အခန်း ၂၀၆

အခန်း (၂၀၆) - ညဉ့်နက်စကားဝိုင်း (၃)

လင်းကျင်းယွီနှင့် ကျန်းရှုရှုတို့က သူတို့ကို ကြိုဆိုရန် အမြန်သွားလိုက်ကြရာ သူတို့နှစ်ဦးလုံး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

လင်းကျင်းယွီနှင့် အခြားသူများ မမေးမြန်းရသေးမီ လီရွှင်း၏ မျက်မှောင်များ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“သတိထားကြ...”

အားလုံး လန့်သွားကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောအုပ်၏ အမှောင်ထုထဲမှ ရုတ်တရက် ပိုးမွှားများ၏ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံများက သူတို့ကို ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ ဝိုင်းရံထားလိုက်သည်။

ထူထပ်လှသော ပိုးမွှားများက သူတို့ကို ပိတ်ဆို့ထားကြသည်။ အမှောင်ထုထဲတွင် အားနည်းသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေသည့် ကြောက်စရာကောင်းသော မျက်လုံးပေါင်းများစွာက သူတို့ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ကျန်းရှုရှုက မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်လျက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ရင်း ဖာရှန်းနှင့် လီရွှင်းတို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မေးလိုက်သည်။

“ဒါ ဘာတွေလဲ...”

လီရွှင်းက မျက်နှာကို တင်းမာလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဒါတွေအားလုံးက ဧရာမပုရွက်ဆိတ်ကြီးတွေပဲ... အားလုံး သတိထားကြ...”

လင်းကျင်းယွီနှင့် ကျန်းရှုရှုတို့ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ကျန်းရှုရှုက မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ဘာ...”

ထိုစဉ် ဖာရှန်းက ရုတ်တရက် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“သတိထား... သူတို့ ရောက်လာပြီ...”

အားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြပြီး အလျင်အမြန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။ မီးပုံနှင့် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းပုလဲ၏ အလင်းရောင်အောက်တွင် တောအုပ်၏ နက်ရှိုင်းသော အမှောင်ထုထဲမှ အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး နီးကပ်လာသော ပုရွက်ဆိတ်အုပ်ကြီးက သူတို့ကို ဝိုင်းရံထားလိုက်သည်။

မည်းမှောင်နေသော ပုံရိပ်များ တိုးကပ်လာသောအခါ လင်းကျင်းယွီနှင့် အခြားသူများက သေချာကြည့်လိုက်ကြပြီး ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

အမှောင်ထုထဲမှ တွားသွားထွက်ပေါ်လာသော ထူးဆန်းသည့်အရာများမှာ ပုရွက်ဆိတ်များနှင့် တူသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ လူသားတစ်ယောက်၏ ခြေသလုံးခန့် ကြီးမားကြပြီး အရေအတွက်မှာလည်း အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ပင်။

တစ်ခဏအတွင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံများမှာ တောအုပ်အတွင်းရှိ ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

ကျန်းရှုရှုနှင့် အခြားသူများမှာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်မားကြသော်လည်း ဤအချိန်တွင် မျက်နှာများ ဖြူလျော်သွားကြသည်။

သို့သော် ဧရာမပုရွက်ဆိတ်ကြီးများသည် ဖာရှန်း၏ အကာအကွယ်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့်လော သို့မဟုတ် တောက်လောင်နေသော မီးပုံကြောင့်လော မသိရဘဲ သူတို့အနားသို့ တိုးကပ်လာကြသော်လည်း ငါးပေခန့်အကွာတွင် ရပ်တန့်သွားကြလေသည်။

သို့သော်လည်း အမှောင်ထုထဲမှ ဧရာမပုရွက်ဆိတ်ကြီးများမှာ အဆက်မပြတ်ထွက်ပေါ်လာဆဲဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံး တစ်ထောင်ခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

တလှုပ်လှုပ်ရွေ့လျားနေသည့် အရိပ်မည်းများကြောင့် သူတို့လေးဦးလုံး၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူလျော်နေသည်။

အေးစက်သော လေညင်းမှာ ဤရှေးဟောင်းတောအုပ်ကြီးကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားပြီး ဤနေရာရှိ အေးချမ်းမှုကို နှောင့်ယှက်ခဲ့သော လူသားများကို လှောင်ပြောင်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ဝေးကွာသော လေညင်းထဲတွင် တိုးညင်းသော ဝါးပလွေသံတစ်ချက် လွင့်မျောလာသကဲ့သို့လည်း ရှိနေသည်။

လီရွှင်း၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားပြီး သူက ရုတ်တရက် အသံကို မြှင့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဘယ်မိစ္ဆာဂိုဏ်းက ဒီမှာ လှည့်ကွက်တွေ သုံးရဲတာလဲ...”

ဤအော်ဟစ်သံတွင် စွမ်းအားအချို့ ပါဝင်နေသဖြင့် တစ်ခဏအတွင်း လေတိုးသံပင် ရပ်တန့်သွားလေသည်။

ကျန်းရှုရှုနှင့် လင်းကျင်းယွီတို့သာမက ဖာရှန်းပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူက လီရွှင်းကို သွားရောက်ကူညီစဉ်က ဧရာမပုရွက်ဆိတ်ကြီးများကိုသာ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သည့်မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားကိုမျှ သတိမထားမိခဲ့ပေ။ သူက ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

“ဘာ... ဒီဧရာမပုရွက်ဆိတ်ကြီးတွေက မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ လှည့်ကွက်တွေလား...”

လီရွှင်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်များမှာ ပြင်းထန်နေသည်။ သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်... ညဦးပိုင်းတုန်းက ဒီနားမှာ သူစိမ်းတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ခဲ့တာ... နှုတ်ဆက်ပြီးတာနဲ့ အဲဒီလူက ချက်ချင်း ရန်လိုပြီး တိုက်ခိုက်တော့တာပဲ...”

“သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေက မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ ကောက်ကျစ်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေပဲ... ဒီသတ္တဝါဆန်းတွေကလည်း အဲဒီကောင်က ဘယ်လိုအောက်တန်းကျတဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးထားလဲမသိဘူး... ဒီလိုကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သတ္တဝါတွေကို စေခိုင်းနေတာ...”

လီရွှင်း စကားမဆုံးသေးမီ အမှောင်ထုထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ခပ်ဖွဖွရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“လမ်းမှန်ဂိုဏ်းက သူရဲကောင်းက တကယ့်ကို စကားပြောကောင်းတာပဲ... ဒါပေမဲ့ ငါမှတ်မိသလောက်တော့ မင်းက အရင်စပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား...”

ထိုအသံမှာ အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အသံဖြစ်ပြီး ငယ်ရွယ်ပုံရသော်လည်း အသံမှာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့လွင့်နေသဖြင့် တစ်ခဏအတွင်း သူ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေသည်ကို မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်ကြပေ။

လီရွှင်း၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ဤကဲ့သို့ အခြေအနေတွင် သူက ကြောက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမပြဘဲ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မင်းက မိစ္ဆာဂိုဏ်းကလူ ဖြစ်နေမှတော့ ငါကလည်း မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းရမှာပေါ့... မင်းက ယောက်ျားတစ်ယောက်ဆိုရင် အပြင်ထွက်ခဲ့ပြီး ငါတို့ တစ်ယောက်ချင်း အချီသုံးရာလောက် ယှဉ်ပြိုင်ကြတာပေါ့... ဒီလိုအသိဉာဏ်မရှိတဲ့ သတ္တဝါတွေကို သုံးနေတာက ဘယ်လိုသူရဲကောင်းမျိုးလဲ...”

ထိုလူက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်ပြီး အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်။

“သူရဲကောင်းဆိုတာ မင်းတို့လမ်းမှန်ဂိုဏ်းက လူတွေပဲ လုပ်ကြတာပါ... ငါကတော့လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

သူ့စကားအဆုံးတွင် ပလွေသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဧရာမပုရွက်ဆိတ်အုပ်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် ဘေးသို့ဖယ်ကာ လမ်းတစ်ခု ဖွင့်ပေးလိုက်ကြသည်။

လူငယ်တစ်ဦးက အမှောင်ထုထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာပြီး အလင်းအကာအကွယ်၏ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေပြီး သူ၏အမူအရာမှာ ပညာတတ်ဆန်ကာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့လှသည်။

သူကား ဝမ်တုဂိုဏ်းမှ ချင်ဝူယန် ဖြစ်ပေသည်။

ဖာရှန်း၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားပြီး သူ့ကို သေချာစွာ အကဲခတ်လိုက်ကာ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

“ဒီလောက်ငယ်ရွယ်တဲ့ အသက်အရွယ်နဲ့ မင်းရဲ့စွမ်းအားတွေက ခန့်မှန်းရခက်တယ်... ပြီးတော့ အဆိပ်ရှိပိုးမွှား ထောင်ပေါင်းများစွာကိုလည်း ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်... မင်းက လူတိုင်းပြောနေကြတဲ့ ဝမ်တုဂိုဏ်းက အဆိပ်သခင်လေး ချင်ဝူယန်ပဲဖြစ်ရမယ်...”

ချင်ဝူယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဖာရှန်းကို သေချာစွာ ကြည့်လိုက်ကာ ရုတ်တရက် ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

“ထျန်းယင်ကျောင်းတော်က ဆရာတော်ဖာရှန်း ဖြစ်နေတာကိုး... ခင်​ဗျားရဲ့အမြင်က တကယ့်ကို ထက်မြက်တာပဲ... မှန်ပါတယ် ကျုပ်က ချင်ဝူယန်ပါပဲ...”

သူက ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ဒီနေ့ခေတ် လမ်းမှန်ဂိုဏ်းကြီး သုံးဂိုဏ်းရဲ့ မျိုးဆက်သစ် တပည့်တွေထဲမှာ ထျန်းယင်ကျောင်းတော်က ဆရာတော်ဖာရှန်းဟာ ထူးချွန်ထက်မြက်တဲ့ ပါရမီရှိပြီး နက်ရှိုင်းတဲ့ ပညာနဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ သီလရှိသူလို့ လူတိုင်းက အသိအမှတ်ပြုထားကြတယ်...”

“ဒီနေ့ တွေ့ရတာ တကယ့်ကို နာမည်နဲ့လိုက်ဖက်တာပဲ... ချင်ဝူယန်က ဒီကနေပဲ နှုတ်ဆက်ပါတယ်...”

ပြောပြီးနောက် သူက မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဖာရှန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် လီရွှင်း၏ နှာခေါင်းရှုံ့သံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ချင်ဝူယန်၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း သူ၏အတွေးများမှာ အလျင်အမြန် လည်ပတ်နေသည်။ အခြားသူများနှင့်မတူဘဲ သူသည် မိစ္ဆာဂိုဏ်းဖြစ်သော ဝမ်တုဂိုဏ်းမှ လာသူဖြစ်သည်။

ကြောက်စရာကောင်းသော သတ္တဝါများနှင့် အဆိပ်ရှိပိုးမွှားများ ပြည့်နှက်နေသည့် ဤနွံတောထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခြင်းကို အခြားသူများက ထိတ်လန့်ကြသော်လည်း သူ့အတွက်မူ ရတနာဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်ရသကဲ့သို့ ရှိသဖြင့် အလွန်ဝမ်းမြောက်နေသည်။

တိုက်ဆိုင်မှုကြောင့်သာ တွေ့နိုင်ခဲသော အဆိပ်ရှိသတ္တဝါများမှာ ဤနေရာတွင် နေရာအနှံ့ ရှိနေသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့ထဲတွင် သူ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသော ထူးဆန်းသည့် အဆိပ်ရှိပိုးမွှားများပင် ပါဝင်နေသည်။

သူကဲ့သို့သော အဆိပ်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအတွက်မူ ၎င်းတို့မှာ ရွှေငွေများထက် ဆယ်ဆမက ပိုမိုတန်ဖိုးရှိလှသည်။

မိစ္ဆာဂိုဏ်းအတွင်းရှိ ဝမ်တုဂိုဏ်းသည် အမြဲလိုလို ထူးခြားဆန်းကြယ်သော ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုများမှာ အခြားဂိုဏ်းခွဲများကဲ့သို့ပင် ကောင်းကင်ကျမ်းစာမှ လာသော်လည်း သူတို့ ဆင်းသက်ဆက်ခံခဲ့သည်မှာ ဆန်းပြားလှသော အဆိပ်ရှိသတ္တဝါများကို အသုံးပြု၍ ကျင့်ကြံမှုကို အထောက်အကူပြုစေသည့် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းရာချီကတည်းက ဤဂိုဏ်းမှ အစွမ်းထက်သော ကျွမ်းကျင်သူများအားလုံးမှာ အဆိပ်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

အပြင်းထန်ဆုံးနှင့် အဆိပ်အပြင်းဆုံး သတ္တဝါကို ရှာဖွေနိုင်ခြင်းမှာ ဝမ်တုဂိုဏ်းသားများအတွက် သူတို့၏ကျင့်ကြံမှုလမ်းစဉ်တွင် အတိုင်းအဆမရှိသော အထောက်အကူကို ရရှိစေသည်။

ချင်ဝူယန်သည် ယခုအခါ ဝမ်တုဂိုဏ်းချုပ်၏ နောက်ဆုံးတပည့်ဖြစ်ပြီး သူ၏ပါရမီမှာ အလွန်မြင့်မားကာ အဆိပ်တွင် ရှားပါးသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

နွံတောထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် ဤနေရာရှိ အခြေအနေကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူက ချက်ချင်းပင် အလွန်ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့သည်။

ဤရက်ပိုင်းအတွင်း သူက အဆိပ်ရှိသတ္တဝါများစွာကို ရှာဖွေစုဆောင်းခဲ့ပြီး သေမင်းနွံတောအတွင်းရှိ အဆိပ်အလွန်ပြင်းသော ဧရာမပုရွက်ဆိတ်ကြီးများနှင့်ပင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

ချင်ဝူယန်သည် ဝမ်တုဂိုဏ်း၏ မိစ္ဆာထိန်းချုပ်ပလွေကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားခဲ့ရာ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ ကောင်းကင်ကျမ်းစာထဲတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဖန်ဆင်းမှုများ ပါဝင်နေသဖြင့် ကြမ်းတမ်းသော တောရိုင်းမြေမှ ပိုးမွှားများကို ကောင်းကင်ကျမ်းစာမှ ဆင်းသက်လာသော နည်းလမ်းများဖြင့် ချင်ဝူယန်က အောင်မြင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်ဝူယန်သည် အလွန်ဝမ်းမြောက်နေစဉ် အနီးအနား၌ ဖန်ရှန်းတောင်ကြားမှ လီရွှင်းနှင့် တိုက်ဆိုင်စွာ တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးလုံးမှာ အချင်းချင်း ကြည့်မရကြသဖြင့် စတင်တိုက်ခိုက်ကြရာ ချင်ဝူယန်က ဧရာမပုရွက်ဆိတ်ကြီးများကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

လီရွှင်း၏ စွမ်းအားမှာ မြင့်မားသော်လည်း အဆုံးမရှိသော ဧရာမပုရွက်ဆိတ်ကြီးများ၏ ဝိုင်းရံမှုကို ခံရသဖြင့် သူက ခက်ခဲစွာ ခုခံနေရပြီး ဖာရှန်းသာ အချိန်မီ ရောက်မလာပါက သူသည် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုနှင့် ကြုံတွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခြေအနေတွင် ဖာရှန်း... ကျန်းရှုရှု... လင်းကျင်းယွီနှင့် လီရွှင်းတို့ လေးဦးလုံးမှာ ငယ်ရွယ်သော်လည်း ထူးခြားသော စွမ်းအားရှိသည့် ချင်ဝူယန်၏ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံထားရတော့သည်။