အခန်း ၅၄

အခန်း (၅၄) ဥက္ကဋ္ဌကျိုး ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့နဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ

ည ၈ နာရီအချိန်တွင် သန်ဒါသတင်းဌာနမှ ထုတ်ပြန်လိုက်သော ပေါက်ကွဲစေနိုင်လောက်သည့် သတင်းတစ်ပုဒ်သည် အင်တာနက်တစ်ခွင်လုံးသို့ ချက်ချင်းပင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေ၏။

တုန်လှုပ်ဖွယ်ပင်

ထျန်းကျန်းလုပ်ငန်းစု၏ အမွေဆက်ခံသူ မမျှော်လင့်ဘဲ ကွယ်လွန်သွားပြီ…

အမွေဆက်ခံသူ မမျှော်လင့်ဘဲ ကွယ်လွန်သွားခြင်းကြောင့် ထျန်းကျန်းလုပ်ငန်းစု ဘာဆက်ဖြစ်မည်နည်း…

မွေးကင်းစကလေးငယ် တစ်ယောက်က ဘီလီယံပေါင်းများစွာတန်တဲ့ ကော်ပိုရေးရှင်းကြီးကို ဘယ်လိုများ အမွေဆက်ခံနိုင်မှာလဲ…

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကျိုးရွေ့ သေဆုံးသွားကြောင်း သတင်းသည် အင်တာနက်တစ်ခွင် တောမီးပမာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့တော့သည်။

ဧရာမ ကော်ပိုရေးရှင်းကြီးတစ်ခု၏ အမွေဆက်ခံသူ သေဆုံးသွားခြင်းက ထျန်းကျန်းလုပ်ငန်းစု တစ်ခုလုံး၏ ကံကြမ္မာအပေါ် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနေပေ၏။

[ရက်ပ်သီချင်းတွေကို ငါမကြိုက်ဘူး - ဘုရားရေ… ထျန်းကျန်းလုပ်ငန်းစု… ကျိုးရွေ့ကို စီးပွားရေးပါရမီရှင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ မှတ်မိနေသေးတယ်…]

[ဘတ်စကက်ဘောကို ချစ်တယ် - ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ… ငါ့မိန်းမက ထျန်းကျန်းလုပ်ငန်းစုမှာ အလုပ်လုပ်တာ… နောက်နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ကျိုးရွေ့က ဥက္ကဋ္ဌရာထူးကို လွှဲပြောင်းရယူမယ်လို့ ငါကြားထားတာ… ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ…]

[ဘတ်စကက်ဘောနဲ့ ကြက်သား - အမွေဆက်ခံသူ သေဆုံးသွားတာက လုပ်ငန်းစုအတွင်း မတည်ငြိမ်မှုကို ရည်ညွှန်းနေတာပဲ… အထူးသဖြင့် သတင်းအချက်အလက် ခေတ်ကြီးမှာပေါ့… အဲဒါက ကျယ်ပြန့်တဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး နည်းပညာဝန်ထမ်း အများအပြား ထျန်းကျန်းလုပ်ငန်းစုကနေ ထွက်သွားနိုင်တယ်…]

[ပါမောက္ခခွန်းရွှယ် - ဟုတ်တယ်… အခုဆို ထျန်းကျန်းလုပ်ငန်းစုထဲက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ လူတွေက ဒီရာထူးကို မျက်စိကျနေကြလိမ့်မယ်… ဒီလိုမျိုးက အမြဲတမ်း ဖြစ်နေကျပဲ… ဥက္ကဋ္ဌ မမျှော်လင့်ဘဲ သေဆုံးသွားတဲ့ ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုမှာ သူ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေက လှည့်ကွက်မျိုးစုံ သုံးပြီး ကုမ္ပဏီရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို တရားဝင် သိမ်းပိုက်သွားတာကို ငါ မှတ်မိသေးတယ်…]

[သူ့ရဲ့ ဝါသနာက ကခုန်ခြင်း - ဥက္ကဋ္ဌကျိုး ကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ထားတဲ့ အမွေဆက်ခံသူ မရှိတော့တာက ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ထိတ်လန့်မှုတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေတာပဲ… သတင်းတွေ ပျံ့နှံ့လာတာနဲ့အမျှ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် အများအပြားက သူတို့ရဲ့ အနာဂတ်အကျိုးစီးပွားတွေအတွက် ပြန်လည်စဉ်းစားလာကြပြီး ပြိုင်ဘက်တွေကလည်း ဒီအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မယ်…]

ခေါင်းစဉ်တစ်ခု ပါဝင်သည့် ဗီဒီယိုတစ်ခုသည် တင်ပြီး နာရီဝက်အတွင်းမှာပင် Like နှစ်သိန်းကျော် ရရှိခဲ့လေ၏။

ချက်ချင်းပင် အခြားသော မားကတ်တင်း အကောင့်များစွာသည်လည်း ထျန်းကျန်းလုပ်ငန်းစု ရင်ဆိုင်နေရသော အကျပ်အတည်းကို စတင် အမွှန်းတင်လာကြပြီး ကြီးမားလှသော လူထုအုံကြွမှုကြီးကို ဖန်တီးလိုက်ကြသည်။

ကျန်းချန်မြို့ရှိ ဗီလာတစ်ခုအတွင်း၌ ဧည့်ခန်းထဲရှိ လူသုံးယောက်သည် အွန်လိုင်းမှ သတင်းအချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုနေကြပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီတွင် မတူညီသော မျက်နှာအမူအရာများ ရှိနေကြပေ၏။

"ပြောစမ်း… ဒီသတင်းကို ဘယ်သူ ပေါက်ကြားအောင် လုပ်တာလဲ…"

ကျိုးကျန်းဟိုင်သည် မျက်လုံးများကို မှေးလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေသော်လည်း ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ကျိုးရွေ့သည် သူ၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်အတွက် လုပ်ငန်းစုမှ ယာယီထွက်ခွာမည်ဖြစ်ကြောင်း မနက်ဖြန်တွင် ကြေညာရန်နှင့် ထို့နောက် သူ့အား လူအများ၏ အမြင်အာရုံမှ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားစေရန် သူ မူလက စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤမျှ စေ့စပ်သေချာစွာ စီစဉ်ထားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ပေါက်ကြားသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ဤကိစ္စကို လူအများအပြား မသိရှိကြချေ။ သူတို့ သုံးယောက်အပြင် အခြားလူ နှစ်ယောက်သာ သိရှိပေ၏။

တစ်စုံတစ်ခု အဘယ်ကြောင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ကို နားလည်နိုင်ရန် မူလဇစ်မြစ်ကို ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။

ဤဖော်ထုတ်မှုမှတစ်ဆင့် အကျိုးအမြတ် ရရှိသူ မည်သူမဆို နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူပင် ဖြစ်ပေ၏။

"အဖေ… ကျွန်တော် ပေါက်ကြားအောင် လုပ်ခဲ့တယ်လို့ အဖေ ထင်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား…"

"ဥက္ကဋ္ဌရာထူးကို ဆက်ခံဖို့ ကျွန်မမှာ အရည်အချင်း မရှိဘူးလို့ အစကတည်းက အဖေ ပြောခဲ့တာလေ… အစ်ကို့ရဲ့ ကိစ္စတွေကို ပေါက်ကြားအောင် လုပ်တာက ကျွန်မအတွက် ဘာအကျိုးမှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး…"

ကျိုးယွန်းက နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

စကားပြောဆိုပြီးနောက် သူမက ကျိုးလုံကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။

"ငါလုပ်ခဲ့တယ်လို့ နင် ထင်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်…"

"ငါက ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်ချင်ပေမဲ့ အဲဒီလောက်အထိ သတ္တိမရှိပါဘူး…"

ကျိုးလုံက အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ဤကိစ္စကို မလုပ်ခဲ့သော်လည်း ဤသည်ထက် ပို၍ ဆိုးရွားသော လုပ်ရပ်ကို လုပ်ဆောင်ခဲ့မိပေ၏။

"မင်းတို့ မလုပ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ငါတို့ကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေတဲ့ အဲဒီ သတင်းအွန်လိုင်းပေါ်က အကောင့်တုတွေလား…"

ကျိုးကျန်းဟိုင်သည် ၎င်းတို့၏ ရှင်းပြချက်များကို မယုံကြည်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေပေသည်။ ရုတ်တရက် ကျိုးယွန်း မထွက်ခွာမီ စုယွမ် ပြောဆိုခဲ့သည့် စကားများကို သူ သတိရသွား၏။

သူက ခေါင်းကို ချက်ချင်း ခါယမ်းလိုက်ပြီး အပြင်လူတစ်ယောက်၊ အောက်ခြေလူတန်းစားမှ သာမန်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ဤကိစ္စကို သိရှိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဧည့်ခန်းကြီး တိတ်ဆိတ်သွားချိန်မှာပင် ကျိုးယွန်း၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားပြီး သူမသည် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာကို ဖော်ပြလိုက်လေ၏။

"ဒါ… ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး… ဒုတိယအစ်ကို… အစ်ကိုက…"

ကျိုးယွန်းသည် ကျိုးလုံအား မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ ကျိုးကျန်းဟိုင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကျိုးယွန်း၏ ဖုန်းကို လုယူလိုက်၏။

သူ၏ မျက်နှာသည် ဒေါသကြောင့် တွန့်လိမ်သွားပြီး ပြင်းထန်သော ဒေါသလှိုင်းလုံးကြီးက သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သူသည် ဖုန်းဖြင့် ကျိုးလုံ၏ မျက်နှာကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရိုက်ချလိုက်ရာ ကျိုးလုံမှာ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။

"အဖေ ဘာလုပ်နေတာလဲ… ကျွန်တော် တကယ်ပဲ မပေါက်ကြားစေခဲ့ပါဘူး…"

ကျိုးလုံက ထိတ်လန့်နေပြီး အပြစ်ကင်းစင်ဟန်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဖုန်းကို ကြည့်စမ်း… ဘာတွေ သတင်းတင်ထားလဲဆိုတာ…"

ကျိုးကျန်းဟိုင်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသမီးများ တောက်လောင်နေပေသည်။

ဘယ်လောက်တောင် မိုက်မဲတဲ့ သားလဲ။

ငါတို့ မိသားစုအတွက် တကယ့်ကို ကံဆိုးမှုကြီးပါပဲလား။

ငါ့မြေးလေး ပျောက်ဆုံးသွားတာက မတော်တဆမှုလို့ အစက ငါထင်ထားခဲ့တာ… ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို အဲဒီ သစ္စာဖောက်ကောင် ကျိုးလုံ လုပ်ခဲ့လိမ့်မယ်လို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး…

သူက အမွေဆက်ခံသူ ရာထူးကို အမြဲတမ်း မက်မောနေခဲ့မှန်း ငါသိပေမဲ့ ကိုယ့်တူအရင်းကို အန္တရာယ်ပေးတဲ့အထိ ဒီလိုလုပ်ရပ်မျိုး လုပ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး…

မုန်းစရာကောင်းလိုက်တာ။

ကျိုးလုံက မြေပြင်ပေါ်မှ ဖုန်းကို အလျင်အမြန် ကောက်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်စိရှေ့မှ ကြီးမားသော ခေါင်းစဉ်ကြီးက သူ့ကို ချက်ချင်းပင် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့၏။

ရိုင်းစိုင်းလွန်းလှသည်။

ထျန်းကျန်းလုပ်ငန်းစုမှ ကျိုးလုံသည် သူ၏တူဖြစ်သူကို လူကုန်ကူးသူ မေ့ယင်းထံသို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပေးအပ်ခဲ့သည်။

ဤသတင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ ကျိုးလုံသည် ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

ဒီလောက် လျှို့ဝှက်ထားတဲ့ ကိစ္စကို သူတို့က ဘယ်လိုလုပ် သိသွားတာလဲ။

မေ့ယင်းများ ဖြစ်နေမလား… မဟုတ်ဘူး… အဲဒီလို မဖြစ်သင့်ဘူးလေ… သူမရဲ့ မိသားစုအပေါ် လွှမ်းမိုးနိုင်တဲ့ အချက်က ငါ့ဆီမှာ ရှိနေသေးတာပဲ… သူ ဘယ်ရဲပါ့မလဲ…

အဲဒါ ဘယ်သူလဲ။

ဘယ်သူကများ ဒါကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး အွန်လိုင်းမှာ တင်လိုက်တာလဲ။

ကျိုးလုံတွင် ရန်သူများစွာ ရှိနေသဖြင့် သူ့ကို တမင်သက်သက် ဒုက္ခပေးရန် ကြိုးစားနေသူမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း သူ စဉ်းစား၍မရခဲ့ချေ။

"ကျွန်… ကျွန်တော် အကွက်ဆင်ခံရတာပါ…"

"တကယ်ပါ… အဖေ… ကျွန်တော် တကယ်ကို မတရားစွပ်စွဲခံရတာပါ…"

"အဲဒီလူက မေ့ယင်းမှန်း ကျွန်တော် မသိခဲ့ပါဘူး… ကျွန်တော် တမင်လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး… ကျွန်တော့်အတွက် ကလေးကို ကြည့်ပေးဖို့ သူ့ကို အကူအညီတောင်းရုံလေးပါပဲ… ကျွန်တော် မထင်ထားခဲ့ဘူး…"

ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း

ပါးရိုက်သံ သုံးချက်က ကျိုးလုံအား အသိစိတ်များ လွတ်ထွက်လုမတတ် မူးဝေသွားစေခဲ့သည်။ မူးဝေနေစဉ်မှာပင် သူ့ကို အောင်ပွဲခံသည့် အပြုံးဖြင့် ပြုံးကြည့်နေသော မျက်နှာတစ်ခုကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

"မင်းပဲ… အဲဒါ မင်းပဲ…"

ကျိုးလုံသည် သူ၏ရှေ့မှ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ စုယွမ်ပင် ဖြစ်ပေ၏။

ဖြန်း

နောက်ထပ် ခပ်ပြင်းပြင်း ပါးရိုက်သံတစ်ချက်နှင့်အတူ ကျိုးလုံ၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ အဆက်မပြတ် ထွက်ကျလာတော့သည်။

"ပြောစမ်း… မင်းရဲ့တူကို ဘာလို့ သတ်ချင်ရတာလဲ… သူက မင်းရဲ့ အစ်ကိုအရင်းရဲ့ သွေးသားလေ…"

ကျိုးကျန်းဟိုင်သည် လုံးလုံးလျားလျား ရူးသွပ်သွားပြီး ထိုင်ခုံတစ်လုံးကို ကောက်ယူကာ ကျိုးလုံ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် မြင့်မားစွာ မြှောက်ကိုင်ထားလိုက်၏။

"ဟီးဟီးးး… ဒါတွေအားလုံးက အဖေ့ကြောင့်ပဲ… ကျွန်တော့်ရဲ့ အစ်ကိုအကြီးဆုံး သေသွားပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်က အမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်သင့်တာပေါ့… ဒါပေမဲ့ အဖေလို အဖိုးကြီးက ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ လုပ်ငန်းစုကြီးကို ကလေးတစ်ယောက်ကို အမွေဆက်ခံခွင့် ပြုထားတယ်လေ… အဖေ မျက်စိကန်းနေပြီ လား…"

ကျိုးလုံသည် လုံးလုံးလျားလျား ရူးသွပ်သွားပြီး သွားများကိုခွဲကာ သူ၏ လက်သည်းများကို ရွယ်လွှဲလိုက်လေသည်။

"သောက်ကောင်… အဲဒီတုန်းက မင်းကို ငါ နံရံမှာပဲ ပန်းခဲ့သင့်တာ…"

ကျိုးကျန်းဟိုင်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကျိုးလုံအား ထိုင်ခုံဖြင့် အဆက်မပြတ် ရိုက်ချလိုက်ရာ သနားစရာကောင်းသော အော်ဟစ်သံများ လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

ကျိုးယွန်းသည် ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။

စုယွမ် ပြောခဲ့သည့် စကားများကို သူမ ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

ဒီကိစ္စတွေ အားလုံးရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ စုယွမ်များ ရှိနေတာလား။

ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စတွေ အားလုံးကို သူက ဘယ်လိုလုပ် သိနေတာလဲ။

ကျိုးယွန်းသည် ကြောက်ရွံ့မှုလှိုင်းလုံးတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဒါက ကတိမတည်တဲ့အတွက် ရလာတဲ့ အကျိုးဆက်လား။

သူတို့က ကတိမတည်ရုံလေးပါပဲ။

သူက ဒီလောက်တောင် ရက်စက်ဖို့ လိုလို့လား။

"အဖေ… သတင်းပေါက်ကြားအောင် လုပ်တာက ဒုတိယအစ်ကို မဖြစ်နိုင်ဘူး… သူက အဲဒီလောက် မအပါဘူး…"

"မနေ့က လာသွားတဲ့ စုယွမ်များလားလို့ ကျွန်မ ခံစားနေရတယ်…"

ကျိုးယွန်းက စကားမပြောမီ စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ကျိုးကျန်းဟိုင်မှာ သူ့ကို ရိုက်နှက်ရသဖြင့် မောပန်းနေပြီး သူ၏ အသုံးမကျသော သားကို ရွံရှာစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

ကျိုးယွန်း၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်၌ ကျိုးကျန်းဟိုင်၏ ရင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် လှိုင်းထန်သွားလေသည်။

စီးပွားရေးနယ်ပယ်တွင် သူ၏ ကာလရှည်ကြာ အတွေ့အကြုံများက သူ့အား အခွင့်အရေးကို ထက်မြက်စွာ သိမြင်နိုင်စွမ်း ပေးစွမ်းထားပေ၏။

"သူပဲဖြစ်ရမယ်…"

မတည်နိုင်ခဲ့သောကတိတစ်ခုတည်းက ၎င်းတို့ကို ဤမျှ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်ဟု ကျိုးကျန်းဟိုင် လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

အဲဒီကောင်လေးက ရက်စက်လွန်းတယ်။ သူက ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ဖို့တောင် ဂရုမစိုက်ဘဲ အောက်လမ်းနည်းတွေကို တိုက်ရိုက် စသုံးခဲ့တာပဲ။

ဒါ့အပြင် ဒီလျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သူ ဘယ်လိုလုပ် သိနေတာလဲ။

ကျိုးကျန်းဟိုင်တွင် စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိတော့ချေ။ သူက ကျိုးယွန်းအား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အခုချက်ချင်း လူထုဆက်ဆံရေးဌာနကို သွားပြီး အကြောင်းကြားလိုက်… ဘယ်လိုတန်ကြေးမျိုး ပေးရပါစေ ဒီကိစ္စကို ဖိနှိပ်ထားရမယ်…"

"သူတို့အားလုံးကို အချိန်ပိုဆင်းခိုင်းလိုက်… မဆင်းတဲ့သူတွေ အခုချက်ချင်း အလုပ်ကနေ ထွက်သွားလို့ရတယ်…"

ကျိုးကျန်းဟိုင်က ဒေါသတကြီး အမိန့်ပေးလိုက်၏။

"ကောင်းပါပြီ… ကျွန်မ အခုပဲ သွားလိုက်ပါ့မယ်…"

ကျိုးယွန်းက အပြင်ဘက်သို့ အလျင်အမြန် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူမ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ချိန်မှာပင် လက်နက်ကိုင်ဆောင်ထားသော လူအနည်းငယ် ပြေးဝင်လာကြ၏။ ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးက စာရွက်တစ်ရွက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ၎င်းတို့၏ ရှေ့တွင် တိုက်ရိုက် ချထားလိုက်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌကျိုးကျန်းဟိုင်… ခင်ဗျားကို အဓိက စီးပွားရေး ရာဇဝတ်မှုနဲ့ အခွန်ရှောင်မှုတွေကြောင့် သံသယရှိသူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပါတယ်… ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့နဲ့ လိုက်ခဲ့ပေးပါ…"

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့ သုံးဦးစလုံး ဆွံ့အသွားကြပြီး လုံးလုံးလျားလျား ထိတ်လန့်သွားကြတော့သည်။