အခန်း ၃၇

အခန်း (၃၇)

ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်း

စစ်သည်တော်များသည် မိမိတို့၏ စစ်ဗိုလ်များ၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် စည်းစနစ်ကျနသော အတန်းလိုက် ရပ်နေကြပြီး၊ လက်နက်များကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လျက် အမိန့်ကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။ ယွဲ့လူမျိုးများသည် ၎င်းတို့၏ ခံစစ်စခန်းများကို စွန့်လွှတ်ကာ တက်ကြွစွာဖြင့် ထိုးစစ်ဆင်လာကြပြီဖြစ်ကြောင်း ကင်းထောက်များက သတင်းပေးပို့ထားခဲ့သည်။

ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများနှင့် ပရမ်းပတာ ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ၊ သားရေဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သော လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ယွဲ့လူမျိုးများသည် တောတောင်များထဲမှ အလုံးအရင်းဖြင့် ပြေးထွက်လာကြတော့သည်။

စစ်စခန်း၏ မြင့်မားသော စင်မြင့်ပေါ်မှနေ၍ ဝမ်ကျင်းသည် တောအုပ်ထဲမှ ဝုန်းဒိုင်းကြဲပြေးထွက်လာသော ယွဲ့လူမျိုးများကို စိုက်ကြည့်ကာ၊ ဘေးနားတွင်ရှိနေသော မာကျိအား ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဒီယွဲ့လူမျိုးတွေက ဘာလို့ ငါစိတ်ကူးထားသလိုမျိုး မဟုတ်ရတာလဲ။ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး… ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလောက်တောင် အားနည်းနေရတာလဲ။”

ဝမ်ကျင်း၏ စိတ်ကူးထဲတွင်မူ၊ ယွဲ့စစ်သည်တော်များသည် ရှစ်ပေခန့် မြင့်မားပြီး၊ သားရေများကို ဝတ်ဆင်ကာ၊ သန်မာထွားကျိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် အရိုးတုတ်များ သို့မဟုတ် သစ်သားတုတ်ရှည်များကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ကြမ်းကြုတ်ခက်ထန်သော လူရိုင်းကြီးများ ဖြစ်သင့်ပေသည်။

သို့သော်လည်း အပြင်သို့ တိုးထွက်လာကြသော ယွဲ့လူမျိုးများမှာမူ ပိန်လှီကာ၊ အသားမည်းပြီး အရပ်ပုကြလေသည်။ ၎င်းတို့ ဝတ်ဆင်ထားသော သားရေများနှင့် ကြမ်းတမ်းသော လက်နက်များမှာ ကိုက်ညီမှုရှိသော်လည်း၊ သေးငယ်လှသော ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံမှာ ဝမ်ကျင်း စိတ်ကူးပုံဖော်ထားခဲ့သည်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေခဲ့သည်။

မာကျိက “သခင်ကြီး… ယွဲ့လူမျိုးတွေက အမြဲတမ်း ဒီလိုပါပဲ။ သူတို့ရဲ့ အားနွဲ့တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ပတ်သက်လို့ကတော့ ဒါက အမှန်တရားပါပဲ။ တောတောင်တွေထဲမှာ စိုက်ပျိုးဖို့ မြေဩဇာကောင်းတဲ့ လယ်ကွင်းတွေမရှိသလို၊ အကြီးအကျယ် သီးနှံစိုက်ပျိုးလို့လည်း မရပါဘူး။ အမဲလိုက်တာ တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ မျိုးနွယ်စုကြီးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကျွေးမွေးထားနိုင်မှာလဲ။ အောက်ခြေလူတန်းစား ယွဲ့လူမျိုးတွေဟာ သူတို့တစ်သက်မှာ တစ်နပ်လေးတောင် ဝဝလင်လင် စားဖူးချင်မှ စားဖူးကြမှာပါ၊ အဲဒီတော့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သန်မာထွားကျိုင်းတဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာမျိုး ကြီးထွားလာနိုင်ပါ့မလဲ။ ဒါကြောင့်မို့လို့သာ သူတို့တွေက တို့ရဲ့ မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်ရဲ့ နယ်စပ်ဒေသတွေကို မရမက လာရောက်လုယက်ဖျက်ဆီးဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေကြတာပေါ့။ ဒါတွေအကုန်လုံးက သူတို့ ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေကြလို့ပါပဲ။”

“ဒါ့အပြင် ယွဲ့လူမျိုးတွေမှာ စစ်သားနဲ့ အရပ်သားရယ်လို့ ခွဲခြားထားတာ မရှိတဲ့အတွက်ကြောင့် သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က မညီမညာ ဖြစ်နေတတ်ပါတယ်။ စနစ်တကျ လေ့ကျင့်ထားတဲ့ ကျွန်ုပ်တို့မဟာကျင်းရဲ့ စစ်သည်တော်တွေကို သူတို့ ဘယ်လိုမှ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း၊ စည်းကမ်းသေဝပ်မှုနဲ့ စစ်ဗျူဟာအကွက်ရွှေ့ ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်မှုတွေဟာ တို့တွေနဲ့ အဆင့်အတန်းချင်း လုံးဝ မတူပါဘူး။ သို့မဟုတ်ရင် သူတို့ကို ဘာကြောင့် အောက်တန်းကျတဲ့ လူရိုင်းတွေလို့ ခေါ်ကြမလဲ။”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ကျင်းသည် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသော်လည်း၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယအချို့ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

“ဒီယွဲ့လူမျိုးတွေက ဒီလောက်တောင် အားနည်းတယ်ဆိုရင်၊ သူတို့က ဘာဖြစ်လို့ နှစ်ပေါင်းများစွာတုန်းက တို့ရဲ့ နယ်စပ်တွေကို ခဏခဏ ကျူးကျော်ပြီး နန်ယန်စီရင်စုကို လာရောက်နှောင့်ယှက်နိုင်ခဲ့ကြတာလဲ။”

“အစီရင်ခံရရင် သခင်ကြီး… လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတုန်းက ယွဲ့လူမျိုးတွေ လာရောက်နှောင့်ယှက်နိုင်ခဲ့တာဟာ သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး။ အဓိက အကျဆုံးအကြောင်းအရင်းကတော့... အစိုးရဘက်က စစ်တပ်ကို ထောက်ပံ့ဖို့ ရန်ပုံငွေနဲ့ ရိက္ခာ ရှားပါးနေခဲ့လို့ပါပဲ၊ ဒါကြောင့်မို့လို့ စစ်လစာတွေ ကြွေးတင်ကျန်ရစ်တာ၊ လက်နက်ကိရိယာတွေ ခေတ်နောက်ကျတာတွေ ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ စစ်သည်တွေမှာလည်း တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ် မရှိဘဲ စစ်စိတ်စစ်မာန်တွေ ကျဆင်းနေခဲ့လို့ပါ။ ဒါ့အပြင် ယွဲ့လူမျိုးတွေကို တိုက်ခိုက်ရတာက အမြဲတမ်း ငွေကုန်ကြေးကျပဲ များတတ်တာမို့လို့…”

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ဝမ်ကျင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ ဝတ်ရုံကို ပြုပြင်လိုက်ပြီး၊ စင်မြင့်၏ အရှေ့ဆုံးတွင် ရှိနေသော ကျန်းလျောင်အား လှမ်း၍ ပြောကြားလိုက်သည်။

“ကျန်းလျောင်… တိုက်ပွဲကို ကွပ်ကဲပြီး သူတို့ကို အမှုန့်ခြေပစ်လိုက်စမ်း။”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်ကြီး။”

ကျွမ်းကျင်တဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကို ကျွမ်းကျင်သူတွေကသာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းသင့်သည်ဟု ဝမ်ကျင်းက အမြဲတမ်း ယုံကြည်ထားခဲ့သည်၊ သို့မဟုတ်ပါက ဤကဲ့သို့သော ပါရမီရှင် လူတော်များကို မွေးမြူထားခြင်းက ဘာအသုံးဝင်မည်နည်း။

ကျန်းလျောင်၏ နှုတ်ဖျားမှ အမိန့်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်၊ စစ်သံတော်ဆင့်များက အမိန့်များကို သွားရောက်ပေးပို့လိုက်ရာ စစ်တပ်ကြီးမှာ စည်းစနစ်ကျနစွာဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ ရှေ့သို့ ချီတက်သွားခဲ့သည်။

အရှေ့ဆုံးတန်းမှ လှံရှည်ကိုင် စစ်သည်များသည် စစ်ကြောင်းကို ပထမဦးစွာ ဖွဲ့စည်းကာ ရှေ့သို့ တက်လှမ်းသွားကြပြီး၊ ဓားနှင့်ဒိုင်းကိုင် စစ်သည်များက ဘေးပတ်ပတ်လည်ကို အကာအကွယ်ပေးထားကြသည်။ လေးရှည်တပ်သားများသည် အလယ်ဗဟိုမှနေ၍ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာကြပြီး၊ မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့များကမူ တိုက်ပွဲဝင်ရန် အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေရင်း ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ကင်းလှည့်နေကြသည်။

တောအုပ်ထဲတွင်ရှိနေသော ပါလီနှင့် သူ၏ဘေးနားမှ ဝါရင့်စစ်သည်တော်များသည်... အရှေ့ဘက်ရှိ ကျင်းစစ်တပ်၏ ပြောင်းလဲလှုပ်ရှားမှုများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ မိမိတို့ကိုယ်ကို ပိုမို အင်အားချည်းနဲ့လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော်လည်း လေးကြိုးပေါ် တင်ထားပြီးသား မြှားတစ်စင်း ဖြစ်နေသဖြင့် မလွဲမသွေ ပစ်လွှတ်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လှုံ့ဆော်ထားသော တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များသာ ယခုအချိန်တွင် ပျက်ပြားသွားပါက၊ အောင်ပွဲရရန် အခွင့်အရေးမှာ သာ၍ပင် နည်းပါးသွားပေလိမ့်မည်။ သူသည် လူမျိုးစုအသီးသီးမှ အစွမ်းအထက်ဆုံးသော စစ်သည်တော်များကို မိမိတို့၏ တပ်ဖွဲ့များကို ဦးဆောင်ကာ တိုက်စစ်ဆင်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

ပါလီသည် သူ၏ မျိုးနွယ်စုအတွင်းရှိ အမျိုးသားအများစုကို စုစည်းခဲ့ရာ အင်အား ၃ သောင်းခန့် ရှိပြီး၊ ယင်းမှာ အစွမ်းကုန် အားစိုက်ထုတ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ ဤတိုက်ပွဲတွင်သာ ရှုံးနိမ့်သွားပါက၊ အင်အားပြန်လည်မဖြည့်တင်းနိုင်သေးသော မန်လော့မျိုးနွယ်စုသည် ပို၍ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုကို ခံစားရပေလိမ့်မည်။

ကျင်းစစ်တပ်ကြီးသည် စစ်ဗျူဟာခင်းကျင်းလျက် ဖြည်းညှင်းစွာ ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ အရှေ့တန်းမှ လှံကိုင်စစ်သည်များသည် ၎င်းတို့၏ လှံရှည်များကို တညီတညွတ်တည်း အရှေ့သို့ ချိန်ရွယ်ထားကြပြီး၊ ၎င်းတို့နောက်ကွယ်မှ လေးသမားများသည် လေးကြိုးများကို ဆွဲဆန့်ထားကာ၊ မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့များကမူ စစ်ကြောင်း၏ ပြင်ပတွင် တိုက်ပွဲဝင်ရန် အခွင့်အကောင်းကို ရှာဖွေလျက် ကင်းလှည့်နေကြသည်။

မန်လော့မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် ဒီရေလှိုင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ပရမ်းပတာ အော်ဟစ်ဟိန်းဟောက်ကာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် လေးမြှားပစ်ကွင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ အနောက်ဘက်ရှိ လေးသမားများသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လေးကိုမြှောက်ကာ အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် လေးကြိုးကို အားပြင်းပြင်းဖြင့် ဆွဲလိုက်ကြသည်။ လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားသော မြှားသံတဝုန်းဝုန်းနှင့်အတူ... ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို မှောင်မိုက်သွားစေသည့် မြှားမိုးများက မန်လော့မျိုးနွယ်စုဝင်များအပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာခဲ့တော့သည်။

သံချပ်ကာဝတ်ဆင်မထားသော တပ်ဖွဲ့များအပေါ် လေးသမားတပ်ဖွဲ့၏ ဖိနှိပ်ချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်းကို ဤအချိန်တွင် အပြည့်အဝ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ကောင်းမွန်လှသော လက်နက်များမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သည့် အားပြင်းလှသော မြှားများသည် ဗလာကျင်းနေသော ရင်ဘတ် သို့မဟုတ် သားရေများ ဝတ်ဆင်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖောက်ဝင်သွားခဲ့ကြသည်။ ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ တဟုန်ထိုးတက်လာသော စစ်ကြောင်းမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

မန်လော့မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် စည်းကမ်းမရှိကြသော်လည်း၊ ကြမ်းကြုတ်ခက်ထန်သော ဇွဲသတ္တိတော့ ရှိကြပေသည်။ မြှားမိုးဒဏ်မှ လွတ်မြောက်လာသူများနှင့် အရေးကြီးသော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို မြှားမမှန်ခဲ့သူများသည် မျက်ဝန်းများ နီမြန်းလျက် အော်ဟစ်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးဝင်လာကြဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းတို့ကို စောင့်ကြိုနေသည်မှာ တောအုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ သိပ်သည်းလှသော လှံတန်းကြီး ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းတို့သည် လှံတန်းကြီးအတွင်းသို့ တိုးဝင်မိသွားကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ရင်ဘတ်များ၊ ဝမ်းဗိုက်များနှင့် လည်ပင်းများသည် လလှံရှည်များဖြင့် အထိုးခံလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာသူများသည် မိမိတို့ရဲဘော်များ၏ အသေဆိုးဖြင့် သေဆုံးမှုကို မြင်တွေ့ရသော်လည်း တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးဝင်လာကြသည်။ အရှေ့ဆုံးတန်းမှ လှံကိုင်စစ်သည်အချို့မှာမူ ရန်သူအများအပြားကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်၊ တဟုန်ထိုးတိုးဝင်လာသော လူအုပ်ကြီး၏ အရှိန်အဟုန်ကြောင့် လဲကျသွားခဲ့ပြီး လူအုပ်ကြီးအတွင်းသို့ နစ်မြုပ်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေသော ပါလီသည် သူ၏လူမျိုးစုဝင်များ၏ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ စွန့်စွန့်စားစား တိုက်ခိုက်မှုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ အိုးအိမ်များ ပျက်ဆီးကာ လူမျိုးများ သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ ဒေါသနှင့် မုန်းတီးမှုတို့၏ တွန်းအားက ဤအချိန်တွင် မန်လော့မျိုးနွယ်စု၏ စစ်စိတ်စစ်မာန်ကို အလွန်အမင်း မြင့်မားစေခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်ကို အသုံးချကာ လက်နက်ကိရိယာများနှင့် စစ်သည်တော်များ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ကွာခြားချက်ကို အစားထိုးနိုင်ခဲ့သဖြင့်၊ ဤတိုက်ပွဲတွင် အောင်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးသည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏မျိုးနွယ်စုအတွင်းရှိ ရဲရင့်သော စစ်သည်တော်များကို တိုက်ပွဲခင်းကျင်းမှုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ စစ်စခန်း၏ စင်မြင့်မြင့်ပေါ်မှနေ၍ မန်လော့မျိုးနွယ်စု၏ ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်မှုကို စောင့်ကြည့်နေသော ဝမ်ကျင်းသည် အနည်းငယ်မျှ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိခဲ့ချေ။ ဝမ်ကျင်းသည် ဤတိုက်ပွဲတွင် အောင်နိုင်မည်ဟု အပြည့်အဝ ယုံကြည်ချက် ရှိနေခဲ့သည်။ မန်လော့မျိုးနွယ်စုက မည်မျှပင် ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်ပြီး အရှေ့ရှိ စစ်သည် တစ်သောင်းကို အမှန်တကယ် အနိုင်ယူသွားနိုင်လျှင်ပင်၊ ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် မိနစ်ပိုင်းအတွင်း အခြားသော စစ်သည်တစ်သောင်းကို ထပ်မံစေလွှတ်နိုင်သဖြင့် စိုးရိမ်ပူပန်စရာ လုံးဝမရှိချေ။

စစ်တပ်နှစ်ခု ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကာ နှစ်ဖက်စလုံးမှ အရှေ့တန်းစစ်သည်များ လဲကျသေဆုံးသွားပြီးနောက်၊ လက်ပွန်းတတီး ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ပွဲ စတင်ခဲ့ရာ နှစ်ဖက်စလုံး၏ ကွာခြားချက်များက သိသာထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ ဝမ်ကျင်း၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်ရှိ စီရင်စုစစ်သည်များသည် ယခင်က စေလွှတ်ခဲ့သော ‘ဝေ’ အင်ပါယာသက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များလောက် သံချပ်ကာမပြည့်စုံဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ထွားကျိုင်းမှု မရှိကြသော်လည်း၊ ၎င်းတို့အားလုံးသည် အဆင့်မြင့်သံလက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး၊ သံပြားကပ်သားရေသံချပ်ကာများနှင့် သံဦးထုပ်များကို ဝတ်ဆင်ထားကာ၊ ယွဲ့လူမျိုးများနှင့် တိုက်ပွဲများစွာ ဆင်နွှဲခဲ့ဖူးသော ဝါရင့်စစ်သည်ဟောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့အပြင် ကျန်းလျောင်၏ လေ့ကျင့်ပေးမှုအောက်တွင် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ခံပညာနှင့် အချင်းချင်း ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်နိုင်စွမ်းမှာ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုသာလွန်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

ရှုပ်ထွေးလှသော တိုက်ပွဲအလယ်တွင်၊ လှံကိုင်စစ်သည်တစ်ဦးသည် သူ၏လှံရှည်ဖြင့် မန်လော့မျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦး၏ လက်နက်ကို ပယ်ဖျက်လိုက်ပြီး၊ ထိုသူ၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ အားပြင်းပြင်းဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏လှံကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းကာ အခြားသော မန်လော့မျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦး လွှဲရိုက်လိုက်သည့် အရိုးတုတ်ကို ကာကွယ်လိုက်ပြီး၊ မိမိဝတ်ဆင်ထားသော သံချပ်ကာ၏ အားသာချက်ကို အသုံးချကာ တတိယမြောက်လူ၏ အရိုးလှံဖြင့် ထိုးစိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိအောင် တောင့်ခံထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ထိုအရိုးတုတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ပြီး၊ လှံသွားကို လှည့်ကာ အရိုးတုတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လူ၏ လည်ပင်းကို ထိုးဖောက်လိုက်သည်။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သူသည် လူသုံးဦးကို ရင်ဆိုင်ကာ နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏လှံကို ပြန်လည်ဆွဲထုတ်ကာ ဆက်လက်တိုက်စစ်ဆင်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင်၊ သားရေဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထုလုပ်ထားသော သံတုတ်ရှည်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် သန်မာထွားကျိုင်းသော မျက်စိတစ်ဖက်လပ် မန်လော့မျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦးက သူ့အား လာရောက်တိုက်ခိုက်လေသည်။ မြှောက်တက်လာသော ထိုသံတုတ်ရှည်ကြီးသည် လေထုကို တိုးဝှေ့သွားသော အသံနှင့်အတူ သူ၏ရင်ဘတ်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့ရာ၊ သူ၏ရင်ဘတ် သံချပ်ကာမှ သံပြားများနှင့် သူ၏ ရင်ညွန့်ရိုးကို ချက်ချင်းပင် ကြေမွသွားစေခဲ့သည်။ သူသည် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ အစိတ်အပိုင်းများ ရောနှောနေသော သွေးများကို အန်ထုတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့ပြီး၊ ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုနှင့် မကျေနပ်မှုများဖြင့် သူ၏ နောက်ဆုံးထွက်သက်ကို ရှူရှိုက်သွားခဲ့ရသည်။

ဤမျက်စိတစ်ဖက်လပ် မန်လော့မျိုးနွယ်စုဝင်သည် သူ၏ သံတုတ်ရှည်ကို လွှဲရိုက်ကာ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ကျင်းစစ်တပ်မှ စစ်သည်သုံးဦးကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် မိမိ၏ အောင်ပွဲကို မပျော်ရွှင်ရသေးမီမှာပင်၊ ဒိုင်းကိုင်စစ်သည်အချို့က သူ့ထံသို့ ရုတ်တရက် ပြေးဝင်လာကြသည်။ ဒိုင်းပြားအပြားပြားမှာ သူ၏ကိုယ်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ပိတ်ဆို့တိုက်ခိုက်လိုက်သဖြင့် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ကန့်သတ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ဒိုင်းပြားများကြားရှိ လစ်ဟာနေသော ကြားညှပ်နေရာများမှနေ၍ ဓားရှည်အချို့က သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အသက်ဝိညာဉ်မှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရတော့သည်...

စစ်မြေပြင်တွင် စစ်တပ်နှစ်ခုသည် အသက်နှင့်လဲ၍ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေကြပြီး၊ အလောင်းများမှာ မြေပြင်အနှံ့ ပြန့်ကျဲနေကာ၊ သွေးများမှာလည်း ချောင်းစီးသကဲ့သို့ စီးဆင်းနေပြီး၊ မြောက်မြားစွာသော အဖိုးတန်အသက်ပေါင်းများစွာ ချုပ်ငြိမ်းသွားခဲ့ရသည်။ တင်းကြပ်လှသော စစ်စည်းကမ်းများကြောင့် ကျင်းစစ်တပ်၏ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်မှာ တည်ငြိမ်နေခဲ့ပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ကလဲ့စားချေလိုသော မီးတောက်များကြောင့် မန်လော့မျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်မှာ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ရည် ရှိနေခဲ့သည်။ နှစ်ဖက်စလုံးသည် အရှုံးအနိုင်မပေါ်ဘဲ အသည်းအသန် အပြန်အလှန် လုံးထွေးတိုက်ခိုက်နေကြသည် — ကျင်းစစ်တပ်တွင် အားကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ရှိပြီး၊ မန်လော့မျိုးနွယ်စုတွင်မူ သာလွန်များပြားသော လူဦးရေအင်အား ရှိနေခဲ့သည်။

ကျန်းလျောင်သည် စင်မြင့်မြင့်ပေါ်တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ သူ၏ ဓားရှည်ကြီးကို ဆုပ်ကိုင်လျက် အောက်ခြေမှ တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူ ကိုယ်တိုင် တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်ရမည့် အချိန်မတိုင်သေးသဖြင့်၊ သူ ဆက်လက်၍ စောင့်ဆိုင်းနေရဆဲ ဖြစ်သည်...။

ထိုအချိန်တွင်၊ အဝေးမှနေ၍ စစ်မြေပြင်ကို စောင့်ကြည့်နေသော ပါလီသည် ပိုမို စိုးရိမ်ပူပန်လာခဲ့သည်။ စစ်မြေပြင်တွင် မန်လော့မျိုးနွယ်စုဝင် ငါးဦး သေဆုံးသွားတိုင်း၊ ကျင်းစစ်တပ်မှ စစ်သည်တစ်ဦးတည်းသာ လဲကျသေဆုံးခဲ့သည်။ စစ်မြေပြင်တွင် သူ၏ လူမျိုးစုဝင်များ တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း၊ ပါလီ၏ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး သွေးစိမ်းရှင်ရှင် ထွက်မတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ထပ်မံ၍ မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ချေ။