အခန်း ၂၂၁၉

အခန်း (၂၂၁၉) အနောက်မြောက်ဘက် စစ်မြေပြင်၏ လှုပ်ရှားမှုများ

အလယ်ပိုင်းဒေသ ကုန်းမြေတွင် သူဌေး သူကြွယ်များမှာ လူနည်းစုသာ ဖြစ်သည်၊ တိုင်းသူပြည်သားအများစုတွင် အိမ်တစ်လုံးတည်းသာ ရှိကြရာ ၎င်းတို့ကို အအေးဒဏ် ကာကွယ်ရန်အတွက် ထင်းအဖြစ် အသုံးပြုရန် ဖျက်သိမ်းခိုင်းမည် ဆိုပါက၊ ပြည်သူအများစုအနေဖြင့် လက်ခံနိုင်ရန် လုံးဝခက်ခဲလှပေသည်၊ သို့သော် နှင်းမုန်တိုင်းကြီး ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ စိတ်ထဲတွင် လက်ခံနိုင်ရန် ခက်ခဲသည် ဆိုလျှင်တောင်မှ ဤအတိုင်း ပြုလုပ်ရန်မှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ လုံးဝ မရှိတော့ပါချေ။

"ဒါ့အပြင် ချီချင်... မင်းက ဘေးကနေပြီး ဘဏ္ဍာရေး ဝန်ကြီးဌာနကို ကူညီပြီး ဒီကိစ္စ ကို အတူတကွ ဖြေရှင်းဖို့ သေချာ စီမံခန့်ခွဲပေးပါဦး၊ နန်းတွင်းက ရိက္ခာတွေ အများကြီး စုဆောင်းထားပြီးသား၊ ဝမ်ချောင်ကလည်း ကျူးကျိုးနေရာအနှံ့မှာ ရိက္ခာကျီတွေ အများကြီး တည်ဆောက်ထားခဲ့တယ် ဆိုပေမဲ့၊ ကုန်းမြေတစ်ခုလုံးက ပြည်သူ သန်းနဲ့ချီ ရဲ့ နေ့စဉ် စားသုံးမှု ပမာဏက နည်းနည်းလေး မဟုတ်ဘူး၊ ရိက္ခာတွေ ဘယ်လောက်ပဲများများ နောက်ဆုံးကျရင် ရေမရှိတဲ့ မြစ်မြစ်ဖျားလို ဖြစ်သွားပြီး ထိုင်စားနေရင် တောင်တောင် ပြောင်နိုင်တယ်ဆိုတာကို မမေ့ပါနဲ့"

စုန့်ဘုရင်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်တော့သည်။

အလွန်အမင်း အေးစက်လှသော နှင်းမုန်တိုင်းကြီး ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ် ဝမ်ချောင်၏အခေါ်အဝေါ်အရဆိုရလျှင် ဧရာမ ရေခဲခေတ်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေမျိုးတွင် ယခင်ကကဲ့သို့ သီးနှံများ စိုက်ပျိုးရန် ဆိုသည်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်တော့ပါချေ။ ထို့ပြင် ဤဧရာမ ရေခဲခေတ်ကြီးမှာ မည်မျှလောက် အချိန်ကြာအောင် တည်ရှိနေမည်လဲ ဆိုသည်ကိုလည်း မည်သူကမျှ မသိရှိနိုင်ပါချေ၊ သို့သော် သေချာသည့် အချက်တစ်ချက်မှာမူ မျက်စိရှေ့ရှိ အခြေအနေများအရ ကြည့်မည်ဆိုပါက ဤသမိုင်းတွင် တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသော အလွန်အမင်း အေးစက်လှသည့် ရာသီဥတုမှာ အချိန်အတော်ကြာအောင် တည်ရှိနေဦးမည် ဟုသာ ထင်ရပေသည်။

ထို့ပြင် ဝမ်ချောင်ပြောသကဲ့သို့ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်လာခဲ့မည်ဆိုပါက၊ လူတိုင်း အနေဖြင့် ဧရာမ ရေခဲခေတ်ကြီးမှာ အလွန်တရာ ကြာရှည်စွာ တည်ရှိနေမည် ဖြစ်ကြောင်းကို ရင်ထဲ၌ အစောကြီးကတည်းက ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသင့်ပေသည်။

မဟာထန်သည် ဧကရာဇ်ကောင်းဇူ၊ ဧကရာဇ်ကောင်းကျုံး အစရှိသော ထက်မြက်လှသည့် ဧကရာဇ် အဆက်ဆက်ကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့ပြီး ယခု ဧကရာဇ်သစ် နန်းတက်သည့် အချိန်အထိ၊ ခေတ်အဆက်ဆက် သာယာဝပြောပြီး ငြိမ်းချမ်းခဲ့ကာ၊ နိုင်ငံအသီးသီး လုံးဝ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိသော အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသည့် အခြေခံ အင်အားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်မူ တစ်နှစ်ခန့် တောင့်ခံထားနိုင်ရန်ပင် လုံးဝခက်ခဲလှပေသည်။

အလွန်အမင်း ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော သာယာဝပြောသည့် ခေတ်ကြီးတစ်ခု အနေဖြင့်၊ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် တည်ဆောက်ထားခဲ့သော အခြေခံ အုတ်မြစ်များ ရှိနေခဲ့သည်ဆိုလျှင်တောင်မှ၊ နှစ်အနည်းငယ်မျှ အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် လုံးဝ အမြစ်ပြတ် ပျက်စီးသွားနိုင်ပေသည်။

စုန့်ဘုရင်မှာ သမိုင်းစာအုပ်များကို ဖတ်ရှုလေ့လာခဲ့ဖူးသူဖြစ်ရာ ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ သူ့ထက် ပိုမို သိရှိနားလည်သူ မရှိပါချေ။

"အရှင် စိုးရိမ်လွန်နေပါပြီ၊ ချီချင်အနေနဲ့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသွားမှာပါ"

ရွှီချီခင်က ခေါင်းငုံ့ကာ အရိုအသေ ပေးလိုက်တော့သည်။

"ဒါ့အပြင် ရှေ့တန်းက ဝမ်ချောင်နဲ့ အဆက်အသွယ် ရအောင် ကြိုးစားပါဦး၊ အကယ်၍ ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ရှေ့တန်းအတွက် လိုအပ်တဲ့ ထောက်ပံ့ရေး ပစ္စည်းတွေကို အတတ်နိုင်ဆုံး ချွေတာဖို့ ပြောပေးပါ၊ ဒီစစ်ပွဲမှာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ သေချာပေါက် အနိုင်ရဖို့ လိုတယ်"

နောက်ဆုံး စကားကို ပြောဆိုလိုက်သည့်အခါတွင် စုန့်ဘုရင်၏ အကြည့်များမှာ မြောက်ဘက် ယိုကျိုးရှိရာ အရပ်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်နေခဲ့ပြီး မျက်ဝန်းထဲ၌ ပြတ်သားသော အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

ရွှီးးး

ခဏအကြာတွင် အလွန်လျင်မြန်သော မြင်းခွာသံများနှင့်အတူ စစ်မြင်း တစ်ကောင်မှာ ဤ ယာယီ ရုံးခန်း အတွင်းမှနေ၍ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးထွက်သွားခဲ့ပြီး အခြား ယာယီ ရုံးခန်း တစ်ခုဆီသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

စစ်မြင်းမှာ ယာယီရုံးခန်းအတွင်းမှ ပြေးထွက်လာသည့် မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ လေအေးများ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်လာခဲ့ရာ၊ စစ်မြင်း၏မျက်နှာပြင်နှင့် မြင်းပေါ်ရှိ သတင်းပို့ စစ်သည်၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ချက်ချင်းပင် ပါးလွှာသော ရေခဲလွှာများ ဖုံးလွှမ်းလာတော့သည်၊ ရှူထုတ်လိုက်သော လေငွေ့များပင်လျှင် ရေခဲအပိုင်းအစလေးများအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး၊ စစ်မြင်းနှင့် မြင်းစီးစစ်သည်၏ အမွေးအမှင်များ အားလုံးမှာလည်း နှင်းမုန်တိုင်းကြီး အတွင်း၌ လျင်မြန်စွာ အေးခဲသွားကြတော့သည်။

သို့သော် မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ဝုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ပြင်းထန်လှသော ကန်းချီ စွမ်းအင်တစ်ခုမှာ ထိုမြင်းစီး စစ်သည်၏ ကိုယ်တွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ခွကြားရှိ စစ်မြင်း၏ ကိုယ်တွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။ ဂန်ချီ စွမ်းအင်များ လှုပ်ရှားသွားမှုနှင့်အတူ ကိုယ်ပေါ်တွင် ယခုလေးတင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပါးလွှာသည့် ရေခဲလွှာ များကို အမှုန့်ဖြစ်သွားအောင် လှုပ်ခါပစ်လိုက်တော့သည်။

ရာသီဥတုမှာ အလွန်အမင်း အေးစက်လှပေရာ မြို့တော်တစ်ခုလုံးတွင် သွားလာရန်ပင် အလွန်ခက်ခဲနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ မြို့တော်၏ လက်ရှိ အခြေအနေပင် ဖြစ်တော့သည်။

ယခုအခါ အရာရှိများ အားလုံးမှာ အိမ်ပြင် လုံးဝ မထွက်ကြတော့ဘဲ မိမိတို့၏ အိမ်များ အတွင်း၌သာ နေထိုင်ကြသည်။ သတင်းများနှင့် အမိန့်များ အားလုံးကိုလည်း ဤအထူးရွေးချယ်ထားသော မြင်းစီးစစ်သည်များမှတစ်ဆင့်သာ ပေးပို့ဆက်သွယ်ကြရတော့သည်။

ဤကဲ့သို့ အလွန်အမင်း အေးစက်လှသော ရာသီဥတုမျိုးတွင် လှုပ်ရှား သွားလာနိုင်ရန်အတွက် မြင်းစီး စစ်သည်များအပေါ် တောင်းဆိုချက်များမှာ အလွန်မြင့်မားလှပေသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သိုင်းအဆင့်အနေဖြင့် ရွှမ်ဝူ အဆင့်အထွတ်အထိပ်နှင့် အထက် ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မြို့တော်၏ လမ်းများကိုလည်း အလွန်ကျွမ်းကျင်စွာ သိရှိထားရမည် ဖြစ်ကာ နှင်းမုန်တိုင်းကြီးအတွင်း၌ လမ်းပျောက် မသွားအောင် ပြုလုပ်နိုင်စွမ်း ရှိရမည် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်နှစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် မြို့တော်တစ်ခုလုံးတွင် ဤကဲ့သို့သော သတင်းပို့ စစ်သည် စုစုပေါင်း ခုနစ်ရာခန့်သာ ရှိတော့သည်။ ရွှမ်ဝူအဆင့် အထွတ်အထိပ်နှင့် အထက် ရှိသော ပြင်းထန်သည့် သိုင်းအဆင့်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည် ဆိုလျှင်တောင်မှ ဤကဲ့သို့ အလွန်အမင်း အေးစက်လှသော ရာသီဥတုမျိုးတွင် အချိန်အကြာကြီး တောင့်ခံထားနိုင်မည် မဟုတ်ပါချေ။ အခြေခံအားဖြင့် သုံးနာရီလျှင် တစ်ကြိမ် အနားယူရပြီး အလှည့်ကျ တာဝန် ထမ်းဆောင်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာလည်း နန်းတွင်း ဘက်မှ ဤ ဧရာမ နှင်းမုန်တိုင်းကြီး ကို ရင်ဆိုင် ဖြေရှင်းရန် စဉ်းစား တွေးတောထားသော ယာယီ ဖြေရှင်းနည်း တစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။

ထိုအလွန်လျင်မြန်သော မြင်းခွာသံများမှာ အဝေးသို့ မရောက်ရှိသေးမီ အချိန်လေး အတွင်းမှာပင် တလိမ့်လိမ့် ထွက်ပေါ်နေသော နှင်းမုန်တိုင်းကြီး၏ လွှမ်းခြုံခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ကုန်းမြေ တစ်ခုလုံးတွင် အကြီးမားဆုံးသော မြို့တော်ကြီး တစ်ခုအနေဖြင့် မြို့တော် တစ်ခုလုံးတွင် လူဦးရေ တစ်သန်းကျော်ခန့် ရှိပေသည်။ ယခင် အချိန်များ ဤအချိန်မျိုးဆိုလျှင် မြို့တော်တစ်ခုလုံးတွင် လူများ အလွန်အမင်း စည်ကားနေလေ့ရှိပြီး ဈေးရောင်း၊ ဈေးဝယ် အော်ဟစ်သံများမှာ နေရာအနှံ့အပြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေလေ့ ရှိသည်။

ဆောင်းရာသီ၏ အအေးဆုံးသော အချိန်မျိုးတွင်ပင် မြို့တော်၏ မနက်ခင်း ဈေးများတွင် လူများ အလွန်အမင်း စည်ကားနေလေ့ရှိပြီး မနက်စာ စားသူများ၊ မုန့်များ ဝယ်ယူသူများမှာ လမ်းသွယ်တိုင်းတွင် ပြည့်နှက်နေလေ့ ရှိသည်။ သို့သော် ရှေ့သို့ ဆက်သွားကာ မျက်စိဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်မည်ဆိုပါက မြို့တော်တစ်ခုလုံး၏ လမ်းမများနှင့် လမ်းသွယ်များ အားလုံးမှာ လုံးဝဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေပြီး လူသူကင်းမဲ့နေသော မြို့ပျက်ကြီး တစ်ခုအလား ဖြစ်နေတော့သည်။

"မဟာထန်ကို ကောင်းကင်က ကာကွယ်ပေးပါစေ။ ဒီကပ်ဘေးကြီးက အမြန်ဆုံး ပြီးဆုံးသွားပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းရတော့မှာပဲ"

သတင်းပို့ မြင်းစီးစစ်သည်၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အရိပ်အယောင်အချို့ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး၊ လျင်မြန်စွာပင် မြင်းဗိုက်ကို ညှပ်ကာ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဤနှင်းမုန်တိုင်းကြီး အတွင်း၌ လူတိုင်း လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိသည့် အရာများမှာ အလွန်ပင် ကန့်သတ်ချက် ရှိလွန်းလှသည်။ သို့သော် လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်းများ ဖြင့် မိမိတို့ တတ်စွမ်းသမျှ အကူအညီများကို ပေးစွမ်းနေကြသည်၊ မြင်းတပ်အဖွဲ့အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ဤအချိန်တွင် သတင်းများ ပေးပို့ရန် တာဝန်ယူရခြင်းမှာလည်း သူ၏ ရွေးချယ်မှု တစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။

......

အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး ဤဧရာမ နှင်းမုန်တိုင်းကြီးမှာ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ အခြားသော နှင်းမုန်တိုင်းများကဲ့သို့ပင် ရက်အနည်းငယ်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု လူတိုင်းက မျှော်လင့်နေကြသည်။ သို့သော် လက်တွေ့ အခြေအနေမှာမူ လူတိုင်း မျှော်လင့်ထားသည်များနှင့် လုံးဝ ပြောင်းပြန် ဖြစ်နေတော့သည်။ ခုနစ်ရက် ရှစ်ရက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ကုန်းမြေလောကကြီးကို လွှမ်းခြုံထားသော ထိုနှင်းမုန်တိုင်းကြီးမှာ ဆုတ်ခွာသွားခြင်း မရှိရုံ သာမက ပိုမို၍ပင် ပြင်းထန်လာတော့သည်။

မြေပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေခဲ့ပြီး အရာရာတိုင်းမှာ ခြောက်သွေ့ ညှိုးနွမ်းနေကာ အေးစက် ပြတ်သားသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

ဤသည်မှာ လူသားများ၏ လောကတစ်ခုလုံးတွင် အတူတကွ ဖြစ်ပေါ်နေသော မြင်ကွင်း တစ်ခု ပင် ဖြစ်တော့သည်

ဤအခိုက်အတန့်၌ အခြား နေရာတစ်ခုတွင်။

ဟူးးး လေအေးများ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်နေခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ အပေါ်စီးမှ ငုံ့ကြည့်လိုက်မည် ဆိုပါက အနောက်မြောက်ဘက် အရပ်တွင် မြေပြင်ကြီးပေါ်၌ အထီးကျန်စွာ ရပ်တည်နေသော မြို့ကြီး တစ်မြို့ကို စွန့်ပစ်ခံထားရသည့်အလား မြင်တွေ့ရပေလိမ့်မည်။

သံမဏိမြို့တော်။

ဤသည်မှာ ဝမ်ချောင်မြို့စားအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရစဉ်က အစိတ်အပိုင်းများကို တပ်ဆင်သည့် နည်းလမ်းကို အသုံးပြုကာ တည်ဆောက်ခဲ့သော ပထမဆုံး သံမဏိ မြို့တော်ကြီးပင် ဖြစ်တော့သည်။

လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုများအားလုံးမှာ အရှေ့မြောက်ဘက် ဒေသ သို့ စုစည်းနေကြပြီး၊ ဝမ်ချောင်ဦးဆောင်သော စစ်သည် တစ်သန်းကျော်နှင့် နိုင်ငံအသီးသီး အကြားရှိ တိုက်ပွဲကြီးကိုသာ အာရုံစိုက် နေကြသည့်အချိန်တွင်၊ အနောက်မြောက်ဘက်ရှိ သံမဏိမြို့တော်တွင်လည်း အလားတူ စစ်ပွဲ တစ်ခု ဆင်နွှဲနေရကြောင်းကို သတိပြုမိသူ အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။

"အခြေအနေ ဘယ်လို ရှိလဲ။ တာ့လုံထင်လင်းဘက်က ဘာတွေ လှုပ်ရှားမှု ရှိသေးလဲ?"

မီးသွေးများ ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေခဲ့ပြီး သံမဏိမြို့တော်ကြီးတစ်ခုလုံး၏ အလယ်ဗဟို နေရာရှိ အဓိက ခန်းမကြီး အတွင်း၌၊ အနောက် တာ့ခ် ခါဂန်း အသစ် ဟူးဘားရှ်၊ ချင်းယန် သခင်လေးနှင့် အချိန်အတော်ကြာအောင် ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သော ကွန်ဖြူးရှပ် ဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင် လီကျွင်းရှန်းတို့ သုံးဦးမှာ အတူတကွ စုဝေးနေကြရာ သုံးဦးစလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အလွန်အမင်း တင်းမာနေတော့သည်။ နှင်းမုန်တိုင်းကြီး ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ လူတိုင်း အနေဖြင့် ဆိုးရွားလှသော သဘာဝ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကိုသာ စိုးရိမ်ပူပန်နေရသည် မဟုတ်ပါချေ၊ မြို့ပြင်ရှိ သံမဏိမြို့တော်ကို အမြဲတမ်း မျက်စိကျနေပြီး ယွီစန်းစစ်သည် သိန်းနှင့်ချီကို ကွပ်ကဲနေသော ဒဏ္ဍာရီလာ နာမည်ကျော် ဝန်ကြီးချုပ်ကြီး တာ့လုံထင်လင်းကိုပါ စိုးရိမ်ပူပန်နေရခြင်း ပင် ဖြစ်တော့သည်။

ဝမ်ချောင်မှာ အရှေ့မြောက်ဘက်ဒေသတွင် အန်းလုရှန်းနှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေရပြီဖြစ်ရာ၊ တာ့လုံထင်လင်းနှင့် ယွီစန်းအင်ပါယာတို့ကို တားဆီးရန် တာဝန်မှာ သူတို့ထံသို့ ကျရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် ထိုစဉ်က အနောက် တာ့ခ် အင်ပါယာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ စတုတ္ထ မင်းသား ဟူးဘားရှ်ကို ထီးနန်း တက်နိုင်အောင် ကူညီပေးခဲ့ခြင်း၏ အရေးအကြီးဆုံးသော ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုမှာ၊ အနောက် တာ့ခ် အင်ပါယာ၏ စစ်အင်အားကို အသုံးပြုကာ ယွီစန်း အင်ပါယာ၏ စစ်တပ်များ ကို နိုင်ငံအသီးသီ နှင့် ခွဲခြားထားရန် အတွက်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

အထူးသဖြင့် တာ့လုံထင်လင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယွီစန်း အင်ပါယာ၏ ဤအင်ပါယာ ဝန်ကြီးချုပ်မှာ ယွီမင်ဂိတ်၏အနောက်ဘက်ရှိ နိုင်ငံအသီးသီး ကြားတွင် ရရှိထားသော ဂုဏ်သတင်းနှင့် အဆင့်အတန်းမှာ မဟာထန်၏ စစ်နတ်ဘုရား စုကျန်းချန်ထက် လုံးဝမနိမ့်ကျပါချေ၊ အာရပ် အင်ပါယာပင်လျှင် သူ့ကို အလွန်အမင်း လေးစားရိုသေကြပေသည်။

အာရပ် အင်ပါယာက ယွီစန်း အင်ပါယာကို အကြိမ်ကြိမ် ဆွဲဆောင်ရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်း တစ်ခုမှာ တာ့လုံထင်လင်းကို လိုချင်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

အကယ်၍ ဤအနောက်ဒေသ၏ "စစ်နတ်ဘုရား"တာ့လုံထင်လင်းကိုသာ အန်းလုရှန်းနှင့် ပူးပေါင်းခွင့် ပေးလိုက်မည်ဆိုပါက မည်ကဲ့သို့သော နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်များ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို မည်သူကမျှ တွေးတောဝံ့ခြင်း မရှိပါချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဝမ်ချောင်၏အခြေအနေမှာ ယခုထက် အဆများစွာ ပိုမိုဆိုးရွားသွားမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့သုံးဦး၏အကြီးမားဆုံးသော တာဝန်မှာ ယွီစန်း၏ စစ်တပ်များကို တားဆီးထားရန် ပင် ဖြစ်တော့သည်။

ဤအချိန်ကာလ အတွင်း သူတို့ သုံးဦးမှာ အတူတကွ ပူးပေါင်းကာ တာ့လုံထင်လင်း နှင့် အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ အခြေခံအားဖြင့် ရှုံးနိမ့်မှုများသာရှိပြီး အောင်မြင်မှု လုံးဝ မရှိခဲ့ပါချေ၊ လီကျွင်းရှန်းပင်လျှင် သူ၏ပြိုင်ဘက် လုံးဝမဟုတ်ပါချေ။

၎င်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လူတိုင်း လက်ရှိရရှိထားသော တစ်ခုတည်းသော အားသာချက်မှာ သူတို့အနေဖြင့် တာ့လုံထင်လင်းကို အနိုင်ယူရန် လုံးဝမလိုအပ်ဘဲ၊ သူ့ကို ဆွဲထားနိုင်ရန်သာ လိုအပ်ပြီး တာ့လုံထင်လင်း၏ ဤစစ်တပ်ကြီးကို အရှေ့ဘက်သို့ ဖြတ်ကူးကာ ယိုကျိုးသို့ သွားရောက်ခွင့်မပေးရန်သာ လိုအပ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့သုံးဦးမှာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမည်ဆိုပါက အနည်းငယ်တော့ တောင့်ခံထားနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

"အခြေအနေတွေက သိပ်ပြီးတော့ မကောင်းလှဘူး၊ ငါ လူလွှတ်ပြီး စုံစမ်း ခိုင်းထားပြီးပြီ၊ တာ့လုံထင်လင်းဘက်ကတော့ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိသေးဘူး၊ ကြည့်ရတာ သူတို့ အဲဒီမှာ ယာယီ တပ်စခန်းတစ်ခု တည်ဆောက်ထားပုံ ရတယ်။ အဲဒီတပ်စခန်းထဲမှာ နှင်းမုန်တိုင်းကြီးကို ကာကွယ်နိုင်တဲ့ စစ်အစီအရင်လည်း ရှိနေတယ်၊ ဘာမှ မမှားဘူး ဆိုရင် အန်းလုရှန်းဘက်ကနေ ရတနာ တစ်ခုခု ရထားတာ သေချာတယ်"

"ဒါ့အပြင်... မဟာနှင်းတောင် ဘုရားကျောင်းက အမြဲတမ်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် လွန်းတယ်။ အဲဒီမှာ ရတနာ တွေ အများကြီး သိမ်းဆည်းထားလေ့ ရှိတယ် ဆိုတော့ အအေးဒဏ်ကို ကာကွယ်နိုင်တဲ့ အထူးရတနာတွေ ရှိနေနိုင်တဲ့ အလားအလာလည်း အများကြီး ရှိတယ်"

အနောက် တာ့ခ် ခါဂန်းအသစ် ဟူးဘားရှ်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်တော့သည်။

မဟာထန်နှင့် ယွီစန်း အကြားရှိ စစ်ပွဲ ဖြစ်သည်ဆိုသော်ငြားလည်း၊ သံမဏိမြို့တော် အတွင်း၌ ယွီစန်း အင်ပါယာကို တိုက်ခိုက်ရန် အဓိက စစ်အင်အား မှာ အနောက် တာ့ခ် အင်ပါယာ၏ စစ်တပ်များအဖြစ်သို့ အစောကြီးကတည်းက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ စစ်တပ်၏ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်မှာ အနောက် တာ့ခ် လူမျိုးများသာ ဖြစ်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော နှင်းမုန်တိုင်း ရာသီဥတု မျိုးတွင် သတင်းများ စုံစမ်း ထောက်လှမ်းရန် တာဝန်မှာလည်း အနောက် တာ့ခ် အင်ပါယာထံသို့ သဘာဝကျစွာ ကျရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"တာ့လုံထင်လင်း ဆိုတဲ့လူက သာမန်လူ မဟုတ်ဘူး၊ ယွီစန်းရဲ့ စစ်တပ် အပြင် သူ့ဆီမှာ မဟာနှင်းတောင်က အစွမ်းထက် သိုင်းပညာရှင်တွေရဲ့ အကူအညီတွေလည်း ရှိနေသေးတယ်၊ ဒီအချိန် အတွင်းမှာ ငါတို့ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းက အစွမ်းထက် သိုင်းပညာရှင်တွေ အများကြီး သေဆုံးခဲ့ရပြီ၊ ဒါ့အပြင် ငါ ခံစားရသလောက်တော့ ဒီအချိန်အတွင်းမှာ ငါတို့ အဆက်မပြတ် သွားရောက် နှောင့်ယှက်နေတာက တာ့လုံထင်လင်း ကို ဒေါသထွက်သွားအောင် လုပ်လိုက်သလို ဖြစ်သွားတယ်"

"ဒီအချိန် အတွင်းမှာ သူ ကိုယ်တိုင် တက်ကြွစွာ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လာတဲ့ အကြိမ်အရေအတွက်တွေ ပိုပိုများလာတယ်၊ အခုအချိန်အထိ ဆိုရင် ငါတို့တွေ ယွီစန်း အင်ပါယာရဲ့ ညဘက် လာရောက်လုပ်ကြံတဲ့ အကြိမ်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းလောက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့ပြီ၊ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားမယ် ဆိုရင်တော့ နောက်ထပ် ဆယ်ရက်ကျော်လောက်နေရင် ငါတို့တွေ လုံးဝ ပြိုကွဲသွားနိုင်တယ်"

လီကျွင်းရှန်းက သူ၏ ရှေ့တည့်တည့်ရှိ သံမဏိမြို့တော် ဘေးပတ်ဝန်းကျင် မြေမျက်နှာသွင်ပြင် သဲပုံစံငယ်ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း လေးနက်သောအသံဖြင့် ဆိုလိုက်တော့သည်။

ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ ကြုံတွေ့ဖူးမှသာ သူတို့ သုံးဦး အနေဖြင့် ဤအချိန်ကာလ အတွင်း မည်ကဲ့သို့သော ဖိအားများကို ခံစားနေရကြောင်း သိရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သုံးဦး၏ ခွန်အားများကို ပေါင်းစပ်ထားသဖြင့်သာ ယခုအချိန်အထိ တောင့်ခံထားနိုင်ခြင်းမှာ အလွန်ပင် မလွယ်ကူလှပါချေ။

အကယ်၍ ဝမ်ချောင်ယခင်က တည်ဆောက်ခဲ့သော ဤသံမဏိမြို့တော်မှာ အမှန်တကယ်ပင် တိုက်ခိုက်ရန် ခက်ခဲခြင်း မရှိခဲ့ပါက သူတို့သုံးဦးမှာ အစောကြီးကတည်းက ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူတို့ သုံးဦးမှာ အချင်းချင်း တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး လုံးဝတိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေကြတော့သည်။

"လေးကြိုးကနေ ထွက်သွားတဲ့ မြားတစ်ချောင်းက အနောက်ကို ပြန်လှည့်လာလို့ မရတော့ဘူး၊ ဒီအခြေအနေအထိ ရောက်လာမှတော့ ငါတို့ အနောက်ကို ပြန်ဆုတ်လို့ မရတော့ဘူး၊ ဒါ့အပြင် မဟာထန်မှာ အခုစစ်အင်အားတွေ အများကြီး ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေတယ်၊ အကယ်၍ တာ့လုံထင်လင်းက ယိုကျိုး စစ်ပွဲကို အချိန်မီ မသွားနိုင်တော့ဘူးလို့ တွက်ချက်လိုက်မယ်ဆိုရင် လမ်းကြောင်း ပြောင်းပြီး မြို့တော်ကို တိုက်ရိုက် သွားရောက် တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်။ အဲဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ဘယ်လို နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်တွေ ဖြစ်လာမလဲ ဆိုတာ လူတိုင်း သိကြမှာပါ"

ချင်းယန် သခင်လေးက လေးနက်သော မျက်နှာဖြင့် ဆိုလိုက်တော့သည်။

ချင်းယန် သခင်လေးမှာ စစ်တပ် အတွင်းမှ လူတစ်ဦး မဟုတ်ဘူး ဆိုသော်ငြားလည်း သူ၏ပါရမီမှာ ဝမ်ချောင်ကိုပင် အလွန်အမင်း အံ့ဩချီးကျူးသွားစေခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ချင်းယန် သခင်လေးကို စစ်ရေးကိစ္စများတွင် ပါဝင်လာစေရန်နှင့် မိမိကို ကူညီနိုင်စေရန်အတွက်၊ ချင်းယန် သခင်လေးက မိမိ၏နောက်သို့ လိုက်ပါလာသည့် အချိန်မှ စတင်၍ ဝမ်ချောင်သည် အရာရာတိုင်းကို ကိုယ်တိုင် သင်ကြား ပြသပေးခဲ့ပြီး၊ သူ ကိုယ်တိုင် ပြုစုထားသော စစ်ဗျူဟာ စာအုပ်များ အများအပြားကိုပါ ပေးအပ်ခဲ့သေးသည်။

ဤလမ်းခရီး တစ်လျှောက်လုံး လိုက်ပါလာခဲ့ပြီးနောက် လက်ရှိ ချင်းယန်သခင်လေး၏ စစ်ဗျူဟာပိုင်း ဆိုင်ရာ အသိပညာမှာ အနည်းဆုံး ဝမ်ချောင်၏ ၇၀၊၈၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် အထိ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် ဤဗျူဟာမြောက် စစ်ဆင်ရေး၏ ဗိုလ်ချုပ်အဖြစ် ရွေးချယ် ခန့်အပ်ထားခဲ့ပြီး သံမဏိမြို့တော်၏ ကိစ္စရပ်များ အားလုံးကို ညှိနှိုင်း ဆောင်ရွက်ရန် တာဝန် ပေးအပ်ထားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

ခန်းမကြီးအတွင်း၌ လုံးဝတိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီး ချင်းယန် သခင်လေးနှင့် လီကျွင်းရှန်းတို့မှာ မသိစိတ်ဖြင့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခေါင်းလှည့်ကာ ဟူးဘားရှ် ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။

ဟူးဘားရှ်မှာ ပထမဆုံး အနေဖြင့် မှင်တက်သွားခဲ့ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာပင် အရာတစ်ခုခုကို နားလည်သွားခဲ့ကာ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်တော့သည်။ "ဒီအခြေအနေ အထိ ရောက်လာမှတော့ အနောက် တာ့ခ် အင်ပါယာ အနေနဲ့လည်း အနောက်ကို ဆုတ်စရာ လမ်း လုံးဝမရှိတော့ပါဘူး၊ ဒါ့အပြင် ဒီအချိန် အတွင်းမှာ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတော့ ယွီစန်း အင်ပါယာဘက်ကလည်း စစ်သည်တွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်ဆိုတော့၊ အခုအချိန်မှာ ငါ ကိုယ်တိုင် သွားရောက် လက်နက်ချမယ် ဆိုရင်တောင်မှ တာ့လုံထင်လင်းက ငါ့ကို လက်ခံချင်မှ လက်ခံတော့မှာပါ"

"မင်းတို့ ယုံတာ မယုံတာ အသာထား၊ အနည်းဆုံးတော့ အချက်တစ်ချက်ကို ငါ ကတိပေးနိုင်တယ်။ နောက်ဆုံး စစ်သည် တစ်ယောက် ကျန်တဲ့ အချိန်အထိ တိုက်ခိုက်ရမယ် ဆိုရင်တောင်မှ ငါတို့ အနောက် တာ့ခ် အင်ပါယာ အနေနဲ့ ဒီနေရာမှာ သေချာပေါက် ကာကွယ်သွားမှာပါ၊ လုံးဝ အနောက်ကို ဆုတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

နောက်ဆုံး စကားကို ပြောဆိုလိုက်သည့် အခါတွင် ဟူးဘားရှ် ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်ပင် လေးနက်ပြီး ခန့်ညားထည်ဝါနေတော့သည်။

******