အခန်း ၁၃၆၇

အခန်း (၁၃၆၇) ဒါက ကောင်းကင်တာအို အသစ်ပဲ

"ဆက်လုပ်။"

အစစ်အမှန်အရှင် ရွှမ်ဝေ့က သူ၏လက်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး အခြေအနေတစ်ခုလုံးကို စတင် ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲလိုက်၏။

လင်းရွှီ၏ အိပ်စက်ခြင်းက အဓိပ္ပာယ်မဲ့သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ၎င်းက သူတို့ ဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းတူ ညီအစ်ကိုများအားလုံးကို သတိပေးခဲ့ပြီး၊ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ဤဘုန်းကြီးများ၏ယခု သဘောထားကို သူတို့ကို ပြောပြခဲ့သည်။

'မင်းတို့ နောက်ဆုတ်ချင်ရင်တောင်မှ၊ ဗောဓိဂိုဏ်း က မင်းတို့ကို ဆုတ်ခွာဖို့ ဘယ်အခွင့်အရေးမှ ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။'

'ဒီလို အခြေအနေမျိုး မကြုံချင်ရင်၊ မင်းတို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရမယ်။'

ကပ်ဘေးစွမ်းအားများကို စုဆောင်းရသည်မှာ သေချာပေါက် မလွယ်ကူသော်လည်း၊ အဆုံးတွင် အခြားသူများကို သူတို့၏တာအိုခန္ဓာကိုယ် အပေါ် နင်းချေခွင့်ပြုလိုက်ပါက၊ သူတို့၏အနာဂတ် ပျက်စီးသွားရုံသာမက မျက်နှာလည်း ပျက်ရပါလိမ့်မည်။ သူတို့၏အခြေခံ မည်မျှပင်နက်ရှိုင်းနေပါစေ၊ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိတော့မည်နည်း။

နှစ်ဖက်စလုံးက တင်းမာသောထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု၏အစွန်းတွင်ရှိနေပြီး အငွေ့အသက်များ လှိုင်းထန်နေကြလေ၏။

အပြင်ပန်းတွင်‌ နှစ်ကြိမ်ခန့် ရုန်းကန်ပြပြီးနောက်၊ ရှန်းယီက အနားယူရန်မျက်လုံးများကို စတင် မှိတ်လိုက်ပြီး၊ ယခင်အကျိုးအမြတ်များကို စစ်ဆေးကာ၊ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူက ယခင်ကထက် ပိုမို အေးအေးလူလူဖြစ်နေသည်။

သူက မသေမျိုးကတိသစ္စာပြုရွှေမသေမျိုး၏ ကျင့်ကြံခြင်းကိုတက်ကြွစွာ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ခြင်း၏အကြောင်းရင်းမှာ၊ ထိုမဟာလွတ်လပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တရှစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်၊ ဤဆွေးနွေးပွဲက သူနှင့်မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်တော့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အကြောင်းရင်းက အလွန် ရိုးရှင်းပါသည်။

ကတိသစ္စာပြုရွှေမသေမျိုး နှင့် မဟာဆန္ဒဗောဓိသတ္တတို့၏အဆင့်များ ပါဝင်လာသရွေ့၊ သူက အတွေ့အကြုံအရဖြစ်စေ၊ မှော်ရတနာများအရ ဖြစ်စေ မည်သည့်အားသာချက်မျှလုံးဝမရှိတော့ဘဲ၊ အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓများပြီးလျှင် ဒုတိယလိုက်သော ဤတည်ရှိမှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူများစွာလိုအပ်နေပါသေးသည်။

အနိုင်ရရန်တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးမှာ ရှန်းယီတွင် တာအိုသင်္ကေတနှစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်ထားခြင်း အပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။

သို့သော် ဤအရာကိုလူတိုင်းရှေ့တွင် လုံးဝ ထုတ်ဖော်ပြသ၍ မရပေ။ ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးက မူလကတည်းက မသေမျိုးဧကရာဇ်၏ ရာထူးအတွက် ယှဉ်ပြိုင်နေကြခြင်းဖြစ်ပြီး၊ တစ်ဖက်အားအသာစီး ရသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။

အကယ်၍ ဓမ္မအသီးအပွင့် နှင့် တာအိုအသီးအပွင့် နှစ်ခုစလုံးကို ကျင့်ကြံသောသူ လောကတွင်ပေါ်ပေါက်လာပါက၊ ထိုသူက မသေမျိုးဧကရာဇ်အတွက် အသင့်တော်ဆုံးကိုယ်စားပြုဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဤကဲ့သို့သောဆွေးနွေးပွဲမျိုး လိုအပ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် မဟာကပ်ဘေးကြီးကလည်း အဆုံးသတ်သွားပါလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီးသို့ သူ စတင် ထွက်ခွာလာကတည်းက၊ ရှန်းယီ၏စိတ်ထဲရှိ ရည်ရွယ်ချက်မှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။

ဂိုဏ်းနှစ်ခုကြားညှိနှိုင်းမှုများကို နှောင့်ယှက်ရန် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်၊သူက မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းကို ဦးဆောင်ကာ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး၊ ရက်စက်သောရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် လုပ်ဆောင်ကာ၊ ၎င်းမှာ ရွှေမသေမျိုးအကြီးအကဲများ၏ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည်ဟု လူတိုင်းကိုအထင်လွဲသွားစေရန် တမင်တကာ လမ်းညွှန်ခဲ့၏။

သို့သော် အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓကို ကိုယ်တိုင် တွေ့မြင်ပြီးနောက်၊ ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုရုံမျှဖြင့် ညှိနှိုင်းမှုများကို မတားဆီးနိုင်ကြောင်း ရှန်းယီ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပါသည်။

ဤဆွေးနွေးပွဲက ပထမအဆင့် ဧရာမပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ဦးနှင့် သူ၏ပထမဆုံး ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှု ဖြစ်သည်။

အစစ်အမှန်ဗုဒ္ဓ က မငြိမ်မသက်မှုများကို ငြိမ်သက်သွားစေလိုသော်လည်း၊ ရှန်းယီက လူသား ဧကရာဇ်လိုလားသော အခြေအနေကိုအောင်မြင်ရန် ရည်ရွယ်ပြီး အနာဂတ်ပြဿနာများကို တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် အပြီးအပိုင် ဖယ်ရှားပစ်လိုခဲ့သည်။

ရလဒ်ကလည်း ရှင်းလင်းပါသည်။

ရှန်းယီက မည်မျှပင်ရန်စရန် ကြိုးစားစေကာမူ အရေးတကြီးအခြေအနေသို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ခမ်းနားသောတောင်ထွတ်ကြီးပေါ်ရှိ အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓက ချက်ချင်းသတိထားလာမည် ဖြစ်သည်။

လူသားဧကရာဇ် အလိုရှိသောအရာမှာ ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံး၏တတိယအဆင့် တပည့်များအကြား ပြင်းထန်သော အတွင်းရေး ပဋိပက္ခတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ကြီးမားသော သေဆုံးဒဏ်ရာရမှုများဖြစ်ပေါ်လာစေရန် ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီက အစွမ်းကုန်ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဗောဓိသတ္တခုနစ်ပါးကိုသာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့၏။ စစ်မြေပြင်ရှိ ယှဉ်ပြိုင်မှုများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင်ပင်၊ ကျဆုံးသွားသော တပည့်များအားလုံး ပေါင်းလိုက်ပါက ဆယ်ပုံတစ်ပုံခန့်သာ ရှိရာ၊ လူသားဧကရာဇ်၏ မျှော်လင့်ချက်များကို ပြည့်မီရန် အလွန်ဝေးကွာနေသေးသည်။

အရာအားလုံးကို ထုတ်ဖော်ပြသရမည်ဆိုလျှင်၊ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်မရှုပ်ထွေးပေ။

လူသား ဧကရာဇ် နှင့် ရှန်းယီ အလိုရှိသောအရာမှာ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် လူသားဧကရာဇ်၏သက်ရှိအားလုံး၏ဆယ်ပုံခုနစ်ပုံခန့် တန်ဖိုးပေးရန် ဆန္ဒရှိသော်လည်း၊ ရှန်းယီကမူ ပို၍လောဘကြီးပြီး၎င်းကို မည်သည့်အရာမျှ မဆုံးရှုံးဘဲအောင်မြင်ရန် ရည်မှန်းထားသည်။

ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးမှ တပည့်များက မှန်ကန်သော အတွေးအမြင် ရှိခဲ့ကြသည်။ အမှန်ပင် သူက အရာအားလုံးကို လိုချင်သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ မသေမျိုး ဧကရာဇ်၏နေရာ သို့မဟုတ် ကလဲ့စားချေခြင်းနှင့် မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်ပေ။

ရှန်းယီက အနိုင်လည်းရချင်သလို သက်ရှိအားလုံးကိုလည်း ကယ်တင်လိုခဲ့၏။

ပထမ ဆွေးနွေးပွဲတွင်၊ သူက ဤလောဘအတွက် ခါးသီးသောအသီးကို မျိုချခဲ့ရသည်။

ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံး သတိထားမိလာသည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ ရှန်းယီက အရာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သတ္တဝါများကို ကာကွယ်ရန်ပျက်ကွက်ခဲ့ရုံသာမက၊ လူသား ဧကရာဇ်၏ အကြံအစည်ကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

မသေမျိုးဧကရာဇ် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ဂိုဏ်းနှစ်ခုကြား အငြင်းပွားမှုများ ရပ်တန့်သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ နတ်ဘုရားမင်းဆက်လည်းမျိုးတုံး ပျက်စီးသွားပါလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်၊ ရှန်းယီက ယခင်အတွေးများကို စွန့်လွှတ်ကာ နောက်တစ်ကြိမ်လောင်းကစားရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။ ယာယီအားဖြင့် လူသားဧကရာဇ်၏ မျှော်လင့်ချက်များကို ပြည့်မီရန် မဖြစ်နိုင်လျှင်ပင်။ အနည်းဆုံးတော့ မဟာကပ်ဘေးကြီးကို သူဆက်လက် လည်ပတ်စေရမည်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာလည်း ပထမအဆင့်ဧရာမပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ဦးနှင့် သူ၏ဒုတိယအကြိမ် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှု ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့်၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရှန်းယီ အနိုင်ရခဲ့၏။

လက်ရှိအခြေအနေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင်၊ ရိုးရှင်းသောဆွေးနွေးပွဲတစ်ခုမှတစ်ဆင့် မသေမျိုး ဧကရာဇ်ကို ရွေးချယ်ရန်ကြိုးပမ်းခြင်းမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိသလောက်ပင်။

အကယ်၍ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း အနိုင်ရပါက၊ သူတို့ကိုယ်တိုင်သာ ရွေးချယ်နိုင်သော်လည်း၊ ဗောဓိဂိုဏ်း က လုံးဝ သဘောတူမည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ ထိုဘုန်းကြီးများအနိုင်ရပါက၊ အခြားသူများကို မသေချာသော်လည်း အနည်းဆုံး အရှေ့ဘက်အစွန်းဧကရာဇ် ကတော့ သေချာပေါက် ငြင်းပယ်ပါလိမ့်မည်။

ရှန်းယီ ယခုစဉ်းစားရမည့်အရာမှာ ဒုတိယအကြိမ် မည်သို့ အနိုင်ရမည်နည်းဆိုသည်ကို ဖြစ်သည်။

ဤ ပထမအဆင့်ဧရာမပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ အုပ်စု အပြည့်အဝသတိမပြုမိမီ၊ လူသားဧကရာဇ် လိုအပ်သောအခြေအနေကို အောင်မြင်ရန်ကူညီပေးဖို့ ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမတွင်၊ တဖြည်းဖြည်း နိုးထလာသော မဟာလွတ်လပ်ခြင်းဗောဓိသတ္တများ အုပ်စုက မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြ၏။

သူတို့က ကြီးမားပြီးမည်းမှောင်နေသော မြို့ကြီးကို တွေဝေစွာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး၊ ထို့နောက် ညှိုးနွမ်းစွာဖြင့်တုံ့ဆိုင်းနေသော မဟာလွတ်လပ်ခြင်း သန့်စင်သောကမ္ဘာဗောဓိသတ္တကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"တကယ်တမ်း ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။"

"ကောင်းကင်တာအိုက ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲ" တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိတ်လန့်တကြား မေးလိုက်၏။

သန့်စင်သောကမ္ဘာ ဗောဓိသတ္တက သူ၏ထုံကျဉ်နေသော အမူအရာကို သူတို့ဆီသို့ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လိုက်သည်။ သူတို့၏မေးခွန်းများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူက အချိန်အတော်ကြာတိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် ခါးသီးမှုများအပြည့်ပါသော အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြကာ ကောင်းကင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။

"ကောင်းကင် တာအို လား။ အခု ဒါက ကောင်းကင် တာအို အသစ်ပဲ။"

ဗောဓိသတ္တများစွာက ပြန်လည်မတုံ့ပြန်နိုင်ခင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောအကြည့်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခံစားလိုက်ရ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ သူတို့၏ဓမ္မအသီးအပွင့်များအတွင်းရှိ ကပ်ဘေးစွမ်းအားများကို မမြင်ရသော ဧရာမလက်ကြီး တစ်ခုက မညှာမတာထုတ်ယူသွားသည်ကို သူတို့အားလုံးစိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြရသည်။

...

နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမအတွင်းရှိ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ ငိုကြွေးသံများက အရှေ့ပိုင်းဍုမေဏုကို မသက်ရောက်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဤဆွေးနွေးပွဲက မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို ဖန်တီးကတည်းက ဘယ်သောအခါမှမတည်ရှိခဲ့ဖူးသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အခြေအနေတစ်ခုသို့ အသွင်ပြောင်းနေသည်ဟု ဆိုရမည်။

အတိတ်က၊ အားကောင်းခဲ့သော ဒုတိယအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်များက ပြဿနာများကိုဆွေးနွေးခြင်းမှတစ်ဆင့်သာဖြေရှင်းလေ့ရှိပြီး၊ ယှဉ်ပြိုင်မှုများတွင် ရှားရှားပါးပါး ပါဝင်လေ့ရှိကာ၊ သူတို့၏ခွန်အား အားလုံးကို အသုံးပြုရန်ဆိုလျှင် ပို၍ပင်ဝေးကွာလှပါသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ၊ တစ်ဦးချင်းစီက နောက်ဆုတ်ရန် မည်သည့်နေရာမျှချန်ထားလိုပုံ မပေါ်တော့ပေ။

လင်းရွှီကို သတိပေးချက်တစ်ခုအဖြစ်ထားရှိကာ၊ လူတိုင်းက သူတို့၏တပည့်များရှေ့တွင် နင်းချေခံရပြီးအရှက်ရခြင်းထက် သူတို့၏ကပ်ဘေးစွမ်းအားကို ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်ကြ၏။

ထို့အတူ ဘုန်းကြီးများကလည်း အဆုံးမဲ့နာကြည်းချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီးဖြစ်ရာ၊ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းကို အချိန်အတော်ကြာအောင်မဖိနှိပ်ထားနိုင်ပါက ရှန်းယီကို အောက်ဆွဲဖို့ဆိုလျှင် ပြောစရာပင်မလိုတော့ရာ အလျှော့ပေးရန်ဆန္ဒမရှိကြပေ။

ပုံရိပ်တစ်ခုပြီးတစ်ခု ခွန်အားလုံးဝကုန်ခန်းသွားကာ ကောင်းကင်တာအိုထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်နှင့်အမျှ၊ဆွေးနွေးပွဲ၏မူလ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို နှစ်ဖက်စလုံးက လုံးဝနီးပါး မေ့လျော့သွားခဲ့ကြ၏။