အခန်း ၂၁၀

အခန်း (၂၁၀) - ထူးခြားဆန်းကြယ်သော နိမိတ်လက္ခဏာ (၁)

၎င်းတို့သည် ရှေ့တွင်ရှိနေမည့် မသိနိုင်သော အန္တရာယ်အတွက် ပြင်ဆင်နေကြခြင်းလော သို့မဟုတ် ဘေးနားတွင် ရှိနေသော အန္တရာယ်အတွက် ပြင်ဆင်နေကြခြင်းလော ဟု တွေးတောစရာ ဖြစ်နေသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးလုံးသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းခဲ့ကြသဖြင့် မကြာမီမှာပင် ရွှေရောင်အလင်းတန်း လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသော နေရာအနီးသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ထူထပ်သော သစ်ကိုင်းများကို ရှောင်ကွင်းရင်း အောက်ဘက်ရှိ မြေပြင်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ကျိုးပဲ့ပျက်စီးနေသော ဆူးခြုံတောများမှာ နေရာအနှံ့ ပျံ့ကြဲနေပြီး ဘေးနားရှိ ကြီးမားထူထပ်သော သစ်ပင်ကြီးများတွင်ပင် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များ ပြည့်နှက်နေကာ ရှေ့ရှိ လူတစ်ဖက်စာခန့် ရှိသော သစ်ပင်အချို့မှာလည်း လဲပြိုနေကြသည်။

တောအုပ်အတွင်းရှိ ပျက်စီးနေသော လမ်းကြောင်းသည် ရှေ့သို့ တည့်တည့် ဆက်သွားနေပြီး ၎င်းမှာ လူတစ်ယောက် သို့မဟုတ် သားရဲတစ်ကောင်က ဤနေရာ၌ ၎င်း၏ စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်ကာ တောနက်ကြီးထဲတွင် လမ်းတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ဖောက်လုပ်သွားခဲ့သည့်ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။

ရှောင်ယိချိုင်နှင့် ယန်ဟုန်တို့သည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြရာ တစ်ဦးမျက်လုံးထဲတွင် တစ်ဦး၏ အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်မှုကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုစဉ် တောအုပ်၏ ရှေ့ဘက်ဆီမှ အားနည်းသော လှုပ်ရှားသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

ရှောင်ယိချိုင်က ယန်ဟုန်ကို အချက်ပြလိုက်ပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦးလုံးသည် တိတ်တဆိတ် အပေါ်သို့ ပျံတက်ကာ သစ်ကိုင်းသစ်ရွက်များ၏ အကာအကွယ်ကို ယူရင်း အသံမထွက်ဘဲ ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။

ခဏမျှ ပျံသန်းပြီးနောက် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လဲပြိုနေသော သစ်ပင်များကို တွေ့ရပြီး တိရစ္ဆာန်အချို့လည်း သေဆုံးနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

၎င်းတို့သည် အချိန်မီ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘဲ မမျှော်လင့်ဘဲ ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပုံပင်။

လှုပ်ရှားသံများမှာ ပို၍ကျယ်လောင်လာပြီး ထိုအသံများထဲတွင် ဗုဒ္ဓဂါထာမန္တန်များကို ရွတ်ဖတ်သံလည်း ရောနှောပါဝင်နေသည်။

ရှောင်ယိချိုင်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

‘ထျန်းယင်းကျောင်းတော်က စီနီယာအစ်ကို ဖာရှန်း ရောက်နေတာများလား...’

သူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ရှေ့ဘက်၌ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် လင်းလက်လာပြီး နားကွဲလုမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာကာ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ရွက်များအားလုံး တုန်ခါသွားကြလေသည်။

သို့သော် ရှောင်ယိချိုင်၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားသည်။

ဤဗုဒ္ဓမိစ္ဆာနှိမ်ဟိန်းသံထဲတွင် အရေးပေါ် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပါဝင်နေပြီး စိတ်မအေးစရာ အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

ထျန်းယင်ကျောင်းတော်နှင့် ချင်းယွင်ဂိုဏ်းတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ ဖန်ရှန်းတောင်ကြားနှင့် မတူညီပေ။

ရှောင်ယိချိုင်သည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်ကူညီရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် လေတိုးသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရပြီး ယန်ဟုန်သည်လည်း သူ့နောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့လေသည်။

လေထဲရှိ ၎င်းတို့နှစ်ဦးလုံးသည် အောက်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရပြီး မှင်တက်သွားကြကာ ထို့နောက်တွင်မူ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။

ထိုနေရာတွင် ထျန်းယင်ကျောင်းတော်၏ သင်္ကန်းကို ဝတ်ဆင်ထားသော ရဟန်းတစ်ပါး ရှိနေသော်လည်း ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဖာရှန်း မဟုတ်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမားထွားကျိုင်းလှသော ဖာရှန့် ဖြစ်နေသည်။

ဖာရှန့်၏ သင်္ကန်းများမှာ လေထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ပျံနေပြီး သူ၏လက်ထဲတွင်မူ အလွန်ထူထဲလှသော ကျင်းကန်းတင်းပုတ်ကြီးကို မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဝှေ့ယမ်းနေကာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လျက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ထားပြီး ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်နေလေသည်။

သူနှင့် တိုက်ခိုက်နေသူမှာ အဝါနုရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လှပသည့် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ဆင်မြန်းထားကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမူအရာ ရှိနေသည်။

သူမ၏ နက်မှောင်သော ဆံနွယ်များမှာ ပခုံးပေါ်သို့ အသာအယာ ဝဲကျနေပြီး ကြည်လင်တောက်ပသော မျက်ဝန်းတစ်စုံ ရှိနေသည်။

ထိုမျက်ဝန်းများကို ကြည့်လိုက်လျှင် လူတစ်ယောက်သည် ၎င်းထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားပြီး မည်သည့်အခါမျှ ပြန်မထွက်ချင်တော့သကဲ့သို့ ခံစားရပေလိမ့်မည်။

ရှောင်ယိချိုင်သည် သူမကို အနည်းငယ်မျှသာ ကြည့်လိုက်ရသော်လည်း ရုတ်တရက် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် လှုပ်ရှားတုန်ရင်သွားပြီး ဤလောကတွင် ဤမိန်းကလေးတစ်ဦးတည်းသာ ရှိတော့သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရကာ သူမနှင့်အတူ ထာဝရ ရှိနေချင်စိတ်များ ပြင်းပြလာသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံအားထုတ်ခဲ့ပြီး သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ မနိမ့်လှသဖြင့် ရုတ်တရက် သတိပြန်ဝင်လာကာ ထိတ်လန့်သွားပြီး စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

‘ဒီမိစ္ဆာမက ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ... ဒီလောက်ပြင်းထန်တဲ့ ညို့ယူဖမ်းစားခြင်းအတတ် ရှိနေရအောင်...’

အောက်ဘက်ရှိ အခြေအနေကို ကြည့်ရသည်မှာ ဖာရှန့်၏ စွမ်းအားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော်လည်း ရှောင်ယိချိုင်နှင့် ယန်ဟုန်တို့၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ဖာရှန့်၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းနေပြီး ရှေ့ရှိ လှပသော အမျိုးသမီး၏ ဖိအားပေးမှုကြောင့် ခုခံကာကွယ်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်ကို မြင်နေရသည်။

အကယ်၍ အခြားအကူအညီ မရရှိပါက သူသည် တစ်နာရီမျှပင် တောင့်ခံနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ရှောင်ယိချိုင်နှင့် ယန်ဟုန်တို့သည် အံ့အားသင့်သွားကြသော်လည်း မည်သို့ပင် စဉ်းစားစေကာမူ ဤအမျိုးသမီးမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း မမှတ်မိကြချေ။

သူမသည် ဤမျှ မြင့်မားသော စွမ်းရည်များ ရှိနေပြီး ထျန်းယင်ကျောင်းတော်၏ ဖာရှန်းမှလွဲ၍ အထူးချွန်ဆုံး တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သော ဖာရှန့်ကိုပင် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့သည်အထိ ဖိနှိပ်ထားနိုင်လေသည်။

ဖာရှန့် ရှုံးနိမ့်တော့မည့် အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရှောင်ယိချိုင်နှင့် ယန်ဟုန်တို့သည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး အော်ဟစ်ကာ အောက်သို့ ပြေးဆင်းသွားကြသည်။

ရှောင်ယိချိုင်သည် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ထုံထျန်းတောင်ထိပ်၏ ကျော်ကြားလှသော ခုနှစ်စင်ကြယ်ဓားကို ထုတ်ယူကာ အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် အပေါ်စီးမှ ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

သူ၏ဘေးနားတွင် ယန်ဟုန်သည်လည်း သူမ၏လက်မှ စွမ်းအင်တန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ သူမ၏ မှော်လက်နက်ဖြစ်သော စိမ်းလဲ့ကျောက်မျက်ရတနာ ဖြစ်ပြီး ရှောင်ယိချိုင်၏ နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါသွားသည်။

ထိုအဝါနုရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးသည် အပေါ်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အော်ဟစ်သံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာပျက်သွားပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှုများ မျက်နှာပေါ်တွင် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

သို့သော် သူမ၏ အမူအရာများကြောင့် ထိုစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သည့်ပုံစံကပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလှတရားတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လူတို့၏ ဝိညာဉ်ကို ညို့ယူဖမ်းစားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ရှောင်ယိချိုင်သည် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း၏ နံပါတ်တစ်တပည့်ကြီး ဖြစ်သည်နှင့်အညီ သူ၏စွမ်းရည်များမှာ မြင့်မားလှပြီး သာမန်လူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရချေ။

ခုနှစ်စင်ကြယ်ဓား၏ အလင်းတန်းများမှာ နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး လေထဲတွင် ဧရာမဓားအလင်းတန်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အပေါ်မှ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာလေသည်။

ထိုအမျိုးသမီးမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ရန်သူကို လျှော့မတွက်ရဲတော့ချေ။

သူမသည် ရှောင်ယိချိုင်၏ နောက်ကွယ်တွင် မြင့်မားသော စွမ်းရည်များရှိသည့် အခြားမိန်းကလေးတစ်ဦး ပါလာသည်ကိုလည်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ရပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ ညာလက်ကို အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

သူမသည် လေထုကို ရုတ်တရက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ဟာလာဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု စူးရှစွာ လင်းလက်လာသည်။

မင်္ဂလာရှိသော အငွေ့အသက်များ ဝန်းရံနေသည့် ထူးဆန်းသော ခရမ်းရောင်မှော်လက်နက်တစ်ခုသည် သူမ၏ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့လျက် ကြယ်ခုနစ်ပွင့်ဓားမြတ်နှင့် စိမ်းလဲ့ကျောက်မျက်ရတနာတို့ကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိသွားတော့သည်။

ဝုန်း...

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ထိုအမျိုးသမီးသည် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး ရှောင်ယိချိုင်နှင့် ယန်ဟုန်တို့သည် ဖာရှန့်၏ ဘေးနားသို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။

ရှောင်ယိချိုင်က ဖာရှန့်ကို တိုးညင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

“စီနီယာအစ်ကို ဖာရှန့်... အဆင်ပြေရဲ့လား...”

ဖာရှန့်၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းနေပြီး အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူရှိုက်နေရသည်။

အချိန်အတော်ကြာမှသာ သူသည် အသက်ရှူသံကို ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းနိုင်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“အစ်ကိုရှောင်... သတိထားပါ... ဒီမိန်းကလေးက ဟယ်ဟွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ စုန်းမပဲ... သူမက အရမ်းအစွမ်းထက်တယ်...”

ရှောင်ယိချိုင်နှင့် ယန်ဟုန်တို့သည်လည်း တုန်လှုပ်သွားကြလေသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ကျင်းဖျင်အာသည် မိစ္ဆာဂိုဏ်းအတွင်း၌ပင် ဩဇာညောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသည်။

သူမသည် ချင်ဝူယန်၊ ကွေ့လိတို့နှင့်အတူ သခင်လေးသုံးပါးအဖြစ် ကျော်ကြားပြီး လမ်းမှန်ဂိုဏ်းများအတွက် ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသည်။

ယခုအခါ သူမကို ကိုယ်တိုင်တွေ့မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် လှပဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် သူမကို ပထမဆုံးတွေ့လိုက်ရစဉ်က ပြင်းထန်လှသော ညို့ယူဖမ်းစားမှုကို ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဤသူသည် ဟယ်ဟွမ်ဂိုဏ်းမှ ကျင်းဖျင်အာ အမှန်ပင်ဖြစ်ကြောင်း ရှောင်ယိချိုင် သိလိုက်သည်

ကျင်းဖျင်အာသည် ရှေ့တွင် ရပ်နေရင်း စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။

သူမသည် သေမင်းနွံတောအတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် ရက်ပေါင်းများစွာ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မည်သည့်သဲလွန်စမျှ မရရှိခဲ့ချေ။.

ယနေ့တွင်မူ သူမသည် တစ်ဦးတည်းရှိနေသော ထျန်းယင်ကျောင်းတော်မှ ဖာရှန့်နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ရာ ၎င်းတို့နှစ်ဦးလုံးသည် အမြင်မကြည်လင်ကြသဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖာရှန့်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး သူ၏ဗုဒ္ဓကျင့်စဉ် စွမ်းရည်များကြောင့် ပါရမီထူးချွန်သော ဖာရှန်းမှလွဲ၍ ထျန်းယင်ကျောင်းတော်၏ မျိုးဆက်သစ်များထဲတွင် ဒုတိယမြောက် အတော်ဆုံးဟု သတ်မှတ်ခံထားရသူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျင်းဖျင်အာမှာ ပို၍ပင် အစွမ်းထက်လှပြီး သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ညို့အားပြင်းသော မျက်ဝန်းများကို အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖာရှန့်၏ နက်ရှိုင်းပြီး ခိုင်မာလှသော တည်ငြိမ်မှုရှိသော်လည်း ဟယ်ဟွမ်ဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွဲလမ်းခြင်းမန္တန်၏ အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်သွားခဲ့ပြီး သူ၏စိတ်တည်ငြိမ်မှုကို ခဏမျှ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ကာ ယခုအခါ သူ၏စွမ်းရည်များမှာ ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ ကျင်းဖျင်အာ၏ လျင်မြန်ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများအောက်တွင် ဖာရှန့်သည် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန်နှင့် စိတ်ထဲတွင် သတိတစ်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းထားရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရင်း ခက်ခက်ခဲခဲ တောင့်ခံနေခဲ့ရသည်။

အကယ်၍ ရှောင်ယိချိုင်နှင့် ယန်ဟုန်တို့ အချိန်မီ ရောက်မလာခဲ့ပါက ယနေ့တွင် ဖာရှန့်သည် ကျင်းဖျင်အာ၏ လက်ထဲ၌ ရှုံးနိမ့်သွားနိုင်ပြီး သူ၏အတိတ်က ကျင့်ကြံမှုများအားလုံး အလဟဿ ဖြစ်သွားကာ ဤထူးဆန်းသော ညို့ယူဖမ်းစားခြင်းအတတ်၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံရပြီး တစ်သက်လုံး လူသေကောင်ကဲ့သို့ ကျင်းဖျင်အာ၏ အမိန့်များကိုသာ နာခံသွားရပေလိမ့်မည်။

ယခုအခါ ကျင်းဖျင်အာသည် ရှောင်ယိချိုင်ကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်ကာ သာယာညင်သာသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဒီသခင်လေးက ကျွန်မအပေါ် ဘာရန်ငြိုးများ ရှိလို့ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံမှုမှာတင် ဒီလောက်ပြင်းထန်တဲ့ လက်နက်ကို သုံးရတာလဲ... ကျွန်မလို အားနွဲ့တဲ့ မိန်းမငယ်လေးကို သတ်ပစ်ချင်လို့လား...”

ရှောင်ယိချိုင်သည် သူမကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ ကြည်လင်တောက်ပသော မျက်ဝန်းများကို မြင်လိုက်ရသည်။