အခန်း ၁၇

အခန်း (၁၇)

ဆင်းရဲဒုက္ခ

ဝမ်ကျင်းသည် ဩဇာကြီးမိသားစုအသီးသီးနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် လက်အောက်ခံခရိုင်အသီးသီးမှ ခရိုင်မင်းများကို ထပ်မံဆင့်ခေါ်ကာ ခရိုင်တစ်ခုချင်းစီ၏ ယေဘုယျအခြေအနေများကို မေးမြန်းစုံစမ်းခဲ့ပြီး လိုအပ်ချက်အရ ငွေကြေး၊ ရိက္ခာနှင့် စစ်လက်နက်ပစ္စည်းအချို့ ခွဲဝေချထားပေးရန် သဘောတူညီခဲ့သည်။

သူ၏အုပ်ချုပ်မှုအောက်ရှိ ခရိုင်များ၏ အခြေအနေမှာ ကောင်းမွန်ခြင်းမရှိပေ။ ဆန်စပါးရိက္ခာနှင့် ငွေကြေးပြတ်လပ်မှုများ ရှိနေပြီး ကျေးရွာအများအပြားတွင် လမ်းပျောက်နေသော အရပ်သားပြည်သူများသည် အသက်ရှင်သန်နိုင်ရေးအတွက် ဓားပြများအဖြစ်သို့ မကြာခဏ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ခရိုင်မြို့တော်များတွင်ပင်လျှင် လူတို့သည် အသက်ရှင်သန်ရန် လမ်းစတစ်ခုရှာဖွေနိုင်ရေးအတွက် မိမိတို့၏ သားသမီးများကို ရောင်းချနေကြရရှာသည်။

ကွန်ဖူးရှပ်အယူဝါဒလမ်းစဉ် ပညာတတ်တစ်ဦးဖြစ်သော လူငယ်ခရိုင်မင်းတစ်ဦးဆိုလျှင် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါး၍ သေဆုံးနေကြရသော ပြည်သူတို့၏အကြောင်းကို ပြောဆိုရင်း မျက်ရည်များပင် ကျဆင်းလာကာ စိတ်နှလုံးထိခိုက်လျက် စကားသံများ တုန်ရင်နေခဲ့သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် အပြင်ပန်းအားဖြင့် သူ့ကို အားပေးစကားဆိုကာ သာမန်အရပ်သားပြည်သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများအတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်ရပါကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲ၌မူ ထိုအရာကို လေးလေးနက်နက် သဘောမထားခဲ့ပေ။ ထိုသူသည် ငွေကြေးနှင့် ရိက္ခာများကို ပိုမိုရရှိရန်အတွက် တမင်သက်သက် ဟန်ဆောင်ပြောဆိုနေခြင်း ဟုတ်မဟုတ်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

ခရိုင်အသီးသီးသို့ ခွဲဝေချထားပေးသော ငွေကြေးနှင့် ရိက္ခာများကို စီမာယီက အကြမ်းဖျင်းတွက်ချက်ပေးထားခြင်းဖြစ်ပြီး ပြည်သူများ ငတ်ပြတ်၍ သေဆုံးမသွားစေရန်သာ လုံလောက်သော်လည်း ဝမ်းဗိုက်ပြည့်ဝတင်းတိမ်နိုင်လောက်အောင်မူ မလုံလောက်ချေ။

အကြောင်းမူကား လူတို့သည် ငတ်မွတ်နေချိန်တွင် ဝမ်းဗိုက်ပြည့်ဝရန်သာ စဉ်းစားတတ်ကြသော်လည်း၊ တစ်ကြိမ်မျှ ဝမ်းဝသွားခဲ့ပါက ၎င်းတို့၏ အတွေးအခေါ်များသည် ပိုမိုရှုပ်ထွေးလာတတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် နောက်ဆုံးခရိုင်မင်းနှင့် စကားပြောဆိုပြီးနောက် အကြောဆန့်လိုက်ရာ ထိုအမူအရာမှာ လွန်စွာ အကြည့်ရဆိုးလှသော်လည်း အဆောင်အတွင်းရှိ လူအားလုံးမှာ သူ၏ယုံကြည်စိတ်ချရသော လူယုံများသာဖြစ်သဖြင့် သူ၏ အရာရှိအရှိန်အဝါကို ထိန်းသိမ်းနေရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။

"အာဟု... သခင်ကြီး မာကျီကို ဒီကို ခေါ်ခဲ့စမ်း။"

"လက်အောက်ငယ်သား နားလည်ပါပြီ။" အာဟုသည် ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် နန်ယန်စီရင်စု၏ စစ်သေနာပတိဖြစ်သူ မာကျီသည် အာဟု၏နောက်မှနေ၍ အဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

မာကျီသည် အနည်းငယ်တွန့်ကြေနေသော သူ၏စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ဝတ်စုံကို သပ်ရပ်အောင်ပြင်ဆင်ကာ ဦးညွှတ်အလေးပြုလိုက်ပြီး "စီရင်စုမင်းကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်။" ဟု ဆိုလိုက်၏။

သူ၏အသံမှာ လေးနက်ပြီး ဟိန်းထွက်နေသော်လည်း သူ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားလျော့မှုများကိုမူ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ အမာရွတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သူ၏တည်ကြည်ပြတ်သားသော မျက်နှာထက်တွင် ဖော်ပြရခက်လှသော ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုရိပ်များ ထင်ဟပ်နေခဲ့သည်။

သူ အဆောင်အတွင်းသို့ မဝင်ရောက်မီကပင် အပြင်ဘက်ရှိ တည်းခင်းဧည့်ခံပွဲ၌ အခွင့်ထူးခံ ဂုတ်သွေးစုတ်ဖောက်သည်များသည် ဝမ်ကျင်းထံမှ ရရှိခဲ့သော အခွင့်အရေးများနှင့် စီရင်စုမင်းကြီးဟောင်းကျိုး ချမှတ်ထားခဲ့သော ထိန်းချုပ်မှုဘောင်များကို မည်သို့ ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ကြောင်း ဝမ်းသာအားရ ဆွေးနွေးနေကြသံများကို ကြားသိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သူသည် ရင်ထဲ၌ အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းကြေကွဲမိသလို သခင်ကြီးကျိုးအတွက်လည်း မတရားဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ သခင်ကြီးကျိုးသာ ထိုစဉ်အခါက ယခုကဲ့သို့ အလျှော့ပေး စေ့စပ်ခဲ့မည်ဆိုပါက ရာထူးတာဝန်ထမ်းဆောင်ဆဲကာလတွင် "ရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်ခြင်း" ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းတို့ ယခင်က ကြိုးပမ်းအားထုတ်ခဲ့သမျှအရာများသည် မည်သို့အကျိုးရှိတော့မည်နည်း။ သာမန်အရပ်သားပြည်သူများသည် ပိုမိုဆင်းရဲနွမ်းပါးလာကာ ပိုမိုဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုများကို ခံစားရတော့မည်ဖြစ်ပြီး၊ အစိုးရရုံးတော်၏ ဒေသန္တရနယ်မြေများအပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာလည်း ပိုမိုခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ကျင်းသည် မာကျီ၏မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲကို ကြည့်ရုံဖြင့် မိမိနှင့် ဩဇာကြီးမိသားစုများအကြား ပြုလုပ်ခဲ့သော အပေးအယူများကို သိရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ဤကိစ္စကို ဖုံးကွယ်ထားရန် စိတ်ကူးမရှိခဲ့ပေ။

ရိုးရှင်းကြမ်းတမ်းလှသည်ဟု ထင်ရသော ဤသိုင်းပညာရှင်တွင် ပြည်သူကို ငဲ့ညှာတတ်သော ကရုဏာစိတ်ထား ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ဝမ်ကျင်း မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် ဧကန်မုချ သခင်ကြီးကျိုး၏ သစ္စာရှိနောက်လိုက်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် သူသည် သခင်ကြီးကျိုးနှင့်အတူ အဘယ်ကြောင့် ရှင်းလင်းဖယ်ရှားခြင်း မခံခဲ့ရပါသနည်း။

ဝမ်ကျင်းသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ စားပွဲပေါ်မှ မာကျီ၏ ကိုယ်ရေးရာဇဝင် မှတ်တမ်းစာအုပ်ငယ်ကို ယူဆောင်၍ လှန်လှောကြည့်ရှုလိုက်သည်။

မာကျီသည် သာမန်အရပ်သားမျိုးနွယ်မှ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်ပြီး ငယ်စဉ်ကတည်းကပင် ဗီဇအလျောက် ‘မဟာနတ်အင်အား’ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ သိုင်းပညာကျင့်ကြံခြင်းတွင် အနည်းငယ်မျှ ကြိုးစားရုံဖြင့် အဆပေါင်းများစွာ ထူးချွန်သည့် အကျိုးရလဒ်များကို ရရှိခဲ့သည်။ သူ အရွယ်ရောက်လာသောအခါ ‘မဟာကျင်းသိုင်းပညာကျောင်းဆောင်’ ၏ စစ်ဆေးမှုများကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပြီး ထိုနေရာ၌ စစ်ဗျူဟာမြောက် ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ နက်ရှိုင်းစွာ အားကိုးချီးမြှောက်မှုကို ခံခဲ့ရကာ စစ်မြေပြင်သုံး သိုင်းပညာများနှင့် စစ်သည်တော်တပ်ဖွဲ့ဆိုင်ရာ စစ်ဗျူဟာများကို သင်ကြားခွင့်ရခဲ့သည့်အပြင် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ရာထူးတစ်ခုအတွက်ပါ အဆိုပြုထောက်ခံခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

သူသည် မျှော်လင့်ချက်များနှင့်အညီ ထူးချွန်ထက်မြက်သော စွမ်းရည်များကို ပြသနိုင်ခဲ့သော်လည်း အခြားသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကဲ့သို့ အလုပ်မလုပ်ဘဲ လစာအလကားယူခြင်း၊ စစ်အသုံးစရိတ်များကို အလွဲသုံးစားပြုခြင်း သို့မဟုတ် အရပ်သားအပြစ်မဲ့ပြည်သူများကို သတ်ဖြတ်၍ စစ်ကောင်းမှုပြုသည်ဟု အထက်သို့ လိမ်လည်တင်ပြခြင်း စသည့် ယုတ်မာမှုများကို ပြုလုပ်ရန် ငြင်းဆင်ခဲ့သဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဖယ်ကြဉ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ နန်ယန်စီရင်စု၏ နယ်စပ်ဒေသသို့ ပြောင်းရွှေ့ခြင်း ခံရပြီးနောက်မှသာ စီရင်စုမင်းကြီးကျိုး၏ အလေးအမြတ်ပြုမှုကို ခံရပြီး စစ်သေနာပတိရာထူးသို့ တိုးမြှင့်ခန့်အပ်ခြင်း ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး မာကျီကို ကြည့်ကာ ပြောကြားလိုက်သည်။

"မင်း သိလား... ရုံးတော်ရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲမှာ ငွေသား ဘယ်လောက်ကျန်သေးလဲဆိုတာ။ ဆန်စပါးရိက္ခာကော ဘယ်လောက်ရှိသေးလဲ။ ဆောင်းဦးရိတ်သိမ်းချိန်မတိုင်ခင် စစ်ရိက္ခာနဲ့ လစာမရရှိဘဲ ငတ်မွတ်နေရမယ့် စစ်သည်တော် အရေအတွက် ဘယ်လောက်တောင် ရှိနေပြီလဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား။"

မာကျီသည် ထိုစကားများကြောင့် မှင်တက်သွားရပြီး "အကယ်၍ စီရင်စုမင်းကြီးအနေနဲ့ စစ်သည်တော်တွေရဲ့ ရိက္ခာကုန်ကျစရိတ်အတွက် စိုးရိမ်နေတယ်ဆိုရင် စစ်သည်အချို့ကို ယာယီအနားပေးပြီး နေရပ်ပြန်ကာ လယ်ယာစိုက်ပျိုးစေနိုင်ပါတယ်။" ဟု လျှောက်တင်လိုက်သည်။

ဝမ်ကျင်းက ထိုစကားကို နှာခေါင်းရှုံ့လျက် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး "ဒါပေမဲ့ စီရင်စုရဲ့ စစ်သည်တော်တွေကို အနားပေးပြီးတဲ့နောက် ယွဲ့လူမျိုးတွေက ချဉ်းကပ်ကျူးကျော်လာခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"

"အကယ်၍ လစာနဲ့ ရိက္ခာတွေကို အမြဲတမ်း ဖြတ်တောက်ထားမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူက စစ်သားလုပ်ချင်တော့မှာလဲ။ စစ်သည်တော်တွေလည်း စားသောက်ရမယ်၊ သူတို့ရဲ့ မိသားစုတွေလည်း အသက်ရှင်ဖို့ ငွေနဲ့ရိက္ခာ လိုအပ်တယ်။ အကယ်လို့ သူတို့ကို အနားပေးလိုက်ရင် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်စုဆောင်းဖို့ကော လွယ်ကူပါ့မလား။"

"လက်နက်ကိုင်ဆောင်ထားပြီး လူသတ်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ လူတစ်စုက အသက်ရှင်သန်ဖို့ပဲ ကြိုးစားလာတဲ့အခါ ဘာဖြစ်လာမလဲ။ အခုအချိန်မှာ နေရာအနှံ့ လုယက်ဖျက်ဆီးနေတဲ့ ဓားပြတွေအားလုံးဟာ သာမန်လယ်သမားတွေချည်းပဲလို့ မင်း ထင်နေတာလား။ မြားပစ်အတတ်နဲ့ မြင်းစီးအတတ်မှာ ကျွမ်းကျင်ပြီး စစ်ဗျူဟာတွေ ဆင်နိုင်တဲ့ လယ်သမားမျိုးကို မင်း တစ်ခါဖူးရုံ တွေ့ဖူးလို့လား။"

"ဒီနေ့ ဩဇာကြီးမိသားစုတွေအားလုံး ဘာလို့ ငွေနဲ့ရိက္ခာတွေကို လိမ္မာယဉ်ကျေးစွာ အပ်နှံခဲ့ကြလဲဆိုတာ မင်း သိလား။ ဒါဟာ ငါက သူတို့အလိုရှိတာကို ပေးနိုင်လို့တင်မကဘူး... ငါတို့ရဲ့ စီရင်စုစစ်သည်တော် နှစ်သောင်းဟာ သူတို့ရဲ့ ဦးခေါင်းထက်မှာ ဆွဲချိတ်ထားတဲ့ သားသတ်ဓားတစ်စင်း ဖြစ်နေလို့ပဲ။"

"အကယ်၍ ငွေကြေးနဲ့ ရိက္ခာပြဿနာကြောင့် စီရင်စုအတွင်းက စစ်သည်တော်တွေ အားအင်ချိနဲ့ ပျက်စီးသွားမယ်ဆိုရင်... ဤနန်ယန်စီရင်စုဟာ ရုံးတော်ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်း နားလည်ရဲ့လား။"

ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏လေသံကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်စေလိုက်ပြီး မေးခွန်းများကြောင့် အံ့အားသင့်ကာ စကားမဆိုနိုင်ဖြစ်နေသော မာကျီကို ကြည့်၍ ပြောကြားလိုက်သည်။

"ဒီလိုလုပ်ဆောင်တာဟာ နောင်အနာဂတ်မှာ ပြဿနာတွေ သယ်ဆောင်လာလိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့အတွက် လက်ရှိ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ အခက်အခဲတွေကို ကျော်လွှားဖို့က ပိုပြီး အရေးကြီးတယ်။ ပြီးတော့ ငါတောင်းဆိုထားတဲ့ ငွေနဲ့ရိက္ခာတွေကိုလည်း ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ကျိုးအတွက် သိမ်းပိုက်မှာ လုံးဝမဟုတ်ဘူး။"

"အခု မင်း လုပ်ဆောင်ရမယ့်အရာက နန်ယန်စီရင်စုရဲ့ လုံခြုံရေးကို အာမခံနိုင်ဖို့ စီရင်စုစစ်သည်တော်တွေကို ကောင်းမွန်စွာ လေ့ကျင့်ပေးဖို့ပဲ၊ ပြီးတော့ မင်းကို ကူညီပံ့ပိုးပေးဖို့ ငါ့ဘက်က လူအချို့ကိုလည်း စေလွှတ်ပေးမယ်။"

သူ့ကို ဆက်လက်နှစ်သိမ့်ရန် လိုအပ်သေးပေသည်။ ဤမာကျီသည် စစ်တပ်အတွင်း၌ ရေပန်းစားပြီး ဩဇာညောင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် လွန်စွာ တင်းမာစွာ ဆက်ဆံ၍ မရချေ။

မာကျီသည်လည်း လက်ရှိအခြေအနေကို ပြန်လည်ကုစားရန် နောက်ကျသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာနားလည်လိုက်သည်။ စီရင်စုမင်းကြီးက သူ့ကို ဤမျှအထိ ရှင်းပြနေခြင်းသည်ပင်လျှင် သူ့ကို မျက်နှာသာပေးရာ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကူညီရန် လူစေလွှတ်မည်ဟူသော အချက်မှာ အာဏာခွဲဝေရယူခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် နာခံရန်မှတစ်ပါး အခြားမရှိပေ။ ဥပဒေကြောင်းအရ စီရင်စုမင်းကြီးသည် စိတ်တိုင်းကျ ခန့်အပ်ပိုင်ခွင့်နှင့် ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ပိုင်ခွင့် ရှိသည်ကို ထားဦး... အင်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်မည်ဆိုလျှင်ပင် ထိုလူငယ်စစ်သူကြီး၏ လက်အောက်တွင် မိမိအနေဖြင့် အသက်ရှင်သန်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းလိမ့်မည်ဟု မာကျီ ခံစားနေရသည်။

မာကျီသည် အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်ပြီး စိတ်ထဲရှိ အတွေးများကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်လျက် "အမိန့်အတိုင်းပါ။" ဟု လျှောက်တင်လိုက်တော့သည်။

သူ ဆက်လက်ငြင်းခုံခြင်းမပြုတော့သည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ကျင်းက ပြောကြားလိုက်သည်။

"မနက်ဖြန် စီရင်စုစစ်တပ်ရဲ့ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်မှာ ငါအရာရှိတိုင် တပ်မတော်တစ်ခုလုံးကို ဆုလာဘ်တွေ ချီးမြှင့်ပြီး သိုင်းပြိုင်ပွဲတစ်ခု ကျင်းပမယ်။ အောင်နိုင်သူတွေကို အထူးဆုတွေ ပေးအပ်မှာဖြစ်လို့ မင်း ပြန်ပြီး ပြင်ဆင်ထားချေ။"

"အမိန့်အတိုင်းပါ။" မာကျီသည် ဦးညွှတ်၍ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ဘေးနားရှိ စီမာယီကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ "စီမာယီ... ဒီလူ့အပေါ် မင်း ဘယ်လိုမြင်လဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

စီမာယီသည် ခဏမျှ စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် "သစ္စာရှိတဲ့ နောက်လိုက်ကောင်းတစ်ယောက်ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မဟာကျင်းမင်းဆက်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိတဲ့သူ ဖြစ်နေတယ်။ သူ့ကို အသုံးပြုလို့ ရနိုင်ပေမယ့် ကြီးမြတ်တဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေအတွက်တော့ အားကိုးလို့မရဘူး" ဟု ဆိုလိုက်၏။

ဝမ်ကျင်းသည် ထိုစကားကြောင့် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

မဟာကျင်းမင်းဆက်သည် သိုင်းပညာကျောင်းဆောင်များကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိပေါင်းများစွာ၏ စိတ်နှလုံးကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ ယနေ့ထက်တိုင်အောင် လောကအနှံ့တွင် မဟာကျင်းအပေါ် သစ္စာစောင့်သိကြသည့် ပါရမီရှင် များစွာ ရှိနေသေးပေသည်။ ဤသည်မှာ ဧကရာဇ်ဝူက မဟာကျင်းမင်းဆက်အတွက် ချန်ထားရစ်ခဲ့သော အဖိုးတန်ဆုံး အမွေအနှစ်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

သို့သော်လည်း လက်ရှိဧကရာဇ်သည် ဩဇာကြီးမားလှသော ထိပ်တန်းမိသားစုကြီးများကို ဖိနှိပ်ရန်အတွက် မိန်းမစိုးများနှင့် နန်းတွင်းဆွေတော်မျိုးတော်များကိုသာ အလွန်အမင်း အားကိုးနေခြင်းမှာ တကယ့်ကို မိုက်မဲလှပေသည်။ သာမန်စာပေပညာရှင်များ၊ အင်ပါယာစာမေးပွဲအောင် ‘ကျင့်ရှီ’ များနှင့် သိုင်းပညာကျောင်းဆောင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စစ်သူကြီးများသည် သူ၏လက်ထဲရှိ ထက်မြက်လှသော သားသတ်ဓားများ မဟုတ်ကြပါလား။ သို့သော်လည်း သူသည် အများ၏ ဝေဖန်ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို အခံရဆုံးသော လမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ မိန်းမစိုးများကို မြှောက်စားခြင်း၊ ဩဇာကြီးမိသားစုများကို ဆန့်ကျင်ခြင်းနှင့် သစ္စာရှိအမတ်များကို နှိပ်စက်၍ မိန်းမစိုးများကို ယုံကြည်တတ်သည်ဟူသော အနိဋ္ဌာရုံ နာမည်ဆိုးကို ခံယူခဲ့သည်။

လောကသား ပြည်သူတို့ သီးမခံနိုင်တော့သည့် အချိန်ကျမှ ထိုမိန်းမစိုးများကို သတ်ဖြတ်ကာ နောက်ထပ်တစ်ဦးကို ထပ်မံမြှောက်စားပြန်သည်။ ဤနည်းလမ်းသည် ရေတိုတွင် ထိရောက်မှုရှိသော်လည်း အခြေခံအခြေအနေကိုမူ ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်းမရှိပေ။ ဤသည်မှာ ရေငတ်ပြေရန် အဆိပ်ကို သောက်သုံးနေခြင်းနှင့် တူညီနေပြီး၊ အင်ပါယာတော်ဝင်မိသားစု၏ အရှိန်အဝါနှင့် ပြည်သူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို တဖြည်းဖြည်း ပျက်စီးစေရုံသာ ရှိတော့သည်။

ထို့ပြင် ဧကရာဇ်သည် သူ၏မကျန်းမာသော ရုပ်ခန္ဓာကို ဆက်လက်မထိန်းသိမ်းနိုင်ဘဲ ကွယ်လွန်သွားသည့်အခါ၊ နုပျိုငယ်ရွယ်သော အမွေခံမင်းသားငယ်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့မည်ဖြစ်ရာ၊ ငယ်ရွယ်သောမင်းအုပ်ချုပ်မှုသည် တိုင်းပြည်ကို မတည်ငြိမ်မှုများဆီသို့ ဦးတည်သွားစေပြီး ဤမဟာကျင်းမင်းဆက်ကြီးသည်လည်း ပြိုလဲပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။ ဟန်မင်းဆက်၏ ဧကရာဇ်လင် ကွယ်လွန်စဉ်အခါက အင်ပါယာအာဏာသည် သူတစ်ပါးလက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားကာ ဘုရင်ခံနယ်စားများ အပြိုင်အဆိုင် ထက်မြက်ထကြွလာပြီး လောကကြီးတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ရာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်ခဲ့ရသကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်ကျရောက်လာပါက ဤမဟာကျင်းမင်းဆက်၏ သာမန်အရပ်သားပြည်သူများသည် ယခုလက်ရှိ ခံစားနေရသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ကြီးမားလှသော ဆင်းရဲဒုက္ခအနိဋ္ဌာရုံများကို ကြုံတွေ့ရပေတော့မည်။

"မင်းမဲ့တိုင်းပြည် ဖရိုဖရဲကာလက လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝဟာ ငြိမ်းချမ်းသာယာတဲ့ခေတ်က ခွေးတစ်ကောင်ရဲ့ ဘဝလောက်တောင် တန်ဖိုးမရှိလှပေ။"