အခန်း ၁၆

အခန်း (၁၆)

ဖိတ်ကြားခြင်း

ဝမ်ကျင်းနှင့် စီမာယီတို့ စီရင်စုမင်းကြီးရုံးတော်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် အိမ်တော်တစ်ခုလုံးမှာ မီးရောင်စုံများဖြင့် ထိန်ထိန်လင်းနေပြီး လူသူများဖြင့် စည်ကားလှုပ်ရှားနေကာ၊ အစေခံများနှင့် အိမ်စေမိန်းမပျိုလေးများသည် လိပ်ပြာငယ်များအလား ဟိုဟိုဒီဒီ သွားလာလှုပ်ရှားရင်း အရာရာကို ပြင်ဆင်မွမ်းမံနေကြသည်။

ဤသည်မှာ စီရင်စုမင်းကြီး ရာထူးတက်လာပြီးနောက်ပိုင်း ပထမဦးဆုံး ကျင်းပသည့် တည်းခင်းဧည့်ခံပွဲဖြစ်ကြောင်း ၎င်းတို့ သိရှိကြပေသည်။ အလုပ်ကို ကောင်းမွန်စွာ ဆောင်ရွက်နိုင်လျှင် ဆုလာဘ်များ ရမရကို မသိနိုင်သော်လည်း၊ အမှားအယွင်း တစ်စုံတစ်ရာ ရှိခဲ့ပါကမူ သေချာပေါက် အပြစ်ပေးအရေးယူခံရမည် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ အစေခံများကို နှိပ်စက်တတ်သူ မဟုတ်သော်လည်း၊ အမှားအယွင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာပါက ဘယ်သောအခါမှ လျစ်လျူရှု ခွင့်လွှတ်တတ်သူ မဟုတ်ချေ။

အိမ်တော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် ဝမ်ကျင်းသည် အစေခံများကို အသည်းအသန် အမိန့်ပေးညွှန်ကြားနေသည့် အာပေါင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းလိုက်မိတော့သည်။ နန်ယန်စီရင်စုသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက အိမ်တော်အတွင်း၌ သင့်တော်သော အိမ်တော်ထိန်းတစ်ဦး မရှိသေးသဖြင့် အာပေါင်ကသာ ဤရာထူးနေရာတွင် ယာယီ တတာဝန်ထမ်းဆောင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

အာပေါင်သည် သစ္စာရှိပြီး သတ္တိပြောင်မြောက်သော်လည်း စိတ်ရှည်စေ့စပ်မှု မရှိလှပေ၊ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်ပြီး မိမိအလိုဆန္ဒအတိုင်းသာ တစ်ဇွတ်ထိုး ပြုမူတတ်သူ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် အိမ်တော်ထိန်းတစ်ဦး၏ တာဝန်ဝတ္တရားများကို ထမ်းဆောင်ရန် လုံးဝ မသင့်တော်ချေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အာဟုက ပိုမိုစွမ်းဆောင်ရည် ရှိပေသည်။ သူသည် တည်ငြိမ်ပြီး စေ့စပ်သေချာကာ အလုပ်လုပ်ရာတွင်လည်း စနစ်တကျ ရှိလှသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် သူသည် ဝမ်ကျင်း၏ လက်အောက်ရှိ သိုင်းလောကသားများ၏ ခေါင်းဆောင်ရာထူးကို ခိုင်မာစွာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် လွန်စွာ ထူးချွန်ထက်မြက်လွန်းလှသည်။ သူ့ကို သာမန်အိမ်တော်ထိန်းတစ်ဦးအဖြစ် ခန့်အပ်ထားခြင်းသည် သူ၏ အရည်အချင်းကို ဖြုန်းတီးရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။ သူသည် နောင်အနာဂတ်တွင် ဝမ်ကျင်း၏ လျှို့ဝှက်ထောက်လှမ်းရေးတပ်ဖွဲ့၏၏ အကြီးအကဲ ဖြစ်လာမည့်သူ မဟုတ်ပါလား။

ကြည့်ရသည်မှာ သင့်တော်မည့် အိမ်တော်ထိန်းတစ်ဦးကို ထပ်မံရှာဖွေရန် လိုအပ်နေသေးပုံရသည်။

"အာပေါင်... ဒီကိုလာစမ်း"

ဝမ်ကျင်းက အာပေါင်ကို လက်ဝှေ့ယမ်း၍ ခေါ်လိုက်သည်။

အာပေါင်သည် ထိုအသံကို ကြားလျှင် ကမန်းကတန်း ပြေးလွှားရောက်ရှိလာပြီး "သခင်လေး... ပြန်ရောက်လာပြီပဲ" ဟု ဆိုလိုက်၏။

"အင်း... ဖိတ်စာတွေအားလုံး ပေးပို့ပြီးပြီလား။"

ဝမ်ကျင်းသည် ရာထူးအသစ် တက်လာသော အရာရှိတစ်ဦး၏ အမည်နာမဖြင့် ဒေသခံ အထင်ကရ ပုဂ္ဂိုလ်များကို ဖိတ်ကြားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ပို့ပြီးပါပြီ ခင်ဗျာ စီရင်စုတစ်ခုလုံးမှာရှိတဲ့ ဩဇာကြီးမိသားစုတွေနဲ့ အရာရှိကြီးငယ်တွေ အားလုံးဆီကို ဖိတ်စာတွေ အပြည့်အဝ ပေးပို့ထားပြီးပါပြီ။"

"လက်အောက်ခံ ခရိုင်အသီးသီးက အုပ်ချုပ်ရေးမှူးတွေလည်း အစောကြီးကတည်းက ရောက်ရှိနေကြပါပြီ။ အရှင်မင်းကြီး ၎င်းတို့ကို တွေ့ဆုံလိုပါသလား"

"မလောပါနဲ့ဦး... ငါ အဝတ် အရင်လဲလိုက်ဦးမယ်။"

...ရေချိုးသန့်စင်ပြီး အဝတ် လဲပြီးနောက်၊ ဝမ်ကျင်းသည် နန်းဆောင်မဏ္ဍပ်ထက်မှနေ၍ ပင်မတံခါးကြီးအတွင်းသို့ တဖွဲဖွဲ ဝင်ရောက်လာကြသော ဧည့်သည်တော်များကို ကြည့်ရှုရင်း၊ လက်ဆောင်ပစ္စည်းများ ကြေညာသံကို သက်တောင့်သက်သာဖြင့် မျက်စိမှိတ် နားဆင်နေခဲ့သည်။

"ဝူမိသားစုခေါင်းဆောင်မှ ဂုဏ်ပြုအပ်ပါသည် ကျောက်စိမ်းပြားဝိုင်း တစ်စုံ၊ နှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိ လူဝံမြစ် ဆယ်မြစ်..."

"ကျန်းမိသားစုခေါင်းဆောင်မှ ဂုဏ်ပြုအပ်ပါသည် တောက်ပသော ပုလဲရတနာ နှစ်လုံး၊ ရွှေမြင်းရုပ် တစ်စုံ၊ သွေးသန္တာကျောက် တစ်စုံ..."

အာဟုသည် ဝမ်ကျင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ရပ်တန့်လျက် အဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာသော အာပေါင်၏ ကြေညာသံများကို ကြားရသောအခါ နှုတ်ခမ်းကို မသက္ကာသလို သပ်လိုက်မိပြီး "ငါတို့ နန်ယန်စီရင်စုက ဆင်းရဲတယ်ဆိုတာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လက်ဆောင်တွေ အများကြီး ပေးနိုင်ရတာလဲ..." ဟု ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

စီမာယီသည် ထိုစကားကို ကြားလျှင် ခေါင်းခါယမ်းလျက် "နန်ယန်စီရင်စုရဲ့ အစိုးရရုံးတော်က ဆင်းရဲတယ်၊ သာမန်ပြည်သူတွေလည်း ဆင်းရဲတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒေသခံ ဩဇာကြီးမိသားစုတွေကတော့ ဘယ်တော့မှ မဆင်းရဲဘူးကွ" ဟု ပြောကြားလိုက်သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်ပြီး "သွားကြစို့ စီမာယီ... ငါနဲ့အတူ ဂုဏ်ပြုစားပွဲဆီ လိုက်ခဲ့ပါဦး" ဟု ဆိုလိုက်၏။

အရက်ခွက်များကို မြှောက်၍ တစ်လှည့်စီ ဂုဏ်ပြုသောက်ကြပြီးနောက်၊ အားလုံး၏ ချီးမွမ်းဂုဏ်ပြုစကားများကို နားဆင်ပြီးချိန်တွင် ဝမ်ကျင်းသည် စီမာယီကို ဦးဆောင်ကာ စာကြည့်ဆောင်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာပြီး အာဟု၏ လက်ထဲသို့ စာရွက်တစ်ရွက် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"သွားချေ... ဒီစာရင်းထဲက လူတွေကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သီးသန့် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပါ။ လူတစ်ယောက် ထွက်သွားရင် နောက်တစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း သွင်းခဲ့။ ဩော်... ပြီးတော့ ရှန်ဆန်းကိုပါ ရှာပြီး ခေါ်ခဲ့ဦး။"

"လက်အောက်ငယ်သား နားလည်ပါပြီ"

ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ယခင်ဘဝက ကော်ပိုရိတ်ကုမ္ပဏီကြီးများ၏ လူတွေ့အင်တာဗျူးခြင်းစနစ်ကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် အနားယူ တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်လိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်ကာ စိတ်ကူးများကို စနစ်တကျ ပြင်ဆင်လိုက်၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စီမာယီသည် ဝန်ရှန့် ပံ့ပိုးပေးထားသော ဩဇာကြီးမိသားစုအသီးသီး၏ အခြေခံအချက်အလက် မှတ်တမ်းများကို လှန်လှောကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် အာဟုသည် အဖိုးတန် ပိုးထည်ဝတ်စုံများကို ဆင်ယင်ထားသည့် ဝဖြိုးသော လူတစ်ဦးကို ဦးဆောင်ခေါ်ယူလာခဲ့သည်။ ထိုသူသည် အဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် ဝမ်ကျင်းကို ဦးစွာ ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုလိုက်၏။

"နန်ယန်စီရင်စုရဲ့ နယ်စားမင်းကြီးအဖြစ် ရာထူးသက်ရောက်လာတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်အပ်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး။ အရှင်မင်းကြီးလို ထူးချွန်ထက်မြက်တဲ့ အရာရှိကြီးတစ်ဦးကို ရရှိတာဟာ ကျွန်ုပ်တို့ နန်ယန်ပြည်သူတွေအတွက် တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ ကံကောင်းခြင်း မင်္ဂလာတစ်ပါးပါပဲ"

ဝမ်ကျင်းသည် ထိုသူကို ထူမည့်အမူအရာဖြင့် လက်တစ်ဖက်ကို ပင့်မြှောက်လိုက်ပြီး "ဝူမိသားစုခေါင်းဆောင်... ဤမျှအထိ ယဉ်ကျေးနေဖို့ မလိုပါဘူး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး နေရာယူပါဦး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

စကားပြောဆိုနေစဉ်အတွင်း စီမာယီသည် စာရွက်စာတမ်းပုံကြီးထဲမှ ဝူမိသားစုနှင့် သက်ဆိုင်သည့် မှတ်တမ်းစာအုပ်ငယ်လေးကို ထုတ်ယူကာ ဝမ်ကျင်းထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ဤဝူမိသားစုသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ရာခန့်က မဟာကျင်းမင်းဆက်၏ ဝူဧကရာဇ်သည် ယွဲ့ပြည်နယ်ကို နယ်မြေချဲ့ထွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့စဉ်က ကျင်ကျိုးပြည်နယ်မှ ပြောင်းရွှေ့အခြေချလာခဲ့သည့် ‘ကျင်ကျိုးဝူမိသားစု’ ၏ မျိုးနွယ်စုခွဲတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

လက်ရှိအချိန်ရှိ ဩဇာကြီးမားလှသော မိသားစုကြီးများအနက် ၎င်းတို့သည် ‘မဟာမိသားစုကြီးငါးစုနှင့် ထိပ်တန်းမျိုးနွယ်စုခုနစ်စု’ ကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် မပါဝင်သော်လည်း၊ နှစ်ပေါင်းရာချီသော အမွေအနှစ်များ ရှိနေကာ မျိုးဆက်အလိုက် အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများနှင့် ပညာတတ်အကျော်အမော် အများအပြား ပေါ်ထွက်ခဲ့သဖြင့် ရှေ့တန်းမှ ဦးဆောင်နေသည့် မျိုးနွယ်စုကြီးတစ်ခု ဖြစ်တည်း။

နန်ယန်စီရင်စုရှိ ဤဝူမိသားစုခွဲသည် စီရင်စုတစ်ခုလုံးအတွင်းရှိ စားသောက်ဆိုင်များ၊ အပေါင်ဆိုင်များ၊ ဆန်ဂိုဒေါင်များနှင့် အထည်ဆိုင်များကဲ့သို့သော စီးပွားရေးလုပ်ငန်း အများစုကို လက်ဝါးကြီးအုပ် ထိန်းချုပ်ထားလေသည်။

ဝမ်ကျင်းသည် မိမိလက်ထဲရှိ စာအုပ်ငယ်ကို ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းမော့ကာ ပြောကြားလိုက်သည်။ "ဝူမိသားစုခေါင်းဆောင်... ငါအရာရှိက နန်ယန်စီရင်စုကို အသစ်စက်စက် ရောက်ရှိလာတာ ဖြစ်တယ်။ ဒီနေ့ စီရင်စုတစ်ခုလုံးကို ကွင်းဆင်းစစ်ဆေးပြီးတဲ့နောက် ရုံးတော်ရဲ့ ဘဏ္ဍာရေးက ကျပ်တည်းနေပြီး ဆန်စပါးရိက္ခာလည်း လွန်စွာ ပြတ်လပ်နေတာကို တွေ့ရတယ်။ အကယ်လို့ ယွဲ့လူမျိုးတွေသာ ကျူးကျော်လာခဲ့ရင် နန်ယန်တစ်ခုလုံး ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒုက္ခနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ် ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဝူမိသားစုခေါင်းဆောင်အနေနဲ့ ငါအရာရှိကို ဘယ်လိုမျိုး လမ်းညွှန်အကြံပြုချင်ပါသလဲ။"

လက်ရှိ ဝူမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သူ ‘ဝူကျစ်’ သည် ဧကန်မုချ လူအတစ်ဦး မဟုတ်ချေ။ သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက မိမိ၏ ညီအစ်ကိုရင်း အများအပြားကြားမှ မိသားစုခေါင်းဆောင် ရာထူးနေရာကို လုယူနိုင်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး၊ ဝူမိသားစု၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကိုလည်း ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုများ ရရှိအောင် စီမံခန့်ခွဲနိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် နယ်စားမင်းကြီး၏ စကားကို ကြားသည်နှင့် ယင်း၏ လေးနက်သော အဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိနားလည်သွားတော့သည်။

စီရင်စုမင်းကြီးအိမ်တော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကတည်းက ဝူကျစ်သည် ခိုင်ခံ့သော သံချပ်ကာဝတ်စုံများကို ဆင်ယင်ထားသည့် အထူးရွေးချယ်ထားသော စစ်သည်တော်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

သူကိုယ်တိုင်လည်း သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်ထားသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မဟာသိုင်းပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး မဟုတ်သော်လည်း အခြေခံအမြင်ကတော့ ရှိပေသည်။ ထိုစစ်သည်တော်များသည် ‘ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်းအဆင့်’ သို့ ရောက်ရှိထားသည့် သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့ ဝတ်ဆင်ထားသော သန့်စင်ပြီးသံချပ်ကာဝတ်စုံများဖြင့် ဆိုပါက... မိမိမိသားစု၏ တံခါးစောင့်နှင့် အိမ်တော်ထိန်းတို့ ခန့်မှန်းထားသကဲ့သို့ ‘ကန်းချီအဆင့်’ သို့ ရောက်ရှိနေသည့် လူငယ်စစ်သူကြီးတစ်ဦးကသာ ဦးဆောင်လာခဲ့လျှင်...

စီရင်စု၏ စစ်သည်တော် နှစ်သိန်းပင် လိုအပ်မည် မဟုတ်ချေ၊ ဤလူအနည်းငယ်မျှဖြင့်ပင် နန်ယန်စီရင်စုအတွင်းရှိ ဩဇာကြီးမိသားစုအားလုံးကို တစ်နွယ်ငင် တစ်စင်ပါ သုတ်သင်ချေမှုန်းပစ်ရန် လုံလောက်ပေသည်။

ထို့အပြင် ဤလူငယ်နယ်စားမင်းကြီး၏ နောက်ကွယ်တွင် မဟာအမတ်ကြီးသုံးပါး ရာထူးကို ထမ်းဆောင်ခဲ့ဖူးသည့် ဥပဒေပြုရေးဝါဒဂိုဏ်း၏ မဟာပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး ဆရာအဖြစ် တည်ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

ယနေ့ခေတ် နန်းတွင်း၌ ဥပဒေပြုရေးဝါဒဂိုဏ်း၏ အရှိန်အဝါမှာ ရှေးယခင်ကလောက် မတောက်ပတော့သော်လည်း၊ တိုင်းပြည်တစ်ဝန်းလုံးရှိ တရားစီရင်ရေးနှင့် ဥပဒေရေးရာဌာန အများစုတွင် ဥပဒေပြုရေးဝါဒဂိုဏ်းဝင် တပည့်များကသာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ လုံးဝ လျစ်လျူရှု၍မရသော အင်အားကြီးမားလှသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခု ဖြစ်တည်း။

‘မဟာမိသားစုကြီးငါးစုနှင့် ထိပ်တန်းမျိုးနွယ်စုခုနစ်စု’ ကဲ့သို့သော ဘီလူးကြီးများမှလွဲ၍ မည်သူကမျှ ထိုကဲ့သို့သော ဝါဒဂိုဏ်းကြီးများ၏ အထက်တန်းလွှာ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများကို ရင်ဆိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့အပြင် ဤလူငယ်နယ်စားမင်းကြီးသည် ‘လန်ယာဝမ်မိသားစု’ ၏ သွေးမျိုးဆက်ခွဲမှ ဆင်းသက်လာသူလည်း ဖြစ်သည်။ ထိပ်တန်းသွေးမျိုးဆက်က ရှိနေပြီးဖြစ်ရာ နောင်တစ်ချိန်တွင် ပင်မမျိုးနွယ်စုကြီးနှင့် မည်သည့်အချိန်တွင် ပြန်လည်ပူးပေါင်းသွားမည်ကို မည်သူမျှ ကြိုတင်မသိနိုင်ချေ။

သူ့ကို ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ရမည့် တန်ဖိုးမှာ ကြီးမားလွန်းလှသည်။ ထို့ကြောင့် တောင်းဆိုချက်များက လွန်လွန်ကဲကဲ မဖြစ်သရွေ့ သူ ဘယ်သောအခါမှ ငြင်းပယ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် ချက်ချင်းပင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ရိုသေစွာဖြင့် လျှောက်တင်လိုက်သည်။ "နယ်စားမင်းကြီးကို တင်ပြအပ်ပါတယ်... ကျွန်ုပ်တို့ ဝူမိသားစုသည် ဒီနေရာတွင် အခြေချနေထိုင်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းရာချီ ရှိခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဒီမြေကို မိမိတို့၏ ဇာတိချက်ကြွေ မြေအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီး ဖြစ်ပါသည်။ အခု မိမိတို့၏ ဇာတိမြေသည် ဘေးအန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပြီဖြစ်လို့ ကျွန်ုပ်တို့ ဝူမိသားစုအနေနဲ့ ဧကန်မုချ လက်ပိုက်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"ကျွန်ုပ်အနေနဲ့ ဝူမိသားစုတစ်ခုလုံးကို ကိုယ်စားပြုပြီး စပါးရိက္ခာ ရှို့ ငါးထောင် နဲ့ ငွေသား လန်တစ်သောင်း ကို လှူဒါန်းပံ့ပိုးပေးဖို့ အသင့်ရှိပါတယ်"

ဝမ်ကျင်းသည် ထိုစကားကို ကြားလျှင် ရင်ထဲ၌ အံ့အားသင့်သွားရတော့သည်။ ဗုဒ္ဓေါ... ဒါက အမှန်တကယ်ကို ရိုးသားဖြောင့်မတ်တဲ့ စိတ်ရင်းပဲ၊ စပါးရိက္ခာ ငါးထောင်ရှို့ဆိုတာ ခေတ်သစ် အလေးချိန်ယူနစ်တွေနဲ့ တွက်ချက်မယ်ဆိုရင် အနောက်ဟန်မင်းဆက်ရဲ့ ‘ရှို့’ စံနှုန်းအရ ကျင်ပေါင်း သုံးသိန်းခန့် ရှိပေလိမ့်မည်။ ငွေစင်တစ်လန်သည်လည်း ခေတ်သစ်ကာလ တန်ဖိုးအရ ဆုန်မင်းဆက်ရဲ့ ငွေကြေးတန်ဖိုးအရဆိုပါက ယွမ်ငွေ ၇၀၀ ခန့်နှင့် ညီမျှပေသည်။ အလွန်ကောင်းပေသည်၊ လွန်စွာ အခြေအနေကို နားလည်တတ်ပေသည်။ ဤမျှလောက်များပြားသော ရိက္ခာနှင့် ငွေကြေးကို လှူဒါန်းခြင်းသည် ဝူမိသားစုအတွက်ပင်လျှင် သေးငယ်သော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် မေးခွန်းထုတ်စရာ ရှိလာသည်မှာ... ဝူမိသားစုက မည်သည့်အရာကို ပြန်လည်အလိုရှိနေသနည်းဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ကျင်းသည် နွေးထွေးသော အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်ယင်လိုက်ပြီး

"ဝူမိသားစုခေါင်းဆောင်က တိုင်းပြည်နဲ့ မိမိဇာတိမြေအပေါ် တကယ်ကို သစ္စာစောင့်သိတတ်တာပဲ။ ငါအရာရှိအနေနဲ့ မင်းရဲ့ နက်ရှိုင်းလှတဲ့ စိတ်ရင်းမှန်ကို အပြည့်အဝ ခံစားရပါတယ်"

ဝူကျစ်ကလည်း "တိုင်းပြည်ကို တာဝန်ထမ်းဆောင်ခွင့်ရတာ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ ဂုဏ်ယူမှုတစ်ရပ်ပါပဲ" ဟု ပြန်လည်လျှောက်တင်လိုက်သည်။

"အရမ်းကောင်းတယ် ထို့အပြင် ငါ့ရဲ့ အိမ်တော်အတွင်းမှာလည်း ကုန်သွယ်မှုအတတ်ပညာမှာ လွန်စွာ အားကိုးရပြီး ထူးချွန်တဲ့သူတစ်ယောက် ရှိနေတယ်။" သူသည် လက်ကို မြှောက်ကာ ရှန်ဆန်းကို ရှေ့သို့ တက်လာရန် အချက်ပြလိုက်ပြီး "ဝူမိသားစုခေါင်းဆောင်အနေနဲ့ သူ့ကို နည်းလမ်းအချို့ လမ်းညွှန်ပြသပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဝူကျစ်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူလက်ခံလိုက်တော့သည်။ ဤသည်မှာ မိမိတို့ ဝူမိသားစု၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်း ဝေစုအချို့နှင့် ကုန်သွယ်မှုလမ်းကြောင်းများကို ခွဲဝေယူလိုခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းမွန်စွာ သိရှိထားသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အပေးအယူဟူသည် ဆုံးရှုံးမှုရှိမှ ရရှိမှု ရှိစမြဲ မဟုတ်ပါလား။ သူသည် နယ်စားမင်းကြီးက အရာရာကို တောင်းဆိုလာမည်ကို မကြောက်ချေ၊ ဘာမျှမတောင်းဆိုဘဲ နေမည်ကိုသာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အချို့အရာများကို လက်ခံရရှိရန်အတွက် အချို့အရာများကို စွန့်လွှတ်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။ ဤသည်မှာ အစိုးရရုံးတော်နှင့် ဒေသခံ ဩဇာကြီးမိသားစုများအကြား ရှိနေသည့် နှုတ်ဆိတ်ထားသော နားလည်မှုပင် ဖြစ်တည်း။

ထို့နောက်တွင်မူ ဟွမ်မိသားစု၊ ကျန်းမိသားစု၊ လျိုမိသားစုနှင့် အခြားသော မိသားစုခေါင်းဆောင်များလည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဆွေးနွေးရန် ရောက်ရှိလာကြတော့သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် စားပွဲပေါ်တွင် ပုံကျနေသည့် ထူထဲသော စာအုပ်ငယ်ပုံကြီးကို ကြည့်ရှုရင်း ကျေနပ်အားရသော အပြုံးကို ဖော်ပြလိုက်မိသည်။ ဤသည်မှာ ထိုလူများထံမှ သူ အောင်မြင်စွာ ညှစ်ထုတ်ယူနိုင်ခဲ့သည့် လာဘ်လာဘများပင် ဖြစ်တည်း။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ရရှိမှုများသည် အလကားရခဲ့ခြင်းလား။ ဧကန်မုချ မဟုတ်ပေ။

ဝမ်ကျင်းသည် ယခုနှစ်အတွက် နန်းတွင်းသို့ ပညာတတ်ကျွမ်းကျင်သူများ အဆိုပြုထောက်ခံခွင့်များကို အလဲအထပ် ပြုလုပ်ပေးခဲ့ရပြီး၊ ယခင်စီရင်စုမင်းကြီးကျိုး ချမှတ်ထားခဲ့သော ဩဇာကြီးမိသားစုများ၏ မြေယာမတရားသိမ်းပိုက်မှု ကန့်သတ်ချက်များကို ပယ်ဖျက်ပေးခဲ့ကာ၊ နယ်စပ်ကုန်သွယ်ရေး ပိတ်ပင်မှုများကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည့်အပြင်၊ အစိုးရ၏ ဆန်စပါး၊ ဆား၊ သံ နှင့် အထည်အလိပ်များအပေါ် သတ်မှတ်ထားသော စျေးနှုန်းထိန်းချုပ်မှု စနစ်များကိုပါ စွန့်လွှတ်ပေးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် နန်းတွင်းအစိုးရ၏ အမည်နာမကို အသုံးပြု၍ ၎င်းတို့အတွက် ‘မီးစိမ်းပြ’ ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ဤနည်းလမ်းအားဖြင့် ၎င်းတို့သည် ငွေကြေး၊ ရိက္ခာနှင့် မြေယာများကို ပိုမိုအတင့်ရဲစွာ သိမ်းပိုက်လာနိုင်ကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ သာမန်အရပ်သားပြည်သူများကို ပိုမိုရက်စက်စွာ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်လာနိုင်ကာ၊ ပြင်ပမှ ရန်သူများနှင့်လည်း ပိုမိုလွယ်ကူစွာ ပူးပေါင်းလာနိုင်ကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဝမ်ကျင်းက ဂရုစိုက်ပါသလား။ သူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

အစောပိုင်းကာလတွင် စစ်တပ်ကို အလျင်အမြန် တည်ဆောက်နိုင်ရန်အတွက် လိုအပ်သော အရင်းအမြစ်များကို ရရှိနိုင်သရွေ့၊ ထိုဒေသခံ ဩဇာကြီးမိသားစုများ၏ အကူအညီဖြင့် ခိုင်မာသော ကုန်သွယ်မှုလမ်းကြောင်းများကို တည်ဆောက်နိုင်သရွေ့... နောင်အချိန်ကျလျှင် ‘အိမ်နီးနားချင်းက ဆန်ရိက္ခာတွေ စုဆောင်းထားပြီး မိမိက လှံနဲ့ဓားတွေကို စုဆောင်းထားရင်’ ၎င်းတို့ပိုင်ဆိုင်သမျှ အရာရာတိုင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် မိမိ၏ လက်ဝါးတွင်းသို့ သေချာပေါက် ရောက်ရှိလာမည် မဟုတ်ပါလား။