အခန်း ၄၇

အခန်း (၄၇)

ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းခြင်း

တောက်လောင်နေသော မီးပုံကြီး၏ မီးလျှံများသည် လတ်ဆတ်သော တောဝက်နောက်ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို ဝါးမြိုနေပြီး၊ အရည်ပျော်ကျလာသော အဆီစက်များသည် လောင်ကျွမ်းနေသော ထင်းတုံးများပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ တရှူးရှူး မြည်သံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

သေသပ်စွာ တုံးထားသော အသားတုံးကြီးများကို သစ်လုံးစားပွဲတစ်ခုပေါ်တွင် စီရီစွာ တင်ထားပြီး၊ ညီညာမှုမရှိသော သစ်သားအကြောများနှင့် သစ်သားမျက်နှာပြင် အနေအထားများအရ ဤစားပွဲကို ယခုလအတွင်း၌သာ ပြုလုပ်ထားပုံရကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

စားပွဲရှည်ကြီး၏ တစ်ဖက်တွင် ယွီဝူမျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင် ဟယ်ရယ်၊ သူ၏ သားကြီး ထော့ဂန်း၊ သားငယ် ပိုနာ နှင့် အခြားသော မျိုးနွယ်စုငယ်များမှ ခေါင်းဆောင်အချို့သည် အချင်းချင်း အကဲခတ်ကြည့်ရှုနေကြပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ယန်ဖူရှန်းသည် ရန်သူ့နယ်မြေအတွင်း ရောက်ရှိနေသော်လည်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားခြင်း သို့မဟုတ် သတိကြီးစွာ ထားရှိခြင်းမျိုး လုံးဝမပြဘဲ အဆီနှင့် အသား မျှတစွာ ပါဝင်သော အသားကင်တစ်တုံးကို အရသာခံ၍ မြိန်ယှက်စွာ စားသောက်နေခဲ့သည်။

ယွီဝူမျိုးနွယ်စု၏ အဆင့်မြင့်ခေါင်းဆောင်ပိုင်းသည် ကျိန်းအူမြို့မှ ရောက်ရှိလာသော သံတမန်ကို အလွန် အလေးအနက်ထား ကိုင်တွယ်ခဲ့ကြသည်။ မြို့ကြီး ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် သံတမန်တစ်ဦး စေလွှတ်လာခြင်းသည် အညံ့ခံရန် ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းခြင်းကိုသာ ဆိုလိုနိုင်ပေသည်။ အညံ့ခံမည့် အခြေအနေ စည်းကမ်းချက်များနှင့် ပတ်သက်၍မူ ဆက်လက် ဆွေးနွေးကြရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

ယွီဝူမျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင် ဟယ်ရယ်သည် လူအ မဟုတ်သော်လည်း ပရိယာယ်ဆင်သည့် နေရာတွင်မူ မကျွမ်းကျင်ချေ။ သူသည် စစ်ပြေငြိမ်းရန် လာရောက်ဆွေးနွေးသူအား ခြိမ်းခြောက်ရန် သို့မဟုတ် စိတ်ဓာတ်ရေးရာအရ အသာစီးရယူရန် မကြိုးပမ်းခဲ့ဘဲ၊ ထိုအစား နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုဧည့်ခံခဲ့သည်။ ထိုသို့သော လုပ်ရပ်များကြောင့် လက်ရှိတွင် အားပါးတရ စားသောက်နေသော ယန်ဖူရှန်းသည် ဟယ်ရယ်အပေါ် ကောင်းသော အထင်အမြင်များ ဖြစ်ပေါ်လာနေသည်ကို သူ မသိရှိခဲ့ချေ။

လော့နန်နိုင်ငံသို့ စောစီးစွာ ဝင်ရောက်ပူးပေါင်းခဲ့သော ကျင်းမိသားစုတစ်စုမှ ဆင်းသက်လာသူတစ်ဦးဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ၊ သူသည် တိုက်ပွဲကို ရင်ဆိုင်ရဲသည့် သတ္တိနှင့် အသေခံဝံ့သည့် ပြတ်သားမှုတို့ ရှိသည်။ သို့သော် သူ၏ မိသားစုသည် ရုတ်တရက် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက်တွင်မူ၊ သူသည် အထူးသဖြင့် လေးစားမှုနှင့် အသိအမှတ်ပြုခံရမှုကို အလွန် တောင့်တနေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံး အသားတစ်တုံးကို စားပြီးနောက်၊ သူသည် မိမိ၏ ပုံရိပ်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျယ်လောင်စွာ လေတက်လိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် စားပွဲပေါ်ရှိ အရည်အသွေးနိမ့် ဝိုင်ကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့ချကာ ကျေနပ်အားရစွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"လန်းဆန်းသွားတာပဲ။"

သူသည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို သုတ်လိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ ဝတ်စုံကို သေသပ်အောင် ပြင်ဆင်လိုက်သည်၊ ထို့နောက် ဟယ်ရယ်၏ ရှေ့သို့ မျက်နှာမူကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ယှက်၍ ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်ရင်း ဦးညွှတ်အလေးပြုလိုက်သည်။ သူ၏ အမူအရာမှာ အလွန် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့လှသဖြင့် ခုနက ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းစွာ စားသောက်နေသည့် ပုံစံနှင့် အလွန်တရာ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေတော့သည်။

"လော့နန်နိုင်ငံ ယန်မိသားစုက ယန်ဖူရှန်းက မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

ယန်ဖူရှန်းကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော ဟယ်ရယ်သည် သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ကျစ်ဆံမြီးအသေးလေးများ ကျစ်ထားသည့် ဆံပင်ဖြူများ ရောနှောနေသော မုတ်ဆိတ်မွှေးကို သပ်လိုက်ပြီး၊ သူ့ကို တားမြစ်သည့်အနေဖြင့် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ပြလိုက်သည်။

"ဒီလို ယဉ်ကျေးမှုတွေ မလိုပါဘူးဗျာ။ သခင်ယန်... ခင်ဗျား ဒီကိုလာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို မေးပါရစေဦး။"

သူ၏ ဟိန်းထွက်နေသော အသံသည် ရဲရင့်ပြတ်သားမှု ရှိနေပြီး၊ မည်သည့် ဟန်ဆောင်မှု သို့မဟုတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမျိုးမျှ မပါဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယန်ဖူရှန်းသည် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ မြေပုံတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်တွင် ဖြန့်ခင်းလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ ကြည့်ရှုပေးကြပါ။"

ဟယ်ရယ်နှင့် အခြားလူများသည် စားပွဲနားသို့ စုရုံးလာကြသည်။

"ကျိန်းအူမြို့ရဲ့ နောက်ကွယ်ကနေ ဝူချီမြို့အထိ လမ်းတစ်လျှောက်လုံးမှာ ခုခံကာကွယ်ဖို့ ခံတပ်အခြေစိုက်စခန်း ဘာတစ်ခုမှ မရှိတော့ပါဘူး။ စစ်တပ်တွေကိုလည်း ဖြန့်ကြက်ချထားလို့ မရပါဘူး။"

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုက လက်ရှိမှာ အသာစီးရနေတယ်ဆိုပေမဲ့ ကျိန်းအူမြို့ဟာ လုံးဝ ပြိုလဲမယ့် အခြေအနေကို မရောက်သေးပါဘူး။ အကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ ဆက်ပြီး တိုက်မယ်ဆိုရင် နောက်ထပ် တစ်လလောက်အထိ ဆက်ပြီး တောင့်ခံထားနိုင်ပါသေးတယ်။"

ဒေါသကြီးသော စိတ်သဘောထားရှိသည့် ထော့ဂန်းသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စားပွဲခုံကို လက်သီးဖြင့် ထုလိုက်ပြီး နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သေခါနီး ရုန်းကန်နေတာပဲ။ ငါသာ ငါ့လူတွေကို ပြန်ဦးဆောင်ပြီး တိုက်မယ်ဆိုရင်..."

ဟယ်ရယ်သည် သူ၏ သားကြီးကို တားရန် လက်မြှောက်ပြလိုက်ပြီး ယန်ဖူရှန်းအား ဆက်လက်ပြောရန် အရိပ်အယောင် ပြလိုက်သည်။

ယန်ဖူရှန်းက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အမှန်ပါပဲ၊ ဆက်ပြီး ခုခံနေရင်တောင် ကျိန်းအူမြို့ ပျက်စီးမယ့်ဘေးကနေ မလွတ်မြောက်နိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ထိခိုက်သေဆုံးမှုတွေကလည်း တိုးပွားလာမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကြီးအနေနဲ့လည်း မိမိရဲ့ ရဲရင့်တဲ့ စစ်သည်တော် လူငယ်တွေ ကျိန်းအူမြို့အောက်မှာ ထပ်ပြီး သေဆုံးသွားမှာကို မမြင်ချင်ဘူး မဟုတ်လား။"

"ကျွန်တော် ဒီတစ်ခေါက် လာရတာဟာ ကျိန်းအူမြို့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သဘောထားကို ယူဆောင်လာတာ ဖြစ်ပါတယ်။ အကယ်လို့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကြီးအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တောင်းဆိုချက် သုံးခုကို သဘောတူမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ဘက်က ကျိန်းအူမြို့ကို လွှဲပြောင်းအညံ့ခံဖို့ အသင့်ရှိပါတယ်။"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဟယ်ရယ်၏ ရင်ထဲ၌ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။ ယန်ဖူရှန်း ပြောသကဲ့သို့ပင်၊ အကူအညီမဲ့ပြီး အထီးကျန်နေသော ကျိန်းအူမြို့သည် ပြိုလဲရန် သေချာနေသော်လည်း၊ ၎င်းကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ရန်အတွက် ကြီးမားသော တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးဆပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ဖောက်ထွင်းသိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည့် ခံတပ်မြို့တိုင်းသည် ရေတွက်၍မရသော အသက်ပေါင်းများစွာအပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ မန်လော့မျိုးနွယ်စုပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး ကျင်းလူမျိုးများသည် ယွဲ့နယ်မြေအတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာကာ ယွီဝူမျိုးနွယ်စုနှင့် ထိစပ်နေသော နယ်စပ်အနီးတွင်ပင် စစ်တပ်များ ချထားပြီးဖြစ်ရာ ၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှင်းလင်းနေပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျိန်းအူမြို့၌ စစ်သည်တော် အမြောက်အမြားကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပါက၊ နောင်အနာဂတ်တွင် ကျင်းလူမျိုးများ၏ စစ်အင်အားကို ခုခံတွန်းလှန်ရန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

ဟယ်ရယ်သည် ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေက ဘာတွေလဲ... ပြောပါဦး။"

"ပထမအချက်ကတော့ မြို့တံခါးကို ဖွင့်ပေးပြီးတဲ့နောက်မှာ အပြစ်မဲ့တဲ့ အရပ်သားပြည်သူတွေကို လုယက်တာ ဒါမှမဟုတ် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်တာမျိုး လုံးဝ မလုပ်ရပါဘူး။ ကျိန်းအူမြို့ကို ခုခံကာကွယ်နေတဲ့ စစ်သည်တွေရဲ့ မိသားစုတွေဟာ မြို့ထဲမှာပဲ ရှိနေကြတာပါ။ အကယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ မျိုးနွယ်စုက စစ်စည်းကမ်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် မလိုက်နာဘဲ မြို့ထဲကို ဝင်လာမယ်ဆိုရင် ခုခံကာကွယ်သူတွေက မုချ ပုန်ကန်ကြပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် စစ်သေနာပတိချုပ် ထော့ရှန်းတောင်မှ သူတို့ကို နှိမ်နင်းဖို့ တတ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။"

ယန်ဖူရှန်း၏ ယွီဝူမျိုးနွယ်စုအပေါ် နားလည်ထားမှုအရ မြို့ကို ဖောက်ထွင်းသိမ်းပိုက်ပြီးနောက်တွင် မီးရှို့ခြင်း၊ သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် လုယက်ခြင်းတို့မှာ မလွဲမသွေ ဖြစ်ပွားလာမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင် ၎င်းတို့အနေဖြင့် မြို့ကို လွှဲပြောင်းအညံ့ခံခြင်းက ဘာမှ အဓိပ္ပာယ်ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ယန်ဖူရှန်း၏ တောင်းဆိုချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဟယ်ရယ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ဝေခွဲမရ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့ပြီး၊ အချို့သော မျိုးနွယ်စုငယ် ခေါင်းဆောင်များ၏ မျက်နှာများမှာ ခက်ထန်သွားခဲ့သည်။ ထော့ဂန်းနှင့် ပိုနာတို့သည် ဟယ်ရယ်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ဟယ်ရယ်သည် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ မျိုးနွယ်စုငယ်အများစုသည် စစ်သုံ့ပန်းများနှင့် လက်ရဖမ်းဆီးရမိသော ပစ္စည်းများကို လုယက်သိမ်းပိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဤစစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် ယွီဝူမျိုးနွယ်စု၏ ဆင့်ခေါ်မှုကို တုံ့ပြန်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ စစ်စည်းကမ်းကို တင်းကျပ်စွာ အကောင်အထည်ဖော်မည်ဆိုလျှင်... ယန်ဖူရှန်းသည် ဟယ်ရယ်၏ တုံ့ဆိုင်းနေမှုနှင့် ထိုမျိုးနွယ်စုငယ် ခေါင်းဆောင်များ၏ မကျေနပ်မှုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"အကယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ မျိုးနွယ်စုအနေနဲ့ ငွေကြေး၊ ရိက္ခာနဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို လိုချင်တယ်ဆိုရင် ကျိန်းအူမြို့ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။ ကျိန်းအူမြို့နဲ့ ဝူချီမြို့ကြားထဲမှာ ရွာတွေ၊ မြို့တွေ အများကြီး ကျန်ပါသေးတယ်။"

ယန်ဖူရှန်းသည် ကျိန်းအူမြို့နောက်ကွယ်ရှိ ရာပေါင်းများစွာသော အရပ်သား ပြည်သူများကို မဆိုင်းမတွဘဲ သစ္စာဖောက် ရောင်းစားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့အတွက်မူ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အရိုင်းအစိုင်းများသာ ဖြစ်ကြသည်။ အထူးသဖြင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက မြို့တော်တွင် သူ၏ မိသားစုသည် ဖယ်ကြဉ်ခြင်းနှင့် မတရားစွပ်စွဲ အကွက်ဆင်ခြင်း ခံခဲ့ရပြီးနောက်တွင် ဖြစ်သည်။

သူသည် လော့နန်နိုင်ငံ၏ ပြည်သူများကို လူသားကဲ့သို့ မရှုမြင်တော့ဘဲ၊ လော့နန်နိုင်ငံ၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများအပေါ် ထားရှိသော သူ၏ ရင်ထဲက နာကျည်းမှုများကြောင့် လော့နန်နိုင်ငံကြီး အမြန်ဆုံး ပျက်စီးသွားရန်သာ ဆုတောင်းနေခဲ့သည်။

ဟယ်ရယ်သည် ထိုစကားကို ကြားလျှင်ကြားချင်းပင် ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ သူ၏ တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူလိုက်ပြီး၊ အခြားသူများကလည်း ထိုအချက်ကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု ယူဆကာ ၎င်းတို့၏ မကျေနပ်မှုများကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ကြသည်။

"ဒုတိယအချက်ကတော့၊ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ဖက်စလုံးဟာ အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခဲ့ကြပြီး ထိခိုက်သေဆုံးမှုတွေကလည်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိခဲ့တာမို့ ရန်ငြိုးဖွဲ့ထားတဲ့သူတွေ ရှိနေမှာကတော့ မလွဲမသွေပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လုံခြုံရေးအတွက် မြို့ကို အညံ့ခံမှာ ဖြစ်ပေမဲ့၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဓားတွေကို စွန့်လွှတ်မှာမဟုတ်သလို ချပ်ဝတ်တန်ဆာတွေကိုလည်း ချထားမှာ မမဟုတ်ပါဘူး။"

ဟယ်ရယ်သည် ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်သည်။ ကျိန်းအူမြို့ကို လွှဲပြောင်းရယူပြီးနောက်၊ ခုခံကာကွယ်မှု အသာစီးရမှုကို ဆုံးရှုံးသွားသော ကျန်ရှိနေသည့် စစ်တပ်များသည် ၎င်းတို့အတွက် မည်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှုမျိုးမျှ ဖြစ်လာနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

"တတိယအချက်ကတော့၊ ကျိန်းအူမြို့ထဲက စစ်တပ်နဲ့ အရပ်သားပြည်သူတွေဟာ ယွီဝူမျိုးနွယ်စုထဲကို ဝင်ရောက်ပြီး သီးခြား မျိုးနွယ်စုတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းခွင့်ရဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကြီးအနေနဲ့ ဒါကို ခွင့်ပြုပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

ဤစကားများ ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ထဆူညံသွားခဲ့လေသည်။ ကန့်ကွက်သည့် အသံများမှာလည်း မပြတ်မတောက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်လဲဆိုသော် ယွီဝူမျိုးနွယ်စု၏ အမြင်တွင် ကျိန်းအူမြို့အတွင်းရှိ အရပ်သား ပြည်သူများသည် ၎င်းတို့၏ စစ်သုံ့ပန်း ကုန်ပစ္စည်းများ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အနေဖြင့် အစုလိုက်အပြုံလိုက် မသတ်ဖြတ်ရန် သို့မဟုတ် မလုယက်ရန် ရွေးချယ်နိုင်သော်လည်း၊ ဤလူများကိုမူ ၎င်းတို့ လိုချင်ကြသည်၊ အထူးသဖြင့် လူငယ်လူရွယ်များနှင့် သန်မာသူများ၊ ကျွမ်းကျင်ပန်းပဲဆရာများနှင့် လက်သမားဆရာများကို ဖြစ်သည်။ ဤသူများသည် အလွန် တန်ဖိုးရှိလှသော အရင်းအမြစ်များဖြစ်ပြီး၊ မျိုးနွယ်စုတိုင်းအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော စည်းစိမ်ဥစ္စာများ ဖြစ်ကြပေသည်။

အကယ်၍ ခင်ဗျားတို့က အဲဒီလူအားလုံးကို ယူပြီး ကိုယ်ပိုင်မျိုးနွယ်စု ဖွဲ့စည်းလိုက်မယ်ဆိုရင် ငါတို့အတွက် ဘာကျန်တော့မှာလဲ။ ငါတို့ ဒီလောက် ပင်ပင်ပန်းပန်း လုပ်ခဲ့ရပြီး လူအများကြီး သေခဲ့ရတာကို၊ ခင်ဗျားတို့ကပဲ စစ်သုံ့ပန်းတွေရဲ့ အကြီးမားဆုံးသော ဝေစုကို ယူသွားတော့မှာလား။

ယန်ဖူရှန်းသည်လည်း ဤတောင်းဆိုချက်က အနည်းငယ် လွန်ကဲနေကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ထားခဲ့သည်။

"အားလုံးပဲ ခေတ္တလောက် တိတ်ဆိတ်ပေးကြပါဦး။ ကျွန်တော့်စကားကို နားထောင်ပေးကြပါ။ အကယ်လို့ ခင်ဗျားတို့အနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို ယွီဝူမျိုးနွယ်စုထဲ ဝင်ခွင့်ပြုမယ်ဆိုရင်၊ ကျွန်တော်တို့ဟာ မျိုးနွယ်စုအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ပေးဖို့ အသင့်ရှိပါတယ်။ မျိုးနွယ်စုအသီးသီးအတွက် လက်နက်တွေကိုတောင် သွန်းလုပ်ပေးနိုင်ပါသေးတယ်..."

"မရဘူး။ ငါ သဘောမတူဘူး။"

"ငါလည်း သဘောမတူဘူး။"

"အဖေ... ကျွန်တော့်အမြင်အရတော့ ဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပါသေးတယ်..."

ခေတ္တမျှ လေသံအမျိုးမျိုးဖြင့် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ နီးပါးမျှ ကြာမြင့်ခဲ့သော ပြင်းထန်သည့် အငြင်းပွားမှုများပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံး သတ်မှတ်ချက် အခြေအနေများကို အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ကျိန်းအူမြို့၏ စစ်တပ်နှင့် အရပ်သားများသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်မျိုးနွယ်စုကို ဖွဲ့စည်းနိုင်သော်လည်း၊ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကြီး၏ အမိန့်နာခံမှုကို ခံယူရမည် ဖြစ်သည်။ ဒါ့အပြင် မြို့ထဲမှာရှိတဲ့ ပန်းပဲဆရာများနှင့် လက်သမားဆရာများကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များကိုမူ ရွေးချယ်ပြီး၊ ဤစစ်ပွဲတွင် ကြီးမားသော ထိခိုက်သေဆုံးမှုများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် မျိုးနွယ်စုများထံသို့ ခွဲဝေပေးကာ လျော်ကြေးပေးရမည် ဖြစ်ပြီး၊ ပင်မယွီဝူမျိုးနွယ်စုကတော့ အများဆုံး ဝေစုကို ရယူမည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် မြို့ထဲရှိ ငွေကြေးနှင့် ရိက္ခာအားလုံးကို လွှဲပြောင်းပေးရမည်။ ကျိန်းအူမြို့ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက်တွင်လည်း ၎င်းတို့သည် လုယက်တိုက်ခိုက်မှုများ ပြုလုပ်ရန်အတွက် လမ်းပြမည့်သူများကို စေလွှတ်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။

ယန်ဖူရှန်းသည် လေးလံသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ယွီဝူမျိုးနွယ်စု၏ စစ်စခန်းထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး၊ အစီရင်ခံရန် ကျိန်းအူမြို့သို့ ပြန်လည် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

ယွီဝူမျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ မျက်စိအောက်မှ လွတ်ကင်းသွားသောအခါတွင်မူ၊ ယန်ဖူရှန်း၏ တင်းကျပ်စွာ တွန့်ကွေးနေသော မျက်ခုံးတန်းကြီးများမှာ ပြေလျော့သွားခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ 'တီဝမ်' ဟူသော စာလုံးများ ထွင်းထုထားသည့် တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ၊ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင်မူ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်၍ သွေးဆာနေသော အကြည့်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"လူအတစ်စုပဲ။"