အခန်း ၄၀၁

အခန်း။ ၄၀၁

"မောက်မာလှချည်လား လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဂျူနီယာလေးတစ်ယောက်က ငါ့ရဲ့ ရေခဲပြင် လွင်ပြင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်လို့ ပြောရဲတယ်ပေါ့"

ရှူယင်ဟု အမည်ရသည့် သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားမှာ ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ဒေါသအိုးပေါက်ကွဲသွားသည်။

ဘုန်း

ရှူယင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှလည်း နိဗ္ဗာနအဆင့် ရှိသော အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။

"ချန်ကျီရှင်း နေရာအရ ပြောရရင် ဒီနေရာက မင်းအမေ ရှီရွှမ်းရဲ့ မျိုးနွယ်စုပဲ။ ဆက်ဆံရေးအရ ပြောရရင် မင်း ငါ့ကို ဦးလေးလို့ ခေါ်သင့်တယ်။ နောက်ဆုံး အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်ပေးမယ်။ အခုချက်ချင်း ပြန်လှည့်သွား။ ငါ ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်သေးတယ်"

ရှူယင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

နှစ်ဖက်စလုံး၏ ဖိအားများမှာ အာကာသထဲတွင် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

အပြင်ဘက်သာဆိုလျှင် တောင်တန်းပေါင်းများစွာ ပြိုကျပျက်စီးသွားနိုင်သော်လည်း ဤနေရာတွင်မူ ရေခဲပြင်များ အနည်းငယ်သာ တုန်ခါသွားသည်။

"ဦးလေး"

ချန်ကျီရှင်းမှာ ထိုစကားလုံးကို ပြန်ရွတ်လိုက်ပြီးနောက် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဘာလို့ ကျွန်တော့်အမေကို ပိတ်လှောင်ထားတာလဲ"

"မိသားစုတိုင်းမှာ စည်းမျဉ်းရှိတယ်။ မျိုးနွယ်စုတိုင်းမှာလည်း စည်းကမ်းရှိတယ်။ သူမက စည်းကမ်းကို ဖောက်ဖျက်ခဲ့လို့ အပြစ်ပေးခံရတာပဲ"

ရှူယင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်တာ ရေခဲပြင် လွင်ပြင်ကနေ ထွက်ပြီး လူသားမျိုးနွယ်စုဆီ လက်ထပ်သွားတာက စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်တာလား"

ချန်ကျီရှင်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"မှန်တယ် ငါတို့က ရေခဲပြင် လွင်ပြင်ရဲ့ သားသမီးတွေပဲ။ ဒီတောင်ကြီးက ငါတို့ကို မွေးထုတ်ပေးခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် ငါတို့ ဒါကို သစ္စာမဖောက်နိုင်ဘူး"

ရှူယင်က ခိုင်မာသော မျက်နှာဖြင့် ပြောသည်။

"တော်တော့"

ချန်ကျီရှင်းမှာ စကားရှည်မနေတော့ပေ။ အယူဝါဒချင်း မတိုက်ဆိုင်လျှင် ခွန်အားဖြင့်သာ အဆုံးအဖြတ်ပေးရမည်။

"လာခဲ့ ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ ငါ ပြသပေးမယ်"

ထိုစကားအပြီးတွင် ချန်ကျီရှင်းသည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနီးတွင် လေစီးကြောင်းများမှာ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ မြည်ဟီးနေသည်။

သူသည် ရှေးဟောင်း စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ လက်သီးဆုပ်ကို မြှောက်ကာ ရှူယင်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ချဉ်းကပ်သွားသည်။

ဘုန်း

အာကာသမှာ တုန်ခါသွားသည်။ ချန်ကျီရှင်း၏ လက်သီးချက်မှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း အလွန်ပင် ပြင်းထန်သည်။ လက်သီးမှာ အမှောင်ရောင်မှသည် ရွှေရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အားကောင်းသော စွမ်းအားကို ဆောင်ကျဉ်းထားသည်။

"မောက်မာတဲ့ ကောင် မင်းအမေအတွက် ငါပဲ သင်ခန်းစာပေးလိုက်မယ်"

ရှူယင်က လက်နှစ်ဖက်ကို ယှဉ်လိုက်သည်။ သူ၏ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်မှတစ်ဆင့် ဖြူဖွေးသော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ လက်မောင်းများပေါ်တွင် အမှတ်အသားများ လင်းလက်လာပြီး နိဗ္ဗာနအဆင့် ကိုး၏ အရှိန်အဝါကို ရရှိသွားသည်။ သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးများမှာ အားတက်သရော အော်ဟစ်နေကြသည်။

ရှူယင်၏ လက်မောင်းများမှ ငွေရောင် တောက်ပသော ကတ်ကြေးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ရိုးရှင်းသော ကာကွယ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ မြွေနဂါးကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဘုန်း…

ချန်ကျီရှင်း၏ လက်သီးချက်နှင့် ထိုကတ်ကြေးကြီးတို့ တိုက်မိရာ အလင်းရောင်များ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် အေးစက်သော လေထုမှာ ချန်ကျီရှင်းကို အေးခဲသွားစေရန် ကြိုးပမ်းသည်။

"အသေးအဖွဲ ကိစ္စပဲ"

ချန်ကျီရှင်းက လက်ကောက်ဝတ်ကို အသာယမ်းလိုက်သည်။ ရွှေရောင်လက်သီးချက်မှာ ပိုမိုကြီးမားလာပြီး နွားနတ်ဆိုး၏ ဟိန်းသံကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ချန်ကျီရှင်း၏ လက်မောင်းတွင် ကပ်ငြိနေသော အေးစက်သည့် လေထုမှာ ချက်ချင်း ကြေမွသွားပြီး ရှူယင်၏ ငွေရောင်ကတ်ကြေးမှာလည်း ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ချန်ကျီရှင်း၏ လက်သီးချက်မှာ မည်သည့်အတားအဆီးမျှ မရှိတော့ဘဲ ရှူယင်၏ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ထိုလက်သီးချက်မှာ ကြယ်တာရာများကိုပင် ကြေမွသွားစေနိုင်ပြီး ရှူယင်၏ နိဗ္ဗာနအဆင့် ကိုးရှိသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း ဖောက်ထွက်သွားတော့သည်။

"ဘုန်း…."

ရှူယင်သည် ဧကရာဇ်ကြယ်တစ်လုံးနှင့် တိုက်မိလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး တောင်နံရံတစ်ခုကို စိုက်ဝင်သွားရာ လူပုံသဏ္ဍာန် ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ကျင်းထဲတွင် ရှူယင်သည် အဖြူရောင် သွေးတစ်လုပ်ကို အန်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်တွင် လက်သီးဆုပ်အရွယ် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေပြီး အနာမှာလည်း ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသည်။

"ဘယ်လို... ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းအားမျိုး ရှိနိုင်ရတာလဲ"

ရှူယင်သည် အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ဆီးနှင်းမုန်တိုင်းကြားတွင် ရပ်နေသည့် ချန်ကျီရှင်းကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

ချန်ကျီရှင်း၏ ဆံပင်ဖြူများမှာ လေထဲတွင် လွင့်ဝဲနေပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်လွန်းနေသည်။

"မင်းကို ဘုရင်တစ်ပါးရဲ့ လက်အောက်မှာ အစွမ်းထက်ဆုံးလို့ ခေါ်ကြတာလား ဒါပဲလား"

ချန်ကျီရှင်း၏ အကြည့်မှာ အေးစက်နေသည်။ သူ၏ ပတ်လည်တွင် မူလစွမ်းအားများ တရိပ်ရိပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါ့စွမ်းအားရဲ့ ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းပဲ သုံးရသေးတယ် မင်း မခံနိုင်ဘူးလား"

နောက်တစ်ခဏတွင်။

ဘုန်း

ချန်ကျီရှင်းသည် လက်သီးကို ယမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများမှာ မီးတောင်ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ တောက်ပစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူသည် မြေပြင်ဖြတ်ကျော်ခြေလှမ်းကို အသုံးပြုလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ရှူယင်၏ ရှေ့ရောက်သွားပြီး နောက်ထပ် လက်သီးချက်တစ်ခုဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ဤလက်သီးချက်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်သည်။ လက်သီးချက်တွင် မီးတောက်များ၊ မိုးကြိုးများ၊ သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းစက်ဝန်းများ၊ ဓား၏စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။ စွမ်းအားများအားလုံးမှာ လက်သီးဆုပ်ထဲသို့ စုစည်းသွားပြီး မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ရှူယင်သည် ထိုလက်သီးချက်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် မည်သို့မျှ ရှောင်တိမ်း၍ မရတော့ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူသည် ကံကြမ္မာ၏ ပြဋ္ဌာန်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဘုန်း……

ရှူယင်၏ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ လက်သီးချက်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင် ရှူယင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဆယ်ကြိမ်ကျော်ခန့် ပျက်စီးသွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် လေနှင့်နှင်းများကြားတွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

လွင့်ဝဲနေသော နှင်းများကြားတွင် ချန်ကျီရှင်း၏ ဆံပင်ဖြူများမှာ ရေတံခွန်ကဲ့သို့ လွင့်ဝဲနေသည်။ သူ၏ အကြည့်များမှာ ရေခဲပြင် လွင်ပြင်၏ အမြင့်ဆုံး တောင်ထိပ်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"ဖေဖေ... မေမေ... ဒီတစ်ခါတော့... အမေတို့ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ အလှည့်က ကျွန်တော့်အလှည့်ပဲ"

အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်း ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။

"ဟားဟား သတ်ကြ"

"ဂိုဏ်းချုပ်နောက်ကို လိုက်ကြ ဒီရေခဲပြင် လွင်ပြင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ကြမယ်"

"တတိယမြောက် တောင်ထိပ်သခင် ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားကို အိမ်ပြန်ခေါ်ဖို့ ရောက်လာပြီ"

"မကောင်းဆိုးဝါး လေးပါးကလည်း ရေခဲပြင် လွင်ပြင်ကို လည်ပတ်ဖို့ ရောက်လာပြီ"

"ညီအစ်ကိုတို့ တောင်ထိပ်ကို တက်ကြမယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နာမည်တွေကို တောင်ထိပ်မှာ ထွင်းထုပြီး သမိုင်းမှာ ကျန်ရစ်စေရမယ်"

"ဟားဟား ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးမလေးတို့ ငါလာပြီ"

"တောင်ထိပ်သခင်နဲ့ ဇနီးသည်ကို အရင်ဆုံး ကယ်ထုတ်နိုင်တဲ့သူကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သန်းနဲ့ နိဗ္ဗာနဆေးလုံး တစ်လုံး ဆုချမယ်"

ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုမှ ပညာရှင်များမှာ ရယ်မောကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ တောက်ပနေသည်။

ရှူယင် ရှုံးနိမ့်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးများမှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စု၏ ပညာရှင်များမှာ အမဲလိုက်သည့် ကျားသစ်ကဲ့သို့ အလွန်ပင် ပြင်းထန်သည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးများမှာ လေထဲရှိ ဂျုံနှံများကဲ့သို့ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် လဲကျသွားတော့သည်။