← Chapters

အခန်း ၁၃၆၃

Vol. 137 Ch. 1363

အခန်း ၁၃၆၃

Vol. 137 Ch. 1363

အခန်း (၁၃၆၃) သူ ဖုံးကွယ်ထားတုန်းဘဲ ၂

ထည်ဝါနေသော အလင်းဖြာနေသည့် သင်္ကန်းက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားပြီး၊ ကြည့်ရှုနေသူများကို အံ့အားသင့်ကာ ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

ရှန်းယီက လှံကိုဆုပ်ကိုင်ကာ နောက်တစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်ပြီး၊ လှံရိုးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထားကာ သူ၏မည်းနက်သော မျက်လုံးများမှ အေးစက်သော အငွေ့အသက်များထွက်ပေါ်နေ၏။

သူက အံကိုကြိတ်ကာ ဗောဓိသတ္တ၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ လှံကိုပြင်းထန်စွာ ထိုးသွင်းလိုက်ပြီး၊ ကြီးမားလှသောအင်အားဖြင့် ကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာမှ မြေပြင်သို့ အတင်းအကျပ်ဖိချကာ ထိုနေရာတွင် ခိုင်မာစွာ စိုက်ထားလိုက်ပါသည်။

ဘန်း...

ကြာပန်း ပုတီးစေ့ ဗောဓိသတ္တ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ရွှေရောင်အရည်များက နောက်ဆုံးတွင်မှေးမှိန်သွားခဲ့၏။ သူ၏အမူအရာမှာ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူကိုယ်တိုင်ဖန်တီးထားသော ဗုဒ္ဓရတနာက ဤလူငယ်လေး၏အရှေ့တွင် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အလွယ်တကူကျိုးပဲ့လွယ်ရသနည်းဆိုသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

နှစ်ဦးစလုံး ဒုတိယအဆင့်ဖြစ်သော်လည်း၊ သူတို့၏လမ်းကြောင်းများတွင် ကွာဟချက်အချို့ရှိနေလျှင်ပင်။ ဤကဲ့သို့သော အဓိပ္ပာယ်မဲ့သည့် မြင်ကွင်းမျိုးသို့ မဖြစ်သင့်ပေ။

ကြာပန်း ပုတီးစေ့ ဗောဓိသတ္တက ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို အံကြိတ်ခံရင်း၊ သူ၏ရင်ဘတ်ထဲရှိ လှံကိုပြင်းထန်စွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ ဆွဲနုတ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း၊ လူငယ်လေး၏ ကြမ်းကြုတ်သောမျက်နှာနှင့် အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်လာသောလက်သီးချက်ကိုသာ ရင်ဆိုင်လိုက်ရ၏။

ခွက်...

ကြာပန်းစေ့ခွက်ကဲ့သို့ မျက်လုံးဆယ့်နှစ်လုံးပါရှိသော ဦးခေါင်းက ရှန်းယီ၏ လက်သီးအောက်တွင် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

ကွဲအက်သံများကြားတွင်၊ စူးရှသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းက မဟာလွတ်လပ်ခြင်းဗောဓိသတ္တ တစ်ပါး၏ကျဆုံးမှုကို ကြေညာလိုက်ပါသည်။

ခေါင်းပျောက်နေသော အလောင်းက လှံပေါ်တွင် အနည်းငယ်တုန်လှုပ်သွားရာ၊ လူတိုင်း၏ မျက်ခွံများကို တုန်ယင်သွားစေခဲ့၏။ သို့သော် သူတို့ထပ်မတွေးနိုင်မီမှာပင်။ ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောမြင်ကွင်းတစ်ခုကို သူတို့ မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ရှန်းယီက ခြေထောက်ကို လွှဲကာလှံရိုးကို ကန်လိုက်သည်။

ရွှီး

လှံသည် တောက်လောင်နေသော လှိုင်းလုံးများဖြင့် ရစ်ပတ်ကာ၊ ကြာပန်း ပုတီးစေ့ ဗောဓိသတ္တ၏ အလောင်းကို သယ်ဆောင်လျက်၊ ဧရာမနဂါးကြီး တစ်ကောင်အလား ထိုးထွက်သွားပြီး၊ အဝါရောင် တိမ်တိုက်ကိုဖြတ်သန်းသွားကာ မဟာလွတ်လပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တများစွာကို အံ့အားသင့်သွားစေပြီး လျင်မြန်စွာ ထ၍ရှောင်တိမ်းစေခဲ့၏။

သူတို့ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိမီမှာပင်၊ ရှန်းယီက အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ချောမောသော မျက်နှာတွင် ကြမ်းကြုတ်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ၊ သူ၏အသံက အေးစက်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ "မင်းတို့ အလှည့်ရောက်ပြီ။ တက်လာခဲ့ကြ။"

မဟာလွတ်လပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တများက ညီအစ်ကို ကြာပန်း ပုတီးစေ့၏ ဓမ္မခန္ဓာဖျက်ဆီးခံရမှုကြောင့် ဦးစွာအံ့အားသင့်သွားကြပြီး၊ နောက်တစ်ခဏတွင် ဤကဲ့သို့သောရန်စသည့် စကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရသည်။

ဒုတိယအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများက မသေနိုင်၊ မပျက်စီးနိုင်သော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့်၊ အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်ပါက ဧကရာဇ်တစ်ပါးပင်လျှင် သူတို့ကိုခြောက်လှန့်နိုင်မည် မဟုတ်ရာ၊ ဂျူနီယာတစ်ဦးဆိုလျှင် ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း၊ လှံ၏တောက်လောင်နေသော လှိုင်းလုံးများထိတွေ့မိခဲ့သော မဟာလွတ်လပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တရှစ်ပါးစလုံးက တိုက်ရိုက် ခုန်တက်လာကြပြီး၊ အဝါရောင် တိမ်တိုက် အလယ်တွင် ဆင်းသက်ကာ၊ လူငယ်လေးကိုသတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် ဝန်းရံလိုက်ကြ၏။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။"

လင်းရွှီကျစ်က တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ယင်သွားပါသည်။ သူ၏တပည့်လက်ချက်ဖြင့် ကြာပန်း ပုတီးစေ့ ဗောဓိသတ္တ ဤကဲ့သို့အလွယ်တကူ ကျဆုံးသွားသည်ကို သူ လက်မခံနိုင်သေးပေ။

ထိုပုံရိပ်ကို သူ ပိုကြည့်လေ၊ ပို၍သူစိမ်းဆန်သော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုကို သူ ခံစားရလေလေဖြစ်လာခဲ့၏။

'ဒီကောင်လေးကို ဧကရာဇ်နှစ်ပါးက ဘယ်လို အကျိုးကျေးဇူးတွေ ပေးလိုက်တာလဲ။'

"ဟက်..."

ချီယွင်ကျစ်၏ မျက်လုံးများတွင်လည်း နက်ရှိုင်းသောဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများ ပြည့်နှက်နေပါသည်။

သူက ကြာပန်း ပုတီးစေ့ ဘုန်းကြီး နှင့် ယခုလေးတင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကာ၊ သူ၏ဝိညာဉ် ရတနာ များရှိနေသေးလျှင်ပင် ဤဗောဓိသတ္တ ကို သူ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အတူ ရှန်းယီ အသုံးပြုခဲ့သည်မှာ ထိုအိတ်ထဲမှ ဝိညာဉ်ရတနာများ အားလုံးသာဖြစ်ပြီး၊ အသက်မဲ့ဓားကိုပင် အသုံးမပြုခဲ့ပေ။

ထိုပစ္စည်းများက သူ၏တစ်သက်တာစုဆောင်းမှုများ ဖြစ်သော်လည်း၊ ကြာပန်း ပုတီးစေ့ ဘုန်းကြီး၏အမွေအနှစ်ကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေ၏။ ဤအောင်ပွဲကို မည်သို့ ရယူခဲ့သနည်း။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ ဘုန်းကြီး၏ ဦးခေါင်း ပေါက်ကွဲသွားသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ၊ ချီယွင်ကျစ်၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် စွဲကပ်နေသော စွဲလမ်းမှုသည် နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပါသည်။ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏ ဤထိပ်တန်း တပည့်က ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံး၏ မျက်မှောက်တွင်၊ တပည့် ချူရှီးအတွက် ကလဲ့စားချေပေးခဲ့ပြီး ချီယွင်ဂူ အတွက် တရားမျှတမှုကို ယူဆောင်လာပေးခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအရာကြောင့်ပင်၊ သူ့အတွက် နားလည်ရန် ပို၍ပင် ခက်ခဲလာခဲ့၏။

သူ၏ကိုယ်ပိုင် စွဲလမ်းမှုပြေလည်သွားပြီးနောက်တွင်ပင်၊ ရှန်းယီ၏သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်က အဘယ်ကြောင့် ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာပြီး၊ ဤကဲ့သို့သော အကြောင်းပြချက်မဲ့ လုပ်ရပ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သနည်း။

အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓကြီးကြပ်သော နေရာတွင် လှုပ်ရှားနေခြင်းဖြစ်ရာ သဘာဝကျကျပင် ဤကဲ့သို့အရာဖြင့် အလွှမ်းမိုးမခံသင့်ပေ။

ပြဿနာမှာ မျက်စိမကန်းသူတိုင်း ဤသည်မှာ ရှန်းယီ၏ မိမိဆန္ဒအလျောက် ရန်စမှု၏ ရလဒ်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာမြင်တွေ့နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းက မကျေနပ်လျှင်တောင်မှ ထိုဘုန်းကြီးအုပ်စုကို စွပ်စွဲရန် အကြောင်းပြချက် မရှိပေ။

"..."

ကွင်းထဲတွင် အစစ်အမှန်အရှင်ရွှမ်ဝေ့ တစ်ဦးတည်းသာ အမှန်တရား၏အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ကို ခန့်မှန်းမိနိုင်ပါသည်။

သူသည် ခါးသက်သော အပြုံးတစ်ခုကို တပ်ဆင်ထားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်တာအိုတွင် သူ တစ်ချိန်က အာရုံခံမိခဲ့သော တာအိုအသီးအပွင့်တွင် ဗောဓိဂိုဏ်း၏ လေးလံသောအရိပ်အယောင်များ ပါရှိနေပြီး၊ ၎င်းမှာ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု အားအနည်းဆုံးနေရာဖြစ်သော တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး မှ ရှန်းယီ၏ မူလအစနှင့် ပက်သက်ပါလိမ့်မည်။

သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်အတွင်း သူက ဗုဒ္ဓလမ်းစဉ်နည်းလမ်းများစွာကို ကိုးကားရုံမှတစ်ပါး အခြား ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ၊ ထူးခြားသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ပုံဖော်ခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်ရာ၊ ယှဉ်ပြိုင်မှုတွင် ဤလူငယ်လေးက မသေမျိုးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူ နှင့် ပိုတူနေသည်။

သို့သော် သူခန့်မှန်းမိလျှင်ပင်။ အစစ်အမှန်အရှင်ရွှမ်ဝေ့က မည်သို့ အသံထွက် ပြောရဲမည်နည်း။

လက်ရှိကပ်ဘေးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် ရွေးချယ်ခံရသူပ အနာဂတ်တွင် မသေမျိုးခုံရုံးကို ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အဖြစ် အုပ်ချုပ်မည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှန်းယီ၏နောက်ခံကို သိရှိသွားပါက၊ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ် ၏ ထိပ်တန်းတပည့်က ဗောဓိဂိုဏ်း၏ တပည့်ဖြစ်သည်ဟု ထိုအရှက်ကင်းမဲ့သော ဘုန်းကြီးများက ပြောဆိုလာနိုင်သဖြင့် ဗောဓိဂိုဏ်း အတွက် မဖိတ်ခေါ်ဘဲရောက်လာသောဆင်ခြေတစ်ခု ဖြစ်သွားပါလိမ့်မည်။

သေချာပေါက် ဤအကြောင်းပြချက်က ရှန်းယီ တွင် ကြာပန်း ပုတီးစေ့ဘုန်းကြီးကို သတ်ဖြတ်နိုင်သော ခွန်အားအဘယ်ကြောင့် ရှိနေသနည်း ဆိုသည်ကိုသာ ရှင်းပြနိုင်ပြီး၊ သူ၏နောက်ထပ် အဆင်ခြင်မဲ့လုပ်ရပ်ကိုမူ မရှင်းပြနိုင်ပေ။

ပြန်လည် တွေးတောကြည့်သောအခါ၊ အစစ်အမှန်အရှင် ရွှမ်ဝေ့ နှင့် ချီယွင်ကျစ်တို့က အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး ယခင်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ပြန်လည် အမှတ်ရလိုက်ကြသည်။

မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးရှိ မသေမျိုးဗိမာန်တော်တွင် ဤလူငယ်လေးက အကြောင်းပြချက် တစ်ခုကို ပြောခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် ရှန်းယီကို အလွန်အမင်း လေးစားသော ဤရွှေမသေမျိုးနှစ်ပါးပင်လျှင် သူ၏မျက်စိထဲတွင် မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှု၏ ရန်ငြိုးက အလွယ်တကူရယူနိုင်သော မသေမျိုး ဧကရာဇ်၏ ရာထူးထက် အမှန်တကယ် ပိုမိုအရေးကြီးသည်ဟု မယုံကြည်နိုင်ကြပေ။

"သူ့ကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်လောက် ခွင့်ပြုပေးလိုက်ပါ။"

အစစ်အမှန်အရှင် ရွှမ်ဝေ့က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး၊ ချီယွင်ကျစ်ကို သူ၏အတွေးများမှတစ်ဆင့် စကားပြောလိုက်သည်။

အလွန်အမင်း တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း၊ ကြီးမားလှသောအားသာချက်ကို ရှန်းယီ တစ်ဦးတည်းက ရယူပေးခဲ့ကြောင်း သူ နားလည်ထားပါသည်။ အကယ်၍တစ်ဖက်လူက ကလဲ့စားချေရန်အတွက် ဤအားသာချက်ကို စွန့်လွှတ်လိုပါက၊ အခြားမည်သူ့တွင်မျှဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် အခွင့်အရေး မရှိပေ။

သူ အိပ်စက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားလျှင်ပင်။ ယှက်ပြိုင်မှုတွင် သူ၏အပြုအမူနှင့် သူ ပြသခဲ့သော ခွန်အားအပေါ် သီးသန့်အခြေခံကြည့်လျှင်၊ သူ၏တာအိုခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ပုံဖော်ပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ သူက ရွှေမသေမျိုး ဆယ့်နှစ်ပါးထဲက တစ်ပါး ဆက်လက်ဖြစ်နေဦးမည် ဖြစ်သည်။

"ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။"

ကွင်းပြင်ထဲတွင် အစိုးရိမ်ဆုံးသူမှာ အရှေ့ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်ဖြစ်နေသည်။ အခြေအနေက ဤမျှကောင်းမွန်နေပြီးဖြစ်ကာ လူငယ်လေးက ရက်စက်စွာ ပြုမူခဲ့သော်လည်း၊ ချီယွင်ကျစ်၏ ယခင်ဖြစ်ရပ်ကို ဆင်ခြေအဖြစ်သုံးကာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်အောင် ပြော၍ရနိုင်ပါသည်။

သို့သော် ယခုအခါ မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးသော အပြုအမူ၏ ဤရှင်းလင်းသော အကျိုးဆက်က ဧကရာဇ်ကိုပင် အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့၏။

သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဆန့်ကျင်ဘက်ရှိ အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓနှစ်ပါးဆီသို့ သူ၏အကြည့်ကို တိုက်ရိုက် ပို့လွှတ်လိုက်၏။ "ဒါကို မင်းတို့က ဆွေးနွေးပွဲလို့ ခေါ်တာလား။"

"..."

ရွှင်ပျော်အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓက သူ၏တပည့် ကောင်းကင်တာအိုထံသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ခံလိုက်ရသည်ကို ယခုလေးတင် မြင်တွေ့ထားသဖြင့် မည်သည့် ဖော်ရွေသောအမူအရာမျှ မရှိဘဲ အေးစက်စွာသာတုံ့ပြန်လိုက်၏။ "ဒါက သူကိုယ်တိုင် ရှာဖွေနေတဲ့ အရာမဟုတ်ဘူးလား။"

"မင်း" အရှေ့ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာက ရုတ်တရက်မှောင်မိုက်သွားပြီး၊ အဝေးရှိ ဟိုထူကို ကြည့်ရန် လှည့်လိုက်သော်လည်း၊ အမျိုးသမီးက တည်ငြိမ်နေပြီး စကားပြောရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်းသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

အခြား ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ထောက်ခံမှု မရှိဘဲထို့အတူ ဤနေရာမှာ အရှေ့ပိုင်း ဍုမေဏု၏ နယ်မြေ ဖြစ်နေသဖြင့်၊ သူက အသက်ပြင်းပြင်းသာရှူလိုက်ပြီး တိတ်တဆိတ်ကျိန်ဆဲခြင်းမှလွဲ၍ ၎င်းကို လွှတ်ထားရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။

"သခင်မ..." ရှီမုက ညင်သာစွာ ခေါ်လိုက်၏။ လူငယ်လေးက သခင်မ စိတ်ကူးထားသကဲ့သို့ မဟုတ်လျှင်ပင်။ အနည်းဆုံးတော့ သူက မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ အလွန် ထူးချွန်သော ဂျူနီယာ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဤဘုန်းကြီးအုပ်စုက အရေအတွက်ဖြင့် အနိုင်ကျင့်နေသည်ကို သူတို့ အမှန်တကယ် ရပ်ကြည့်နေကြတော့မည်လော။

ဟိုထူဧကရီက တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိဘဲ ခေါင်းခါယမ်းရုံသာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

သူမက အစစ်အမှန်အရှင်ရွှမ်ဝေ့ နှင့် အခြားသူများကဲ့သို့ ရှန်းယီအကြောင်းကို မသိရှိထားသော်လည်း၊ လက်ရှိမြင်ကွင်းတစ်ခုတည်းမှပင် အကြမ်းဖျင်း သဘောတရားများကို သူမကောက်ချက်ချနိုင်ပါသည်။

မျှော်လင့်ချက်ကြီးမားစွာ ထားရှိခံရသော ဤထိပ်တန်းတပည့်က မဟာကပ်ဘေးကြီးတွင် ပါဝင်ရန် ဤနေရာသို့ရောက်ရှိနေခြင်း လုံးဝမဟုတ်ဘဲ၊ ဤဆွေးနွေးပွဲကိုအသုံးပြု၍ သူ လိုချင်သောအရာကို အောင်မြင်ရန်သာဖြစ်လေ၏။ ၎င်းက အခြားသူများတန်ဖိုးထားသော၊ မသေမျိုးဧကရာဇ် ရာထူးထက် အရေးပါမှုများစွာနည်းပါးဖွယ် ရှိသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် အစစ်အမှန်အရှင် ရွှမ်ဝေ့၏ အံ့အားသင့်နေသော အမူအရာဖြစ်ပေါ်လာခြင်းပင်။

သူမယခင်က မှားယွင်းစွာခန့်မှန်းမိခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်၊ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းက လူငယ်လေးကိုမကျေနပ်စေရုံသာ ရှိမည်ဖြစ်သည်။ သူရွေးချယ်သော လမ်းကြောင်းက အခြားသူများနှင့် မသက်ဆိုင်ရာ၊ ဧကရာဇ် တစ်ပါးဖြစ်လျှင်ပင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် သူတို့တွင်မည်သည့်အခွင့်အရေးရှိမည်နည်း။

"ဒါက မဟုတ်သေးဘူး..."

ကွင်းပြင်ထဲရှိ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်မှု အကြားတွင်၊ တပည့်များစွာက နောက်ဆုံးတွင် တုံ့ပြန်လာကြ၏။

လီရှန်းပင်လျှင် မယုံကြည်နိုင်စွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ ဧရာမ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများစွာ၏ စောင့်ကြည့်နေသော မျက်လုံးများအောက်တွင် သူတို့၏ဂိုဏ်းတူကို ဘုန်းကြီးအုပ်စုက ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်နေသည်ကို သူတို့ ဤအတိုင်းသာရပ်ကြည့်နေကြသည်မှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလှပါသည်။

ခဏတာမကျေနပ်မှုခံစားချက်များ ပေါ်ပေါက်လာပြီး ပိုမိုပြင်းထန်လာပုံရလေ၏။

သို့သော် အဝါရောင်တိမ်တိုက် ပေါ်တွင်၊ မဟာလွတ်လပ်ခြင်းဗောဓိသတ္တ ရှစ်ပါးဖြစ်စေ၊ဝိုင်းရံခံနေရသော တစ်ဦးဖြစ်သောရှန်းယီ ဖြစ်စေ၊ အားလုံးက မည်သည့်အရာကိုမျှမကြားရသည့်အလား ဖြစ်နေကြ၏။

"မင်းရဲ့သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ သဘာဝကအရမ်း လေးလံလွန်းတယ်၊ မသေမျိုးဆိုတဲ့ စကားလုံးနဲ့ မထိုက်တန်ဘူး။"

မဟာလွတ်လပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တများက တညီတညွတ်တည်း သူတို့၏လက်ဖဝါးများကို ယှက်လိုက်ကြပြီး၊ အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓများက သူတို့ကို မတားဆီးဘဲ နောက်ထပ်ဖြစ်လာမည့်အရာကို တိတ်တဆိတ် သဘောတူညီလိုက်ကြ၏။

သူတို့သည် သူတို့၏ဗုဒ္ဓ ရတနာများကို ရုတ်တရက် ထုတ်ယူလိုက်ကြပြီး၊ နက်ရှိုင်းသောဗုဒ္ဓ အလင်းတန်းများက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နက်မှောင်သည့် တိမ်တိုက်များကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ပါသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ လူတိုင်းနီးပါး တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိပြုမိလိုက်ကြ၏။

လွှမ်းမိုးသော ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းက မည်မျှပင် ထူထပ်စေကာမူ၊ အရှေ့ပိုင်းဍုမေဏုသို့ အလင်းရောင်အား အမှန်တကယ်ပြန်လည် မရောက်ရှိစေနိုင်ခဲ့ပေ။

ကောင်းကင်ယံရှိ ပါးလွှာသော နက်မှောင်သည့် တိမ်တိုက်များက အမှန်တကယ်တွင် အဆုံးအစမရှိ ဖြစ်နေခဲ့၏။

"အဲ့လောက်ထိ မလေးလံသေးပါဘူး။"

ရှန်းယီက လူအနည်းငယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးခြေလှမ်းလိုက်ရာ သူ၏ပုံရိပ်က သူရပ်နေသော နေရာမှဖြည်းညှင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် အကြည့်အားလုံးကအထက်သို့ စုဆုံသွားကြ၏။

ရွှေရောင်ဆံထိုးနှင့် အနက်ရောင်တာအိုဝတ်ရုံပိုင်ရှင်က ကောင်းကင်ယံတွင်ထိုင်နေပြီး၊ သူ၏မျက်လုံးများကို တိတ်ဆိတ်စွာမှိတ်ထားကာ၊ မည်းမှောင်သည့်တိမ်တိုက်များအတွင်း တာအိုသင်္ကေတများ လှိုင်းထန်နေပြီး၊ အသက်မဲ့ဓား က သူ့ပတ်လည်တွင်လှည့်ပတ်နေသော အဖြူရောင် သက်တံ့အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပါသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုက စတင်ပျံ့နှံ့လာပါသည်။

၎င်းမှာ ကောင်းကင်တာအိုလှုပ်ရှားလာပြီ ဖြစ်ကြောင်း လက္ခဏာတစ်ခုပင်ဖြစ်နေ၏။

All Chapters