အခန်း ၈

အခန်း (၈)

ရာထူးခန့်အပ်ခြင်း

“တောက်... တောက်... တောက်...”

တံခါးခေါက်သံ အလျင်အမြန် ထွက်ပေါ်လာမှုကြောင့် စနစ်ဆိုင်ခန်းအား ကြည့်ရှုစစ်ဆေးနေသည့် ဝမ်ကျင်းမှာ အနည်းငယ် လန့်သွားရ၏။

“ဝင်ခဲ့ပါ!”

အာပေါင်သည် လက်ထဲတွင် စာအိတ်တစ်အိတ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာပြီး ဝမ်ကျင်းထံ ရိုသေစွာ ဆက်သလိုက်သည်။ “သခင်လေး... သခင်လေးရဲ့ စာပါ ခင်ဗျာ။”

ဝမ်ကျင်းသည် စာအိတ်ကို လှမ်းယူ၍ ဖောက်လိုက်ပြီးနောက် သေသေချာချာ ဖတ်ရှုလိုက်လေသည်။ “အင်း... နယ်စားမင်းကြီး၊ ယွဲ့ကျိုးပြည်နယ်၊ နန်ယန်စီရင်စုရဲ့ နယ်စားမင်းကြီးရာထူးပဲ။ ငါက မူလက ခရိုင်မင်းကြီး ရာထူးလောက်ပဲ ရလိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားတာ၊ နယ်စားမင်းကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားမိဘူး။”

ထိုစကားကို ကြားလျှင် အာပေါင်သည် အလျင်အမြန်ပင် ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုလိုက်သည်။ “သခင်လေးကို ဂုဏ်ပြုပါတယ် ခင်ဗျာ။ နယ်စားမင်းကြီးတစ်ယောက်ဟာ ခရိုင်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းကျော်ကို အုပ်ချုပ်ရတာပါ။ ကျွန်တော်တို့ တစ်ဟုန်ထိုး အဆင့်အတန်း မြင့်မားသွားခဲ့ပါပြီ”

“ဟဲဟဲ... ဒီနန်ယန်စီရင်စုက အလွန်ဆင်းရဲမွဲတေတဲ့နေရာကွ။ ယွဲ့လူမျိုးတွေရဲ့ နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးခြင်းကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ခံနေရသလို၊ အရှေ့တောင်ဘက်က ကျွန်းအသီးသီးက ပင်လယ်ဓားပြတွေရဲ့ လုယက်တိုက်ခိုက်ခြင်းကိုလည်း ကမ်းရိုးတန်းဒေသတွေက မကြာခဏ ခံနေရတာ။ ဒါမျိုးသာ မဟုတ်ရင် ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နယ်စားမင်းကြီး ရာထူးကို ရပါ့မလဲ။ ဒါက ကိုင်ရခက်တဲ့ မီးပုံကြီးပဲ။”

“ငါ့ရဲ့ဆရာ ပြောပြချက်အရဆိုရင် အရင်နယ်စားမင်းကြီးဟာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရင်း အလုပ်အလွန်အကျွံ လုပ်ခဲ့ရလို့ ရောဂါဖိစီးပြီး ကွယ်လွန်သွားခဲ့တာတဲ့။”

“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနယ်စားမင်းကြီး ရာထူးက တကယ်ပဲ အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလှပါတယ်။ ငါ့ရဲ့ ဆရာကြီးကတော့ တကယ့်ကို အစွမ်းထက်လှပေတယ်။”

မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်တွင် နယ်စားမင်းကြီးတစ်ဦးသည် မိမိစီရင်စုအတွင်းရှိ အရာရှိများအပေါ် အပြည့်အဝ အချုပ်အခြာအာဏာ ရှိပေသည်။ စီရင်စုတစ်ခုအတွင်း နန်းတွင်းဗဟိုအစိုးရမှ တိုက်ရိုက်ခန့်အပ်သော နယ်စားမင်းကြီး၊ စစ်သေနာပတိနှင့် စီရင်စုလက်ထောက်အရာရှိ တို့မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော လက်အောက်ခံအရာရှိ အားလုံးကို နယ်စားမင်းကြီးကိုယ်တိုင် စိတ်ကြိုက်ရွေးချယ်ခန့်အပ်ခွင့် ရှိသည်။ ထိုသို့ ကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ထားသော လက်အောက်ငယ်သားများနှင့် ပတ်သက်၍ နယ်စားမင်းကြီးတွင် အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ခွင့်အာဏာ ရှိပြီး၊ လုပ်ငန်း လိုအပ်ချက် သို့မဟုတ် မိမိ၏ စိတ်အလိုအတိုင်း ၎င်းတို့အား ရွေးချယ်ခြင်း၊ ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်းနှင့် ရာထူးချပစ်ခြင်းတို့ကို စိတ်အလိုကျ ပြုလုပ်နိုင်သည်။

ဗဟိုမှ တိုက်ရိုက်စီမံခန့်ခွဲသော စီရင်စုလက်ထောက်အရာရှိကဲ့သို့သော အရာရှိကြီးကိုပင် နယ်စားမင်းကြီးအနေဖြင့် လုံးဝထိန်းချုပ်ထားနိုင်၏။ အကြောင်းမူကား စီရင်စုလက်ထောက်ဆိုသည်မှာ ဒုတိယအဆင့် လက်ထောက်အရာရှိမျှသာ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ အကယ်၍ သူက စည်းကမ်းကို လိုက်နာလျှင် ပြဿနာမရှိသော်လည်း၊ မလိုက်နာပါက နယ်စားမင်းကြီးအနေဖြင့် စီရင်စုလက်ထောက်ကို လုံးဝကျော်ဖြတ်၍ အောက်ခြေခေါင်းဆောင်များထံသို့ တာဝန်များကို တိုက်ရိုက် ပေးအပ်စေခိုင်းနိုင်သည်။

စီရင်စုတစ်ခုအတွင်း နယ်စားမင်းကြီး အပြည့်အဝ မထိန်းချုပ်နိုင်သော တစ်ဦးတည်းသော အရာရှိမှာ စစ်သေနာပတိ ဖြစ်ပြီး၊ အကြောင်းမှာ စစ်သေနာပတိသည် စစ်အာဏာကို ဆုပ်ကိုင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း စစ်သေနာပတိသည် နယ်စားမင်းကြီး၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ရှိသော လက်အောက်ခံအရာရှိတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေဆဲပင်။

ထို့ပြင် သူသည် လက်အောက်ခံ ခရိုင်များ၏ စီမံခန့်ခွဲမှုအပေါ်တွင်လည်း အပြည့်အဝ အာဏာစက် သက်ရောက်ပေသည်။ နယ်စားမင်းကြီးသည် ခရိုင်အရာရှိများ၏ ပြစ်မှုဆိုင်ရာ တာဝန်ရှိမှုများကို စုံစမ်းစစ်ဆေးနိုင်ပြီး ၎င်းတို့ကို ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ပစ်နိုင်သည်အထိ အာဏာရှိ၏။ သူသည် မိမိ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို စေလွှတ်၍ လက်အောက်ခံခရိုင်များကို ယာယီအုပ်ချုပ်စေနိုင်ပြီး ခရိုင်မင်းကြီးများ၏ စီမံခန့်ခွဲရေးအာဏာကို လွှဲပြောင်းသိမ်းပိုက်နိုင်သည်။

နယ်စားမင်းကြီးသည် စစ်ဆေးရေးအရာရှိအား ခန့်အပ်၍ လက်အောက်ခံခရိုင်များသို့ မကြာခဏ လှည့်လည်စစ်ဆေးစေကာ ၎င်းတို့ကို အမြဲမပြတ် စောင့်ကြည့်ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ၊ သူသည် စီရင်စုအတွင်းရှိ အရာရှိများနှင့် အရပ်သားများထဲမှ အရည်အချင်းရှိသူများကို နန်းတွင်းဗဟိုအစိုးရထံသို့ ထောက်ခံချက်ပေး၍ တင်မြှောက်နိုင်ခွင့် ရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ မိမိစီရင်စုအတွင်းရှိ ပါရမီရှင်များအနေဖြင့် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ ရာထူးခန့်အပ်ခြင်းကို ခံရရန်အတွက် ပထမဦးစွာ နယ်စားမင်းကြီး၏ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ခံရရန် လိုအပ်ပေသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် မျိုးနွယ်စုကြီးများမှ သားသမီးများအနေဖြင့် နန်းတွင်းစာမေးပွဲအပြင် နောက်ထပ် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း လမ်းကြောင်းတစ်ခုမှာ နယ်စားမင်းကြီး၏ လက်ထဲတွင် တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်၏ ဥပဒေအရ နယ်စားမင်းကြီးသည် ပြစ်မှုဆိုင်ရာကိစ္စရပ်များအပေါ် လုံးဝနီးပါး အကြွင်းမဲ့ ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်အာဏာ ရှိပြီး၊ စီရင်စုအတွင်းရှိ တရားမမှုနှင့် ပြစ်မှုဆိုင်ရာ အမှုအခင်းများကို ကြားနာစစ်ဆေးပိုင်ခွင့် ရှိသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နယ်စားမင်းကြီးသည် ဥပဒေဖွင့်ဆိုပိုင်ခွင့်အာဏာလည်း ရှိရာ၊ တိုင်းပြည်ဥပဒေဘောင်အတွင်းမှနေ၍ ပြစ်မှုရှိမရှိနှင့် ပြစ်ဒဏ်၏ ကြီးလေးမှုကို ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်သည်။ မိမိစီရင်စုအတွင်းရှိ အမှုအခင်းများနှင့် ပတ်သက်၍ နယ်စားမင်းကြီး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် အပြီးအပြတ် ဖြစ်ပြီး၊ နန်းတွင်းဗဟိုသို့ အယူခံဝင်ရန် သို့မဟုတ် ပြန်လည်စစ်ဆေးရန် တောင်းဆိုခွင့် အခွင့်အရေး ယေဘုယျအားဖြင့် မရှိဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

သူသည် ဒေသတွင်း ဘဏ္ဍာရေးအပေါ်တွင်လည်း လုံးဝနီးပါး လွတ်လပ်စွာ စီမံခန့်ခွဲခွင့် ရှိသည်။ စီရင်စု၏ ဘဏ္ဍာရေး အရင်းအမြစ်များတွင် မြေခွန်၊ စီရင်စုပိုင်မြေယာများ၊ တောင်တန်းများ၊ ပင်လယ်များ၊ ကန်ချောင်းများ၊ ဈေးကောက်များနှင့် အခြားသော အထွေထွေ အခွန်အတုတ်များ ပါဝင်သည်။ အခွန်ရရှိရာ လမ်းကြောင်းများမှာ အတော်ပင် ကျယ်ပြန့်လှပြီး ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ဘဏ္ဍာငွေ ခွဲဝေအသုံးချမှုမှာ အလွန် လွတ်လပ်လှခြင်း ဖြစ်၏။

နန်းတွင်းဗဟိုအစိုးရတွင် စီရင်စု၏ ဘဏ္ဍာရေး ဝင်ငွေနှင့် အသုံးစရိတ်အပေါ် စစ်ဆေးသည့် စနစ် ရှိသော်လည်း၊ နှစ်ကုန်ပိုင်းတွင် နန်းတွင်းသို့ ဘဏ္ဍာရေး အစီရင်ခံစာ တင်ပြရန်သာ လိုအပ်ပြီး ထိုအစီရင်ခံစာများသည်လည်း အသေးစိတ် ကျလှသည်မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် နယ်စားမင်းကြီးသည် ဒေသတွင်း ဘဏ္ဍာရေး ခွဲဝေမှုတွင် လုံးဝနီးပါး အကြွင်းမဲ့ လွတ်လပ်ခွင့် ရှိပေသည်။

ဝမ်ကျင်း ပိုမိုတန်ဖိုးထားသည်မှာ နယ်စားမင်းကြီးအနေဖြင့် ဒေသတွင်း စစ်အင်အားအပေါ် စီမံခန့်ခွဲခွင့်အာဏာ အတော်အတန် ရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ အသက် ၂၃ နှစ်နှင့် အထက်ရှိသော အမျိုးသားများသည် နှစ်နှစ်ကြာ စစ်မှုထမ်းရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအထဲမှ တစ်နှစ်ကို မိမိတို့ စီရင်စုအတွင်း၌ ထမ်းဆောင်ရကာ ၎င်းတို့ကို "ပုံမှန်စစ်သည်တော်များ" ဟု ခေါ်ဆိုသည်။ စီရင်စုအတွင်းရှိ ဒေသခံတပ်ဖွဲ့များကို ဧကရာဇ်နှင့် နယ်စားမင်းကြီးတို့က ပူးတွဲတံဆိပ်တုံးများအားဖြင့် စေလွှတ်ခန့်ခွဲကြသည်။ ပုံမှန်စစ်သည်များ၏ နေ့စဉ်စီမံခန့်ခွဲမှုကို စီရင်စုစစ်သေနာပတိက ကိုင်တွယ်သော်လည်း၊ စစ်သေနာပတိမှာ အနှစ်သာရအားဖြင့် စစ်ရေးဆိုင်ရာ ဒုတိယအရာရှိမျှသာ ဖြစ်ပြီး နယ်စားမင်းကြီးသည်သာ စစ်တပ်၏ တကယ့်အစစ်အမှန် စစ်သေနာပတိချုပ် ဖြစ်ပေသည်။

ဤအချက်သည် နယ်ခြားမျိုးနွယ်စုများနှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေသော နယ်စပ်စီရင်စုများအတွက် ပိုမိုမှန်ကန်လှပြီး၊ ၎င်းတို့သည် နယ်မြေကာကွယ်ရန်၊ ပြည်သူများ အေးချမ်းသာယာစေရန်နှင့် ကျူးကျော်မှုများကို တွန်းလှန်ရန် ကြီးမားသော တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ကြရသည်။

အကယ်၍ နန်ယန်စီရင်စု၏ လက်ရှိစီးပွားရေး ပြိုလဲပျက်စီးမှုနှင့် စစ်အင်အား ဆုတ်ယုတ်နေမှုသာ မဟုတ်ပါက၊ နယ်စားမင်းကြီး ရာထူးသည် ဝမ်ကျင်းထံသို့ ဘယ်သောအခါမှ ကျရောက်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ နယ်စားမင်းကြီး ရာထူးသည် မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်၏ အရာရှိစနစ်တွင် အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ၊ ဝမ်ကျင်း၏ အတိတ်ဘဝက မြို့တော်ကော်မတီအတွင်းရေးမှူး သို့မဟုတ် စစ်ရေးနှင့် နိုင်ငံရေးအာဏာ နှစ်ရပ်စလုံးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် မြို့ပြတစ်ခု၏ အမြင့်ဆုံးခေါင်းဆောင်နှင့် ညီမျှပေသည်။

သို့သော်လည်း ဝမ်ကျင်း ရာထူးတက်လှမ်းနိုင်သရွဲ့ စစ်တပ်ဖွဲ့စည်းရန် ပြဿနာမရှိတော့ဘဲ သူ၏ ဩဇာအာဏာကို တရားဝင် တိုးချဲ့နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ စီရင်စုတစ်ခု၏ အမြင့်ဆုံးအရာရှိအနေဖြင့် သူသည် ဆားရောင်းချလိုပါက ရောင်းချနိုင်ပြီး၊ လက်နက်မှောင်ခို ပြုလုပ်လိုက ပြုလုပ်နိုင်သလို၊ ရိက္ခာဆန်စပါးများကိုလည်း ရောင်းချနိုင်ကာ စနစ်ဆိုင်ခန်းမှတစ်ဆင့် တန်ဖိုးနည်းကုန်ပစ္စည်း အမြောက်အမြားကိုလည်း လဲလှယ်ရောင်းချနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ယွဲ့ကျိုးပြည်နယ်၏ ဘုရင်ခံ 'ချန်တောက်' သည် လက်ရှိတွင် တစ်နေ့လုံး ပျော်ပါးခြင်း၌သာ နစ်မွန်းနေပြီး ဉာဏ်ပညာထက်မြက်သူ သို့မဟုတ် အာဏာမက်မောသူ တစ်ဦး မဟုတ်ချေ။ ငွေကြေးဖြင့် လမ်းခင်းပေးလိုက်မည်ဆိုပါက အရာရာသည် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ အလိုကျ ဧကန်မုချ ချောမွေ့သွားပေလိမ့်မည်။

“ဒင်...”

“လက်ထောက်၏ အသိပေးချက်။ ပင်မတာဝန်ကို ထုတ်ပြန်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ‘နန်ယန်အား ထိန်းချုပ်ခြင်း’။ ဆုလာဘ်။ ကျပန်းသူရဲကောင်းတစ်ဦး။”

ဝမ်ကျင်းသည် အာပေါင်၏ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်ရင်း။ “အာပေါင်... ခရီးဆောင်အိတ်တွေ၊ လူအင်အားတွေနဲ့ ခရီးစဉ်အတွက် အစီအစဉ်တွေအားလုံး အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား။”

“အဆင်သင့် ဖြစ်ပါပြီ သခင်လေး။ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်အချိန်မဆို ထွက်ခွာနိုင်ပါတယ် ခင်ဗျာ။”

“ကောင်းပြီ... ငါတို့ ရာထူးခန့်အပ်လွှာ ရောက်လာတာနဲ့ ချက်ချင်း ခရီးစတင်ကြမယ်။”

“ဒါ့အပြင် ရထားလုံးတွေနဲ့ ရိက္ခာအမြောက်အမြားကို ထပ်မံဝယ်ယူဖို့ ပြင်ဆင်ထားလိုက်ပါ။ လမ်းခရီးမှာ ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းမယ့်သူတွေ ရှိလိမ့်မယ်။”

ဝမ်ကျင်းသည် နန်ယန်စီရင်စုသို့ မရောက်ရှိမီ လမ်းခရီးအတွင်း စနစ်မှ မဲနှိုက်ရရှိထားသော စစ်သည်တော်များကို ဆင့်ခေါ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ သို့မှသာ ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် မိမိ၏ စစ်အင်အားကို ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

“အမိန့်အတိုင်းပါ ခင်ဗျာ။”

ဤသည်မှာ အာပေါင်ညီအစ်ကိုများ၏ ကောင်းမွန်သောအချက် ဖြစ်၏။ မည်သည့်အရာပဲ ဖြစ်ပျက်ပါစေ၊ ၎င်းတို့သည် မည်သည့်အရာကို မေးမြန်းရမည်၊ မည်သည့်အရာကို မမေးရမည်ကို သိရှိကြပြီး နှုတ်လုံကြပေသည်။

ဝမ်ကျင်း ခေါ်ယူပျိုးထောင်ထားသော သိုင်းလောကမှ သိုင်းပညာရှင် တစ်ရာနီးပါးအနက် ဤညီအစ်ကိုနှစ်ဦးမှာ သူ၏ အယုံကြည်ရဆုံးသော သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် သိုင်းပညာတွင် အထက်မြက်ဆုံး မဟုတ်ကြသော်လည်း ထိုလူအုပ်ကြီး၏ ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။