အခန်း ၄၂

အခန်း (၄၂)

အပြောင်းအလဲ

ဝမ်ကျင်းအောင်ပွဲခံကာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ၊ နန်ယန်စီရင်စုရှိ မိသားစုအသီးသီး၏ ယွဲ့နယ်မြေအပေါ် ထားရှိသည့် သဘောထားမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ယခင်ကမူ ထိုနေရာရှိ ယွဲ့လူမျိုးများက အလွန်ဆင်းရဲမွဲတေလှသဖြင့် မည်သူကမျှ ယွဲ့နယ်မြေကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ကြချေ။

မှောင်ခိုကုန်သွယ်ရန်အတွက် ကုန်သည်အဖွဲ့များ စေလွှတ်ခြင်းက တိရစ္ဆာန်သားရေများ၊ ရွှေနှင့် ဆေးဘက်ဝင်အပင် အနည်းငယ်ကိုသာ ရရှိစေသော်လည်း၊ ယွဲ့လူမျိုးများ ဝယ်ယူစားသုံးနိုင်သည့် ကုန်ပစ္စည်းပမာဏမှာ အကန့်အသတ် ရှိလှသည်။ ယွဲ့နယ်မြေမှာ ထိုမျှလောက်သာ ကျယ်ဝန်းပြီး ယွဲ့လူမျိုးများ စုဆောင်းထားသည့် ရွှေ၊ သားရေနှင့် ဆေးဘက်ဝင်အပင်များမှာလည်း အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်သည်။ အမြတ်အစွန်း ရနိုင်သည်ဆိုသော်လည်း ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်ကြီးတော့ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဝမ်ကျင်း ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာသည့် မန်လော့မျိုးနွယ်စုများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ မိသားစုအသီးသီးမှာ မနာလိုဝန်တိုမှုဖြင့် တံတွေးပင် လျှံထွက်မတတ် ဖြစ်သွားကြတော့သည်။ ဤလောကတွင် တန်ဖိုးအရှိဆုံးအရာမှာ လူသားဖြစ်သကဲ့သို့ တန်ဖိုးအနည်းဆုံးအရာမှာလည်း လူသားပင် ဖြစ်သည်။ ဤခေတ်ကာလတွင် သန်မာထွားကျိုင်းသော လူငယ်လုပ်သားတစ်ဦးမှာ အလွန်တန်ဖိုးရှိသော ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်ပေသည်။

လယ်ယာစိုက်ပျိုးရန် လူလိုသည်၊ ကောက်ပဲသီးနှံ ရိတ်သိမ်းရန် လူလိုသည်၊ သတ္တုတွင်းတူးရန် လူလိုသည်၊ ပန်းပဲထုရန် လူလိုသည်၊ လမ်းဖောက်ရန် လူလိုသည်၊ မြစ်ချောင်း တူးဖော်ရန် လူလိုသည်၊ အရာခပ်သိမ်းကို လုပ်ဆောင်ရန် လူသားလုပ်အား လိုအပ်ပေသည်။

သို့သော် ထိုသခင်ကြီးများက ဤအလုပ်များကို ကိုယ်တိုင်လုပ်ဆောင်ကြမည်လား။ သိသာထင်ရှားစွာပင် မလုပ်နိုင်ကြချေ။ သခင်ကြီးများသည် အမျိုးသမီးများကိုပင် ခိုင်းစေချင်ခိုင်းစေလိမ့်မည်၊ သို့သော် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်မူ ဤကဲ့သို့ ပင်ပန်းဆင်းရဲလှသော အလုပ်ကြမ်းများကို မခံစားနိုင်ကြချေ။ ထို့ကြောင့် ဤကြီးလေးသော တာဝန်ဝတ္တရားများသည် အောက်ခြေလူတန်းစား ပြည်သူများ၏ ပုခုံးပေါ်သို့ ကျရောက်လာရတော့သည်။

သို့ရာတွင် သာမန်ပြည်သူများသည်လည်း မွေးဖွားခြင်း၊ အိုခြင်း၊ နာခြင်း၊ သေခြင်းတို့ ရှိကြသည်။ အချို့က စားစရာမရှိသဖြင့် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးကာ သေဆုံးကြရသည်၊ အချို့က ဆေးကုသစရိတ် မတတ်နိုင်သဖြင့် ရောဂါဝေဒနာဖြင့် သေဆုံးကြရသည်၊ အချို့က အဆက်မပြတ် အလုပ်ကြမ်းလုပ်ရသဖြင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ သေဆုံးကြရသည်၊ မိမိတို့၏ ကံကြမ္မာကို လက်မခံလိုသူအချို့ကမူ ပုန်ကန်ခြားနားသဖြင့် အသတ်ခံကြရသည်၊ ကံမကောင်းသူအချို့ကမူ ဓားပြဘေး သို့မဟုတ် စစ်ဘေးစစ်ဒဏ်ကြောင့် သေဆုံးကြရသည်။ ဤကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ဆုံးရှုံးနေသည့် လူလုပ်အားကို မည်သို့လျှင် အလွယ်တကူ အစားထိုးနိုင်မည်နည်း။ လူတစ်ယောက် သေဆုံးသွားပါက နောက်ထပ်လူတစ်ယောက် ကြီးပြင်းလာရန် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခု သို့မဟုတ် ထိုထက်မက အချိန်ယူရပေသည်။

ထို့ကြောင့် ပါးနပ်သော သခင်ကြီးများသည် သာမန်ပြည်သူများကို ခေါင်းပုံဖြတ်ကြသော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ အသက်ကို ဇွတ်မှိတ်ကာ စတေးပစ်လေ့မရှိကြချေ။ တစ်ဖက်တွင်မူ ယင်းက တည်ငြိမ်ပြီး ရေရှည်ခေါင်းပုံဖြတ် အမြတ်ထုတ်နိုင်ရန်အတွက် ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဤခေတ်ကာလတွင် ကျေးရွာများသည် မျိုးနွယ်စုပုံစံဖြင့် တည်ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရွာသူရွာသားများမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သွေးသားတော်စပ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်မှုအောက်တွင်... အကယ်၍ သင်သည် ၎င်းတို့ထံမှ ငွေကြေးအနည်းငယ် ညှစ်ယူပြီး စည်းစိမ်ဥစ္စာအချို့ကို သိမ်းပိုက်လိုက်ပါက ၎င်းတို့သည် နှုတ်ဆိတ်ကာ သည်းခံကြလိမ့်မည်။ သို့သော် သင်သည် အလွန်အကျွံ လုပ်ဆောင်လာပါက ယင်းက မလွဲမသွေ ပြဿနာများ ဖြစ်ပွားစေပြီး သင့်ဂုဏ်သိက္ခာကို များစွာ ထိခိုက်ပျက်စီးစေလိမ့်မည်။

သို့သော် မန်လော့မျိုးနွယ်စုထံမှ ဖမ်းဆီးလာသည့် ကျွန်များမှာမူ ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ ကွဲပြားခြားနားလှပေသည်! တိုင်းတစ်ပါးမြေသို့ ရောက်ရှိနေပြီး မိမိတို့၏ ဆွေမျိုးသားချင်းများ သို့မဟုတ် တစ်ရွာတည်းသားများ၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု မရှိသလို၊ ၎င်းတို့အတွက် ပြောဆိုပေးမည့်သူလည်း တစ်ဦးမျှ မရှိချေ၊ ထို့အပြင် ၎င်းတို့၏ လက်မများကို ဖြတ်တောက်ထားခြင်းက ဓားကို ကိုင်မြှောက်ရန်အတွက် အသုံးမဝင်တော့ပေ။

ထို့ထက်မက သခင်ကြီးများ၏ မျက်စိထဲတွင် ဤလူများသည် အစကတည်းက လူရိုင်းများဖြစ်ကြပြီး လူသားအဖြစ်ပင် မသတ်မှတ်ထားကြချေ။ ကျင်းလူမျိုးများကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်သည့်အခါ ၎င်းတို့သည် အနည်းဆုံးတော့ အကျိုးသက်ရောက်မှုနှင့် အစိုးရအာဏာပိုင်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကြသော်လည်း၊ ဤတိုင်းတစ်ပါးလူမျိုးများကို ခေါင်းပုံဖြတ်သည့်အခါတွင်မူ မည်သည့်ဖိအားမျှ ခံစားရခြင်း မရှိကြချေ။ ၎င်းတို့သည် အလွန်ကောင်းမွန်သော အလုပ်သမားများ ဖြစ်ကြပေသည်။

အချိန်အတန်ကြာတွင် မိသားစုအသီးသီးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဆက်သွယ်ကာ သတင်းအချက်အလက်များကို စုဆောင်းခဲ့ကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ လောဘဇောတက်နေသော မျက်လုံးများက ထိုသနားစရာကောင်းလှသည့် မန်လော့မျိုးနွယ်စုဝင်များအပေါ်သို့ စူးစိုက်ကျရောက်နေခဲ့သည်။ ဗြောင်ကျကျ လုယက်ရန်အတွက်မူ... အထူးသဖြင့် ဝမ်ကျင်း၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုနှင့် ကောက်ကျစ်မှုကို မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီးနောက် ၎င်းတို့တွင် ထိုမျှလောက် သတ္တိမရှိကြချေ။ လူတို့သည် သဘောကောင်းပြီး ကြင်နာတတ်သည့် လူကြီးလူကောင်းတစ်ဦးကို နှိပ်စက်ချင်နှိပ်စက်ကြလိမ့်မည်၊ သို့သော် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူတစ်ဦးကိုမူ မပြစ်မှားဝံ့ကြချေ။ လူကြီးလူကောင်းတစ်ဦးကို သင့်တော်သောနည်းလမ်းဖြင့် လှည့်ဖြားနိုင်သည်၊ ထိုမျှသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ လုယက်၍မရဘဲ ထိုသူများကို လိုချင်နေကြသေးသည်ဖြစ်ရာ... မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်နည်း။ ဝူမိသားစု၏ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ဝူကျစ်က အလွန်ကောင်းမွန်သော အကြံပြုချက်တစ်ခုကို တင်ပြခဲ့သည်။ ယင်းမှာ ၎င်းတို့ကို ဝယ်ယူရန် ဖြစ်သည်။

မိသားစုအသီးသီးက ထိုကျွန်များကို မျက်စိကျနေကြစဉ်... ချီမိသားစုကမူ ပိုမိုဝေးကွာသော အနာဂတ်ကို မျှော်ကြည့်နေခဲ့သည်။ အခြားသူများက ဤကျွန်များ၏ တန်ဖိုးကိုသာ မြင်ကြသော်လည်း၊ ချီမိသားစုကမူ ထိုထက်မက ပိုမိုမြင်ခဲ့သည်။ အခြားမိသားစုများသည် ယွဲ့နယ်မြေအကြောင်း များစွာမသိရှိကြသော်လည်း၊ သူ၏ ချီမိသားစုမှာမူ ကွဲပြားခြားနားသည်။ ချီဝေသည် သူ၏ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ မိမိတို့ချီမိသားစုထက် ယွဲ့နယ်မြေကို ပိုမိုနားလည်သူ မရှိကြောင်း အာမခံဝံ့ပေသည်။ မန်လော့မျိုးနွယ်စုနှင့် ယွီဝူမျိုးနွယ်စုတို့သည် တောင်တောများနှင့် တောအုပ်ကြီးများထဲတွင် တည်ရှိကြသည်။ ၎င်းတို့၏ နယ်မြေသည် စီရင်စုသုံးခုစာခန့် ကျယ်ဝန်းသော်လည်း၊ စိုက်ပျိုးရန်အတွက် မြေသြဇာကောင်းသော မြေရိုင်းများ မရှိသလို၊ ရွှေ၊ ငွေ သို့မဟုတ် သံသတ္တုတွင်းများလည်း မရှိချေ။ တန်ဖိုးရှိသည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ လူသားလုပ်အားသာ ဖြနိုင်သည်။

သို့သော် အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ယွီဝူမျိုးနွယ်စုကို ဖြတ်ကျော်ကာ တောင်ဘက်သို့ ဆက်လက်သွားမည်ဆိုလျှင်မူ။ ထိုနေရာတွင် စည်ပင်ဝပြောသော လော့နန်နိုင်ငံရှိပေသည်။ လော့နန်နိုင်ငံကိုလည်း ယွဲ့လူမျိုးများက တည်ထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုယွဲ့လူမျိုးအုပ်စုမှာ ထိုစဉ်အခါက ယွဲ့လူမျိုးများအနက် အကြီးမားဆုံးသော မျိုးနွယ်စု ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထိုစဉ်က ၎င်းတို့၏ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်သည် မဟာကျင်းနိုင်ငံ၏ အင်အားကြီးမားမှုကို အထင်ကြီးအားကျသဖြင့်၊ မဟာကျင်းနိုင်ငံ၏ ယဉ်ကျေးမှုကို တက်ကြွစွာ လေ့လာခဲ့ပြီး၊ မျိုးနွယ်စုအတွင်း၌ မဟာကျင်းနိုင်ငံ၏ စနစ်များကို ကျင့်သုံးကာ၊ ခေတ်မီသတ္တုအရည်ကျိုခြင်းနှင့် စိုက်ပျိုးရေးနည်းပညာများကို သင်ယူရန် လူများကို စေလွှတ်ခဲ့ပြီး၊ ကျွမ်းကျင်ပြီး အရည်အချင်းရှိသော ကျင်းလူမျိုးများကို ၎င်းတို့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရန် အမြောက်အမြား ခေါ်ယူခန့်အပ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ ထိုစဉ်က စစ်နတ်ဘုရားက ၎င်းတို့၏ အထွတ်အထိပ်အချိန်တွင် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိစေရန် စစ်တပ်စေလွှတ်ကာ ချေမှုန်းပစ်ခဲ့ခြင်း မရှိပါက၊ ယနေ့အချိန်တွင် ဤယွဲ့ပြည်နယ်သည် မဟာကျင်းနိုင်ငံ၏ နယ်မြေဖြစ်နေဦးမည်လားဆိုသည်မှာ ပြောရန်ခက်ခဲလှပေသည်။

ချီဝေ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုအရ လော့နန်နိုင်ငံတွင် စိုက်ပျိုးရန် သင့်တော်သော မြေသြဇာကောင်းသည့် မြေများရှိပြီး ကောက်ပဲသီးနှံ ထွက်နှုန်းမှာ ယွဲ့ပြည်နယ်ထက် များစွာ သာလွန်သည်။ ထို့ပြင် နိုင်ငံအတွင်း၌ ရွှေတွင်းများလည်း ရှိနေရမည်။ သို့မဟုတ်ပါက ယွီဝူမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ သားဖြစ်သူ ပိုနာသည် ကုန်ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူရန်အတွက် ထိုမျှလောက်များပြားသော ရွှေပမာဏကို မည်သို့ရရှိနိုင်မည်နည်း။

ယင်းက လော့နန်နိုင်ငံကို လုယက်တိုက်ခိုက်ခြင်းမှ ရရှိလာခြင်း ဖြစ်ရမည်။ ထို့ထက်မက အကယ်၍ လော့နန်နိုင်ငံကို တိုက်ခိုက်ခြင်းက မည်သည့်အကျိုးအမြတ်မျှ မရှိပါက၊ ယွီဝူမျိုးနွယ်စုသည် လော့နန်နိုင်ငံနှင့် ထိုမျှလောက် အသက်စွန့်ကာ အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်ပါမည်လား။ ထိုနေရာတွင် မလွဲမသွေ ရယူစရာ အကျိုးအမြတ်များ ရှိနေ၍သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အကယ်၍ ၎င်းတို့ တောင်ဘက်သို့ ဆက်သွားမည်ဆိုပါက ယွီဝူမျိုးနွယ်စုနှင့် မလွဲမသွေ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်။ ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် ၎င်းတို့ကို လွှတ်ပေးလိမ့်မည်ဟု ချီဝေ မထင်ပေ။ လက်နက်ကုန်သွယ်မှုကို ယာယီရပ်ဆိုင်းထားသင့်သလားဟူသောအချက်ကို သူ မေးမြန်းရမည် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လက်နက်များ ပိုမိုရောင်းချရလေလေ၊ ယွီဝူမျိုးနွယ်စု၏ အင်အားက ပိုမိုတိုးတက်လာလေလေ ဖြစ်ပြီး၊ ယင်းက နောင်တွင် အနိုင်ယူရန် ပိုမိုခက်ခဲလာစေမည် ဖြစ်သည်။ အရောင်းအဝယ် တစ်ခုချင်းစီမှ ရရှိသော အမြတ်အစွန်းများမှာ ၎င်းတို့၏ ချီမိသားစု တစ်နှစ်စာ ရှာဖွေနိုင်သည့် ဝင်ငွေနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်သော်လည်း၊ သူသည် ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ မချမှတ်ဝံ့ချေ။

ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် ဤမှောင်ခိုကုန်သွယ်မှုကို ရပ်တန့်ရန် မုချအမိန့်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ တွေးထားသော်လည်း၊ ကုန်သည်အဖွဲ့များကို အရောင်းအဝယ်ရပ်ဆိုင်းရန် အမိန့်မပေးမီ... သူကိုယ်တိုင် လာရောက်ကာ ညွှန်ကြားချက်ကို တောင်းခံပြီး အဖြေကို ရယူရမည် ဖြစ်သည်။ ယင်းက ဝမ်ကျင်းအပေါ် ချီမိသားစု၏ နာခံမှုကို ပြသသည့် သဘောထားတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ချီဝေသည် သူ၏ သားကြီးဖြစ်သူ ချီယန်နှင့်အတူ ပြင်ဆင်ထားသော တန်ဖိုးကြီး လက်ဆောင်ပဏ္ဏာများကို ယူဆောင်ကာ နယ်စားမင်းရုံးစိုက်ရာစံအိမ်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ စံအိမ်၏ အဝင်ဝတစ်ခုလုံးတွင် ဆန်းပြားလှပသော ရထားလုံး အမြောက်အမြားဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သပ်ရပ်သော မီးခိုးရောင် အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အစေခံငယ်လေးများသည် ရထားလုံးများကို စနစ်တကျ နေရာချပေးနေကြသည်။

ယခင်က နန်ယန်စီရင်စုတွင် မကြာခဏ မတွေ့ရတတ်သော စည်းစိမ်ရှိလှသည့် ရထားလုံးများနှင့် အရပ်မြင့်မြတ်သော မြင်းကောင်းများကို ကြည့်ရင်း၊ ချီဝေသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ ဤနယ်စားမင်းဝမ်ကျင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် နတ်ဘုရားဆန်သော စွမ်းရည်ရှိသူ ဖြစ်ပေသည်။ သူ ရာထူးတက်လာကတည်းက အရည်အသွေးမြင့်မားပြီး ဈေးနှုန်းချိုသာသော ကုန်ပစ္စည်း အမြောက်အမြားကို ပံ့ပိုးပေးခဲ့သဖြင့် နန်ယန်စီရင်စုတစ်ခုလုံး အကျိုးကျေးဇူး ခံစားခဲ့ရသည်။ လူတိုင်းပင် ကောင်းမွန်သော အမြတ်အစွန်းများကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

ချီဝေသည် တံခါးမကြီးဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်ပြီး တံခါးစောင့်ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးပြုပြီး သတင်းပို့ပေးပါဦး၊ ချီမိသားစုရဲ့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ချီဝေက သားဖြစ်သူ ချီယန်နဲ့အတူ နယ်စားမင်းကြီးကို လာရောက်တွေ့ဆုံတာပါ။"

အစေခံက ရိုသေစွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး တံခါးအတွင်းသို့ ဝင်ရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။ "မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ချီ... မြန်မြန် ဝင်လှည့်ပါ။ သခင်ကြီးက ခင်ဗျားရောက်လာရင် စာကြည့်ခန်းကို တိုက်ရိုက်သွားပြီး တွေ့ဆုံဖို့ မှာကြားထားပါတယ်။ ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ၊ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ချီ။"

ချီဝေသည် သူ၏ အဝတ်အစားများကို သပ်ရပ်အောင် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ လှမ်းကာ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။ လက်ဆောင်သေတ္တာကို သယ်ဆောင်ထားသည့် ချီရန်ကလည်း နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါရင်း စာကြည့်ခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့ကြသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ၎င်းတို့သည် ရင်းနှီးသူ အများအပြားနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး နှုတ်ဆက်သည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့ စာကြည့်ခန်းသို့ ရောက်ရှိပြီး ဝမ်ကျင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချီဝေသည် လန့်ဖျပ်သွားခဲ့သည်။ မနေ့ကတင် စစ်ဝတ်စုံအပြည့်ဖြင့် စစ်မြင်းကို စီးနင်းနေသည့် သူရဲကောင်းဆန်လှသော နယ်စားမင်းကြီးသည် ယခုအခါတွင်မူ ဖြူဖျော့သော မျက်နှာ၊ မျက်ကွင်းညိုညိုများဖြင့် အားအင်ကုန်ခမ်းကာ နုံးချည့်နေပုံရပြီး၊ ကာမဂုဏ်ကို အလွန်အကျွံ ခံစားထားရမှန်း သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ချီဝေ၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားခဲ့သည်။ သူ ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးအကြား ကိစ္စရပ်များကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားဖူးကတည်းက... ဤကဲ့သို့ နှစ်လနီးပါးခန့် မရှောင်ကြဉ်ခဲ့ဖူးချေ။ အထူးသဖြင့် ထိုမျှလောက် ကြာမြင့်စွာ ရှောင်ကြဉ်ပြီးနောက် ပြန်လာချိန်တွင် ယွဲ့လော့ကဲ့သို့သော အလှပဂေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ၊ မနေ့ညက သူသည် လွန်ကဲစွာ မပျော်ပါးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ ယနေ့နံနက်တွင် သူ နိုးလာပြီး မှန်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူကိုယ်တိုင်ပင် လန့်သွားခဲ့ရသည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ အမူအရာ ဟန်ဆောင်ရင်း ချီဝေနှင့် ချီရန်တို့ကို ထိုင်ရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။ စားပွဲပေါ်ရှိ ဖွင့်ထားသော စာတစ်စောင်ကို ကောက်ယူကာ ချီဝေထံသို့ ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ ချီဝေသည် ရှေ့သို့ လှမ်းကာ ၎င်းကို ယူဆောင်ပြီး ဖွင့်ဖတ်လိုက်သည်။ စာထဲတွင်မူ ဤသို့ ရေးသားထားသည်။

"ယွီဝူမျိုးနွယ်စု၏ အကြီးအကဲသည် မျိုးနွယ်စုဝင် နှစ်သိန်းကို ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်ကာ ကျိန်းအူမြို့ကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေသည်။ ကျိန်းအူမြို့၏ စစ်သေနာပတိသည် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး ယွီဝူမျိုးနွယ်စုသည် မြို့တံတိုင်းပေါ်သို့ပင် တစ်ကြိမ် တက်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။ ကျိန်းအူမြို့သည် ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး မြို့သိမ်းခံရမည့်နေ့မှာ လက်တစ်ကမ်းအလိုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။"

ထိုလျှို့ဝှက်စာကို ဖတ်ပြီးနောက် ချီဝေ၏ မျက်ခုံးများ တင်းကြပ်စွာ တွန့်ကွေးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ကျင်းက စကားဆိုလိုက်သည်။ "ပိုနာ့ကို လက်နက်တွေနဲ့ သံချပ်ကာတွေ ဆက်ပြီး ပံ့ပိုးပေးလိုက်ပါ။ ပြီးတော့ မြို့သိမ်းရာကနေ ဖမ်းဆီးရမိတဲ့ သုံ့ပန်းတွေကို ကုန်ကျစရိတ်အတွက် ပေးချေဖို့ အသုံးပြုနိုင်တယ်လို့လည်း သူ့ကို ပြောလိုက်ပါ။"

ချီဝေသည် ဤအရာကြောင့် ပိုမို၍ပင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ "သခင်ကြီး... အခုအချိန်မှာ လက်နက်နဲ့ သံချပ်ကာတွေကို ဆက်ပြီး ထောက်ပံ့ပေးနေမယ်ဆိုရင် ယွီဝူမျိုးနွယ်စုရဲ့ အင်အားကို ပိုပြီး တိုးတက်စေမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ကျိန်းအူမြို့ကို ဖောက်ထွင်းပြီးတာနဲ့ ယွီဝူမျိုးနွယ်စုက ကျေနပ်မှာမဟုတ်ဘဲ တောင်ဘက်ကို ဆက်ပြီး ချီတက်သွားပါလိမ့်မယ်။"

ဝမ်ကျင်း၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။ "ငါတို့က ယွီဝူမျိုးနွယ်စုရဲ့ မာနတရားကို ပိုပြီး မြှင့်တင်ပေးဖို့ လိုအပ်တယ်။ လော့နန်နိုင်ငံကို နာကျင်ခံစားရအောင် လုပ်ရမယ်။ သူတို့ကို ကြောက်ရွံ့အောင် လုပ်ရမယ်။ ဒါမှသာ သူတို့က အသည်းအသန် အကူအညီ တောင်းခံလာကြလိမ့်မယ်။ ဒါမှသာ သူတို့က ပိုပြီး လွန်ကဲတဲ့ အခြေအနေတွေကို သဘောတူလာကြလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် ကျိန်းအူမြို့ကလည်း လော့နန်နိုင်ငံရဲ့ မြို့ကြီးတစ်မြို့ပဲ။ ငါ့အတွက် သန်မာထွားကျိုင်းတဲ့ သုံ့ပန်း သောင်းနဲ့ချီပြီး ဘာလို့ မထွက်လာဘဲ ရှိမလဲ၊... ပိုနာ့ဆီကို သန်မာထွားကျိုင်းတဲ့ သုံ့ပန်းတွေကို လက်နက်၊ သံချပ်ကာတွေနဲ့ လဲလှယ်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ သတင်းစကားကို မုချ ပါးလိုက်ပါ။ သို့မဟုတ်ရင် ယွီဝူမျိုးနွယ်စုရဲ့ စည်းကမ်းမရှိတဲ့ လူရိုင်းစစ်တပ်က မြို့ကို သွေးချောင်းစီး သတ်ဖြတ်ပစ်ကြလိမ့်မယ်၊ အဲဒါတွေအားလုံးက ငါ့ရဲ့ ပိုက်ဆံတွေပဲလေ။ ဒါ့အပြင် ယွီဝူမျိုးနွယ်စုက ဆုံးရှုံးမှုမရှိဘဲ မြို့တစ်မြို့ကို မတိုက်ခိုက်နိုင်ပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ ရဲရင့်တဲ့ စစ်သည်တွေ ပိုပြီး သေဆုံးလေလေ၊ နောင်ကျရင် သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရတာ ပိုပြီး လွယ်ကူလေလေ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

ချီဝေ နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ကျင်းသည် လော့နန်နိုင်ငံအပေါ် ပိုမိုကြီးမားသော ဖိအားများ ပေးနိုင်ရန် ယွီဝူမျိုးနွယ်စုကို အသုံးချချင်နေခြင်းဖြစ်သလို၊ ယွီဝူမျိုးနွယ်စု၏ ရဲရင့်သော စစ်သည်တော်များကိုလည်း ကုန်ခမ်းစေချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် ကျိန်းအူမြို့သူမြို့သားများကိုလည်း မျက်စိကျနေခဲ့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မဟာမိတ်ဖွဲ့ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းတို့ကို အရေးယူရန် အဆင်မပြေတော့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်...။