားနေရာများနှင့် မတူဘဲ ပိုမို ငယ်ရွယ်သည်ဟု စုယွမ် ခံစားလိုက်ရ၏။
"အော်... နားလည်ပါပြီ... ခဏလောက် စောင့်ပါဦး... သူတို့ကို အခုချက်ချင်း အကြောင်းကြားပေးပါ့မယ်..."
လုံခြုံရေးအစောင့်က ပြောဆိုပြီးနောက် ဖုန်းခေါ်ဆိုကာ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး ခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ညိတ်ပြနေခဲ့သည်။
"ဒါက ဓာတ်လှေကားကတ်ပါ... လူကြီးမင်းက အပေါ်ဆုံးထပ်မှာရှိတဲ့ ဥက္ကဋ္ဌရုံးခန်းကို သွားရပါမယ်..."
လုံခြုံရေးအစောင့်က ဓာတ်လှေကားကတ်တစ်ခုကို ကမ်းပေးလိုက်ပေ၏။
စုယွမ်က ၎င်းကို ယူလိုက်ပြီး ဓာတ်လှေကားဆီသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားလေသည်။ မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် စုယွမ်သည် အပေါ်ဆုံးထပ်ရှိ ဥက္ကဋ္ဌရုံးခန်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
သူက တံခါးကို ခေါက်လိုက်ပြီး တုံ့ပြန်မှုကို ရရှိပြီးနောက် အထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်၏။
ဝင်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူငယ်တစ်ဦး၊ အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးနှင့် အသက် ၅၀ ဝန်းကျင် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး အပါအဝင် လူသုံးဦးကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
စုယွမ်သည် ကျိုးကျန်းဟိုင်၏ ဓာတ်ပုံများကို မြင်ဖူးထားသဖြင့် သူ့ကို မြင်မြင်ချင်း သဘာဝကျကျပင် မှတ်မိလိုက်ပေ၏။
"မင်းက ဆုကြေးငွေ လာထုတ်တာလား..."
ကျိုးကျန်းဟိုင်၏ ဘေးရှိ လူငယ်က စုယွမ်အား တစ်ချက်ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်... ယွမ် သန်းတစ်ရာ ဆုကြေးငွေ... ခင်ဗျားတို့ ကုမ္ပဏီက ပိုက်ဆံကို ဘယ်လို ပေးဖို့ အစီအစဉ်ရှိလဲဆိုတာ သိချင်လို့ပါ..."
စုယွမ်က စကားအပိုတွေ ပြောမနေခဲ့ချေ။ သူသည် ငွေအတွက် ရောက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး မည်သူနှင့်မျှ တွေ့ဆုံရန် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိပေ။
"ဟင်..."
လူငယ်လေးသည် စုယွမ်မှာ မောက်မာလွန်းခြင်း မရှိသလို နှိမ့်ချလွန်းခြင်းလည်း မရှိကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ပြာယာခတ်နေခြင်း သို့မဟုတ် လက်တုန်နေခြင်းများ မရှိသည်က အတော်လေး ထူးခြားနေပေ၏။
"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်ပါရစေ..."
"ငါက ထျန်းကျန်းလုပ်ငန်းစု ဥက္ကဋ္ဌ ကျိုးကျန်းဟိုင် ရဲ့ ဒုတိယသား ကျိုးလုံ ပဲ..."
"မင်းက ယွမ် သန်းတစ်ရာ ဆုကြေးငွေကို လက်ခံရယူဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီတယ်လို့ ပြောတယ်နော်... သက်သေရှိလား..."
"တကယ်လို့ မင်းက ဟန်ဆောင်နေတာဆိုရင် မင်း ဘယ်လို အကျိုးဆက်တွေ ရင်ဆိုင်ရမလဲဆိုတာ သိသင့်တယ်နော်..."
ကျိုးလုံ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ခင်မင်ရင်းနှီးမှု မရှိဘဲ စုယွမ်ကို ကြည့်သော သူ၏ အကြည့်များတွင် ရန်လိုမှုများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။
သူသည်လည်း ထိုယွမ် သန်းတစ်ရာအတွက် ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သူ၏ တူဖြစ်သူကို ယမန်နေ့က တွေ့ရှိခဲ့ပြီး အကယ်၍ ဤယွမ် သန်းတစ်ရာကို မည်သူမျှ မတောင်းဆိုပါက သူ၏အရာ ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။
ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ တစ်ယောက်ယောက်က ပိုက်ဆံလာတောင်းနေတယ်...
စုယွမ်သည်လည်း ကျိုးလုံ၏ နာမည်ကို ကြားဖူးထားလေ၏။ သူ တက္ကသိုလ်တက်စဉ်က ကျိုးလုံသည် ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး လူတစ်ဦးကို ရိုက်နှက်ကာ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် လျော်ကြေးငွေ ယွမ် သန်းငါးသန်းခန့် ပေးခဲ့ရသည်။
သူ့ကို ကျိုး မိသားစု၏ အသုံးမကျသော သားဖြစ်ပြီး သူ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူနှင့် ယှဉ်၍မရနိုင်ကြောင်း ပြင်ပလောကက ပြောဆိုကြပေ၏။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကျိုးလုံ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူ ကျိုးကျန်း သည် မတော်တဆမှုတစ်ခုဖြင့် ကွယ်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။
"သေချာပေါက် သက်သေရှိတာပေါ့... တကယ်လို့ ငါ့မှာသာ သက်သေမရှိရင် ငါ ဒီကိုလာရဲတဲ့ သတ္တိ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး..."
"လူကုန်ကူးသူ မေ့ယင်း ကို ဖမ်းမိဖို့အတွက် သဲလွန်စကို ရဲဌာနက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်ဆီ ငါ ပေးခဲ့တာ... အဲဒီသဲလွန်စကြောင့် မေ့ယင်း အဖမ်းခံခဲ့ရပြီးတော့ ခင်ဗျားတို့ ကုမ္ပဏီက သခင်လေး ကယ်ဆယ်ခံခဲ့ရတာ..."
"ခင်ဗျားတို့ ထုတ်ပြန်ထားတဲ့ ဆုကြေးငွေ အစီအစဉ်အရဆိုရင် ငါက ဒီ ယွမ် သန်းတစ်ရာကို ရဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီတယ်လေ..."
မည်သူကမျှ သူ့ကို မနှုတ်ဆက်သည်ကို မြင်သဖြင့် စုယွမ်သည်လည်း အားနာမနေတော့ဘဲ ဆိုဖာပေါ်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုင်လိုက်ပေ၏။
ကျိုးလုံ၏ မျက်နှာမှာ အလွန် ကြည့်ရဆိုးနေလေသည်။ ယနေ့ သူသည် ဤယွမ် သန်းတစ်ရာကို တောင်းခံရန် ရောက်လာခဲ့သော်လည်း အဘိုးကြီးက သူ့ကို မပေးရုံသာမကဘဲ သူ့ကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းခဲ့သေးသည် မဟုတ်ပါလော။
ပြီးတော့ ဒီကောင်လေးက ပိုက်ဆံလာယူဖို့တောင် စဉ်းစားရဲသေးတယ်...
ချီး... ဒေါသထွက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ...
ဒီဆုကြေးငွေ အစီအစဉ်ကို သူကိုယ်တိုင် ရေးဆွဲထားခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ ဒီလို အဆင့်အတန်းနိမ့်တဲ့သူတွေကို ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလေ...
လုံးဝ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး...
"ကောင်လေး... မင်း ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ ငါသိတယ်... ဒါပေမဲ့ မင်း အရမ်း နောက်ကျသွားပြီ..."
"ဒီမှာ အဲဒီလောက် ပိုက်ဆံ အများကြီး မရှိဘူး... တကယ်လို့ မင်းက အတင်းတောင်းနေမယ်ဆိုရင် ငါ မင်းကို ယွမ် တစ်သိန်းပဲ ပေးနိုင်မယ်..."
"မင်း ရွေးလိုက်..."
ယွမ်သန်းတစ်ရာဆိုသည်မှာ ပမာဏ အလွန်ကြီးမားလှပေသည်။
လက်ရှိ ကျိုးလုံ၏ လက်ထဲတွင်ပင် ထိုမျှ ငွေသားအများအပြား မရှိသေးသောကြောင့် စုယွမ်ကဲ့သို့ ပြင်ပလူတစ်ဦးကို ပေးလိုက်ရမည်ဆိုပါက သူ သဘာဝကျကျ နှမြောနေခဲ့လေသည်။
"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ငါက မင်းကို မပေးဘူးဆိုရင်ကော... မင်း ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ..."
ကျိုးလုံ၏ မျက်နှာတွင် ကျေနပ်နေပြီး လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။ သာမန်လူတစ်ယောက်က ထျန်းကျန်းလုပ်ငန်းစု ကို စော်ကားရဲမည် မဟုတ်သလို သူ့ကို စော်ကားရဲရန် ပို၍ပင် ဝေးသေးသည်။
ဒါက သူ ကျိုးလုံရဲ့ ယုံကြည်မှုပင်…