← Chapters

အခန်း (၉၉၅-၉၉၆)

Vol. 72 Ch. 995-996

အခန်း (၉၉၅-၉၉၆)

Vol. 72 Ch. 995-996

အခန်း ၉၉၅ အရှင်သခင် နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်

"တာအိုရောင်းရင်း၊ ဒီကိစ္စအတွက် ကျုပ်ကို ရန်မငြိုးထားပါနဲ့ဦး။ ဒီအဖိုးကြီးရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကိုတော့ ကျုပ် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံလိုက်ပါမယ်"

လေထဲတွင် အဆက်မပြတ် ရယ်မောသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ အဖြူရောင် ကင်းခြေများမှာ စုမင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး သူ့အရှိန်မှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် စကားသံက အဝေးတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုကဲ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အနှစ်သာရ အများစု ဖြုန်းတီးပစ်ခဲ့ရသဖြင့် အလွန်အမင်း မောပန်းနွမ်းနယ်နေသော မီးမိစ္ဆာဘိုးဘေးကို ကိုက်ခဲဝါးမြိုရန် ပါးစပ်အား အရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်စွာ ဟလိုက်တော့သည်။

အဖြူရောင် ကင်းခြေများက မီးမိစ္ဆာဘိုးဘေး၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို ဝါးမြိုရန် ကြံရွယ်နေသည်အား မြင်သောအခါ စုမင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပြင်းထန်သော အကြည့်တစ်ချက် ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဤအခွင့်အရေးကို အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သတိကြီးပြီး ကောက်ကျစ်သော ဤကင်းခြေများမှာ နောက်ဆုံးတွင် သူ့ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူက မီးမိစ္ဆာဘိုးဘေးကို သားကောင်အဖြစ်သုံးကာ ထိုကင်းခြေမြားအား မျှားခေါ်ခဲ့ခြင်း အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့ဖြစ်ရာ ထိုကင်းခြေများကို သူ့ရှေ့တွင် လွယ်လွယ်နှင့် ဝါးမြိုခွင့် ပေးလိုက်မည် မဟုတ်ပေ။

စုမင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် စူးရှအေးစက်သော အလင်းတန်း တောက်ပလာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ့စွမ်းအားများ ရူးသွပ်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ စုမင်က အိစန်းကိုယ်ပွားကို အထွတ်အထိပ် ရတနာ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် လုံးဝ ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီးနောက် ရရှိလာသော စွမ်းအား ဖြစ်သည်။ စုမင်၏ စိတ်ဆန္ဒအောက်တွင် ဘိုးဘေးလုံဟိုင်းသည်လည်း စွမ်းအား အားလုံးကို ထုတ်သုံး၍ ပေါင်းစပ်ပေးလိုက်ရာ ထိုအချိန်တွင် စုမင် ထုတ်ဖော်နိုင်သမျှ အင်အားအကောင်းဆုံး စွမ်းအား ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

သူ့စွမ်းအားမှာ ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်း အရှင်သခင်များ ပိုင်ဆိုင်သော စွမ်းအားနှင့် နီးကပ်ရုံမျှ မဟုတ်တော့ချေ။ ဤသည်မှာ စစ်မှန်သော အရှင်သခင် နယ်ပယ်၏ စွမ်းအား ဖြစ်ပြီး သူသည် သာမန် အရှင်သခင် နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး မဟုတ်တော့ပေ။ ယင်းအစား သူသည် အရှင်သခင် နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိသော ကျင့်ကြံသူများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားသို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမူကား ဘိုးဘေးလုံဟိုင်းသည် အရှင်သခင် နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူကြီး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အခြားသူများ၏ စွမ်းအား အားလုံးကိုပါ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူတို့သည် အရှင်သခင် နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ် စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို အရှင်သခင် နယ်ပယ်ဟု ခေါ်ဆိုရန်ပင် ခက်ခဲသည်။ ဤသည်မှာ ကံကြမ္မာနယ်ပယ်ထဲသို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းထားပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ စုမင်သာ ကံကြမ္မာကို နားလည်သဘောပေါက်သွားပါက သူသည် ကံကြမ္မာနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူ ဘိုးဘေးနှင့် တူညီသွားမည် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားမှာ ထိုသူထက် များစွာ သာလွန်ပေမည်။

ကံကြမ္မာနှင့် ပတ်သက်၍မူ စုမင်ကိုယ်တိုင် နားမလည်သေးလျှင်ပင် သူ့တွင် အရွက်သုံးရွက် မြက်ပင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤအရာက ပေတစ်ထောင်မြင့်သော သစ်ပင်ကြီးအား ကံကြမ္မာစွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ခွင့် ပေးနိုင်သဖြင့် ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဖြတ်သန်းသူများ၏ အမွေအနှစ်ရတနာနှင့် တူညီသော အာနိသင်ရှိသည့် ရှားပါး ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။

ရွှမ်မိသားစု၏ အထွတ်အထိပ် ရတနာဖြင့် ဖန်တီးထားသော ခန္ဓာကိုယ်၊ ဤမျှ အစွမ်းထက်ပြီး ကောင်းကင် ဥပဒေသကို ဆန့်ကျင်သော ရတနာသည် စုမင်အား မိမိကိုယ်မိမိ စိတ်လှုပ်ရှားမိကြောင်း ဝန်ခံရန် အတင်းအကျပ် ဖြစ်စေသည်။ သူသည် အနည်းငယ်မျှ စိတ်လှုပ်ရှားရုံပင် မဟုတ်ဘဲ ၎င်းကို ရရှိရန် အလွန်အမင်း အာသီသပြင်းထန်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

အရှင်သခင် နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ ကြီးမားသော ဖိအားတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး စုမင် ထိန်းချုပ်ထားသော အထွတ်အထိပ် ရတနာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာ၍ တိမ်တိုက်များ လိပ်တက်လာကာ ရာသီဥတု ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ဤလောကကို ဝန်းရံထားသော မီးပင်လယ်ပင် နောက်သို့ လိပ်တက်သွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ မီးပင်လယ်မှာ မမြင်ရသော လက်ကြီးတစ်ဖက်က ဘေးသို့ ဖယ်ရှားလိုက်သည့်အလား အဆက်မပြတ် လှုပ်ခါသွားပြီး ကောင်းကင်ရှိ မီးတောက်များမှာ မျက်နှာကာ ပုဝါတစ်ထည်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ ထိုလက်ကြီးက ပင့်တင်လိုက်သောအခါ မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ကောင်းကင်ပြင်ကြီး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

မြေပြင်ကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး အက်ကြောင်းများ ပေါ်ထွက်ကာ ကွဲအက်သွားခဲ့သည်။ လေထုထဲတွင် ပေါက်ကွဲသံများ အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး မီးတောင် အများအပြားမှာ ချက်ချင်း ပြိုကျ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ချော်ရည်များသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဟိန်းဟောက်လျက် စီးဆင်းနေသော်လည်း မမြင်ရသော လေပြင်းတစ်ချက် ဖြတ်တိုက်သွားသောအခါ ၎င်းတို့မှာ ချက်ချင်း ခဲသွားခဲ့သည်။

စုမင် ထိန်းချုပ်ထားသော အထွတ်အထိပ် ရတနာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှင်သခင် နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ် စွမ်းအားမှ ကြီးမားသော ဖိအားအောက်တွင် လောကကြီး၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တစ်ပြင်လုံး အေးခဲသွားသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

စုမင်ထံမှ ထိုစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် မီးမိစ္ဆာဘိုးဘေးကို ဝါးမြိုရန် ကြံရွယ်နေသော အဖြူရောင် ကင်းခြေများ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် သိသိသာသာ ပျက်ပြားသွားခဲ့သည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများနှင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မီးမိစ္ဆာဘိုးဘေးမှာ ပါးစပ်နားတွင် ရှိနေသော်လည်း သူသည် ချက်ချင်းပင် ကြက်သီးတဖြန်းဖြန်း ထသွားခဲ့သည်။

'ထောင်ချောက်ပဲ၊ ဒါ ထောင်ချောက်တစ်ခုပဲ'

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကင်းခြေများမှာ စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်နေမိသော်လည်း တွေးတောရန် အချိန်မရှိတော့ချေ။ သူသည် ပါးစပ်နားသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သော မီးမိစ္ဆာဘိုးဘေး၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို ချက်ချင်းပင် လွှတ်လိုက်သည်။ ယင်းအစား သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ အလွန် ဂုဏ်ယူသော အရှင်သခင် နယ်ပယ်မှ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူကြီးများကိုပင် ခေါင်းခဲစေနိုင်သော မြန်နှုန်းအား အသုံးပြု၍ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးရန် လှုပ်ရှားလိုက်သော်လည်း...

စုမင်သည် ဤအချက်ကို ကြိုတင် ကာကွယ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထောင်ချောက်၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကင်းခြေများ၏ မြန်နှုန်းကို နှိမ်နင်းရန် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ စုမင်က သူ့ကို မည်သို့ လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးပါမည်နည်း။ ကင်းခြေများ ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မည်းနက်သော မကျေမချမ်း မီးတောက်များမှာ ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ နောက်သို့ လိပ်တက်လာပြီး မီးမိစ္ဆာဘိုးဘေးသည်လည်း ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လျက် အဖြူရောင် ကင်းခြေများထံသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ဆိုးရွားသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသော်ငြား ရှေ့သို့ တိုးဝင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စုမင်က သူ့ထံသို့ စကားအချို့ ပြောလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မင်းက ဒီပြဇာတ်ကို အစစ်အမှန် ဖြစ်စေချင်တာလား ဒါမှမဟုတ် အခုဖြစ်နေတဲ့ အစစ်အမှန်ကို ပြဇာတ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ချင်တာလား"

အဖြူရောင် ကင်းခြေများသည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် မကျေမချမ်း မီးတောက်များထဲမှ ရုန်းထွက်ရန် လှုပ်ရှားလိုက်သော်လည်း သူ မီးတောက်များကို ထိမိလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ထိုနေရာရှိ မကျေမချမ်း မီးတောက်များသည် မကျေမချမ်းဝေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူက ကင်းခြေများထံသို့ တည့်တည့် တိုးဝင်သွားတော့သည်။

ပေါက်ကွဲသံများ ကောင်းကင်ယံသို့ လိပ်တက်သွားသည်။ မကျေမချမ်းဝေက ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ သူ နောက်သို့ ဆုတ်သွားစဉ် မျက်လုံးထဲတွင် ပြင်းထန်သော မုန်းတီးမှုများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ နဂါးခေါင်းနှစ်လုံးထဲမှ မကျေမချမ်းစိတ်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားပြီး များပြားသော မကျေမချမ်း မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

"ဝေ... မင်းက ရှေးဟောင်းဝေရဲ့ ဝိညာဉ် သဏ္ဌာန်ပဲ"

အဖြူရောင် ကင်းခြေများမှာလည်း ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် နောက်သို့ ဆုတ်သွားရပြီး ဝတ်စုံဖြူလုလင်အသွင်သို့ ချက်ချင်း ပြန်ပြောင်းသွားခဲ့သည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ရှိနေပြီး စူးရှသော အသံထဲတွင် တုန်လှုပ် ခြောက်ချားမှုများပင် ပါဝင်နေသည်။

သူ့မျက်နှာအမူအရာ သိသိသာသာ ပျက်ပြားသွားခဲ့သည်။ သူသည် ယခင်က စုမင်၏ မြင်းနက်ကြီးအပေါ် ပြင်းထန်သော မုန်းတီးမှု ရှိခဲ့သော်လည်း ထိုမုန်းတီးမှု၏ အရင်းအမြစ်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခု တိုက်ခိုက်မိကြစဉ် သူတို့နှစ်ဦးလုံး၏ အငွေ့အသက်များမှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အပြင်သို့ တွန်းထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မိမိ၏ မုန်းတီးမှု အရင်းအမြစ်ကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ရှေးဟောင်းဝေ၏ အငွေ့အသက် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ဝတ်စုံဖြူလုလင်၏ သွေးထဲတွင် ကမ္ဘာဦးကတည်းက ပုန်းကွယ်နေခဲ့သော ရှေးဟောင်း ကမ္ဘာ့ရန်သူကြီး ဖြစ်ပေသည်။

ရှေးဟောင်း နိုင်ငံတော် သုံးနိုင်ငံမှာ အဆက်မပြတ် စစ်မက် ဖြစ်ပွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ အပြန်အလှန် မုန်းတီးမှုများမှာ သူတို့ မျိုးနွယ်များ၏ ဝိညာဉ်ထဲတွင် စွဲထင်နေခဲ့ပြီး ယင်းက မျိုးဆက် တစ်ဆက်ပြီး တစ်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ရာ သူတို့၏ သားစဉ်မြေးဆက်များမှာလည်း မျိုးဆက် တစ်ဆက်ပြီး တစ်ဆက် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် အခြားတစ်ဖက်၏ နိုင်ငံကို မဖျက်ဆီးနိုင်ပါက လုံးဝ ရပ်တန့်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

"မင်းက... မကျေမချမ်းဝေပဲ" ဝတ်စုံဖြူလုလင်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ပျက်ပြားနေခဲ့သည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ရူးသွပ်မှုများလည်း ရှိနေသည်။ သူသည် ဤအခြေအနေတွင် မည်သည့် အားနည်းချက်မျှ မမြင်နိုင်တော့ချေ။ သူ၏ လောဘစိတ်ကသာ သူ့ကို ဤထောင်ချောက်ထဲသို့ ခြေလှမ်းဝင်ရန် မျှားခေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းတွင်မူ မကျေမချမ်းဝေသည် အရှင်သခင် နယ်ပယ်တွင် ရှိနေသော်ငြား ဝတ်စုံဖြူလုလင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက နိမ့်ကျသော သက်ရှိပုံစံတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား ဝတ်စုံဖြူလုလင်က လူသားအသွင် ဆောင်နိုင်သော်လည်း မကျေမချမ်းဝေကမူ မဆောင်နိုင်ချေ။ ထို့ပြင် ထိုလုလင်သည် ရှေးဟောင်းဝူ၏ သွေးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး မကျေမချမ်းဝေမှာမူ ရှေးဟောင်းဝေ၏ မကျေမချမ်းစိတ်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော သက်ရှိပုံစံ တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း စုမင် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော တိုက်ပွဲတွင် မကျေမချမ်းဝေသည် သူ့စွမ်းအားကို အဆက်မပြတ် ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။ ယင်းက ဤနေရာရှိ ဥပဒေသများကို ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ ဥပဒေသတို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မကျေမချမ်းဝေက ဤနယ်ပယ်ကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သဖြင့် ဤနေရာတွင် အစွမ်းထက်သော ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖွဲ့စည်းပြီးသွားပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။

ထိုထောင်ချောက်ကို ဤအတိုင်း ထားပါက အဆင်ပြေနိုင်သော်လည်း ယင်းက စတင်ကျုံ့ဝင်လာသည်နှင့် ဝတ်စုံဖြူလုလင်၏ မြန်နှုန်းဖြင့်ပင် အချိန်တိုအတွင်း ရုန်းထွက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် မီးမိစ္ဆာဘိုးဘေးသည် သူ့ထံသို့ အုပ်မိုးလျက် တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ ရူးသွပ်မှုမှာ ဝတ်စုံဖြူလုလင်ထက် မနိမ့်ကျချေ။ သူ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာချိန်တွင် တစ်ပါတည်း သေကြေပျက်စီးသွားချင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။

စုမင်က စောစောက စကားဖြင့် အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ ပြောပြခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ လှုပ်ရှားခြင်း မပြုပါက ဤပြဇာတ်ကို အစစ်အမှန် ဖြစ်အောင် အဆုံးသတ်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုစကားများကို ကြားပြီးနောက် အဘိုးအိုသည် မည်သို့လျှင် အစွမ်းကုန် မထုတ်ဘဲ နေပါမည်နည်း။ သူသည် အလွန်အမင်း မောပန်းနွမ်းနယ်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ရူးသွပ်သွားသည့်အလား ရှေ့သို့ ဆက်တိုက် တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

သူ့နှလုံးသားထဲတွင်လည်း ခါးသီးမှုများ ရှိနေသည်။ ယခုအကြိမ်တွင် မိမိအနေဖြင့် စုမင်၏ လှည့်ကွက်အောက်၌ လုံးဝ အရေးနိမ့်သွားခဲ့ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ ဝတ်စုံဖြူလုလင်သာ အပြင်သို့ မထွက်ဘဲ ဇွတ်ပုန်းနေပါက သူသည် အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားရပေမည်။

ဝတ်စုံဖြူလုလင် ပေါ်လာပြီး သူ ရုပ်ခန္ဓာအသစ် ရရှိခဲ့လျှင်ပင် သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အနှစ်သာရကို အလွန်အမင်း ဖြုန်းတီးခဲ့ရသဖြင့် အချိန်တိုအတွင်း စွမ်းအားအပြည့်အား ထုတ်ဖော်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ သူ ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုထဲတွင် ရှိနေသရွေ့ သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အဆင့်နှင့် သိပ်မထူးခြားသော စွမ်းအားကိုသာ ထုတ်ဖော်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤတိုက်ပွဲတွင် စုမင်သည် မည်သည့် ဆုံးရှုံးမှုမျှ မရှိခဲ့ဘဲ အကျိုးအမြတ်များစွာ ရရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ သူ စီစဉ်ထားသော အခြေအနေကြောင့် သူသည် အသာစီး ရရှိသွားခဲ့သည်။ အခြေအနေများ မည်သို့ပင် ပြောင်းလဲပါစေ သူသည် လုံးဝ ဆုံးရှုံးမှု ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

'ဒီလို အကွက်တွေ၊ ဒီလောက် ကောက်ကျစ်တဲ့ အစီအစဉ်တွေ။ ဒီလူက စည်းမျဉ်းတွေကိုတောင် ဂရုမစိုက်ဘူး။ ကြင်နာတတ်တဲ့ လူလည်း မဟုတ်ဘူး။ သူက စိတ်အပြောင်းအလဲမြန်ပြီး ရုတ်တရက် ရန်လိုတတ်တဲ့ ရက်စက်ပြီး မိစ္ဆာဆန်တဲ့ လူစားမျိုးပဲ။ ငါ ဘာလို့ သူ့ကို သွားပြီး ရန်စဖို့ တွေးမိတာလဲ။ တောက်... ငါ ဘယ်တော့မှ ဒီလူကို ထပ်ပြီး ရန်မစတော့ဘူး'

ခါးသီးမှုများနှင့်အတူ မီးမိစ္ဆာဘိုးဘေး၏ နှလုံးသားထဲတွင် စုမင်အပေါ် သတိထားစိတ်များ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ စုမင်က သူ့ရုပ်ခန္ဓာကို ဖျက်ဆီးခဲ့စဉ်က ခံစားချက်ထက်ပင် သာလွန်နေသေးသည်။ သူ့နှလုံးသားနှင့် ဝိညာဉ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထိုသတိထားစိတ်နှင့် ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုများကြောင့် သူသည် စုမင်အပေါ် ကလဲ့စားချေရန် မည်သည့် စိတ်ကူးမျှပင် မမွေးမြူရဲတော့ချေ။

သူ မဝံ့ရဲတော့ပေ။

မီးမိစ္ဆာဘိုးဘေး၏ ရူးသွပ်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် ဝတ်စုံဖြူလုလင်သည် ခဏမျှ တောင့်တင်းသွားခဲ့ရသည်။

ဤမျှဖြင့်သာဆိုလျှင် ဝတ်စုံဖြူလုလင်ကို ရူးသွပ်သွားစေရန် မလုံလောက်သေးသော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စုမင် ထုတ်ဖော်လိုက်သော အရှင်သခင် နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ် စွမ်းအားသည် ဝတ်စုံဖြူလုလင်အား ဤအခြေအနေတွင် လုံးဝ စိတ်ဓာတ်ပြိုလဲသွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။

သူ့ကို မီးမိစ္ဆာဘိုးဘေးက ဆွဲထားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် စုမင်သည် လက်ယာလက်ကို မြှောက်ကာ ရိုးရှင်းသော လက်သီးတစ်ချက်အား ရှေ့သို့ ထိုးလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုလက်သီးမှာ အရှင်သခင် နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိသော ကျင့်ကြံသူများ၏ လက်သီးချက် ဖြစ်သည်။

လောကကြီး ပြိုလဲသွားပြီး အရာအားလုံး ဟိန်းဟောက် မြည်ဟည်းသွားခဲ့သည်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ မီးတောင်များ ကြေမွသွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ရှိ ဝဲဂယက်များသည် ဟင်းလင်းပြင်ကြီး ကွဲအက်သွားသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ လက်သီးချက် ထိုးလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ယင်းက ဝတ်စုံဖြူလုလင်ထံသို့ ကြီးမားသော အန္တရာယ်အရောင်ကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ သူ ရှောင်တိမ်းချင်သော်လည်း မီးမိစ္ဆာဘိုးဘေးက သူ့ကို ရူးသွပ်စွာ ဆွဲကိုင်ထားပြီး မကျေမချမ်းဝေထံမှ မကျေမချမ်း မီးတောက်များကလည်း ကျုံ့ဝင်လာကာ ကောင်းကင်ယံသို့ လိပ်တက်လျက် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများကြောင့် ဝတ်စုံဖြူလုလင်သည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာဖြင့် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

စုမင်၏ လက်သီးချက်သည် ဝတ်စုံဖြူလုလင်၏ ရှေ့ရှိ လေထုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ လေထု ကွေးညွတ် တုန်ခါသွားစဉ် ထိုလုလင်သည် သွေးအမြောက်အမြား အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ် နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားချိန်တွင် မီးမိစ္ဆာဘိုးဘေးမှာ သူ့ထံ၌ ကပ်ပါသွားဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် မီးလောင်ကျွမ်းသွားခဲ့သည်။ မကျေမချမ်းဝေက နီးကပ်လာပြီး သူ၏ မကျေမချမ်းစိတ်များမှာ ထိုလုလင်အား အဆိပ်အတောက်ကဲ့သို့ ဝန်းရံထားကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းအပြင်ကို တိုက်စားပစ်တော့သည်။

"တာအိုရောင်းရင်း၊ ကျုပ်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။ ကျုပ် ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားမိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်က ဒီသောက်မီးမိစ္ဆာဘိုးဘေးကိုပဲ သတ်ချင်တာပါ။ တာအိုရောင်းရင်းအပေါ် ဘယ်လို ရန်လိုစိတ်မှ မရှိပါဘူး။ တာအိုရောင်းရင်း၊ ကျုပ်ကို ဒီတစ်ကြိမ်လောက် လွှတ်ပေးလို့ ရမလား။ ကျုပ် တစ်သက်လုံး မှတ်ထားပြီး သေချာပေါက် ကျေးဇူးဆပ်ပါမယ်"

ဝတ်စုံဖြူလုလင်သည် သွေးပျက်ဖွယ် အခြေအနေဖြင့် နောက်ဆုတ်ရင်း မျက်လုံးထဲတွင် တောင်းပန်တိုးလျှိုးသော အကြည့်များဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မီးတောက်များနှင့် မကျေမချမ်း အရှိန်အဝါများ ဝန်းရံထားပြီး အရေပြားများမှာ ခြောက်သွေ့တွန့်လိပ်ကာ အမည်းစက်များ ပေါ်ထွက်နေခဲ့သည်။

သူ့ကို ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်မှာ စကားလုံးများ မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား အေးစက်တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် စုမင်သည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး လက်ယာလက်ကို မြှောက်ကာ လောကကြီး ပြိုလဲမည့်အလား ဟိန်းဟောက်မြည်ဟည်းစေသော လက်ဝါးချက် တစ်ချက်အား ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

တိုက်ကွက်တစ်ကွက် အရှင်သခင် နယ်ပယ်၌။

ဤသည်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တစ်ပြင်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်သော လက်ဝါးကြီး ဖြစ်သည်။ ယင်းက စုမင် ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင် တစ်ပြင်လုံးကို ဖြတ်သန်း တိုက်ခိုက်သွားခဲ့သည်။ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော အရှိန်အဝါနှင့်အတူ ၎င်းက လောကကြီးကိုပါ ချေမှုန်းပစ်ရန် ဦးတည်နေသည်။

"ငါတို့ကြားမှာ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိဘဲနဲ့ မင်းက ငါ့ကို တကယ် သတ်ပစ်ဖို့ ကြံရွယ်နေတာလား"

ဝတ်စုံဖြူလုလင်သည် လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်သွားသော်လည်း မီးမိစ္ဆာဘိုးဘေး၏ ရူးသွပ်စွာ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုများနှင့် သူ့နောက်ကွယ်မှ မကျေမချမ်း မီးတောက်များ၏ တိုက်ကွက်များကြားမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပေ။

"ရန်ငြိုးမရှိဘူး ဟုတ်လား"

စုမင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ထိန်ထိန်လင်းသွားပြီး လက်ယာလက်ကို အောက်သို့ လွှဲရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

အခန်း ၉၉၆ လောကကို တုန်လှုပ်စေသော ရှေးဟောင်းဝူ

"မင်း ငါ့ကို အကျပ်ကိုင်လွန်းနေပြီ"

စုမင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဝတ်စုံဖြူလုလင်သည် ခဏမျှ ကြောင်အံ့သွားပြီးနောက် ရူးသွပ်စွာ ဟိန်းဟောက်လျက် သူ့ရင်ဘတ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။ ဤရိုက်ချက်ကြောင့် အရိုးများထံမှ တဂျွတ်ဂျွတ် မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ရှေးဟောင်းဝူရဲ့ သွေးတော်၊ ကျုပ်ဆီကို ဘိုးဘေးတွေရဲ့ ဝိညာဉ်တွေ ဆင်းသက်လာဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျုပ်ရဲ့ သွေးတွေကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး ဝူရဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို ကျုပ်အပေါ်မှာ ထုဆစ်ပါရစေ" ဝတ်စုံဖြူလုလင်သည် ခေါင်းကို နောက်သို့မော့ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ ထိုသို့ ပြုလုပ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ပြင်ကြီး တိမ်ထူထပ်လာခဲ့သည်။

အထက်ကောင်းကင်ယံတွင် လိပ်တက်နေသော မြူခိုးများကို မရေမရာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့သည် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများကြားတွင် လည်ပတ်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ပြင်ကြီးကို အစားထိုးလိုက်သော ဧရာမ ဝဲဂယက်ကြီး တစ်ဝဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင်လည်း ဝဲက လည်ပတ်ခြင်းကို မရပ်တန့်ဘဲ ကျယ်ပြန့်ပြီး ကြီးမားသော ဖိအားတစ်ခု မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် အမည်မသိ နယ်မြေတစ်ခုမှ အစပြုလာပြီး ပေပေါင်းထောင်ချီ ကျယ်ပြောသော ဧရာမ ရွှေရောင် အလင်းတိုင်ကြီး တစ်တိုင်သည် ဝဲဂယက်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ယင်းသည် ဝတ်စုံဖြူလုလင်ကို လွှမ်းခြုံရန် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းပင် မီးမိစ္ဆာဘိုးဘေးသည် နာကျင်စွာဖြင့် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အငွေ့ပျံသွားသည့်အလား နောက်သို့ လိပ်တက် လွင့်စဉ်သွားခဲ့သည်။ သူ ပေပေါင်းထောင်ချီ နောက်ဆုတ်သွားပြီးမှသာ ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးပြိုကွဲနေခြင်း ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ စစ်မှန်သော ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှု အသွင်အပြင်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုပင် ပေါ်လာသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေကြောင်း သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရပြီး ယင်းသည် ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်း အရှင်သခင်များကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်သော စွမ်းအားမျိုး ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ၎င်း၏ အာနိသင်သက်ရောက်သည့် နယ်ပယ်က မကျယ်ပြန့်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက မီးမိစ္ဆာဘိုးဘေးက သေချာပေါက် သေဆုံးသွားပေမည်။

မကျေမချမ်းဝေ အဖို့မူ ထိုရွှေရောင် အလင်းအောက်တွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ မည်းနက်သော မီးခိုးငွေ့အမြောက်အမြား စတင်ပျံ့လွင့်လာခဲ့သည်။ ထိုမီးခိုးငွေ့များ ကွေးညွတ် တုန်ခါသွားသောအခါ မရေမရာသော ပုံရိပ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ထိုပုံရိပ်များသည် ခေါင်းများကိုမော့ကာ ထိုရွှေရောင်အလင်းတန်းထံသို့ အသံတိတ် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ထိုပုံရိပ်များသည် မရေမရာ ဖြစ်နေနိုင်သော်လည်း အထဲရှိ မုန်းတီးမှုများမှာ ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရုံနှင့် ထင်ရှားပြီး ထိုနည်းတူစွာပင် ရွှေရောင်အလင်းတန်း၏ ရွံရှာမုန်းတီးမှုနှင့် ရူးသွပ်မှုတို့ကလည်း ထင်ရှားနေခဲ့သည်။

မကျေမချမ်းဝေထဲရှိ မုန်းတီးမှုမှာ အထူးသဖြင့် ပြင်းထန်သည်။ သူသည် ရွှေရောင် အလင်းတန်းထံသို့ ဦးတည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အဆုံးသတ်တွင် ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ချေမှုန်းပစ်ချင်သည့်အလား အရိပ်အယောင် ရှိနေခဲ့သည်။

စုမင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းက သူ့ကို လွှမ်းခြုံလိုက်သောအခါ နှလုံးသားထဲတွင် အေးစက်သော အအေးဓာတ် တစ်စ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ ထိုအအေးဓာတ်မှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းထံမှ လာခြင်းဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ကိုပင် ချိတ်ပိတ်ပစ်နိုင်သည့်အလား ထင်ရသည်။ သို့သော် စုမင်၏ လက်ရှိခန္ဓာကိုယ်မှာ အရှင်သခင် နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိသော ကျင့်ကြံသူများ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူသည် ပေတစ်ထောင်ခန့် အကွာအဝေးသို့ နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ နောက်ဆုတ်လိုက်လျှင်ပင် အထွတ်အထိပ် ရတနာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ရွှမ်ရှန်းနှင့် အဖွဲ့သားများထံမှ နာကျင်စွာဖြင့် စူးရှစွာ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်း၏ လွှမ်းခြုံမှုကို ခဏမျှ ခံလိုက်ရုံနှင့်ပင် သူတို့၏ နှလုံးသားနှင့် ဝိညာဉ်များအား ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိစေခဲ့သည်။

စုမင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် တောက်ပသော အလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ခေါင်းကိုမော့ကာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဆင်းသက်လာရာ ကောင်းကင်ယံရှိ မြူခိုး ဝဲဂယက်ကြီးအား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျုပ်ရဲ့ သွေးတွေကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်ရဲ့ စွမ်းအားကို ချေးငှားပါရစေ။ ဝူရဲ့ ဝိညာဉ်တော်၊ ကျုပ်ဆီကို ဆင်းသက်စမ်း"

ရွှေရောင် အလင်းတန်းထဲရှိ ဝတ်စုံဖြူလုလင်သည် ရူးသွပ်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်စဉ် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျင်မြန်စွာ ခြောက်သွေ့လာပြီး အရေပြားပေါ်တွင် သွေးကြော မြောက်အမြား ရုန်းကြွလာခဲ့သည်။ သွေးကြောများ အတွင်း၌ အဖုအထစ်များ လှုပ်ရှားနေကြသည်။ ဤသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သွေးများ လှုပ်ခါနေခြင်းဖြစ်ပြီး သူသည် လျင်မြန်စွာပင် ရွှေရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုအတွင်းရှိ တတိယမြောက် နယ်စပ်ဒေသမှ ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာ တစ်လုံးတွင် ကျိလုံသည် မြက်ခင်းပြင်တစ်ခုပေါ်၌ တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေခဲ့သည်။ ပတ်ပတ်လည်တွင် အဆုံးမဲ့ ပေါင်းမြက်များ လှုပ်ခါနေကြသည်။ ကောင်းကင်ပြင်ကြီးမှာ မည်းနက်နေသော်လည်း ဤမည်းနက်သော ကောင်းကင်ကြီးကြောင့်ပင် ပေါင်းမြက်များမှာ တရှူးရှူး မြည်သံများနှင့်အတူ အဆုံးမဲ့ ဆန်းကြယ်သော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်ဖော်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိလုံ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်း ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် မည်းနက်သော ကောင်းကင်ကြီး နေရာ၌ ရွှေရောင်က အစားထိုးသွားခဲ့သည်။ ထိုအလင်းက မြေပြင်အများစုကို လင်းထိန်သွားစေခဲ့သည်။ လေထုထဲတွင် နာကျင်စွာဖြင့် စူးရှစွာ အော်ဟစ်သံများ ချက်ချင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ပေါင်းမြက်များထဲတွင် လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော ပင့်ကူများ ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့သည် ရွှေရောင် အလင်းအောက်တွင် ပြိုကွဲ ပျက်စီးသွားခဲ့ကြသည်။ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသော်လည်း ယင်းက ကျိလုံ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မရရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ကောင်းကင်ကြီးကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီးပြီဖြစ်ရာ မျက်လုံးထဲရှိ ခံစားချက်များ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားစဉ် လေကို အဝဝ ရှူသွင်းလိုက်တော့သည်။

"ရှေးဟောင်းဝူရဲ့ စွမ်းအားပဲ။ ဘယ်သူက တာအိုရောင်းရင်းဝူကို ရှေးဟောင်းဝူ ဝိညာဉ်တွေရဲ့ စွမ်းအားကို ချေးငှားဖို့ သူ့ရဲ့ဝိညာဉ်ကို လောင်ကျွမ်းစေတဲ့အထိ ဒီလောက် သနားစရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေမျိုး ရောက်အောင် အတင်းအကျပ် တွန်းပို့လိုက်တာလဲ"

တစ်ချိန်တည်းပင် အခြား ဟင်းလင်းပြင် ကမ္ဘာ တစ်လုံး၌ မျက်ခုံးဝါနှင့်လူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရှေ့သို့ ကြီးမားသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လှမ်းလျှောက်နေခဲ့သည်။ သူ့ရှေ့တွင် ဝက်ဝံသဏ္ဌာန်ရှိသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် သားရဲတိရစ္ဆာန် အမြောက်အမြား ရှိနေသော်လည်း သူက ၎င်းတို့ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသွားလေရာ အရပ်တိုင်းတွင် ရက်စက်သော သားရဲများ၏ ဦးခေါင်းခွံများ ကြေမွသွားခဲ့ရသည်။ သူတို့၏ ဦးနှောက်များ ပန်းထွက်လာပြီး ထိုလူထံသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။ သူ လေကို ရှူသွင်းလိုက်သောအခါ သူတို့၏ ဦးနှောက်များ အားလုံး ပါးစပ်ထဲသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

သူ ဝါးစားနေစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်ကြီးသည် ရုတ်တရက် လင်းထိန်သွားခဲ့ပြီး စူးရှသော ရွှေရောင်အလင်းတန်း တစ်တန်းက သူ့ကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ ဤရွှေရောင်အလင်းမှာ အလွန်ပင် ထင်ရှားပြီး ပျောက်ကွယ်မသွားခဲ့ပေ။ မျက်ခုံးဝါနှင့်လူ၏ ခြေလှမ်းများ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး သူ ခေါင်းကို မော့လိုက်သောအခါ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် အလွန်တရာ မှုန်မှိုင်းသွားခဲ့တော့သည်။

"ရှေးဟောင်းဝူရဲ့ စွမ်းအားပဲ..."

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျူးယိုချိုက်သည် ထွက်ပေါက်မှတစ်ဆင့် ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာ တစ်လုံးထဲမှ အပြင်သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းရန် ပြင်နေစဉ် ကောင်းကင်ယံ၌ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းကြောင့် သူ့အကြည့်များ ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ သူ ထိုအလင်းကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့ခန္ဓာကိုယ် ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ သူ့မျက်နှာအမူအရာ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲသွားပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့တော့သည်။

အကယ်၍ ဤသည်မှာ ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုအတွင်းရှိ ပြင်းထန်သော အပြောင်းအလဲတစ်ခုမျှသာ ဆိုလျှင် အခြားသူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယခုမူ အစွမ်းထက်သော ရွှေရောင်အလင်းတန်း တစ်တန်းက ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုတစ်ခုလုံးကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မီးဖိုအတွင်းသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သော ထိုရွှေရောင်အလင်းသည် ဤလမ်းကြောင်းအတိုင်း ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်း ရောက်ရှိလာရာ လမ်းကြောင်းမှာ နဂါးငွေ့တန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ မဟုတ်ဘဲ အထက်ကောင်းကင်ယံမှ ဖြစ်သည်။ ယင်းသည် အဆုံးမဲ့ နဂါးငွေ့တန်း၏ အထက်ကောင်းကင်ယံမှ လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို လူအနည်းငယ်မျှသာ မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူများသည် နဂါးငွေ့တန်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် နဂါးငွေ့တန်း၏ အထက်မှ ဆင်းသက်လာသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသည်။ သူတို့သည် ထိုအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အစွမ်းထက်ပြီး ကြီးမားသည့် ဖိအားကိုလည်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူများ၊ သုစရိုက်မြစ်တွယ်သူများနှင့် ရန့်ဝူ မျိုးနွယ်စုများပင်လျှင် ထိုရွှေရောင် အလင်းတန်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသည်။

နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်၏ အတွင်းပိုင်း အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော ရက်စက်သည့် သားရဲတိရစ္ဆာန်များ ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော မီးပင်လယ်မှ ပုန်းကွယ်နေကြခြင်း ဖြစ်သော်လည်း နဂါးငွေ့တန်းထဲရှိ ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူတို့၏ နှလုံးသားများ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားခဲ့ကြသည်။

နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်၏ အတွင်းပိုင်းနှင့် အစွန်ပိုင်း နယ်ပယ်ကြားရှိ ဒေသတွင် ရှိနေသူများသည်လည်း ယင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသည်။ တကယ်တမ်းတွင်မူ နဝမ မျိုးနွယ်စုမှ မျိုးနွယ်စုဝင်များသည်လည်း အစွန်ပိုင်း နယ်ပယ်တွင် ရှိနေစဉ် ထိုရွှေရောင် အလင်းတန်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြရခြင်း ဖြစ်သည်။

ယင်းသည် မြှောင့်တန်းနေသော မျဉ်းဖြောင့်တစ်ကြောင်းကဲ့သို့ နဂါးငွေ့တန်း၏ အထက်ကောင်းကင်ယံမှ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်လာသော အလင်းတိုင်ကြီးတစ်တိုင် ဖြစ်ပေသည်။

အမှန်စင်စစ် မင်နက်ဂြိုဟ်ပေါ်တွင် ရှိနေသူများသည်လည်း ထိုအလင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ကြသည်။ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ နယ်မြေကို စောင့်ကြပ်ကြည့်ရှုနေကြသော မဟာလောကကြီး လေးခုမှ တန်ခိုးရှင် အင်အားစုများပင်လျှင် ၎င်းကို မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ကြသည်။

မဟာ လောကကြီး လေးခု၏ အင်အားစုများအတွင်း၌ တစ်နှစ်ပတ်လုံး သီးခြား ကျင့်ကြံနေခဲ့ကြသော အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူကြီးများ ရှိနေကြသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့သည် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း စခန်းများမှ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ကြပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် မတူညီသော အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

"ဒါက တာအိုရောင်းရင်းဝူဆီက ရှေးဟောင်းဝူရဲ့ စွမ်းအားပဲ..."

"သူ ဘယ်လို အန္တရာယ်မျိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရလို့ ရှေးဟောင်းဝူရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ဒီနေရာအထိ ခေါ်ဆောင်လာရတာလဲ။ ငါသိသလောက်တော့ သူ ဒီစွမ်းအားကို သုံးတဲ့အခါ သူ တောင့်မခံနိုင်ဘူး။ သူရဲ့ သွေးက သိပ်ပြီးတော့ ကျဲလွန်းတယ်"

ပို၍ ဝေးကွာသော အရပ်တွင်မူ နတ်ဘုရားအနှစ်သာရ နယ်မြေ၏ အလွန်မှ နယ်နိမိတ် ရှိနေသည်။ ထိုနေရာရှိ လူများသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို မမြင်နိုင်ကြချေ။ သို့သော် အကယ်၍ မိမိတို့၏ နတ်ဘုရားအာရုံများကို နတ်ဘုရားအနှစ်သာရ နယ်မြေထဲသို့ စေလွှတ်ပြီး အထက်သို့ အဆက်မပြတ် မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည့်သူများ ရှိခဲ့ပါက မတူညီသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များအပေါ် မူတည်၍ အဆုံးသတ် အမှတ်ကို မြင်တွေ့နိုင်မည့်သူအချို့ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေမည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်း စတင်ထွက်ပေါ်လာရာ နေရာမှာ နဂါးငွေ့တန်း အထက်ရှိ နယ်ပယ်၏ အဆုံးသတ် ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် မြူခိုး ဝဲဂယက်ကြီး တစ်ဝဲ ရှိနေသည်။ ၎င်းသည် ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုထဲတွင် မြင်တွေ့ရသော ဝဲဂယက်နှင့် တစ်ထေရာတည်း တူညီသည်။ အကယ်၍ လုံလောက်သော စွမ်းအားရှိသူ တစ်ဦးဦးသာ ရှိခဲ့ပါက သူတို့၏ နတ်ဘုရားအာရုံသည် နဂါးငွေ့တန်း၏ အထက်ရှိ ဝဲဂယက်၏ အဆုံးသတ်ကို ဖောက်ထွင်းမြင်တွေ့ခွင့် ရရှိစေနိုင်ပြီး ထိုနေရာတွင် အသစ်စက်စက် နဂါးငွေ့တန်းတစ်ခု ရှိနေသည်ကို မြင်ရပေလိမ့်မည်။

ထိုအရာမှာ ရှေးဟောင်း နိုင်ငံတော် သုံးနိုင်ငံ ပိုင်ဆိုင်သော နဂါးငွေ့တန်း ဖြစ်ပေသည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းသည် ရှေးဟောင်းဝူ ပိုင်ဆိုင်သော နဂါးငွေ့တန်းမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။ အရင်းအမြစ်မှာ အနားသတ်တွင် တည်ရှိသော ငါးထောင့်ကြယ်သဏ္ဌာန် ဂြိုဟ်တစ်လုံး ဖြစ်သည်။ ဤဂြိုဟ်၏ ဗဟိုချက်တွင် ဂြိုဟ်အတွင်းသို့ စိုက်ဝင်နေသော ဧရာမ ဓားကြီးတစ်လက် ရှိနေခဲ့သည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းသည် ဓားတစ်ချောင်းလုံးကို ဖြတ်သန်း လင်းထိန်နေခဲ့သည်။ အောက်တွင် လက်သုံးသစ်ခန့် အရွယ်အစားရှိသော ကင်းခြေများ၏ ရုပ်အလောင်း တစ်လောင်း ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ခြောက်သွေ့ပုပ်သိုးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ယခုအခါ မလှုပ်မယှက် လဲလျောင်းနေခဲ့သည်။

အဆုံးမဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို ဖောက်ထွင်းလင်းထိန်ကာ ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်မှာ ထိုဓား၏ အလင်းတန်း ဖြစ်ပေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စုမင် ရှိနေသော ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာ၌ ဝတ်စုံဖြူလုလင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလင်းတန်းအောက်တွင် ရွှေရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူ ကိုယ်တိုင် မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ တိုင်းတာ၍ မရနိုင်သော ကြီးမားသည့် ဖိအားတစ်ခုသည် ထိုလုလင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အဆက်မပြတ် ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့သည်။

"ရှေးဟောင်းဝူရဲ့ စွမ်းအားပဲ..." စုမင်၏ မျက်လုံးများ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့သည်။ သူ့မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း မြေပြင်ကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူသည် အောက်ခြေတွင် နိုးထလာနေသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ မရေမရာ သတိပြုမိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဆုံးမဲ့ မီးတောင်များ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် လူသူအရောက်အပေါက် နည်းပါးသော ဟင်းလင်းပြင်ကမ္ဘာ တစ်လုံး ရှိနေပြီး ယင်းသည် စုမင်အနေဖြင့် ဟောင်ကွေ့နှင့် ရက်အနည်းငယ်ကြာ တိုက်ခိုက်နေခဲ့စဉ်ကပင် သတိမထားမိခဲ့သော နေရာတစ်နေရာ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာသည် ထူထပ်သိပ်သည်းစွာ တည်ရှိနေသော ရေတွက်၍မရနိုင်သည့် လိုဏ်ခေါင်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မြေအောက်ဝင်္ကပါ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် အလွန်တရာ ကျယ်ဝန်းသော ဂူကြီးတစ်လုံး ရှိနေခဲ့သည်။

ဤနေရာမှာ လုံးဝ မှောင်မိုက်နေခဲ့သည်။ သို့သော် အကယ်၍ ထိုနေရာတွင် အလင်းရောင်သာ ရှိခဲ့ပါက မီးဝိညာဉ်များသည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အားနည်းသော အပူလှိုင်းများ ထုတ်ဖော်လျက် ထိုနေရာ၌ အိပ်မောကျနေကြသည်ကို မြင်တွေ့ရပေမည်။ သို့သော် သူတို့ထံမှ မည်သည့် အလင်းရောင်မျှ ထွက်ပေါ်မနေခဲ့ချေ။

သူတို့သည် တစ်ဦးပေါ်တစ်ဦး ထပ်နေကြသည်။ သူတို့၏ အဆုံးသတ်ကို မမြင်ရဘဲ သောင်းနှင့်ချီသော အရေအတွက်ဖြင့် ပူးကပ် သိပ်သည်းနေကြခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သူတို့ထဲတွင် အကောင်ကြီးများ၊ အကောင်ငယ်များ ရှိနေကြပြီး ကံကြမ္မာအရှင်သခင်များနှင့် ဆင်တူသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်ဖော်နေကြသူများပင် ရှိနေခဲ့သည်။ ဤသည်က ထင်ရှားစွာပင် မီးဝိညာဉ်များ၏ အသိုက်အအုံကြီးပင် ဖြစ်ပေသည်။

သောင်းနှင့်ချီသော မီးဝိညာဉ်များ အိပ်မောကျနေကြသည့် ဤမြေအောက်ဂူကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ၊ ဂူ၏ အဆုံးသတ်တွင် လဲလျောင်းနေသော အရိုးစုတစ်စု ရှိနေခဲ့သည်။ ဤအရိုးစုသည် နံရံကို မှီထားပြီး သူ့သခင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ မည်မျှကြာမြင့်ခဲ့ပြီအား မည်သူမျှ မပြောနိုင်ကြချေ။ သူ့ဝတ်စုံများမှာ ဆွေးမြည့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ အရိုးများသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

သို့သော် ထိုအရိုးစုပင်လျှင် တစ်စုလုံး ပြည့်စုံစွာ ကျန်ရစ်မနေခဲ့ချေ။ သူ၏ ကိုယ်အထက်ပိုင်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ လက်တစ်ဖက်တွင်မူ ရှည်လျားသော ခရမ်းရောင် လှံရှည်ကြီးတစ်စင်း ရှိနေခဲ့သည်။ ဤလူသည် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် လှံရှည်ကြီးကို လက်ထဲတွင် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤဆန်းကြယ်သော ဂူကြီး၊ ထူးခြားသော အရိုးစုနှင့် အရိုးစု၏ လက်ထဲရှိ လှံရှည်ကြီးတို့သည် မြေပြင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ပုန်းကွယ်နေခဲ့ကြသည်။ ဤနေရာသို့ မည်သူမျှ ရောက်မလာခဲ့ကြသဖြင့် ယငါးတို့သည် အခြားသူများ၏ သတိပြုမိခြင်းကို မခံရဘဲ နှစ်ပေါင်းမည်မျှကြာအောင် ပုန်းကွယ်နေခဲ့သည်အား မည်သူမျှ မပြောနိုင်ကြချေ။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ရွှေရောင်အလင်းတန်း ဆင်းသက်လာသည်နှင့်အမျှ မူလက မှောင်မိုက်နေသော မြေအောက်ဂူကြီးသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်း တစ်တန်းဖြင့် လင်းထိန်သွားခဲ့သည်။ အလင်းသည် အထက်မျက်နှာကြက်ကို ဖောက်ထွင်းလင်းထိန်သွားခဲ့ပြီး ဂူတစ်ဂူလုံးအား ချက်ချင်းပင် အလင်းပေးလိုက်တော့သည်။

မှောင်မိုက်ခြင်းကို ကျင့်သားရနေသော သက်ရှိသတ္တဝါများအဖို့မူ ဤအလင်းရောင်သည် မျက်စိကို အလွန်အမင်း စူးရှစေခဲ့သည်။ အလင်း ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် မြေအောက်ဂူ အတွင်းရှိ ရေတွက်၍ မရနိုင်သော မီးဝိညာဉ်များသည် လျင်မြန်စွာပင် ဟိန်းဟောက်လာကြတော့သည်။ သူတို့ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ အတွင်း၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများ ရှိနေခဲ့သည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဟိန်းဟောက်သံများမှာ ပိုမိုကျယ်လောင်ပြီး အားကောင်းလာခဲ့ကာ မီးဝိညာဉ်များအားလုံး မျက်လုံးပွင့်လာကြသောအခါ သူတို့၏ ဟိန်းဟောက်သံများသည် မြေအောက်ဂူ တစ်ဂူလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့တော့သည်။

စုမင် သတိပြုမိလိုက်သည်မှာ နိုးထလာနေသော မီးဝိညာဉ်များ၏ အငွေ့အသက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုသို့ ဖြစ်ပျက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် စုမင်၏ ရှေ့မှောက်၌ ရွှေရောင်အလင်းတန်း လွှမ်းခြုံခြင်းခံထားရသော ဝတ်စုံဖြူလုလင်၏ မျက်နှာအမူအရာက မဲ့ရွဲ့သွားခဲ့သည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် တောင့်ခံရခက်သော နာကျင်မှုများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ ဆယ်ပုံခုနစ်ပုံမှာ ရွှေရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီးမျက်လုံးများပင်လျှင် ရွှေရောင်သန်းလာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် အကြည့်ထဲ၌ ရူးသွပ်မှုများ လင်းလက်လျက် စုမင်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူသည် လက်ယာလက်ကို မြှောက်ကာ အထက်ရှိ ရွှေရောင်အလင်းတန်း တည်ရှိရာ လမ်းကြောင်းဆီသို့ ဟင်းလင်းပြင်အား ဆုပ်ကိုင်လိုက်တော့သည်။

"ကောင်းကင်ကို အက်ကွဲစေပြီး မြေပြင်ကို အပိုင်းပိုင်းပြတ်စေဖို့ ရှေးဟောင်းစွမ်းအားကို ငါ့ဆီ ချေးငှားစမ်း"

All Chapters