အခန်း ၄၅

အခန်း (၄၅)

တုံ့ပြန်မှုများ

ဤအချိန်တွင် လော့နန်နိုင်ငံကို ဝေးလံသောနေရာ၌ သွားရောက်တိုက်ခိုက်နေသည့် ပိုနာသည် မန်လော့မျိုးနွယ်စု ပျက်စီးသွားခဲ့သည့် သတင်းကို ရရှိလိုက်သည်။ သတင်းလာရောက်ပို့သသော သူ၏ ယုံကြည်စိတ်ချရသည့် လက်အောက်ငယ်သားကို ကြည့်ရင်း ပိုနာ၏ ရင်ထဲတွင် မသက်မသာဖြစ်မှုများနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

မန်လော့မျိုးနွယ်စုဟူသော အကာအကွယ်အတားအဆီး မရှိတော့လျှင် ယွီဝူမျိုးနွယ်စုသည် မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်၏ နယ်နိမိတ်နှင့် တိုက်ရိုက် ထိစပ်သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။ ကျင်းလူမျိုးများသည် အောင်ပွဲရရှိပြီးနောက် တောင်ဘက်သို့ ဆက်လက်ချီတက်ရန် အကြံအစည်များ ရှိလာလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ပိုနာ မယုံကြည်ချေ။

ပိုနာသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ယုံကြည်ရသော လက်အောက်ငယ်သားအတွက် စပျစ်ဝိုင်တစ်ခွက် ငှဲ့ကာ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"မန်လော့မျိုးနွယ်စုရဲ့ အခြေအနေနဲ့ တိုက်ပွဲရဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို ငါ့ကို သေသေချာချာ ပြောပြစမ်း။"

ယုံကြည်ရသော လက်အောက်ငယ်သားသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဝိုင်ခွက်ကို လှမ်းယူကာ မော့ချလိုက်ရာ ခြောက်သွေ့နေသော လည်ချောင်းနှင့် ကွဲအက်နေသော နှုတ်ခမ်းများမှာ စိုစွတ်သွားပြီး အဝေးကြီးမှ ခရီးနှင်လာရသဖြင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေမှုများမှာလည်း အတန်ငယ် ပြေပျောက်သွားခဲ့သည်။

"မန်လော့မျိုးနွယ်စုမှာ အမျိုးသမီးတွေနဲ့ ကလေးသူငယ် တစ်ထောင်လောက်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ် ခင်ဗျာ။ မျိုးနွယ်စုရဲ့ လူငယ်နဲ့ သန်မာတဲ့ စစ်သည်တော်တွေအားလုံးကတော့ အသတ်ခံရတာ ဒါမှမဟုတ် ဖမ်းဆီးခံရတာတွေ ဖြစ်ကုန်ပါပြီ။"

"ကျင်းလူမျိုးတွေက မန်လော့မျိုးနွယ်စုကို တိုက်ခိုက်တဲ့အခါ မျိုးနွယ်စုငယ်လေးတွေကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ရေအရင်းအမြစ်တွေကိုလည်း ညစ်ညမ်းအောင် လုပ်ခဲ့ကြပါတယ်၊ ဒါကြောင့် မန်လော့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ခေါင်းဆောင် ပါလီဟာ နောက်ဆုံး အဆုံးအဖြတ်တိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲဖို့ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခံခဲ့ရပါတယ်။ မြေမျက်နှာသွင်ပြင် အသာစီးရမှုကို ဆုံးရှုံးသွားပြီးနောက် သူဟာ ကျင်းစစ်တပ်ရဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်မှုကို ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ကန်းချီအဆင့်ရှိတဲ့ ကျင်းစစ်သူကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ နေရာတင် ကွပ်မျက်တာကို ခံလိုက်ရပါတယ်၊ အဲဒီနောက်မှာတော့ ကျင်းလူမျိုးတွေဟာ တောင်ဘက်ကို ဆက်လက်ချီတက်ပြီး မန်လော့မျိုးနွယ်စုရဲ့ နယ်မြေကို သိမ်းပိုက်လိုက်ကြပါတယ်။"

"ကန်းချီအဆင့် ဟုတ်လား... ဒါ တကယ်ပဲလား။"

"တကယ်ပါ။"

ပိုနာ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ခက်ထန်တည်ကြည်သွားခဲ့သည်။ ယွဲ့နယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် မန်လော့မျိုးနွယ်စု၊ ယွီဝူမျိုးနွယ်စုနှင့် လော့နန်နိုင်ငံတို့၏ အင်အားစုအားလုံး ပေါင်းလိုက်လျှင်ပင် ကန်းချီအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးမျှ မရှိချေ။ ချို့တဲ့လှသော သယံဇာတများနှင့် ကြမ်းတမ်းခေါင်းပါးလှသော သိုင်းပညာရပ်များကြောင့် ကန်းချီအဆင့်ရှိသော ပညာရှင်တစ်ဦးကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ရန် အလွန် ခဲယဉ်းလှပေသည်။ မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း ထိုသို့သောအလားအလာ ရှိနိုင်သူမှာ သူ၏ အစ်ကိုကြီးတစ်ဦးတည်းသာ ရှိနိုင်သော်လည်း၊ အလားအလာဆိုသည်မှာ အလားအလာမျှသာ ဖြစ်ပြီး ထိုအဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးချေ။

ကန်းချီအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းစွမ်းအားရှင် မဟုတ်သော်လည်း၊ အထူးသဖြင့် တပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို ဦးဆောင်ကာ အလစ်အငိုက် ဝင်ရောက်စီးနင်း တိုက်ခိုက်သည့်အခါတွင် ရန်သူကို ပျက်စီးကမ္ဘာပျက်စေလောက်သည့် ထိခိုက်ဆုံးရှုံးမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သဖြင့် အလွန် ကိုင်တွယ်ရခက်ခဲလှပေသည်။

ဤအချိန်တွင် ပိုနာသည် ကျင်းလူမျိုးများအပေါ် သတိကြီးစွာ ထားရှိပြီး အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့မိရုံသာမက ၎င်းတို့နှင့် လုပ်ဆောင်နေသော မှောင်ခိုကုန်သွယ်မှုများ ရပ်တန့်သွားမည်ကိုလည်း စိုးရိမ်ပူပန်လာခဲ့သည်။ သူ၏ အမြင်အရ ယွီဝူမျိုးနွယ်စုသည် ယခုအခါ ကျင်းလူမျိုးများ၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုနယ်ပယ်နှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေပြီဖြစ်ရာ ၎င်းတို့ကြားတွင် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျင်းလူမျိုးများသည် လက်နက်များနှင့် စစ်အသုံးအဆောင် ပစ္စည်းများကို ဆက်လက် ကုန်သွယ်ကြတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ပိုနာသည် ပို၍ပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤအဆက်အသွယ်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းက ယွီဝူမျိုးနွယ်စုအတွင်း ပိုနာ၏ ဩဇာအာဏာ ချဲ့ထွင်မှုကို များစွာ ထိခိုက်စေမည် ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် ပိုနာသည် သူ၏ အစ်ကိုကြီးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပြီး အဘက်ဘက်မှ အသာစီးရနေခြင်းမှာ မျိုးနွယ်စုသို့ ဆား၊ သံထည်နှင့် လက်နက်များကို သူ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ထောက်ခံသူအများစုမှာလည်း ဤအကြောင်းပြချက်ကြောင့် သူ့အား ကျောထောက်နောက်ခံပြုထားကြခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ ဖခင်ဖြစ်သူကပင် သူ၏ ရည်မှန်းချက်ကြီးမှုကို လျစ်လျူရှုခွင့်ပြုပေးထားခဲ့သည်။

အကယ်၍ ကျင်းလူမျိုးများက ကုန်သွယ်မှုကို ရပ်ဆိုင်းလိုက်ပါက သူ၏ ထောက်ခံသူအချို့ကို ဆုံးရှုံးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ နောင်အနာဂတ်တွင် ယွီဝူမျိုးနွယ်စု၏ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရာထူးကို ဆက်ခံနိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ ဆိုသည်မှာလည်း မရေရာမှုများစွာ ရှိလာလိမ့်မည်။

"မင်း အခု မျိုးနွယ်စုဆီ ချက်ချင်းပြန်ပါ၊ ကျင်းလူမျိုးတွေနဲ့ ငါတို့ ကုန်သွယ်တဲ့နေရာကို လူတွေခေါ်သွားပြီး စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားလိုက်။ အကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက် ရောက်လာရင် သူတို့ကို အလွန် ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ဧည့်ခံပြီး ဒီကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ရမယ်။"

"အမိန့်အတိုင်းပါ။"

အမိန့်ရရှိပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားသော သူ၏ ယုံကြည်ရသည့် လက်အောက်ငယ်သားကို ကြည့်ရင်း ပိုနာသည် ယွီဝူမျိုးနွယ်စု၏ နောက်ကျကျန်နေသော ထောက်လှမ်းရေးစနစ်အပေါ် ထပ်မံ၍ မကျေမနပ် ဖြစ်မိပြန်သည်။ ပိုနာသည် အလွန် ပါးနပ်လိမ္မာသော လူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

မန်လော့မျိုးနွယ်စုကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းလိုက်သည့် ဤစစ်ပွဲတွင် ပိုနာသည် အပေါ်ယံထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အရာများကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ကျင်းစစ်တပ်အနေဖြင့် အကြိမ်တိုင်းတွင် မျိုးနွယ်စုငယ်လေးများ ရှိရာနေရာကို တိကျစွာ ရှာဖွေနိုင်ခြင်းနှင့် တောင်တန်းများကြားရှိ အတိုဆုံးလမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် မန်လော့မျိုးနွယ်စု၏ ပင်မနယ်မြေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ခြင်းတို့က ကျင်းလူမျိုးများ၏ သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းနိုင်စွမ်းမှာ လျှော့တွက်၍မရကြောင်း ပြသနေသည်။

၎င်းတို့၏ ယွီဝူမျိုးနွယ်စုမှာမူ ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ လုံးဝ အမှောင်ကျနေခဲ့သည်။ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်သည် ကင်းထောက်များနှင့် သူလျှိုများ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကို မည်သည့်အခါမျှ အာရုံမစိုက်ခဲ့ချေ။ ယွီဝူမျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် လက်ရှိတွင် လော့နန်နိုင်ငံကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်းမှာ တစ်ဖက်နိုင်ငံ၏ အတွင်းပိုင်း သဘောထားကွဲလွဲမှုများကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး၊ သို့မဟုတ်ပါက အနိုင်အရှုံးကို ပြောရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ပိုနာသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အားပေးသည့်အနေဖြင့် မျက်နှာကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ယခုအချိန်တွင် နိုးကြားလာခြင်းက နောက်မကျသေးဟု တွေးလိုက်သည်။ ကွာဟချက်ကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းက မကြောက်စရာကောင်းသော်လည်း၊ မိမိ မည်သည့်နေရာတွင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သည်ကိုပင် မသိရှိခြင်းကသာ အမှန်တကယ် ကြောက်စရာကောင်းလှပေသည်။

သူသည် တဲ၏ လိုက်ကာကို မကာ အပြင်သို့ ထွက်လာပြီး သူ၏ ကိုယ်ရံတော်များကို စုစည်းကာ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာသို့ အလျင်အမြန် ခရီးနှင်ခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင် ကျိန်းအူမြို့မှာ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ အလွန်ဆုံး နောက်ထပ် လဝက်ခန့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရုံဖြင့် ကျိန်းအူမြို့သည် မုချ ပြိုလဲသွားပေလိမ့်မည်။

ကျိန်းအူမြို့ကို သိမ်းပိုက်နိုင်မှသာ ယွီဝူမျိုးနွယ်စုသည် စစ်ပွဲအစောပိုင်း အောင်ပွဲများ၏ အသာစီးရမှုများကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ကျိန်းအူမြို့ကို သိမ်းပိုက်ထားခြင်းအားဖြင့် လော့နန်နိုင်ငံက ပြန်လည်နာလန်ထူလာပြီး စစ်ကူများ စေလွှတ်လာလျှင်ပင် ယွီဝူမျိုးနွယ်စုသည် ကျိန်းအူမြို့ကို အခြေခံ၍ ခုခံကာကွယ်ကာ ထိုစစ်ကူစစ်တပ်ကို အင်အားကုန်ခမ်းသွားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကျိန်းအူမြို့အတွင်းရှိ ထင်ရှားလှသော မဟာကျင်းစတိုင် သစ်သားနှင့် ကျောက်တုံးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော အစိုးရရုံးခန်းတစ်ခုထဲတွင် လော့နန်နိုင်ငံ၏ စစ်သေနာပတိချုပ် ထော့ရှန်းသည် အပေါ်အင်္ကျီမပါဘဲ စားပွဲတစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ခြေတင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေခဲ့သည်။ အနီးနားရှိ စစ်သည်တစ်ဦးက သူ၏ ဒဏ်ရာများကို ဆေးကြောပေးကာ ပတ်တီးလဲလှယ်ပေးနေသည်။

စားပွဲပေါ်ရှိ မြို့တော်မှ ပြန်ကြားစာကို ကြည့်ရင်း ထော့ရှန်း၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသအရှိန်အဝါများ တောက်လောင်နေခဲ့သည်။ သူသည် ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖိနှိပ်ထားသော မီးတောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ သူ၏ လေးလံလှသော အရှိန်အဝါကြောင့် ပတ်တီးလဲပေးနေသည့် စစ်သည်မှာ ထိတ်လန့်စွာဖြင့် တံတွေးမြိုချလိုက်ရသည်။

တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် စစ်သည်က ပတ်တီးလဲလှယ်ပေးပြီးသွားသောအခါ ထော့ရှန်းသည် သူ၏ ဒေါသကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ စားပွဲခုံကို လက်ဝါးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ရာ စားပွဲမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

"သွား... သခင်ယန်ကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့စမ်း။"

"အမိန့်အတိုင်းပါ။"

မကြာမီမှာပင် ခေါင်းဆောင်းကို ဆောင်းထားပြီး အနက်ရောင် ပညာရှိဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ခန့်ညားထည်ဝါသော အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူက ထော့ရှန်း၏ ရှေ့တွင် ပျက်စီးနေသော စားပွဲခုံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တိုးညင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာလဲ... မြို့တော်က စစ်ကူလွှတ်ဖို့ ထပ်ပြီး ငြင်းပယ်လိုက်ပြန်ပြီလား။"

ထိုစကားကြောင့် ထော့ရှန်းသည် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး တောင်ဘက်သို့ လက်ညှိုးညွှန်ကာ အက်ကွဲသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ဖူရှန်း။ ငါ တကယ် နားမလည်နိုင်တော့ဘူး။ အဲဒီ လူအတွေကွာ။ အကယ်လို့ ကျိန်းအူမြို့သာ ပြိုလဲသွားရင် နိုင်ငံတော်ရဲ့ မြောက်ဘက်ပိုင်းတစ်ခုလုံးဟာ ယွီဝူမျိုးနွယ်စုရဲ့ မျက်စိအောက်ကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်။ ကျိန်းအူမြို့ကလွဲရင် မြောက်ဘက်ပိုင်းမှာ ခုခံကာကွယ်ဖို့ ဘယ်လို ခံတပ်မှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ အကယ်လို့ နောင်အနာဂတ်ကျမှ အဲဒါကို ပြန်သိမ်းချင်တယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင် အားစိုက်ထုတ်ရမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ။ သူတို့ ဘာဖြစ်လို့ စစ်ကူမလွှတ်ကြတာလဲ။"

"သူတို့ကတော့ အချင်းချင်း အာဏာလုဖို့ပဲ သိကြတယ်။ အဲဒီ မင်းသားနှစ်ပါးရဲ့ ခေါင်းထဲမှာ မစင်တွေပဲ ပြည့်နေတာလား။ ပြီးတော့ အဲဒီ အိုမင်းနေတဲ့ ဘုရင်ကြီးကော။ သူက ဘာလို့ အခုထိ မသေသေးတာလဲ။ အသက်ငင်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ အဲဒီ ပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေတော့ကော ဘာထူးမှာမို့လို့လဲ။ လူအုပ်စုလိုက် အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ။ လူအတွေ။"

ယန်ဖူရှန်းသည် သူ၏ ရှေ့တွင် ဒေါသအိုးပေါက်ကွဲနေသော ထော့ရှန်းကို ကြည့်ကာ နဖူးကို လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်ရင်း စိတ်ပျက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်အေးအေးထားစမ်းပါ၊ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ထပ်ပွင့်လာလိမ့်မယ်။ မြို့တော်က စစ်ကူတွေ လွှတ်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါ မင်းကို စောစောကတည်းက ပြောခဲ့သားပဲ။ အဲဒီ မင်းသားနှစ်ပါးက အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်လောက်အောင် မအပါဘူးကွာ။ မင်း မြင်နိုင်တဲ့အရာကို သူတို့လည်း မြင်နိုင်တာပဲ။"

"သူတို့က ရှုံးနိမ့်မှာကို ကြောက်နေကြတာ။ ကျိန်းအူမြို့ ပြိုလဲသွားရင် နိုင်ငံတော်အနေနဲ့ ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရမှာ မှန်ပေမယ့်၊ အကယ်လို့ ထီးနန်းလုပွဲသာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရင် အဲဒီနှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ကတော့ မုချ သေရမှာပဲလေ။ သူတို့မျက်စိထဲမှာတော့ မိမိကိုယ်ကိုယ်ထက် အရေးကြီးတာ ဘာမှမရှိဘူး။ ဒါ့အပြင် သူတို့က အလျှော့ပေးချင်တယ်ဆိုရင်တောင် သူတို့ရဲ့ လက်အောက်က ထောက်ခံသူတွေက ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘုရင်ကြီးကတော့ အိုမင်းရင့်ရော်နေပြီမို့လို့ လက်ရှိ အခြေအနေကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘူး။ သူတို့ကြားထဲမှာ အနိုင်အရှုံးကို မဆုံးဖြတ်ရသေးသရွေ့တော့ ကျိန်းအူမြို့ဟာ စစ်တုရင်ကွက်ထဲက နယ်ရုပ်တစ်ရုပ်မျှသာပဲ။"

ထော့ရှန်းက နီမြန်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ယန်ဖူရှန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဖူရှန်း။ စစ်ပွဲက ဒီအဆင့်အထိ ရောက်လာခဲ့ပြီ၊ ငါဟာ နိုင်ငံတော်အပေါ် သစ္စာရှိရှိ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး ဘုရင့်ရိက္ခာကိုလည်း သစ္စာရှိရှိ စားခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ ကျိန်းအူမြို့နဲ့အတူ အသေခံပြီး မြေမြှုပ်မခံချင်ဘူး၊ နောင်အနာဂတ်ကျရင်လည်း အဲဒီ လူအူတူးနှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ လက်အောက်မှာ အစေခံမခံနိုင်ဘူး။ ငါ ဘာလုပ်သင့်သလဲ။"

ယန်ဖူရှန်းက မေးစေ့အောက်ရှိ သူ၏ မုတ်ဆိတ်ရှည်ကို ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း တစ်လုံးချင်းစီ ပြောလိုက်သည်။

"အညံ့ခံလိုက်ပါ။"

ဝေခွဲမရ တုံ့ဆိုင်းနေသော ထော့ရှန်းကို ကြည့်ရင်း ယန်ဖူရှန်း၏ မျက်လုံးများတွင် ရည်မှန်းချက်များနှင့် နာကျည်းမှုများ တောက်လောင်လာခဲ့သည်။

"သူတို့က ငါတို့ကို နယ်ရုပ်တွေလို သဘောထားနေတာပဲ၊ ငါတို့ကော ဘာဖြစ်လို့ သူတို့အတွက် ဆက်ပြီး တိုက်ပေးနေရဦးမှာလဲ။ ဉာဏ်အမြော်အမြင်မရှိဘဲ အကွက်သေးသေးလေးတွေနဲ့ ပရိယာယ်ဆင်တတ်ပြီး ဘယ်သူက သစ္စာရှိလဲ၊ ဘယ်သူက သစ္စာဖောက်လဲဆိုတာတောင် မခွဲခြားနိုင်တဲ့ အသုံးမကျတဲ့ လူတစ်စုပဲ။ သူတို့က ငါတို့ရဲ့ သစ္စာစောင့်သိမှုကို မထိုက်တန်ဘူး ညီအစ်ကို။ တိုက်ရိုက်ပဲ အညံ့ခံလိုက်စမ်းပါ။ ကျိန်းအူမြို့ကို သစ္စာခံမှုရဲ့ အထိမ်းအမှတ် လက်ဆောင်အဖြစ် အသုံးပြုလိုက်။ ယွီဝူမျိုးနွယ်စုထဲမှာ နေထိုင်ဖို့ နေရာတစ်ခု ရှာဖွေပြီး ငါတို့ရဲ့ အသုံးဝင်တဲ့ အသက်တွေကို စောင့်ရှောက်ရအောင်။ အာရှန်း... အသက်ရှင်နေဖို့က အရာအားလုံးထက် ပိုပြီး အရေးကြီးတယ်။"

အချို့သောလူများသည် သေရမှာကို မကြောက်ကြချေ၊ ထော့ရှန်းသည်လည်း ထိုသို့သောလူစားမျိုး ဖြစ်သော်လည်း၊ သူက အလဟဿ အသေခံရမှာကိုတော့ ကြောက်ရွံ့ပေသည်။ အကယ်၍ မြို့တော်၏ လုပ်ရပ်များသာ ဤမျှလောက် စိတ်ပျက်စရာ မကောင်းခဲ့လျှင် ထော့ရှန်းအနေဖြင့် ကျိန်းအူမြို့နှင့်အတူ အသက်စွန့်ရန် ဝန်လေးမည်မဟုတ်ချေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် မိမိ၏ နိုင်ငံနှင့် ပြည်သူများကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နေခြင်း ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ သို့သော် သူ စောင့်သိရမည့် အရှင်သခင်က သူ့ကို စွန့်ပစ်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ သူ ဘက်ပြောင်းသွားခဲ့လျှင်ပင် သူ့ကို အပြစ်တင်၍ မရနိုင်တော့ချေ။

"ဖူရှန်း... ဤကိစ္စကို မင်းလက်ထဲပဲ အပ်လိုက်ပါပြီ။ ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေရဲ့ တန်ဖိုးကို အမြင့်ဆုံး ရအောင် လုပ်ရမယ်နော်။"

"စိတ်ချပါ။"