အခန်း ၁၉

အခန်း (၁၉)

မျက်မှောက်ခြေအနေ

အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်ခဲ့ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဝမ်ကျင်း စီရင်စုမင်းကြီးအဖြစ် ရာထူးသက်တမ်း ခြောက်လတာ ကာလသို့ တိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဤခြောက်လတာ ကာလအတွင်း ဝူမိသားစု၏ အကူအညီဖြင့် ရှန်ဆန်းသည် ကုန်သည်ယာဉ်တန်းတစ်ခုကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့ပြီး ကုန်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းများကိုလည်း စနစ်တကျ ပုံဖော်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ စီရင်စုမြို့တော်အတွင်း ဆိုင်ခန်းအမြောက်အမြားကိုလည်း ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ပြီး... အထူးသဖြင့် ပင်လယ်နှင့် နီးစပ်သော ချန်စီရင်စုရှိ ဆားချက်စက်ရုံသည် လစဉ်လတိုင်း ဝမ်ကျင်းအတွက် ကြီးမားလှသော အကျိုးအမြတ်များကို ဖန်တီးပေးခဲ့သည်။

ထိုစက်ရုံမှ ထွက်ရှိသော သန့်စင်လှသည့် နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ဆားအမျိုးအစားသည် အခြားသော ပုဂ္ဂလိကဆားကုန်သည်များ ရောင်းချသည့် တွင်းဆားနှင့် ဆားကြမ်းများကို ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အသာစီးရမှုဖြင့် အလဲထိုးနိုင်ခဲ့ပြီး ဘေးပတ်လည်ရှိ စီရင်စုများနှင့် နယ်မြေဒေသများ၏ ကုန်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းများအထိ တင်ပို့ရောင်းချနိုင်ခဲ့သည်။

လစဉ်လတိုင်း ငွေသားများသည် ရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ ဝမ်ကျင်း၏ လက်တွင်းသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ထိုငွေသားများကို အသုံးပြု၍ စနစ်ထံမှ အောက်ခြေဈေးနှုန်းများဖြင့် ကုန်ပစ္စည်းများကို လဲလှယ်ကာ ပြန်လည်ရောင်းချခဲ့သည်။ ခြောက်လတာ ကာလအတွင်းမှာပင် ဝမ်ကျင်းသည် စနစ်၏ ရန်ပုံငွေအမှတ်နီးပါး ၁၀ သန်းခန့်အထိ စုဆောင်းမိခဲ့လေသည်။

အင်အားကြီး မိသားစုကြီးများနှင့် ပူးပေါင်းခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးမှာ သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ဒေသတွင်း စီးပွားရေးလောကအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစပ်နိုင်စေပြီး အတားအဆီးများကို လျှော့ချပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ်ကျင်းက စနစ်ထံမှ လဲလှယ်ထားသော ကုန်ပစ္စည်းများကို ၎င်းတို့ထံသို့ ဈေးနှုန်းမြှင့်၍ ပြန်လည်ရောင်းချခဲ့သဖြင့် ၎င်းတို့ကိုလည်း အကျိုးအမြတ်များ ခွဲဝေခံစားခွင့် ပေးခဲ့ရာ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်စလုံး ကြီးမားသော စည်းစိမ်ချမ်းသာများကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း ဆိုးကျိုးများမှာလည်း ထပ်တူထပ်မျှ ထင်ရှားလှပေသည်။ ပိုမိုများပြားလာသော သာမန်အရပ်သားများသည် မိမိတို့၏ လယ်ယာမြေများကို ဆုံးရှုံးခဲ့ကြရပြီး... အချို့မှာ မိမိကိုယ်ကို ကျေးကျွန်အဖြစ် ရောင်းချခဲ့ကြကာ သို့မဟုတ် အင်အားကြီးမိသားစု သခင်ကြီးများအတွက် လယ်ယာမြေများကို စိုက်ပျိုးပေးခဲ့ကြရသည်။ တစ်နှစ်ပတ်လုံး ပင်ပန်းကြီးစွာ လုပ်ကိုင်ပြီးနောက် ၎င်းတို့ ဝမ်းဗိုက်ပြည့်အောင် စားသောက်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိဆိုသည်မှာ ထိုသခင်ကြီးများ၏ သနားညှာတာမှု အပေါ်တွင်သာ လုံးလုံးလျားလျား မူတည်နေခဲ့ပြီး စီရင်စု၏ အခွန်ဘဏ္ဍာဝင်ငွေသည်လည်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ လျော့နည်းလာခဲ့သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် စီရင်စုမင်းကြီး၏ စံအိမ်တော်အတွင်းရှိ ရေကန်အနီးမှ မဏ္ဍပ်ငယ်တစ်ခု၌ ထိုင်ကာ စီမာယီနှင့်အတူ စစ်တုရင်ကစားနည်းကို ကစားနေခဲ့သည်။

ဝမ်ကျင်းသည် စစ်တုရင်ကစားကွက်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့နေသော ကစားကွက်ကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများမှာ ဗလာဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ချောမွေ့ပြီး မုတ်ဆိတ်ရိတ်ထားသော မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"စီမာယီ... ငါတို့တစ်နေ့ခင်းလုံး ကစားနေကြတာ။ မင်း ငါ့ကို တစ်ကြိမ်လောက်တောင် အနိုင်မပေးနိုင်ဘူးလား။ ငါ့မှာ မျက်နှာဆိုတာ မရှိတော့ဘူးလား။ မင်း ငါ့ကို နည်းနည်းလောက် အလျော့ပေးပါဦး..."

စီမာယီသည် ပြုံးလျက် ခေါင်းကိုခါယမ်းကာ ဆိုလိုက်သည်။ "သခင်ကြီးရဲ့ စစ်တုရင်ပညာဟာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းဆန်းကြယ်လာတာမို့... လက်အောက်ခံကျွန်ုပ်အနေနဲ့ ပေါ့ဆရဲခြင်းမရှိဘဲ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကစားရရုံသာ ရှိပါတယ်။"

ဝမ်ကျင်းသည် သူကိုင်ထားသော စစ်တုရင်တုံးကို ပစ်ချလိုက်ပြီး။ "မကစားတော့ဘူး... ဘာမှ စိတ်လှုပ်ရှားစရာမရှိဘူး"

စီမာယီသည် မိမိအား မြှောက်ပင့်ပြောဆိုနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဝမ်ကျင်း သိရှိပေသည်။ 'တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်' ဆိုသော်လည်း... သူ စတင်ကစားစဉ်ကထက် အနည်းငယ် တိုးတက်လာသည်မှာ မှန်သော်လည်း စီမာယီ၏ အဆင့်အတန်းနှင့်မူ လွန်စွာ ကွာခြားနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

အကြိမ်တိုင်းတွင် စီမာယီသည် ဝမ်ကျင်းအား အနိုင်ရတော့မည့်အလား ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်အောင် ဖန်တီးပေးခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ဘယ်သောအခါမှ အနိုင်မရရှိစေဘဲ... ဝမ်ကျင်း၏ စိတ်ဆန္ဒနှင့် ဇွဲသန်မှုကို တဖြည်းဖြည်းချင်း တိုက်စားဖျက်ဆီးနေခဲ့သည်။

စီမာယီ၏ အယူအဆအရ ဤအရာသည် ဆုံးရှုံးမှုများကို ရင်ဆိုင်နိုင်ရန် စိတ်ဓာတ်ကျင့်ကြံမှုကို လေ့ကျင့်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦးသည် ဉာဏ်ပညာ မကြီးမားနိုင်၊ မရဲရင့်နိုင်၊ ချို့ယွင်းချက်များစွာ ရှိနိုင်သော်လည်း... ဆုံးရှုံးမှုများကို မတောင့်ခံနိုင်ခြင်း မရှိစေရဘဲ မာကျောသော ကြံ့ခိုင်မှုရှိရမည် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်းက ညည်းတွားလိုက်သည်။ "အေးပါ... ဟုတ်ပါပြီ... ဟုတ်ပါပြီ..."

သူသည် ထရပ်လိုက်ပြီး ရေကန်အတွင်း လှုပ်ရှားကူးခတ်နေသော အလှမွေးငါးများကို ကြည့်ကာ စိတ်ကို လျှော့ချလျက် စီမာယီအား မေးမြန်းလိုက်သည်။ "စီမာယီ... အခုဆိုရင် ငါတို့တွေ လုံလောက်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို စုဆောင်းပြီးပြီ။ ထိုအင်အားကြီး မိသားစုတွေလည်း ပိုမိုအင်အားတောင့်တင်းလာကြပြီ။ သူတို့ကို ရိတ်သိမ်းရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီလား။"

"ငါ သူတို့ရဲ့ မိသားစုဥယျာဉ်တွေ၊ ရေကန်အောက်ခြေတွေ သို့မဟုတ် မြေအောက်ခန်းတွေထဲကို သံချပ်ကာအချို့ကို တိုက်ရိုက် လျှို့ဝှက်ထည့်သွင်းပြီးမှ စစ်ဆေးရှာဖွေရေး အကြောင်းပြချက်နဲ့ ဝင်ရောက်စီးနင်းရင်ရော။ 'ပုန်ကန်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် သံချပ်ကာနှင့် စစ်လက်နက်များ သိုလှောင်ထားမှု' အကြောင်းပြချက်အောက်မှာ... သူတို့ရဲ့ မိသားစုတစ်စုလုံးကို မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ပြီး ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို သိမ်းဆည်းလိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ။ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။"

စီမာယီသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။ "အချိန်မတန်သေးပါဘူး သခင်ကြီး။ ထို့ပြင် ဤလုပ်ရပ်သည် လွန်စွာ ကြမ်းတမ်းလွန်းသဖြင့် အပြင်းအထန် တုံ့ပြန်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါတယ်။"

"ပြီးခဲ့တဲ့လက သခင်ကြီးထံသို့ သခင်ကြီးကျန်းထံမှ ပေးစာတစ်စောင် ရောက်ရှိခဲ့ပြီး... ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ ကျန်းမာရေး အခြေအနေဟာ ဆိုးရွားလာနေပြီလို့ ဆိုခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ ပြီးတော့ သူက မိဖုရားခေါင်ကြီးနဲ့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကို ရာထူးက ပယ်ထုတ်ချင်နေတယ် ဟုတ်ပါသလား။"

ဝမ်ကျင်း ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

စီမာယီ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ မွေးမိခင်ဟာ ဆွေကြီးမျိုးကြီး ဖြစ်တဲ့ ဆွီမိသားစုရဲ့ တရားဝင် သမီးတော် ဖြစ်ပါတယ်။ အကယ်၍ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က အိမ်ရှေ့စံနဲ့ မိဖုရားခေါင်ကို ဖယ်ရှားပြီး... ကုန်သည်သမီးတော်က မွေးဖွားတဲ့ တတိယမင်းသားကို နန်းတင်ဖို့၊ ထိုကုန်သည်သမီးကို မိဖုရားခေါင်အဖြစ် မြှောက်စားဖို့ ဇွတ်ဆန္ဒရှိနေမယ်ဆိုရင်... အရပ်ရပ်က 'ဖြောင့်မတ်သော သူရဲကောင်းစစ်တပ်တွေ' ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာကြပါလိမ့်မယ်။"

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အနေနဲ့ နောက်ထပ်တက်မယ့် ဧကရာဇ်ရဲ့ မယ်တော်ဘက်က ဆွေမျိုးကို 'မဟာမိသားစုကြီး ငါးခု' ထဲက တစ်ခု ဖြစ်လာမှာကို လုံးဝ ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။ လက်ရှိအချိန်မှာ ဧကရာဇ်က သူတို့ကို ဘာမှမလုပ်နိုင်သေးပေမဲ့ မဟာဗျူဟာအခြေအနေကိုတော့ မဆုံးရှုံးသေးပါဘူး။ အကယ်၍ သူတို့ရဲ့ တူတော်မောင်က ဧကရာဇ်ငယ် ဖြစ်လာခဲ့ရင်... မဟာကျင်းအင်ပါယာဟာ ကျောက်မျိုးနွယ်ပိုင် မဟုတ်တော့ဘဲ ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က အလျှော့ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

"ဒီ 'ဖြောင့်မတ်သော သူရဲကောင်းစစ်တပ်တွေ' ထဲက အများအပြားကို ကွယ်ရာကနေ အင်အားကြီးမိသားစုတွေက ကြိုးကိုင်ထားကြတာ မှန်ပေမဲ့... အဲဒီ ကမောက်ကမဖြစ်ရပ်တွေကြားထဲကနေ တကယ့် သူရဲကောင်းတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာမလားဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ။ အဲဒီအချိန်ရောက်မှသာ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ဓားမြှောင်ကို ထုတ်ရမယ့်အချိန် ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်"

ဝမ်ကျင်းသည် ထိုစကားကို စဉ်းစားကြည့်ရာ စီမာယီ၏ စကားမှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိကြောင်း ခံစားမိသည်။ သာမန်အေးချမ်းသော ကာလတွင် အကယ်၍ သင်သည် သတ်မှတ်ထားသော စည်းမျဉ်းများကို မလိုက်နာပါက လူထုအကြား ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုနှင့် မကျေနပ်မှုများကို ဖြစ်စေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း အကယ်၍ စစ်တုရင်ကွက်တစ်ခုလုံးကိုသာ မှောက်လှန်ပစ်လိုက်လျှင်... ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသူသည် စည်းမျဉ်းအတိုင်း ကစားခြင်း ရှိမရှိကို မည်သူမျှ မေးခွန်းထုတ်ရဲကြတော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒါပေမဲ့ အကယ်၍ လောကကြီးက ကမောက်ကမ မဖြစ်သွားရင်ရော။ အကယ်၍ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် သို့မဟုတ် အင်အားကြီးမိသားစုတွေက အလျှော့ပေးလိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"

စီမာယီသည် တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "သူတို့ အလျှော့ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အာဏာဆိုတာ မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ အဆိပ်အတောက်တစ်ခုပါ။ လောကကြီးမှာ သူရဲကောင်းတွေ အများကြီးရှိသလို... ရည်မှန်းချက်ကြီးမားတဲ့ လောဘသားတွေလည်း မပြတ်ပါဘူး။ အကယ်၍ လောကကြီးက အမှန်တကယ် ကမောက်ကမ မဖြစ်လာခဲ့ရင်တောင်..."

စီမာယီ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ "'ဖြောင့်မတ်သော သူရဲကောင်းစစ်တပ်တွေ' ကို မြေတောင်မြှောက်ပေးဖို့ နည်းလမ်းတွေကိုလည်း ကျွန်ုပ် ကောင်းစွာ ကျွမ်းကျင်လှပါတယ်..."

ဝမ်ကျင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဤမဟာကျင်းအင်ပါယာ၏ ဧကရာဇ်သည် တကယ့်ကို အကျပ်ရိုက်နေခဲ့ရှာသည်။ ဤဧကရာဇ်၏ အခြေအနေမှာ သူ၏ယခင်ဘဝက ဟန်မင်းဆက်မှ ဟန်လင်ဧကရာဇ်နှင့် လွန်စွာ တူညီလှသည်။

ဟန်လင်ဧကရာဇ်သည် အင်အားကြီးမိသားစုများကို ဆန့်ကျင်ရန် ‘ဝါဒဂိုဏ်းများပိတ်ပင်ခြင်း' စစ်ဆင်ရေးကို ဆင်နွှဲခဲ့ပြီး ပါရမီရှင်များကို မွေးထုတ်ရန် အကယ်ဒမီကျောင်းတော်များကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ထို့နောက်တွင် ခေါင်းပေါင်းဝါပုန်ကန်မှုသည် တစ်ပြည်လုံး၌ ရုတ်ချည်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ... ဧကရာဇ်သည် ထိတ်လန့်သွားပြီး ပိတ်ပင်မှုများကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းခဲ့ရသည်။ ပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နင်းပြီးနောက် ဧကရာဇ်သည် သားသတ်သမားမိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသော မိဖုရားခေါင်ဟော်၏ ရင်သွေးကို ဧကရာဇ်အဖြစ် တင်မြှောက်ရန် ကြံရွယ်ခဲ့သော်လည်း ရောဂါဝေဒနာဖြင့် ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။

ဧကရာဇ်ငယ် နန်းတက်သောအခါ... မျိုးဆက်လေးဆက်တိုင်တိုင် 'မဟာအမတ်ကြီး သုံးဦး' ရာထူးကို ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သော ယွမ်မိသားစုသည် မိန်းမစိုးများကို ချက်ချင်း မြှောက်ပင့်ပေးကာ ဟော်ကျင်းကို သတ်ဖြတ်စေခဲ့ပြီး စစ်အာဏာကို လုယူခဲ့ကြသည်။ ဧကရာဇ်ငယ်၏ နောက်ဆုံး အကာအကွယ်အဆောင်လက်ဖွဲ့မှာ ဆုတ်ဖြဲခြင်း ခံလိုက်ရပြီးနောက်... မင်းဆရာကြီး ယွမ်ခွေသည် တုန်ကျိုကို မြို့တော်သို့ ဆင့်ခေါ်ကာ ဧကရာဇ်ကို နန်းချစေခဲ့သည်။

ယွမ်မိသားစုအနေဖြင့် တွက်ဆမထားမိသော တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ... မင်းဆရာကြီး တုန်ကျိုသည် စစ်တုရင်ကွက်စားပွဲကို မှောက်လှန်ပစ်ကာ ယွမ်မိသားစု၏ အကြီးအကဲဖြစ်သူ ယွမ်ခွေနှင့် သူ၏အကြီးဆုံး တရားဝင်သားဖြစ်သူ ယွမ်ကျီတို့ကို သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကြီးမားလှသော မိသားစုစည်းစိမ်များသည် အငယ်အိမ်မှ မွေးဖွားသော သားကြီး ယွမ်ရှောက်နှင့် ဒုတိယမြောက် တရားဝင်သား ယွမ်ရှုတို့၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ အဓိက အချက်မှာ ထိုညီအစ်ကို နှစ်ဦးသည် ဆက်ဆံရေး မပြေလည်ကြသဖြင့် ယွမ်မိသားစု၏ အာဏာနှင့် အင်အားစုများ ကွဲပြားသွားခဲ့ရသည်။

သူ၏ယခင်ဘဝ သမိုင်းကြောင်းအရ မျိုးဆက်လေးဆက်တိုင်တိုင် 'မဟာအမတ်ကြီး သုံးဦး' ဂုဏ်ပုဒ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်သော မည်သည့်မိသားစုမျှ ရိုးသားဖြောင့်မတ်ခြင်း မရှိကြသည်မှာ ဆန်းကြယ်လှပေသည်၊ ဥပမာ ထိုဂုဏ်ပုဒ်ကိုပင် ရရှိထားသော ရန်မိသားစုကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ သူတို့ကို အခုလို ဆက်ပြီး အထိန်းအကွပ်မဲ့ သောင်းကျန်းခွင့် ပေးထားလို့မရဘူး၊ မဟုတ်ရင် လာမယ့်နှစ်ရဲ့ အစိုးရအခွန်ဘဏ္ဍာဟာ အရာရှိတွေရဲ့ လစာပေးဖို့တောင် လုံလောက်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။"

စီမာယီက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဆိုလိုက်သည်။ "လိုအပ်တဲ့ သတိပေးမှုတွေကတော့ မရှိမဖြစ်ပါပဲ သခင်ကြီး။ ပြီးတော့ သူတို့ကို ရံဖန်ရံခါ အရင်းအနှီး စိုက်ထုတ်ခိုင်းဖို့လည်း လိုအပ်ပါတယ်၊ ဒါမှသာ သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်အေးလက်အေး ရှိနိုင်မှာပါ။"

ဝမ်ကျင်း ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ မှန်ပေသည်... ကာကွယ်ခပေးဆောင်ခြင်းက သူတို့ရဲ့ စိတ်ကို ပိုမိုသက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်စေမည် မဟုတ်ပါလား။ သို့မဟုတ်ပါက ထိုအင်အားကြီး မိသားစုများသည် ဝမ်ကျင်းက သူတို့၏ စည်းစိမ်ချမ်းသာများကို လောဘတက်ကာ တရားဓမ္မကို လျစ်လျူရှုပြီး အင်အားသုံး၍ တိုက်ရိုက် လုယူသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေကြပေလိမ့်မည်။

"ကောင်းပြီ... မနက်ဖြန် ငါတို့ စားပွဲတစ်ခု ကျင်းပကြစို့။ အင်း... ငါ အသစ်ရရှိထားတဲ့ ဆန်းကြယ်တဲ့ သားရဲအသစ်တစ်ကောင်ကို အကြောင်းပြချက် လုပ်ပြီးပေါ့။"

ဝမ်ကျင်းသည် ပြီးခဲ့သော လပိုင်းအတွင်း ကြောင်များနှင့် ခွေးအချို့ကို မွေးစားခဲ့သည်။ ဝူမိသားစုသည် ဝမ်ကျင်း၏ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များကို မြတ်နိုးတတ်သော ဝါသနာကို ကြားသိရသောအခါ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ဝက်ဝံပန်ဒါတစ်ကောင်ကို ရှာဖွေပေးခဲ့ရာ ဝမ်ကျင်းက ၎င်းကို အလွန်အမင်း သဘောကျနှစ်သက်ခဲ့သည်။ သူသည် စီရင်စုမင်းကြီး၏ စံအိမ်တော်အတွင်း၌ 'ပုလဲ' ဟု အမည်ပေးထားသော ထိုပန်ဒါလေးအတွက် သီးသန့် ခြံဝင်းငယ်တစ်ခုကိုပင် ဆောက်လုပ်ပေးခဲ့ပြီး... ၎င်းသည် ဝူမိသားစုက အထူးတလည် ပို့ဆောင်ပေးသော မျှစ်နုများကို လစဉ်လတိုင်း စားသောက်ကာ လွန်စွာ သက်တောင့်သက်သာရှိသော ဘဝကို ဖြတ်သန်းနေခဲ့သည်။

ပုလဲအကြောင်း ပြောရင်း... ဝမ်ကျင်းသည် ထိုခြံဝင်းအတွင်း၌ တစ်ရေးတစ်မော အိပ်ပျော်နေသော ပုလဲကို သွားရောက်ကြည့်ရှုခဲ့သည်။

သူသည် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ထိုဝက်ဝံလေး၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း... အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းကာ ပြီးပြည့်စုံသော စိတ်ကျေနပ်မှု အမူအရာဖြင့် ၎င်းကို ပွေ့ဖက်၍ အချိန်အတော်ကြာ ဆော့ကစားနေခဲ့သည်။

စီမာယီနှင့် သူ၏နောက်ကွယ်မှ ပန်ဒါကို ပြုစုစောင့်ရှောက်နေကြသော အစေခံများသည် သခင်ကြီး၏ ဤကဲ့သို့ နားလည်ရခက်လှသော အပြုအမူအပေါ် မည်သို့မျှ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့ကြတော့သည်။