အခန်း ၄၀၄

အခန်း။ ၄၀၄

"ဒါက"

ဤအလွန်တရာ ကြီးမြတ်ပြီး ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော အရှိန်အဝါနှစ်ခုသည် ရေခဲပြင် လွင်ပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည့်အချိန်တွင် ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးအဖွဲ့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုဝင်များပင်ဖြစ်စေ လူတိုင်းသည် ခေါင်းကို တစ်ပြိုင်နက် မော့လိုက်ကြပြီး ကောင်းကင်ကို ကြည့်ကာ အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။

ဇီဝေဧကရာဇ်မီးအိမ်….

နက်နဲသော စကြာမန္တရားမှန်…..

ကောင်းကင်အမြင့်ဆုံးတွင် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းအဆင့်ရှိ နတ်ဘုရားလက်နက်နှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါ်ဆောင်လာလိုက်သည့်အခါ မကြုံစဖူးသော ဖြစ်ရပ်ဆန်းများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

လေနှင့်နှင်းများမှာ လေထဲတွင် တန့်သွားပြီး လောကတစ်ခုလုံးမှာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း အသံများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဘုန်း

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းတန်းများမှာ ရေခဲပြင် လွင်ပြင်တစ်ခုလုံးမှ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ခရမ်းရောင် မီးလျှံသန်းပေါင်းများစွာနှင့်အတူ ရောယှက်နေသည်။

ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသည့် ဖိအားကြောင့် ကျောက်နန်းတော်အပြင်ဘက်ရှိ ပညာရှင်များမှာ မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။

သူတို့တစ်သက်တာလုံးတွင် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားမျိုးကို မကြုံဖူးခဲ့ပေ။ သူတို့၏ ကျောပြင်များကိုပင် ဆတ်ဆတ်မတ်မတ် မထားနိုင်တော့သကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

အရာရာမှာ ဆက်လက် ပြိုကွဲနေသည်။ သွေးမိုးများ ရွာသွန်းပြီး ကြယ်များ ကြွေကျလာသည်။ အလင်းတန်းများမှာလည်း နက်ရှိုင်းသော အာကာသအက်ကြောင်းများအတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ လင်းလိုက်၊ မှောင်လိုက်ဖြင့် တုန်ခါနေသည်။

ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုနှင့် ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးတို့၏ ထိပ်သီးပညာရှင်များမှာလည်း တိုက်ပွဲကို ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားအောက်တွင် သူတို့သည် အခြားအရာများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကာကွယ်ကြ"

"ဘုရင်မကို အမြန်ကာကွယ်ကြ"

ဘုန်း

လူတိုင်းသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ကျောက်နန်းတော်အတွင်းသို့ အလုအယက် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

...

...

ကျောက်နန်းတော်အတွင်းတွင် ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးဘုရင်မ၏ မျက်နှာမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပျက်သွားသည်။

"မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ"

ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း လက်နက်များ၏ ဖိအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိအောင် ကြိုးပမ်းရင်း ဘုရင်မက အော်ဟစ်သည်။ ချန်ကျီရှင်းသည် သူမကို စိုက်ကြည့်ရင်း အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းပြောတာ မှန်တယ် နယ်ပယ်ချင်း ကွာဟချက်ကို မကျော်လွှားနိုင်ဘူး။ ငါ မင်းကို မယှဉ်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့... ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း လက်နက်နှစ်ခုကရော မလုံလောက်ဘူးလား"

"ဒီလက်နက်နှစ်ခုသာ တစ်ချိန်တည်း ပေါက်ကွဲသွားမယ်ဆိုရင် ရေခဲပြင် လွင်ပြင်တစ်ခုလုံး ပြိုပျက်သွားဖို့ မလုံလောက်ဘူးလား"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဘုရင်မမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ သွေးဆူလာသည်။

"မင်း ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား"

ချန်ကျီရှင်းမှာမူ မည်သို့မျှ မတုန်လှုပ်ပေ။ သူ၏ ပါးပြင်မှ သွေးစများကို သုတ်ရင်း ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"စကားရှည်မနေနဲ့ မေးခွန်းတစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ ငါ့မိဘတွေကို ထုတ်ပေးမလား မပေးဘူးလား"

ထိုအခါ ဘုရင်မမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူမ၏ မှုန်ဝါးသော မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်တစ်ခု လက်သွားသည်။

"ချန်ကျီရှင်း ဒီလက်နက်နှစ်ခုသာ ဒီနေရာမှာ ပေါက်ကွဲသွားရင် ရေခဲပြင် လွင်ပြင် ပျက်စီးသွားမှာ မှန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီရလဒ်တွေအောက်မှာ မင်းကိုယ်တိုင်ရော အသက်ရှင်နိုင်မယ် ထင်လို့လား ဒီနေရာမှာ ရှိတဲ့သူတွေအားလုံးရော မင်းရဲ့ မိဘတွေရော အသက်ရှင်နိုင်မယ် ထင်လို့လား"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကျောက်နန်းတော်ထဲသို့ ရောက်လာကြသူအားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ကောင်းကင်တွင် ဆွဲထားသည့် လက်နက်နှစ်ခုကို မော့ကြည့်ရင်း ရင်တုန်သွားကြသည်။

ချန်ကျီရှင်းမှာမူ မတုန်လှုပ်ဘဲ ဘုရင်မကို တည့်တည့်ကြည့်ကာ ခိုင်မာသော အသံဖြင့် ပြောသည်။

"ငါ ပြောပြီးသားပဲ။ ဒီရေခဲပြင် လွင်ပြင်ကို တစ်ယောက်တည်း ပြန်သွားဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လာတာ မဟုတ်ဘူး"

"မိဘတွေကို အပ်လိုက် ဒါမှမဟုတ်ရင် အားလုံးပဲ အတူတူ ပျက်စီးကြမယ်"

ဘုန်း

ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း လက်နက်နှစ်ခု၏ စွမ်းအားမှာ ပိုမိုကြီးမားလာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာကာသမှာ အက်ကွဲကြောင်းများ ပိုမိုများပြားလာသည်။

ဝင်ရောက်လာကြသူများမှာလည်း မရပ်တည်နိုင်တော့ပေ။ ရှူယင်သည် မျက်တောင်တစ်ချက် ခတ်လိုက်ပြီး အရေးတကြီး အော်ဟစ်သည်။

"ရပ်လိုက် ချန်ကျီရှင်း ဒါ မင်းအမေရဲ့ နယ်မြေပဲ တကယ်ပဲ အကုန်လုံးနဲ့အတူ ပျက်စီးသွားချင်နေတာလား"

ရှူယင်သည် ဘုရင်မကို ကြည့်ကာ "ဘုရင်မ ဘာလို့ တစ်လှမ်းလောက် နောက်ဆုတ်မပေးရမှာလဲ" ဟု တောင်းပန်သည်။

ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုမှ ချန်ထျန်းချန်မှာလည်း "ကျီရှင်း မဆင်မခြင် မလုပ်နဲ့" ဟု အော်ဟစ်တားမြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ် ဂိုဏ်းချုပ်... တိုင်ပင်ညှိနှိုင်းကြတာပေါ့"

ထိုအချိန်တွင် ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုနှင့် ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ ရာဇဝင်တွင် မရှိဖူးသော ရန်သူဟောင်းများမှ ရန်သူပူးပေါင်းသူများ ဖြစ်လာကြပြီး ချန်ကျီရှင်းနှင့် ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးဘုရင်မတို့ကို တားဆီးရန် အလုအယက် ပြောဆိုကြသည်။

နန်းတော်ထဲသို့ အလုအယက် ရောက်လာကြသည့် မကောင်းဆိုးဝါး လေးပါးမှာမူ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူတို့စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲနေမိသည်။

ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ။

သူတို့သည် ပထမဆုံးအကြိမ် တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ခြင်းဖြစ်ပြီး ဘာအကျိုးအမြတ်မှလည်း မရသေးဘဲ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့်အတူ အသေခံရတော့မည့် အခြေအနေ ရောက်နေရခြင်းပင်။

လောကကြီးမှာ တရားမျှတမှု ဆိုတာရော ရှိသေးရဲ့လား။

သူတို့သည် ချန်ကျီရှင်းကို အသနားခံသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။

လူတိုင်း ထိတ်လန့်နေကြသော်လည်း ချန်ကျီရှင်းနှင့် ဘုရင်မမှာမူ မသိကျိုးကျွန်ပြုကာ ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စကားများကိုသာ ပြောဆိုနေကြသည်။

ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးဘုရင်မသည် မျက်လုံးများကို အကြီးအကျယ် ပြူးကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သည်။

"ပေါက်ကွဲစမ်း မင်းမှာ စွမ်းရည်ရှိရင် ပေါက်ကွဲပစ်လိုက် ငါက မင်းရဲ့ အသေခံ ပေါက်ကွဲမှုကို ကြောက်မယ်ထင်နေလား"

"ခင်ဗျား စကားတွေ လျှောက်ပြောမနေနဲ့ ကျွန်တော် မလုပ်ရဲဘူး ထင်နေလား"

ချန်ကျီရှင်းကလည်း တုံ့ပြန်အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ပေါက်ကွဲလိုက် အားလုံး အတူတူ သေကြမယ်"

"ပေါက်ကွဲချင်ရင် ပေါက်ကွဲလိုက်လေ"

အသက်အရွယ်ကြီးသူနှင့် လူငယ်လေးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စူးစိုက်ကြည့်နေကြပြီး လေထဲတွင်ပင် မီးပွားများ ထွက်လာသည်အထိ တင်းမာနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယခင်က အသက်စွန့် တိုက်ခိုက်နေခဲ့ကြသော ဆီးနှင်းနတ်ဆိုးများနှင့် ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ စိတ်နှလုံးများမှာ အေးစက်သွားသည်။

ပြီးပြီ ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်ပဲ ပြီးသွားပြီ။

အရူးတွေ အရူးနှစ်ယောက်….

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေလှိုင်းများမှာ ဆက်လက် လှိမ့်ဝင်နေသည်။ ဇီဝေဧကရာဇ်မီးအိမ်နှင့် နက်နဲသော စကြာမန္တရားမှန်တို့မှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းများမှာ တောက်ပနေသော နေလုံးနှစ်လုံးကဲ့သို့ ပြင်းထန်လာသည်။

"အတူတူ သေကြမယ်"

ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်လုံးများတွင် ရူးသွပ်မှုများ လွှမ်းခြုံလာသည်။

"ကျီအာ"

ထိုအချိန်တွင် နန်းတော်၏ နောက်ဘက်မှ နှလုံးသားကို ခွဲထုတ်လိုက်သကဲ့သို့သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရိုးရှင်းသော ခေါ်သံတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ စိုးရိမ်စိတ်များ၊ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာမှုများနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပါဝင်နေသည်။

ထိုအသံသည် ချန်ကျီရှင်း၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ နွေဦးရာသီမှ ညှင်းဆိတ်သော မိုးရေစက်ကလေးများကဲ့သို့ပင် သူ၏ ဒေါသများကို ချက်ချင်း ငြိမ်းအေးသွားစေသည်။

သူ၏ အမေအပေါ် ဆယ်နှစ်တိုင်တိုင် စုပုံထားခဲ့သော လွမ်းဆွတ်မှုများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"မေမေ"

ချန်ကျီရှင်းသည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နန်းတော်၏ အတွင်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း လက်နက်နှစ်ခုမှ ထွက်ပေါ်နေသော အလင်းတန်းများမှာ အနည်းငယ် မှိန်သွားသည်။ အာကာသ အက်ကွဲနှုန်းမှာလည်း လျော့ကျသွားသည်။

ကျောက်နန်းတော်အတွင်းရှိ လူတိုင်းမှာ သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ကြပြီး ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် နန်းတော်၏ နောက်ဘက်မှ ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တွဲကူလျက် ထွက်လာကြသည်။

"ကျီအာ..."

ယင်ရွှမ်းရွှမ်းနှင့် ချန်ထျန်းလျန်တို့မှာ ချန်ကျီရှင်းကို ကြည့်ကာ အသံများ တုန်ရီနေသည်။

ကျီအာ ဒါဟာ ငါတို့ရဲ့ ကျီအာပဲ။

သူမသည် ဆံပင်ဖြူများဖြင့် ချန်ကျီရှင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း အိပ်မက်လားဟုပင် ထင်မှတ်နေမိသည်။ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် ခွဲခွာခဲ့ရသော်လည်း ဤသူသည် မိသားစုထံတွင် ထားခဲ့ရသော၊ ယခုအခါတွင် ကြီးပြင်းလာပြီဖြစ်သည့် သူတို့၏ ကလေးဖြစ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူတို့နှစ်ဦးလုံး တုန်ရီသွားပြီး စကားလုံးများကို မပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ယင်ရွှမ်းရွှမ်းမှာ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ မျက်ရည်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ချန်ကျီရှင်းရှိရာသို့ ယိုင်နဲ့ယိုင်နဲ့နှင့် ပြေးသွားတော့သည်။