အခန်း ၂၄

အခန်း (၂၄)

ကုန်သွယ်မှုလုပ်ငန်း

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လှသော တောင်ကြားလျှိုမြောင်အတွင်း၌ ပိုးမွှားများနှင့် ငှက်ငယ်တို့၏ တေးဆိုသံများကို သဲ့သဲ့မျှ ကြားနေရသည်။

သခင်လေးချီယန် ဦးဆောင်သော ကုန်သည်ယာဉ်တန်းသည် အိမ်တော်ထိန်း၏ လမ်းပြမှုအောက်တွင် ကွေ့ကောက်လှသော တောင်ပတ်လမ်းအတိုင်း ဖြတ်သန်းလာခဲ့ပြီးနောက် မြင်းရထားနှစ်စီးစာခန့် အကျယ်ရှိသော မှောင်မိုက်သည့် ဂူပေါက်တစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ကာ တောင်ကြားထဲသို့ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ဝင်ရောက်လာခဲ့တော့သည်။

အာပေါင်သည် မိမိ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ရာ ပတ်ပတ်လည်တွင် တောင်တန်းများ ဝိုင်းရံထားပြီး ဂူပေါက်တစ်ခုတည်းသာ ဝင်ထွက်ပေါက်အဖြစ် ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တောင်ကြားအတွင်း၌ သဘာဝတောင်ကုန်းတစ်ခုနှင့် လူတို့ ပြုပြင်ညှိနှိုင်းထားသော ကျယ်ပြန့်ညီညာသည့် မြေကွက်လပ်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ဤနေရာသည် လွန်စွာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှပေရာ ယခင်က ရောက်ဖူးခဲ့သော အိမ်တော်ထိန်းသာ လမ်းမပြပါက ဤဒေသနှင့် စိမ်းသက်သူတစ်ဦးအဖို့ အမှန်တကယ် ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ကုန်သည်ယာဉ်တန်း စခန်းချပြီးသည်နှင့် အာပေါင်သည် ဖျတ်ဖျတ်လတ်လတ်ရှိသော လူအချို့ကို တောင်ကြားအပြင်ဘက်တွင် ကင်းပုန်းဝပ်ရန် တာဝန်ခွဲဝေပေးလိုက်သည်။ သူသည် ၎င်းတို့အား မိမိတို့ ဖြတ်သန်းခဲ့သော လမ်းကြောင်းနှင့် ကင်းစခန်းတို့ကို မှတ်သားထားသည့် မြေပုံမိတ္တူတစ်ခုကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ မမျှော်လင့်ထားသော ဘေးအန္တရာယ်တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပွားခဲ့ပါက အချိန်မီ သတင်းပို့ အချက်ပြနိုင်ရန်အတွက် ဖြစ်ပေသည်။

အားလုံး အခြေကျသွားပြီးနောက် အိမ်တော်ထိန်းသည် အရိုးပလွေတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ လှိုင်းထနေသော သံစဉ်တစ်ခုကို မှုတ်လိုက်ရာ ထိုအသံသည် တောင်ကြားတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။ မကြာမီ အချိန်အတွင်းမှာပင် ကျယ်လောင်လှသော ဗုံသံသုံးချက်သည် တုံ့ပြန်သောအားဖြင့် ပဲ့တင်ဟည်းခတ်လာခဲ့တော့သည်။

သခင်လေးချီယန်သည် လေးနက်သော အကြည့်တို့ဖြင့် အိမ်တော်ထိန်းကို လှမ်းမေးလိုက်သည်။

"အိမ်တော်ထိန်းဝူ... ဗုံသံသုံးချက်ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။"

"သခင်လေးကို သတင်းပို့ပါတယ်... ဗုံသံတစ်ချက်က တစ်နာရီအတွင်း ကုန်သွယ်မှု ပြုလုပ်မယ်လို့ ဆိုလိုပြီး၊ နှစ်ချက်က နှစ်နာရီအတွင်း၊ သုံးချက်ကတော့ သုံးနာရီအတွင်း ဖြစ်ပျက်မယ်လို့ ဆိုလိုတာပါ။ အကယ်၍ ဗုံသံတွေက စိပ်စိပ်နဲ့ ဆက်တိုက် တီးခတ်လာမယ်ဆိုရင်တော့ ကုန်သွယ်မှုကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီဖြစ်လို့ ကျွန်တော်တို့ အမြန်ဆုံး ဆုတ်ခွာရပါမယ်။"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ သခင်လေးချီယန်သည် မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်မိသည်။ မိမိတို့ ကျင်းလူမျိုးများအနေဖြင့် ယွဲ့ဒေသတွင် လာရောက်ကုန်သွယ်ရာ၌ သတိကြီးစွာ ထားရမည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သော်လည်း၊ ယွဲ့လူမျိုး ကုန်သည်များသည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေပေါ်တွင်ပင် ဤမျှအထိ ဂရုတစိုက် ရှိနေကြပေသည်။ ၎င်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည်လည်း အခြားသူများ မသိစေရန် လျှို့ဝှက်စွာ လုပ်ဆောင်နေခြင်း သို့မဟုတ် ကုန်သွယ်ခွင့်အာဏာကို မိမိတို့ လက်ဝဲလက်ယာတွင်သာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ သူ၏ စိတ်နှလုံးသည် ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီး ပိုမိုဘေးကင်းလုံခြုံသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သုံးနာရီဟူသော အချိန်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ဂူပေါက်၏ အပြင်ဘက်ဆီမှ မြင်းရထားဘီးများ၏ တလိမ့်လိမ့် မြည်ဟီးသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရိုးရှင်းသော သားရေသံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပြောက်ကျားမြင်းတစ်စီးကို စီးနင်းလာသည့် သန်မာထွားကျိုင်းသော လူတစ်ဦးသည် ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

သူသည် အနားသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ လင်းယုန်ငှက်ကဲ့သို့ ထက်မြက်လှသော သူ၏ အကြည့်များဖြင့် အသင့်ပြင်ထားသော အာပေါင်နှင့် သူ၏နောက်ကွယ်တွင် သံချပ်ကာများ ဝတ်ဆင်ကာ လက်နက်များ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ဝေအင်ပါယာအစောင့်အရှောက်များကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ထို့နောက် အောရှရှိ အသံကြီးတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အိမ်တော်ထိန်းဝူ... ဒါက ဘာသဘောလဲ။"

အိမ်တော်ထိန်းဝူ ပြန်လည် မဖြေကြားနိုင်မီမှာပင် သူ၏ အကြည့်များသည် သခင်လေးချီယန်ထံ၌ စွဲငြိသွားခဲ့တော့သည်။

"ဒီသခင်လေးနဲ့ ဒီရဲမက်တွေက ကြည့်ရတာ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့ မျက်နှာသစ်တွေပါလား။"

သခင်လေးချီယန်သည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး ထိုထွားကျိုင်းသော လူအား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ဆန်းပြားကြီးကျယ်သော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်မထားသော်လည်း ခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားရာ သာမန်လူတစ်ဦး မဟုတ်သည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ နားနှင့် လည်ပင်းတို့တွင် ဆွဲချိတ်ထားသော ရွှေထည်တန်ဆာများနှင့် ကျားအရိုးများက ယွဲ့လူမျိုးစုများအတွင်း၌ မူးမတ်မျိုးနွယ်များနှင့် အထက်တန်းလွှာများသာ ဤကဲ့သို့သော ကျားရိုးတန်ဆာများကို ဆင်ယင်ခွင့်ရှိကြောင်း ဖော်ညွှန်းနေပေသည်။

"ကျွန်ုပ်ကတော့ ချီမိသားစု ခေါင်းဆောင်ရဲ့ သားကြီး ချီယန် ဖြစ်ပါတယ်၊ အမတ်မင်းနဲ့ တွေ့ဆုံရတာ လွန်စွာ ဝမ်းမြောက်မိပါတယ်။ ဒါကတော့ ကျွန်ုပ်ချီမိသားစုရဲ့ ကုန်သည်ယာဉ်တန်း ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်ုပ်တို့ဟာ အမြဲတမ်း လူကြီးမင်းရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုကို အမှီပြုပြီး နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိမယ့် ကုန်ပစ္စည်းတွေကို ဖလှယ်ခဲ့ကြတာပါ။ ကျွန်ုပ်တို့ မိသားစုဟာ ဒီကုန်သွယ်မှုကို လွန်စွာ အလေးအနက်ထားတာကြောင့် မွန်မြတ်လှတဲ့ လူကြီးမင်းနဲ့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တွေ့ဆုံဖို့ သီးသန့် လာရောက်ခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး၊ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခုကိုလည်း ပြင်ဆင်လာခဲ့ပါတယ်။"

ပိုနာသည် အရပ်မြင့်မားပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အမူအရာရှိသည့် သခင်လေးချီယန်ကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲ၌ လွန်စွာ သဘောကျနှစ်သက်သွားခဲ့သည်။ ကျင်းလူမျိုးများသည် ယွဲ့လူမျိုးများကို ရိုင်းစိုင်းသော လူရိုင်းများ၊ ယဉ်ကျေးမှု မရှိသူများဟု အမြဲတမ်း အထင်သေး စော်ကားလေ့ ရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့် ထူးခြားပြောင်မြောက်သော အရှိန်အဝါရှိသည့် ကျင်းလူမျိုး သခင်လေးချီယန်က သူ့အား "မွန်မြတ်လှတဲ့ လူကြီးမင်း" ဟု ထပ်တလဲလဲ ရိုသေစွာ ခေါ်ဆိုသည်ကို ကြားရသောအခါ ပိုနာသည် လွန်စွာ ကျေနပ်ပီတိ ဖြစ်သွားခဲ့တော့သည်။

ပိုနာသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး ကုန်ပစ္စည်းများ သယ်ဆောင်လာသော သူ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များကို ပစ္စည်းများ နေရာချရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် မြင်းပေါ်မှ ဆင်းကာ သခင်လေးချီယန်ထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

"သခင်လေးချီ... ကျွန်ုပ်ကတော့ ယွီဝူမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ရဲ့ သားတော် ပိုနာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဟာ အမြဲတမ်း အဆင်ပြေချောမွေ့ခဲ့ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ချစ်ကြည်ရေးဟာလည်း ထာဝရ တည်တံ့ခိုင်မြဲပါစေကြောင်း မျှော်လင့်ပါတယ်။"

ပိုနာသည် ကုန်သည်ယာဉ်တန်း၏ အစောင့်အရှောက်များကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ ယခင်ကုန်သွယ်မှုများကထက် အဆင့်အတန်းများစွာ ပိုမိုမြင့်မားပြီး အင်အားတောင့်တင်းနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သခင်လေးချီယန် ပြောဆိုခဲ့သော ကြီးကျယ်သည့် လက်ဆောင်အပေါ် သူ၏ မျှော်လင့်ချက်သည် ပိုမို မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ တန်ဖိုးကြီးမားလှသော အရာတစ်ခု မဟုတ်ပါက မျိုးနွယ်စုကြီးတစ်ခု၏ သခင်လေးကိုယ်တိုင် သံချပ်ကာဝတ် လက်ရွေးစင် စစ်သည်တော်များ၏ ခြံရံမှုဖြင့် အဘယ်ကြောင့် ကိုယ်တိုင် လာရောက်ပါမည်နည်း။

ပိုနာသည် မဟာကျင်းအင်ပါယာ၏ ဥပဒေများကို သေချာစွာ မသိရှိသော်လည်း၊ သာမန်လူများအဖို့ သံချပ်ကာများကို ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် သိမ်းဆည်းထားခြင်းသည် ဆွေခုနစ်ဆက် မျိုးခုနစ်ဆက်ကို သုတ်သင်ပယ်ရှင်းနိုင်သည့် သေဒဏ်ထိုက်သော ရာဇဝတ်မှုကြီး ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

သခင်လေးချီယန်က ပြုံးလျက် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ချစ်ကြည်ရေးက မုချ တည်တံ့မှာပါ။ မွန်မြတ်လှတဲ့ လူကြီးမင်း... ကျွန်ုပ်နဲ့အတူ လိုက်ပါပြီး ယခုတစ်ကြိမ် ကုန်သွယ်မယ့် ပစ္စည်းတွေနဲ့ လူကြီးမင်းအတွက် ပြင်ဆင်လာခဲ့တဲ့ လက်ဆောင်ကို ကြည့်ရှုပေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။"

ပိုနာသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ခြံရံလျက်ရှိသော မြင်းရထားများ ဝိုင်းရံထားသည့် စခန်းအတွင်းသို့ အခြွေအရံအချို့နှင့်အတူ သခင်လေးချီယန်၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ သခင်လေးချီယန်က မြင်းလှည်း၏ ကန့်လန့်ကာကို ပင့်မလိုက်သောအခါ၊ အတွင်းဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည့် ပိုနာနှင့် သူ၏အခြွေအရံများသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းအစုံသည် ကွက်ကနဲ အရောင်တောက်သွားခဲ့တော့သည်။

ပိုနာသည် တုန်ရင်နေသော လက်ချောင်းများဖြင့် မြင်းလှည်းအတွင်း၌ သပ်ရပ်စွာ စီတန်းထားသော သံချပ်ကာများနှင့် လက်နက်များကို ညွှန်ပြရင်း တုန်ရီသောအသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"သ... သခင်လေးချီ... ဒါတွေက ကျွန်ုပ်တို့ ကုန်သွယ်ရမယ့် ပစ္စည်းတွေလား။"

သခင်လေးချီယန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"မှန်ပါတယ်... နောင်အနာဂတ်မှာ ဒါတွေဟာ ကျွန်ုပ်တို့ ကုန်သွယ်သွားမယ့် ပစ္စည်းတွေ ဖြစ်လာမှာပါ။"

ပိုနာသည် ချက်ချင်းပင် မြင်းလှည်းအတွင်းသို့ ပြေးဝင်သွားကာ သံချပ်ကာများနှင့် လက်နက်တစ်ခုချင်းစီကို အောက်မေ့တသစွာ ပွတ်သပ်နေမိသည်။ သူသည် မိမိ၏ ဇနီးသည်ကိုပင် ဤမျှအထိ နူးညံ့ယုယစွာ မကိုင်တွယ်ခဲ့ဖူးချေ။ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံသည် ပြင်းပြသော တက်မက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံက သူတို့ကို ကူညီလိုက်ခြင်းပင်။ သူတို့၏ ယွီဝူမျိုးနွယ်စု ရဲမက်များ စစ်ပွဲဆင်နွှဲသည့်အခါ သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်နိုင်မှုနှုန်းသည် အလွန်တရာ နိမ့်ပါးလှပေရာ သားရေသံချပ်ကာ ရှိပါကပင် ကံကောင်းလှပြီ ဖြစ်ပြီး သံချပ်ကာကိုမူ စိတ်ကူးပင် မယဉ်ဝံ့ခဲ့ကြချေ။ တိုက်ပွဲများတွင် သူတို့သည် တောင်တန်းများအတွင်း၌ လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်ထားသော သန်မာထွားကျိုင်းသည့် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ရဲစွမ်းသတ္တိကိုသာ အားကိုးခဲ့ကြရသည်။ အကယ်၍ သူတို့၏ ယွီဝူမျိုးနွယ်စုတွင် ဤကဲ့သို့သော ပြောင်မြောက်သည့် လက်နက်အင်အားသာ ရှိခဲ့ပါက လျှိုနန်နိုင်ငံကို လွန်ခဲ့သော အချိန်ကတည်းကပင် ချေမှုန်းဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့မည်ဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်အထိ ကြာမြင့်နေမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ဤပစ္စည်းများသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အင်အားစုကို တပ်ဆင်ပေးရန်နှင့် မျိုးနွယ်စုအတွင်း ဩဇာအာဏာ ရရှိလာစေရန် လုံလောက်လှပေသည်။

ပိုနာသည် စိတ်ကို အနည်းငယ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိသော လောဘနှင့် တက်မက်မှုများဖြင့် တောက်ပနေသည့် မျက်ဝန်းများဖြင့် သခင်လေးချီယန်၏ လက်များကို လှမ်း၍ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"သခင်လေးချီ... ကျွန်ုပ် ဒါတွေအားလုံးကို လိုချင်တယ်။ စျေးနှုန်းက ဘယ်လောက်လဲ။"

သခင်လေးချီယန်သည် သူ၏ တုံ့ပြန်မှုအပေါ် အံ့ဩခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ မည်သည့် အင်အားစုမျှ ဤကဲ့သို့သော အရာများကို ငြင်းပယ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"မွန်မြတ်လှတဲ့ လူကြီးမင်း... စိတ်ကို ခဏလောက် အေးအေးထားပြီး ကျွန်ုပ်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါဦး။ ကျွန်ုပ်တို့ လူကြီးမင်းအတွက် လက်ဆောင်တစ်ခုလည်း ပြင်ဆင်ထားပါသေးတယ်။"

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူသည် ထောင့်တစ်နေရာရှိ သေတ္တာအချို့ကို ဖွင့်ပြလိုက်ရာ ထိုသေတ္တာများအတွင်း၌ မြေအိုးများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သခင်လေးချီယန်သည် သေတ္တာအတွင်းမှ မြေအိုးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ပိုနာ၏ အနားသို့ လျှောက်လှမ်းလာပြီး ၎င်းကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ထိုမြေအိုးအတွင်း၌ ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးလှသော အမှုန်အမွှားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ပိုနာသည် ၎င်းကို လှမ်းယူကာ ဝေခွဲမရဖြစ်လျက် သူ၏ နှာခေါင်းဝတွင် အနံ့ခံကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် လက်ညှိုးဖြင့် အနည်းငယ် တို့ယူကာ မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဆံများသည် ရုတ်ချည်း ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့တော့သည်။

"ဒါ... ဒါက ဆားလား။ ဆီးနှင်းလို ဖြူစင်နေတာပဲ။ ဆားငန်တာကလည်း သန့်စင်လိုက်တာ။ ဘာခါးသက်တဲ့ အရသာမှလည်း မရှိဘူး။"

အမှန်စင်စစ် ပိုနာအနေဖြင့် အသိအမြင် နည်းပါးလှခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။ တောင်တန်းများအတွင်း၌ ဆားတွင်းများ လွန်စွာ ရှားပါးလှသဖြင့် အမျိုးမျိုးသော မျိုးနွယ်စုများအတွက် ဆားသည် အမြဲတမ်း ပြတ်လပ်နေသော ကုန်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် အဆင့်မတန်းနိမ့်သော ဆားကြမ်းများနှင့် အဆိပ်အတောက်ဖြစ်စေသော ဆားများကိုပင် စျေးကြီးပေး၍ ဝယ်ယူခဲ့ကြရသည်။ သူတို့သည် ဤမျှ သန့်စင်သော ဆားချောကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြချေ။ ဤကဲ့သို့သော နှင်းဆားမျိုးသည် မဟာကျင်းအင်ပါယာအတွင်း၌ပင် လွန်စွာ ရှားပါးလှသော အရာ ဖြစ်ပေသည်။

သခင်လေးချီယန်သည် မှင်တက်မိနေသော ပိုနာကို ကျေနပ်စွာ ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ သူ ဤမျှအထိ အံ့ဩသွားမှသာလျှင် စျေးနှုန်းညှိနှိုင်းမှုများက ပိုမိုလွယ်ကူလာပေလိမ့်မည်။ သူသည် ပိုနာအား ယာယီဆောက်လုပ်ထားသော စစ်စခန်းအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး နှစ်ဦးနှစ်ဖက်သည် ကုန်သွယ်မှုစျေးနှုန်းအပေါ် အပြင်းအထန် အချေအတင် ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် လက်နက်များနှင့် သံချပ်ကာများကို မဟာကျင်းအင်ပါယာ၏ ပုံမှန်စျေးနှုန်းထက် ဆယ်ဆနီးပါး၊ ဆားကိုမူ မဟာကျင်းအင်ပါယာ၏ ပုံမှန်စျေးနှုန်းထက် ငါးဆခန့် မြင့်မားသော စျေးနှုန်းများဖြင့် သတ်မှတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ပိုနာသည် စစ်စခန်းအတွင်းမှ လျှောက်လှမ်းထွက်လာခဲ့ရာ သူ၏ မျက်နှာတွင် ရုန်းကန်မှုများနှင့် ဝေခွဲမရဖြစ်မှုများ ရောပြွမ်းနေပြီး၊ သူ၏ စိတ်နှလုံးအတွင်း၌မူ လောဘဇောနှင့် ယုတ်မာကောက်ကျစ်သော စိတ်ကူးများက ရံဖန်ရံခါ လှိုင်းထလျက် ရှိနေသည်။ သူသည် မြင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည့် အချိန်တွင်မှ စိတ်ကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့တော့သည်။

ပိုနာသည် တစ်နပ်စာ ဝပြောစွာ စားရခြင်းနှင့် အမြဲတမ်း စားသောက်နေရခြင်းတို့၏ ခြားနားချက်ကို ကောင်းစွာ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် အကယ်၍ သူသည် ဤကုန်သွယ်မှုကို လုံးဝ အပိုင်စီးနိုင်ခဲ့လျှင် တစ်မျိုးဖြစ်သော်လည်း၊ အကယ်၍ သတင်းပေါက်ကြားသွားပါက ဤကုန်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်း ပျက်စီးသွားခြင်းသည် သူ့အတွက် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကြီး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ၎င်းအပြင် ဤလူများသည် အလွယ်တကူ စော်ကား၍ရသော သူများမဟုတ်ချေ။ ထိုသံချပ်ကာဝတ် စစ်သည်တော်များသည် ထင်ရှားလှသော လက်ရွေးစင်များ ဖြစ်ကြရာ အင်အားသုံး၍ တိုက်ခိုက်ပါကလည်း အနိုင်ရရန် မလွယ်ကူလှပေ။

ပိုနာသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေရန် အသက်ပြင်းပြင်း အကြိမ်ကြိမ် ရှူလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ယုံကြည်ရသော အနီးကပ်အခြွေအရံအား မိမိတို့၏ အဓိကစခန်းကြီးသို့ ပြန်လည်သွားရောက်ကာ ရွှေတုံးများနှင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို ပိုမိုယူဆောင်လာရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်၊ အကြောင်းမူကား ယခုတစ်ကြိမ် သယ်ဆောင်လာသော ပစ္စည်းများသည် ဤမျှ ကောင်းမွန်လှသော အရာများနှင့် လဲလှယ်ရန် လုံလောက်မှု မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စျေးနှုန်းများသည် ပုံမှန်ထက် ဆပွားများစွာ မြင့်တက်သွားကြောင်းကို ပိုနာ သိရှိသော်လည်း ၎င်းက အဘယ်ကြောင့် အရေးကြီးပါမည်နည်း။ ဤပစ္စည်းများသည် ယွီဝူမျိုးနွယ်စုအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သောအရာများ ဖြစ်ပြီး၊ ရွှေထည်ဟူသည်မှာ ကုန်ဆုံးသွားပါက ပိုမိုလုယက်သိမ်းပိုက်နိုင်ပေသည်။ ခိုင်ခံ့လှသော သံချပ်ကာများနှင့် ထက်မြက်လှသော ဓားမြှောင်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားမှတော့ ရွှေမရှိတော့မည်ကို စိုးရိမ်စရာ အကြောင်းမရှိချေ။

ပိုနာ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်းနှင့် သူ၏ အခြွေအရံအား ကုန်ပစ္စည်းများ သွားရောက်သယ်ဆောင်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်ခြင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သခင်လေးချီယန်သည်လည်း သက်ပြင်းအရှည်ကြီးတစ်ချက်ကို ချကာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့တော့သည်။ ဤလူသည် အမျှော်အမြင်ရှိပုံရပြီး၊ ဒေါသဇောနှင့် လောဘဇောကြောင့် စိတ်ရူးပေါက်တတ်သော လူမိုက်တစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ သူတို့အနေဖြင့် ရေရှည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သွားနိုင်မည့် လက္ခဏာပင် ဖြစ်သည်။

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လှသော တောင်ကြားလျှိုမြောင်အတွင်း၌ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်စလုံးသည် ကုန်ပစ္စည်းများကို ရေတွက်ခြင်း၊ စျေးနှုန်းများကို တွက်ချက်ခြင်းများ ပြုလုပ်ကြပြီး၊ ကုန်သွယ်မှုလုပ်ငန်းစဉ်ကြီးသည် အဆင်ပြေချောမွေ့စွာဖြင့် လျင်မြန်သွက်လက်စွာ ဆက်လက်လည်ပတ်နေခဲ့တော့သည်။