အခန်း ၁၅၁၄

အခန်း ၁၅၁၄ လီချောင်ရိမ်၏ စီးပွားရေး လမ်းစဉ်

"ဘယ်နေရာတွေမှာလဲ" ဖုန်းယွီက အသေးစိတ် မေးမြန်းလိုက်သည်။

အကယ်၍ လီမိသားစု၏ ဆိပ်ကမ်းလုပ်ငန်းများတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်ပါက ဖုန်းယွီအတွက်လည်း အလွန်ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများ ရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အဓိကအကျဆုံးသော နိုင်ငံဖြတ်ကျော် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။

လီမိသားစု၏ လက်လီလုပ်ငန်း စသည်တို့ ဤမျှလောက် အောင်မြင်နေခြင်းမှာလည်း ဤအချက်နှင့် ခွဲခြား၍မရချေ။ ၎င်းတို့တွင် အနိမ့်ဆုံးသော သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ကုန်ကျစရိတ် ရှိနေပြီး အနိမ့်ဆုံးသော ကုန်လှောင်ရုံ ကုန်ကျစရိတ်ပင် ရှိနေသေးသည်။

"ပြည်မကြီးမှာ ရှိတယ်။ သြစတြေးလျဘက်မှာ ရှိတယ်။ ဥရောပနဲ့ မြောက်အမေရိကမှာလည်း ရှိတယ်။ မင်း အကုန်လုံးကို စိတ်ဝင်စားမှု ရှိမရှိ ဆိုတာကိုတော့ ကြည့်ရမှာပေါ့"

လီဇီခိုင်သည် ဤအချိန်တွင် အသံတစ်ချက်မျှ မထွက်ဘဲ ဘေးတွင် ထိုင်နေကာ ဤကိစ္စက သူနှင့် လုံးဝ သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိသည့်ဟန် ပေါက်နေပေသည်။

တကယ်တမ်းတွင်လည်း ဤကိစ္စမှာ လီဇီခိုင်နှင့် ကြီးမားသော ပတ်သက်မှု မရှိချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤလုပ်ငန်းများ အားလုံးမှာ သေချာပေါက် Hutchison Whampoa နှင့် သက်ဆိုင်နေပြီး အနာဂတ်တွင် Hutchison Whampoa ၏ လုပ်ငန်းများကိုလည်း Li Zejuထံသို့ လုံးလုံးလျားလျား လွှဲအပ်ပေးမည်ဖြစ်ကာ သူကမူ ငွေသားအချို့ကို ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် လုပ်ငန်းများကို လည်ပတ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကို လီဇီခိုင်က လုံးဝ သဘောတူထားပြီး ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို နှစ်ပိုင်းခွဲဝေလိုက်သည်နှင့် ကုမ္ပဏီအတွင်း လီမိသားစု၏ လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာမှာ ယခင်ကလောက် မြင့်မားတော့မည် မဟုတ်ကြောင်းကို သူ အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိထားပေသည်။

ကုမ္ပဏီအပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို ဆုံးရှုံးသွားသည်နှင့် လီမိသားစု၏ ဤအနှိုင်းမဲ့ အဆင့်အတန်းမှာလည်း တည်ရှိနေတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ယခုအခါ ကုမ္ပဏီ၏ စုစုပေါင်း ဈေးကွက်တန်ဖိုးမှာ ဟောင်ကောင်ဒေါ်လာ ဘီလီယံ ရှစ်ရာကျော် ရှိနေပြီး ဧရာမ လုပ်ငန်းကြီးဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသော အင်အားမှာ လုံးဝမသေးငယ်လှပေ။ ကုမ္ပဏီ၏ လုပ်ငန်းများမှာ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးသို့ ပျံ့နှံ့နေပြီး အရေးအကြီးဆုံးမှာ ဆိပ်ကမ်းများကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းပင် ဖြစ်သည်။

မူလကတည်းက လီဇီခိုင်သည် ကုမ္ပဏီကို ဆက်ခံရန် စိတ်ဝင်စားမှု ကြီးကြီးမားမား မရှိခဲ့ဘဲ သူ စိတ်ဝင်စားသည်မှာ သူကိုယ်တိုင် အင်ပါယာတစ်ခု တည်ထောင်ရန် ဖြစ်သည်။ ဖုန်းယွီက လက်ဗလာဖြင့် ဤမျှ အချိန်တိုတိုလေးအတွင်း ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့သည်။ ဖူကွမ်းကျန့်က ဤမျှ အချိန်တိုတိုလေးအတွင်း ဟောင်ကောင်ဒေါ်လာ ဘီလီယံ ဆယ်ဂဏန်းချီသော ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ရာ သူ လီဇီခိုင်က အဘယ်ကြောင့် မလုပ်နိုင်ရမည်နည်း။

လီဇီခိုင်သည် မိမိကိုယ်ကို အခြားသူများထက် ညံ့ဖျင်းသည်ဟု မည်သည့်အခါမျှ မထင်မှတ်ခဲ့ဘဲ သူက ပို၍ပင်တော်သင့်သည်ဟု ထင်မြင်ထားကာ လီချောင်ရိမ်ဟူသော ကြီးမားသည့် ကျောထောက်နောက်ခံကြီးလည်း ရှိနေသေးသည်။

လီချောင်ရိမ်သည် ကုမ္ပဏီကို လီဇီကျွီထံ လွှဲအပ်ပေးခဲ့သော်လည်း သူ၏လက်ထဲရှိ ငွေသားပမာဏမှာ လုံးဝမနည်းပါးလှချေ။ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က လီချောင်ရိမ်၏ နာမည်အောက်ရှိ ကုမ္ပဏီများ၏ အခွန်ဆောင်ပြီး အမြတ်ငွေများမှာ ဟောင်ကောင်ဒေါ်လာ ဘီလီယံ နှစ်ရာ နီးပါးပင် ရှိခဲ့သည်။ လက်တွေ့ စက်မှုလုပ်ငန်းများက ၎င်းတို့ ကုမ္ပဏီ၏ ဈေးကွက်တန်ဖိုးကို ထိုမျှလောက် မမြင့်မားစေသော်လည်း အမြတ်ငွေ ရှာဖွေနိုင်စွမ်းမှာ လုံးဝ မညံ့ဖျင်းသည့်အပြင် ပိုမို၍ပင် တည်ငြိမ်ပေသည်။

ကုမ္ပဏီကို လီဇီကျွီထံ ပေးအပ်မည်ဆိုပါက လီချောင်ရိမ်ဤနှစ်များအတွင်း စုဆောင်းထားသော ငွေသားများ သို့မဟုတ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသော အခြား ကိုယ်ပိုင် ပိုင်ဆိုင်မှုများ အားလုံးမှာ သူ၏အတွက် ချန်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ဤပိုင်ဆိုင်မှုများမှာ လီဇီကျွီ ဆက်ခံမည့် ပိုင်ဆိုင်မှုများထက် သိပ်ပြီး နည်းပါးမည် မဟုတ်ပေ။

ဤသည်မှာ လီချောင်ရိမ်က ၎င်းတို့ ညီအစ်ကို နှစ်ဦးနှင့် ဆွေးနွေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အားလုံးက ကိုယ့်သွေးသားများချည်းသာဖြစ်ရာ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မျက်နှာလိုက်နိုင်မည်နည်း။

ယခုအခါ လီဇီခိုင်သည် ဖုန်းယွီနှင့် အဆက်အသွယ် ရရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူက မလုံလောက်သေးဟု ထင်မြင်ကာ လီဇီကျွီကိုပါ ဖုန်းယွီနှင့် အဆက်အသွယ် ရရှိအောင် လုပ်ဆောင်ပေးသင့်သည်ဟု ထင်မြင်မိသည်။

ထိုစဉ်က လီချောင်ရိမ်၏ကုမ္ပဏီသည် လုပ်ငန်းတူ အခြားကုမ္ပဏီများနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု အများအပြား ပြုလုပ်ခဲ့ရာ တစ်ချက်မှာ ရန်ပုံငွေ အမြောက်အမြားကို စုဆောင်းနိုင်ပြီး လူမှုရေးအဆက်အသွယ် လမ်းကြောင်းများ ပိုမိုပိုင်ဆိုင်နိုင်ခြင်းဖြစ်ကာ အခြားတစ်ချက်မှာ အန္တရာယ်ကို လျှော့ချနိုင်ပြီး အားလုံး ယှဉ်ပြိုင်ကြကာ အပြန်အလှန် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများကိုလည်း ရှောင်ရှားနိုင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က ဟောင်ကောင်၏အချမ်းသာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ခဲ့သော လီကျောင်းကျီသည်လည်း လီချောင်ရိမ်၏ အစောဆုံးသော မိတ်ဖက်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကျန့်မိသားစု အစ်ကိုကြီး ယင်းမှာ ကျိုးထိုက်ဖူကို ဦးဆောင်သူသည်လည်း လီချောင်ရိမ်၏ မိတ်ဆွေကောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုအချိန်က ဖူမိသားစု၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများပင်လျှင် လီချောင်ရိမ်ထက် သာလွန်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ၎င်းတို့ အချင်းချင်းကြားတွင် ဆက်ဆံရေး သိပ်မနီးကပ်လှဘဲ ကိုယ့်နည်းကိုယ့်ဟန်ဖြင့်သာ လှုပ်ရှားခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ လီချောင်ရိမ်ကမူ ဤမိသားစုကြီးများ အားလုံးနှင့် အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့ရာ နောက်ဆုံး ရလဒ်အနေဖြင့် ဟောင်ကောင် ၏ အချမ်းသာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်မှာ လီချောင်ရိမ်ဖြစ်လာခဲ့လေတော့သည်။ လီချောင်ရိမ်သည် အာရှ၏ အချမ်းသာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ကမ္ဘာ့ တရုတ်လူမျိုးများထဲတွင် အချမ်းသာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် စသည့် ဂုဏ်ပုဒ်များကိုပါ ရရှိခဲ့ဖူးသေးသည်။

သေချာပေါက် ယခုအခါတွင် ဤဂုဏ်ပုဒ်များ အားလုံးမှာ ဖုန်းယွီ ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး လီချောင်ရိမ်တွင်မူ ဟောင်ကောင် ၏ အချမ်းသာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဟူသော ဂုဏ်ပုဒ် တစ်ခုတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

"လီဦးလေး ကျွန်တော့်ကို ခင်ဗျားတို့နဲ့အတူ အဲဒီ ဆိပ်ကမ်းတွေကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ပြောတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော့်ကို Changshi ဒါမှမဟုတ် Hutchison Whampoaမှာ ရှယ်ယာ ပါဝင်ဖို့ အခွင့်အရေး ပေးတာလား"

ဤအချက်ကို ဖုန်းယွီ သေချာအောင် မေးမြန်းရမည် ဖြစ်သည်။ တစ်ခုမှာ ဖုန်းယွီ အနေဖြင့် ထိုဆိပ်ကမ်းငယ်လေးများတွင် ရှယ်ယာ အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ပိုင်ဆိုင်မည်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ခုမှာ မိခင်ကုမ္ပဏီကြီးတွင် ရှယ်ယာ အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ပိုင်ဆိုင်မည်ဖြစ်ရာ လုပ်ပိုင်ခွင့် အာဏာမှာလည်း လုံးဝ ကွာခြားလှပေသည်။

"နှစ်မျိုးလုံး ရပါတယ်"

နှစ်မျိုးလုံး ရတယ် ဟုတ်လား။

ဒါဆို လီချောင်ရိမ်က ငါနဲ့ ဘက်စုံ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာပေါ့။

ဖုန်းယွီ က လီဇီခိုင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ လီဇီခိုင်မှာ ခေါင်းငုံ့ကာ နှုတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်သဖြင့် ဖုန်းယွီလည်း ဘာကိုမျှ မခန့်မှန်းနိုင်တော့ချေ။

"ကောင်းပြီလေ ဒါဆို ကျွန်တော် Changshi မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။ လီဦးလေးက ကျွန်တော့်ကို ရှယ်ယာ ဘယ်လောက် ရောင်းပေးမလဲ"

လီချောင်ရိမ်သည် Changshi ၏ ရှယ်ယာ လေးဆယ် ရာခိုင်နှုန်းကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ထားရာ ယင်းက လီချောင်ရိမ်သည် Changshi အပေါ် အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ခွင့် မရှိကြောင်းကို ဆိုလိုနေသော်လည်း အားလုံးက တင်မြှောက်ထားသော ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပြီး အများဆုံးသော မဲပေးပိုင်ခွင့် ရှယ်ယာများကိုလည်း သူကပင် ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။

ရှယ်ယာရှင်များ အစည်းအဝေး ခေါ်ယူမည်ဆိုလျှင်ပင် မည်သူ၏ သြဇာတိက္ကမက လီချောင်ရိမ်ထက် ကျော်လွန်နိုင်ပါမည်နည်း။

ထို့အပြင် Hutchison Whampoa၏ လေးဆယ့်ကိုးဒသမကိုး ရာခိုင်နှုန်းသော ရှယ်ယာများကို Changshi က ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး လီချောင်ရိမ်၏ ကိုယ်ပိုင် ဖောင်ဒေးရှင်းကလည်း ရှယ်ယာ အချို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသေးရာ ဤရှေးဟောင်း စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုကြီးဖြစ်သော Hutchison Whampoaကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာလည်း လီချောင်ရိမ်၏ လက်ထဲတွင်သာ ရှိနေပေသည်။

အခြားသော ခွဲထွက်သွားသည့် လုပ်ငန်းများမှာလည်း လီချောင်ရိမ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သာ အဓိက ဖြစ်ပေသည်။ သေချာပေါက် လီချောင်ရိမ်၏ စီမံခန့်ခွဲမှု စွမ်းရည်ကိုလည်း အခြားသော ရှယ်ယာရှင်များ အားလုံးက ယုံကြည်လက်ခံထားကြပေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လီချောင်ရိမ်က ဖုန်းယွီ ကို ရှယ်ယာ ပါဝင်စေရန် ဆွဲဆောင်လိုခြင်းမှာ အခြားသော ရှယ်ယာရှင်များနှင့် ကြိုတင် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးထားခြင်း မရှိသော်လည်း သူ နှုတ်မှ ထုတ်ပြောလိုက်ပါက အခြားသော ရှယ်ယာရှင်များအနေဖြင့် သဘောမတူဘဲ နေမည် မဟုတ်ကြောင်းကို လီချောင်ရိမ်ယုံကြည်ထားပေသည်။

သူ လီချောင်ရိမ်၏ မျက်နှာ ရှိနေသည်သာမက ဖုန်းယွီ ဟူသော ရွှေရောင်ဆိုင်းဘုတ်ကြီးနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုသူ မည်မျှ ရှိနေပါသနည်း။

"ငါတို့ Changshi က ငွေသား မလိုချင်ဘူး။ Taihua Holdings အုပ်စုရဲ့ ရှယ်ယာတွေကို လိုချင်တာ၊ ငါတို့ အပြန်အလှန် ရှယ်ယာ ပိုင်ဆိုင်ကြမယ်လေ။ သေချာပေါက် Wind-Rain Holdings အုပ်စုရဲ့ ဟာဆိုရင်လည်း ရတယ် ငါတို့ လိုလားပါတယ်"

အပြန်အလှန် ရှယ်ယာ ပိုင်ဆိုင်မယ် ဟုတ်လား။

ဤသည်က အသစ်အဆန်း မဟုတ်သော်လည်း ဖုန်းယွီ က လီချောင်ရိမ်အား ရှင်းလင်းစွာ ပြောပြရန် လိုအပ်ပေသည်။ Taihua Holdings အုပ်စုနှင့် Wind-Rain Holdings အုပ်စုတို့၏ လက်အောက်တွင် ရှယ်ယာဈေးကွက်သို့ မဝင်ရောက်ရသေးသော အားသာချက်ရှိသည့် ပိုင်ဆိုင်မှုများ အများအပြား ရှိနေသေးရာ ရှယ်ယာ တန်ဖိုးဖြတ်မှုမှာ အလွန်တရာ မြင့်မားပေလိမ့်မည်။

Changshi မှာ ရှယ်ယာဈေးကွက်ဝင် ကုမ္ပဏီဖြစ်ရာ ရှယ်ယာတန်ဖိုးမှာ ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးအတိုင်းဖြစ်ပြီး ပြောစရာ မလိုတော့ချေ။

"လီဦးလေး ကျွန်တော်တို့ Taihua Holdings အုပ်စု လက်အောက်က ပိုင်ဆိုင်မှု တော်တော်များများက ရှယ်ယာဈေးကွက်ကို မဝင်ရသေးဘူးလေ။ ရှယ်ယာဈေးကွက်ထဲ ဝင်လိုက်တာနဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု တန်ဖိုးတွေက နောက်တစ်ကြိမ် အကြီးအကျယ် မြင့်တက်လာဦးမှာမို့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရှယ်ယာဈေးနှုန်းတွေက နည်းနည်း ပိုပြီး မြင့်မားနိုင်ပါတယ်"

"နားလည်ပါတယ် မင်းက သဘောတူတယ် ဆိုမှတော့ ငါတို့ နောက်မှ အသေးစိတ် ဆွေးနွေးကြမလား"

"ရပါတယ်" ဖုန်းယွီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကာ Taihua Holdingsအုပ်စု၏ တန်ဖိုးဖြတ်မှုက တကယ်တမ်း မည်မျှ ရှိသနည်း ဆိုသည်ကို နောက်မှ သေချာစွာ လေ့လာစူးစမ်းရမည် ဖြစ်သည်။ ဖုန်းယွီက အခွင့်အရေး ယူရန် မရည်ရွယ်ထားသော်လည်း အရှုံးတော့ အဖြစ်မခံနိုင်ချေ အခြားသော ရှယ်ယာရှင်များ၏ အကျိုးစီးပွားကိုလည်း ကာကွယ်ပေးရမည် မဟုတ်ပါလော။

အမေရိကန်ဒေါ်လာ တစ်ဘီလီယံ ရေထဲ မျောပါသွားလျှင်ပင် ဖုန်းယွီ အနေဖြင့် မျက်မှောင် တစ်ချက်ကုတ်မည် မဟုတ်သော်လည်း အခြားသော ရှယ်ယာရှင်များကမူ ဤသို့ လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဖုန်းယွီက ဤမျှ ပြတ်သားစွာ သဘောတူလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လီချောင်ရိမ်မှာ အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။ Taihua Holdings လက်အောက်ရှိ စက်မှုလုပ်ငန်း အများအပြားမှာ Changshi ၏ လုပ်ငန်းများနှင့် အပြန်အလှန် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သော နေရာများ ရှိနေရာ အားလုံး ပူးပေါင်းလိုက်မည် ဆိုပါက အင်အားမှာ သေချာပေါက် နောက်တစ်ဆင့်သို့ မြင့်တက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

Wind-Rain Holdings ဘက်နှင့် ပတ်သက်၍မူ လီချောင်ရိမ်က စိုးရိမ်မနေချေ ဤဘက်နှင့် ပူးပေါင်းလိုက်ပြီ ဆိုကတည်းက ထိုဘက်နှင့်လည်း ပူးပေါင်းပြီးသား ဖြစ်သွားပြီဖြစ်ရာ အားလုံးမှာ ဖုန်းယွီ ၏ လုပ်ငန်းများချည်းသာ မဟုတ်ပါလော။

လီချောင်ရိမ်သည် လုပ်ငန်းကဏ္ဍစုံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မဟာဗျူဟာကို ကျင့်သုံးပြီး သူ၏ကုမ္ပဏီမှာ စွမ်းအင် အိမ်ခြံမြေအခြေခံအဆောက်အအုံ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး လက်လီလုပ်ငန်း ဆက်သွယ်ရေး နေ့စဉ်သုံးပစ္စည်းများနှင့် ဆက်စပ်စက်မှုလုပ်ငန်းများ အားလုံးတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေကာ ဤကဲ့သို့သော ပေါင်းစပ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု နည်းလမ်းက သူ၏ ကုမ္ပဏီကို အန္တရာယ်များကို ခံနိုင်ရည် အလွန်မြင့်မားစေသည်။

ထို့အပြင် လုပ်ငန်းအများအပြားမှာ အပြန်အလှန် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ကြသဖြင့် သူ၏ကုမ္ပဏီ လည်ပတ်မှု ကုန်ကျစရိတ်များကိုလည်း များစွာလျှော့ချပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ကဏ္ဍစုံနှင့် ပူးပေါင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်းမှာ လီချောင်ရိမ်၏ စီးပွားရေး လမ်းစဉ်ပင် ဖြစ်ပြီး ဤစီးပွားရေး လမ်းစဉ်ကို အားကိုး၍သာ ယနေ့ခေတ် သူ၏ အဆင့်အတန်းကို ရရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဖုန်းယွီနှင့် ဆက်ဆံရေး ပိုမိုနီးကပ်သွားခဲ့သဖြင့် သူ အလွန် ဝမ်းသာနေကာ အငြိမ်းစား စောစော ယူနိုင်လောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

******