အခန်း ၁၃၆၈

အခန်း (၁၃၆၈) သူတော့ မသေမျိုးဧကရာဇ် ဖြစ်လို့မရဘူး

ဂူ ၇၂ ခုမှ ရွှေမသေမျိုးများက ကောင်းကင်သို့ရုတ်တရက်ပျံတက်သွားပြီး ခမ်းနားသော တောင်ထွတ်ကြီးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်၏။ ရှီမု ကလည်း မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏ အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်သဖြင့် တိုက်ပွဲဝင်ခွင့်ပြုရန် ဟိုထူဧကရီထံ တောင်းပန်လိုက်ကြသည်။

"ကျွန်မ..."

များပြားလှသော အကြည့်များ၏ ဖိအားအောက်တွင်၊ ရှီမုက ကွင်းထဲသို့ ဆင်းသက်လာစဉ် အနည်းငယ်မူးဝေသွားသလို ခံစားလိုက်ရပါသည်။

သူမက ယခင်က လီရှန်းကဲ့သို့ပင်၊ သူမထံပြေးဝင်လာသော ဘုန်းကြီးများကို စိုက်ကြည့်နေရင်း၊ သူမ၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ်ကျယ်သွားကာ၊သတ်ဖြတ်ခြင်းရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရ၏။

ဟိုထူ ဧကရီစံအိမ်တော်က ဂိုဏ်းကိစ္စများတွင် ဘယ်သောအခါမှ ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်ပေ။ ရှီမု က နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်မှ မွေးဖွားလာသူဖြစ်ရာ၊ တူညီသောကျင့်ကြံခြင်းရှိနေလျှင်ပင် မွေးရာပါသိမ်ငယ်စိတ်ကိုခံစားရသဖြင့်၊တိုက်ခိုက်မှုများကို ခက်ခက်ခဲခဲခုခံကာကွယ်ရုံသာတတ်နိုင်ပြီး တန်ပြန် တိုက်ခိုက်လေ့ မရှိပေ။

သို့သော် သူမ၏မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ မဟာလွတ်လပ်ခြင်းဗောဓိသတ္တက မဆုတ်မနစ် ဖိအားပေးနေပြီး၊ ကျယ်ပြောလှသော ဗုဒ္ဓအလင်းတန်း များက နောက်ဆုတ်ရန်နေရာမပေးဘဲ၊ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းက သူမ၏အသက်ကို ယူရန်ရည်ရွယ်နေခဲ့၏။

နောက်ဆုံးတွင် နောက်ဆုတ်ရန်နေရာမရှိတော့ဘဲ၊ အန္တရာယ်ပေးမည့် လက်သီးချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ရှီမု၏အသက်ရှူသံရပ်တန့်သွားပြီး၊ သန့်စင်သောကျောက်စိမ်းပုလင်းတစ်လုံးကို အလိုအလျောက် ခေါ်ယူလိုက်သည်။

အသာစီးရနေခဲ့သော ဘုန်းကြီးက သူ၏အမူအရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ဆုတ်ခွာရန် လှည့်လိုက်သော်လည်း နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။

ပုလင်းဝက အနည်းငယ်စောင်းသွားပြီး၊ မဟာလွတ်လပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တကို လျင်မြန်စွာဝါးမျိုလိုက်ရာ၊ ပုလင်းကိုယ်ထည်က အနည်းငယ်တုန်ခါသွားပြီးနောက် တိုးညှင်းသောအသံအချို့ ထွက်ပေါ်လာကာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။

"ကျွန်မ... ကျွန်မ တမင်လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ရှီမုက သန့်စင်သောကျောက်စိမ်းပုလင်းကို လက်ထဲတွင်ကိုင်ထားရင်း အလိုအလျောက်တံတွေးမျိုချလိုက်မိသည်။

ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လူတိုင်းက သူမလက်ထဲရှိ ပုလင်းကိုစိုက်ကြည့်နေကြ၏။

ဤပစ္စည်းက ဟိုထူဧကရီပိုင်ဆိုင်သော ယင်ယန် သန့်စင်ခြင်းပုလင်းဟုခေါ်သည့် မွေးရာပါဝိညာဉ် ရတနာတစ်ခုအဖြစ် နာမည်ကြီးလူသိများပါသည်။

ဤကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်ရတနာမျိုးကို ဧကရာဇ် တစ်ပါးသာကိုင်ဆောင်သင့်သော်လည်း၊ ယခုအခါ တာအိုဓမ္မဆွေးနွေးပွဲတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။" ရွှင်ပျော်ဗုဒ္ဓက ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ အကြည့်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

တပည့်များ၏ ဆွေးနွေးပွဲအတွင်း၊ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုကို အမှန်တကယ် အသုံးပြုခြင်းက စည်းများကို ကျော်လွန်နေကြောင်း ရှင်းလင်းသည်။

ဟိုထူဧကရီက အကြည့်ကိုရင်ဆိုင်ရန် မျက်လုံးများကို ပင့်လိုက်၏။ သူမ၏တပည့်က လုံလောက်စွာ ထိန်းချုပ်ခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ရာ၊ သူတို့၏အရှင်လတ်လတ် ရိုက်သတ်ခြင်းခံရအောင် ဤအတိုင်းနေရမည်လော။

"ငါသူမကိုကာကွယ်ဖို့အတွက် ပေးထားတာ၊ ပြဿနာရှိလို့လား။"

ဧကရီက ရှင်းပြခြင်းမရှိရုံသာမက၊ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်သည့်ရပ်တည်ချက်ကိုပါယူလိုက်ပြီး၊ ၎င်းမှာ ဗောဓိသတ္တက ကြမ်းတမ်းစွာပြုမူပြီး ဤပြဿနာကိုတောင်းဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သွယ်ဝိုက်ပြောဆိုလိုက်ရာ၊ ဤစကားက အရှေ့ပိုင်း ဍုမေဏုတစ်ခုလုံးကို လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့သည်။

ရွှင်ပျော်ဗုဒ္ဓ နှင့် ဟိုထူဧကရီတို့၏ မျက်လုံးများ ပိုမိုစူးရှလာချိန်တွင်၊ အစမှအဆုံးတိုင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ဆေးလုံးဗုဒ္ဓက နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ခုချလိုက်၏။

"ဒီလိုပြောင်းလဲသွားတဲ့ တာအိုဓမ္မဆွေးနွေးပွဲမှာ၊ ဒီလိုတိုက်ခိုက်မှုမျိုးဆက်လုပ်နေတာက ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိမှာလဲ။"

သူက မတ်တပ်ရပ်ပြီး အောက်ဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။

လူတိုင်းက သူ၏အမူအရာနောက်ကို လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ မူလက ဂူ ၇၂ ခုမှ ရွှေမသေမျိုးများ နှင့် အရှေ့ပိုင်း ဍုမေဏုတို့တွင် ယခုအခါထက်ဝက်သာ ကျန်ရှိတော့ကြောင်းနှင့်၊ မဟာလွတ်လပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တများ၏အတန်းများမှာ ပို၍ပင်ပါးလျားနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားသော တပည့်များနှင့် မတူဘဲ၊ ဤလူများက သက်ရှိလောကသို့ မကြာမီ ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်သော်လည်း၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ပုံဖော်နိုင်သော်ငြားရင်ထဲရှိ ဒေါသကို မည်သို့ ဖယ်ရှားနိုင်မည်နည်း။

"သူတို့ပြန်လာတဲ့အခါ ဘယ်သူကနှစ်သိမ့်မှာလဲ။ နောက်ထပ်တိုက်ပွဲတစ်ခုဆက်မဖြစ်ဘူးလား။"

"အဆုံးအစ မရှိတော့ဘူးလား။"

ဆေးလုံးဗုဒ္ဓက လက်အုပ်ချီလိုက်ပြီး မေးခွန်းများ ဆက်တိုက် မေးလိုက်သည်။

၎င်းကိုကြားသောအခါ၊ အရှေ့ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ်က ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်မတ်ထိုင်လိုက်၏။ "ရလဒ်တစ်ခုတော့ ရှိရမယ်။"

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ လူတိုင်းက သူ၏အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားကြပြီး မျက်လုံးများမှိတ်ကာတင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသော လူငယ်လေးဆီသို့ အကြည့်များကိုလှည့်လိုက်ကြသည်။

အကယ်၍ တာအိုဓမ္မဆွေးနွေးပွဲက ယခု အဆုံးသတ်သွားပါက၊ ကျင့်ကြံခြင်းရော စွမ်းဆောင်ရည်အရပါ ကျောက်စိမ်းဟင်းလင်းပြင်စကြာဝဠာအစစ်အမှန်အရှင်က မသေမျိုးဧကရာဇ် အတွက် ထိုက်တန်သောရွေးချယ်မှုဖြစ်လိမ့်မည်။

ဘုန်းကြီးများက ရွှံ့ရုပ်တုများအလားအမူအရာများကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း၊ အားလုံးက သူတို့၏လက်ဖဝါးများကို တညီတညွတ်တည်း မြှောက်လိုက်ကြ၏။

အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓကို မဆန့်ကျင်ရဲသဖြင့်၊ သူတို့က မျက်လုံးများကိုမှိတ်ကာ သူတို့၏ရင်ထဲရှိ ပြင်းထန်သော နာကြည်းချက်များနှင့် မကျေနပ်မှုများကို ဖော်ပြရန် သူတို့၏ရွတ်ဆိုသံများကို အသုံးပြုလိုက်ကြသည်။

မဟာလွတ်လပ်ခြင်း နှင်းတောင် ဗောဓိသတ္တက ဂိုဏ်းမှ တပည့်များဆီသို့ နောက်သို့တစ်ချက်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်ပြီးနောက်၊ ခမ်းနားသောတောင်ထွတ်ကြီး ပေါ်ရှိ အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓဆီသို့ ရိုသေစွာဖြင့်ဖြည်းညှင်းစွာ ဦးညွှတ်လိုက်၏။

သူ၏အသံက ခိုင်မာပြီး တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။

"ကျွန်တော်တို့ပြန်လာပြီး နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ရရင်တောင်မှ၊ ဒါမှမဟုတ် အဆုံးအစသတ်မရှိ တိုက်ခိုက်ရရင်တောင်မှ။"

"သူတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။"